Ο φίλος Angelis έχει ανεβάσει στο μπλογκ του, την 29/5 φέτος,  μία ανάρτηση για την 556η επέτειο της Αλωσης της Πόλης (δες εδώ και την αντίστοιχη δική μου), που οι τούρκοι την γιορτάζουν στο Σουλτάναχμέτ ως κατάκτηση και θρίαμβό τους. Εβαλε και φωτογραφίες από τις οθωμανικές στολές και τα κοστούμια της αναπαράστασης.

Η ανάρτησή του μου δίνει την ευκαιρία να θίξω το θέμα αυτό: εντάξει, οι έλληνες πάμε στην Πόλη και γεμίζουμε με ιστορικές αλλά (κάποιοι εξ ημών) και προσωπικές-οικογενειακές  μνήμες, όμως πώς θα μας φανεί όταν βρεθούμε  μπροστά σε μία τέτοια εκδήλωση, όπως η αναπαράσταση ενός τόσο δυσάρεστου για  εμάς γεγονότος? Φαντάζομαι, όπως θα φαινόταν σε έναν τούρκο το να παρευρεθεί στα …  “Μιαούλεια” της Υδρας,  δηλ. τις εκδηλώσεις που είναι αφιερωμένες στο ναύαρχο Ανδρέα Μιαoύλη και πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, προς το τέλος του Ιουνίου, με αποκορύφωμα την αναπαράσταση ναυμαχίας και την πυρπόληση της τουρκικής αρμάτας από τους Υδραίους Μπουρλοτιέρηδες (τηρουμένων πάντα των αναλογιών σε ό,τι αφορά στη βαρύτητα των 2 ιστορικών γεγονότων, έτσι?).

Σε προετοιμάζω λοιπόν: στις βόλτες σου στην Πλατεία Ταξίμ και στο παρακείμενο Πάρκο Gezi (πράσινο χρώμα), αν διασχίσεις πλάγια και αριστερά την Cumhuriyet Cad.  μπροστά από το κατάστημα των McDonald’s (κόκκινος κύκλος), θα βρεθείς στο οικοδομικό μπλοκ που είναι γεμάτο από καλά ξενοδοχεία και, άρα, καλούς πελάτες (προσοχή: περιορίζεσαι  να κινηθείς στa 3-4 τετράγωνa γύρω από την διπλανή Lamartin Cad., όπου είναι φανερότατη η παρουσία της αστυνομίας – πιο κάτω και προς την κατηφόρα αρχίζουν το Ταρλάμπασι και το Ντολάπντερε, οπότε σε παραπέμπω εδώ…).

Τί το λογικότερο, λοιπόν, να στεγάζεται εκεί, στην οδό Sehir Muhtar Bey Cad. και στον αριθμό 33Α, ένα κατάστημα με σουβενίρ από την Πόλη, όχι από τα φθηνά που βρίσκεις στο Καπαλί Τσαρσί, αλλά με καλόγουστα κεραμικά, γλυπτά, μικροαντικείμενα τέχνης κλπ. Ελα, όμως, που η επωνυμία του καταστήματος είναι ένα μεγαλοπρεπέστατο και γυαλισμένο … “14•53″, που παραπέμπει ευθέως στη δυσάρεστη για εμάς ημερομηνία! Για να σε δω τώρα, τολμάς να μπεις μέσα να αγοράσεις κάτι?

It all depends on who you are asking.

In 1453 at the age of 21 Sultan Mehmet II captured Constantinople. This was considered one of the crowning glories of the Ottoman Empire and Mehmet’s reign. It gave the Ottoman’s full access to Europe. Though they had invaded Bulgaria and surrounding lands in the earlier 14th century the conquering of Constantinople allowed them a bridge to their provinces and cut off a rallying point for western forces.

Dracula was around 22 when it happened and I believe in Hungary during the seige. Being the fact that both his older brother Mircea and his father Vlad Dracul risked their lives to defend the city (as well as his own life being the fact that he was in Ottoman hands and his father broke a vow to the Sultan in joining the fight to protect Constantinople) it was probably a very bitter moment for him. Religious value of the city aside.

You should all know the song. And please do not ask why Mehmet has moraccas, he just does. And my attempt at drawing the Hagia Sophia failed.

