Inas had her assembly in school yesterday. Her school has a weekly assembly on Wednesdays at 9.00 a.m but yesterday it was Inas’ class who had to be on stage

Inas class (2 CB) had her assembly with another class and this time around it’s Science.. The Life Cycle of Living Things. Go here if you want to have a look at her assembly’s performance last academic year when Inas was in Year 1.

–

While waiting for the Reception, Year 1 and Year 2 children to sit down and be organised, the music teacher conducted nice songs just so the kids would not make noises while waiting for the assembly to begin. Watch the video below…

–

–

The Head Teacher of AKIS Infant School. Had a chat with him sometime last month and he knows SMUC quite well and he's from Dover

The assembly started with a presentation of A Life Cycle of a Butterfly which was so much fun. They started with telling about the life cycle of a butterfly and later a story about the hungry catterpilar and ended their presentation with a song. Simply beautiful!!

–

Pity Inas because her class presentation was not that fun but of course it was still very good. I am happy with Inas because she presented her experiment with the beans successfully. Congrats Kakak!! She had also been practising her “words” the night before with me. Watch it below… the night before her assembly

Please excuse the video because I don’t know how to rotate it

-

———————-

1. The presentation from 2 CB was about to begin. A boy from Inas’ class started with an introduction of the presentation. Then, some of Inas’ classmates explained the procedure and things needed to grow bean plants.

It's about to start.. Diary of a Bean Plant by Inas and Salma..

–

2. Inas and Salma has prepared a diary of the bean plant where they jotted down and drew their observations of their bean plants’ growth.

A photo of Inas and Salma with their growing bean plants on the screen.

Inas and Salma on stage presenting

WELL DONE KAKAK!!

-

Finished!! Kakak looks very happy!!

-

Έναρξη Αγώνα

17 λεπτό

52 λεπτό

83 λεπτό

The offerings at Aki's

Sydney’s place names tend to range from the all-too-familiar – think Waterloo, Hyde Park, Oxford St – to the absurdly hard to spell. Such is the case for Woolloomooloo Wharf, which despite being one of the hottest real estate names in the city, makes you sound like a moron when you pronounce it, and an idiot every time you misspell it. And apparently Russell Crowe has a penthouse on top of this beautifully renovated warehouse jutting out into the harbour.

In any other city than Sydney, searching for decent food in such a fantastic location would be like expecting a pure ground Angus beef burger McDonald’s. But contrary to the popular belief that the better the location, the worse the food, this wharf boasts some seriously acclaimed eateries and awesome cocktails. Crave month is on and one of the attractions this weekend was the Finger Wharf’s food festival in which the aforementioned fancy pants restaurants – including China Doll, Aki’s, Otto, Velero – were offering sized-down dishes to go in the Taste of London fashion.

Whilst the majority of visitors to the wharf were chomping their ways through three courses of Otto’s Australian-Italian cuisine at starched linen table cloths and swigging down cucumber chili vodkas at China Doll, we opted for taking on the more mobile taster options on offer. In other words, we ate take-away, Woolloomooloo-style.

Sundhiya - lamb 'balls' flavoured with garam masala with naan

Aki’s took its democratic food duty the most seriously with its well- thoughtout spread of excellent Indian dishes, from tandoor roasted chicken thigh to lamb parcels with a chili-yoghurt sauce served with naan. The Sundhiya lamb was perfectly designed dish for devouring as street food. A bargain at $10.

I guess we got too carried away with eating the pan-fried chorizo from tapas-bar Velero to photograph it, but it came as a jumble of nuts and skinned roasted red peppers on a white bean puree bed. They were also offering plates of croquetas. I intend to go back.

Though you can’t deny that Otto got with the program by enticing eaters to their informal seating set-up next to the restaurant, serving bubbles, Peroni’s and Sav Blanc (as they call it over here), their accompanying arancini were seriously under-seasoned, served with aioli with a truffle aroma.

The arancini with aioli at Otto

Fortunately for the boy in tow, Kingsleys Steak and Crabhouse were serving up miniature roast beef sandwiches to fill the tummies of the hungry fellas … Because we all know boys just hate tapas.

Because boys hate tapas

]]> http://naratyvogalas.wordpress.com/2009/10/14/ziurek-mama-rasau-be-ranku/ Wed, 14 Oct 2009 18:47:35 +0000 V. http://naratyvogalas.wordpress.com/2009/10/14/ziurek-mama-rasau-be-ranku/

a.k.a. Halloween’as: ką rengsitės šiandien?

Iki visos tos negandos, pasivadinusios halloween’u, liko daugiau nei dvi savaitės, bet amerika jau visa pakvaišusi dėl to, kuo rengsis tą vienintelį vakarą, kai gali būti prezidentu reiganu ar america’s next top model plika afroamerikiete, o tavo baisioji pusė pasitarnaus kaip papildomas vakaro akcentas.

Visas prielaidas grindžiu televizija ir internetu, ir twitter’io vyraujančiomis temomis, kuriomis pasitiki ir televizija, ir tas pats internetas. Žodžiu, sukuosi tokiam informacijos rate, o į mano duris pasibeldę amerikiečiai šaukia trick or treat. Ar nematot, kad užsiėmęs?

God is a DJ.

Į temą prie ligotų polinkių siūlau pasižiūrėti negyvų musių meną.

Nemoku padaryti gražaus perėjimo ir išvingiuoti nuostabaus pasažo, juk rašau šiandien be rankų, tad prie reikalo eisiu tiesiai ir be jokių metaforų: aš galiu paliesti savo akies obuolį. Nežinau, ar mane kada anksčiau yra užklupęs toks atviravimo internete priepuolis, bet juk reikia išgyventi savo kartos prakeiksmą ir atvirauti iliustruojant viską mobilaus telefono nuotraukomis. Nes viskas on the move, viskas point’n’shoot… Taip, ir aš buvau tame festivalyje, bet rūbams nieko nenutiko… (Woodstock, 1969).

Grįžkime prie akies obuolio. Čia tikrai bus labai gražus moralas pabaigoj.

Anksčiau manydavau, kad niekada gyvenime neleisčiau gydytojui apžiūrėti mano akies. Jau vien akių lašai gąsdindavo mano vyzdžius ir jie staiga susitraukdavo. Pjaustydamas svogūną jusdavau ašaras akyse ir tai neleisdavo man susikaupti… Kaip virtuvės šefui, tai man tikrai trukdydavo. Gerai, nesu virtuvės šefas ir nepjaustau svogūnų, bet jei būčiau, tai trukdytų.

