<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>1910 &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/1910/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "1910"</description>
	<pubDate>Fri, 25 Dec 2009 12:17:12 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Stuff Teddy Said]]></title>
<link>http://yesteryearsnews.wordpress.com/2009/12/07/stuff-teddy-said/</link>
<pubDate>Mon, 07 Dec 2009 17:24:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>mrstkdsd</dc:creator>
<guid>http://yesteryearsnews.wordpress.com/2009/12/07/stuff-teddy-said/</guid>
<description><![CDATA[Image from www.pbs.org It is difficult to make our material condition better by the best laws, but i]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_2666" class="wp-caption aligncenter" style="width: 460px"><a href="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/12/roosevelt-1910.gif"><img class="size-full wp-image-2666" title="roosevelt 1910" src="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/12/roosevelt-1910.gif" alt="" width="450" height="354" /></a><p class="wp-caption-text">Image from www.pbs.org</p></div>
<blockquote><p>It is difficult to make our material condition better by the best laws, but it is easy enough to ruin it by bad laws.<br />
&#8211; Theodore Roosevelt.</p>
<p>There is no worse enemy of the wage-worker than the man who condones mob violence in any shape or who preaches class hatred.<br />
&#8211; Theodore Roosevelt.</p></blockquote>
<p>Washington Post, The (Washington, D.C.) Mar 5, 1905</p>
<div id="attachment_2665" class="wp-caption aligncenter" style="width: 460px"><a href="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/12/theodore-roosevelt-maxwell.jpg"><img class="size-full wp-image-2665" title="theodore-roosevelt-maxwell" src="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/12/theodore-roosevelt-maxwell.jpg" alt="" width="450" height="623" /></a><p class="wp-caption-text">Image from www.neatorama.com</p></div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The French Connection]]></title>
<link>http://dandymills.wordpress.com/2009/12/06/the-french-connection/</link>
<pubDate>Sun, 06 Dec 2009 22:18:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>dandymills</dc:creator>
<guid>http://dandymills.wordpress.com/2009/12/06/the-french-connection/</guid>
<description><![CDATA[  Dear reader, in these uncertain times it does seem that very few individuals have the perspicacity]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p> </p>
<p><strong>Dear</strong> reader, in these uncertain times it does seem that very few individuals have the perspicacity to stamp their mark on the hallowed pages of history. Let me take you on a journey beyond the chalk cliffs of this island.</p>
<p><strong>May </strong>I introduce you to Herr Franz ‘thirsty’ Reichel. For Reichel had a vision. He believed that he could be the first airborne tailor in history. He was fresh from his recent success at the Paris Exhibition of 1910 &#8211; where he became the first man in history to ejaculate across the English Channel. Reichel was drunk on his own success, and determined to capitalise upon this adventure, by producing the first suit with aeronautical aspirations. Reichel spent the next year perfecting his design. Equipped with his double-ended candles, needle, thread and the finest tweed; he worked long into the cold Gallic nights. After months of trial and improvement he was eventually ready to show to the world that there was more to him than his monstrously large testicles.</p>
<p><strong>Come</strong> the day, cometh the man. So it was that on a cold February morning in 1912, Reichel ascended the Eiffel Tower. As he reached the summit he unfurled his contraption to an astonished gathering of selected dignitaries. It transpires, <em>from recently disclosed documents</em>, that Herr Reichel promised that the first test would be using a mannequin. This was not to be. Our moustachioed hero’s design of an overcoat with encased parachute was designed for the wearer to gently descend to the ground. We can only speculate at the exact thoughts that may have crossed his mind as he stood there as the historian dipped his quill into the inky depths of history. Posterity, unfortunately, had other plans for young Herr Reichel.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/BepyTSzueno&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/BepyTSzueno&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>As you can see from the video clip, he seems to have a moment of self-doubt as he stands upon the lips of the precipice. He is said to have died of fright before hitting the ground. Who can tell? Although, French authorities seemed keen to measure the size of the crater that he left, there is no record of the purpose to which this data was put to. His ejaculatory record remains unbroken to this day.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Con el paso del tiempo... : DESDE 1750 HASTA NUESTROS DIAS]]></title>
<link>http://esplendorbelleza.wordpress.com/2009/11/23/cronologia/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 10:56:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>emboyerobo</dc:creator>
<guid>http://esplendorbelleza.wordpress.com/2009/11/23/cronologia/</guid>
<description><![CDATA[1750 (en su primera edición) y  1758 (en su segunda  edición  publicada):  Baumgarten  usó  la palab]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><strong><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/baumgarten1.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-68" title="Baumgarten" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/baumgarten1.jpg?w=122" alt="" width="122" height="150" /></a><span style="color:#800000;">1750</span></strong> (en su primera edición) y <span style="color:#800000;"> <strong>1758</strong></span> (en su segunda  edición  publicada):  Baumgarten  usó  la palabra  &#8221;estética&#8221;, se  la designó  como: &#8220;ciencia de lo bello, se le agrega  un estudio de la esencia  del arte, de las relaciones  de ésta  con la belleza y los demás valores&#8221;. Algunos  autores  han pretendido  sustituirla  por otra  denominación: calología, que atendiendo  a su etimología  significa  ciencia  de  lo  bello (kalos, «bello»).</p>
<p><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Alexander_Gottlieb_Baumgarten"><span style="color:#800000;">http://es.</span></a><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Alexander_Gottlieb_Baumgarten"><span style="color:#800000;">wikipedia.org/wiki/Alexander_Gottlieb_Baumgarten</span></a></p>
<p><a href="http://opusprima.wordpress.com/2008/08/23/la-estetica-de-baumgarten/"><span style="color:#800000;">http://opusprima.wordpress.com/2008/08/23/la-estetica-de-baumgarten/</span></a></p>
<p><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/19001.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-55" title="1900" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/19001.jpg" alt="" width="90" height="150" /></a></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1900</span>: </strong>La moda comienza este año con la llamada silueta S, debido al corsé que empujaba el busto hacia arriba, estrechando la cintura y sus faldas  ajustadas a  la  cadera  ensanchándolas en forma de campana al llegar al suelo. En el mundo  laboral se empieza a  incorporar  los trajes  sastre y el corte  con influencia  masculina  para las  mujeres. Los vestidos eran largos, cubrían los zapatos, las plumas y los encajes  hacían  furor, destacando los grandes  sombreros con infinidad  de adornos y ornamentos. La moda prácticamente solo fue seguida por las clases altas inglesas y francesas.</p>
<p><strong><span style="color:#800000;"> </span></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;"> </span></strong><strong><span style="color:#800000;">1908:</span></strong> La<a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/escote-en-v.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-56" title="escote en v" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/escote-en-v.jpg?w=115" alt="" width="115" height="150" /></a>  silueta  era  mucho  mas recta, sin marcar tanto la cintura. Radicalmente  cambió la ropa interior;  se dejó  de  usar  el corsé a  cambio  del  sujetador,  las  faldas  se  estrechaban  tanto  en su  vuelo  que casi  no dejaban andar, los  sombreros  eran  muy  anchos, la  silueta  era  un  triángulo  invertido, haciendo  surgir el escote en V.</p>
<p><strong><a href="http://alaridodelamoda.blogspot.com/2009/09/1908-aparecio-el-corpino.html"><span style="color:#800000;">http://alaridodelamoda.blogspot.com/2009/09/1908-aparecio-el-corpino.html</span></a></strong></p>
<p><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/19001.jpg"></a><span style="color:#800000;">                        </span>   </p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;"><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/cintura-de-avispa.jpg"><span style="color:#800000;"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-57" title="cintura de avispa" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/cintura-de-avispa.jpg?w=111" alt="" width="111" height="150" /></span></a>1910</span>:</strong> Pasan de  moda las mujeres y sus curvas  con el  “talle de avispa”, en esta fecha la mujer convierte el corsé en una faja  que le desdibuja la cintura. Se  instalan  los  PRIMEROS  INSTITUTOS DE  BELLEZA en las principales  capitales  europeas. Estalla  la  guerra  del 14 y la belleza desaparece  como  encanto.  No existe  ese afán  por  conseguir la belleza  artificialmente.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/1918.jpg"></a></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1918:</span></strong> Resurge la femineidad  con un ímpetu insospechado. Surge una mujer  “nueva”, la que tiene que trabajar, la que viste estilo “sport”, la que se corta el cabello “porque el pelo largo es molesto para la mujer que tiene que trabajar”.</p>
<p><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/19001.jpg"></a></p>
<p><strong><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/1918.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-58" title="1918" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/1918.jpg?w=126" alt="" width="126" height="150" /></a></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#800000;"><strong>1920</strong>:</span> La ropa era mucho más práctica. Nuevamente vuelve a cambiar la silueta descendiendo la cintura a su posición anatómica, marcando el talle y ensanchando los hombros. En esta década se destacan las faldas cortas. Desaparecen los sombreros y se vuelven a dejar crecer el pelo.</p>