Σχόλιο Συντακτικής Ομάδας: Η δημοφιλής τουρκική εφημερίδα Sabah («Πρωία») θα μπορούσε να αφήσει έκπληκτους πολλούς Νεοέλληνες που κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους. Χωρίς περιστροφές, κατηγορεί τον επίσημο εορτασμό της άλωσης της Πόλης, 600 σχεδόν χρόνια μετά! Στην ουσία το άρθρο παραδέχεται ότι αυτά τα μέρη, η Κωνσταντινούπολη και η Μικρά Ασία ολόκληρη, είναι εδάφη που πάρθηκαν με τη βία των όπλων, δεν τους ανήκουν, αλλά δεν μπορεί και κανείς να τους μετακινήσει απ’ εκεί! Άλλωστε οι φοβίες κάποιων είναι αδικαιολόγητες, μιας και η Ελλάδα απεμπόλησε κάθε αλυτρωτική βλέψη μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Το άρθρο αν και καλεί τους Τούρκους να αποσιωπήσουν την κατάκτηση, αποτελεί μία παραδοχή της. Κι ενώ καλεί να κοιτάξουν επιτέλους το μέλλον και να μιλήσουν για όσες πόλεις αυτοί δημιούργησαν, μέμφεται τους ομοεθνείς του γιατί μόνο να κατακτούν έμαθαν!
 
Εκείνο που μένει ως επίγευση στον αναγνώστη, είναι ότι αυτά ισχύουν ακριβώς τα ίδια και για τους εορτασμούς της εισβολής της Κύπρου και τη γιγάντια σημαία που χαράζει τον Πενταδάκτυλο. Υπενθυμίσεις της κατάκτησης. Αλλά γιατί φοβούνται οι κουβαλητοί κι οι Τ/κ; Μήπως έχει τα κότσια η Κύπρος να ζητήσει την Ελευθερία της; Εκλιπαρεί για τη νομιμοποίηση της Διζωνικής Διχοτόμησης! Μήπως έχει τα κότσια και τη θέληση η Ελλάδα να προστατεύσει τον Ελληνισμό στην Κύπρο; Αδιαφορεί, συμπαρίσταται κι… όποιον πάρει ο χάρος!

‘DefenceNet’ [σχόλιο στην 'Sabah', 29 Μαΐου 2009]
«Sabah: Γιατί να θυμίζουμε συνεχώς πως είμαστε ξένοι στην Πόλη;»
03 Ιουνίου 2009

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία, στηλιτεύεται ο τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης. Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί το πλήρες κείμενο του οποίου το πρωτότυπο βρίσκεται στη συγκεκριμένη διεύθυνση [Sabah, 29/05/2009]:

«Μην το θυμίζετε αυτό στους μη μουσουλμάνους!

ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»…

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη…

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω…

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης…

ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά σταυρό…

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα σας άρεσε; Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας. Τότε γιατί το κάνετε εσείς αυτό;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο: «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη βία». Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων; Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν. Αυτό το όνειρο το βλέπουν μια χούφτα βλάκες μόνο. Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς; Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή κατακτημένη. Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=μανα, dolu=γεμάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή. Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ» τραβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια… Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς πολλές φαμφάρες…».

Fetih hadisi olarak şöhret bulan hadisin orijinal metni ve anlamı şu şekildedir:

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْمَعَافِرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بِشْرٍ الْخَثْعَمِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَتُفْتَحَنَّ الْقُسْطَنْطِينِيَّةُ فَلَنِعْمَ الْأَمِيرُ أَمِيرُهَا وَلَنِعْمَ الْجَيْشُ ذَلِكَ الْجَيْشُ
قَالَ فَدَعَانِي مَسْلَمَةُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ فَسَأَلَنِي فَحَدَّثْتُهُ فَغَزَا الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ

Muhammed b. Ebî Seybe, Zeyd b. el-Hubâb’dan, o, Velid b. Mugire el-Meâfirî’den işitmiş, Velid b. Mugîre Abdullah b. Bisr el-Has’amî’den o da babasından isittigine göre Nebi (a.s.) söyle buyurmustur:

“Kostantiniye (İstanbul) muhakkak fethedilecektir. Onu fetheden emir ne güzel emir; onu fetheden ordu ne güzel ordudur.”

İstanbul’un fethini herhangi bir tereddüte yer bırakmayacak kesinlikte bir ifade ve üslûp ile haber veren bu hadîs, Kütüb-i Sitte (Buharî, Müslim, Tirmizî, Ebu Davud, İbn Mâce, Nesâî) döneminde, hattâ öncesinde tasnîf edilmiş kaynaklarda yer almaktadır. Bilindiği gibi, hadîs kitapları ne hicrî üçüncü asır mahsulü olan Kütüb-i Sitte ile başlar, ne de onlarla sona erer. Bu çalışmalar onlardan en az bir asır önce başlamış ve iki asır sonraya kadar da devam etmiştir. Kütüb-i Sitte diye bildiğimiz altı önemli hadîs kitabında bulunmaması sebebiyle fetih hadîsinin olmadığı sanılmamalıdır. Zira usûl açısından, bir hadîsin sıhhati hangi kitapta bulunduğuna bakılarak değil, onu nakleden kişilerin hallerine bakılarak tayin ve tespit edilir.