Vieną dieną brolis patarė išbandyti kontaktines linzes. Jų patogumas tikrai patraukė mano akį, tačiau maniau, jog niekada negalėsiu jų įsidėti, o jau apie išėmimą net baisu pagalvoti.

O dabar moralas: svarbu gerai nusiplauti rankas.

Ir šiandien važiuodamas troleibusu vis galvojau, kad svarbiausia gyvenime yra nusiplauti rankas, svarbiausia palaikyti jas švarias ir niekada nesusitepti.

Žiūrėk, mama, dabar halloween’as, o aš rašau be rankų. Jau matau šito teksto recenziją: “autorius labai gražiai nusiplauna rankas ir patrina jas metaforomis. O už tai, kad parašė tokį šūdą (čia labai commonly used žodis recenzijose), ant jo pykti negalime. Juk rankas jau nusiplovė”.

Bir cümlede veya mısrada kelime topluluklarının yerlerinin değiştirilmesiyle yapılan söz sanatına aks/akis denir. Tam olanı ve dahi eksik olanı vardır ve şu şekilde tanımlanabilir:

aks-i tam: Cümlenin iki parçası kalıp halinde yer değiştirir, ekleme ya da çıkarma yapılmaz. Yani cümle tersten okunduğunda da aynıdır.

“Mümkün değil Hudâyı bilmek de bilmemek de

Mâtem görünür şâdi şâdi görünür mâtem“

Nazîm

aks-i nakıs: Cümlede kelime topluluklarının yerleri bazı ekleme veya çıkarmalar yapılarak yer değiştirir.

“Hayrân oluyor kudretine, sun’una insan,

İnsan oluyor kudretine, sun’una hayrân”

İsmail Safa

Ve bir deniz yağıyor üstümüze

Sekerek o güneş güzeli çakılların üzerinden
Çıplak ayaklarımızın su sesleriyle
Birbirimize
Ve kendimize
Bilakis

2005 yılında Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Locası’nın Eski Büyük Üstadı Kaya Paşakay ilk röportajını SABAH Yazıişleri Müdürü Balçiçek Pamir’e verdi. Mason nikâhı nasıl kıyılır? Toplantı sonrası Mason yemeği nerede yenir? Nasıl Mason olunur? Düşünce odası nedir? O odadaki sürpriz ne?

Balçiçek Pamir bütün bu soruları, Mason dünyasının sırlarını en yetkili kişiye, ‘25 numara’nın Eski Büyük Üstadı Kaya Paşakay’a sordu. Aldığı cevapları, yüzlerce yıllık ‘Mason Üyelik Yemini’nin tam metnini ve bilinmeyenleri bu röportaj dizisinde soluk soluğa okuyacaksınız…

Çok sırrımız yoktur bizim

Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar’ın Büyük Üstadı Kaya Paşakay, locanın kapılarını SABAH’a açtı. Üstat Paşakay Masonlar hakkında en çok merak edilenleri anlattı.

Londra’da eğer akşam saatlerinde, siyah takım elbiseli, beyaz gömlekli, ellerinde küçük bir siyah çanta taşıyarak koşuşturan erkekler görürseniz bilin ki onlar Masonlar’dır. Aklımda bu cümle Masonlar Büyük Locası’na doğru yola çıkıyorum. Sahi acaba bizdeki masonlar önlüklerini nasıl taşıyorlar? İngiltere’deki gibi siyah çantalarla mı? Gülümsüyorum. Amma da ilginç bir manzara olurdu. Sokağa girdiğimde özel korumalar gözüme çarpıyor. Arnavut kaldırımlı sokakta yürürken etrafıma bakınıyorum. Kocaman bir kapı, üzerinde “Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar” diye yazıyor. Fotoğrafçı arkadaşım Cenk Ertekin ile kapıdaki görevlilere kimliklerimizi veriyoruz. Giriş kartlarımızı aldıktan sonra kapının hemen girişindeki küçük odaya alınıyoruz. Bütün erkekler siyah takım elbiseli. Bazıları smokinli. “Acaba bütün çalışanlar da Mason mu?” diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Kısa bir bekleyişten sonra Büyük Üstat’ın makamına alınıyoruz. Görkemli bir oda. Görkemli bir antika iskemle. İskemle dediğime bakmayın öyle küçük bir şey değil, her tarafı oymalı kocaman bir oturma koltuğu. Büyük Üstat Kaya Paşakay gülümseyerek karşılıyor bizi. El sıkışırken aklımda bin bir soru var. Acaba nereden başlasam? Gizli mesajlarını mı sorsam yoksa selamlaşırken kaç kez öpüştüklerini mi? Yok yok, mutlaka Düşünce Odası’nı sormalıyım. Gerçekten de yeni üyeler o odada karanlıkta bir kafatasıyla baş başa oturup mu karar veriyorlar ne yapacaklarına? Masonluk ne anlama geliyor? Bir tarikat mı yoksa sivil toplum örgütü mü? Büyük Üstat Kaya Paşakay bütün sorularımı içtenlikle cevapladı. Masonluğun ne anlama geldiğini, felsefesini anlattı. Ayrıca locaları beraberce gezdik. Çırak, kalfa, üstat ne demek? Yeni üye nasıl alınır, nasıl araştırılır; Paşakay anlattı, ben de merakla dinledim. Merakla diyorum çünkü her ne kadar her yıl daha da şeffaflaştığını iddia etseler de Masonlar bizler için hâlâ büyük bir sır. Büyük Üstat Paşakay’a merak edilenleri sordum, cevaplarını ilgiyle okuyacağınızı düşünüyorum.

Öncelikle Masonluk ne demek? Yani bir tarikat mı yoksa sivil toplum örgütü mü?
Masonlukbir ahlak sistemini benimsemiş ve bunun öğretisini yapan aydın insan demektir. Masonlar içinde yer aldığı toplumda bir sevgi birliği, bir kardeşlik duygusu, insana sevgi ve saygının yerleşmesini hedefler. Masonlar barışın ve huzurun toplumda yer etmesi için bir araya gelip çalışmalar yapar. Kesinlikle bir tarikat değildir. Masonluk bir sevgi birliğidir. Burada ahlaki bir sistem ortaya koyulur ve bu ahlaki sistem insanların erdemlerini yüceltecek ve insanı kâmil olma aşamasına getirecek bir çalışmanın yapılmasıdır.

