No. 36
So in relation to No. 61 I tried four new cocktails on Friday night. I tried:

Basil Grande
A living classic – Chambord Black Raspberry Liqueur and Grand Marnier shaken with fresh strawberries, cranberry juice, fresh basil and black pepper

Long Vodka
A double shot of Ketel One Vodka combines sublimely with fresh lime, sugar syrup and lemonade in an Angostura rinsed glass to create this true classic

Lemon Tart
A gloriously crisp and refreshing drink combining Ketel One Citroen Vodka, Old Fashioned Bitters, fresh lemon and sugar

Ciroc Sling
A refreshingly long drink with Ciroc Super Premium Vodka, Cointreau, fresh ginger, Seville orange marmalade, pressed apple, sugar and lime

All of them were gorgeous, I have a couple of photos somewhere I will upload soon!

No. 61
I met up with four internet weirdies on Friday, only one of whom I’d met very briefly a long time ago. We had a lovely meal and then went for drinks and I had a really great time and I might even be able to mark of part of No. 64

مسلسل عاصي من الحلقه 47 الى الحلقه 60 بدون تحميل

لمشاهده احد الحلقات فقط قم بالضغط على رقم الحلقه

مسلسل عاصي الحلقه 47 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 47 اون لاين,مسلسل عاصي الحلقة47, مسلسل عاصي حلقة 47 , تحميل الحلقة 47 مسلسل عاصي التركي, الحلقة 47 مسلسل عاصي , مسلسل عاصي الحلقة 47 , الحلقة 47 من مسلسل عاصي , عاصي

مسلسل عاصي الحلقه 48 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 48 اون لاين,مسلسل عاصي الحلقة 48 , تحميل الحلقة الثامنة والاربعون مسلسل عاصي , عاصي 48 , صور عاصي , ابطال مسلسل عاصي , مشاهدة مسلسل عاصي الحلقة

مسلسل عاصي الحلقه 49 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 49 اون لاين,تحميل عاصى الحلقة 49 التاسعه والاربعون – تنزيل الحلقة 49 التاسعه والاربعون الحلقة 49 عاصى , الحلقة التاسعه والاربعون عاصى رمضان 49 , عاصى

مسلسل عاصي الحلقه 50 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 50 اون لاين,تحميل عاصى الحلقة 50 الخمسون – تنزيل الحلقة 50 الخمسون الحلقة 50 عاصى , الحلقة الخمسون عاصى رمضان 50 , عاصى , عاصى, تحميل الحلقة 50 الخمسون عاصى

مسلسل عاصي الحلقه 51 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 51 اون لاين,مسلسل عاصي 51 عاصي الحلقة 51 مدبلج مسلسل عاصي تركي مدبلج الحلقة 51 عاصي حلقة 51 مسلسل عاصي الحلقة 51 من مسلسل عاصي 51 الحلقة 51 من عاصي 51

مسلسل عاصي الحلقه 52 اون لاين
Asi series episode 52
مسلسل عاصي الحلقه 52 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 52 من عاصى 52 تحميل الحلقة 52 مسلسل عاصى 52 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 52 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 52 مسلسل

مسلسل عاصي الحلقه 53 اون لاين
Asi series episode 53
مسلسل عاصي الحلقه 53 اون لاين,مسلسل عاصي الحلقه 53 تركي مدبلج ,مسلسل عاصي الحلقة 53 من مسلسل عاصي 53 تركي مدبلج ، تحميل مسلسل عاصي حلقه 53 ، مشاهدة عاصي الحلقه 53 ، تنزيل عاصي الحلقة 53

مسلسل عاصي الحلقه 54 اون لاين
Asi series episode 54
مسلسل عاصي الحلقه 54 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 54 من عاصى 54 تحميل الحلقة 54 مسلسل عاصى 54 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 54 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 54

مسلسل عاصي الحلقه 55 اون لاين
Asi series episode 55
مسلسل عاصي الحلقه 55 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 55 من عاصى 55 تحميل الحلقة 55 مسلسل عاصى 55 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 55 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 55

مسلسل عاصي الحلقه 56 اون لاين
Asi series episode 56
مسلسل عاصي الحلقه 56 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 56 من عاصى 56 تحميل الحلقة 56 مسلسل عاصى 56 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 56 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 56

مسلسل عاصي الحلقه 57 اون لاين
Asi series episode 57
مسلسل عاصي الحلقه 57 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 57 من عاصى 57 تحميل الحلقة 57 مسلسل عاصى 57 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 57 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 57

مسلسل عاصي الحلقه 58 اون لاين
Asi series episode 58
مسلسل عاصي الحلقه 58 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 58 من عاصى 58 تحميل الحلقة 58 مسلسل عاصى 58 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 58 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 58 مسلسل

مسلسل عاصي الحلقه 59 اون لاين
مسلسل عاصي الحلقه 59 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 59 من عاصى 59 تحميل الحلقة 59 مسلسل عاصى 59 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 59 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 59

مسلسل عاصي الحلقه 60 اون لاين
Asi series episode 60
مسلسل عاصي الحلقه 60 اون لاين,مسلسل عاصى الحلقة 60 من عاصى 60 تحميل الحلقة 60 مسلسل عاصى 60 تنزيل مشاهدة مباشرة اون لاين الحلقة 60 بدون انقطاع بسرعة مدبلج الى العربية 60

DOCUMENTALISTE H/F

VOUS DEVEZ CONNAITRE LES TECHNIQUES DOCUMENTAIRES (CLASSIFICATION, INDEXATION, LOGICIEL BCDI…) POUR ACCUEILLIR LES ELEVES AU CDI AVEC MISSION D’ANIMATION PEDAGOGIQUE AINSI QU’UNE MISSION D’ORIENTATION DANS LES RECHERCHES DOCUMENTAIRES ET LA GESTION DU FONDS DOCUMENTAIRE (BUDGET,ACHATS).

Lieu de travail : 61 – FLERS

Type de contrat : CONTRAT A DUREE DETERMINEE DE 9 MOIS

Nature d’offre : CONTRAT DE TRAVAIL

Expérience : SOUHAITEE DE 1 A 2 MOIS

Formation et connaissances : NIV. 2 (BAC+3,+4) EXIGE(E)

Qualification : Employé qualifié

Salaire indicatif : ENVIRON 1200 A 1400E NET

Durée hebdomadaire de travail : 36H00 HEBDO

Taille de l’entreprise : 200 A 249 SALARIES

Secteur d’activité : ENSEIGNT SECONDAIRE GENERAL

Source : ANPE, Numéro d’offre 598205I

http://www2.pole-emploi.fr/espacecandidat/nicola/AfficherOffre.do?reference=598205I&masqueCriteresListe=0

국민모두 IMF 로 힘들어할 당시에 엄청난 힘이 되어주었던 박찬호 선수

ANIMATEUR/ANIMATRICE CENTRE DE RESSOURCES H/F

AU SEIN D’UN CENTRE DE FORMATION, VOUS CAPITALISEREZ, ACTUALISEREZ, CLASSEREZ ET DIFFUSEREZ LES RESSOURCES DOCUMENTAIRES ET INFORMATIQUES DESTINEES AUX STAGIAIRES.VOUS LES ACCUEILLEREZ, LES GUIDEREZ, LES CONSEILLEREZ ET LES ACCOMPAGNEREZ SUR L’UTILISATION DES OUTILS.

Consultez les compétences spécifiques demandées :

- Alimentation des banques de données.

- Banques de données numériques ou textuelles.