<p><span style="color:#800000;"><strong> </strong></span></p>
<p><span style="color:#800000;"><strong> </strong></span><span style="color:#800000;"><strong>1930</strong>:</span> El look se militarizo y los tejidos se volvieron pobres debido a la década de guerra, debido a esto las chicas se vestían con uniforme de ciudad, es decir, trajes de chaqueta. La moda se vio totalmente afectada por la guerra.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/christiandior.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-62" title="Christian Dior" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/christiandior.jpg?w=123" alt="" width="123" height="150" /></a><span style="color:#800000;">1940</span></strong><span style="color:#800000;">:</span> Volvió el esplendor. Se vuelve a forzar la silueta con una cintura estrecha y se le dio volumen a los hombros y a los pechos. Se aumentó el vuelo de sus faldas, estas con el largo por debajo de las rodillas. Las mujeres estaban cansadas del estilo masculino, asique volvieron las curvas. Los zapatos se estilizaron haciéndolos mas puntiagudos, usaban abrigos de paño, y bolsos al codo. Triunfó el nuevo look de Cristian Dior.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;"> </span></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1950</span></strong>: Se utilizaba ropa cómoda surgiendo así la ropa juvenil. Se había puesto de moda la ropa extravagante. Los estampados eran de mariposas y de flores. Las siluetas volvieron hacer más lisas y se comenzaron a imponer rápidamente por todo el mundo las minifaldas.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1960</span></strong>: Surgió el concepto de la ropa diferente, original, divertida y extravagante. El cabello se usaba corto y con cortes geométricos. Tanto los hombres como las mujeres comenzaron a usar pantalones de campana y aparecieron  las blusas de algodón.</p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#800000;"><strong>1970</strong>:</span> Década muy diversa, se produjo un furor hacia lo RETRO. Las flores fueron el principal símbolo en la ropa y en el pelo. Resaltaban los trajes y vestidos, con ajustados pantalones. El algodón fue remplazado por la lycra; usaban botas o zapatones de tacón.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1980</span></strong>: Hubo un nuevo estilo que se caracterizaba por el uso de ropa interior visible, y esto nunca se había visto en el pasado, por lo tanto, esto fue sinónimo de liberación para las mujeres. Gracias a esta tendencia, las mujeres de hoy pueden vestir “sin tener que preocuparse por las transparencias o los tirantes de los sujetadores”.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;">1990</span></strong>: Había mucha variedad,  no había una tendencia específica y duradera. Trataban de ponerse lo más cómodo, sin darle mucha importancia a la opinión de los demás o a las tendencias, porque la gente había llegado a la conclusión de que no se estaban expresando con libertad. La gran modificación en esta época fue la aparición de los piercings, tatuajes y el pelo teñido.</p>
<p><a href="http://punksunidos.com.ar/artecorporal/2008/08/tatuajes-en-los-ojos-donde-la-tinta.html"><span style="color:#800000;">http://punksunidos.com.ar/artecorporal/2008/08/tatuajes-en-los-ojos-donde-la-tinta.html</span></a></p>
<p><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/piercings.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-60" title="piercings" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/piercings.jpg?w=150" alt="" width="150" height="105" /></a><a href="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/tatuajes.jpg"><img class="alignright size-thumbnail wp-image-61" title="tatuajes" src="http://esplendorbelleza.wordpress.com/files/2009/11/tatuajes.jpg?w=104" alt="" width="104" height="150" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA["I Beseech You to Cease to Regret Your Lack of Prosperity."]]></title>
<link>http://yesteryearsnews.wordpress.com/2009/11/21/i-beseech-you-to-cease-to-regret-your-lack-of-prosperity/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 21:57:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>mrstkdsd</dc:creator>
<guid>http://yesteryearsnews.wordpress.com/2009/11/21/i-beseech-you-to-cease-to-regret-your-lack-of-prosperity/</guid>
<description><![CDATA[Image from www.1st-art-gallery.com A Thanksgiving Prayer. Rockefeller Sr. and Jr. (Image from www.hb]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_2412" class="wp-caption aligncenter" style="width: 460px"><a href="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/11/poor-people.jpg"><img class="size-full wp-image-2412" title="Poor-People" src="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/11/poor-people.jpg" alt="Poor-People" width="450" height="419" /></a><p class="wp-caption-text">Image from www.1st-art-gallery.com</p></div>
<blockquote><p><strong>A Thanksgiving Prayer.</strong></p></blockquote>
<p style="text-align:center;">
<div id="attachment_2414" class="wp-caption aligncenter" style="width: 325px"><a href="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/11/rockefeller-sr-jr1.jpg"><img class="size-full wp-image-2414 " title="rockefeller Sr Jr" src="http://yesteryearsnews.wordpress.com/files/2009/11/rockefeller-sr-jr1.jpg" alt="rockefeller Sr Jr" width="315" height="465" /></a><p class="wp-caption-text">Rockefeller Sr. and Jr. (Image from www.hbci.com)</p></div>
<blockquote>
<p style="text-align:left;">&#8220;I beseech you to cease to regret your lack of prosperity. Thank God you have work and struggle before you.&#8221; &#8212; J.D. Rockefeller, Jr.</p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:center;">I thank Thee, Lord,<br />
That I have not<br />
A golden hoard<br />
In some safe spot.<br />
And don&#8217;t hold away<br />
In any state<br />
Where juries may<br />
Investigate.</p>
<p style="text-align:center;">O, I rejoice<br />
At this great boon;<br />
I lift my voice<br />
In thankful tune<br />
That from my lack<br />
I almost starve,<br />
For canvas back<br />
I cannot carve.</p>
<p style="text-align:center;">I am so glad<br />
Indeed, that I<br />
Have never had<br />
The cash to buy<br />
A palace grand<br />
Or castle great<br />
Or miles of land<br />
For my estate.</p>
<p style="text-align:center;">It is to me<br />
A lasting joy,<br />
One that shall be<br />
Without alloy<br />
That I may jump<br />
Into the ditch<br />
While autos bump<br />
By, with the rich.</p>
<p style="text-align:center;">My heart is thrilled<br />
With gratitude,<br />
My bosom filled<br />
With thankful mood.<br />
Because I&#8217;m sure<br />
It now appears,<br />
I shall be poor<br />
Though all my years.</p>
<p>&#8211;Publisher&#8217;s Auxiliary.</p></blockquote>
<p>New Castle News (New Castle, Pennsylvania) Nov 23, 1910</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[vintage vogue covers (1910-1950)]]></title>
<link>http://adysmiles.wordpress.com/2009/11/21/lovely-vintage-vogue-covers-1910-1950/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 10:12:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Adriana</dc:creator>
<guid>http://adysmiles.wordpress.com/2009/11/21/lovely-vintage-vogue-covers-1910-1950/</guid>
<description><![CDATA[P.S. : pt cei care stiu ca vine ziua mea si nu stiu ce sa-mi cumpere&#8230; un print ar fi perfect]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'>
<p>P.S. : pt cei care stiu ca vine ziua mea si nu stiu ce sa-mi cumpere&#8230; un print ar fi perfect <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_biggrin.gif' alt=':D' class='wp-smiley' /> </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Winners Are Not Spectators - "Stay in the Game"]]></title>
<link>http://coachotis.org/2009/11/20/winners-are-not-spectators/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 21:00:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>coachotis</dc:creator>
<guid>http://coachotis.org/2009/11/20/winners-are-not-spectators/</guid>
<description><![CDATA[      President Theodore Roosevelt &nbsp;  *** Note from Coach O: the following is from President Te]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div><strong><span style="color:#ffff00;"> </span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff00;"> </span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff00;"> </span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff00;"></span></strong></div>
<p><strong><span style="color:#ffff00;"></p>
<div id="attachment_619" class="wp-caption alignleft" style="width: 198px"><a href="http://coachotis.wordpress.com/files/2009/11/teddy_roosevelt2.jpg"><img class="size-medium wp-image-619 " title="BE060023" src="http://coachotis.wordpress.com/files/2009/11/teddy_roosevelt2.jpg?w=235" alt="" width="188" height="240" /></a><p class="wp-caption-text">President Theodore Roosevelt</p></div>
<p>&#160;</p>
<p></span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#ffff00;"> </span></strong><strong><span style="color:#ffff00;">*** Note from Coach O:</span></strong> the following is from President Teddy Roosevelt&#8217;s famous <strong>&#8220;Man In The Arena&#8221;</strong> speech in Paris, circa 1910. It was forwarded to me by my brother in law, <span style="color:#ffff99;">Jimmy Hendricks </span>(no, not <strong>THAT &#8220;</strong>Jimmi Hendrix&#8221; <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' />  ) Thanks, Jimmy!</p>
