Elf (Jon Favreau, 2003)

I re-watched this one the other night and found it to be delightful. I thought poorly of it in the past because I felt like I was supposed to or something. It turns out this is quite funny and an enchanting little Christmas movie. The jokes aren’t a bunch of pop culture references so this should hold up as the years pass, and outside of the typical and predictable ending, the movie feels very genuine. I’m glad I gave this another chance.  7.25/10

Sprockets have, in making this sophomore release, managed to do what we all most want from an indie band – they’ve stayed true to themselves, integrated what each member wants for the record, and made it for their own ends. They are lucky in that they have the sort of hard-edged rock sound that is capable of capturing the attention of all sorts of music fans, and this will hopefully stand them in good stead for their future. They also make a fabulous noise for a three-piece.

The mood of the album is mostly one of energetic displeasure, exploding into anger for a few moments and dipping down into quiet, simmering desperation at others. It also manages to be both emo, punky and even sometimes beautiful, in the space of one record. That said however, they do fall into some of the classic traps – the smarter lyrics are sometimes masked very effectively by an emo delivery or too many layers of sound, and some of the riffs are a little… well, standard. That said, it’s good, dark, punky stuff and it does make your head spin.

There’s obviously musicianship at work here, and they are ‘doing it for themselves’ which is admirable. But a little more experimentation wouldn’t go amiss – I find myself wondering whether the results of such a venture would be more like the title track, which is a very excellent rock tune, or ‘Flood Lights’ which also hits all the right spots. Give it a go, lads – what’s the worst that could happen?

7/10

The Brothers Bloom (Rian Johnson, 2008)

The Brothers Bloom is an enjoyable movie, and Rachel Weisz does everything she can to steal the show and detract from the flaws of the film, but it just became too much by the end. With characters continuously conning everyone and each other, we have no idea who anyone really is. What can you trust about these people? Even Weisz’s character, who is so charmingly innocent, starts to put off a vibe of doubt by the time this is done. Maybe if Johnson had shoved the con plot into the background and made this more about Weisz and Brody’s character’s relationship I would have loved it.

Johnson does do a good job with tone. The film always feels light no matter what’s happening and the cinematography matches the tone perfectly. The visual style might not have been my top preference, but it works best with what the film is. So, this isn’t bad at all, but I don’t think it reached its full potential. Oh, and the character of Bang Bang was extremely annoying. Having an Asian chick whose sole purpose is to dress hip and blow stuff up is a Tarantino-esque move. 6.75/10

Pronto’s biography sheet reads like one long indie namedrop. Started by Mikael Jorgensen (Wilco’s keyboardist) as a solo project, the band now includes Matt Lux (Iron & Wine), Erik Paparazzi (Cat Power), Tunde Oyewole (Childballads) and Greg O’Keeffe (the only one without an indie great to his name…yet) and let’s face it, that’s a pretty impressive lineup. Their skill sets seem to match up qell too – Wilco’s songwriting prowess plus Cat Power’s musicality? Looks good.

As it happens, it sounds good too. The songs are honest, sparse and impactful but not in a soundscape kind of way – it’s the actual songs that come through. This is a band with enough collective musical experience to know that no amount of atmosphere, studio trickery or clever compression can fool the good song radar, so they set about merrily making good songs. There are notes of funk, jazz and things that may or may not be electronic. It’s hard to pin down.

The title track has a 70’s vibe, a grooving tempo and lots of back-to-basics harmonies but it’s actually quite refreshing to hear. It’s like the best parts of sitcom theme tunes mixed with subtle (and not-so-subtle) digs at the current emo trend in music. This wouldn’t have been out of place 30 years ago. Another high point is the more scuzzy ‘Monster’, ordinary ingredients combined to make a very new pie.

There are regular nods to the Eagles, the Kinks, AM-radio and tomes of songsmithery from days gone by but most bizarrely, most of it is quite good. No blatant plagiarism, a few average moments when Pronto veer off into proggy territory with ‘What Do You Know About You?’ but otherwise it’s like the first pint at the end of a long day – numbing, refreshing and a welcome change.