- Centre de documentation ou de ressources documentaires.

- Livres.

- Multimédias.

- Périodiques.

Lieu de travail : 61 – ARGENTAN

Type de contrat : CONTRAT A DUREE DETERMINEE DE 6 MOIS

Nature d’offre : CONTRAT ACCOMPAGN. EMPLOI

Expérience : EXIGEE DE 1 AN SI BAC EXP OBLIGATOIRE EN ACCUEIL

Formation et connaissances : NIV. 3 (BAC+2) S. ASSISTANAT SOUHAITE(E) OU NIV. 4 (BAC)

S. ASSISTANAT EXIGE(E) CONNAISSANCES BUREAUTIQUE+INTERNET

Autres connaissances : PRATIQ. TRAIT.TEXTES SOUHAITE(E) PRATIQUE TABLEUR SOUHAITE(E)

Qualification : Employé qualifié

Salaire indicatif : HORAIRE 8,82 Euros (57,86 F)

Durée hebdomadaire de travail : 24H00 HEBDO

Taille de l’entreprise : 3 A 5 SALARIES

Secteur d’activité : FORMATION CONTINUE D’ADULTES

Si cette offre vous intéresse, veuillez adresser par courrier ou par mail, un CV et une lettre de motivation en précisant le numéro de l’offre à :

pôle emploi

POLE EMPLOI ARGENTAN

6-8 RUE PIERRE OZENNE

61202 ARGENTAN BP 41

ale.argentan@pole-emploi.fr

VERIFIER ELIGIBILITE CAE

Source : ANPE, Numéro d’offre 597986I

http://www2.pole-emploi.fr/espacecandidat/nicola/AfficherOffre.do?reference=597986I&masqueCriteresListe=0

“Haber vereyim mi size şeytanların kime iner olduğundan? Herbir iftiracı günahkar üzerine iner onlar. Kulak kabartırlar ama çoğu yalancıdır onların. Şairlere gelince, onlara da çapkınlar-sapkınlar uyar. Görmez misin onları ki, her vadide şaşkın-tutkun dolaşırlar. Ve onlar, yapmayacakları şeyleri söyleyip dururlar.”

Şuara Suresi (221-226)

İnsanın ya da daha genel olarak canlıların ölümden başka bir derdi var mı gerçekten? Toplu halde intihar eden bazı cinsler elbette ki var. İnsanlardan da bir tanesini çok yakından tanıma ve beraber çalışma şansım olmuştu. En son kavgamızda ona “sen nankör herifin tekisin!” deyip stüdyoyu terketmiştim. Meğer nankör değil, tahminimden daha fazla yalnızmış. En son yazdığı şarkılardan birinin nakarat bölümünde “Kurtar beni…” diyordu. Şuara suresinde bahsi geçen şairlerden sanmıştım onu. Öyle ya… dünyada bir tek ben vardım içinden ne geçiyorsa satar-satmaz oyununa girmeden söyleyen. Benim dışımda herkes ilgi çekmek için bunalım laflar ediyordu. Benim dışımda herkes para için, şöhret için “bu akşam ölüyordu”. Yavuz Çetin artık yok. Keşkelerle Paris şişeye girermiş… keşke son sözü sona saklasaydı.

Bundan sonraki paragrafların yanlış anlaşılmaya çok yatkın olduğunu düşünerek önceden tedbir almayı uygun görüyorum. Ancak, kişisel üretim kisvesi altında, çeşitli firmalar ve zümreler tarafından kotarıldığı belli ürünlerin “sanat” adı altında sunulması oyununun iyi irdelenmesi gerekir. Ayrıca münferit tiyatro ve sinematografik sanat eserlerini ve sanatçılarını aşağıdaki anlatıdan ayrı tuttuğumu belirtmek isterim. Göz göre göre aka kara demenin anlamı yok. Bir de şunu belirtmekte fayda var… Aşağıda anlattıklarımı müzisyenler yüzyıllardan beri yapıyorlar. Davayı sizden çok daha önce sattık. Bu açık… sinemayı eleştirerek herhangi başka birşeyi yüceltmeye çalıştığım sanılmasın.

Sanatçıların büyük çoğunluğu yalancıdır. Bunu herkes bilir. Hatta bir sanatçı yalancılığı oranında büyük sanatçıdır. Bunun en çarpıcı örneklerinden biri sinema oyuncularının sanatçı olarak kabul edilmesidir. Sanırım yaptıkları işe “karakter yaratmak” falan gibi afilli bir isim de bulmuşlar, her ne demekse artık. Grafikerlerin, reklamcıların sanatçılığı gibi bir şey. Komedi yani… Bir oyuncu canlandırdığı karakterle ne kadar özdeşleşirse o kadar başarılı kabul edilmez mi? Yani oyuncuya deniyor ki, sen sen olma da ne olursan ol. Bu “karakter yaratmak” denen oyunun, insanlara “davranış önerisi” nde bulunmaktan başka ne önemi olabilir acaba? Sonuçları da gayet açık ortada değil mi? Karate filminden havalara tekme savurarak çıkan tipler, bilmem ne filmindeki jönün kopyası delikanlılar, vs.vs. örnekler sonsuz. Bu düpedüz insan manipülasyonudur. Size hayatta “ne üretebileceğiniz” konusunda fikir vermekten ziyade, “nasıl olacağınız ve nasıl davranacağınız” konusunda yol göstermektir. Yani normal şartlar altında yakın çevremizin yapıyor olması gereken etkilerin, bir takım firmalar tarafından yapılmasıdır. Ve takdire şayan tarafı da kamuoyunun yüzlerce kişi tarafından kotarılan bu gösteri anlayışının sanat olarak kabul edilmesinin sağlanmış olmasıdır. Çok güçlü bir silah bu… ama üzgünüm, sanat değil. Yüzlerce kişinin ortak fikirlerine dayanan bir çalışmaya sanat değil, olsa olsa bir sosyal grubun fikir beyanı denebilir.

Diyebilirsiniz ki, o zaman bir senfoni de çok kişinin çalışmasıyla ortaya çıktığından dolayı sanat kabul edilemez. Bu noktada ortada sadece bir (1) bestecinin olduğunu hatırlatmakta fayda vardır. Tek bir besteci… orkestra şefinin yaptığı da bunu yorumlamaktır. Yani ikinci elden esere şahit olmaktır. Bunun dışında kalan müzisyenlerin tamamı çok ağır hiyerarşik disiplin içinde kullanılırlar. Sinemada kaç tane senarist ismi biliyorsunuz? Kaç tane aktör ismi?

İşe toplumsal yönetim açısından bakarsanız tüm çabanın hayata dair belirsizliği, tahmin edilemezliği ortadan kaldırmaya yönelik olduğunu görürsünüz. Bu sebeple kamuoyu araştırmaları yapılır, istatistikle uğraşılır. Bu noktada dünyanın paranoyak cephesi, yani Batı’nın, sinema gibi bir silah sayesinde insanlar standardize etme çabası anlaşılır. Başta Amerika, Avrupa ve onların uzakdoğu temsilcisi Hong Kong’da “iyi sinema” yapılır. Diğer bir deyişle toplumlara olmaları gereken karakterler tarif edilir.

Propoganda amaçlı geliştirilmiş bir sektörün özellikle Amerikan ellerinde en güçlü silahlardan biri haline gelmesi, ve de bunun “sanat” olarak adlandırılmasına üzülmekten başka bir şey elimden gelmiyor. İşte Amerika kontrolündeki bu bulaşıcı hastalığa “Oyunculuk Kültürü” adını yakıştırıyorum. Şunu da hatırlatmamda fayda var… “7. sanat” tabirini seviyorum. Güzel tanım… yedinci, sonradan, yapıştırma.