AMACIMIZ SEVGİ
Peki klasik bir sivil toplum örgütünden farkınız nedir?
-Sivil toplum örgütleri, belli dernekler kendi işlevlerini yaparlar tabii ama Masonluk bir gönül işidir.

Nasıl bir gönül işi bu?
-Bu gönül işini ifade etmek aslında çok zor. Mason olmayan bunu anlayamayabilir. Sivil toplum örgütlerinin belli hedefleri vardır. Bu hedefler ya siyasidir ya da sosyaldir. Bizim siyasetle ya da sosyallikle alakamız yoktur. Biz tamamen kendi iç yapımızı mükemmele ulaştıran bir çalışmanın yolunda olan kimseleriz. Kendimizi mükemmel hale getirdikten sonra bu çalışmamızı topluma yansıtarak, toplumun da insanlık değerlerini yukarı çekmeyi hedefleriz. Daha önce de söylediğim gibi huzurun, barışın kardeşlik sevgisinin yeşermesini sağlayacak bir çalışma yapıyoruz.

Yani başa siz gelseniz, siz derken Masonlar’ı kastediyorum tabii, neler yaparsınız? Yani nedir sizin hedefiniz?
-Barışın, sevginin, saygının ve huzurun olduğu, kanun önünde insanların eşit hak ve özgürlüklerinin olduğu bir toplum ortamı arzu ediyoruz. Bizim olduğumuz bir dünyada sevgi temel olur. Anlayış, tolerans hüküm sürer. Herkesin özgür fikrine ve inancına saygı duyulabilecek bir yaşantı biçimi olur.

Bir insan niye Mason olmak ister? Yani örneğin bir erkek niye Masonluk’a ilgi duyar?
-Öncelikle insan kendi vicdanıyla baş başa kaldığında karakter ve şahsiyetindeki eksiklikleri tespit eder ve bunları giderme yolu arar. Kişi kendini mükemmele götüren ortamın özlemi içindedir. Ve o ortam mevcudiyeti bu çatı altında vücut bulmaktadır.

Karadağlı Mason olmaktan vazgeçti

Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası’ndan edinilen bilgiye göre, oyuncu Tamer Karadağlı Masonluğa üyelik başvurusunu geri çekti. Geçtiğimiz aralık ayında Masonluğa aday gösterildiği söylenen Tamer Karadağlı’nın biraderliğe uygun olup olmadığı, Türk Masonları’nın e-mail grupları arasında hararetle tartışılmıştı. Üyelerden bir kısmı Karadağlı isminin cemiyete faydalı olacağı kanaatindeyken, sanatçının özel hayatını göz önünde bulunduran önemli bir kesim Karadağlı’nın üyeliğine karşıydı. Karadağlı’nın üyelik başvurusu karar merciince görüşülmek üzere beklemedeydi.

Bir Mason isterse tabii ki istifa edebilir

Büyük Üstat Paşakay: “Ayrılmayı isteyen Masonik bilgiyle donatıldığı için o bilgiler onda kalır. Manevi yönden ayrılmak çok zordur ama dernekten istifa edilebilir”.

* Localarda bulunan beyaz taş neyi ifade ediyor?
-Biz yontulmamış insanlarız ve Mason olmaya yani kamil olmaya karar verdiğimizde yontulmaya başlarız. Bu taş da onun bir simgesidir.

* Locanın ortasında kutsal kitapların yanında yer alan üç ışık ne anlama geliyor peki? -Öncelikle “Işık doğudan yükselir” ifadesini doğru olarak kabul ediyoruz. Peki doğu nedir? Anadolu. Bizim Anadolu’muzdan gelen hümanist fikirler Yunus Emre, Mevlana, Hacı Bektaş’ı kastediyorum, sayesinde oluşmuştur Masonluk. Ama onlar bu fikirleri sistematize etmişler. Üç ışığa gelince, üç sütundur o dikkat ederseniz. Bir tanesi güzellik, diğeri kuvvet, üçüncüsü ise akıl ve himmet sütunudur. Yani demek istediğim hayatta yapılacak işler önce tasarım gücüyle başlar, estetiğe ve güzelliğe mutlaka önem verilir ama her zaman akıl ve himmetle birleştirilerek ortaya çıkar.

HERKES SÖZ ALAMAZ
* Loca toplantılarında belli kurallar var mıdır? Yani yüksek sesle konuşulmayacak, küfür edilmeyecek gibi.
-Tabii ki. Her isteyen istediği anda söz alamaz. Küfür söz konusu bile değildir. Sigara, içki içilmez. Herkes belli bir düzende oturur. Her loca üyesi kendi toplantılarına mutlaka katılır. Büyük Üstat her locanın tabi üyesidir, istediğim loca toplantısına katılma hakkım vardır. Localar iki haftada bir toplanır, toplantılar yaklaşık 1.5 saat sürer. Sonra bildiğiniz gibi yemeğe geçilir ve en geç 23.00′te burası terk edilir.

111′İ TANIMAM
* Sizden bağımsız olan 111 isimli Masonik bir grup daha var. Onlar Allah’a inanma şartı aramıyor, kadınları da aralarına alıyorlar.
-Onları tanımlamak bana düşmez. Burada onlar hakkında hiçbir beyanda bulunamam. Ama şunu söyleyebilirim bizim o toplulukla uzaktan yakından resmi hiçbir ilişkimiz yoktur. Biz kurallara uyan, saygılı bir kuruluşuz.

* Bir Mason “Ben ayrılıyorum” diyebilir mi?
-Tabii ki. İstifasını koyar ve ayrılır.

* Bu nasıl bir şey peki, yani Masonluk manevi bir durum, nasıl istifa edebilirler ki? -Evet o kişi Masonik bilgiyle donatıldığı için o bilgiler onda kalır, sorunuzu anlıyorum. Ama esas olan kişinin hür iradesiyle buradan ayrılabilme özgürlüğüdür.

* Masonluk bütün dünyada kan kaybediyor ama Türkiye’de size olan ilgide büyük artış var. Bunu neye bağlıyorsunuz?
-Kendini sorgulama ihtiyacı, manevi değerlere dönüş diye düşünüyorum.

* Gençler arasında yaygın olması iş bulma ümidi ya da bir yere ait olma duygusu olabilir mi?
- Onların da etkisi olabilir tabii.

* Beyaz Eldiven Derneği ne demek ve ne gibi faaliyetlerde bulunurlar? -Hemşirelerimizin, yani Mason eşlerinin kurduğu bir dernektir. Çeşitli yardım faaliyetleri yaparlar. Ama onun Masonik çalışmayla bir ilgisi yoktur.

