Estou me preparando para assistir o filme, espero que hoje. Mas, confesso: tenho minha opinião formada sobre alguns assuntos, porém o fim do mundo não é um deles. O fato é: estamos adiantando boa parte do processo. Aliás, mais uma coisinha: muito cuidado com o que ensinam aos seus filhos. Talvez sejam eles a ver, realmente, algo mais próximo do fim. Fico triste ao constatar isso, sabendo que muito do que fizemos – e fazemos – poderia e pode ser evitado.

Depois, não reclamem dos buracos que se abrem na cidade com a chuva, da água que entra, das pessoas que morrem e perdem casas…

Daniel Pinheiro

—————————————————-

Cientistas criticam proposta de “2012″ e indicam cenários de fim do mundo

DENNIS OVERBYE

do New York Times

A Nasa (agência espacial norte-americana) criticou a Sony em outubro por sugerir, em sua campanha publicitária para o filme “2012″, que o mundo acabaria em 2012.

No ano passado, o Cern (Centro Europeu de Pesquisas Nucleares), também assegurou que o mundo não acabaria tão cedo –portanto, acho que tudo isso é uma boa notícia para quem fica nervoso facilmente. Com que frequência vemos duas instituições científicas top de linha como essas nos garantindo que está tudo bem?

Por outro lado, é meio triste, se você estava ansioso por tirar umas férias das prestações do imóvel para financiar uma última festança.

As declarações do Cern tiveram a intenção de aliviar temores de que um buraco negro sairia de seu novo Grande Colisor de Hádrons (LHC) e engoliria a Terra.

O pronunciamento da Nasa, na forma de vários posts em sites e um vídeo postado no YouTube, foi uma resposta a temores de que o mundo fosse acabar no dia 21 de dezembro de 2012, quando um ciclo de 5.125 anos conhecido como Grande Contagem no calendário maia teoricamente chegaria a um fim.

Filme

O burburinho em torno do fim dos dias atingiu o auge com o lançamento do filme “2012″, dirigido por Roland Emmerich, que já trouxe desgraças fictícias para a Terra anteriormente, com alienígenas e geleiras, em “Independence Day” e “O Dia Depois de Amanhã”.

No filme, o alinhamento entre o Sol e o centro da galáxia, no dia 21 de dezembro de 2012, faz com que o astro fique ensandecido e lance na superfície da Terra inúmeras partículas subatômicas ambíguas conhecidas como neutrinos.

De alguma forma, os neutrinos se transformam em outras partículas e aquecem o centro da Terra. A crosta terrestre perde suas amarras e começa a se enfraquecer e deslizar por aí.

Los Angeles cai no oceano; Yellowstone explode, causando uma chuva de cinzas no continente. Ondas gigantes varrem o Himalaia, onde governos do planeta tinham construído em segredo uma frota de arcas, nas quais 400 mil pessoas selecionadas poderiam se abrigar das águas.

Porém, essa é apenas uma versão do apocalipse. Em outras variações, um planeta chamado Nibiru colide com o nosso ou o campo magnético da Terra enlouquece.

Existem centenas de livros dedicados a 2012, e milhões de sites, dependendo de que combinação de “2012″ e “fim do mundo” você digite no Google.

“Tolices”

Segundo astrônomos, tudo isso é besteira.

“Grande parte do que se alega que irá ocorrer em 2012 está baseada em desejos, grandes tolices pseudocientíficas, ignorância de astronomia e um alto nível de paranoia”, afirmou Ed Krupp, diretor do Griffith Observatory, em Los Angeles, e especialista em astronomia antiga, em um artigo publicado na edição de novembro da revista “Sky & Telescope”.

Pessoalmente, adoro histórias sobre o fim do mundo desde que comecei a consumir ficção científica, quando era uma criança sem afeto. Fazer o público se borrar nas calças é o grande lance, desde que Orson Welles transmitiu a “Guerra dos Mundos”, uma notícia falsa sobre uma invasão de marcianos em Nova Jersey, em 1938.

No entanto, essa tendência tem ido longe demais, disse David Morrison, astrônomo do Ames Research Center da NASA, em Moffett Field, Califórnia. Ele é autor do vídeo no YouTube refutando a catástrofe e um dos principais pontos de contato da agência sobre a questão das profecias maias prevendo o fim dos dias.

“Fico com raiva de ver como as pessoas estão sendo manipuladas e aterrorizadas para alguém ganhar dinheiro”, disse Morrison. “Não há direito ético que permita assustar crianças para ganhar dinheiro”.

Desesperados

Morrison afirmou receber cerca de 20 cartas e mensagens de e-mail por dia de pessoas até da Índia, assustadas até o último fio de cabelo. Em uma mensagem de e-mail, ele anexou exemplos que incluíam uma mulher perguntando se deveria se suicidar, matar sua filha e seu bebê ainda no útero. Outra mensagem veio de uma pessoa questionando se deveria sacrificar seu cachorro, a fim de evitar o sofrimento de 2012.

Tudo isso me fez lembrar os tipos de cartas que recebi no ano passado sobre o suposto buraco negro do Cern. Isso também era mais ficção científica do que fato científico, mas aparentemente não há nada melhor que a morte para nos aproximar de domínios abstratos como física e astronomia. Nessas situações, quando a Terra ou o Universo não estão nem aí para você e seus entes queridos, o cósmico realmente se torna algo pessoal.

Morrison disse não culpar o filme por todo o burburinho, não tanto quanto os vários outros divulgadores das previsões maias e a aparente incapacidade de algumas pessoas (e isso se reflete em vários aspectos da nossa vida nacional) de distinguir a realidade da ficção. Porém, ele disse, “meu doutorado foi em astronomia, não em psicologia”.

Em mensagens de e-mail, Krupp disse: “Sempre estamos incertos em relação ao futuro, e sempre consumimos representações dele. Somos seduzidos pelo romantismo do passado longínquo e pela escala exótica do cosmo. Quando tudo isso se junta, ficamos hipnotizados”.

O porta-voz da Nasa, Dwayne Brown, afirmou que a agência não faz comentários sobre filmes, deixando essa tarefa para os críticos de cinema. No entanto, quando se trata de ciência, disse Brown, “achamos que seria prudente oferecer um recurso”.

Aquecimento global

Se você quer ter algo para se preocupar, afirma a maioria dos cientistas, deve refletir sobre as mudanças climáticas globais, asteróides ou guerra nuclear. Porém, se a especulação sobre as antigas profecias mexem com você, aqui estão algumas coisas, segundo Morrison e outros, que você deve saber.

Para começar, os astrônomos concordam que não há nada especial em relação ao alinhamento do Sol e do centro galáctico. Isso ocorre todo mês de dezembro, sem nenhuma consequência física além do consumo exagerado de panetones. De qualquer forma, o Sol e o centro galáctico não vão exatamente coincidir, nem mesmo em 2012.