<p>What a great quote and a reminder to <span style="color:#ff9900;">&#8220;stay in the game&#8221; </span>(arena), no matter how tough it gets because THAT is where victories are won!!</p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<span style="color:#0000ff;"><strong> </strong></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><strong> </strong></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><strong> </strong></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><strong> </strong></span><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em>It is not the critic who counts; not the man who points out how the strong man stumbles, or where the doer of deeds could have done them better. </em></span></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em><span style="text-decoration:underline;">The credit belongs to the man who is actually in the arena</span>, whose face is marred by dust and sweat and blood, </em></span></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em>Who strives valiantly; who errs and comes short again and again; because there is not effort without error and shortcomings; </em></span></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em>But who does actually strive to do the deed; who knows the great enthusiasm, the great devotion, who spends himself in a worthy cause, </em></span></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em>Who at the best knows in the end the triumph of high achievement and who at the worst, if he fails, </em></span></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#000000;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff9900;"><em>At least he fails while daring greatly. So that his place shall never be with those cold and timid souls who know neither victory nor defeat.<br />
</em></span></span><br />
</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La función de la historia (20 de noviembre)]]></title>
<link>http://pachucodemexico.wordpress.com/2009/11/19/la-funcion-de-la-historia-20-de-noviembre/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 04:50:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>luismgf</dc:creator>
<guid>http://pachucodemexico.wordpress.com/2009/11/19/la-funcion-de-la-historia-20-de-noviembre/</guid>
<description><![CDATA[O, cosas del calendario cívico, mañana se conmemorarán 99 años de que Francisco Ignacio (no Indaleci]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://pachucodemexico.wordpress.com/files/2009/11/villazapata.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-628" title="villazapata" src="http://pachucodemexico.wordpress.com/files/2009/11/villazapata.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>O, cosas del calendario cívico, mañana se conmemorarán 99 años de que Francisco Ignacio (no Indalecio) Madero cruzara la frontera EE.UU.-México para iniciar la Revolución en contra de Porfirio Díaz. (Que eso de ninguna forma significa que había ya todo un ejercito esperándolo, mas bien todo lo contrario, con suerte sus hermanos lo acompañaban)  Y ¿Qué va a pasar?  Pues realmente será un día como cualquier otro, ya ni el día de descanso nos dan y nos perderemos del antes infaltable desfile corporativista con que se conmemoraba la fecha.</p>
<p>Entonces ¿Aún es necesario recordar a la Revolución? ¿Aún nos significa algo? ¿O de tanto recordarla ya no nos significa nada? O porque no ampliar más la pregunta y arriesgarnos al preguntar ¿De qué nos sirve la historia? Preguntas nada sencillas a las cuales intentare dar una respuesta satisfactoria.</p>
<p>¿De qué nos sirve la historia? Semejante pregunta se han de hacer todos aquellos que se ven obligados a estudiar historia sin su consentimiento. Y es que, a simple vista, la historia se nos presenta como un compendio de datos que sinceramente no tienen aplicación útil en la vida diaria. Y esta visión se ve favorecida por la forma en que comúnmente se enseña la historia (que mas que enseñar historia es mas bien &#8220;técnicas de memorización de datos&#8221;) por lo que si se ve así a la historia, esta carece de utilidad real y es deficitaria de atractivo.</p>
<p>Pero&#8230;la historia es mucho más que datos guardados en un cajón de la memoria. Toda institución que actualmente existe tuvo sus orígenes en algún momento del pasado, y con el término institución no sólo me refiero a las formales es decir leyes, gobiernos, etc., si no también las informales como son las costumbres, las practicas sociales etc. Entonces, la historia se nos presenta como la forma de acceder a los momentos en que estas se originaron y entender su desarrollo y por tanto entender porque funcionan en la actualidad como funcionan.</p>
<p>Sin embargo si uno trata de hacer ese análisis evolutivo, por llamarlo de alguna forma, partiendo de la historia de datos y fechas que nos da el método común de enseñanza de la historia a nivel básico, lo más seguro es que nos toparemos con que es información sin un hilo conductor. Es ahí donde entra la función del propio investigador histórico, éste tiene que detectar el hilo conductor detrás de todos esos datos, fechas y hechos y elaborar un esquema de causalidades que les de un orden y sentido.</p>
<p>PERO, y este es un gran pero, aquel que lea el resultado de este proceso, debe de estar siempre consciente que  ese resultado no es sino la interpretación de ese investigador histórico, sujeta a las características ideológicas, culturales y sociales del investigador.</p>
<p>He ahí la razón por la cual dije investigador histórico y no historiador, ya que si bien ambos necesariamente deben de conocer la metodología en base a la cual se generan estas interpretaciones, los requisitos de validez que deben de tener (coherencia, lógica interna etc) y demás características, un investigador histórico no necesariamente tiene que ser un historiador, bien puede ser un economista, un sociólogo, un politólogo y porque no un matemático.</p>
<p>El historiador simplemente es aquel que asume como oficio de tiempo completo esta labor, cuyo objetivo a mi parecer no debe de ser la explicación del académico dirigida otro académico, sino, como dijo hoy Paco Ignacio Taibo II, &#8220;el historiador debe de explicarle a la sociedad su historia&#8221;. A eso yo añadiría que cada miembro de la sociedad no debe de tomar como verdad absoluta la explicación que el historiador le da, sino que debe de ir hacia la historia el mismo y generar la suya propia.</p>
<p>Entonces dicho esto, es posible responder a los cuestionamientos acerca de la revolución. ¿Aún es necesario recordar a la Revolución? Si pues nos guste o no, la institucionalidad que nos rige emanó de ella, gran parte de lsus postulados ideológicos se han inculcado dentro de la cultura mexicana hasta puntos muy hondos, y por ello debe de recordársele y sobretodo investigársele.</p>
<p>¿Aún nos significa algo? En mi opinión si, y el claro ejemplo es que los postulados básicos de la constitución emanada de la revolución ahí siguen.</p>
<p>¿De tanto recordarla ya no nos significa nada? Si bien es cierto que el PRI constituyó su justificación histórica en la Revolución Méxicana (que es otra función de la historia, permitir un anclaje del presente con el pasado) esto no quiere decir que los hechos hayan perdido su significado. Que se le haya mitificado (cosa que pasó con todas las Revoluciones, fuera la Rusa, la Francesa o la Cubana) de ninguna forma quiere decir que el suceso no haya significado un cambio sustancial, que a partir de él se haya generado una nueva institucionalidad.</p>
<p>Decir que la Revolución no fue tal sería decir que todo terminó igual&#8230;lo cual no es sino transportar nuestros enojos con el presente a la propia investigación, pues que mejor prueba hay de que las cosas cambiaron que el hecho de que antes de la Revolución gran parte de los gobernantes mexicanos llegaron al poder vía golpe de Estado, y después de ella ya existía un marco institucional que permitía este traspaso del poder de una forma menos violenta.</p>
<p>¿Para ustedes que significa la revolución? ¿Cuál es su caudillo favorito?</p>
<p>Comenten que para eso está el espacio.</p>
<p>Luis A. Monroy</p>
<p>﻿</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://fashionrenegade.wordpress.com/2009/11/16/2043/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 23:59:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>fashionrenegade</dc:creator>
<guid>http://fashionrenegade.wordpress.com/2009/11/16/2043/</guid>
<description><![CDATA[I want magic ;}]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini3.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2039" title="houdini3" src="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini3.jpg" alt="" width="246" height="360" /></a></p>
<p><a href="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini4.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2040" title="houdini4" src="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini4.jpg" alt="" width="246" height="360" /></a></p>
<p><a href="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini5.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-2041" title="houdini5" src="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/houdini5.jpg" alt="" width="241" height="360" /></a></p>
<p><span style="color:#00ffff;">I want magic ;}</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[EL GABINETE DEL DOCTOR CALIGARI]]></title>
<link>http://sergimgrau.wordpress.com/2009/11/16/el-gabinete-del-doctor-caligari/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 16:44:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>sergimgrau</dc:creator>
<guid>http://sergimgrau.wordpress.com/2009/11/16/el-gabinete-del-doctor-caligari/</guid>
<description><![CDATA[Das Kabinett des Doktor Caligari Director: Robert Wiene. Guión: Hans Janowitz y Carl Mayer Intérpret]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://miconejo.files.wordpress.com/2009/01/das.jpg?w=279&#038;h=400" alt="" width="279" height="400" /></p>
<p style="text-align:center;"><strong>Das Kabinett des Doktor Caligari</strong><strong></strong></p>
<p style="text-align:center;"><em>Director</em>: Robert Wiene.</p>
<p style="text-align:center;"><em>Guión</em>: Hans Janowitz y Carl Mayer</p>
<p style="text-align:center;"><em>Intérpretes</em>: Werner Krauss, Conrad Veidt, Friedrich Feher, Lily Dagover, Hans Heinrich von Twardowski.</p>
<p style="text-align:center;"><em>Música</em>: Alfredo Antonini</p>
<p style="text-align:center;"><em>Fotografía</em>: Willy Hameister</p>
<p style="text-align:center;"><em>Escenografía</em>: Walter Rörig, Walter Reimann y Hermann Warm</p>
<p style="text-align:center;">Alemania. 1919. 60 minutos.</p>
<p style="text-align:center;"> </p>
<p style="text-align:center;"><strong><em>De lo imborrable</em></strong></p>