7/10

Sedang jadi Blogger Interest emang mengasikkan, tambah asik lagi kalau saat ini sedang sibuk mensupport ; Kerja Keras Adalah Energi Kita,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang.
Ada ada ah Ah air Akhirnya akhirnya aktifitas Aku Akulah alat aman ambil angka antara apa apalagi Artikel asam atau awalnya Awalnya bagaimana bagi bagiku bahkan Bahkan bahwa baik ban bangunan banyak barang baterai batu baut bayangkan beberapa bekas beli berangkat berapa Berarti berat berbeda berjalan berpendapat berpikir berserakan berubah berusaha beserakan besi biasanya biaya bisa Bu Bukankah bulan Bumi butuh cari Coba curiga dalam dan Dan dapat dari dengan Desember di diantaranya dibawah dibelinya diberikan diberikannya dibongkar didalam diinternet dijalan dikiranya diluar disaat disebabkan disekitar diselenggarkan ditawar ditempat ditengah Ditulis Dua duri enam es fotokopi gelar Gengsi gengsi gumamku guna Guru hal hampir hanya hanyalah harga harganya hari harus hasil hasilnya haus hausnya he hina hingga hitam ibadah Ibu Ide iklan ikut IM3 informasi ini iseng itu iyalah jadi Jadi Jadilah jalan Jalan jawab jerih juga kaget kaki kalau kantong kapan karena Karena kata kawat ke keberuntungan kecelakaan kecil kedalam Kegiatan kelancaran Keluarga keluarga Kemudian kemudian kenangan kenapa kendaraan kepada keperluan kesibukan ketahuan keteledoran khusus kilo kiloan kira Kita kliping kolong Kompas Kompetisi kulakukan kumasukkan lah lain Lain lainnya lakukan layak lebih lima lomba lumayan lupa lupakan Maaf maaf macam Malam malu Malu manfaat mantap Manusia masak masih mau Medoho melaksanakan melakukan melakukannya meletus melihat memang membahayakan memberikan memberikannya membongkar membuat membungkuk membutuhkan mempunyai menawar mencarinya mencoba mencolok mendapat mendapatkan mendekat mendekati mendengarkan Menemukan mengambil mengemasi mengembalikan mengganggu menghadapinya mengingat mengumpulkan mengumpulkannya mengurangi menjawab menjualnya menolong menunggu menyimpan Menyingkirkan menyingkirkan merasa mereka merupakan minggunya minta misalnya mobil motifasi motor MuDA mudah mudahan mulai Mungkin mungkin mur Nah naik Namun namun nasehat nasibku ngumpulin nyawa Oh Oleh oleh Orang orang pahala pakai paku paling payahku pecah pelebaran pemasangan pemilik Pemulung penasaran pengangkutan pengecatan pengepul perbuatan percakapan peristiwa Peristiwa perjalanan perjalanannya perkilo perkilonya Permisi Perosok petugas pinggir plastik Plewan pokoknya pompa pulang puluh rasa rata ratus ribu Rp rugi rumah rumahku Sahabat saja saku sampah sampai Santi satu Saya Sebagian sebelumnya Sebenarnya sebenarnya sebesar sebuah secara sedang segala segera sehari sehingga seingat sejenak sekali sekarang sekolah Sekolah sekolahku selain selalu selama Semarang sembuh Semua semua sendirinya sengaja seorang Seorang sepanjang sepeda seperti sepuluh seragam Seringkali serta sesama sesuatu setahun setara setengah setiap sewaktu Sewaktu Si sibuk sih sisa situ spanduk Sudah sudah Sulistiyowati tahu tahun tambahan tanah tanya tanyaku Tapi target tas tawar Teman teman tempat tentu Tentunya terdapat terdiam terhadapku Terjatuh terjatuh terkadang terkumpul termasuk ternyata tersebar tertancap tetangga Tetanggaku tiba tidak tidur tiga tinggal Toh total tua tugas turun tutup uang Untuk untuk Untung urat wah Walau Website www.susahnyaedittaghtmlalawebmaster.blogspot.com www.akulahsahabatbumi.blogspot.com www.mudaers.com Ya ya yaitu yang Yang 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 23 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 75 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752 753 754 755 756 757 758 759 760 761 762 763 764 765 766 767 7768 769 770 771 772 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782 783 784 785 786 787 788 789 790 791 792 793 794 795 796 797 798 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861 862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 1011 2007 3000 27000