Se houvesse outro planeta lá fora vindo em nossa direção, todo mundo já teria percebido. Quanto às violentas tempestades solares, o próximo auge do ciclo das manchas solares só ocorrerá em 2013, e será no nível mais suave, afirmam astrônomos.

O apocalipse geológico é uma aposta melhor. Já houve grandes terremotos na Califórnia, e provavelmente haverá outros. Esses tremores poderiam destruir Los Angeles, como mostrou o filme, e Yellowstone poderia entrar em erupção novamente com uma força cataclísmica, mais cedo ou mais tarde.

Nós e nossas obras somos, de fato, apenas passageiros frágeis e temporários na Terra. Porém, neste caso, “mais cedo ou mais tarde” significa centenas de milhões de anos –e haveria bastante aviso quando chegasse a hora.

Os maias, que eram astrônomos e cronometristas bons o suficiente para prever a posição de Vênus 500 anos no futuro, merecem coisa melhor.

O tempo maia era cíclico; especialistas como Krupp e Anthony Aveni, astrônomo e antropólogo da Colgate University, afirmam não haver evidências de que os maias achassem que algo especial ocorreria quando o marcador da Grande Contagem atingisse 2012. Existem referências em inscrições maias a datas antes e depois da atual Grande Contagem, afirmam os especialistas.

Sendo assim, continue pagando suas prestações normalmente.

Sucht mal diese Gedenktafel in der Johnsallee 68 in Hamburg. die ist einfach verschwunden. Am Haus ist sie nicht mehr. Das Haus (ehemals gehörend zur Uni Hamburg)  ist jetzt ein “normales” Hamburger Wohnhaus geworden !

Sayın Başbakan, “Dersim katliamı” sözünüz biz Dersimlilere, Alevilere ve vicdan sahibi tüm insanlara büyük cesaret ve moral verdi. Dersim 1938 katliamından dolayı bir “barışma” veya “özür” yasası çıkarılabilir…71 yıldır kanayan yaramızın sağalmasına olanak sağlayın.

Son günlerde Türkiye’de Dersim 1938 tarihi yoğun olarak tartışılıyor. CHP Grup Başkan Vekili Onur Öymen‘in ağır sözleri sebebiyle herkes bir şeyler söylüyor. 71 yıldır gizlenen, inkâr edilen ve yasaklanan Dersim 1938 trajedisi açıkça tartışılıyor.

Tartışma bir tarafa, Dersim 1938 kurbanlarının ikinci ve hatta üçüncü kuşak çocukları ve Alevi yurttaşlar meydanlarda gösteriler yapıyorlar; 1938 felaketinin tanınmasını ve diğer insani isteklerini dile getiriyorlar. Deyim uygunsa “Pandoranın kutusu açıldı” ve Türkiye “tarihiyle yüzleşme” fırsatı yakaladı.

Sayın Başbakan

“Dersim katliamı” sözünüz biz Dersimlilere, Alevilere ve vicdan sahibi tüm insanlara büyük cesaret ve moral vermiştir. Dersim’de 1938′de yapılanları “insanlık dışı” diye nitelemeniz son derece isabetlidir. TC Başbakanı olarak bu açıklamalarınızdan sonra, gerçekleri saklama üzerinde inşa edilmiş resmi ideoloji ve resmi tarih artık sorgulanmak zorundadır.

Ancak bu mesele burada bitmiyor. Hâlâ canlı olarak içimizde dolaşan ve her fırsatta 1938′de yaşadıklarını anlatan mağdurların acısını dindirmek için yapılacak çok şey var.

Ailelerinden koparılmış ve başka şekilde büyütülmüş kişiler için atılacak adımlar var. Dilimiz, kültürümüz ve inancımız tanınmak zorundadır. Mezarları dahi bilinmeyen Seyit Rıza ve arkadaşları için de önümüzde sorumluluklar var

Sayın Başbakan,

Dersim 1938 katliamından dolayı bir “barışma” veya “özür” yasası çıkarılabilir. Birkaç maddeden oluşacak bu yasa “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, 1937-1938′de Dersim ve çevresinde insanlarımızın yaşamını kaybetmesine ve mağduriyet yaşamasına neden olan tüm eylemlerden ötürü derin üzüntü duyduğunu belirtir” vb. bir tek cümle ile Türkiye’de yaşayan tüm insanlarda birbirine saygı ve empati duygusunu başlatabilir.

Yasanın öteki maddeleri ile Bakanlar Kuruluna yetki verilebilir ve önemli adımlar atılabilir. Ölenlere itibarlarını iade etmek, Dersim diline, kültürüne ve Aleviliğine saygıyı gösteren düzenlemeler yapmak, Seyit Rıza ve arkadaşlarının naaşlarını 71 yıl sonra ailelere teslim etmek, anma yerleri ve anma günleri yapmak, sürgün edilenlerin zararlarını karşılamak, ailelerinden koparılmış Dersim yetimlerinin gönlünü almak vb. bu adımlardan birkaç tanesidir.

Sayın Başbakan,

Bize yardım edin. Dersim’in acılarına sahip çıktığınızı gösterin. 71 yıldır kanayan yaramızın sağalmasına olanak sağlayın.

En derin saygılarımla.

Avukat Hüseyin AYGÜN

Seyit Rıza Ailesinin Vekili

Dersimli Bir Yurttaş.

http://bianet.org/bianet/toplum/118365-basbakana-dersim-mektubu

Evladı Kerbelayme, Bé gunayime, Ayvo Zulumo, Cinayeto. (Evlad-ı Kerbelayız, günahsısız, ayıptır, zulümdür, cinayettir.)

Dersim Dağlarında Askeri Karargah (1938 ) Erkanı Harbiye Dergisinden

Dersime sevkiyat nakliyesi 1938

Dersime karşı kullanılan toplar (1938)

Seyit Rıza, Dersimin Kürt lideri. Aynı zamanda Peygamber sülalesinden geliyor kendisi. Seyit Rıza’nın bir de dini vasfı var.

1. Şeyh Seyit Rıza 2.Oğlu Teslim  3.Damadı Efendi  7.8.1937

Şapka kanunu ile Anadolu’da Ulema ve yasağa direnen teba darağaçlarında birer birer sallandırılır tekke ve zaviyeler kapatılırken, Dersim Halkı Tek Parti otoritesinden tamamen bağımsız bir şekilde fes veya sarık takıyor şalvarla dolaşıyordu. Dini merkezler canlılığını aynen koruyordu. Şeyh Seyid Rıza ise adeta Rengarenk Osmanlı Adasının son kalesini savunmaktaydı.