Sahâbe neslinden sadece Bişr el-Ganevî’nin rivâyet ettiği hadîsin özellikle tasnîf dönemi kaynaklarındaki senedi hemen hemen aynıdır. Senetteki râvilerin ayrı ayrı tetkikinden çıkan sonuç, senedin muttasıl, ricâlin de güvenilir olduğudur. Bilinen bir gerçektir ki, bir hadîsin Kütüb-i Sitte’de bulunmaması, onun mutlaka sahîh (senedinin başından sonuna kadar sika ravilerin birbirinden rivayet etmesi) olmadığı anlamına gelmez. Kütüb-i Sitte dışındaki kaynaklarda birçok sahîh hadîs bulunmaktadır. Fetih hadîsi de bunlardan bir tanesidir. Öte yandan hadîs diye uydurulmuş sözler, yani uydurma hadîslerle ilgili kitap yazmış alimlerden hiçbiri hadîsimiz hakkında “uydurmadır” dememiştir*.

Fetih Hadîsinin Kaynakları:

Hadîsin geçtiği kaynaklar kronolojik olarak şöyledir:

Buhârî (öl. 870), et-Târih’ul Kebîr
Ahmed b. Hanbel (öl. 855), Müsned
Taberânî (öl. 971), el-Mûcem’ül-Kebîr
İbn Kani (öl. 962), Mûcem’üs-Sahâbe
Hâkim en-Nisâbûrî (öl. 1014), el-Müstedrek Alâ’s-Sahihayn
Bezzâr (öl. 905), Müsned

Ayrıca İbn Abdilberr (öl. 1071), el-İstiâb’da, İbn’ül-Esîr (öl. 1233), Üsd’ül-Gâbe’de, İbn Hacer (öl. 1448), el-İsâbe’de, Zehebî (öl. 1347), Telhîs’ül-Müstedrek’te, Suyûtî (öl. 1505), el-Câmi’us-Sağîr’de hadîsi nakletmişler, Hâkim, İbn Abdilberr, Zehebî ve Suyûtî “isnâdı sahîhtir” demişlerdir**.

Hadîsin Senedi:

Bişr el-Ganevî ondan oğlu Abdullah b. Bişr el-Ganevî ondan öğrencisi el-Velid b. el-Muğîre el-Muâfirî ondan Zeyd b. el-Hubâb ondan Muhammed b. el-Alâ rivâyet etmişlerdir***.

SONUÇ

Görüldüğü gibi metnin, Hz. Peygamber ile mevcud yazılı kaynağı arasında 5 râvisi vardır. Senedi teşkil eden bu beş râviden her biri zaman içerisinde zincirleme birbirleriyle görüşmüş ve biri diğerine hadîs öğretmiştir. Bu durum senedin muttasıl (kesiksiz) oluşunu ortaya koyar. Ayrıca her râvi bir hadîs râvisinden aranan şartları haiz, güvenilir ve rivâyetlerine itimat edilir kimselerdir. Bu da senetteki râvilerin bütünü ile mevsûkiyetini ifade eder. Bu iki özelliği haiz bir senedle rivâyet edilen metin, hadîs ilmi yönünden sahîh kabul edilir. Sahîh hadîs ise, Hz. Peygamber’e ait oluşu kesinlik kazanmış söz demektir****.

Dipnotlar
*İsmail L. Çakan, “İstanbul’un Fethi Hadîsi”, Fetih, Fâtih ve İstanbul Sempozyum Bildirileri, (İstanbul 1992), s. 51.
**Ali Yardım, “Fetih Hadîsi Üzerinde Bir Araştırma”, Diyânet Dergisi, XIII/2, (Ankara 1974), s. 117 ve 120; İsmail L. Çakan, “İstanbul’un Fethi Hadîsi”, Fetih, Fâtih ve İstanbul Sempozyum Bildirileri, (İstanbul 1992), s. 50-51.
***Ali Yardım, “Fetih Hadîsi Üzerinde Bir Araştırma”, Diyânet Dergisi, XIII/2, (Ankara 1974), s. 118-119.
****Ali Yardım, “Fetih Hadîsi Üzerinde Bir Araştırma”, Diyânet Dergisi, XIII/2, (Ankara 1974), s. 119. Ayrıca bknz, İmamzâde Mehmed Es’ad Efendi, Değeri ve Tesiri Açısından Fetih Hadîsi ve Feth-i Kostantîniyye, (haz. Necdet Yılmaz), İstanbul 2002.