Sedang jadi Blogger Interest emang mengasikkan, tambah asik lagi kalau saat ini sedang sibuk mensupport ; Kerja Keras Adalah Energi Kita,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang.
Ada ada ah Ah air Akhirnya akhirnya aktifitas Aku Akulah alat aman ambil angka antara apa apalagi Artikel asam atau awalnya Awalnya bagaimana bagi bagiku bahkan Bahkan bahwa baik ban bangunan banyak barang baterai batu baut bayangkan beberapa bekas beli berangkat berapa Berarti berat berbeda berjalan berpendapat berpikir berserakan berubah berusaha beserakan besi biasanya biaya bisa Bu Bukankah bulan Bumi butuh cari Coba curiga dalam dan Dan dapat dari dengan Desember di diantaranya dibawah dibelinya diberikan diberikannya dibongkar didalam diinternet dijalan dikiranya diluar disaat disebabkan disekitar diselenggarkan ditawar ditempat ditengah Ditulis Dua duri enam es fotokopi gelar Gengsi gengsi gumamku guna Guru hal hampir hanya hanyalah harga harganya hari harus hasil hasilnya haus hausnya he hina hingga hitam ibadah Ibu Ide iklan ikut IM3 informasi ini iseng itu iyalah jadi Jadi Jadilah jalan Jalan jawab jerih juga kaget kaki kalau kantong kapan karena Karena kata kawat ke keberuntungan kecelakaan kecil kedalam Kegiatan kelancaran Keluarga keluarga Kemudian kemudian kenangan kenapa kendaraan kepada keperluan kesibukan ketahuan keteledoran khusus kilo kiloan kira Kita kliping kolong Kompas Kompetisi kulakukan kumasukkan lah lain Lain lainnya lakukan layak lebih lima lomba lumayan lupa lupakan Maaf maaf macam Malam malu Malu manfaat mantap Manusia masak masih mau Medoho melaksanakan melakukan melakukannya meletus melihat memang membahayakan memberikan memberikannya membongkar membuat membungkuk membutuhkan mempunyai menawar mencarinya mencoba mencolok mendapat mendapatkan mendekat mendekati mendengarkan Menemukan mengambil mengemasi mengembalikan mengganggu menghadapinya mengingat mengumpulkan mengumpulkannya mengurangi menjawab menjualnya menolong menunggu menyimpan Menyingkirkan menyingkirkan merasa mereka merupakan minggunya minta misalnya mobil motifasi motor MuDA mudah mudahan mulai Mungkin mungkin mur Nah naik Namun namun nasehat nasibku ngumpulin nyawa Oh Oleh oleh Orang orang pahala pakai paku paling payahku pecah pelebaran pemasangan pemilik Pemulung penasaran pengangkutan pengecatan pengepul perbuatan percakapan peristiwa Peristiwa perjalanan perjalanannya perkilo perkilonya Permisi Perosok petugas pinggir plastik Plewan pokoknya pompa pulang puluh rasa rata ratus ribu Rp rugi rumah rumahku Sahabat saja saku sampah sampai Santi satu Saya Sebagian sebelumnya Sebenarnya sebenarnya sebesar sebuah secara sedang segala segera sehari sehingga seingat sejenak sekali sekarang sekolah Sekolah sekolahku selain selalu selama Semarang sembuh Semua semua sendirinya sengaja seorang Seorang sepanjang sepeda seperti sepuluh seragam Seringkali serta sesama sesuatu setahun setara setengah setiap sewaktu Sewaktu Si sibuk sih sisa situ spanduk Sudah sudah Sulistiyowati tahu tahun tambahan tanah tanya tanyaku Tapi target tas tawar Teman teman tempat tentu Tentunya terdapat terdiam terhadapku Terjatuh terjatuh terkadang terkumpul termasuk ternyata tersebar tertancap tetangga Tetanggaku tiba tidak tidur tiga tinggal Toh total tua tugas turun tutup uang Untuk untuk Untung urat wah Walau Website www.susahnyaedittaghtmlalawebmaster.blogspot.com www.akulahsahabatbumi.blogspot.com www.mudaers.com Ya ya yaitu yang Yang 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 23 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 75 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752 753 754 755 756 757 758 759 760 761 762 763 764 765 766 767 7768 769 770 771 772 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782 783 784 785 786 787 788 789 790 791 792 793 794 795 796 797 798 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861 862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 1011 2007 3000 27000