Kadın locaya nasıl girebilir

Büyük Üstad’a göre bu, ancak Mason nikâhında mümkün olur. Tabii bunun da kuralları var.

Kadın ‘Hemşire’ denen rütbeye yükselmeli. Masonlar’a göre bu, nikâh değil kutlama

Kadınlar zaten doğuştan Mason

Büyük Üstad Kaya Paşakay, aranızda niye kadınlar yok sorusuna cevap veriyor: “Biz kamil insan olma mertebesi için uğraşıyoruz, kadınlar o mertebeye bizden daha yakın”.

* Mason nikâhı ne demektir?
-Mason nikâhı Masonik bir tören değildir. O nikâh için çiftlerin yeni evlenmiş olmaları da aranmaz. Bir nevi kutlama törenidir. Zaman zaman eski evliler için de bu tören gerçekleştirilir.

* Ne anlam taşır peki?
-Dediğim gibi bir nevi kutlamadır. Evlilik müessesini yücelten, anlamını hatırlatan anlamlı bir törendir.

* Törene kadınlar da katılıyor değil mi?
-Evet ama onun da koşulları vardır. Hemşire dediğimiz rütbeye yükselmiş kadınların olması gerekir. O törende bir mason eşi, 18 yaşındaki kızı, bir dul kadın ve evlenmemiş kız kardeşi bulunur ancak. Tekrar ediyorum bu Masonik bir tören değildir. Geleneksel bir tören olduğu ve gayri resim yapıldığı için muntazamlık ilkesini etkilemez.

* Törenden sonra ne yapılır?
-Törenden sonra beraberce yemek yenir. Tam bir kutlama yapılır.

* Yine bir söylentiyi soracağım. Localarda içi para dolu bir sandık olduğu söyleniyor. Yani ihtiyacı olanoradan istediği kadar alıyormuş. Bu doğru mu?
-Hayır yok öyle bir şey.

* Peki ya dul kesesi? Yani üyeler arasında dolaştırılan ve para toplanan keseden bahsediyorum.
- O çok sembolik bir şey. Locada üyeler arasında dolaştırılır ve her üye son derece sembolik bir para atar oraya. Zaten törende toplanan bu para burs verdiğimiz öğrencilerin bursunu karşılamak için kullanılır.

KENDİ SELAMLAŞMAMIZ VAR

* Üyelerinizi seçerken maddi durumlarına dikkat ediyor musunuz?
-Hayır kesinlikle.

* İşsiz, yoksul Mason var mıdır yani?
-Tabii ki var. Kesinlikle var.

* Yardıma muhtaç bir üye için locada para toplanmaz mı? Yani dul kesesindekiler sadece öğrencilerin bursuna mı gidiyor?
-Biz para toplamayız. Ama üyeler kendi aralarında para toplayıp o yardıma ihtiyaç duyan kişiye katkıda bulunuyorlarsa, onu bilemem.

* Bir masonu nasıl tanırsınız? Yani kendi içinizde parolalarınız ve selamlaşma teknikleriniz var mı?
-El sıkışmalar, sözcükler ve karşılıklıhitabetlerle bunları anlarız. Bunlar üyelere mahsus bilgiler. Ancak üye olduklarında kendilerine verilir. Ayrıca bir insanın Mason olup olmadığı o kişinin hayat tecrübesiyle, duyumlarıyla veyahut bir nevi altıncı hissiyle olur.

* Zaman zaman yakanıza bir çiçek takıyormuşsunuz.
-Evet Mine çiçeği. Almanlar’da beni unutma çiçeği olarak bilinir. İlk kez 2. Dünya Savaşı’nda Almanya’da kullanılmış. Nazi yönetiminde Masonlar çok taciz edildikleri ve kötü şartlara mahkum edildikleri için gönye ve pergel rozetlerini kullanmayıp mine çiçeğini yakalarına takmışlar.

* Gönye ve pergel ne ifade ediyor?
-Gönye sadece mimari ve yapı işçiliğinde doksan derecelik bir açıyı ifade etmekten öte Masonlukta, doğruluğun ve dürüstlüğün sembolüdür. Aslında daire çizmeye yarayan pergel Mason’un kendi hırslarının ve isteklerinin belli bir sınır içinde kalmasını ifade eder. Hırslar ve istekler o çizginin, dairenin içinde kalmalı ve topluma zararlı hale gelmemelidir.

EVRENİN ULU MİMARI

* Allah’a inanmayan Mason olabilir mi?
-Hayır asla olamaz. Bu bizim için en önemli unsurdur. Sadece Allah inancı değil ruhun ölmezliği inancına da sahip olması gerekir. Zaten yemin ederken kürsünün üzerindeki kutsal kitapların üzerine el basar. Ki bu kutsal kitapların hepsi açıktır ve birbirine girmiş şekildedir.

* Allah’a Evrenin Ulu Mimarı diyorsunuz.
-Evet. Evrenin Ulu Mimarı Yüce Varlık’ın sembolik ifadesidir. Çünkü bizim müslüman olmayan üyelerimiz de var. Onlar için o tabir geçerli olmadığı için Evrenin Ulu Mimarı diyoruz.

* Kadınlar niye Mason olamaz?
-Masonluk 1717 yılında kendi kurallarını oluşturmuş. Buna “Muntazaman Masonluk” denir. Operatif Masonluk çağında inşaat işçileri arasında kadınlar yokmuş. İnşaat ağır bir iş. Biz de o zamanki kurallara riayet ediyoruz. Ama aramızda şöyle bir inanç taşıyoruz. Biz erkekler Mason, yani kamil insan olmakta gayret gösterenleriz. Hanımlar zaten doğuştan kamil insan olma mertebesine yakınlardır. O yüzden katılmalarına gerek görülmemiş.

Sabıkalılar Mason olamaz

Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar’ın Büyük Üstadı Kaya Paşakay anlatıyor: “Mason olmak isteyeni araştırırız. Tüccarsa iflas etmiş birini kabul etmeyiz”.

Bir kişi kapınızı çalıp “Ben Mason olacağım” diyebilir mi yoksa bir Mason tarafından önerilmesi mi gerekir?
- İşlem şöyle gerçekleşir; iki yol vardır. Birincisi, genellikle uygulanan usul, bir Mason’un uygun gördüğü bir kişiye teklif etmesidir. Bunun da belli şartları vardır; o kişiyi çok iyi tanıması uzun yıllara dayanan dostluğu olması gerekir. Çünkü teklifi yapan, bir nevi o kişiye kefil olacaktır. Bu çok ciddi olaydır. Bir bu yol vardır, bir de Masonluk camiasına katılmayı düşünen bir kişi bir dilekçe yazarak derneğimizin sekreteryasına başvurabilir.