There have been several key events that have dramatically altered the way in which we communicate, all of which have helped to further our understanding of the world and those around us.

Most recently, the Internet has revolutionised the way we conect, be it on IM, via e-mail or on a social networking site. Anyone with an Internet connection has acess to hundreds of millions of webpages, all of which are stuffed full with varying amounts of useful or useless information. News, images, videos and music are there for all to consume in whatever way suits best.

The Television brought moving pictures into our homes, never before had the news of the day ben brought to our living rooms by men, in uits, on a screen. And similarly, the wireless gave us news from the comfort of the armchair whe before the newspaper was the point of contact with events from around the world.

The railways and mass production, the two great feats of the industrial age, enabled volumes of newspapers to be distributed all over the country within hours of the being printed, meaning that for the first time, news gathering and delivery were seamless and almost instantaneous.

All of this would not have been possible without the pioneers who created these wonderful inventions which we now take for granted. However, even with all this, one man is responsible for allowing us to digest news; Johannes Gutenberg, the inventor of the printing press.

Gutenberg’s invention gave rise to the possibility of printing, en masse, reams of words that had never before been put to paper. The first book to get the printed treatment was, of course, the Bible, which found its way into hardback in 1455. 180 were produced and it kick started the way in which we passed on information from source to reader.

It enabled the printing of pamphlets, newsletters and of course, newspapers, to become commonplace, upto the point where we now see media empires printing millions of newspapers in a few hours, ready to be sold across the country.

So where, is the next Johannes Gutenberg?

I ask not who, because there are several contenders for that particular accolade. Mark Zuckerberg of Facebook fame, or Evan Williams, the man behind Twitter could both claim that prize.

What is more interesting is to consider where the next big technological communication breakthrough will occur.

The United States, with its long list of entrepreneurs and Internet whizzkids is an obvious candidate. The country that created CNN and Facebook is the world’s media hub.

The United Kingdom, rich in history is still to get fully to grips with the whole social media thing. Those in the media industry are, of course, on top of new developemtns, but the vast majority of people wouldn’t know what Twitter is if you hit them in the shins with a perturbed looking tawny owl.

How about Scandinavia? The likes of Twingly.com from Sweden and of course Finland’s Nokia, are always there or thereabouts in the innovation and implementation department. Nokia did after all create SMS.

I propose that the next revolutionary step will come from somewhere else, not Japan, or even China. I’d suggest that in the current economic climate, R&D is being put on hold as companies prepare to brace themselves for the ineviteable shortfall in revenue they’ll receive when the West stops buying their technological goods.

How about Dubai, or India? These emerging economic superpowers will soon be knocking on the door of the traditional media centres and creating new phone apps and websites and widgets. The taste for technology is growing in these parts of the world, just as it did in the UK in the seventies, and the great innovators will soon be plying their trade from Mumbai, before moving to San Fransisco, naturally.

Don’t expect the next big step to be obvious, or even widely reported, but when it comes, it may well arrive by courier from somewhere you’ve not even heard of yet.

Incidentally, I’ve come across a recently setup Johannes Gutenberg blog which looks at news, information and pictures of Johannes, check it out at johannesgutenbergfans.com

1071
•   16 Nisan- Güney İtalya’da Bizans kontrolünde olan son şehir olan Bari, Norman Robert Guiscard tarafından ele geçirildi.
•   26 Ağustos- Bizans İmparatorluğu, Alp Arslan komutasındaki Türk ordusuna Malazgirt Savaşı’nda yenildi. Bu galibiyet sonucunda Anadolu’nun kapıları Türklere açıldı.
1072
Erzurum çevresinde saltuklar kuruldu.
Alp arslan Selçuklu hükümdarı öldü
         Mengüçlü beyliği
1073
Selçuklular ankarayı ele geçirdi.
     1075
İznik te Türkiye Selçuklu devleri kuruldu
1078
Abdül kadir geylani doğdu.
1079
Kılıç arslan doğdu Selçukluların hükümdarı.
1080
Mengücekli Devleti’nin kuruluşu.
Danişmentliler Devleti’nin kuruluşu.
1081
Çaka beyliği kuruldu
1092
1.kılıç arslan Türkiye Selçuklu devletinde tahta çıktı.
Danişmedliler kuruldu