Présentation de l’éditeur
Parce que sa belle-fille est malheureuse, Pierre Dippel, soixante-cinq ans, décide de l’emmener à la campagne.
Parce qu’elle ne se nourrit plus, il décide de faire la cuisine. Parce qu’elle n’arrête pas de pleurer, il va chercher du bon vin à la cave.
Et malgré tout ça, malgré le bordeaux et le bœuf carottes, elle continue de gémir, il décide d’aller se coucher.
Et puis finalement, non. Il revient. Il s’asseoit à côté d’elle et se met à parler. Pour la première fois, il parle. De lui. De sa vie. Ou plutôt de ce qu’il n’a pas vécu.
Cette histoire est donc la confession d’un homme dans une cuisine. ça n’a l’air de rien et pourtant, comme toujours avec Gavalda, tout est dit. Tout est là. Nos doutes, notre ironie et notre tendresse, le tapage de nos souvenirs et ” la vie comme elle va “…

Mon petit bout d’avis
Battage médiatique autour du film, j’ai voulu avant de filer au cinéma lire le livre.
Chloé est abandonnée par son compagnon. Contre toute attente, c’est son beau-père, qui l’accompagne dans cette épreuve difficile. Deux êtres qui se côtoient depuis déjà des années mais qui ne sont jamais “rencontrés”.
Le roman prend alors une dimension toute particulière : cet homme, ce beau-père calme, silencieux, la tête sur les épaules, ce genre d’homme qui ne parle jamais, qu’on pense inatteignable, baisse les armes et se confie à sa belle-fille.
Anna Gavalda nous dépeint alors les secrets et blessures que peut avoir un homme, le coeur blessé derrière l’armure et la froideur, la passion derrière la raison. Elle raconte avec brio ses forces et ses faiblesses, ses doutes et ses choix, ses regrets et ses convictions et nous dévoile lentement, délicatement, son histoire d’amour…

C’est un livre qui touche vraiment par son humanité,  pourtant sur un sujet cent fois ressassé : la rupture amoureuse. La lecture du livre ayant été différé de quelques mois je n’ai pu le voir au cinéma. J’ai tout de même regardé l’adaptation cinématographique juste après ma lecture du livre : le film ne dépeint pas aussi bien toute cette atmosphère et cette relation entre Chloé et son beau-père… Je vous dirais donc à votre bouquin plutôt qu’à votre DVD…

Gesualdo: Death for Five Voices (Werner Herzog, 1995)

Compared to Gasherbrum, this film was much better, though still not up there with Herzog’s best. In this, though, the subject matter is interesting, and the people Herzog finds for his interviews are hilarious. Most of them seem to be spouting things about Gesualdo that seem completely off-base. Yet Herzog lets them ramble and we’re left to determine whether we believe what they say. The people who seem the most knowledgeable about Gesualdo are the least interesting to watch, which is where this film falters a bit. It would have been great if it was just a bunch of weirdos giving nonsensical thoughts about the man, while the camera panned through Gesualdo’s old residencies.  7/10

The Avett Brothers have come a long way from their North Carolina roots. So far, their latest effort, I and Love and You, has landed them on network television twice and sent them on an extensive US tour, with dates booked as far out as spring 2010. With a little help from Rick Rubin and his American Recordings imprint, The Avetts are making quite a dent.

