<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>almodovar &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/almodovar/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "almodovar"</description>
	<pubDate>Tue, 01 Dec 2009 08:46:43 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[film di novembre]]></title>
<link>http://ilbibliofilo.wordpress.com/2009/11/30/film-di-novembre/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 18:38:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>marco1946</dc:creator>
<guid>http://ilbibliofilo.wordpress.com/2009/11/30/film-di-novembre/</guid>
<description><![CDATA[Ne ho visti parecchi in questo grigio mese, ma nessuno che mi sia piaciuto tantissimo. Comincerò col]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Ne ho visti parecchi in questo grigio mese, ma nessuno che mi sia piaciuto tantissimo.</p>
<p>Comincerò col migliore, poi ricorderò gli altri alla rinfusa.</p>
<p><strong>CAPITALISM, A LOVE STORY</strong> (vedi post del 12nov) <strong>è un documentario, più che un film vero e proprio. Infatti non ci sono attori e molte scene sono in presa diretta. Andava accorciato, ma per proiettarlo nelle sale</strong> (facendo pagare il biglietto)<strong> lo hanno contrabbandato per film, con una lunghezza</strong> (2 ore) <strong>esagerata. Comunque il meglio del mese.</strong></p>
<p><strong>GLI ABBRACCI SPEZZATI mi ha un po&#8217; deluso. Non è il miglior Almodovar, né il peggiore</strong> (il peggiore essendo <em>La mala education</em>). <strong>Troppo lungo anche questo. Ho gradito la citazione di <em>Donne sull&#8217;orlo di una crisi di nervi</em>. Lo rivedrò?</strong></p>
<p><strong>Merita la sufficienza</strong> (ma niente di più) <strong>CADO DALLE NUBI, con il comico Checco Zalone usato male. Le gaffes del campagnolo meridionale a Milano erano già vecchie ai tempi di <em>Totò e la malafemmina</em>. Ho apprezzato Ivano Marescotti nel ruolo di un burbanzoso capoccia leghista che strabuzza gli occhi scoprendo che la Sacra Ampolla </strong>(invece che d&#8217;acqua sorgiva)<strong> è piena di urina. Indovinate di chi.</strong></p>
<p><strong>NEW MOON. In un&#8217;aula scolastica il prof</strong> (accortosi che nell&#8217;ultimo banco si chiacchiera) <strong>crede di cogliere in castagna l&#8217;alunno Cullen. &#8220;Ripeti gli ultimi versi!&#8221; E quello, senza battere ciglio</strong> (sono quasi cent&#8217;anni che ascolta le stesse lezioni)<strong>, snocciola:</strong><em> &#8221;Qui troverò riposo e potrò scrollare da questo stanco corpo il giogo delle avverse stelle. Occhi, guardatela per l&#8217;ultima volta! E voi, labbra, custodi del respiro, suggellate con un bacio il vostro contratto eterno con la morte!&#8221;</em></p>
<p> Fa piacere sentir citare Shakespeare. Ma il guaio è che <strong>NEW MOON</strong> presegue per altre due ore, tra espressioni <strong>perplessamente tetre</strong> (Bella), <strong>cupamente tetre</strong> (Edward) e <strong>ottusamente tetre</strong> (Jacob). Per vedere qualche sorriso aspettate il prossimo film. L&#8217;interpretazione migliore, secondo me, è quella di <strong>Dakota Fanning</strong> (vampiretta 15enne, glaciale e perfida): bella forza, ha girato più film lei che i 3 <span style="text-decoration:line-through;">porcellini</span> protagonisti messi insieme!</p>
<p><strong>Vedere Berlusconi che muore schiacciato dalla cupola di San Pietro può essere divertente</strong>. Ma poi ci pensi e ragioni: <strong><em>&#8220;Ti pare che uno così aspetta la morte pregando accanto al papa? Nell&#8217;eventuale apocalisse sarebbe il primo a infrattarsi nell&#8217;arca dei cinesi!</em> <em>Oppure aspetterebbe la fine del mondo in un&#8217;orgia di 120 giorni a villa certosa!&#8221;</em></strong> Perciò esci dalla sala in cui hai subìto 159 minuti di <strong>2012</strong> e chiedi indietro i soldi.</p>
<p><strong>CE N&#8217;E&#8217; PER TUTTI</strong> poteva essere una bella <strong>commedia </strong>(anche Alberto Sordi minacciava di gettarsi dal Colosseo in <em>Un</em> <em>americano a</em> <em>Roma</em>). Invece è <strong>un po&#8217; farsa, un po&#8217; dramma</strong>. Insomma pretende di essere preso sul serio. Dispiace vedere che il grande <strong>Arnoldo Foà</strong> è stato coinvolto in questa bufala.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/vajNe3bXmgQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/vajNe3bXmgQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[As revistas da semana]]></title>
<link>http://blogdoronaldo.wordpress.com/2009/11/30/as-revistas-da-semana-50/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 10:20:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>ronaldonezo</dc:creator>