<p style="text-align:justify;">Rodada en 1919-20 en Alemania (una de las primeras películas de los Estudios UFA), inicialmente ofrecida por su productor, Erich Pommer, a Fritz Lang, y finalmente realizada por Robert Wiene, <strong><em>Das Kabinett des Doktor Caligari</em> se recuerda principalmente por ser la primera obra del cine expresionista alemán.</strong> Podríamos, empero, ser más contundentes en la definición, y equiparar su trascendencia a, por ejemplo, las de el <em>Viaje a la Luna</em> de George Mélies o <em>2001: a Space Odissey</em> de Stanley Kubrick. <strong>Las tres (y no muchas más, al menos de forma tan categórica), películas que en su día delimitaron a las claras normas propias de expresión, que inventaron, y cuya impronta en el cine fantástico es por ello imborrable</strong>. No es de extrañar que algunas fotos del filme se hallen expuestas en el Museo de Arte Moderno Neoyorquino (MOMA), no tanto por su afiliación a la tendencia artística concreta cuanto por su formidable trascendencia. <strong>Hablamos la película que sintetizó para el arte en ciernes, el Cine, los vanguardismos expresionistas de la pintura, la escultura y el teatro</strong>, abriendo las puertas a posteriores obras maestras de autores tan extraordinarios como Murnau, Pabst o el propio Lang.</p>
<p style="text-align:center;"> <img class="aligncenter" src="http://miconejo.files.wordpress.com/2009/01/das-3.jpg?w=450&#038;h=351" alt="" width="450" height="351" /></p>
<p style="text-align:center;"><strong><em>Expresionista</em></strong></p>
<p style="text-align:justify;">Le robo a David J. Skal una pertinente definición del expresionismo aplicado al cine y al teatro –medio del que, por cierto, provenía Wiene-: “<strong>se trata de forzar la perspectiva convencional hacia configuraciones emocionalmente cargadas</strong>”. En efecto, lo que Wiene –apoyado por un elenco técnico en estado de gracia en el que podemos destacar a los responsables de la escenografía, Walter Rörig, Walter Reimann y Hermann Warm, todos ellos miembros del grupo Strum- lleva a cabo en <em>Das Kabinett des Doktor Caligari</em> es <strong>nada menos que una transgresión, absoluta quiebra con las convenciones del lenguaje cinematográfico. No se trata sólo de narrar un relato misterioso y lleno de sugerencias sino de adaptar ese misterio y esas sugerencias al propio lenguaje que sostiene el relato</strong>. A lo largo de la completa hora de metraje no ha lugar a un encuadre convencional: primeros y alucinados planos de actores maquillados de forma extravagante conviven con una <strong>imaginería escénica no menos alucinada</strong>, conformada por unos decorados buscadamente irreales, de geometría deformada, a menudo enroscada, a veces obtusa, sin duda <strong>armoniosa con un sentido no menos exacerbado de lo lumínico</strong>, atravesado de inopinables claroscuros y recurrentes sombras dentadas (algunas de ellas pintadas), todo ello conformando un universo fantasmagórico y de todo punto amenazante (o, correspondiendo a la propia sustancia narrativa: la ilustración de una mente enajenada, la descripción de la maldad).</p>
<p style="text-align:center;"> <img class="aligncenter" src="http://mymm26.files.wordpress.com/2009/01/73-3.jpeg?w=534&#038;h=422" alt="" width="534" height="422" /></p>
<p style="text-align:center;"><strong><em>En la mente enajenada</em></strong></p>
<p style="text-align:justify;">El argumento del filme recoge uno de los <em>tópoi</em> y enseñas culturales del siglo XIX, cual es recurrir al circo o al carnaval –en este caso, <strong>una feria ambulante- como cuna de horrores, como lugar intermedio entre lo cotidiano y lo espeluznante</strong> (recordemos al respecto una obra también decisiva de Tod Browning, <em>Freaks</em>, o saltemos en el tiempo hasta la bella referencia de David Lynch –un director ciertamente expresionista- en <em>The Elephant Man</em>). Nos ubicamos en la ciudad de Holstenwall, situada al norte de Alemania, a la que llega una feria ambulante; entre sus atracciones se halla la del Dr. Caligari (Werner Krauss), un conocido ilusionista quien tiene a su disposición a Cesare (Conrad Veidt), un chico que lleva veinticinco años bajo estado de hipnosis y tiene según su amo la increíble habilidad de predecir el futuro. Dos amigos, Francis y Alan, acuden a ver al sonambulista, y Cesare <em>lee</em> el porvenir de Alan, diciéndole que no llegará al próximo amanecer. Cuando la negra profecía se cumple, y Alan muere asesinado en su cama, Francis empieza a sospechar del Dr. Caligari  y su eterno y misterioso acompañante… <strong>El relato, según la concepción original</strong> de sus guionistas Hans Janowitz y Carl Mayer<strong>, se erigía en una clara parábola política, pues hablaba de la instrumentalización del pueblo (el sonámbulo) por parte de los mandatarios fanáticos (el sonambulista) que dio de resultas las cruentas matanzas de la (Primera) Guerra (Mundial</strong>). El productor del filme, empero, obligó a suavizar esa parábola <strong>introduciendo un prólogo y un epílogo que convierten el relato en un sueño paranoico</strong>. Ello y a pesar de la imposición industrial sobre el libre cauce creativo, soy de la opinión que la parábola permanece con toda su consistencia y contundencia en el largo pasaje central, y, por lo demás, aprecio que <strong>el recurso del <em>flashback</em> es una seña de modernidad añadida a tan vanguardista artefacto artístico</strong>, así como que el hecho de que ese <em>flashback</em> sea subjetivo -y de una mente perturbada- añade más sentido a los conceptos visuales manejados y <strong>nos introduce, de forma más fascinada si cabe, en el conmovedor y escalofriante universo orquestrado por Wiene y su equipo técnico</strong>. Huelga decir que cualquier aficionado al Cine debería visionar tan singular, sobresaliente e influyente pieza fantástica, pero sí que puede resultar útil añadir que <em>Das Kabinett des Doktor Caligari</em> es una obra que puede encontrarse y verse gratuitamente por internet, con lo cual ya no queda razón ni excusa alguna para perdérsela.</p>
<p style="text-align:center;"> <a href="http://www.imdb.com/title/tt0010323/">http://www.imdb.com/title/tt0010323/</a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.brokenprojector.com/wordpress/?p=9">http://www.brokenprojector.com/wordpress/?p=9</a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.aellea.com/script/qCALIGARI.htm">http://www.aellea.com/script/qCALIGARI.htm</a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.film.u-net.com/Movies/Reviews/Cabinet_Caligari.html">http://www.film.u-net.com/Movies/Reviews/Cabinet_Caligari.html</a></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.geocities.com/Hollywood/Set/9078/cindex.htm">http://www.geocities.com/Hollywood/Set/9078/cindex.htm</a></p>
<p style="text-align:center;">La película: <a href="http://www.archive.org/details.php?identifier=DasKabinettdesDoktorCaligariTheCabinetofDrCaligari">http://www.archive.org/details.php?identifier=DasKabinettdesDoktorCaligariTheCabinetofDrCaligari</a></p>
<p style="text-align:center;">Todas las imágenes pertenecen a sus autores</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Music hall]]></title>
<link>http://nazrem.wordpress.com/2009/11/16/music-hall/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 09:41:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>nazrem</dc:creator>
<guid>http://nazrem.wordpress.com/2009/11/16/music-hall/</guid>
<description><![CDATA[Carteles de espectáculos musicales y demás cosas relacionadas con la sociedad norte americana de pri]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;">Carteles de espectáculos musicales y demás cosas relacionadas con la sociedad norte americana de principios del siglo pasado.</p>
<p style="text-align:center;"><span style="display:block;width:425px;margin:0 auto;"> <embed src='http://widgets.vodpod.com/w/video_embed/ExternalVideo.896730' type='application/x-shockwave-flash' AllowScriptAccess='always' pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' wmode='transparent' flashvars='' /></span></p>
<div style="font-size:10px;">more about &#8220;<a href="http://vodpod.com/watch/2518665-music-posters">Music hall</a>&#8220;, posted with <a href="http://vodpod.com?r=wp">vodpod</a></div>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Frankenstein - 1910]]></title>
<link>http://cliphunter.wordpress.com/2009/11/14/frankenstein-1910/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 20:53:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>ph1at1ine</dc:creator>
<guid>http://cliphunter.wordpress.com/2009/11/14/frankenstein-1910/</guid>
<description><![CDATA[This is Edison&#8217;s COMPLETE 1910 silent Frankenstein film. If you thought no prints of this movi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/TcLxsOJK9bs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/TcLxsOJK9bs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>This is Edison&#8217;s COMPLETE 1910 silent Frankenstein film.</p>
<p>If you thought no prints of this movie exist? Well, you&#8217;re not alone but it&#8217;s here &#8211; on youtube. This one is a real treat for all vintage lovers <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_biggrin.gif' alt=':D' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Frankenstein is in the public domain, and you can download it here for free: http://www.archive.org/details/FrankensteinfullMovie</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Camisa Retrô Corinthians 1910]]></title>
<link>http://shoptimao.wordpress.com/2009/11/13/camisa-retro-corinthians-1910/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:59:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>netshoes</dc:creator>
<guid>http://shoptimao.wordpress.com/2009/11/13/camisa-retro-corinthians-1910/</guid>
<description><![CDATA[Hoje a dica da SHOPTIMÃO é para quem curte modelos históricos de camisas. Trata-se da Camisa Retrô 1]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.shoptimao.com.br/busca_ch.aspx?bp=corinthians&#38;bcc=0&#38;cc=0&#38;bfc=333&#38;fc=333&#38;utm_source=blog&#38;utm_medium=socialmedia&#38;utm_campaign=socialmedia_blog_cor_retro1910"><img src="http://shoptimao.wordpress.com/files/2009/11/camisa-retro-corinthians-19101.jpg?w=150" alt="camisa retrô corinthians 1910" title="camisa retrô corinthians 1910" width="150" height="150" class="alignleft size-thumbnail wp-image-562" /></a>Hoje a dica da SHOPTIMÃO é para quem curte modelos históricos de camisas. Trata-se da Camisa Retrô 1910.</p>
<p>Este modelo de camisa é uma réplica do clube inglês Corinthian-Casuals Football, o qual deu origem ao Sport Club Corinthians Paulista.</p>
<p>Disponíveis nos modelos de mangas curtas e longas, a camisa é um item imperdível para colecionadores e uma ótima dica para o uso casual.</p>