Geleyim asıl ilgi alanıma. Yani müziğe… daha doğrusu “oyunculuk kültürü” tarafından tecavüze uğramış müziğe.

Tahminim odur ki daha ne para icat olmuştu, ne de yazı. Müzik vardı, resim vardı, hikayecilik vardı. Belki ihtiyaçtan, belki can sıkıntısından… Böyle bir saptamayı yaptıktan sonra hemen dönüp şu anda müziğin nerelerde kullanıldığına bir bakalım.

Önce acı verenler;

Filmler, televizyon şovları (haberler dahil), reklamlar, tanıtımlar, asansörler, telefonlar, alışveriş merkezleri, maçlar, vs.

Daha az acı verenler;

Radyolar, muhtelif sosyal organizasyonlar için verilen konserler, barlar, pavyonlar, festivaller

Acı vermeyenler;

Evler, prova stüdyoları, kulaklıklar.

Çok kaba bir sınıflandırma oldu ama çok lazımsa gerisini siz tamamlayın. Sınıflandırmayı “acı” kavramıyla yaptım. “Zevk” kavramıyla yapmaya kalksaydım bana göre tek bir sınıf olurdu. “Algılayıcı”nın (bu durumda siz oluyorsunuz) sosyal, kültürel, psikolojik ve de cinsel durumuna göre belirlenemezlik teşkil eden kaotik tek bir küme. Bu en son cümlede bence kilit kelime “kaotik” tir. Altını özellikle çizdim. Zaten sanatın, daha da geniş bir boyutta “güzelliğin” (ya da ilgi çekiciliğin) sihri de onu algılayacak insanların sonsuza ıraksayan duruşlarıdır. Eserin gücünden, güzelliğinden çok onu algılamaya maruz kalan insanın özellikleri önemlidir. Bu tamamen belirsiz bir ortam yaratır. Belki de sanatın temelinde anarşik bir tavır bulunduğu hissi de burdan geliyordur. Çoğu insan bu belirsizlikten hoşlanmaz. Belki de bu belirsizlik ölümü çağrıştırır insanlara. Bu belirsizlikle barışık olanlardır zaten sanat sepet işleriyle uğraşanlar.

Belirsizlikle barışık olmak bu dünya düzeninde tek başına yeterli olmaktan çok uzak artık. Belki Yunus Emre çelişkileri sevgiyle kucaklıyordu ama artık üzerimize yapışmış yüzlerce aktörlerin, aktrislerin gösterdikleri yolda kendini bulmaya çalışmak başka tür çabalar gerektiriyor. Robert De Niro’yu, babamdan ya da ustamdan daha iyi tanımam bekleniyor. Oyuncu olacak mıyım? Hayır… Peki onun herhangi bir filminde “canlandırdığı” karakterlerden biri olacak mıyım? Hayır… “Aman efendim ne kadar iyi bir oyunculuk çıkarmış.” diye hayran olmam benim kişisel gelişimime ve daha da önemlisi üretimime bir katkıda bulunuyor mu? Hayır… O zaman nedir kardeşim bu şaklabanlık? Elizabeth Hurley’ yi sevgilimden daha iyi tanımam isteniyor. Onunla yatabilecek miyim? Hayır… bunu devam ettirebileceğim başka bir soru kalmadı.

Bu konuda tamamen yararcı bir tavır sergilediğimin farkındayım. Bu noktada belki eleştirilmem gerekir. Peki bu ürünleri yapanlar sizce yarar gözetiyorlar mı, yoksa Hilal-i Ahmer için mi çalışıyorlar?

Ayrıca bu kadar büyük bir sektörün sadece ve sadece bize “eğlence” sunmak için çabaladığını düşünmek benim açımdan aşırı iyi niyete giriyor. İnsanlara “Sadece eğlenmek için seyrediyorum” dedirtebilmek de bu sektörün başka bir başarısı olsa gerek.

Oyunculuk Kültürü belki de en çok müziğe tecavüz etti. Diğer sanata dallarına da elbette şöyle bir elledi ama belki benim alanıma girdiğinden dolayı en çok müzik tarafı dikkatimi çekiyor. Oysa grafik, metin yazarlığı, dizi film senaristliği, sitend-ap gibi sanatlardan da (!) bahsedilebilir eminim. Bu konuların ilgilileri de oturup bir iki satır yazsalar fena olmayacak gibi. Ey tiyatrocular… sinema, televizyon, reklamlar sizin katiliniz olmadı mı? Oyunlarınıza kimseler gelmez oldu ve her geçen gün daha da beter olmuyor mu? Peki sinemada, televizyonda, reklamlarda kimler oynuyor acaba? Bile bile intihar ediyorsanız söyleyin, biz de bilelim. Neyse ben yeniden müziğe döneyim…

Senelerden beri müzik albümleri yapıyorum. Gerek kendi solo albümlerim gerekse diğer çalışmalarda hep müzik hikayeciliğinin peşinde koştum. Çevremdeki insanların büyük çoğunluğu da bana hep aynı soruyu sordu; “Klip ne zaman?”. Bulutsuzluk Özlemi’nde bas çaldığım yıllarda çeşitli klip maymunlukları yapmıştım. Televizyonlar için Playback denen sistemle (-ki bu teypten parça çalarken sizin maymunluk yapmanızdır) konserler de yapmıştık. O yıllar, yani 90’ların başları daha “klip endüstrisi” pek o kadar da afilli değildi. Bizi dağlara, ovalara salarlar “abi siz şöyle biraz koşun” derlerdi. Biz de koşturup ne kadar çok eğlendiğimizi, ve aslında müziğimizin inanılmaz zevkli olduğunu bir de görsel açıdan ispatlamaya çalışırdık. Beni televizyonda gören kızlar isimsiz mektuplar yazarlar, aşklarını dile getirirlerdi. Ne günlerdi : ) Kliplerden uzak durunca kızlar da gitti. Buna üzüldüğümü sanmıyorsunuz umarım.

Kitlelere hitap eden müzisyen mi olmak istiyorsunuz? “Kitlelere hitap etmek” ilginç bir deyimdir. Dikkatinizi çekerim, burada çoğul kitleden bahsediliyor. Yani adamı tek bir kitle kesmiyor. Amerikalıların tabiriyle Cross-over olmak istiyor demek bu. Diğer bir tabirle “halka malolmak”, yani halkın malı olmak. Mal olmaya ne kadar meraklılar ya Rabbi! Sonuçta da olan oluyor, mal pazarı tam bir et pazarına dönüşüyor. Hala böyle birşey olmak istiyorsanız öncelikle gidip oyunculuk dersleri almanız gerekiyor. Ya da belki de doğuştan bir aktörsünüz, kim bilir? İyi bir aktör herkesle diyaloğa girebilen sanal bir yaratıktır. Zaten sizden siz olmanız değil, hali hazırda kitlelerce kabul edilmiş bir karakter olmanız istenir. Delikanlıyı oynayın, eşcinseli oynayın, oynayın bişeyler… yeter ki oynayın. Oynayın ki korkmasın kimse. Size nasıl davranacaklarını şaşırmasınlar. Kendiniz olmaya sakın kalmayın. Çünkü biliyor musunuz…? Siz altı milyarın içinde bir tanesiniz, biriciksiniz. Gerçekten başkasınız. Kimseye benzemezsiniz. Kimseye benzemeyeni kim ne yapsın? Tarkan doğru söylüyor “sen başkasın!”. Bütün pop starların aynı zamanda klip canavarları olmalarını boşuna mı zannettiniz yoksa?