<guid>http://blogdoronaldo.wordpress.com/2009/11/30/as-revistas-da-semana-50/</guid>
<description><![CDATA[VEJA: &#8211; O poder da autoajuda. Não adianta torcer o nariz. Entenda por que milhões de brasileir]]></description>
<content:encoded><![CDATA[VEJA: &#8211; O poder da autoajuda. Não adianta torcer o nariz. Entenda por que milhões de brasileir]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Tempest]]></title>
<link>http://sarahism.com/2009/11/29/the-tempest/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 02:46:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>sarahism</dc:creator>
<guid>http://sarahism.com/2009/11/29/the-tempest/</guid>
<description><![CDATA[These last few of weeks leading up to the end of the semester have been a little crazy. Writing pape]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>These last few of weeks leading up to the end of the semester have been a little crazy. Writing papers and studying for finals have left me with little time to devote to anything else. And even now as I write this I really should be reading the rest of my research on The Tempest so I can finish my last paper before Wednesday afternoon. Two weeks to go, though and then I get a little break before it starts up all over again in January.</p>
<p>I haven’t forgotten about my promise to watch all the Almodovar films before his new film is released in theaters here in Miami. The date was pushed from November 11<sup>th</sup> to December 25<sup>th</sup>. Very sad since I’ve had to wait, but it does means I’ve been afforded a little more time to do what I said I’d do. Hopefully I can keep my resolve. Expect at least a few more posts on my favorites. I’d also like to mention that I saw Almodovar and Penelope Cruz on Charlie Rose about a week ago and I’m really pumped for his latest. He’s just an amazing mind.</p>
<p>I also want to devote a post to Anthony Bourdain, another personal hero of mine. I recently saw him at the Arsht Center with Jaques Pepin and Eric Ripert and it was amazing. I want to get a little more in depth and show off some pictures though. I’ve got lots of ideas jotted in my phone for posts. I try to keep track so I don’t forget, but sadly the wedding and school ate up most of my free time and I haven’t been able to devote much time to anything else.</p>
<p>I will say this: it’s great to be married. Nothing is different; our relationship is absolutely the same. We’ve been living together for about four years, not much will change with the signing of a paper. But it’s absolutely awesome to be done. In fact, right after we finished our vows and as we began to dance our official first dance as a married couple all we could whisper and giggle about was the fact that we were done and we never ever had to plan a wedding again!!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[the big goodbye]]></title>
<link>http://setedoses.com/2009/11/28/the-big-goodbye/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 02:23:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>analuizaponciano</dc:creator>
<guid>http://setedoses.com/2009/11/28/the-big-goodbye/</guid>
<description><![CDATA[Got nowhere to go We’ve got two pairs of shoes and a big yellow submarine. But he’s moving to Califo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Got nowhere to go</p>
<p style="text-align:justify;">We’ve got two pairs of shoes and a big yellow submarine. But he’s moving to California. In the bag he putted a tiny lollipop and a bottle of champagne</p>
<p style="text-align:justify;">-          We have to celebrate our freedom, baby</p>
<p style="text-align:justify;">-          We have to run, there’s nothing to be done. Fly across the rain and don’t let people let us down. You have to go.</p>
<p style="text-align:justify;">-          We don’t need people, we have our purple boots.</p>
<p style="text-align:justify;">-          Is it enough, petit?</p>
<p style="text-align:justify;">-          Do you have any doubts?</p>
<p style="text-align:justify;">-          I really need my Allen’s movies with me,</p>
<p style="text-align:justify;">-          But we don’t have electricity.</p>
<p style="text-align:justify;">-          Ok. The books then.</p>
<p style="text-align:justify;">-          Yeah, I’ll read it for you.</p>
<p style="text-align:justify;">-          But you are leaving, baby.</p>
<p style="text-align:justify;">-          We are always leaving, but don’t you worry, you will go with me. I still have your scratch on my back and a bag to put you in.</p>
<p style="text-align:justify;">-          Just like Kielovski!</p>
<p style="text-align:justify;">-          Yeah, girl, you are coming with me.</p>
<p style="text-align:justify;">Got no place to go but a good french bottle of wine with me</p>