Trabzon’daki Atatürk Köşkü’nü ziyaret edenleriniz bilir. Odalardan birinde duvara asılmış büyük Türkiye haritası üzerinde “Tunceli/Dersim” kısmında elle çizilmiş, işaretlenmiş kısımlar mevcuttur. Atatürk’ün 1937’deki Dersim olaylarını bizzat buradan yönetmiş, direktiflerini buradan vermiştir.

Dersim katliamına katılan askerlere verilen madalya

Dersim Lideri Şeyh Seyyid Rıza

Soldan Sağa: 1890 Şeyh Seyit Rıza (Dersim Dini Lideri İdamı:1937),  Seyit Rıza’nın Babasi Seyit İbrahim,Yusuf Ağa ve Oğlu.

Dersimde Merkezi otoriteye direnen Şeyh Seyit Rızayla görüşmeye gelen Askeri Erkan.

Şeyh Seyit (Seyyid: Resulun Soyundan Gelen) Rıza Hüseyin ve Fındık ile beraber

Fotoğrafın öyküsü: 14 Ağustos 1938’de  Dersim’in Halvori köyünde 217 kişi ölüme götürülürken…

Agveren köyü Hozat /28.4.1938

1 Alisan Agaoglu Veli

2 Haydar Agaoglu Hasan Aga

3 Sirtikanli Mehmet

4 Sirtikanli Ahmet

5 Sirtikanli Ali

Yakalandıktan sonra zincire vurulmuş Dersim’liler

Mustafa Kemal Atatürk Sabiha Gökçen’i Dersim isyanını bastırması için uğurlarken.

Mustafa Kemal Atatürk: ”mesuliyeti üzerime alıyorum, vuracağız Dersim’i ”.

Mustafa Kemal Atatürk Devlet Hava Yollarının Ankara istasyonunda  Dersim harekatına katılan  uçakları beklerken  22 Mayıs 1937

Dersim harekatından dönen uçakları beklerken 22 Mayıs 1937. Mustafa Kemal Atatürk Dersim Harekatına katılan casusların dahi teker teker isimleri biliyor, gelişmeleri yakından takip ediyor, Dersim harekatını direktifleri ile yönlendiriyordu. 1926 yılından beri süren hazırlıklar 1937 yılında bir köprünün yakılması neticesinde işleme koyulmuştu. Merkezi otoriteye direnen ve itaati kabul etmeyen Dersim halkına unutamıyacakları bir ders verilmeliydi.

Dersim isyanında masumları hedef alan bununlada iftihar eden Atatürk’ün manevi kızı Sabiha gökçen bakın şu ifadeleri kullanmıştı.

”Bombamın hedefleri benim gözümde insan değildir. Müteharrik bir takım hedeflerdir. Amirlerim bombayı atmakta vatani bir lüzum gördükten sonra bende askerce itaatten ve verilen vazifeyi tesirli ve iyi bir surette yapmaktan başka bir düşünce olmaz.“

Sabiha Gökçen

15 Kasım 1937 Cumhurbaşkanı Atatürk, Ergani’de

15 Kasım 1937 Cumhurbaşkanı Atatürk, Ergani’de

Yıl 1937 Şükrü Sökmensüer, Atatürk döneminin ünlü emniyet müdürlerinden, birgün beni çağırdı: “Atatürk Diyarbakırda, Singeç köprüsünü açmaya gidecek dedi.
O tarihte Seyit Rıza, Dersimin Kürt lideri. Aynı zamanda Peygamber sülalesinden geliyor kendisi. Seyit Rıza’nın bir de dini vasfı var.

İhsan Sabri Çağlayangil’in Anılarından

Fırat, Şeytan köprüsü (1) denen mevkide dört metreye kadar daralır. Derinliği de deniz gibidir. 17 metre olur. Burada bir köprü yapmışlar, Köprünün başında bir karakol, Karakolda da 33 askerimiz var. Askerlerin başında İsmail Haki adinda bir yedek tegmen. Yani ihtiyat Mulazim.
Köprüye Dersimliler bir baskın düzenliyor. Baskında karakol yakılıyor ve 33 askerimizde şehit ediliyor. İşte bu olay Dersim isyanının başlamasıdır. Atatürk olayla ilgileniyor ve ilgililere kesin talimat veriyor. “bu meseleyi kökünden hallediniz” diye.

İhsan Sabri Çağlayangil’in Anılarından

Atatürk’ün, saat 18.00′de Diyarbakır’a gelişi, Halkevi ve Orduevi’ni ziyareti, Halkevi’nde orkestra tarafından şerefine verilen konseri dinledikten sonra kısa konuşması:” Yirmi sene sonra tekrar Diyarbakır’da bulunuyorum. Dünyanın en güzel ve en modern binası içinde, modern, nefis bir müziği dinleyerek… İnsanlığın uygar bir halkı huzurunda, bu halkın evinde duyduğum zevk ve saadetin ne kadar büyük olduğunu elbette takdir edersiniz. Bunu kaydetmekle bahtiyarım.”

Dersim Pertek Halk Evi önünde (17 Kasım 1937)

Tunceli Pertek’de Başbakan Celal Bayar, Bayındırlık Bakanı Ali Çetinkaya, İçişleri Bakanı Şükrü Kaya, Sabiha Gökçen, Salih Bozok ve heyetle.

1937 - Sabah Elazığ’da 4. Genel Müfettişliği ziyareti, daha sonra Tunceli’nin Pertek kazasına hareket ederek Murat nehri üzerinde Singeç Köprüsü’nü hizmete açışı, buradan Pertek’e gelişi, saat 19.00′da Elazığ’a dönüşü.

……..Atatürk, Doğu Anadolu’ya son gezisini yapıyordu. 16 Kasım 1937 günü, yanında Başbakan Celal Bayar, İçişleri Bakanı Şükrü Kaya, Sabiha Gökçen ve daha başkaları olduğu halde, özel trenle Elazığ’a geldi. Günlerden beri Atatürk’ün yolunu bekleyen Elazığlılar, istasyondan şehre kadar ollara halılar döşeyerek parlak bir karşılama töreni düzenlemişlerdi. Dördüncü Genel Müfettiş General Abdullah Akdoğan, Vali Şefik Bicioğlu, Belediye Başkanı Hürrem Müftügil, Maden’den beri Atatürk’ü izliyorlardı. 17 Kasım 1937 sabahı Atatürk, önce Dördüncü Genel Müfettişlik’e gelerek, , General Abdullah Akdoğan’dan Elazığ ve sorunları hakkında bilgi aldı. Bir süre sonra da Tunceli’ne bağlı Pertek ilçesi’ne hareket etti. Buradan Murat Suyu’nu geçerek Hozat Deresi üzerinde yeni yapılmış olan Soyungeç köprüsüne geldi. Beton köprü gerçekten gösterişli yapılmış, çevrenin yıllardan beri süregelen ulaşım sorununu çözmüştü. Atatürk, köprünün açılışını yaptıktan ve kurdeleyi kestikten sonra : ‘Daha önce soyunup suya girdikten sonra geçilen ırmağa Soyungeç denmiş. Şimdi buna lüzum görülmeden sinerek geçiliyor. Köprüye bundan sonra Singeç diyelim’ dedi.”

