Dün gece kitaplığımı karıştırırken epeydir elime almadığım atasözleri ve deyimler kitabını buldum. Aslında ara ara alır incelerdim bu kitabı ama son zamanlarda pek fırsat bulamamışım demek ki. Atalarımız zamanında ne özlü ne güzel sözler söylemişler, sanki daha o zamanlardan bugünleri görmüşler gibi devlet büyüklerimize çok güzel bir altyapı hazırlamışlar bol bol kullansınlar ama aslını değiştirmeden! kullansınlar diyerek….
Ben en çok hayvanlar kullanılarak oluşturulmuş deyimleri atasözlerini seviyorum. İçimizdeki “hayvan” sevgisini adeta dışarı fışkırtıyor. Ne de olsa hayvan sever bir millet olarak “köpeklerimizle yatıyoruz” ya.
İnsanlar garip yaratıklar vallahi, çocuğumuzu severken bile hayvan ismi kullanarak seviyoruz “eşekoğlueşek“, “aslanım benim” bir başkası dayımızı pardon ayımızı bazen dayı yerine kor, köprüyü geçene kadar

Allahın ayısı dayımız oluverir. Sevgimizi ifade ederken, birini yererken yada yüceltirken de hep hayvan isimleri ile hitap etmeyi tercih ediyoruz. Başbakınımız bile zamanın birinde dememişmiydi “Hayvan sevgisinde bizimle yarışamazlar”.
Dağarcığımızda bu kadar zengin hayvan ile ilgili atasözü deyim varken malum kişiler! de bunları sık sık meydanlardan halka hitap ederken kullanıyorken-doğru ya da yanlış- zaten bir çoğumuzun beynine kazıdılar ve tüm millet olarak birbirimize hayvanat bahçesi diliyle hitap etmeye başladık.
Bende bu kadar atasözü, özlü söz, cici söz, deyim demişken en popüler olanları ve benim fovorim olanları sıralamadan geçmek olmaz dedim oturdum bir güzel sıraladım.
-Eşek hoşaftan ne anlar.
-Ufak at da civcivler yesin.
-Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az.
-Öküzün trene baktığı gibi ne bakıyorsun!
-Sazan gibi atlama her lafa.
-Deveden büyük fil var.
-Kedi uzanamadığı ciğere mundar der.
-Atın ölümü arpadan olsun.
-İt iti ısırmaz.
-Leyleğin ömrü lak lakla geçer.
-Her koyun kendi bacağından asılır.
-Denize düşen yılana sarılır.
-Armudun iyisini ayılar yer.
-Devlet malı deniz, yemeyen domuz.
-Besle kargayı oysun gözünü.
-Yok devenin nalı!
-Koynumuzda yılan beslemişiz.
-Balık baştan kokar.
-Sürüden ayrılanı kurt kapar.
-Eşek olana semer vuran çok olur.
-İti an, çomağı hazırla.
-Sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmiyceksin.
-Tilkinin dönüp geleceği yer kürkçü dükkanıdır.
-İt ürür, kervan yürür.
-İt ite buyurur itde kuyruğuna.
-Deve kâbeye gitmekle hacı olmaz.
-Agopun kazı gibi bakmak.
-Abdal ata binince bey oldum sanır.
-Eşeğe cilve yap demişler çifte atmış.
-Kartalın beğenmediğini kargalar kapar.
-Ata eyer gerek, eyere er gerek.
veeeee işte benim favorim
-Şaşkın ördek kıçından dalar!
Kimse üzerine alınmasın sakın bunları ben değil, devlet büyükleri değil zamanında atalarımız söylemiş valla.

Bumi tidak akan sunyi dari empat puluh orang yang senantiasa tekun beribadah laksana kholilulloh Nabi Ibrahim as. Sebab mereka itu, kita diberikan hujan. Karena mereka pula, kita diberikan bantuan. Manakala mati satu di antara mereka, Allah ta’ala menggantinya dengan yang lain. (Sayyid Muhammad Alawi, Mafahim: 99).

Osmanlı arşivlerinde Yozgat Sancağına bağlı Maden (Keskin) kazasının bir köyü olarak “müminli” ismiyle geçer kasabamız..1600 lü yıllarda Rakka civarında yaşayan bir türkmen aşireti olan ceritlerin bölgede ilk yerleştikleri köy olma özelliğini taşır ayrıca..Böylece köyün şimdiki ismi şekillenmiş olur.Köyümüz 29.12.1998 tarihinde kasaba olmuştur..

Kasabamızın güzide eseri kasaba camimiz 1957 yılında zamanın köy muhtarı ve köylümüzün büyük özverileriyle inşaa edilmiştir