<p style="text-align:justify;">Drink my worries down the drain</p>
<p style="text-align:justify;">-          Happy New Year’s, baby. Wait me here while I’m there.</p>
<p style="text-align:justify;">-          Don’t go far, ok?</p>
<p style="text-align:justify;">-          Ok.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Dica do filme da semana:</strong> Abraços Partidos, do Almodovar.</p>
<p style="text-align:justify;">Eu juro que não acredito que o Almodovar usou uma música da Cat Power na trilha sonora. Gênio. Filme é, de fato, um dos seus melhores. E eu quero casar com a Penélope Cruz.</p>
<p style="text-align:justify;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/m5EgWZ-XTZc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/m5EgWZ-XTZc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><em>Ana Luiza Ponciano escreve aos sábados no Sete Doses</em></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Todo sobre...músicas del mundo]]></title>
<link>http://thankyouforthemusic.wordpress.com/2009/11/28/todo-sobre-musicas-del-mundo/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 23:15:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mirentxu</dc:creator>
<guid>http://thankyouforthemusic.wordpress.com/2009/11/28/todo-sobre-musicas-del-mundo/</guid>
<description><![CDATA[Y alguno -muy fino- puede que reconozca esta canción por estar presente en la banda sonora de Todo s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Y alguno -muy fino- puede que reconozca esta canción por estar presente en la banda sonora de <em>Todo sobre mi madre, </em>de la que es responsable Alberto Iglesias (que viene a ser como el John Williams de nuestro Spainwood). Yo me enganché a ella (a la canción, por supuesto), porque la utilizamos para el video del ABC Solidario de 2007. Con imágenes, brutal, sin ellas, también, a pesar de no entender la letra, escrita en wolf, que es un dialecto senegalés ,como el autor de la canción, Ismael Lo. Y de pronto me estoy dando de que me estoy pasando con las comas cada segundo. En fin es viernes, a ver qué os parece esta apuesta tan concreta. Pronto algo más comercial&#8230;pero en portugués.</p>
<p>&#160;</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/SKkeoJbtAY8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/SKkeoJbtAY8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Filtro da sinceridade escangalhado]]></title>
<link>http://janeladecima.wordpress.com/2009/11/27/filtro-da-sinceridade-escangalhado/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 17:22:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>Roberta Simoni</dc:creator>
<guid>http://janeladecima.wordpress.com/2009/11/27/filtro-da-sinceridade-escangalhado/</guid>
<description><![CDATA[Desde cedo a vida começou a me mostrar que sinceridade não é uma coisa bonita. Mesmo assim, eu venho]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://janeladecima.wordpress.com/files/2009/11/boca-calada1.jpg"><img class="size-full wp-image-1780 aligncenter" style="margin-top:1px;margin-bottom:1px;border:0;" title="Bico Calado" src="http://janeladecima.wordpress.com/files/2009/11/boca-calada1.jpg" alt="" width="200" height="215" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Desde cedo a vida começou a me mostrar que sinceridade não é uma coisa bonita. Mesmo assim, eu venho resistindo à essa ideia e, sem querer ser pleonástica (mas já sendo), a verdade é que, muitas vezes, a verdade é mesmo feia.</p>
<p style="text-align:justify;">Na minha adolescência teve uma moda de &#8220;<em>Caderno de Perguntas&#8221;</em>, que circulava por todo o colégio. A brincadeira funcionava assim: cada um respondia a todas as perguntas feitas pelo dono do caderno, e depois passava adiante.</p>
<p style="text-align:justify;">As perguntas variavam entre bobas e idiotas: <em>&#8220;Qual a sua cor preferida? Quem você levaria para uma ilha deserta? Quais suas qualidades e defeitos?&#8221;</em> e por aí vai&#8230;</p>
<p style="text-align:justify;">Um dia, um caderno desses veio parar na minha mão. Comecei a responder&#8230; até que me deparei com uma pergunta um tanto quanto complexa: <em>&#8220;Com quantos anos você deu o seu primeiro beijo?&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">Bom, eu tinha 14 anos e nunca havia sido beijada. Olhei para as respostas dos outros, e o mais atrasado tinha beijado pela primeira vez aos 12 anos, mas isso não foi suficiente para me intimidar. Respondi sem pestanejar: <em>&#8220;Ainda não beijei na boca.&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">O caderno continuou circulando pelo colégio e, no dia seguinte, eu assistia à aula quando um grupo de alunos de outras turmas se amontoava do lado de fora da janela da minha sala. Eles apontavam lá pra dentro e riam. Aquela movimentação toda dispersou a aula e logo todos  fomos tomados por uma enorme curiosidade. A professora parou a aula, abriu a janela e perguntou a um dos meninos o que estava acontecendo&#8230;</p>