(Ulus Gazetesi, 18 Kasım 1937)

1938 Tunceli harekatında alayımızın imha ettigi Aşiretlerin sonuncusu olan (Demenan) Aşiret Reisleri ve Avenesi sığındıkları mağaradan çıkarıldıkdan sonra:
(1) Tugay Komutanı
(2) Alay Komutanı
(3) Ben  ( muhtemelen bu kartta ki imzanin sahibi)
(4) Doktor Vehbi
(5) Aşiret Reisi Hasan Gev ( HESÊ GÊWE)
(6) Aşiret Reisi Hüseyin ( WUŞÊN AĞA Lazê CIVRAİL AĞAY)

11 Eylül 1937′de hükümet yetkilileriyle görüşmek üzere Erzincan’a giden Şeyh Seyit (Seyyid) Rıza Fırat Köprüsü üzerinde tutuklandıktan hemen sonra çekilen fotoğrafı. ( Dönemin Akşam Gazetesi 22-9-1937)

Seyit Rıza tutuklandıktan sonra kendisine zorla giydirilen fötr ve ceketle “çağdaş” hali (Akşam Gazetesi 22-9-1937)

Ulemalardan ders almış, resul soyundan gelen dini bir lider olan Şeyh Seyit Rıza, Kemalist Rejim tarafından yapılan katliama gelecek tepkileri azaltmak ve kurbanların cellatları ile değil birbirleri ile kavgalı olması gayesi ile evinde isanın parmağı ve haç bulunduğu gibi söylentileri bilinçli bir şekilde yayılmış bir gayri nizami harp unsuru olarak kullanıştır. Genel olarak Dersim katliamından Anadolu halkınında haberi olmayacaktır. Dersim haberleri o günün medyasında yer bulmamıştır.

Şeyh Seyit (Seyyid) Rıza’nın az bilinen bir fotoğraflarından birisi  arka planda askerler gözükmekte.

Yeni Genel Müfettiş İzzettin Paşa kendisine Seyyid Rıza olup olmadığını sorduğunda “Ben Dersim’li Rızo’yum” dedi, “Dersim’de her meşe altında ve her dağ başında binlerce Rızo vardır. Şu halde siz hangi Seyyid Rıza’yı soruyorsunuz?” 14 gün süren mahkeme sonunda ölüme mahkum oldu. 18 Kasım 1937′de, aralarında oğlunun ve kardeşinin de bulunduğu toplam 11 kişi Elazığ’ın Buğday Meydanında idam edildi.

Şeyh Seyit (Seyyid) Rıza idamından kısa bir süre evvel

Sey Riza (ayakta sakalli) Ve diger Dersimli tutuklular  Elazığda mahkemesi karsisinda (22-10-1937)

Elazığ Mahkemesi 1937 Bu Mahkeme sadece 14 Gün sürmüştür

Mahkemede herkesin elinde bir kasket olması ayrıca dikkatimizi çekiyor. Bize zorla giydirilen elbiselerin sonra hayatımızın vazgeçilmez bir parçası hatta sembol haline dönüşmesi oldukça ürpertici. Bunun adı Stockholm Sendro mu oluyor?

15 Kasım 1937 : Dersim isyanı lideri Şeyh Seyit (Seyyid) Rıza ve isyana katılan 11 kişi Elazığ’da idam edildiler.

“Seyit Rızayı meydana çıkardık. Hava soğuktu ve etrafta kimseler yoktu. Ama Seyit Rıza meydan insanla doluymuşçasına, zazaca sessizliğe ve boşluğa haykırdı. -Evladı Kerbelayme, Bé gunayime, Ayvo Zulumo,  Cinayeto. (Evlad-ı Kerbelayız, günahsısız, ayıptır, zulümdür, cinayettir.) dedi.
Benim tüylerim diken diken oldu. Bu ihtiyar ve hasta adam rap -rap yürüdü. Çingeneyi itti. İpi boynuna geçirdi. Sandalyeye ayağıyla tekme vurdu.İnfazı yaptı”

İhsan Sabri Çağlayangil’in Anıları

İyimser rakamlarla 13 bin, yaygın rivayete göre ise 50 bin insanın ölümüyle, binlerce kişinin yaralanması ve sürgünüyle sonuçlanan Dersim operasyonu, yakın tarihimizin kara deliklerine yenisini ekledi. Sadece eli silah tutanlar değil, çocuklar ve yaşlılar da öldürüldü. Başta Seyyid Rıza’nın genç hanımı Besi olmak üzere pek çok kadın, mağaralarda saklanan silahlarla kendilerini savunmak için harekete geçmişlerdi.

Türk basını ise Besi’yi ‘dağ dilberi’ veya ‘dişi kaplan’ diye magazinleştirmekle meşguldü (“Cumhuriyet”, 26 Eylül 1937). Tabii Seyyid Rıza’nın Sabiha Gökçen tarafından bombalanan evinden çıkan garip eşyalar da operasyondan payını alacaktır. Güya evde haçlar, Hz. İsa’nın parmağı ve Ermenice dinî kitaplar bulunmuştur. Mesaj açık değil mi? Seyyid’i bir şekilde Müslümanlık dalından koparıp düşman kampa dahil etmek.

Ne var ki, evinden çıkan eşya arasında dikkatimizi başka şeyler de çekmekte. Mesela mı? İşte gazetelerden cımbızla topladıklarım: Kur’an-ı Kerim, Hadis-i Şerif, En’am-ı Şerif, Muhammediye, Siyer-i Nebi, Yıldızname, Bektaşiliğe ait bir şiir kitabı vs. (“Haber”, 8 Kasım 1937). Bunlar pekala bir Kadirî şeyhinin evinde de bulunabilecek kitaplar.

Zihnimde susturamadığım soru şu: Yoksa Seyyid Rıza rengarenk Osmanlı düzeninin son adasını mı savunuyordu?

Mustafa Armağan / Seyyid Rıza’nın evinden çıkanlar

Dersim Katliamı Ardından Sürgün edilen binlerce Dersimli aileden sadece biri

Ferhatan aşiret reislerinden Ani Hatun

İhsan  Sabri Çağlayangil::

”Mağaralara iltica etmişlerdi. Ordu zehirli gaz kullandı. Mağaraların kapısının içinden. Bunları fare gibi zehirledi. Yediden yetmişe o Dersim Kürtlerini kestiler. Kanlı bir hareket oldu. Dersim davası da bitti”.