On the surface, the Avett Brothers seem to be riding the wave of hipster-friendly folk songwriting that’s been steadily growing in popularity. In reality, not only is their brand of roots rock more authentic, but they’re much harder to pinpoint in the genre spectrum, a trait on which they pride themselves. “Kick Drum Heart” channels the Beatles circa the White Album, while “Head Full of Doubt, Road Full of Promise” rings of Wilco’s alt-country side. To call them eclectic would be an understatement…yet if you like one song, you’re sure to enjoy the full album.

Vocalists Seth and Scott Avett, who handle the lion’s share of instrumental duties, also have distinct personalities as frontmen. Scott is the more prominent lead singer and has a “rock ‘n’ roll” edge. His best track, “The Space Between,” abruptly morphs into a pleasantly raucous affair on which he not only shines but drives the song forward. Meanwhile, Seth’s voice is sweeter and a bit more subdued, but compensates with palpable emotion – his impassioned harmonies complement Scott at every occasion. In fact, Seth is likely responsible for most of the pathos that permeates the album, one of the threads running through all the songs that keeps I and Love and You cohesive.

That other thread is the sound. Rick Rubin, hailed by MTV as the “most important producer of the last 20 years,” opted for his signature production methodology: less is more. Particularly appropriate for the Avetts’ down-home brand of Americana, Rubin’s influence keeps the listener feeling like they’re hearing the music rather than the recordings. It may not seem like it, but that’s a big difference.

At 13 tracks, the earnest folk rock of I and Love and You gets a little tired, but there a few upbeat tracks sprinkled in that are sure to pique your interest. Though the Avett Brothers have been active for almost a decade already, don’t expect them to go away anytime soon.

American Psycho (Mary Harron, 2000)

I picked this one out for the wife and I to watch on Halloween. Turns out, it’s not actually a scary movie, but a dark comedy instead. This movie is definitely not my ‘thing’, but I found myself rather entertained by much of the humor. This man is just so very strange, I couldn’t help but wonder what in the world he was going to do next. Cinematically, this movie did nothing for me. But hearing a Wall Street psychopath discuss 80s pop music while preparing for his next violent act is still strangely entertaining.  6.5/10

Fuckpony – Let the Love Flow (BPitch Control, październik 2009)

Jay Haze nagrywa pod wieloma pseudonimami (m.in. Dub Surgeon, The Architect), ale to projekt Fuckpony jest przez słuchaczy najbardziej doceniany. Chociaż jest właścicielem takich wytwórni jak Tuning Spork i Contexterrior, swoje liczne produkcje wydaje także w bardziej znanych labelach. Najnowszy album Fuckpony miał premierę w berlińskiej oficynie należącej do Ellen Allien – BPitch Control – która odpowiada dokładnie za takie brzmienie, z jakim spotkamy się na „Let the Love Flow”.

Oczywiście dominują tutaj utwory taneczne, które czasem przybierają formę tech-house’u, a niekiedy bardziej skręcają w rejony deep. Na najnowszej płycie Fuckpony usłyszymy melodyjne kawałki oparte na regularnym bicie 4/4, z towarzyszącymi im często zręcznymi sekwencjami ozdobnych perkusjonaliów.

Otwierający utwór, odrobinę kwaśnymi nutami i swobodną perkusją powoli wprowadza nas do tanecznej zawartości płyty. Już w „I’m Burning Inside” zderzymy się z błuszcącymi loopami, klawiszami zatopionymi w pogłosach oraz z nastrojowymi, ale minimalnymi partiami śpiewu. „I Know It Happened” rozwinie ów śpiew w pełni, więc usłyszymy przyjemny kobiecy głos, do wtóru którego rozbuja nas popiskującą melodia. Kwaśnawe klawisze powrócą w „Real Love Is Forever”, przypominając produkcje Luomo. Jay Haze nie boi się też użyć dźwięczącego pianina ani zmysłowego wokalu, na przykład „A Pills Medley” lub mniej klubowy „You Can’t Touch but Feel Free to Look”, co z miejsca kojarzy się z estetyką deep house.

„Let the Love Flow” jest zgrabną, taneczną płytą, która sprawdzi się nie tylko na parkiecie. Takie z zasady są produkcje sygnowane marką BPitch Control, mają nie tylko bawić, ale także wpadać w ucho i zwyczajnie podobać się. Najnowsze dzieło Fuckpony potwierdza regułę.