<p style="text-align:justify;">O garoto respondeu com outra pergunta, às gargalhadas, apontando pra mim: <em>&#8220;Professora, aquela ali que é a Roberta?&#8221;.</em> Ela, ainda confusa, fez que sim com a cabeça, e o grupo começou a gritar, em coro: <em>&#8220;BV, BV, BV, BV&#8230;&#8221;</em> (pra quem não sabe, B.V. é abreviação para &#8220;Boca Virgem&#8221;.)</p>
<p style="text-align:justify;">Pois é&#8230; a &#8220;coisa&#8221; que causou aquele reboliço todo, era eu. E tudo isso por causa de um beijo&#8230; um beijo que eu nunca havia dado.</p>
<p style="text-align:justify;">A professora fechou a janela e tentou retomar a aula, mas aí já era tarde, porque o &#8220;vuco vuco&#8221; agora era dentro da sala. <em>&#8220;Beta, isso é verdade?&#8221;, &#8220;Meu Deus, você nunca beijou na boca mesmo? Mas, por que, menina?&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">Finalmente conseguiram me intimidar. Naquele momento eu era o próprio &#8220;ET&#8221;, que acabara de ser descoberto infiltrado entre os seres humanos !!! <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_biggrin.gif' alt=':D' class='wp-smiley' /> </p>
<p style="text-align:justify;">Episódios parecidos com esse eram frequentes, por razões diferentes, mas todos provocados pelo meu excesso de sinceridade, sempre.</p>
<p style="text-align:justify;">A primeira vez que eu me lembro de ter achado a sinceridade feia foi quando ganhei um monte de roupas de presente de aniversário de uma amiga rica da minha avó, da qual eu esperava ganhar o melhor brinquedo, considerando seu poder aquisitivo. Eu rasguei a embalagem ávida e quando vi o que era, falei instantaneamente:<em> &#8220;poxa, mas roupa não é presente!&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">Minha mãe, envergonhadíssima, me repreendeu e me fez agradecer o presente. <em>&#8220;Mas, mãe, eu não gostei!&#8221;,</em> eu insisti. Só me lembro da tia dizendo: <em>&#8220;Não tem problema, criança é assim mesmo!&#8221;.</em></p>
<p style="text-align:justify;">Depois minha mãe me explicou que não é sempre que podemos dizer o que estamos pensando ou sentindo, porque isso pode desencadear numa série de problemas e pode, inclusive, magoar as pessoas, mas parece que eu não aprendi muito bem, até hoje&#8230; e comprovei isso ontem à noite.</p>
<p style="text-align:justify;">Entrei no ônibus tensa, porque já era tarde e eu estava sozinha. Escolhi um dos muitos lugares vazios e me sentei. Dois minutos depois, um homem sentou-se ao meu lado. E ele não apenas sentou como quase se jogou em cima de mim, eu dei um pulo e falei sem pensar duas vezes: <em>&#8220;Ei, precisa encostar tanto?&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">O rapaz ficou surpreso e se defendeu: <em>&#8220;Eu tô no limite do meu banco, moça!&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">Eu rebati: <em>&#8220;Ahhh, não está não!&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;"><em>&#8220;Calma, eu não quero te assaltar não!&#8221;</em> &#8211; ele falou, tentando descontrair.</p>
<p style="text-align:justify;"><em>&#8220;Tem certeza?&#8221;</em> &#8211; perguntei e prossegui antes que ele pudesse voltar a falar - <em>&#8220;Só não entendo porque você se sentou ao meu lado se o ônibus está vazio e, me desculpa, mas continuo achando que você está encostando muito em mim, moço!&#8221;</em></p>
<p style="text-align:justify;">Normalmente, eu teria ficado incomodada, mas teria ficado quieta. Ou teria, no máximo, trocado de lugar, se o meu &#8220;filtro da sinceridade&#8221; não estivesse com defeito ontem.</p>
<p style="text-align:justify;">Depois eu observei o rapaz e vi que ele tinha cara de &#8220;bom menino&#8221;, mesmo assim, aquela coisa toda de quase sentar no meu colo não foi legal, e se aquilo foi uma espécie de investida, ele precisa aprender a fazer uma abordagem mais inteligente. Mesmo assim, confesso que depois morri de vergonha pelo fora que dei no menino!</p>
<p style="text-align:justify;">O que acontece comigo é que, às vezes, eu não consigo filtrar nem uma vírgula que sai do meu cérebro até chegar à minha boca e deixo passar tudinho o que penso. Acho que a minha válvula responsável por pensar antes de falar entra em curto constantemente e depois haja colhão para aguentar as consequências. Além do mais hoje ninguém vai poder dizer: <em>&#8220;Ah, ela é só uma criança!&#8221;,</em> até porque eu consigo disfarçar muito bem que sou adulta.</p>