<p>Compre aqui a sua <a href="http://www.shoptimao.com.br/busca_ch.aspx?bp=corinthians&#38;bcc=0&#38;cc=0&#38;bfc=333&#38;fc=333&#38;utm_source=blog&#38;utm_medium=socialmedia&#38;utm_campaign=socialmedia_blog_cor_retro1910">Camisa Retrô 1910!</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://fashionrenegade.wordpress.com/2009/11/12/2009/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 18:47:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>fashionrenegade</dc:creator>
<guid>http://fashionrenegade.wordpress.com/2009/11/12/2009/</guid>
<description><![CDATA[i want this book!]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone size-full wp-image-2008" title="6a00d83451bcff69e200e54f40dd8f8833-640wi" src="http://fashionrenegade.wordpress.com/files/2009/11/6a00d83451bcff69e200e54f40dd8f8833-640wi.jpg" alt="6a00d83451bcff69e200e54f40dd8f8833-640wi" width="309" height="475" /></p>
<p><span style="color:#00ffff;">i want this book!</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Drummer Benjamin at Marine Camp, Wryly Roasted in the Summer of 1910]]></title>
<link>http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/2009/11/11/drummer-benjamin-at-marine-camp-wryly-roasted-in-the-summer-of-1910/</link>
<pubDate>Wed, 11 Nov 2009 15:00:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Karen Resta</dc:creator>
<guid>http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/2009/11/11/drummer-benjamin-at-marine-camp-wryly-roasted-in-the-summer-of-1910/</guid>
<description><![CDATA[Say, Benjamin you think your just the thing, but you&#8217;ve got a long road to travel yet. You cer]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-199" title="marine fin" src="http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/files/2009/11/marine-fin.jpg" alt="marine fin" width="499" height="373" /></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-200" title="marine back fin" src="http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/files/2009/11/marine-back-fin.jpg" alt="marine back fin" width="500" height="372" /></p>
<blockquote><p>
<em>Say, Benjamin </p>
<p>you think your just the thing, but you&#8217;ve got a long road to travel yet. You certainly can throw the Bull-far, but you can&#8217;t throw it in Stoneham. They&#8217;d ought to build a little dog house for you and keep you chained there as your not fit to be let loose. </em></p>
<p><em>They say,  don&#8217;t be cruel to durn animals so I guess I&#8217;ll ring off. Oh! You pie-face.</em></p>
<p><em>Take this as a compliment</em></p></blockquote>
<p>This wry note, written to sound intentionally insulting, actually holds a sense of exulting. I&#8217;m imagining one of &#8216;Drummer Benjamin&#8217;s&#8217; buddies sitting home in Stoneham, penning the note to his friend who had taken a path that led him away from the comforts of home to Marine Camp, where he would become a United States Marine.</p>
<p>Neither of these young men could have imagined that in just three years after this card was sent a military engagement called &#8216;The War to End all Wars&#8217; <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_I">(World War I)</a> would occur. Was Benjamin there among the Marine troops <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Marine_Corps">serving in the conflict?</a></p>
<blockquote><p><em>During <a title="World War I" href="http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_I">World War I</a> veteran Marines served a central role in the late American entry into the conflict. Unlike the Army, the Marine Corps had a deep pool of officers and NCOs with battle experience, and experienced a smaller expansion. Here, the Marines fought their famed battle at <a title="Battle of Belleau Wood" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Belleau_Wood">Belleau Wood</a>, creating the Marines&#8217; reputation in modern history. While its previous expeditionary experiences had not earned it much acclaim in the Western world, the Marines&#8217; ferocity and toughness in France earned them the respect of the Germans, who rated them of <a title="Stormtrooper" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Stormtrooper">stormtrooper</a> quality. Though Marines and American media reported that Germans had nicknamed them <em>Teufel Hunden</em> as meaning &#8220;<a title="Devil Dog" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Devil_Dog">Devil Dogs</a>&#8220;, there is no evidence of this in German records (as <em>Teufelshunde</em> would be the proper German phrase), it was possibly American <a title="Propaganda" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Propaganda">propaganda</a>. Nevertheless, the name stuck.<sup><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Marine_Corps#cite_note-33">[34]</a></sup> The Corps had entered the war with 511 officers and 13,214 enlisted personnel, and by 11 November 1918 had reached a strength of 2,400 officers and 70,000 men.<sup><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Marine_Corps#cite_note-34">[35]</a></sup></em></p></blockquote>
<p>Benjamin was a drummer &#8211; as such, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Marine_Drum_and_Bugle_Corps">his job</a> was not just to march and play music, but to also sound the call to battle and to provide the other signals of direction within the battle the soldiers would need in order to capably perform their duties.</p>
<blockquote><p><em>The history of the unit can be traced to the <a title="History of the United States Marine Corps" href="http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_the_United_States_Marine_Corps">early days of the Marine Corps</a>. In the 18th and 19th centuries, military musicians (&#8220;field musics&#8221;) provided a means of passing commands to Marines in <a title="Battle" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Battle">battle</a>. The sound of various <a title="Drum" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Drum">drum</a> beats and <a title="Bugle" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bugle">bugle</a> calls that could be heard over the noise of the battlefield signaled Marines to attack the enemy or retreat. Through the 1930s, Marine Corps posts still authorized a number of buglers and drummers to play the traditional calls and to ring a <a title="Ship's bell" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ship%27s_bell">ship&#8217;s bell</a> to signal the time.</em></p></blockquote>
<p>I have my own note to write to Benjamin. Here it is:</p>
<blockquote><p><em>Dear Benjamin,<br />
It is now almost one hundred years since your buddy wrote to you that summer at Marine Camp. It&#8217;s clear how very much he thought of you, even though he did call you a pie-face! I wonder what happened to you . . . whether you stood in the midst of battle, whether you saw distant shores then returned home with stories of the lives, the people, and the foods of other places your friends and family might never see.</em></p>
<p><em>I can&#8217;t know that, but I can do one thing. I can bake you a pie. </em></p>
<p><em>And so I shall, and tomorrow if you happen to know about all this somehow mysteriously, come back to this page, and there it will be for you. </em></p>
<p><em>What&#8217;s that you say? What flavor?<br />
You&#8217;ll just have to wait and see!!</em></p>
<p><em>Yours,</em></p>
<p><em>Karen</em></p></blockquote>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Lo que dice el rating sobre la TV chilena]]></title>
<link>http://jimenavillegas.wordpress.com/2009/11/10/hablaelrating/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 15:58:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>jimenavillegas</dc:creator>
<guid>http://jimenavillegas.wordpress.com/2009/11/10/hablaelrating/</guid>
<description><![CDATA[Time Ibope, la empresa que mide la sintonía en Chile, pone cada día a disposición del público en su ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Time Ibope, la empresa que mide la sintonía en Chile, pone cada día a  disposición del público en su página web un ranking: el de los 10 programas más  vistos en la TV abierta el día anterior. Revisando su archivo, quien quiera  darse el trabajo puede hacerse una idea de en qué estamos los telespectadores y  los canales chilenos. Un repaso por los últimos meses da interesantes  pistas.</p>
<p><strong>La pantalla de TVN hierve, y todo le está resultando:</strong> su  noche es imbatible desde junio, al punto de que programas que se emiten pasadas  las 00:00, como las series &#8220;Dr. House&#8221; o &#8220;The mentalist&#8221;, se han colado entre lo  más visto del día. La onda expansiva alcanza a las 20:00 horas, donde reina una  teleserie pésimamente criticada y de la que se tenía dudas: &#8220;Los ángeles de  Estela&#8221;. La clave es el enganche del público con &#8220;Dónde está Elisa?&#8221; y  &#8220;Pelotón&#8221;, circunstancia en la que colaboró el desplome del reality &#8220;1810&#8243;  (Canal 13), que reinó en sus extensas emisiones durante la primera etapa del  año. El matinal &#8220;Buenos días a todos&#8221; a veces da la sorpresa, y queda en la  parte baja del ranking.</p>
<p><strong>Canal 13 prácticamente no existe en el top  10:</strong> Comenzó a desaparecer junto con &#8220;1810&#8243;, y vive de excepciones. La red  católica sólo logra colarse en la lista gracias a los imbatibles partidos de la  Roja, que incluso sin estrellas internacionales y con el fin de &#8220;Elisa&#8221; encima,  dio para poner a UC-TV en séptimo lugar el miércoles 4. Otra que saca la cara es  Vivi Kreutzberger: con el río revuelto de los fines de semana, cuando menos  gente ve tele y de modo mucho más disperso, suele pescar su puesto los sábados.  En la semana hay un solo nombre, y sólo a veces: la teleserie juvenil &#8220;SOS:  Corazón rebelde&#8221;. El domingo, el público, que premia la calidad, está poniendo  en primer lugar la excelente segunda temporada de &#8220;Los 80&#8243;.</p>
<p><strong>Mega es el  rey de la tarde con su menú popular,</strong> que mezcla &#8220;Caso cerrado&#8221; y telenovelas  mexicanas. La doctora Ana María Polo es una favorita del público local, y  mientras más brilla -también en el horario prime con la versión chilena de su  programa de juicios-, más resalta la excelente jugada que hizo Mega al  quitársela en 2007 a Red TV, una estación que definitivamente está fuera de la  pelea de los grandes. Otro acierto del canal privado fue la contratación de Luis  Jara, quien se asoma en la parte baja del top ten con &#8220;Un golpe de Lucho&#8221;. Jara  también es parte de &#8220;Morandé con compañía&#8221;, el estelar del pueblo, que todavía  tiene un público fiel.</p>