İhsan Sabri Çağlayangil’in Anılarından

Herkes, nasıl olup da Dersimli Kemal Kılıçdaroğlu’nun Onur Öymen’in Dersim Katliamı’nı savunan sözlerini alkışladığına şaşırıyor. Aslında sorulması gereken daha temel bir soru var: Dersimli Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’de ne işi var?

Sadece Kılıçdaroğlu mu? Dersimliler, Aleviler ortada 1937-38 gibi bir katliam varken nasıl bu kadar CHP’li ve Atatürkçü olabildiler?

Cevaplardan ilki şu: 37-38 Dersim konusunda hayatlarını kolaylaştıracak sahte bir tarih üretip ona inanarak.

Bu alternatif tarihin temelinde Atatürk’ü bu işten temiz çıkarmak var. Son dönemde yapılan tarih çalışmaları ve politik havanın değişmesiyle ikna ediciliği azalsa da özellikle bir kuşak şuna inandırıldı: Atatürk’ün Dersim’de olan bitenden haberi yoktu. Zaten çok hastaydı, ona sormadan yaptılar. Seyit Rıza’yı da o Elazığ’a gelmeden çabucak astılar. O, duysa asılmasına izin vermezdi.

Peki, kim yaptı bu katliamı? Bu alternatif tarihe göre 1937’nin ekim ayında İnönü ile arası açılınca Atatürk’ün başbakanlığa getirdiği Celal Bayar. Sağcıların başı Bayar, dönemin Genelkurmay Başkanı ‘gerici’ Fevzi Çakmak. Birkaç da general. İşte bu kadar. Atatürk hastaydı, bilmiyordu. İnönü zaten görevde değildi. Böylece Dersim Katliamı da ihtiyaca binaen klasik sağ-sol, laik-gerici ikiliği içine oturtulmuş oldu.

Halbuki yeni kurulan ulus-devlet otoritesine girmemek için direnen Dersim’i Türkiye Cumhuriyeti topraklarına katmakta kararlı olan Atatürk, başından sonuna kadar olan bitenin merkezindeydi.

Daha 1936’da TBMM açılışında yaptığı konuşmada Dersim meselesi için “Bu korkunç çıbanı tümüyle temizleyip koparmaktan, kökünden kesip temizlemekten” ve bunun “her ne pahasına olursa olsun yapılması gerektiğinden” bahsetmişti.

Dersimlilerin üstüne uçaklarla “Teslim olmazsanız cumhuriyetin kahredici ordusu tarafından mahvedileceksiniz” bildirileri atıldığı 4 Mayıs 1937 günü Dersim’in kaderini belirleyen Bakanlar Kurulu toplantısına Atatürk başkanlık etti. Atatürk bazı manevraları bizzat izledi. Operasyonu harita başından bizzat takip etti. Çatışmalarda devlete yardım eden kişileri tanıyacak kadar olan biten hakkında saat saat malumat sahibiydi.

Atatürk o dönemde hasta yatağında da değildi. Seyit Rıza ve adamlarının asılmasının ardından hem de yanına Dersim’i bombaladığı için gazetelerin manşetlerinden inmeyen manevi kızı Sabiha Gökçen’i alarak Elazığ’a, Dersim’e gitti, köprü açtı. Ve başta Sabiha Gökçen olmak üzere Tunç Eli denilen operasyona katılan askerlere madalya taktı.

“Atatürk’e ibadetten” söz edecek kadar sıkı bir Atatürkçü olarak yaşamış ve ölmüş Celal Bayar’ın bir röportajında söylediği gibi “Atatürk ‘Sorumluluğu üzerime alıyorum, vuracağız Dersim’i’ dedi” ve Dersim vuruldu.

Peki, Türkiye Cumhuriyeti’nde yaşamaya devam etmeyi düşünen bir Alevi için bu hakikat ‘faydalı bir hakikat’ miydi? Değildi.

Peki, Dersim meselesiyle ilgili okuyan, çalışmalar yapan, bizzat İhsan Sabri Çağlayangil’in ağzından olan biteni duyan Kılıçdaroğlu ve 1937-38 ile ilgili bunca kitap ve belge ortaya çıkmasına rağmen Aleviler kendi sahte tarihlerinden niye vazgeçmedi ve sıkı Atatürkçü ve CHP’li olarak kaldı?

Çünkü başka çareleri yoktu. Onları çaresiz bırakan CHP çizgisinin karşısındaki sağcı-Sünni siyasetin Alevilere bakış açısıydı. Bir katliamı bile unutturacak önyargılar, aşağılanmalar, adam yerine konulmamalar…

O kadar ki “Son Devrin Din Mazlumları”nda Necip Fazıl’ın bile “tarihte bir benzeri gösterilemez” diyerek katliamın ayrıntılarını anlatmasına rağmen CHP’li Onur Öymen sahip çıkıncaya kadar Türkiye’deki dindarlar Dersim’de olan bitenle pek ilgilenmedi.

Dersim Katliamı Kerbala’yı unutturmadı. Yavuz’u unutturmadı. İğrenç Kızılbaş hikâyelerini, “kuyruklu Alevi” hakaretlerini unutturmadı. İşte AKP hükümeti Alevi açılımıyla tarihin bu yüküne karşı mesafe almaya çalışıyor.

Yani AKP, Dersimli Kılıçdaroğlu’nu CHP’li yapan koşulları ortadan kaldırmadan Alevilere açılmış sayılmaz.

Yıldıray Oğur

(Son Devrin Din Mazlumları, Büyük Doğu Yayınları 10. Basım, Nisan 1990, adlı kitabının ”Doğu Faciası” bölümünden aynen alıntılanmıştır.)

En aşağı 50.000 müslümanın kanını ve canını ihtiva etmesi bakımından, kalın hatlarıyle bir harita gibi çizdiğimiz ve şu anda yalnız ana prensip ve mânasıyle tesbit ettiğimiz bu facianın, tarihte bir benzeri gösterilemez.

Babalarını arayan ve yanına gitmek istediklerini söyleyen iki mâsum çocuğun Hozat Kaymakamı tarafından süngületilerek babalarının yanına gönderilmesi… Kendisinin öğretmen ve köy halkıyle alâkasız bir şahıs olduğunu iddia ederek alevler içinden fırlamak isteyen bir gencin, kalasla itilip alevler içine atılması ve karşı -sında sigara içilmesi… Buğday sapları üstünde yakılan, daha evvel kurşunlanmış bütün bir köy halkı…

Annesinin karnından sivri uçlu âletle çıkartıldıktan sonra yaşamakta devam eden ve hala topuğunda bu sivri uçlu âletin izini taşıyan çocuk… Bir dere içinde boğazlanan ve bu fiili yerine getiren cellâdın bulunması bir hayli zorluğa yol açan yirmi mâsum… Ve buna benzer daha neler, dalıa neler!..

