Tags » Alain Badiou

Science, Mysticism, and the Real

Why do we explore? Perhaps it is because space affects us: the hadal depths of the ocean cut trenches into our curiosity, the distant reaches of the universe beckon with constellations of desire, and the abandoned rooms of a decaying farmhouse twist labyrinthine paths in our unconscious. 555 more words



Nicolas Truong: Λέτε ότι, εντέλει, υπάρχουν όσον αφορά τον έρωτα πολύ αντιφατικές φιλοσοφικές αντιλήψεις.

Alain Badiou: Διακρίνω τρεις βασικές αντιλήψεις. Κατ’ αρχάς, τη ρομαντική αντίληψη, η οποία επικεντρώνεται στην έκσταση της συνάντησης. Έπειτα, μιλήσαμε λίγο για τον ιστότοπο συναντήσεων Meetic, την αντίληψη, που μπορούμε να αποκαλέσουμε εμπορική ή νομική, σύμφωνα με την οποία ο έρωτας θα ήταν τελικά ένα συμβόλαιο. Ένα συμβόλαιο ανάμεσα σε δύο ελεύθερα άτομα που θα δήλωναν ότι αγαπιούνται, εστιάζοντας στην ισότητα της σχέσης, στο σύστημα με τα αμοιβαία οφέλη κτλ. Υπάρχει επίσης μια σκεπτικιστική αντίληψη, που θεωρεί τον έρωτα αυταπάτη. Αυτό που επιχειρώ να διατυπώσω στη δική μου φιλοσοφία είναι ότι ο έρωτας δεν ανάγεται σε καμία από αυτές τις απόπειρες και ότι είναι μια κατασκευή αλήθειας. Αλήθεια σε σχέση με τι, θα με ρωτήσετε. Ε, λοιπόν, αλήθεια αναφορικά με ένα πολύ ιδιαίτερο σημείο, δηλαδή: τι είναι ο κόσμος όταν αποκτούμε την εμπειρία του με βάση το δύο και όχι το ένα; Τι είναι ο κόσμος όταν τον εξετάζουμε, τον οργανώνουμε και τον βιώνουμε με βάση τη διαφορά και όχι με βάση την ταυτότητα; Θεωρώ ότι αυτό είναι ο έρωτας. Είναι το πρόταγμα που περιλαμβάνει φυσικά τη σεξουαλική επιθυμία και τις απαιτήσεις της, τη γέννηση ενός παιδιού, καθώς επίσης και χίλια δυο άλλα πράγματα, και, για να πούμε την αλήθεια, οτιδήποτε από τη στιγμή που πρόκειται να ζήσουμε μια δοκιμασία από τη σκοπιά της διαφοράς.

*Απόσπασμα από το βιβλίο: Alain Badiou, Εγκώμιο για τον Έρωτα, Φώτης Σιατίτσας-Δημήτρης Βεργέτης (μτφ), εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 2009.


The Us/Them. Some Expositional Disclaimers.

The us/them.

I figure I should talk about the straw man, or rather, talk about the talking about the straw man. The usually straw man rebuttal appears to me like this: I’m sitting in front of a scarecrow, defending what I have to say by telling the straw man what it thinks, what its position is. 1,296 more words

Am I Beginning to Make Any Sense at All?

I agree with Malabou’s initial consideration. “Relinquishing transcendentalism”. How tentative. How civilized. But her approach, I must say, just like all subsequent considerations, asks good questions but then never quite gets to any answer what so ever more than a reiteration, a parroting of conventional method. 2,655 more words

Some more Zizek and Harman bashing ( but not really).

Reply to Dark Ecologies. Pertinent to this ongoing Constructive Undoing.
Sorry for what appears to be an entering at mid context….

“The parallax view” (sorry; evidence of how long it’s been) I can’t find exact quotes (Zizek is soooo anecdotal, one almost has to wonder if he is really saying anything beyond a swirling of anecdotes. 626 more words

Harman and the True Object.

The question is no longer that of Being, for Heidegger has destroyed being, like a forensic analysis of material. Being was viable so long as there was a dialectic whereby reality could be based upon its one vision through the oscillating features held from one another, like a binary star. 1,054 more words

Polis, the Badiouian Subject and the Will to Change (excerpt)

One can say that polis can be understood as the community of those who have the will to change, those who, like the individual as part of Alain Badiou’s subject, strive to bring something new into the world. 12 more words

Alain Badiou