<p><strong>CHV tiene un poderoso bastión a las 21:00  horas.</strong> El canal de Sebastián Piñera no es un jugador de grandes sintonías,  pero sí cuenta con programas que van fijo en la tabla. De ésos, &#8220;CHV noticias  central&#8221; es un imbatible que apalanca a lo que le sigue, casi todos espacios con  el sello &#8220;piel al aire&#8221; de la estación privada. Por ejemplo, &#8220;Infieles&#8221;, la  ficción por la que el canal ha apostado a lo largo del tiempo, entregándole más  recursos y mejor factura, aunque no cambio de temática, y &#8220;Fiebre de baile&#8221;, el  programa de Julián Elfenbein. Dirigido por un especialista en horario estelar,  Juan Pablo González, engancha con sus figuras faranduleras sufriendo en la  pista. También entran a la pelea, a veces, &#8220;Yingo&#8221; y &#8220;Primer plano&#8221;.</p>
<p><strong>Tres pistas finales. </strong>La telerrealidad gusta y tiene en &#8220;Cásate conmigo&#8221; (Canal 13) o  &#8220;Cara y sello&#8221; (Mega) buenos ejemplos de eso: suelen colarse en la lista de lo  más visto. &#8220;El club de la comedia&#8221; (CHV) es un caso aparte: demuestra que en  Chile el humor tiene su público fiel. Esta semana terminó &#8220;Elisa&#8221; transformada  en fenómeno, y el jueves su sucesora &#8220;Conde Vrolok&#8221; bajó violentamente a 26  puntos: ésa no es una mala sintonía y es la que tuvo la propia &#8220;Elisa&#8221; en sus  primeros dos meses. Faltan varias semanas aún para saber si el público le dará  su visto bueno al vampiro.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Introdução - O cometa e a  história]]></title>
<link>http://cometadofimdomundo.wordpress.com/2009/11/02/o-cometa-e-a-historia/</link>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 12:40:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>cometadofimdomundo</dc:creator>
<guid>http://cometadofimdomundo.wordpress.com/2009/11/02/o-cometa-e-a-historia/</guid>
<description><![CDATA[Podia ser mais ou menos meio-dia. Fazia sol,(il.)um sol de inverno,(il.) para a humanidade. Na rua s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Podia ser mais ou menos meio-dia. Fazia sol,(il.)um sol de inverno,(il.) para a humanidade.</p>
<p>Na rua sete de setembro(il.) começou a juntar gente. Populares(il.) em redor de um rapaz que, no chão, estrebuchava grunhindo e chorando, e gritando ao mesmo tempo.</p>
<p>-Ui! ui! ui!</p>
<p>(il.) contra o que tivera tal lembrança. Tu já viste insolação sem sol e com frio?</p>
<p>O outro mergulhando a caraça no desgosto de semelhante asneira tomou um bonde às pressas.</p>
<p>Mas entre todos os populares continuava a consternação.</p>
<p>Enfim, compareceu o dr. Rodolpho Alvim.</p>
<p>- Ui! ui! ui!</p>
<p>- Que tem o senhor? Sente alguma coisa? &#8211; perguntava o clínico.</p>
<p>E o outro respondia:</p>
<p>- Uá ! uá! uá !</p>
<p>- Mas então não lhe dói nada? Fale&#8230;</p>
<p>O rapaz abriu a boca. Falou. Fez-se um grande silêncio, escutara-se:</p>
<p>- Chamo-me José Martins da Rocha. Uá ! uá!&#8230;</p>
<p>Novo silêncio. Repetiram-se os faniquitos. Aquilo dava vontade de rir.</p>
<p>- O senhor compreende, seu doutô &#8230;tenho dezoito anos&#8230; sou um rapaz muito nervoso&#8230;uá!&#8230;uá!&#8230;</p>
<p>O dr. Rodolpho, atento, segurando nos pulsos do rapaz escutou aquela  mixórdia de queixas e gritos, de gemidos e estrebuchamentos.</p>
<p>E o rapaz foi duma franqueza digna de lástimas. Acabou tudo confessando,  a razão porque estava ali quase a morrer. Era nervoso neurastênico como os diabos&#8230;</p>
<p>Enfim&#8230;</p>
<p>- E andam a dizer por aí que o mundo vai acabar com o tal cometa.</p>
<p>Foi uma gargalhada geral. O rapaz estava a morrer de medo, de pressentimentos sobre a destruição total do universo pelo endiabrado Halley.</p>
<p>- Bem, dou-lhe um remédio e vá para casa.</p>
<p>Consolado, após tomar alguns (il.) calmantes lá se foi o neurastênico rapaz pensando em seus pressentimentos enquanto os que ficaram riam-se a  bandeira despregada, riam-se, riam-se&#8230;</p>
<p>Oh! O cometa de Halley!</p>
<p>O episódio que recortamos acima aparece no Correio da Manhã em sua edição de 17 de maio de 1910, véspera do dia em que o cometa Halley envolveria o planeta com sua cauda. O ano de 1910 assistiu à primeira das duas passagens do cometa Halley neste século. Embora o fenômeno já viesse despertando as atenções dos astrônomos desde pelo menos 1908, é somente com a virada de 1909 para 1910 que a visita do cometa ganha espaço na imprensa carioca. No Rio de Janeiro, a primeira referência ao Halley figura em um almanaque de final de ano, o Almanach do Malho, edição de 1910. A passagem do cometa é, então, erroneamente prevista para o mês de agosto. A imprecisão inicial do almanaque ganha contornos mais nítidos à medida que os meses se sucedem. Quando maio se inicia, já se sabe pelos jornais que na madrugada de 18 para 19 daquele mês o cometa cruzará o céu e sua cauda envolverá o planeta.<br />
Cerca de um ano depois da primeira notícia sobre o cometa, é novamente o Almanach do Malho que se encarrega, em sua edição de 1911, de concluir o impacto causado pela visita do Halley sobre os cariocas. Comentando “Os  grandes fatos de 1910”, o Almanach parece fechar um ciclo e, com isso, encerrar as muitas discussões em torno do Halley:</p>
<p>No dia 18, a terra atravessa a cauda do cometa de Halley, sobre o qual havia tantos boatos alarmantes. Dizia-se que a cauda do cometa incendiaria ou envenenaria a atmosfera terrestre, matando toda a população do nosso planeta.</p>
<p>Não houve nem mesmo um fenômeno de iluminação no espaço. O cometa de Halley passou como qualquer outro, inofensivo e calmo.</p>
<p>Como, entre esses dois momentos que recortamos acima, teriam os cariocas vivido o fenômeno da passagem do Halley no início do século? Teriam os moradores da capital da República vivenciado o medo do fim do mundo, protagonizando cenas como a que o Correio da Manhã nos descreve? Um universo de idéias, sentimentos, crenças e comportamentos se oferece à investigação, e é dele que nos ocuparemos.<br />
Este trabalho aspira a revelar e entender as maneiras variadas, e até‚ conflitantes, como os habitantes da cidade do Rio de Janeiro do início do século experimentaram a visita do cometa. Em especial, nossa atenção recai sobre o conflito que se estabelece na imprensa entre explicações diferentes sobre o fenômeno que indicam uma determinada visão de mundo, informada pela razão e pela ciência, e outras visões, por aquela desacreditadas. Ao propormos revelar e entender os sentimentos, idéias e comportamentos manifestados por ocasião da visita do Halley, estamos desviando o cometa da órbita exclusiva da ciência para investigá-lo sob uma perspectiva simbólico-cultural. Este trabalho coloca-se portanto dentro da proposta de uma História Social da Cultura, compreendida como a busca do entendimento do modo pelo qual “em diferentes lugares e momentos uma determinada realidade social é construída, dada a ler”. Com esse movimento, pretende-se investigar as construções culturais da sociedade carioca do início do século no que se refere à ciência, à Astronomia e ao cometa, enfim, às diversas maneiras pelas quais o homem se relaciona com o “céu”. Nossa proposta busca, portanto, a compreensão de opostos inseparáveis &#8211; “céu” e “terra”. O entendimento de um torna-se possível pela compreensão do outro, ao mesmo tempo que, nesse movimento, o revela. Carlo Ginzburg propõe o par alto/baixo como categoria universal, e afirma, partindo da proposição de que o homem tende a representar a realidade em termos de opostos, que é ao “alto” ou “elevado” que se atribuem os valores maiores.<br />
Há 86 anos, o cometa Halley, cumprindo seu ciclo de aproximadamente 76 anos, passou pela Terra. A aparição do Halley de 1910 é tida, de acordo com os textos de divulgação astronômica produzidos para a mais recente visita do Halley em 1986, como a mais espetacular &#8211; no dia 19 de maio, pode ser observada a cauda do cometa medindo cerca de 140o, ou seja, estando o núcleo do cometa exatamente sobre a cabeça de um habitante da Terra, a cauda do Halley ainda não teria terminado de sair do horizonte.<br />
Ao tratar do esforço do homem em “decifrar” os mistérios do universo, os trabalhos que tratam a Astronomia sob a perspectiva histórica, tendem a organizar o conhecimento humano linearmente, à maneira evolucionista, iniciando-se com uma “idade mitológica” e seguindo numa sucessão de etapas e conquistas em que os “conceitos elementares” e as “idéias primitivas e infantis” vão sendo, finalmente, superadas. Sob essa perspectiva, o estudo dos astros e a tentativa do homem de encontrar uma lógica no movimento dos corpos celestes apenas figura como ciência quando, libertando-se da idade mitológica, “técnicas conceptuais rigorosas e apropriadas se substituem às suas congêneres‚ vagas, genéricas‚ ricas e totalizantes presentes no mito”. Produz-se assim a observação do céu como ciência.<br />
Em sua perspectiva hierarquizante e classificatória, o olhar científico dá valor positivo ou negativo a outras formas de concepção dos fenômenos astronômicos. Entendemos que tal ótica, quando orienta estudos de caráter  histórico, tende a um duplo anacronismo ƒ por um lado aponta no presente uma sobrevivência de um passado arcaico e primitivo, e por outro projeta no passado a expectativa de um quadro mental próprio do presente.<br />
Sobre a passagem do cometa Halley em 1910 encontramos observações dessa ordem. Comentando o evento, o astrônomo Ronaldo Rogério de Freitas Mourão afirma que as expectativas dos cientistas no início do século com relação à aparição do Halley era de que não houvesse mais reações de medo. Segundo o autor, depois que Edmund Halley, em 1695, descobriu que os cometas obedeciam a leis da física e estabeleceu o ciclo do cometa que leva seu nome, “acreditou-se que todo o temor em relação aos cometas deveria cessar numa civilização racional e tecnologicamente desenvolvida”. No entanto, prossegue Mourão, o que se constatou foi que por todo o mundo surgiam manifestações de pânico. O astrônomo afirma ainda que “a despeito de todo o avanço científico, o homem ainda mantém todo um universo de sentimentos e expectativas onde os cometas continuam a ser mais que astros catalogados astronomicamente, pressagiando desgraças ou renovando esperanças”.<br />