Cesetleri değil, mânaları muhakeme ve idam eden tarih, bakalım bu 50.000, çocuk, genç, ihtiyar, kız, kadın, hasta, alil müslüman cesedine karşılık kaç ferdin mânası üzerinde ebedî idam karari verecektir?

Elâzığ Ortaokulunda okuyan iki çocuk… Tatili geçirmek üzere memleketleri olan Hozat’a geliyorlar ve facianın tam üstüne düşüyorlar. Hozat yakınlanndaki köylerine geldikleri zaman babaları Yusuf Cemil’in öldürtülmüş olduğunu öğreniyorlar ve ağlama ya başlıyorlar. Onlara şu karşılık veriliyor:

“- Sizi de onun yanına götüreceğiz!”

Çocuklar odadan sürükletilerek çıkartılıyor ve jandarma muhafazasında gittikleri yolda süngületiliyorlar. Böylece babalarınin yanına gönderilmişlerdir.

Her evi ayrı ayrı tutuşturulduktan sonra dört bir etrafı ayrıca çalı çırpı içine alınıp alev alev yakılan bir köyden, deli gibi bir adam çıkıp, çalı yığınları gerisinde manzarayı seyredenlere doğru ilerliyor ve haykırıyor:

“Durun, ben köy ahalisinden değilim! Muallimim! Müsaade edin, kendimi size isbat edeyim!”

Fakat sözüne mukabele, bir kalasla itilerek alevler içine atılması oluyor. Adam, evvelâ göğsünün kılları tutuşarak alev alev yanarken, çalı yığınlari gerisinde âmir, zevk ve istihza ile sigarasını içmektedir. (Bu vak’a, bana, 1944 yılında, Eğridir’de askerliğimi yaparken, resmî şahıslar huzurunda, yanan adama karşı sigarasını zevkle içtiğini söyleyen Amirden bizzat dinleyenlerce anlatılmıştır.)

Yusuf Cemil’in köyünden 200 kadın ve çocuk öldürtülmüş ve bunların cesetleri buğday sapları üzerinde yakılmıştır. Öldürülenler arasında, Elâzığ’da askerliğini yapan ve o sırada izinli olarak köyünde bulunan Rüstem adında biri de vardır. Bu zavallı, mezun olduğunu ve isterlerse hüvviyet ve izin kâğıdını da gösterebileceğini söylediği halde derdini dinletemiyor ve dört çocuğu ile seksenlik anası arasında, onlarla berabır, kurşunlanıyor.

Hozat’ın Karaca köyünden Cafer oğlu Kasım… Bu adam, o tarihten 30 sene kadar evvel Amerika’ya gitmiş, orada 15 yıl kalmış, epeyce para kazanmış ve sonra köyüne dönmüştür. Kasım, Amerika dönüşünde, Birinci Dünya Harbinde Kafkas cephesi Köprüköy muharebesinde şehit düşen kardeşi Yüzbaşı Şükrü’nün iki çocuklu karısı Şirin Hatun’la evlenmiş, Hozata gelip yerleşmiş, orada bir mağaza açmış ve ticarete başlamıştır. Hükûmetle de bazı taahhüt işlerine girişmektedir. Dersim hareketi esnasında, işbu Cafer oğlu Kasım, taahhüt bedelinden alacağı olan 6.000 lirayı tahsil etmek üzere Ovacık Kaymakamlığına müracaat ediyor. Muamelesini tekemmül ettirip parayı kendisine veriyorlar.

Muamele biter bitmez “Seni Hozat’tan çağırıyorlar!” diyerek,onu, mahfuzen yola çıkariyorlar. Cafer oğlu Kasım, kasabadan ayrıldıktan bir saat sonra jandarmalara öldürtülüyor. Koynundaki 6.000 lira da, iki alâkalı idare âmiri arasında taksim ediliyor.

Zavallının zevcesi Şirin Hatun, o esnada, dört çocuğuyla birlikte, komşularına oturmaya gitmiştir. Kadın, evine döndüğü zaman bir de görüyor ki, kapısı kırılmiş ve bütün eşyası etrafa dökülüp saçılmıştır. Haykırmaya başlıyor:

“- Yetişin, evimize eşkiya girdi!..”

Bu feryadına karşılık olarak kadın, kapısının önünde, çocuklarıyla beraber öldürülüyor ve dolgun miktarda altını, parası ve eşyası yağma ediliyor.

Bu arada Hozat’ın Zımbık köyünde (Şekspir)in hayaline bile taş çıkartacak, bir vak’a cereyan etmektedir. Erkekleri tamamıyle doğranmış olan köyün 100 kadar kadın ve çocuğu, sivri uçlu âletle (süngü) öldürülüyor.Oldurulen kadinlar arasinda biri doğurmak üzere bir gebedir. Bu kadının karnına giren sivri uçlu alet, barsaklarını yere döküyor, rahmini parçalıyor ve kendisini öldürüyor. Tehlike geçtikten sonra gizlendikleri yerden çıkan birkaç kadın, ölüleri gözden geçirirken, bu kadının rahminden düşen çocuğun sag olduğunu dehşetler içinde görüyorlar. Muazzam bir kader cilvesi olarak yaşamakta devam eden çocuğu alıyorlar,emzirtip büyütüyorlar ve ona “Besi” adını koyuyorlar. Bu kız bugün hâlâ aynı köyde ve hayattadır. Sivri uçlu alet annesinin karnına girip rahmini deldiği zaman da onun topukçuğunda bir yara açmıştır ve kız hâlâ bu yarayı topuğunda taşimaktadır.

(24 yil evvelki Büyük Doğu ‘lardan)

Hozat’ın Dolantanır köyünden Veli isminde bir genç, Elâzığ Muallim Mektebinde okuduktan sonra öğretmen olarak Trakya’ya gönderilmiş, orada evlenmiş, 3 çocuk sahibi olmuş ve tam da Dersim hareketi başlamak üzereyken, karısı ve çocuklarıyle, yaz tatilini geçirmek üzere köyüne gitmiştir. Genç muallimin köyü, erkekli ve kadınlı, çocuklu ve ihtiyarlı doğranırken, kendisi, karısı ve çocukları da aynı âkıbete mahkûm edilmiş ve cesetleri yakılmıştır.
Mazgirt Tersemek nahiyesinin halkı doğranmakta… Merhamet sahiplerinden biri, birle on yaşı arasında 20 kadar çocuğu alıp bir derenin içine saklamıştır.Vazivet birden haber aliniyor.
Cocuklarin oldurulmeleri emriveriliyor. Fakat bu emri yerine getirebilecek kimse zuhur edemiyor. En katı yürekliler bile, böyle müdafaasız mâsumlara silâh kullanamayacaklarını söylemeye mecbur kalıyorlar. Tecrübe birkaç defa akamete uğruyor ve hayli sıkıntı mevzuu oluyor. Nihayet en kara yüzlü çingenelerden daha karanlık suratlı bir adam bulunuyor ve bir dere içinde titreşe titreşe bekleyen 20 mâsumun işi bitiriliyor.