* Bu iki uygulamada da bu kişi araştırılıyordur herhalde.
- Tabii. Araştırma uzun süreçtir

* Ne kadarlık bir süreç bu?
-Aşağı yukarı bir yıl bunun muamelesi devam eder. Şartları vardır.

* Nedir bu şartlar?
-Öncelikle sabıka kaydı araştırılır, arkasından kendi çevresinde saygın, aydın bir insan olarak tanınması esası vardır. Gerek işyerinde gerek aile yapısında bu saygınlığını ve iyi bir insan olarak tanınması tespiti esastır. Aileyapısına kadar girilir, iş hayatına kadar girilir. İyi bir aile bireyi olması lazım; çünkü ailesine karşı her Mason’un ödevleri vardır. Aydın bir insan olması gerçekten de önemlidir.

* Niye sabıka kaydı arıyorsunuz? Yani hani sevgi barış diyorsunuz, insanlar hata yapabilir ve tövbe edebilir.
-Sabıka kaydı şarttır. Dernekler kanununun da gereğidir. O kişi ticaret hayatındaysa, iflas etmiş olmaması gerekir. Hatta sabıkası olmayan biri bile, iyi şöhretli değilse kabul edilmeyebilir.

* Diyelim uygun bulundu, sonra ne yapılır?
-Uygun bulunduktan sonra kendi gireceği locada bir oylama olur. Oylamada olumlu netice alınırsa kendisi giriş törenine davet edilir.

* Kaç locanız var?
-Türkiye’de 197 locamız var.

* Localar kaçar kişiden oluşur?
-Localar asgari otuz kişiyle kurulur ama yüz kişiye kadar ulaşan localarımız var. Yüzü aşan miktarda üyeleri olanlar da kendi aralarında tekrar yeni bir proje oluşumuna girişirler. Çünkü yüz kişiyi aşan localarda verimli çalışma yapılamaz.

BURAYA MABED DİYORUZ

* Bu binada yanılmıyorsam10 toplantı salonu var değil mi? Siz buraya mabed mi diyorsunuz?
-Evet mabedimiz burası. On adet toplantı salonumuz var ama on tane yemek salonumuz yok bazı yemek salonlarımız müşterek olarak kullanılıyor ama yan binada yapacağımız yeni bir inşaatla birkaç ay içinde yeni yemek salonları ve toplantı yerleri daha kazanacağız.

* Niye mabed diyorsunuz?
-Toplantı yerimize mabed adını veriyoruz çünkü burada yapılan fikri, yani Masonik çalışmanın insanlık yararına olduğu görüşündeyiz. Biz bunun bir nevi kutsal çalışma olduğu inancındayız.

* Ben onu bir türlü anlayamıyorum yani bu toplantılarda siz ne konuşuyorsunuz? Ne demek Masonik çalışma? Niye bunca sır?
-Bunları sır dolu olması şeklinde değerlendirmeyin hatta size biraz sonra bir loca çalışmasının davetiyesini de gösteririz, bunlar genellikle konferans tarzında fikri çalışmalardır. Bir kardeşimiz çıkıp aşağı yukarı yirmi dakika veyahut yarım saatlik bir konuşma yapar bu genellikle Masonluğun tarihi hakkındadır veya ilkelerinin izahı yahut insanlık erdemleri, insan hak veözgürlükleri üzerine olur. Birkaç kardeşin beraber hazırladıkları çalışmalar, panel ve sempozyumlar şeklinde de olur.

* Herkes çeşitli renklerde önlük giyip beyaz eldiven takıyor değil mi?
-Evet. Üyeler çalışmaya girerken kendi derecelerine göre önlük takarlar. Çırak önlükleri. Önlerinde hiçbir işaret olmayan beyaz düz önlüklerdir. Önlükleri üzerinde iki adet gül olan kalfa önlüklerdir. Üstat önlüklerinde ise üç tane gül bulunur.

GÖZÜ KAPALI YEMİN TÖRENİ

* Önlüğün anlamı nedir?
-Eski geleneklerden gelen sembolik anlam taşır. Operatif dediğimiz hakiki duvarcı ustalarının döneminden kalmadır. Biz fikri çalışma yapan Masonlar bu önlükleri çalışmaya bir saygı ifadesi olarak kabul ederiz.

* Ya eldiven?
-Üyelerimizin ellerinin bembeyaz, yani tertemiz olduğunun sembolik ifadesidir. Hayatlarında hiçbir karanlık işe bulaşmadıklarının ifadesi olarak yorumlanır.

* Yeni üye kabul edileceği zaman nasıl bir tören yaparsınız? Yemin edilir mi örneğin? -Tabii bu törende bir yemin de vardır. Bu törene kişi gözleri kapalı olarak alınır ve bazı aşamalardan geçer.

Masonlar’da kafatası sırrı

Masonluğa kabul edilmede ilk adım, içinde kafatası bulunan karanlık bir odada ölümü düşünerek atılıyor.

Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar’ın Büyük Üstat’ı Kaya Paşakay’ın “Dehliz gibidir, bazen üyeler bile kayboluyor” dediği 25 numaralı loca binasını gezerken Masonlar’ın önemli sırlarını da öğreniyorum.

TÜRKİYE’DE MASON SAYISI 13 BİN 500
Türkiye’de 13 bin 500 Mason ve 197 Mason locası var. Eşinin başı kapalı olan Mason yok. Yemin törenine alınan kişinin gözü örtülüyor. Üç kez öpüşülüyor. Girişte sabıka kaydı isteniyor.

İLK HESAPLAŞMA DÜŞÜNME ODASINDA
Masonluğa girmek isteyenler, 20 dakika ‘düşünme odası’ denen karanlık odada kalıyor. Bir kafatasının da bulunduğu odanın girişinde “Pişmansan buradan dönebilirsin” yazıyor.

Karanlık odada yirmi dakika

Masonlar’ın büyük locasını ziyaret etmeden önce etrafımdaki herkese “Masonlar hakkında en çok neyi merak ediyorsunuz?” diye sordum. En çok duyduğum soru düşünce odasıyla ilgili olandı. Düşünce odası diye bir yer var mıdır? O oda neye yarar? Büyük Üstat Kaya Paşakay ile röportaj bittikten sonra beraberce mabedi dolaştık. Dayanamayıp sordum.