Yalnız burada dikkat etmemiz gereken bir husus var. İnsanlara yalan satamazsınız. Konu paraya geldi mi en sıradan insan bile Einstein kesilir (belki sanatçıları bunun dışında tutabiliriz, geleneksel salaklıkları sebebiyle). Reklamcılık için şöyle bir tanım duymuştum; “insanları paralarından ayırma sanatı”. Bu, şu anki müzik algımızın şekillenmesinde yapı taşıdır. Çok satan albümlerin (ne tuhaf İngilizce’de satan şeytan demek : ) asıl sanatçıları grafikerler, reklamcılar ve oyunculardan oluşuyor. Ve bu üç grup da kendine sanatçı demekten çok büyük zevk alıyor. Bir de teknisyenler, halkla ilişkiler kuranlar falan var… Allah’tan onlar daha sanatçı olmadılar. Daha müzisyenlerden bahsetmedim farkındaysanız. Ya da besteciler?

Dedim ya insanlara yalan satamazsınız diye. Buna yürekten inanıyorum. Gerçekten de burada Chomsky’nin medya ileri gelenleri hakkındaki yorumuna gönderme yapmak istiyorum. Bu insanlar gerçekten yalan söyleyerek yükselmezler. Yalan söylemeyecekleri bilindiğinden dolayı o noktalara gelirler. Ama söyleyecekleri zaten çalıştıkları kurumların söylemlerini destekler nitelikte olduğundan dolayı ordadırlar. Senelerini sistemi eleştirerek geçirmiş, bu noktada hiç taviz vermemiş ve de vermemeye devam eden bir grubu, bir Amerikan şirketinin bilmem kaç dolarlık desteğini alırken görmek kesinlikle şaşırtıcı bir şey değildir. Bu grubun yavşadığına ispat teşkil etmez. Olsa olsa söyleminin güncel gerçekliğini yitirdiğini ve artık o firmanın bunu sıradan bir mal olarak kullanmasında bir sakınca olmadığını gösterir. Tabii bu arada bu solcu grup aynı söylemine rahat rahat devam edecektir. Edecektir de çoluk çocuğa geçici bir oyuncak olmaktan ileri gidemeyecektir. Bu noktada sistem tam teşekküllü çalışmakta ve grubun bir ihtimalle rahatsızlığını hissedebileceği bu durumda tedbirini almıştır. Grubu şan, şöhret ve paraya boğarak tüm mutsuzluklar ortadan kaldırılmış ve karşılıklı huzur ve de güven ortamı teşkil edilmiştir. Alan memnun, veren memnundur, çoluk çocuk da mutlu mutlu tepinmek ve geyik yapmaktadır. Burada sakın Türk gruplarından bahsettiğim sanılmasın. Ben, Rage Against The Machine’den bahsediyorum.

Sistem popülaritenin sırlarını çözedursun, Türk sanatçılarının çoğunda bıyık altından gülerek “eğer bu meşhurlar sanatçıysa ben sanatçı olarak anılmak istemem” şeklinde bir söylem oluştu. İlginç bir şekilde kendini yüksek kültürlüler katmanına ait gören insanlar da bu tarz düşüncelere sahip sanatçılara yaranmak için olsa gerek bu ateşin altına odun sürer oldular. Üzücü tabii… konunun sanatla sepetle bir alakası olmadığı, alenen ekonomik ve sosyal çıkar çatışmalarından kaynaklandığı gün gibi aşikarken, “ay o sanatçıysa ben değilim” gibi yapay, aklınca aşağılayan bir tavır sergilemek benim bakış açıma göre zayıflığın dik alasıdır. Sanatçılık ünvanı sosyal bir madalya almaktan öte bir kavramdır. En uçtaki bireysellikle, bencilikle (bencillik değil), insan soyunun çıkarları ve devamlılığı için kurulmuş engellenemez, hayati bir ittifaktır. Bir açıdan zıt kutupların beraberliğidir. Tezatların birlikteliğine tahammül edebilenlerinlerin işidir. Bilim adamlarının değil yani.

Bilim dininin kontrolündeki dünyamızın şartları altında bir sanatçıdan yalancı ve kaypak olması haricinde ne bekleyebilirsiniz? İspatlanamaz, formülize edilemez işlerle uğraşan, böyle ürünler veren insanlar sosyal hayatlarına başka nasıl devam edebilirler ki? Ama ispatlamaya çalışıyorlar, formülize etmeye çalışıyorlar. Artık çoğu parçanın altında duyduğumuz o “güp güp güp” yeknesak giden disko ritmi bu ispatlama ve uzlaşma çabasıdır işte. Biz müzisyenler siz normal insanların beynine “tekrar mekanizması”nı kullanarak formüller yerleştiriyoruz. Biliyoruz ki o sağır kulaklarınız ve kilitli kalplerinizle, en azından kafanıza kafanıza yediğiniz bas davul vuruşları sayesinde bizi evlerinize, arabalarınıza, eğlence yerlerinize kabul edeceksiniz. Bu bir savaş… koç başlarıyla gümbür gümbür içinize giriyoruz. Arabalarınıza sub-wooferlar, evlerinize televizyonlar, yataklarınıza cinsel soğukluk ve boş hayaller sokuyoruz. Biz müzisyenler buna aslında “sanat” demiyoruz. Bunu siz söylüyorsunuz. Bizim koyduğumuz isim “para”. Sizin paranızı alıyoruz. Bunu yapmasak başka türlü bize para vereceğiniz yok çünkü. Ama biz kendi içimizde bu müzikleri dinlemiyoruz. O dıp-tıs-dıp-tıs’ları müzisyenler yapıyorlar evet… ama onlar dinlemiyorlar. Dinleyenler ve de dinletenler disk-jokey denen yeni tarz bir ara sınıf. Siz onlara “sanatçı” diyorsunuz.

Sanat dünyası “ara sınıf”lara her zaman ihtiyaç duymuştur. Yerine göre bu prodüktör olur, menajer olur, DJ olur, sunucu olur. Onlar olmasa bu sektör sıradan insanların gözünde yok olur. Bu sebeple bu ara sınıflara müteşekkiriz. Deminden beri söylediğim şeyleri belki de hiç söylememem gerekirdi. Çünkü yanlış anlaşılmaya çok yatkın cümleler bunlar. Bu ara sınıfları gerçekten çok seviyoruz biz. Arada sırada kızarız ama hayatta kalmamızı ve de ne yapıyorsak (gizli gizli bile olsa) yapmaya devam edebilmemizi sağlayanlar onlardır. Sosyal başarının sırrı bu ara sınıfların tatmininden geçer. Yaratıdan pay almayı severler. Yani bizleri çok ama çok severler. O kadar çok severler ki albümlerin içinde isimlerinin geçmesi isterler. “Bu sanatçıyı ben yarattım.” demek isterler. Onlar aynı zamanda sıradan insanları çok iyi tanıdıklarını düşünürler. Hepsi “hit şarkıyı duyma” yeteneğine sahip olduklarını yeri gelsin gelmesin ifade ederler. Hangi malın kime satılabileceği konusunda engin ve de derin görüşleri vardır. Satış yöntemlerinin doğru sanatçıyı bulduklarında mükemmel çalışacağını düşünürler. Sonra da “tekrar mekanizması”nı kullanarak mallarını satmaya çalışırlar. Bu sistem içinde bu mekanizmayı en çok kullanma şansına sahip olanlar da elbette en çok parası ve en çok ilişkileri olanlardır. Sanatçılara vadettikleri ise para ve şöhretten başka bir şey değildir. Zaten başka ne vadedebilirler ki?