Às vésperas da passagem do Halley em 1986, o astrônomo Oscar Matsuura analisa os conceitos produzidos no passado a respeito dos cometas aos quais denomina “pré-científicos ao nível mítico”. Para o autor, o marco transformador de tais concepções é a revolução científica do século XVII, antes do que o homem para entender os fenômenos astronômicos, e, logicamente, a aparição de cometas, condensava toda a emoção sentida com o evento na figura de uma divindade. Esse mecanismo demonstrava uma incapacidade de relacionar o fenômeno gerador da forte emoção a outras percepções, “como na consciência científica”. Assim, com relação aos temores manifestados com a passagem do cometa de 1680, o autor nos apresenta relatos de manifestações “extravagantes” ocorridas em Paris. O comportamento dos parisienses é para Matsuura extravagante porque “embora a ciência já fosse capaz de explicar o movimento do cometa de 1680 através da teoria da gravitação universal, para o povo em geral esse cometa continuou significando mau agouro, não sendo raros os episódios supersticiosos”.<br />
Também antecipando a passagem do Halley em 1986, o físico Carlos Gebara define a aparição do cometa no início do século como exuberante. Para o autor, as manifestações supersticiosas que tiveram lugar em 1910 foram geradas e alimentadas pelos jornais. Gebara também estabelece, ainda que com maior imprecisão, dois momentos distintos na relação entre os homens e os cometas &#8211; a antigüidade, onde as características científicas dos cometas eram desconhecidas, e o presente.<br />
Em julho de 1994, o planeta Júpiter, o maior de nossos vizinhos do sistema solar e separado da Terra por 628 milhões de quilômetros, ocupou por alguns dias as páginas de jornais e revistas e minutos dos telejornais. O cometa Shoemaker-Levy 9, ou melhor vinte dos seus fragmentos, chocaram-se com o maior dos  planetas de nosso sistema solar provocando explosões que superaram em 10 mil vezes os maiores testes nucleares já realizados pelo homem. O fenômeno é raro e as grandezas que o envolvem não fazem parte de nosso cotidiano. A imprensa informa que uma ocorrência semelhante se daria apenas em 100 milhões de anos. Diante do interesse despertado pelo fenômeno, a revista Veja pergunta “E se em vez de Júpiter o alvo fosse a Terra?”. Na Folha de S. Paulo, o fenômeno ganha destaque no caderno cultural com o título “O apocalipse de Júpiter”. O escritor e jornalista Sergio Augusto, no artigo “Cometas nem sempre anunciam fim do mundo”, cita o Halley e, baseando-se na leitura de jornais da época, afirma que nem em 1910 nem em 1986 o cometa provocou medo nos brasileiros. Ao contrário, foi recebido com homenagens e gozações. Diante das menções à possibilidade de que fenômeno semelhante acontecesse com a Terra, o autor analisa a relação entre o homem e o céu:</p>
<p>Céu. O problema está lá. Sempre esteve, aliás. Remoto e enigmático, nele o homem acomodou suas divindades. Para ele, o que lá existe ou de lá procede tem lastro divino e possui poderes sobrenaturais.</p>
<p>Medo, devoção, expectativa, curiosidade, fascínio aparecem com facilidade nos textos que tratam de passagens de cometas, especialmente os que tratam do Halley. Se para alguns astrônomos e físicos, as manifestações diante do fenômeno são avaliadas muitas vezes negativamente e quase sempre associadas ao desconhecimento científico, para o  biólogo Stephen J. Gould, a passagem do Halley em 1986 foi, antes de tudo, um acontecimento vivido com emoção. Em sua descrição, o deslumbramento daqueles que, como ele, saíram de casa para olhar o cometa era em si mesmo um fenômeno fascinante:</p>
<p>Esperei pela passagem do cometa toda minha vida consciente, e não ia perder a experiência.(&#8230;) Aquela noite e aquele amanhecer me proporcionaram dois prazeres especiais. Primeiro, o cometa de Halley me causou uma impressão surpreendente(&#8230;) Eu esperava pouco, mas vi bastante. (&#8230;) Em segundo lugar, fiquei profundamente comovido com uma cena humana. Enquanto o sol começava a nascer e voltávamos para a cidade do Panamá seguindo pela estrada que acompanha o litoral, percebi multidões de panamenhos que se adensavam à medida que nos aproximávamos da cidade(&#8230;) Centenas de cidadãos pobres, sem carro, tinham acordado seus filhos bem antes do amanhecer, caminhado para longe das luzes da cidade e formando aquela estrada com a curiosidade humana. Quem se atreveria a dizer que as pessoas não têm noção do maravilhoso, ou não se importam com a ciência e a natureza, se uma linha de contornos indistintos, devidamente divulgada, é capaz de nos transformar a todos em verdadeiros cidadãos do universo, pelo menos pela curta duração de um amanhecer?</p>
<p>O Halley parece exercer um fascínio especial. Segundo Nigel Calder, essa sedução sobre a mente humana estaria relacionada ao fato de ser ele o cometa mais brilhante que reaparece com freqüência. No entanto, as passagens do Halley não apenas oferecem a possibilidade de estudos e descobertas aos astrônomos, como também propiciam para História Social da Cultura momentos em que se torna possível descobrir um pouco mais sobre as idéias e os sentimentos relacionados aos fenômenos astronômicos e ao céu e à terra.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Dark, the gothic, the 1910s?! BLACK LINER: a look back!]]></title>
<link>http://previouslyowned.wordpress.com/2009/11/01/the-dark-the-gothic-the-1910s-black-liner-a-look-back/</link>
<pubDate>Sun, 01 Nov 2009 04:28:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>previouslyowned</dc:creator>
<guid>http://previouslyowned.wordpress.com/2009/11/01/the-dark-the-gothic-the-1910s-black-liner-a-look-back/</guid>
<description><![CDATA[On a halloween note, I was very curious as to why most gothic/punk fashion carry the BLACK LINER on ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">On a halloween note, I was very curious as to why most gothic/punk fashion carry the BLACK LINER on the eyes as a trademark. From where did this &#8220;dark eyed conception&#8221; come from? Between a couple of calls to some friends and the [kind of] trusty Wikipedia, I came up with a conclusion&#8230;</p>
<p style="text-align:justify;"><img class="aligncenter size-full wp-image-782" title="MYSTERY" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/mystery.jpg" alt="MYSTERY" width="573" height="62" />For ages, the black liner has been synonym to mystery and lust. Women who wear it are usually the more daring type. The men who wear it, are more shy and introverted. One thing they always have in common is: The darker, the better! Wiki actually gave me a blunt explanation from where this rage came from. &#8220;A dark, sometimes morbid, eroticized fashion and style of dress&#8221; with icons like <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Theda_Bara">Theda Bara</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bettie_Page">Bettie Page</a>, Nico, David Bowie, Béla Lugosi and <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Siouxsie_Sioux">Siouxie Sioux</a>. <img class="aligncenter size-full wp-image-783" title="DARKBETTER" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/darkbetter.jpg" alt="DARKBETTER" width="573" height="62" /></p>
<p style="text-align:justify;">Since it&#8217;s halloween, it was only appropriate that we take a look back at this Iconic fashion staple.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-784" title="theda_bara" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/theda_bara.jpg" alt="theda_bara" width="580" height="436" /><img class="aligncenter size-full wp-image-787" title="bettie-page_43844579" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/bettie-page_43844579.jpg" alt="bettie-page_43844579" width="580" height="435" /><img class="aligncenter size-full wp-image-789" title="belalugosi14" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/belalugosi14.jpg" alt="belalugosi14" width="580" height="652" /><img class="aligncenter size-full wp-image-790" title="musidora" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/musidora.jpg" alt="musidora" width="580" height="356" /><a href="http://poupee-froid.blogspot.com/2008/03/carolyn-jones.html"><img class="aligncenter size-full wp-image-791" title="1205428964_f" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/1205428964_f.jpg" alt="1205428964_f" width="580" height="434" /><img class="aligncenter size-full wp-image-792" title="04nico01" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/04nico01.jpg" alt="04nico01" width="580" height="794" /><img class="aligncenter size-full wp-image-793" title="nico" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/nico.jpg" alt="nico" width="580" height="393" /><img class="aligncenter size-full wp-image-794" title="david_bowie" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/david_bowie.jpg" alt="david_bowie" width="580" height="763" /><img class="aligncenter size-full wp-image-795" title="image017" src="http://previouslyowned.wordpress.com/files/2009/11/image017.jpg" alt="image017" width="580" height="875" /><a href="http://www.jillianvillafane.com/wp-content/uploads/2009/04/nat2.jpg"><img class="aligncenter" title="model" src="http://www.jillianvillafane.com/wp-content/uploads/2009/04/nat2.jpg" alt="" width="580" height="368" /></a></a></p>
<h1 style="text-align:center;"></h1>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Trick or Treaters, New York City, Circa 1910]]></title>
<link>http://santitafarella.wordpress.com/2009/10/31/trick-or-treaters-new-york-city-circa-1910/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 22:38:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>santitafarella</dc:creator>
<guid>http://santitafarella.wordpress.com/2009/10/31/trick-or-treaters-new-york-city-circa-1910/</guid>
<description><![CDATA[  But they don&#8217;t have trick or treat bags, do they? Did kids used to go around and shill for c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img src="http://farm4.static.flickr.com/3506/4033581631_21f92b34ed_o.jpg" alt="" /></p>
<p id="cc_license"> </p>
<p>But they don&#8217;t have trick or treat bags, do they? Did kids used to go around and shill for candy back then?</p>
<p>Link with more of these:</p>
<p><a href="http://www.flickr.com/photos/opiummuseum/4033581631/in/set-72157622380888091/">http://www.flickr.com/photos/opiummuseum/4033581631/in/set-72157622380888091/</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A genre takes form]]></title>