* Düşünce odası diye bir şey var mı?
-Evet. Üye olmak isteyenler kabul törenine geçmeden önce o odaya alınırlar. Orada 15-20 dakika kadar kalır ve düşünürler.

* Karanlık bir oda değil mi?
-Evet karanlık bir odadır. Masonluk yeni bir hayata doğmak olarak da algılanır. Dolayısıyla başka bir hayat, yani dışarıdaki hayattan, Masonik hayata geçiş sırasında bir geçiş alanına ihtiyaç vardır. Bu geçişi düşünme odası dediğimiz oda ve oradaki sembollerle ifade ediyoruz. Önce karanlık, sonra ışığa kavuşma yani Masonluk ortamına geçip olgunlaşma.

* Odaya girip de ben bunu yapamayacağım, Mason olmak istemiyorum diyen oldu mu ?
-Yok, herkes katıldı (Gülüyor) Ne ilginç bir soru bu böyle.

* Peki karanlık odada kuru kemiklerin üzerinde oturulduğu, bir kafatası olduğu doğru mu?
-Siz de ne çok soru soruyorsunuz böyle (gülüyor). Her şeyi anlatırsak ne gibi bir gizemimiz kalacak ki bizim? Odada bulunan diğer masonlara soru soran gözlerle bakıyorum dayanamayıp anlatıyorlar. Gerçekten de düşünce odası denilen karanlık odada bir kafatası varmış. Kemiklerin üzerine oturulduğu bilgisi ise tamamen yanlış. Kafatası ölümün bir realite olduğunu ve herkesin er geç bununla karşılaşacağını anlatmak için kullanılan bir sembolmüş.

Papalık asırlar boyunca Masonluğa savaş açmış bir kurum olarak bilinir. Zamanla Papalığın içindeki bazı din adamları Mason localarına gizlice üye oldu. Böylece Masonik yapılanma Papalığın önemli görevlerinin başına geçti. Roma Katolik Kilisesi’nin içindeki Masonik yapılanma başlangıçta gizlenirken, zamanla gizlenmeye gerek kalmayacak kadar güçlenmeye başladı. Bu yapılanma güç kazandıkça Katolik Kilisesi’ndeki Mason biraderlerinin yardımıyla İsrail ve Yahudiler lehine başlangıçta Yahudi cemaatiyle sonra İsrail ile yeni yeni antlaşmalar imzalandı. Papalığın içindeki bu güç savaşı bir Papa’nın öldürülmesine kadar uzandı.1978′de Papalığa seçilen I.Jean Paul daha Papalığa seçilmeden önce bu masonik yapılanma ve Papalığın karışık kirli para trafiğini öğrenince müdahale etmek istediyse de başarılı olamadı. Papa seçilince içerdeki yapılanma hakkında bütün bağlantıları öğrenmişti. Müdahale etmek için harekete geçtiğinde, Papalığının 33.gününde öldüğü açıklandı. Vatikan’ın içindeki Masonlar, savcılık ve adli tıptaki adamları sayesinde ölümü normal bir ölüm olarak gösterip otopsi yapılmasına izin vermemişlerdi. Papa’nın uzun süredir özel doktorluğunu yapan Prof. Giovanni Rama’ya Papa’nın cesedini görmesine izin bile vermediler. Prof. Giovanni Rama kendisinin cesedi incelemek istediği halde buna engel olduklarna şaşırdığını söyler. Gerçekte Papa zehirlenmişti. Papa göreve geldiğinde Vatikan Dışişleri Bakanı Kardinal Agostino Casaroli, Devlet Sekreteri Kardinal Villot, Kardinal Ugo Poletti, Roma temsilcisi Kardinal Baggio, Vatikan Bankasından Piskopos Paul Marcinkus, Monsenyör Donato de Bonis üst düzey Masondu. Bunların dışında çok sayıda Kilise mensubu Mason, Vatikan’ın değişik kademelerinde bulunuyordu. Papa kendisini ve Katolik Kilise’sini çevreleyen özellikle P2 Mason Locası’ndan Vatikan’ı kurtarmak gerektiğine karar verdiği için zehirlendiğini David A. Yallop “ İn God’s Name” adlı kitabında uzun uzun anlatır. ( Bu kitabın Almanca tercümesi: İm Namen Gotes ) Kitap özellikle Vatikan içindeki entrikaları ve gizli servislerin müdahalesinden de bahsediyor. ( Ayrıca ” Regina Kummer: Albino Luciani, Papst Johannes Paul I. – Ein Leben Für Die Kirche” . ) Papa’nın ölümünden kısa süre önce güvendiği bir arkadaşına Vatikan’da dürüstlük ve bir fincan kahveye ulaşmanın zorluğundan bahsetmesi dikkat çekicidir. Demek ki zehirleneceğinden korkuyordu.

Yazının devamı:  http://www.timeturk.com/sebahattin-arslan-vatikan-yahudi-iliskileri-14246-yazisi.html

öyle zor bir gündü ki.. En son saate baktığımda 10.00 du. ve şimdi ise 17.00. sabah güneşin perden ile camın arasından odama vurması, ve rüzgarın odamı serinletmesi ile birlikte telefonumda sevgilimden almış olduğum bugs bunny çizgi filmlerinin müziği ile uyandım.  her sabah olduğu gibi yine herşeyimi düşünerek.

oldukça küçük olan ve ışığı yakmazsam eğer karanlık olacağını bildiğim banyoya doğru adımları atarken hala yatağın o inanılmaz sıcak çekim gücü içerisindeydim. göz kapaklarımın birbirine temasını en aza indirgemeye çalışarak nereye gittiğimi görebiliyordum ancak. çokta ses çıkartmamam gerekliydi ki herkes daha uyuyordu. aslında bıraksalar beni ve bugün işe gelmeseydim, yatsaydım biraz daha.. veya yatmasaydım ama bıraksalar bir sahile gidip tüm gün sevgilimle baharın şehre neler yaptığını seyredebilseydim.. hızlı adımlarla ki yaklaşık 5 adım, banyoya girip her sabah olduğu ve hedeflediğim gibi musluğu açtım ve yüzümü o serin suyla yıkadım.. tam çıkıyorum ki banyodan yine aynı hızlı adımalrla, yatağın çekimine bir kez daha giriyorum ki girmemek imkansız.. sıcaklık yayılıyor insanın tenine dokunan.. keşke sende orda olsanda sevgilim şu yatağın çekiminin yanı sıra senin teninin çekiminede kapılsam ve direnmesem daha fazla..  