Jeden z utworów moża za darmo pobrać ze strony wytwórni (tutaj – „A Pills Medley”)

Ocena: 7/10

MySpace
Discogs
BPitch Control

The Wages of Fear (H.G. Clouzot, 1953)

I bought this movie on dvd a long time ago, but never got around to watching it. Then, the Tivoli theater announced it as part of one of their classic film series and I decided it best to wait and see it on the big screen. I must say it really was not worth the wait. The film has its share of strengths. For being tagged in the suspense/thriller genre, it sure does a great job of defining its characters and the situation they find themselves in. The first hour, which is called dull and uneventful by many, was probably my favorite part. I enjoyed watching these characters sit around and be lazy, rolling with the punches of everyday life.

It’s when the suspenseful second half picks up that the film goes downhill. (Well, actually the film begins to go downhill in the first half when Clouzot starts using side characters purely for the purpose of showing viewers how tragically they are treated.) But during the men’s dangerous trip Clouzot throws ridiculous circumstance after ridiculous circumstance at us just for the sake of extreme suspense. And the end of the movie might be one of the worst I’ve seen. I do give him credit for creating suspense without overbearing music, and for leaving certain events a mystery, but overall I had hoped for better from this.  6.75/10

This time, no sugar pill, I’m gonna cut into you brain to make you think that I’m fixing it. And if our fake tests confirm it, I’m gonna be cutting into your son’s too. Cause I’m just that commited.

7/10

Signer – Next We Bring You the Fire (Carpark, 23 września 2009)

O tym albumie napisałem wcześniej, przy okazji płyty tygodnia, a artykuł o samym Bevanie Smithie, czyli Signerze, można przeczytać na stronie Nowej Muzyki, dlatego dzisiaj nie powiem dużo. Recenzję można znaleźć również na Nowej, zatem krótki cytat:

„Signer oczarowuje subtelnym śpiewem, a także gitarowymi sprzężeniami w „Don’t Be a Forest Cow”, używa głośnych synthów i pędzących instrumentów perkusyjnych, fundując najbardziej energetyczny kawałek na płycie. „Unprotected Walls” szumiąc i podzwaniając, spokojnie zamyka ten niezwykły album.

Twórczości Signera nie można jednoznacznie określić. Swoje inspiracje czerpie on z wielu estetyk, nagrywając przy tym wciągającą swym eklektyzmem muzykę. Czy będzie to utwór oparty na ambientowych pasażach, czy może zadziorny, taneczny przebój, w każdym przypadku spotkamy się z magnetyzującym kawałkiem nietuzinkowego dzieła.”

Miłej lektury.

Ocena: 7/10

MySpace
Discogs
Carpark
Involve

Emiter – Microsillon (Gusstaff, 12 października 2009)

Emiter to w rzeczywistości Marcin Dymiter, muzyk z długim już stażem, a długim, ponieważ karierę rozpoczynał z zespołem Ewa Braun w 1990 roku i uczestniczył w wielu innych projektach, nie tylko grał w zespołach, ale tworzył również instalacje dźwiękowe, słuchowiska radiowe, nagrywał dla teatru i na potrzeby filmu.

Kilka dni temu miała premierę jego najnowsza, solowa płyta „Microsillon”, pokazująca indywidualne podejście artysty do tworzenia muzyki. Emiter od zawsze eksperymentował z dźwiękiem i oczywiście w tym przypadku też nie zrezygnował z kombinowania. Jakie są tego efekty?

Obszerną recenzję można przeczytać na stronie Nowej Muzyki, a tutaj powiem tylko, że „Microsillon” spisuje się różnie. Pierwsze trzy utwory najlepiej potraktować jako rozbieg do dalszej części albumu, bo od czwartego numeru dopiero spotkamy się z najciekawszym i najlepszym obliczem artysty. Jakoś tak mi się ta płyta dzieli na dwie części.