Year: 1938
Season: Fall

I’m alone at the bar, drinking scotch — jazz is quiet in the background.

You walk in, looking ravishing.

I tip my hat to you from across the bar.

You walk over, I buy you a drink and tip the barkeep double.

Talk is light, you lean in. I whisper in your ear.

We leave together.

[end scene]

Outside is cold, we walk slow.

We never make it past the car.

I push you against the cold metal of the door frame. We kiss deeply.

Your lift your leg to engulf my body. The fire has been lit.

Lights in the distance. Cops. You blush. I tip my hat.

Officer nods knowingly. I smile. We laugh.

The lake is nearby. We walk towards it arm in arm.

[end scene]

We make our way through the woods.

A bear appears. It eats us.

[end scene]

Es ist zwar zu spät, gut 71 Jahre, aber wer Interesse hat dem Leben als Grundschullehrer zu entfliehen und sich aussuchen möchte, in welcher Waffengattung er das ahnungslose, wehrlose, demobilisierte Polen überfallen will, zum Beispiel bei den Fliegern oder Unterseebooten oder den Panzern, der sollte sich  schnell auf die Socken machen, vielleicht werden seine Wünsche noch berücksichtigt. Unglaublich, daß es in der neueren Geschichte Deutschlands eine Armee gab, der Leute freiwillig zuströmten. Bevor sie noch in einen Krieg geschickt wurde. Derweil, so liest man, hocken die braven uniformierten Aufbauhelfer in ihren Igelstellungen in Afghanistan und hoffen, die verbündeten Streitkräfte diskutieren mit den Taliban aus ob es politisch korrekt ist, Zivilisten zu ermorden, die den Koran etwas moderater leben als sie selbst. Aus dem Ersten Weltkrieg soll der Spruch kommen: “Im Westen kämpft das tapfere Heer, im Osten kämpft die Feuerwehr.”

In Afghanistan scheint nicht mal mehr die Feuerwehr zugange zu sein. Was gehen uns auch deren Menschenrechte an, ruft DIE LINKE, während sie sich um die gefahrlose Einreise der afghanischen Flüchtlinge nach Europa, Deutschland, aber keinesfalls in ihren Vorgarten sorgt. Wer will schon andauernd Blutlachen von Ehrenmorden auf der Straße vor dem Eßzimmerfenster, die Schreie der familiär Ermordeten hören oder sich durch  das Blaulicht der Polizei im Schlaf stören lassen, die die Überreste linker Politik einsammelt?

Wenn man sich an das vollmundige Wortgeschwalle erinnert, als der jetzige Korrumpel Karsai auf dem Petersberg inthronisiert wurde, als Musterdemokrat, und den Gutmenschentourismus nach Afghanistan, dessen TeilnehmerInnen bevorzugt die Köpfchen beburkater Frauen streicheln wollten und die rasierten Talinbanwangen, man mag gar nicht daran denken. Und heute installieren sie die Taliban in Deutschland. Klar, muß der Bundeswehrsoldat auch nicht so weit fahren, um den Dialog zu führen. Was wiederum gut für das Klima ist, sagt die Kanzlerin. Und die muß es ja wissen.

BERLINER TAGBLATT UND HANDELSZEITUNG  8.11.1938

Attentäter und Touristen

]]> http://retroroadmap.com/2009/11/09/the-county-theater-a-downtown-deco-delight/ Tue, 10 Nov 2009 01:27:01 +0000 Mod Betty / Retro Roadmap http://retroroadmap.com/2009/11/09/the-county-theater-a-downtown-deco-delight/ http://abakala.wordpress.com/2009/11/09/9-%d0%bb%d0%b8%d1%81%d1%82%d0%be%d0%bf%d0%b0%d0%b4%d0%b0-%d0%bc%d1%96%d0%b6%d0%bd%d0%b0%d1%80%d0%be%d0%b4%d0%bd%d0%b8%d0%b9-%d0%b4%d0%b5%d0%bd%d1%8c-%d0%bf%d1%80%d0%be%d1%82%d0%b8-%d1%84%d0%b0%d1%88/ Mon, 09 Nov 2009 20:58:00 +0000 Андрей Бакала http://abakala.wordpress.com/2009/11/09/9-%d0%bb%d0%b8%d1%81%d1%82%d0%be%d0%bf%d0%b0%d0%b4%d0%b0-%d0%bc%d1%96%d0%b6%d0%bd%d0%b0%d1%80%d0%be%d0%b4%d0%bd%d0%b8%d0%b9-%d0%b4%d0%b5%d0%bd%d1%8c-%d0%bf%d1%80%d0%be%d1%82%d0%b8-%d1%84%d0%b0%d1%88/

Сьогодні, 9 листопада, виповнюється 69 років із дня найбільшої з єврейських трагедій, що отримала назву «Кришталева ніч» або «Ніч розбитих вітрин». У ніч з 9 на 10 листопада 1938 року в містах і містечках на території Німеччини й Австрії було здійснено єврейські погроми: опоганені єврейські цвинтарі,  спалено синагоги, розгромлено крамниці та домівки євреїв, скоєно масові вбивства. «Кришталева ніч» вважається початком Холокосту – масового знищення єврейського населення на теренах Європи.  

Цей день відзначається з ініціативи Міжнародної Мережі проти расизму UNITED, що об’єднує більш 500 організацій з 49 країн і діє незалежно від політичних партій і урядів. У пам’ять про жертв нацизму, терору на національному, расистському і, зокрема, антисемітському грунті, проходять виставки, демонстрації, мітинги та інші заходи.

Ibland förstår jag mig inte på mig själv.

I morgon ska till exempel Kristallnatten högtidlighållas i Stora Gogan.

Nassarna startade en pogrom i Berlin och runt om i Tyskland. Ett hundratal judar dödades, 20 000-30 000 arresterades och fördes till koncentrationsläger, 267 synagogor brändes och över 7 500 butiker vandaliserades.

Min farsa var bara sexton år när han som ung judegrabb tvingades uppleva detta. Hans liv kastades över ända och han tvingades fly till Sverige och tryggheten med sina föräldrar.

Och ändå är jag mer än lovligt ointresserad av att högtidlighålla denna förfärliga händelse.