Bu vaadi tercih eden sanatçının da yapacağı şey yine tekrar mekanizmasına sığınmaktır. Keith Richards’ın dediği gibi “en iyi Rock’n Roll parça en az 3 araktan oluşur.” Geçmişi tekrar edersiniz. O ara sınıfın hemen tanıyabileceği formlar ve yaklaşımlar etrafında sözümona “yeni” bir şeyler yaparsınız. Herkes zaten bilir ki sıradan insanlar bu araklamalardan pek çakmayacaklardır. Çakanlar da zaten azınlık olacağından pek bir etkileri olmayacaktır. Machiavelli’nin dediği gibi “zarar görenler dağınık ve yoksul oldukları için tehlike oluşturmazlar.” Bu durumda dozunda araklamakta bir sakınca yoktur. Genele vurduğunuzda Seal’dan, Sting’den ya da bilmem hangi Arap ülkesinden araklamışsınız kimsenin umrunda değildir. Aslında gerçekten de bunun pek bir önemi yoktur. Besteciler bunun bedelini kendi aralarında birbirlerinin gözlerine bakamayarak öderler. Olacak en kötü şey de budur zaten. Bu durumda da ya parçanızın meslektaşlarınız tarafından dinlenmediğini umarsınız (iyi satıyorsanız bu pek olası değildir), vurdum duymazlığa yatarsınız. Ya da saygı duyduğunuz meslektaşlarınızın yanında ukalalık yapmaya kalkmaz, ya da “para işte… biliyorsun abi. Ben profesyonelim.” ayağına yatarsınız. Ya da en güzel çözüm olarak, saygı duyduğunuz meslektaşlarınızla görüşmezsiniz. Çevrenizi tezgahınıza uygun insanlardan oluşturup hayatınıza devam edersiniz. Bunların hepsi makbul ve geçerlidir. Hiçbirinde de ters bir durum yoktur. İnsanlara kendilerini kötü hissetirmek değil niyetim. Sadece saptama yapıyorum. Suçladığım falan da yok. Tespiti dürüstçe yaptıktan sonra oyunun kurallarını istediğiniz gibi düzenlemek elbette size kalmış. Bir tek şunu hatırlatmakta fayda var “öyle bir oyun oynuyorum ki kimse farkında değil, dünyayı parmağımda maymuna çevirdim.” gibi bir düşünce, haddinden fazla saflığa giriyor. Bu arada “besteciler”in altını özellikle çizdim. Enstrümantalistlerin durumu bambaşkadır. Zira onların durumu takdir edersiniz ki sanatçılıktan ziyade “zanaatçılık” kavramına yakındır. İçleri rahat olsun.

Yine Machievelli’den bir alıntı yapayım: “İnsanlar genellikle elleri ile değil, gözleri ile değerlendirme yaparlar; çünkü herkes görür ama çok az kişi duyumsar.” Bu David Bowie’nin “insanların gözleri kulaklarından daha aç.” lafıyla pek bir örtüşüyor. Bu da yaşadığımız görsel bombardımanı iyi tarif ediyor gerçekten. David Bowie’nin çok da iyi bir aktör olduğunun altını çizmek isterim.

Çoğunluğun görsellik peşinde koşuyor ve çoğunluk müziğinin kliplerle ve görsel şovlarla tanımlanıyor olması, beni aslında o kadar da rahatsız etmiyor. Rahatsız olduğum nokta, bununla beraber gitmesi gerektiğine inandığım saf müzikal hikayeciliğin yan kollarının gelişmemiş olması. Yani yazılı basının. Türkiye için orta ve uzun vadede bunun bedelinin çok ağır olduğunu düşünüyorum. Çoğunluğa sunulacak olan “malların” gökten zembille inmediği aşikar. Bu mallara ham maddelik yapacak olan çalışmalar için yeterli destek olmaması halinde, şu an hemen her sektörde yaşandığı gibi yurtdışından ithal etmek zorunda kalıyoruz.

İşte o zaman da türkülerde funk, rock, salsa ritmleri, arabeskte disco ve bol flanger’lı efektler duyuyoruz. Türk Sanat müziği tabir edilen tarzı “çok sesli yapmak” adı altındaki kültürel katliam da cabası. Özü mikro tonal olan bir müzik tarzını ne cüretle, ne densizlikle batı anlayışındaki armonik yapıya yamamaya çalışıyorsunuz? Üstelik yine özü itibariyle mükemmel olmayan batı tampare sisteminde (fiziksel nedenlerden ötürü vasat bir akort sisteminde) geliştirilmiş bir armoni anlayışını ne hakla “yenilik, modernlik” safsatasıyla millete kakalıyorsunuz?

İlla çok seslilendirmek istiyorsanız oturup bilim adamlarıyla mikro tonal sistemin esaslarını masaya yatırır, bir formül geliştirirsiniz. Taa zamanında Bach’ın yaptığı gibi. Well-Tempered Clavier’in müzikal bir eser olması yanında ne tip bir özelliği vardı? Soruyorum size ey Türkiye’min aziz müzik dehaları ve onları bize paketleyip de sokuşturan firmalar. İki üç tane batılı anlamda çok sesli kılabildiğinizi düşündüğünüz dizi buldunuz diye devrim mi yaptığınızı sandınız yoksa? Gerçek Türk Sanat müziği dinleyicilerinin ve sanatçılarının bu safsatayı yemedikleri gün gibi aşikar. Ama onların da her ne hikmetse pek fazla sesleri çıkamıyor. Yüzyıllardan beri yatay boyutta gelişmiş olan koskoca bir kültürün en önemli özelliğini inkar edip stil yaratmaya kalktınız. Aklınız sıra Doğu-Batı sentezi… Sentez diye bir şey yok. Burası ne Doğu, ne de Batı… Burası Türkiye. Eğer o kadar Batılı olmak istiyorsanız, oturup alenen batı müziği yaparsınız. Bunda bir sakınca da yok. Sakınca iki yüzlülükte.

Dahası çok sesli müziği demokrasiye benzetmek de başka bir komedi. Kompoze çok sesli müzik benzese benzese “diktatörlüğe” ya da “ordu yönetimine” benzer. Gidin Batı Klasik müzik orkestralarını inceleyin. İlla demokrasiye benzetecek bir müzik tarzı arıyorsanız ona ancak dense dense “Collective Improvisation” denir. Onu da dinlemeyi içinize sindiremezsiniz… demokrasiyi sindiremediğiniz gibi. Bunu siz gidecek anarşiye benzeteceksiniz elbette. Oysa alakası yoktur. Sizin anladığınız anlamda anarşi’ye benzese benzese Free Caz benzer. Ama bu “ne yaman çelişkidir ki” anarşi bu değil. Peki bu durumda geleneksel tek sesli müzik neye benziyor? Sanırım toplumsal uzlaşıya… Dikkatinizi çekiyor mu bilmem, batı müziği armoniden gittikçe uzaklaşır oldu. Ritm ve melodi yeniden geri geliyor, armoninin de yerini “sesler” alıyor. Geleneksel müzik anlayışı gibi. Bu acaba batının toplumsal uzlaşıya yaklaştığının bir göstergesi olabilir mi? Küreselleşme palavrası adı altında… eğer öyleyse bir Türk sanatçısı olarak ne yapmalıyım? Siz ne yapıyorsunuz?