Krótko, co napisałem: „Emitera wyróżnia korzystanie z dodatkowego źródła dźwięku, jakim jest gitara, którą (choć gra na niej od dawna) nie zawsze udaje się idealnie wpleść w opowieść. Jednak to ona jest dla artysty elementem scalającym muzyczną przestrzeń i, słusznie, chyba nigdy z tego elementu nie zrezygnuje.”

Ocena: 7/10

Emiter
Discogs
Gusstaff

17 Again (Burr Steers, 2009)

People can no longer say I don’t watch mainstream movies. Actually, I had an interest in this because I had heard from a few folks that this was actually some kind of genius film in a mainstream disguise. Honestly, I think that’s giving the movie too much credit, but it was much better than I would have ever expected from its trailers. The movie is actually quite funny, and for the most part it doesn’t take itself too seriously (well, theme-wise it does, but plot-wise, definitely not). And as strange as it is to say this, Zac Efron might be a good actor. In this film, his facial expressions, physical mannerisms, and having to be sure he always projects the middle-age man in his character are all very good.

Now, before I get too carried away, this is still an extremely flawed movie, suffering from many typical mainstream weaknesses (below average cinematography, an unneeded sub-plot, etc). And in no way does it try to be some kind of poetic, poignant masterpiece. But it succeeds in its simplicity, its humor (which is subtle at times, awkward at times, and just regularly funny at times), and its performances. This is definitely better than I thought it would be.  7/10

The decade has only so far given us two new Chilli Peppers albums, this – a double – and the double-double Stadium Arcadium. If there previous album Californication, had been the last great rock record of the 20th century, and showed an influence of Altamont-era Stones, By the Way’s touchstone was the Beatles.

Easily there most tuneful, and cheerful set of songs, the harder edges and rap-rock workouts were much fewer and further between – and its mainstream success was hardly a surprise. The key singles: anthemic By the Way, gorgeous Zephyr Song, dancey Can’t Stop and poppy Universally Speaking were all growers. They made the Chilli Peppers a popular band after years as cult item, Frusciante’s writing and guitar playing, and Keidis’s sincerest vocals, combining to create a surprising accessibility to a band that had always been wilfully shamboilic.

Revisiting these songs and others on tour, they grew in intensity, and remain amongst their most recognisable songs, though only 2 tracks were picked for the following Greatest Hits – perhaps the record company assuming that buyers of the latter would already have this, and would just want a companion volume compiling their previous songs.

The thing I’ve always liked about the Chilli Peppers is the sense that they are what they are; that they’ve lived through things and put them back into the songs – grunge or emo before those things existed – but also that they’re a party band. Although I wouldn’t choose By the Way ahead of Californication or Blood Sex Sugar Magic it remains their most consistent selection of songs.

The more melodic direction, the cleaner production, and the length of the album (16 tracks) hint of the hubris that would derail Stadium Arcadian – once the Peppers had found this particular sound, they seem to have stuck with it, and it can be too much of a good thing. Like Oasis, their sincerity cuts them out for a certain type of rock critic ire, yet is this really so less satisfying a record than something of the college-stadium aspirations of Arcade Fire?

Ou l’on voit que House est aussi bon cuisinier que Médecin (mais que cela ne le stimule pas autant intellectuellement). Un bon épisode de transition même si on attend impatiemment de revoir  le boss dans son bureau …

- In a lot of ways, cooking is like music, different elements combined to make a symphony !
- Difference is, Beethoven’s 5th isn’t going to be pooped tomorrow

7/10

Demdike Stare – Symbiosis (Modern Love, 12 października 2009)

Damdike Stare kryje dwie artystyczne osobowości, działające na scenie muzycznej Manchasteru. Pierwszą z nich jest Miles Whittaker, dosyć dobrze znany jako MLZ, pod którym to pseudonimem wydaje dwunastki głównie przez label Modern Love, ale jest też połową duetu Pendle Coven, który wiosną tego roku zaskoczył świetną płytą dla tej samej wytwórni. Wspiera go Sean Canty a.k.a. Sean Vinylment, który jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych w mieście kolekcjonerów winyli. Ich projekt wziął nazwę od najsłynniejszej wiedźmy Wzgórza Pendle, Elizabeth Southerns, znanej jako wiedźma Demdike.