Vad kommer sig sånt av?

Här kan du anmäla dig om du vill gå.

Es war der Tag, an dem die Mauern fielen,
als Freiheit war und Aufbruch für die Erben.
Es war der Tag, als Deutschland lag in Scherben
nach Krieg und Tod, nach falsch berannten Zielen.

Es ist der Tag, nicht einer unter vielen,
da sich im Jahrkreis rot und golden färben
die Kränze, die sich schwärzen im Verderben –
nimm an Dein Los, sonst wirst Du es verspielen.

Dies war der Tag, als Synagogen brannten,
als hilflos Menschen um ihr Leben rannten.
Erkenn: es ist ein Tag von Glück und Schande.

Sieh, was Du bist. Geh aufrecht. Doch gedenke,
dass nichts sich ganz in Dunkelheit mehr senke.
So bist Du einig, recht und frei im Lande.

Montag, 9. November 2009 – Einladung für ein gemeinsames respektvolles Erinnern

Großveranstaltungen gegen Rassismus, Ausländerfeindlichkeit und Gewalt sind wichtige. Sie mobilisieren und lassen das Gefühl der gegenseitigen Verbundenheit und Solidarität entstehen. Sie zeigen, wie viele Menschen bereit sind, sich für ein friedliches und gleichberechtigtes Zusammenleben zu engagieren. Die eigentliche Nagelprobe für ein solidarisches Miteinander vollzieht sich allerdings auch abseits dieser “Events”. Das politische bzw. gesellschaftliche Klima in Österreich entwickelt sich nicht zuletzt auf der Grundlage unzähliger kleiner Ereignisse, die sich letztlich zu einem großen Ganzen formen.

Eines dieser „kleinen“ Ereignisse wird das Gedenken an die Novemberpogrome sein, die auch vor der Mariahilfer Synagoge („Schmalzhoftempel“) nicht Halt machten. Ein würdiges Gedenken darf auch nicht Halt machen vor der Ignoranz mancher (Bezirks-)PolitikerInnen und VerantwortungsträgerInnen, die die Augen verschließen vor der Verwahrlosung dieses Ortes. Die versuchte Beseitigung der Beschmierungen an der Gedenktafel ist ein erster Schritt hin zu einer anlassgemäßen Gestaltung des Ortes, es bedarf jedoch weiterer Maßnahmen für eine dauerhafte Lösung.

Wir wollen am Montag, den 9. November 2009, gemeinsam mit anderen Menschen ein Zeichen setzen; ein Zeichen des respektvollen Erinnerns an die Opfer der Novemberpogrome und deren Folgen.

Ort: 1060 Wien, Schmalzhofgasse 3 / erreichbar mit U3 – Station Zieglergasse, 57A, 13A, – Station Esterhazygasse
Uhrzeit: 18.00 Uhr

ZIONISTISCHE RUNDSCHAU, Verlagsort Wien, 4. November 1938

ZIONISTISCHE RUNDSCHAU, Verlagsort Wien, 4. Movember 1938

Den 9. november 1938 var den såkalte “Krystallnatta”. Dette var starten på de tyske nazistenes systematiske folkemord på jødene. Hvert år blir 9. november markert, for å slå fast at kampen mot rasisme, fascisme og nazisme fortsatt er en viktig kamp. Jeg oppfordrer alle til å delta i de lokale antirasistiske markeringene 9. november i år.

Lenke:

http://www.sos-rasisme.no/Krystallnatta

Schon rettet im Zeitungszeugen Neville Chamberlain den Frieden in unserer Zeit. Gelegenheit, wieder auf die friedensstiftende Rolle des großmütigen, heldenhaften Polen hinzuweisen, dem bereits ein Jahr später Deutschland so bitter Unrecht antun wird, wenn es die menschgewordenen Elben hinterrücks überfällt, als die die Polen von 1939 heute gelten.

Warschau wartet … Prag zögert mit der Antwort

Sonderdienst der Münchner Neuesten Nachrichten  H.L. Warschau 29. September 1938. Die polnische Presse sieht  übereinstimmend in den MÜNCHNER BESPRECHUNGEN ein Zeichen der Entspannung und der Abwendung der Kriegsgefahr.

“In der Zeit der schärfsten Drohungen und eines mitleidlosen Spiels mit den Reserven”, sagt “Kurier Poranny”, “werden die in München versammelten Staatsmänner mit Leichtigkeit feststellen, daß keiner von ihnen den Krieg will. Die Münchner Tagung bestätigt außerdem noch einmal die Isolierung der Tschecho=Slowakei sowie die Notwendigkeit einer gründliche Grenzrevision und der Bedingungen, auf die sich dieser Staat stützt.”

“Gazeta Polska” erklärt, daß Polen wie bisher in Ruhe abwarte. Eine endgültige Befriedung der Verhältnisse in Europa werde nur mit Teilnahme Polens erfolgen können. Den Krieg wünschten lediglich Bolschwewisten, Tschechen und Juden. Große Bedeutung schreibt das Blatt der Rolle Mussolinis zu.

Der “Kurier Polski” sieht zwei Aufgaben für München: erstens Beseitigung der unmittelbaren Kriegsgefahr, zweitens Vorbereitung der Atmosphäre für eine zukünftige intenationale Konferenz, die nicht nur die tschechische Frage endgültig zu regeln, sondern auch eine  neue politische Ordnung in Europa aufzubauen hätte.

Das Zögern der Tschecho=Slowakei mit einer Antwort auf die polnischen Vorschläge hat die Erbitterung in Warschau noch gesteigert. Die tschechische Taktik, den Partner hinzuhalten, bis sich seine Geduld zu erschöpfen droht, kann heute nicht mehr geduldet werden, erkärt der “Expreß Poranny”. Die tschechischen Provokationen haben die Polen auf beiden Seiten der Grenze mobilisiert zu hartem und unerbittlichen Widerstand. In einer ultimativen Sprache bemerkt das Militärblatt  ”Polska Sbrojna” Donnerstag früh: “von Prag erwarten wir in den nächsten Stunden, eine kurze und endgültige Antwort, daß das tschechische Militär den Bereich jenseits der Olsa verläßt. Es gibt nur eine Lösung: Die Tschechen hinter die Ostrawitza.” MÜNCHNER NEUESTE NACHRICHTEN Nr.: 273

Übrigens bereiten sich auch Ungarn und Rumänien auf die zu erwartenden Zerstückelung der Tschechoslowakei vor und halten ihre Kuchengabeln schon bereit. Aber nur Polen geriert sich heutzutage derart unerträglich als Unschuldslämmchen und karikiert deutsche Politiker in SS-Uniform, mit Hakenkreuz und Reitpeitsche.

polnisch litauischer Konflikt 1938

]]>