gün başlıyor çıkıyorum sokağıma, sabah sporu her gün ki gibi yokuş yukarı durağa kadar.. ileride arabanın üstünde bir kedi görüyorum.. hala uyuyor.. neden ben diyorum

otobüs durağına geliyorum, her sabah yaşanan klasik çizgi filmlerde de çokça işlenen bir konu olan konserve kutusu gibi istif halinde insanlar üst üste neredeyse dizilmişler otobüsün içine.. girebilen orta kapıdan bir diğerini ittirip kaktırıp girebiliyor.. giremeyen bir sonrakini..

bende kaslı vücudumla bir yere sıkışabilecek bir modda olmamama rağmen buluyorum bir yer kendime.. her durakta bir kişi iniyor ve haliyle çarpıyor kapıyor bana.. aslında uyarı var orda basamakta durmayınız otomatik kapı çarpar diye.. insanlar için o uyarıların ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlıyorum, ama cevap vermiyorum yazıya.. 

yolculuğun sonunda iniş ve bir süre uzun ve hızlı adımlarla yürüdükten sonra yine her zaman ki gibi iş.. yakınmıyorum aslında, şükürler olsun bir işim var. ama diğer yandan çok özlüyorum. işim olsun ama sende ol herşeyim. işimiz gücümüz beraber olsun.. bugünün yoğun geçeceği dünden belli idi.. ki öyle oldu.. anlam veremediğim bir şekilde iş akışına kaptırıyorum kendimi, telefonlar, mailler, kağıtlar, imzalar, arasında kayboluyorum bugün, kime ne söyledim veya ben ne yapıyorum diye 1 dakika bile düşünemiyorum ve zaten düşünmemeliyim, eğer akıştan sıyrılıp ben ne yapıyordum şimdi moduna girersem, onu bile hatırlamyacak durumdayım, hatta kime ne söylediğimi de.. ama planlı bir şekilde akışı sürdürerek olaydan yırtmaya çalışıyorum.. dünya denen özgür mekanda, şirket politikaları ve stratejileri ile sınırlandırılıp bir de üzerine yakın çevrede bulunan politik engellerle yüzleşmek zorunda kalabiliyor insan bu sıkıntılı ve yoğun akış içerisinde.. keşke diyorum, her 45 dakikada bir lisede olduğu gibi zil çalsa.. teneffüse felan çıkabilsek.. derken kendi tenefüsümü veriyorum, ama benim tenefüsüm iş akışının bitmesiyle başlıyor.. ki oda 30 dakika farkla iş bitimine denk geliyor.. hani dedim ya en başta öyle zor bir gündü ki.. En son saate baktığımda 10.00 du. ve şimdi ise 17.00. şimdi ise saat 17.30. çıkma vakti.

Aš mirtį savyje nešioju
Kažkur tarp inkstų ir širdies
Kaip apgamą dešinės kojos
Kaip randą virš kairios akies

Kaip vaiką motina ant rankų
Kaip gėlą, džiaugsmą atminty
Ji moneta šaltai sužvanga
Riedėdama tuščioj stoty

Kuri nebeveikia jau amžių
Nebesulaukia traukinių
Jos sienų teptuku nedažo
O salėj nerenka vinių

Iškritusių iš senų sienų
Išbirusių kaip pažadai
Išeiname visi po vieną
O dienos žudo kaip nuodai

2009 m. gegužė

İçerik
• Akıllı Kart nedir?
• Akıllı Kart nasıl çalışır?
• Akıllı Kart Kullanım Alanları
• AKİS Uygulama Örnekleri
• Bilgi Güvenliğinde AKİS Kullanımı
• AKİS ve DONGLE Uygulamaları
• AKİS’in Güvenlik Önlemleri
• AKİS’li Yazılım Koruma Örnekleri

Download :

3-uekae_akis

Inas’ class had their assembly on the Sunday March 15th, 2009 at 11.15 am. It’s different to the style of assembly that I used to have in schools. I used to have an assembly in the hall every time before I went to class but Monday’s assembly was slightly longer than any other days of the week. Only after the assembly we’re allowed to go into our respective classes.

I am not sure how often Inas’ school has their assembly. But, one thing I know is for every assembly, different class will take turn to perform something that is related to what they’re learning in school and the students who would be performing in the assembly will have the chance to invite their parents to come and watch them perform during the assembly.

And so I was invited for 1KH Assembly last Sunday. I was happy and Inas was hoping very much for me to come and watch her do her class performance. Hmm.. hmm.. I was really worried having to drive to Inas school which is 40-45 km from my house. Yes, Inas school is that far and that is why the school prepares school buses according to the compound the kids live.

Inas just went into the bus at 6 am. The bus conductor was making sure she buckled up before the bus move. The bus driver was on the other side. Yes, it's a left hand side driving here and I shot this from inside the house

I was worried to drive because I have not started driving here yet and the most worrying factor is if I ever got lost among the many many many big roundabouts here. Another worry is being honked and honked at every move. Yes! Many drivers here just love to honk. They would honk at every unnecessary point. Even my kids are very irritated with all these honking sounds. It’s loud and very frequent. It makes you startled and also confused when you heard the HONKS and started to figure out what on earth have you done.

An example, you are car No 4 queuing on the road because of red light. You are waiting for the green light. The red light has now changed to green and of course you have not moved because obviously you are car no 4 and you’re waiting for car No1, No2, No3 to start moving first. Don’t be surprised if you started to hear honks and honks from the cars behind you right after the light changed to green! In fact car No1 was NOT slow at all!! I just think they love their car horns very dearly!!

But I shouldn’t be worried much about the many roundabouts here because according to MrA, I am an expert with all the roundabouts in Shah Alam .. hahah Yes? But, roundabouts in Shah Alam are way too “organised” compared to those here.. haha

If I could enjoy my driving to Jalan TAR in KL, I shouldn’t be worried about driving in this city. Yes? Still, I am a coward here! The feeling and atmosphere on the road is so different. Here, all the buildings have the same colour… everything around you looks pale and sandy and they seem to have all the similar look seriously! It takes a longer time to remember them and difficult to locate places and roads because of the lack of landmarks and of course minimal sign boards.. so much less than the already few signage in Malaysia. Oh boy!!

And I have never driven on the left side (like in the US). Here, driving is on the left hand side. I was repeating to myself.. make sure the car is always on the right lane of the road. .. the right lane.. the right lane…!!