Z notatki prasowej wynika, że album „Symbiosis” powstał z sampli wyciętych z indyjskiej, irańskiej i tureckiej, afrykańskiej, a także karaibskiej muzyki filmowej, ale muzycy zbudowali swoje utwory również z typowych house’owych struktur, wbijają się w ucho ciężkim dubem czy też modyfikowanym według potrzeb techno na równi z industrialem, norweskimi dronowcami, a nawet arktycznym noisem Miki Vainio.

Zatem muzyka duetu oscyluje wokół takich stylistyk, jak dub, downtempo, zachacza o wonky, lecz jednocześnie czerpie garściami z ambientu i dark techno, zaś Whittaker z Cantym luźno traktują konwencję, starając się niczym nie ograniczać i pozostawiając sobie duże pole do popisu. Ich muzyka, swobodnie nawiązująca do wymienionych gatunków, przede wszystkim straszy i jest na wszelkie sposoby udziwniana, a to za pomocą wspomnianych filmowych elementów, a to za pośrednictwem blaszanych brzdęków, gwizdów i świstów albo analogowej gęstwiny.

Otwierający album „Suspicious Drone” rzuca nas na głęboką wodę, która skrywa jakąś nieprzyjemną tajemnicę. Na pulsujący dron zostały nałożone metaliczne smagnięcia hatów, straszliwe smyki i inne mroczne dźwięki. „Haxan Dub” (tytuł wziął się z filmu o czarach, w którym William S. Burroughs był narratorem) powolnie płynie w kisielu niskiego basu i pobrzmiewa niczym reggae’owy kawałek z maszerującą perkusją jamajskiego szamana. Utrzymany w bardziej minimalnym tonie „Regressor” będzie drążył dziurę świdrującym basem i stukał oddalonymi kilofami, a następujący po nim utwór „All Hallows” idealnie odnalazłby się na ścieżce dźwiękowej do horroru.

Poprzez „Jannisary” wkraczamy w rozbujaną część płyty. Odnajdziemy tu echa nowojorskiego house’u poprzetykane irańskim hookiem, co, przy akompaniamencie siatki pogłosów, tworzy hipnotyzujący kawałek. Po nim pojawi się „Haxan”, chyba najbardziej ze wszystkich inspirowany berlińskim brzmieniem – pospieszna stopa przeszyta linią basową i charakterystyczne dla Basic Channel akordy mówią same za siebie.

Po zaczerpnięciu oddechu znowu wtrąceni zostajemy do krainy dreszczowców. „Extwistle Hall” funduje nam „medytacyjny” nastrój oczekiwania na najgorsze, gdzie czas odmierzają cymbałki rodem z  „Egzorcysty”, a kobiece majaki doprawiają cmentarny przekaz. Na tym tle „Trapped Dervish” brzmi prawie wesoło, zaś „Conjoined” ze swoimi afrykańskimi bębnami i elektronicznymi plumknięciami z drugiej strony pozwala poczuć się jak w domu. Płytę kończy „Ghostly Hardware”, który z sadystyczną powolnością wybrzmiewa zimnym, tępym dronem, tworząc co nieco chory ambient.

Nie wolno zapomnieć, że Demdike Stare tworzą dwie osoby. Pierwsza w postaci Whittakera wnosi muzyczną tradycję, do jakiej przyzwyczaiło nas Modern Love, druga, czyli Sean Canty, dodaje do „Symbiosis” egzotykę dźwięków zaczerpniętych z niecodziennych źródeł. Na bazie tego duet tworzy trochę przerażający klimat inspirowany okultyzmem i, rzecz jasna, wiedźmami z Pendle Hill. Obcowanie z ich muzyką może wywoływać różne uczucia, łącznie i przede wszystkim z tymi nieprzyjemnymi, ale zarazem wrażenia będą mocne i, jak na taki rodzaj artystycznej twórczości, nietypowe; dlatego warto sięgnąć po ten album.

Ocena: 3,5/5

MySpace
Discogs
Modern Love