<p style="text-align:justify;">Hoje em dia, se eu fosse responder um Caderno de Perguntas, quando chegasse naquela parte de <em>&#8220;Qual é o seu maior defeito?&#8221;,</em> eu responderia: &#8220;<em>Cuidado, eu sou sincera!&#8221;</em></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://janeladecima.wordpress.com/files/2009/11/almodovar.jpg"><img class="size-full wp-image-1781  aligncenter" title="Almodovar" src="http://janeladecima.wordpress.com/files/2009/11/almodovar.jpg" alt="" width="330" height="318" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><em>(adoro essa foto, tinha que ser o Almodóvar, né?)</em></p>
<p style="text-align:justify;"><em>Roberta Simoni</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Una pequeña sorpresa que se hará grande ]]></title>
<link>http://chatarreranordica.wordpress.com/2009/11/26/una-pequena-sorpresa-que-se-hara-grande/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 10:37:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>chatarreranordica</dc:creator>
<guid>http://chatarreranordica.wordpress.com/2009/11/26/una-pequena-sorpresa-que-se-hara-grande/</guid>
<description><![CDATA[Estoy flipando. La sonrisa me llega de oreja a oreja desde ayer que me enteré. Y siempre he pensado ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Estoy flipando. La sonrisa me llega de oreja a oreja desde ayer que me enteré. Y siempre he pensado ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Abrazos rotos]]></title>
<link>http://latinosvet.wordpress.com/2009/11/25/abrazos-rotos/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 23:50:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>lucischek</dc:creator>
<guid>http://latinosvet.wordpress.com/2009/11/25/abrazos-rotos/</guid>
<description><![CDATA[Nový film Pedro Almodóvara Abrazos rotos (Rozervaná obětí) v hlavní roli s Penelope Cruz měl českou ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div><img class="alignleft" title="los abrazos rotos" src="http://microcritic.files.wordpress.com/2009/04/los-abrazos-rotos.jpg?w=234&#038;h=346" alt="" width="234" height="346" /></div>
<p style="text-align:justify;">Nový film Pedro Almodóvara <span style="color:#0000ff;"><strong><em>Abrazos rotos </em></strong></span>(Rozervaná obětí) v hlavní roli s Penelope Cruz měl českou premiéru v první polovině září 2009.</p>
<p style="text-align:justify;">Před čtrnácti lety se jeden muž stal obětí vážné autonehody, při níž ztratil nejen zrak, ale i ženu svého života, Lenu. Tento muž má dvě jména. První je Harry Caine – pseudonym, jenž používá pro literární tvorbu. Druhé je Mateo Blanco – jeho skutečné jméno, jímž se podepisuje pod filmy, které natáčí. Po nehodě se Mateo stává Harrym. Vzhledem k tomu, že už nemůže režírovat filmy, nechá Matea umřít se ženou, kterou miloval. Nyní žije Harry díky psaní scénářů, pomoci své oddané produkční a jejího syna Diega. Rozhodl se žít, aby mohl vyprávět a díky tomu je stále velice aktivní a atraktivní slepec, jemuž se podařilo vyvinout si zbývající smysly tak, že si vše užívá plnými doušky. <!--more-->Ze svého života vymýtil veškeré události, které se staly před léty. Svět na Matea zapomněl velice rychle a on nemá zájem o jeho vzkříšení. Jenže jedné noci se stane Diegovi nehoda a Harry se o něj stará. Během dlouhých nocí, co u chlapce bdí, mu začne vyprávět o své minulosti, jakoby to byla jen pohádka, která ho má zabavit… Vypráví příběh nešťastné lásky, žárlivosti a zrady.</p>
<p>Slavný oscarový španělský scenárista a režisér Pedro Almodóvar se vrací tři roky po snímku Volver i se svým hereckým talismanem, čerstvou držitelkou Oscara Penélope Cruz. Rozervaná objetí jsou natočená ve stylu noirových filmů z padesátých let minulého století, a Almodóvar do klasického žánru otiskuje pečeť svého neobyčejného talentu. [44. MFFKV 2009] (oficiální text distributora)</p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#0000ff;"><span style="color:#ff6600;"><strong><span style="text-decoration:underline;">trailer<br />
</span></strong></span></span><a href="http://www.youtube.com/watch?v=sYdCSGPHHS4">http://www.youtube.com/watch?v=sYdCSGPHHS4</a></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff6600;"><strong><a href="http://forum.mundolatino.cz/viewtopic.php?f=191&#38;t=41826" target="_blank"><span style="color:#ff6600;">téma na fóru</span></a></strong></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Almodóvar: Noughties but Nice]]></title>
<link>http://leighsinger.wordpress.com/2009/11/25/almodovar-noughties-but-nice/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 21:31:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>le1gh</dc:creator>