So, the weekend before Inas assembly, I drove to Inas school under MrA’s instruction and direction. He knows the route better because he has used it when he had to drive to work occasionally. Yes, Inas’ school which is 40 km from our house is located on the way to MrA’s workplace which is a further up north of another 40 km. So, MrA travels 80km one way in his office bus that comes to pick him up every morning at 6.15 am and drops him at our house at 4.45pm every working days. MrA enjoys his trip on the bus because he gets to rest and sleep most of the time on the bus hehe

Mommy, nanti mommy datang tengok kakak. Please.. please come for my assembly!!
InsyaAllah kakak.. Mommy try la nanti

On the assembly day, I managed to drive to Inas school after trying hard to recall all the turns to take at all the roundabouts. There are so many of them. I am not kidding when I said they’re more than 10 total roundabouts on one way. Yeah!! It’s not a big deal but for a newcomer and a first timer driving here.. it’s an unforgettable experience!! But Alhamdulillah.. I made my way correctly and safely to and fro.

Inas told me that night, mommy, this morning kakak lupa nak doa.. dekat sekolah baru kakak teringat. Then, kakak doa to Allah so that mommy pandai drive to my school and can see my assembly.. betul mommy.. macam tu la kakak do’a!

Alhamdulillah.. mommy pandai drive to your school. Thank you kakak doa for mommy.. Thank you Allah too buat mommy pandai Alahmdulillah!!

So, Inas performance was something like a choral speaking.. a Primary 1 version under the hard work of her teacher Mr.H1scutt. This term, the Year One learn about Circus – Movement & Entertainment in their International Primary Curriculum (IPC). They have visited Circus Land in one of the malls here early of the term, then they went to watch a Circus Show which is here on a tour as a closing of this term’s IPC.

Watch below.. Inas is the one standing on the most left, behind the boy whom the teacher made to wear like a clown.

Big Top, Big Top

Circus clown

Clowning, Clowning

Up and Around..

After that, IKH class performed a choral speaking titled We’re Going On a Bear Hunt by Michael Rosen. Michael Rosen is a famous children poet who has done a lot of nice poetry for kids. This poem teaches the kids about the various ways of moving.

If you want to learn more about the great man and his works, go HERE

I can’t help but keep on thinking what a great poem it is. There are so many activities could be devised from this poem to be taught during English back in Malaysia. For my friends, I found a Teacher Guide . I believe there are so many more. Google has never disappointed me

Inas has been memorising this for weeks at home. Sometimes by herself and many times with me. I have to actively participate in this task of memorising because her teacher left a note in the Parent Communication Book which exactly goes like this..

Please read with your child or have them read the words to you daily. I’d like the children to have the words in their heads; not their heads in the words

Hehehehe

So, indirectly Umar also memorised a little bit of this poem. In the hall during the performance when everyone was very quiet and concentrating, I was embarrased because Umar loudly following the performance. Uishh!! Shhhhhsshh!!

I recorded only a part of  the performance. Lenguhlah pegang camera lama2 nak record!!

If you’re interested to look at the writer of the poem (Michael Rosen) recite the poem himself, watch below

So much of being so excited and proud of my tiny achievement of being able to drive to Inas school correctly (didn’t get lost I mean)  and safely, I came back home and fell sick again! Shivering and felt very weak to which made MrA voluntarily prepared dinner because I didn’t feel like eating any food from anywhere else!

MrA prepared chicken soup and Umar was so excited that he went in and out of the kitchen chanting, Yay!! Yay!! Bapak pandaiiii cooking macam mommy!! He watched every single thing that MrA was doing in the kitchen.. dari kupas bawang sampailah sup ayam tu siap!! and continue asking MrA, bapak dah pandai masak? bapak dah pandai masak sama macam mommy? Haaa. .. kan bapak dah pandai masak macam mommy!! Hehe

Umar who had not been eating because he was sick, finished his chicken soup. He looked so happy that it was MrA who prepared the dinner. Abang sayang bapak.. bapak dah pandaii masak macam mommy!!

Then, he continued.. nanti abang dah besar.. dah jadi grown-up.. abang pandai cooking macam bapak!!

Hahaha

Yes, Umar has never seen his father cooks anything before! MrA used to cook when Inas was small because I was always very tired looking after Inas since Inas was a never duduk diam kind of baby and infant.. unlike Umar. After that, I can’t remember in any occasion that MrA was to be cooking again until last 2 nights when I was really sick!

Thank you MrA dearest!!

So, I was sick for only 1 night. The next day I was fine but in the evening, we went to the hospital to see the GP who would like to make a follow up check-up with Umar’s recovery after 5 days seeing her the first time. The very nice doctor said that I am allergic to something. I thought about it and realised that most probably I am allergic to the weather now because everytime I went out of the house, I would feel more sick! Hmm.. hehehe .. baru excited sikit driving pergi sekolah kakak, dah sakit balik.. hehe!!

I am now waiting for MrA to come home. We’re going to Inas school again today because there is a Parents Teacher Interview. Our turn is at 7 pm.

Will update about the meeting later.. InsyaAllah

Inas school had its annual International Day yesterday.  All the kids, the teachers and school staff wore traditional clothes of their origins or any other attires that represent their home countries. Well, parents too got to follow this theme but as usual only mothers would be willing to join in the fun Umar has been saying it’s hari raya because Inas wore her baju kurung to school yesterday :)

I didn’t make Umar don his baju melayu because after a long time, he would want to change to tshirt. So, Umar and MrA were in their usual long pants and tshirts.

I arrived just on time when the parade began. Yes, there was a street parade in front of the school. We could have arrived so much earlier but we had to go somewhere else first to renew our car insurance which will expire tomorrow. So, I couldn’t get the best location to be able to get good photo composition of the event. But anyway, I managed to get some photos of the parade BUT.. BUT .. it’s ironic that I couldn’t get to snap Inas’ photo. She was at the other side of the parade.. the opposite side where I was standing and on stand by for her.. Grr.. never mind!! I learnt my lesson and had thought on how to improve it next year InsyaAllah.

Above- Inas in pink baju kurung and pink small sling bag.. blocked with the girl in black. I was calling Inas when I snapped this photo and Inas was searching for me but failed to locate mummy.. huhu!! Too many people by the road side watching the parade.. and I was slow

Anyway, enjoy the photos below..

Above- From Filistine

Above- The local kids..

Among all, I love the photo below.. actually, the lady in the photo below captured my attention with her appearance She must be from Filistin and is one of the school staff.