1093
Çaka Beyliği yıkıldı
Ahmet Yesevi, Türk mutasavvıfı
1096
1.haçlı seferi
1098
Haçlılar Antakya’yı işgal etti.
Çaka beyliği yıkıldı
1099
1.haçlı seferinin sonu
1102
Hasankeyf artukluların kuruluşu
1105
Kınnesrin Savaşı ve Haçlıların Halep’i işgali
1106
Mardin attuklularının kuruluşu
1107
Anadolu Selçuklu Sultanı Kılıç Arslan savaş sonrası Habur suyunda boğularak öldü.
1110
Emîr Mevdûd idaresindeki Selçuklu kuvvetlerinin Urfa’yı kuşatması.
      1115
•   Melik Rıdvân, şiddetli bir hastalığa yakalanarak 10 Aralık’te Haleb’te ölmüştür.
1147
2.haçlı seferi
1149
1. haçlı seferinin sonu
1155
CENGİZ HAN:Büyük Moğol İmparatoru Dünyanın En BÜyük Devletini Kurmuş Olan ‘CEHENNEMDEN GELEN ADAM’ sıfatıyla ne kadar acımasız olduğu belirtilmiş olan büyük komutan.
1156
Ahmet Yesevi, Türk mutasavvıfı
1166
Abdülkadir Geylani vefat etti.
1176
Miryokefalon savaşı.(Bizans Türkleri anadoludan atamayacağını anladı.)
1178
Danişmentlilerin yıkılışı
Harput artuklularının kuruluşu
1189
3 Eylül Aslan yürekli Richard İngiltere Kralı oldu
3.haçlı seferi
1192
3.haçlı seferinin sonu
1193
Selahaddin Eyyubi  öldü
1202
-Saltukluların yıkılışı
1204
4.haçlı seferi
Haçlılar IV.Haçlı Seferi’nde İstanbul’u yağmaladı.
1205
1205’te I. Gıyaseddin Keyhüsrev ikinci kez tahta çıktı.
1207
30 Eylül – Mevlâna Celâleddin-i Rumi doğdu
1209
Hacı Bektaşi veli doğdu.
1211
I.   Gıyaseddin Keyhüsrev 1211′de öldü ve yerine büyük oğlu I. İzzeddin Keykavus tahta çıktı.
1214
1214 – Sinop’u Anadolu Selçuklu Devleti sultanı İzzeddin Keykavus ele geçirdi.
1215
1215-Magna Carta bildirgesi İngiltere’de kabul edildi.
1217
5.haçlı seferi
1221
Harzemşahlar Devleti, Cengiz’in bir darbesi ile yıkıldı gitti
5.haçlı seferinin sonu
1223
16 Temmuz Moğollar ile Ruslar arasında ‘Kalka Meydan Muharebesi’ oldu.
1226
Alanya’da Kızılkule’nin yapılması.
1228
Mengüceklilerin yıkılışı
1233
Harput artuklularının yıkılışı
1238
Yunus emre doğdu
1243
Kösedağ Savaşı(Türkiye Selçukluları yıkılış sürecine girdi)
1248
7.haçlı seferi
1251
Mengü (Möng-ke)’nin Moğol İmparatorluğu’na Büyük Kağan seçilmesi.
1254
7.haçlı seferi sonu
1256
Alamut Kalesi’nin Hülagû Han tarafından alınması. Karakurum’daki Büyük Kağan’a bağlı olarak Hülagû Han İlhanlılar devletini kurdu.
1258
I.Osman (Osman Bey): Osmanlı devletinin kurucusu.
1260
Moğollar ilk kez Sultan Kutuz tarafından tamamen kılıçtan geçirildi
1277
Mengüçlü beyliğinin yıkılışı
1281
Hasankeyf artuklularının yıkılışı
1299
Osmanlı Devleti’nin kuruluşu. Selçuklu Devleti’nin dağılmasından sonra Anadolu’da kurulan beyliklerden Osmanoğulları’nın başındaki Osman Gazi tarafından Osmanlı Devleti kuruldu.
1329
Maltepe savaşı.Bizans Osmanlı.osmanlılar yeniyor.
1362
Devletin başına 1. murat geçti
1363
Sazlıderede Bizans Bulgar ordusunu Osmanlı yenilgiye uğrattı.
1364
Sırpsındığı savaşı
1389
1.kosava savaşı
Yıldırım beyazit tahta çıktı(1.muradın oğlu)
1396
Niğbolu savaşı
1402
Ankara savaşı(önemli)
1413
Fetret devri
1421
Sultan 2.murad padişah oldu

1444
Varna savaşı
1448
2.kosava savaşı
1453
İstanbul feth edildi Osmanlı yükselme dönemine girdi