<guid>http://leighsinger.wordpress.com/2009/11/25/almodovar-noughties-but-nice/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; I&#8217;ve just added three reviews of Spanish filmmaker Pedro Almodóvar&#8217;s work this de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone" title="Pedro Almodóvar" src="http://www.picturapixel.com/wp-content/uploads/2009/03/pedroalmodovar_atame03.jpg" alt="" width="712" height="515" /></p>
<p>&#160;</p>
<p>I&#8217;ve just added three reviews of Spanish filmmaker Pedro Almodóvar&#8217;s work this decade: <a href="http://leighsinger.wordpress.com/2009/11/25/film-review-bad-education/" target="_blank"><em>Bad Education</em> </a>(2004), <em><a href="http://leighsinger.wordpress.com/2009/11/25/film-review-volver/" target="_blank">Volver</a> </em>(2007) and this year&#8217;s <em><a href="http://leighsinger.wordpress.com/2009/11/25/film-review-broken-embraces/" target="_blank">Broken Embraces</a>. </em>For me, Almodóvar is one of the very best directors working today and each piece was written for the release of its respective film, a few years apart. It&#8217;s the first time I&#8217;ve ever compared and contrasted my own takes on a single filmmaker back-to-back(-to-back) and, weirdly, almost as enjoyable as posting pictures of Penelope Cruz. Aside from the obvious highlighting of melodrama, cinephilia and transvestites &#8211; or, in <em>Broken Embraces</em>&#8216; case, lack thereof &#8211; it&#8217;s instructive to see various repetitions and variations in the writing. I guess the simple conclusion is, we&#8217;re not all Almodóvar, in terms of consistent acumen and focus&#8230; though I&#8217;d be interested to hear any feedback. <em>Muchos gracias!</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Tacchi storici di prostitute]]></title>
<link>http://chicche.wordpress.com/2009/11/25/tacchi-storici-di-prostitute/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 10:35:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>Manuela</dc:creator>
<guid>http://chicche.wordpress.com/2009/11/25/tacchi-storici-di-prostitute/</guid>
<description><![CDATA[CHI: Manuela città: Barcellona CHE: Come non passeggiare per Las Ramblas, &#8220;i viali&#8221;, di ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[CHI: Manuela città: Barcellona CHE: Come non passeggiare per Las Ramblas, &#8220;i viali&#8221;, di ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Filmes de Almodóvar no CCBB-RJ]]></title>
<link>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/24/filmes-de-almodovar-no-ccbb-rj/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 14:34:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>Tommy Beresford</dc:creator>
<guid>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/24/filmes-de-almodovar-no-ccbb-rj/</guid>
<description><![CDATA[Fonte: jornal Destak (RJ) em 24.11.2009.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Fonte: jornal Destak (RJ) em 24.11.2009.</p>
<p><a target="_blank" href="http://cinemagia.wordpress.com/files/2009/11/dt2411e.jpg"><img src="http://cinemagia.wordpress.com/files/2009/11/dt2411e.jpg" alt="" title="DT2411E" width="480" class="aligncenter size-medium wp-image-15164" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Almodóvar no CCBB]]></title>
<link>http://puleipelajanela.wordpress.com/2009/11/24/almodovar-no-ccbb/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 13:30:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>Taís B.</dc:creator>
<guid>http://puleipelajanela.wordpress.com/2009/11/24/almodovar-no-ccbb/</guid>
<description><![CDATA[  Pois é, meus amigos, mais uma mostra de cinema se inicia hoje no CCBB, para nossa alegria e desesp]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>  Pois é, meus amigos, mais uma mostra de cinema se inicia hoje no CCBB, para nossa alegria e desespero.</p>
<p>  O cineasta da vez é Pedro Almodóvar que dispensa apresentação (até porque eu só saberia fazer uma bem clichê, procura no google que é mais interessante) e que estréia este mês seu aguardado novo filme &#8220;Abraços Partidos&#8221; (matéria interessante sobre o filme na <a href="http://bravonline.abril.com.br/conteudo/cinema/abracos-partidos-alma-masculina-almodovar-510425.shtml">Bravo</a>!). A mostra fica em cartaz do dia 24/11 ao 06/12 e é de graça (<a href="http://www.bb.com.br/portalbb/page512,128,10153,1,0,1,1.bb?codigoMenu=9889&#38;codigoNoticia=21056">aqui</a> a programação).</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.picturapixel.com/wp-content/uploads/2009/03/pedroalmodovar_atame03.jpg" alt="" width="468" height="309" /></p>