Evet, bir yığın sağlı sollu hareketten sonra konuya dönmeye çalışırsam işin içine kendi yediğim herzeleri de dahil edip şöyle bir özet sunabilirim; Oyunculuk kültürü hafif sanatçılığın en büyük itici gücü gibi görünmektedir. Daha ileri vakalarda kişi artık rol yaptığının bile farkına varmıyorsa bu onun ‘ağır’ sınıfına geçtiğini gösteriyor olabilir. Bu bölümde bir yığın kişinin adının geçtiğini, referanslar kullanıldığını fark etmişsinizdir. Bu teknik yazıya ağır abi süsü vermiştir. Ağır abi süsünün daha bir Korint tarzda olması için daha çok okumak gerekir. Elbetteki bu seviyeye on sekiz yaşında varamazsınız .Bende daha genç olduğum için minimalist takılıyorum. Ama aynı zamanda yaşlı da oluğumdan minimalizmi sizden daha fazla idrak ettiğime inandığımı iddia ediyorum. Böylelikle ne şiş yanıyor ne de kebap… Ancak tüm bunlardan ziyade ‘Kurtlar Vadisi’ yıllarının kaçınılmaz sonuçları vardır. Hiyerarşinin de sınırları vardır ama…

When I was a young man, I swore I would not visit the Baseball Hall of Fame until Roger Maris was properly enshrined.

I retreated on the vow after making another vow. My oldest son, Mike, was a Johnny Bench fan. When Bench retired in 1983, Mike asked if he would make it to the Hall of Fame. I assured him that Bench would be voted in on the first ballot. Mike asked what year that would be. I said 1989. Mike asked if we could go to the induction ceremonies. I said sure. What kid remembers a promise like that five-plus years later?

Mike did. And we spent a marvelous weekend in Cooperstown watching Bench, Carl Yastrzemski, Red Schoendienst and Harry Caray inducted into the Baseball Hall of Fame. The museum was fabulous, even crowded with induction-weekend fans. I didn’t spend much time in the hall itself. Maris wasn’t there and his absence cheapens the honor for those who are. If the selection process and the electors are obviously biased and skewed, how much can it mean to get in?

If that museum in Cooperstown were the Hall of Longevity or the Hall of High Batting Averages, then fine, leave Maris out. Those are the only two legitimate knocks against him. But it’s the Hall of Fame. And Maris is more famous than most of the players there.

First Maris broke the most famous record in baseball. Then he held it for 37 years, losing it only to players who clearly used performance-enhancing drugs. During that 37 years, you never had to explain what record Maris held. Whoever hit a lot of homers in April was on pace to pass Roger Maris and every baseball fan knew what that meant because Maris and his record were that famous. His record was so famous that when Billy Crystal made an HBO movie about that season, all he needed was the number and the unjust asterisk: 61*. Everyone knew who the movie was about. And for 37 years, all those guys who were on pace to pass Maris didn’t make it and his fame grew.

Maris set the record in 1961, an expansion year for baseball. So the Maris haters who wanted to diminish his record said he broke the record only because of watered-down pitching. But baseball expanded again in 1962 and ‘69 and ‘77 and no one came close to 61*. They even juiced the ball in 1987 and no one came close. Finally people started coming close in the ’90s when baseball expanded again. But of course, expansion had nothing to do with all the homers hit in the 1990s.

Roger Maris is not in the Hall of Fame because he didn’t suck up to baseball writers during his chase of Babe Ruth. Period. Commissioner Ford Frick hated him for breaking Ruth’s record and baseball writers hated him for not being their buddy and not being Mickey Mantle or Babe Ruth. Every other excuse anyone gives for him not being in the Hall of Fame is fiction.

He was not a one-hit wonder. Maris was a Most Valuable Player the year before he broke Ruth’s record. He was a winner, playing in five World Series for the Yankees and two more for the Cardinals, winning three championships altogether. Injuries (and negligence by Yankee doctors trying to keep him in the lineup) cut short his career, so he didn’t rack up big career numbers. He was a Gold Glove outfielder. His batting average, .260, was low, but not too low for the Hall of Fame (four points higher than Harmon Killebrew, two points higher than Rabbit Maranville, two lower than Luis Aparacio, Gary Carter and Ozzie Smith, seven lower than Bench and Mike Schmidt.) 

Maris’ 275 career homers were not too few for a Hall of Fame slugger. Hack Wilson, who holds the single-season RBI record, hit only 244. And he’s in the Hall of Fame.

But statistics aren’t the reason Maris has to be in the Hall of Fame. It’s quite simply because it’s the Hall of Fame and Maris was one of baseball’s most famous players ever. Let’s go back to 1998, back when most fans were pretending that the surge in homers was genuine. Remember what a great year that was — Big Mac and Sammy chasing Roger Maris. The Hall of Fame gets hung up on lots of arbitrary magic lines — 300 wins, 3,000 hits, 500 homers. Cross those lines (pre-steroid era, at least) and you’re in the Hall of Fame. Maris didn’t cross any of those magic lines that dozens of players have crossed.

But here’s a line that only a few have crossed: If your ghost and your record dominate a magical baseball summer decades after you retired and years after you died, you are not one of a few dozen baseball immortals. You are one of a few. Only Ruth and Lou Gehrig did that. And Maris. DiMaggio will do it if anyone ever comes close. No other record or player is so special.

Without such players, the Hall of Fame lacks credibility.

<a href=”http://www.oneplusyou.com/bb/zombie” style=”color: #fff; text-decoration: none; display: block; width: 385px; height: 209px; padding-top: 35px; background: url(http://www.oneplusyou.com/q/img/bb_badges/zombie.jpg) no-repeat; font-family: Times New Roman, sans-serif; font-size: 60px; text-align: center;”><span style=”display: block;”>61%</span></a><p>Created by OnePlusYou – <a href=”http://www.oneplusyou.com”>Free Dating Site</a></p>

TTITN

(^_^)v

La Communauté Urbaine d’Alençon

19 communes, 52 000 habitants

Recrute

Un CHARGE DE MISSION h/f

(Conservateur de bibliothèques)

Pour la Médiathèque d’Alençon.

Ce service comprend une Médiathèque de centre-ville (2 450 m²) incluant une bibliothèque patrimoniale, deux bibliothèques de quartier (150 et 200 m²), et un point-lecture (60 m²) jouxtant une maison de retraite.

Chiffres-clés : 130 000 documents, 200 abonnements, 5 000 inscrits actifs, 90 000 visites (médiathèque uniquement), 260 500 prêts en 2008.

Missions :

Vous assistez la directrice dans la mise en œuvre et le suivi de projets structurants, ainsi que dans certaines tâches de gestion et d’encadrement.

Missions particulières :

Vous serez plus particulièrement chargé, sous la responsabilité de la directrice des bibliothèques :

du suivi opérationnel du projet de numérisation concertée avec la Bibliothèque nationale de France,

de la mise en œuvre du projet patrimonial conçu autour du fonds Adhémard Leclère (édition de l’inventaire des manuscrits, préparation de la numérisation et de la mise en ligne des données, suivi de la numérisation, suivi de la mise en ligne)

du suivi opérationnel de l’informatisation d’une petite bibliothèque de la Communauté Urbaine

de la mise en œuvre des actions envers les publics (coordination de l’action culturelle, mise en place de projets d’animation ou de médiation), en lien avec un agent du service

Vous pourrez être amené à participer à la mise en œuvre d’un état des lieux de la lecture publique sur le territoire.