<link>http://horrorhistory.wordpress.com/2009/10/28/a-genre-takes-form/</link>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 21:51:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Humppe</dc:creator>
<guid>http://horrorhistory.wordpress.com/2009/10/28/a-genre-takes-form/</guid>
<description><![CDATA[A fledgling start of trickery Through the first 15 years of horror films, much was made in the same ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>A fledgling start of trickery</strong></p>
<p>Through the first 15 years of horror films, much was made in the same vein as the French pioneer Georges Méliès&#8217; procuctions. Movie makers used simple tricks of time-lapse photography and multiple exposures combined with the same kind of theatrical settings one would expect at a vaudeville show or even a theatre stage. Most films were not much more than 10 or 15 minutes long and were predominantly screened at cafes or sideshows. Films were rather meant to amuse the crowds or shock them with new effects.   Along 1910 more and more film makers chose to try and tell a coherent story rather than just some new trickery.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/MRUX480s7rM&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/MRUX480s7rM&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>A pretty elaborate film from 1909 by the later famous movie maker D.W. Grifftith called The Sealed Room depicted a jealous king, who seals his queen and her lover in a room by bricking up the door while the queen cheats on her husband, leaving the lovers to die a painful death by starvation in each other’s arms. This was based on a story by Edgar Allan Poe and featured, among others, a young Mary Pickford. Griffith would later go on to win acclaim with films such as Birth of a Nation and Intolerance (which among other things has been quoted as one of the early inspirations for splatter-movies).</p>
<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=nGbuQW07V4s" target="_blank">The Sealed Room part 1</a></p>
<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=K6z676J6qy0" target="_blank">The Sealed Room part 2</a></p>
<p><strong>The birth of Frankenstein</strong></p>
<p>The next year saw the birth of one of cinema’s most legendary monsters, that of Frankenstein’s creation. This adaptation of Mary Shelley’s novel takes a slightly more philosophical approach to the matter than many other adaptations. The final battle here takes place within the doctor’s mind. This text is retrieved from the original plot description:</p>
<p><em>“Here comes the point which we have endeavored to bring out, namely: That when Frankenstein&#8217;s love for his bride shall have attained full strength and freedom from impurity it will have such an effect upon his mind that the monster cannot exist. This theory is clearly demonstrated in the next and closing scene, which has probably never been surpassed in anything shown on the moving picture screen. The monster, broken down by his unsuccessful attempts to be with his creator, enters the room, stands before a large mirror and holds out his arms entreatingly. Gradually, the real monster fades away, leaving only the image in the mirror. A moment later Frankenstein himself enters. As he stands directly before the mirror we are amazed to see the image of the monster reflected instead of Frankenstein&#8217;s own. Gradually, however, under the effect of love and his better nature, the monster&#8217;s image fades and Frankenstein sees himself in his young manhood in the mirror. His bride joins him, and the film ends with their embrace, Frankenstein&#8217;s mind now being relieved of the awful horror and weight it has been laboring under for so long.” </em></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/TcLxsOJK9bs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/TcLxsOJK9bs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>This was the first cinematic take on the legendary monster, although it was not captured as such from the book, but, as with many early horror films, adapted from a stage play. The remarkable cinematic journey of Frankenstein’s monster is one I shall return to later.   The film itself was 16 minutes long and filmed in Edison Studios, in the United States. It featured two of early cinemas most prominent stars, Charles Ogle as the monster and Mary Fuller as Frankenstein’s love interest.</p>
<p>Below you can watch another classic in its early form, Dr Jekyll and Mr Hyde by Lucius Henderson, starring James Cruze from 1912. It is a short and rather crude version, but seems to have had a profound impact on the hailed version with John Barrymore from the 1920&#8217;s. In fact, if you look at the laboratory scenes, for example, they are almost identically filmed in both versions. The film also contains some crude versions of time-lapse photography for the change between Jekyll and Hyde, but nowhere near as effective as Méliès at his best.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/3qvUVLKgf8A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/3qvUVLKgf8A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Between 1900 and 1915 numerous short adaptations of stories were made, that would later go on to win acclaim as full length movies, of which the most popular were The Hunchback of Notre Dame and The Hound of Baskerville. At this time most of the inspiration came from the gothic, fantastic or romantic literature of the 19th century. One of the most impressive films that has survived to this day is a short adaptation of Alice in Wonderland, which for instance features a pretty cool size change scene.</p>
<p><strong>The First full lenth horror film</strong></p>
<p>1913 the first full length horror movie saw the light of day, when Stellan Rye and Paul Wegener directed The Student of Prague. The films was not overly long, 85 minutes including the title cards, but nonetheless by most standards the first full horror film. The film launched the triumph of German horror cinema, with Wegener as its first star. He would later rise to fame with the Golem-trilogy, which has had a huge impact on the genre, that is still seen today. The film was later remade by another German director.</p>
<p>For more early horror films, please check out my <a href="//www.youtube.com/p/02F56F1283F63A31&#38;amp;hl=en&#38;amp;fs=1&#34; type=&#34;application/x-shockwave-flash&#34; width=&#34;480&#34; height=&#34;385&#34; allowscriptaccess=&#34;always&#34; allowfullscreen=&#34;true&#34;&#62;&#60;/embed&#62;&#60;/object&#62;">Playlist</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Whats your favorite design era?]]></title>
<link>http://myatl.wordpress.com/2009/10/28/whats-your-favorite-design-era/</link>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 05:18:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>mrsir85</dc:creator>
<guid>http://myatl.wordpress.com/2009/10/28/whats-your-favorite-design-era/</guid>
<description><![CDATA[I love the Art Deco Era, it just spilled glamor and fame. When you watch a movie of that era you ins]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>I love the Art Deco Era, it just spilled glamor and fame. When you watch a movie of that era you instantly see the detail in architecture, clothing, cars, etc.</p>
<p>&#160;</p>
<p>YES!! I am on an Art Deco design fix. I want to know everything there is to know about it. who wants to teach me?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[24 HP 1910 A.L.F.A.]]></title>
<link>http://24hp.wordpress.com/2009/10/25/24-hp-1910-a-l-f-a/</link>
<pubDate>Sun, 25 Oct 2009 20:37:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>silverwolf</dc:creator>
<guid>http://24hp.wordpress.com/2009/10/25/24-hp-1910-a-l-f-a/</guid>
<description><![CDATA[Multe cifre si litere, fara foarte mult sens pentru publicul larg. Un titlu greu comestibil, dar car]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Multe cifre si litere, fara foarte mult sens pentru publicul larg. Un titlu greu comestibil, dar care merita sa fie primul de pe acest blog. De ce? Pentru ca 24 HP a fost <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A.L.F.A_24_HP" target="_blank">primul model</a> al masinii pe care o stim acum drept Alfa Romeo. Pentru ca in 1910, adica acum 99 de ani, se nastea o marca auto ce avea sa schimbe complet senzatiile de la volan. Pentru ca inainte de Alfa Romeo, a fost A.L.F.A.</p>
<p>Asadar, sa incepem.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cookin' Fer Yer Man]]></title>
<link>http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/2009/10/25/cookin-fer-yer-man/</link>
<pubDate>Sun, 25 Oct 2009 15:25:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>Karen Resta</dc:creator>
<guid>http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/2009/10/25/cookin-fer-yer-man/</guid>
<description><![CDATA[Yours, Respt. &#8216;Respectfully Yours&#8217; &#8211; short and sweet. Sent to Mrs. Clyde Lipps. Re]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-65" title="lady fin" src="http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/files/2009/10/lady-fin.jpg" alt="lady fin" width="500" height="375" /></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-66" title="lady back fin" src="http://postcardsfromthedinnertable.wordpress.com/files/2009/10/lady-back-fin.jpg" alt="lady back fin" width="500" height="375" /></p>
<blockquote><p><em>Yours, Respt. </em></p></blockquote>
<p>&#8216;Respectfully Yours&#8217; &#8211; short and sweet. Sent to Mrs. Clyde Lipps.</p>
<p>Really you gotta wonder.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[25.09.2009 POD - Picture of the Day - "Über den Wolken" oder "Wie lange fliegen wir eigentlich schon"]]></title>
<link>http://peterpanch.wordpress.com/2009/09/25/25-09-2009-pod-picture-of-the-day-uber-den-wolken-oder-wie-lange-fliegen-wir-eigentlich-schon/</link>
<pubDate>Fri, 25 Sep 2009 19:26:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>PeterPan</dc:creator>
<guid>http://peterpanch.wordpress.com/2009/09/25/25-09-2009-pod-picture-of-the-day-uber-den-wolken-oder-wie-lange-fliegen-wir-eigentlich-schon/</guid>
<description><![CDATA[Fliegen ist heute nichts mehr Aussergewöhnliches. Man fährt zum Flughafen, checkt das Gepäck ein (fa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Fliegen ist heute nichts mehr Aussergewöhnliches. Man fährt zum Flughafen, checkt das Gepäck ein (fa]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