<p style="text-align:left;">  O interessante é que essa mostra trata-se na verdade de um programa do CCBB, de caráter formativo (de acordo com o <a href="http://www.bb.com.br/portalbb/page511,128,10153,1,0,1,1.bb?codigoMenu=9889&#38;dtInicio=11&#38;codigoEvento=2833">site</a>). Ainda não dá pra saber o que isso vai resultar na prática, mas parece que o CCBB vai investir em programações apresentando cineastas a um público ainda não iniciado a obra desses artistas selecionados (isso quer dizer que virão outros programas parecidos com outros cineastas e também de graça, eu acho). Isso é muito bom e tem uma proposta diferente da mostra do Woody Allen que é um projeto grande, voltado para um público já iniciado (e muitas vezes viciado) na obra de Allen, disposto a participar de debates (cheio de informações e referências que nem todo mundo domina) e a pagar para ver os filmes. Os dois tipos de mostras são muito válidos e é bom ver o CCBB investindo tanto em um público mais familiarizado com o cinema, quanto para um que ainda está se iniciando. Isso ajuda a democratizar e conseqüentemente, expandir o público de cinema.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/_UGY7RFMf6lY/SbhTWkKX-bI/AAAAAAAADSs/zv6ZE3_wgDA/s400/almodovar_penelope_sofiaSanchez_MauroMongiello.jpg" alt="" width="400" height="294" /></p>
<p>Aproveitem!</p>
<p style="text-align:right;"><em>Escrito por Taís Bravo</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[GLI ABBRACCI SPEZZATI]]></title>
<link>http://pompiere.wordpress.com/2009/11/23/gli-abbracci-spezzati/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 17:03:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>iltromba</dc:creator>
<guid>http://pompiere.wordpress.com/2009/11/23/gli-abbracci-spezzati/</guid>
<description><![CDATA[Regia e sceneggiatura: Pedro Almodóvar. Attori: Penélope Cruz, Lluís Homar, Blanca Portillo, Tamar N]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Regia e sceneggiatura: Pedro Almodóvar. Attori: Penélope Cruz, Lluís Homar, Blanca Portillo, Tamar N]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Zakochana Kobieta]]></title>
<link>http://pascalalter.wordpress.com/2009/11/23/zakochana-kobieta/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 10:14:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>pascalalter</dc:creator>
<guid>http://pascalalter.wordpress.com/2009/11/23/zakochana-kobieta/</guid>
<description><![CDATA[poniedziałek, 23 listopada 2009 Fwd: ALMODOVAR W KINIE WDK CZ.II &#8211; 27-30 XI Zaczynają mnie fra]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h2>poniedziałek, 23 listopada 2009</h2>
<p><a name="95760049067787873"></a></p>
<h3><a href="http://pascalalter.blogspot.com/2009/11/fwd-almodovar-w-kinie-wdk-czii-27-30-xi.html">Fwd: ALMODOVAR W KINIE WDK CZ.II &#8211; 27-30 XI</a></h3>
<p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_xuEelu9SNEo/SwpeBE4auSI/AAAAAAAAFok/133rrAlOo8c/s1600/IMG_1934-727178.JPG"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_xuEelu9SNEo/SwpeBE4auSI/AAAAAAAAFok/133rrAlOo8c/s400/IMG_1934-727178.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<p>Zaczynają mnie frapować te seanse w WDK; piękna sala widowiskowa, kilka osób, a  czasami tylko.. DWOJE &#8211; i o to właśnie chodzi Blaise Pascal; czuję się wtedy jak Hrabia, albo nawet..<br />
..i Co-Partner jest rad, skoro mnie w to wplątał.<br />
Poza tym; bardzo ciekawe zobaczyć, do czego jest zdolna Zakochana Kobieta..<br />
..&#8221;..coś takiego..&#8221; &#8211; jakbym słyszał Co-Partnera..</p>
<div>&#8212;&#8212;&#8212;- Forwarded message &#8212;&#8212;&#8212;-<br />
From: <strong>Kino WDK</strong> &#60;<a href="mailto:kino@wdk-kielce.pl">kino@wdk-kielce.pl</a>&#62;<br />
Date: 2009/11/23<br />
Subject: ALMODOVAR W KINIE WDK CZ.II &#8211; 27-30 XI<br />
To: <a href="mailto:pascal.alter@gmail.com">pascal.alter@gmail.com</a></p>
<div>
<p>Kino WDK zaprasza w dn.27-30 XI na drugą część retrospekcji twórczości  hiszpańskiego reżysera Pedro Almodovara:</p>
<p>&#8220;Przerwane objęcia&#8221; &#8211; dramat, Hiszpania, 2009, 129 min<br />
Zakochana kobieta i opętany miłością do niej mężczyzna w zmysłowym thrillerze Pedro Almodovara z Penelope Cruz w roli głównej.<br />
Lena (Penelope Cruz) i Mateo (Lluis Homar) zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Mateo nie wie, że Lena jest narzeczoną wpływowego milionera, który zrobi wszystko, by zatrzymać ją przy sobie. Nie wie też, że nocami bywa luksusową prostytutką&#8230;<br />
Kim naprawdę  jest kobieta? Ile jest w stanie poświęcić, żeby być z mężczyzną swojego  życia?</p>
<p><span style="font-size:small;"> </span></p>
<p><span style="font-size:small;">27</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> </span></span><span style="font-size:small;">listopada</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> (</span></span><span style="font-size:small;">pi</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">ą</span></span><span style="font-size:small;">tek</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">)</span></span></p>