Profil :

formation supérieure (dans le domaine du livre et des bibliothèques)

expérience dans un poste similaire exigée

maîtrise de l’informatique documentaire, de la numérisation, des technologies de l’information et de la communication

aptitude à la conduite de projet

aptitude au management et à l’animation d’équipe

sens de la communication et du travail en équipe

qualités rédactionnelles

sens affirmé de l’accueil et du service public

forte disponibilité, forte capacité d’adaptation et d’organisation

Positionnement hiérarchique : sous la responsabilité de la directrice des bibliothèques

Caractéristiques du poste : CDD de 4 mois à temps complet (novembre 2009 à mars 2010) ; poste basé à la Médiathèque d’Alençon, cour carrée de la dentelle.

Contraintes particulières : liées au service et à la fonction.

Travail du mardi au samedi, et ponctuellement en soirée ou le week-end.

Poste à pourvoir dès que possible.

Merci d’adresser votre candidature (CV + lettre manuscrite) à :

M. le Président de la CU d’Alençon

Direction des Ressources Humaines

Place Foch – BP 362

61014 Alençon Cedex

Renseignements auprès de :

Maïté Vanmarque, directrice, au 02.33.82.46.00 ou par mail : maite.vanmarque@ville-alencon.fr

Hari Kamis, setelah bel sekolah, guru fisika saya ngomong gini

Hei anak-anak, di dunia ini ada 4 jenis orang:

Pertama, orang yang tahu bahwa ia tahu
Yang kedua, orang yang tidak tahu bahwa ia tahu
Yang ketiga, orang yang tahu bahwa ia tidak tahu
Nah, yang keempat, orang yang tidak tahu bahwa ia tidak tahu

Ok anak-anak pelajaran selesai dan hati-hati di jalan.

AIDE-DOCUMENTALISTE H/F

VOUS SEREZ CHARGE DES RECHERCHES, DU CLASSEMENT ET DE L’ARCHIVAGE. VOUS TRAVAILLEREZ EN EQUIPE AVEC LA DOCUMENTALISTE DE L’ETABLISSEMENT. VERIFIEZ VOTRE ELIGIBILITE AU CAE

Consultez les compétences spécifiques demandées :

- Audiovisuel (films, documents sonores, multimédias…).

- Littérature, arts.

- Livres.

- Messagerie électronique, Internet, Intranet…

- Périodiques.

- Veille documentaire.

Lieu de travail : 61 – SEES

Type de contrat : CONTRAT A DUREE DETERMINEE DE 6 MOIS

Expérience : DEBUTANT ACCEPTE

Formation et connaissances : NIV. 4 (BAC) LITTERATURE SOUHAITE(E)

 Autres connaissances : PRATIQ. TRAIT.TEXTES SOUHAITE(E) PRATIQUE TABLEUR SOUHAITE(E)

 Qualification : Employé non qualifié

 Salaire indicatif : HORAIRE 8,82 Euros (57,86 F)

 Durée hebdomadaire de travail : 24H00 HEBDO

Taille de l’entreprise : 50 A 99 SALARIES

Secteur d’activité : ENSEIGNT SECONDAIRE GENERAL

Source : ANPE, Numéro d’offre 595302I

http://www.anpe.fr/espacecandidat/nicola/AfficherOffre.do?reference=595302I

2009 Winners and Nominees

In the Heights

Won: Best Musical, Best Score, Grammy for Best Soundtrack
Nominated: Best Musical, Best Score
Review: http://theater2.nytimes.com/2007/02/09/theater/reviews/09heights.html
Thoughts: I am so obsessed with this show, it is impossible for me to give an unbiased review. The music is upbeat, fun and original. It takes traditional broadway styles and uniquely and, most importantly, with great skill, infuses latino music, hip-hop stylings, and rap. All the time feeling like a broadway musical The women’s parts soar, and the mens parts have backbone… and.. I know this is about the album, but having seen it, I can tell you… it is AMAZING. I could, and have, listened to this every day. I’ve been in love with this album since I first heard it a year ago, and I have yet to feel any doubt or remorse about that.
Song Sample: In the Heights
Video Sample:

Cry-Baby

Won: None
Nominated: Best Musical, Best Score
Review: http://theater2.nytimes.com/2008/04/25/theater/reviews/25cryb.html
Thoughts: It’s like Grease, if the music from Grease was bland and fairly unexciting. I got bored while I listened to it. This one posed some trouble, as it didn’t even do well enough to have a cast recording produced… I had to hunt down a demo recording of it. Luckily I have theatre obsessed friends. The show is based on the 1990 John Waters movie of the same name, and was created by the people who produced the musical version of Hairspray. I just can’t seem to want to listen to it more than once.
Song Sample: You Can’t be Too Careful
Video Sample:

The Little Mermaid

Won: None
Nominated: Best Score
Review: http://theater2.nytimes.com/2008/01/11/theater/reviews/11merm.html
Thoughts: Once upon a time there was a wonderful disney movie with music by Alan Menken [Little Shop of Horrors, Newsies], called The Little Mermaid. Sure, some of it’s songs were reminiscent of other pieces he had done, but it was a lovely music, with extremely well done music, and just the right amount. Then, an evil broadway producer came along and said “You know? I bet we could make more money off of this!” so they turned it into a terrible terrible musical. They ruined the music, making cheesy tacky arrangements, and they added more and more awful songs until it was an overwhelmingly terrible experience. The end.
Song Sample: Part of Your World
Video Sample:

Passing Strange

Won: None
Nominated: Best Musical, Best Score
Review: http://theater2.nytimes.com/2007/05/15/theater/reviews/15stra.html
Thoughts: At least it’s an original musical, that counts for something. Written by an artist I’d never heard of, known as Stew, the music is bold, in your face, but at times it has some beautiful vocals. I enjoyed it more the second time, but I’m not really in love with it. It’s way too redundant and forceful. It smashes you in the head with vocals at times, and not in a good way. But there are some wonderful moments that find that perfect balance, and are great fun to listen to.
Song Sample: Identity
Video Sample:

Xanadu

Won: None
Nominated: Best Musical
Review: http://theater2.nytimes.com/2007/07/11/theater/reviews/11xana.html
Thoughts: Based on the 1980 movie of the same name starring Olivia Newton John, and using the music of ELO, it is glossy, shiny, and tacky. But that doesn’t mean it isn’t fun, it is, and at times it is even catchy and good. But it often teeters into obnoxious. I won’t go out of my way to listen to it, but it is often fun, and sometimes even pretty.
Song Sample: Evil Woman
Video Sample:

AIDE-DOCUMENTALISTE

VOUS SEREZ AIDER LA DOCUMENTALISTE (CLASSEMENT, RANGEMENT, ARCHIVAGE, EQUIPEMENT DES DOCUMENTS, RETOURS DES DOCUMENTS, ENREGISTREMENT DES PRETS, SAISIE DES REFERENCES LIVRES SUR LOGICIEL) ET L’ACCUEIL ET LA SURVEILLANCE DES ELEVES CONTRAT 9/10/09 AU 08/04/10

Lieu de travail : 61 – ALENCON

Type et Nature du contrat : CONTRAT A DUREE DETERMINEE DE 6 MOIS / CONTRAT ACCOMPAGN. EMPLOI

Expérience : SOUHAITEE DE 6 MOIS DANS MEME POSTE

Formation et connaissances : PRATIQ. TRAIT.TEXTES EXIGE(E) PRATIQUE TABLEUR EXIGE(E) ETRE ELIGIBLE AU CAE

Salaire indicatif : HORAIRE 8,82 Euros (57,86 F)

Horaires : 24H00 HEBDO CONTRAT DE 20 HEURES ANNUALISEES

Si cette offre vous intéresse, veuillez adresser par courrier ou par mail, un CV et une lettre de motivation en précisant le numéro de l’offre à : pòle emploi

POLE EMPLOI ALENCON COURTEILLE

43 AVENUE DE QUAKENBRUCK

61014 ALENCON BP 356

ale.alencon@pole-emploi.fr

+LETTRE A SIGRID REGIEN

Source : ANPE, Numéro de l’offre 594195I

I stress easily. Remember?

So having only two weeks left with literally more to do than there is time to do it, in seemingly every aspect of life, it stresses me.

I wish I were one of those people who could take things in stride a little easier. I find myself taking on the responsibility of things that aren’t mine to own. And things that, honestly? Nobody’s asking me to own them.

I find myself often losing sight of why I have made the decision to move. I get caught up in the to do list and the deadlines, scheming for how I can make my life work for me, wondering how things are going to turn out. And I find I’m just doing it, doing it all, because that’s what I told myself I was going to do. But why am I doing it? And am I taking on more responsibility in the process than is mine to own?

Maybe I’ve put unnecessary pressure on myself. Physically, emotionally, and spiritually… Maybe there’s a lesson in all of this about depending on him.

In the moment that I find myself at a breaking point, I have no choice but to be reminded of my motivation. If I were doing this simply because I thought I could, I’d be a fool. When I can’t keep from comparing myself to everybody else, I am forced to remember that I do this not in my own strength. Because if I did, surely it would let me down.

Maybe you’re keeping up with my blog and you’re thinking, “Gosh. She’s always writing about the same thing.” If I am, I’m sorry. Trust and faith are common themes in what I’m experiencing right now. Fear is a constant struggle. But this is who I am and where I am, and if I do anything except embrace it? I’m trying in my own strength to be what I’m not. And I guess that’s what I’m learning to lean on him for…

Six to one. That’s a good ratio if you are considering students to teachers or good guys to bad guys but that’s not what these numbers mean. According to new data, which were reported on by the New York Times in this article, there are approximately six people seeking a job for each opening in this country.

This story is relevant to many people. Maybe you have been affected by unemployment or possibly someone you know is one of the six people after the single job. This news is also prominent because this is the highest ratio of unemployed people to open jobs since this particular data started being tracked in 2000.

Many job market analysts are predicting that even though the worst part of the recession is over it will be a while before job growth increases to healthy rates.

Jobs are being cut all around the country and in all fields. Manufacturing, construction, and retail have been hit the hardest by layoffs and cutbacks.

Average people all over the country are suffering because of the decline in opportunities for work. The NYT story allows for readers to feel connected by including short chronicles on certain jobless Americans.

Conditions for these out-of-work people are not quickly improving.

“There’s not going to be an upsurge in job openings for quite a while, not until employers feel confident the economy is really growing,” said Thomas A. Kochan, a labor economist at M.I.T.

If you are currently out of work in this country, you are not alone! Feel free to stand in line with the other 14.5 million Americans who are desperately trying to get back into the work force.

What are your thoughts on the emerging job market? Do you think it will take less time to bounce back than many economists do?

…dead.

Sorry, but murderers don’t get videos.

Good riddance,

-Shady

Buy Cheap Thermos Nissan 61 Ounce Stainless Steel Bottle w/ Folding Handle

Buy Low Price From Here Now
For over 100 years consumers have trusted Thermos brand products to keep their foods and beverages hotter, cooler and fresher. Today this tradition continues with an array of products for every purpose. The Beverage Bottle with folding handle has an unbreakable 18/8 stainless steel interior and exterior and will withstand the demands of everyday use. The Thermax® vacuum insulation virtually eliminates temperature change by creating an airless vacuum space between two stainless steel walls. The result is an insulation layer that performs better than any other. A superior insulated container you can depend on to keep your food and beverages hotter, colder, fresher, longer……..
Readmore

Technical Details

– TherMax double wall vacuum insulation locks in temperature to preserve flavor and freshness
– Unbreakable 18/8 stainless steel interior and exterior
– Convenient twist and pour stopper
– Built in stainless steel cup
– Detachable shoulder strap
See more technical details

 “Thermos Nissan surpasses ANY expectations” 2009-09-16
By N. Panaro (Armpit of the Universe)
I had read that the Thermos Nissan insulated bottle was one of the best, if not THE best. I decided to ‘give it a go’, so I ordered the 61 ounce container. I tested it for heat retention only. Normally, on my Stanley insulated bottle, I would pre-heat the container by filling it with boiling water, sealing it and leaving it for approximately 30 minutes. I’d then empty it and then immediately fill it with my hot coffee. I prefer my coffee to be hotter than the average person likes it. Even tho’ Stanley had been considered a ‘benchmark’ in insultated containers, I was never even slightly impressed with Stanley’s ability to keep things hot.

With the Thermos Nissan container, I did NOT pre-heat the container with boiling water. What I DID do was fill to it the top with microwaved boiling water. I capped it, left it in an 80 degree environment, then waited. After 6 hours, I poured out approximately 16 ounces of hot water. The temperature might have dropped 10 degrees, still leaving the liquid far too hot to consider drinking. Great! After 6 more hours, I poured out another 16 ounces. The water scalded my lip as I tried to sip a few molecules. Hot dog! I have a REAL insulating container here, people! After waiting 6 more hours, I poured out another 16 ounces. The temperature was dropping, but I still had to blow on it before sipping. After 5 more hours, for a total of 23 hours, I poured out the remaining water. The water was now close to my normal drinking temperature, still too hot for most people. Bear in mind that I started out with boiling water, but still…

It’s needless to say that I am thrilled with my Thermos Nissan! What is truly amazing is that as you open and pour out a portion of the hot liquid, it’s easier for the remaining hot liquid to lose heat. With the Thermos Nissan, the overall heat retention was outstanding times 10! Retaining heat, with the container being mostly empty was incredible and Thermos Nissan surpassed any and every expectation I could have ever had. If you are in the market for an insulated beverage container, THIS is it! Try as you may, you won’t find a better one.

 “Great Purchase” 2009-09-13
By D. Zografos (NC, Usa)
I bought this Thermos for work and it has been excellent in the summer so far.

I put cold water in it in the morning and it stays cold all day. Sometimes it’s still

cold 2 days later! It holds a large amount of water too.

 “Great Product” 2009-09-07
By Robert Schreiner
This is a great product, better that I had expected, and it was delivered promptly and well packaged.

 “thermos” 2009-08-30
By Kerry H. Greenwood
This is an item I have looked for awhile. I need something large enough to carry ionized water for one day.

 “excellent thermos” 2009-08-25
By omaha (Abq, NM)
have had stanleys in the past and several other brands. this works well. had the thermos rock before, but the handle was too large. this one folds up and there’s a shoulder strap. great for me for hiking in winter. i’m reasonable with product limitations and did not anticipate that this would keep beverages hot for long durations. but it’s proved to be very efficient. my temps have been very warm for up to 20 hours. at 12 hours, liquids are scalding still. after 30 hours, still lukewarm. i would be lucky with my stanleys to be warm at 3 hours.

Images Product

Buy Thermos Nissan 61 Ounce Stainless Steel Bottle w/ Folding Handle Now