<p><span style="font-size:small;">20</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">:</span></span><span style="font-size:small;">00</span></p>
<p><span style="font-size:small;">28</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> </span></span><span style="font-size:small;">listopada</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> (</span></span><span style="font-size:small;">sobota</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">KINO NIECZYNNE </span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">29 listopada  (niedziela)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">20:00</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">30 listopada  (poniedziałek)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">20:00</span></span></p>
<p>&#8220;Porozmawiaj z nią&#8221; &#8211; dramat, Hiszpania, 2002, 112 min<br />
Tym razem Almodóvar opowiada nie o kobietach, lecz o mężczyznach. Pokazuje, jak różnie zachowują się mężczyźni w podobnych sytuacjach i jak miłość sprawia, że przekraczają granice, których przekraczać nie wolno.<br />
To film o męskiej przyjaźni, samotności i gojeniu się ran, które zadają nam miłość i namiętność. Opowiada też o próbach porozumienia się między ludźmi, mówi o ofiarowaniu i o tym, jak monolog wypowiadany w towarzystwie milczącej osoby, może stać się dialogiem.<br />
&#8220;Porozmawiaj z nią&#8221; jest również filmem o szalonej miłości i wyrzeczeniu. To także film o radości opowiadania, o słowach, które są najlepszą bronią w walce z samotnością, chorobą, śmiercią i szaleństwem&#8230;</p>
<p><span style="font-size:small;">28</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> </span></span><span style="font-size:small;">listopada</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;"> (</span></span><span style="font-size:small;">sobota</span><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">KINO NIECZYNNE </span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">29 listopada  (niedziela)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">18:00</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">30 listopada  (poniedziałek)</span></span></p>
<p><span style="font-family:Times New Roman CE,serif;"><span style="font-size:small;">18:00</span></span></p>
<p>&#160;</p>
<p>Tutaj możesz obejrzeć zwiastuny filmów:</p>
<p><span style="text-decoration:underline;"><span style="color:#0000ff;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=UI6GeOaoh6s" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=UI6GeOaoh6s</a></span></span></p>
<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=GmxWaO9W-0c" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=GmxWaO9W-0c</a></p>
<p>Bilety w cenie 12/10 złotych na każdy seans do nabycia w kasie kina.<br />
info:  36 55 148<br />
<a href="mailto:kino@wdk-kielce.pl" target="_blank">kino@wdk-kielce.pl</a><br />
Kino  WDK jest kinem wolnym od reklam.<br />
Seanse rozpoczynają się punktualnie o  wyznaczonej godzinie.<br />
W kinie WDK jest realizowany ogólnopolski program NOWE  HORYZONTY EDUKACJI FILMOWEJ:<br />
<a href="http://www.edukacja.nowehoryzonty.pl/edukacja/index.do" target="_blank">http://www.edukacja.nowehoryzonty.pl/edukacja/index.do</a></p>
<p>Do zobaczenia w kinie!</p>
<p>P.S.PRZEŚLIJ TEGO MAILA ZNAJOMYM KINOMANIAKOM:)</p>
</div>
</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CCBB-RJ: Almodóvar com entrada franca]]></title>
<link>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/23/ccbb-rj-almodovar-com-entrada-franca/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 03:20:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>Tommy Beresford</dc:creator>
<guid>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/23/ccbb-rj-almodovar-com-entrada-franca/</guid>
<description><![CDATA[Fonte: jornal O Dia. Válido na terça, 23.11.2009.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Fonte: jornal O Dia. Válido na terça, 23.11.2009.</p>
<p><img src="http://cinemagia.wordpress.com/files/2009/11/od2011l.jpg" alt="" title="OD2011L" width="390" class="aligncenter size-medium wp-image-15095" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[la Regione Veneto ti porta al cinema con due euro: martedì 24 novembre]]></title>
<link>http://polesine.wordpress.com/2009/11/22/la-regione-veneto-ti-porta-al-cinema-con-due-euro-martedi-24-novembre/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 13:46:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>polesine</dc:creator>
<guid>http://polesine.wordpress.com/2009/11/22/la-regione-veneto-ti-porta-al-cinema-con-due-euro-martedi-24-novembre/</guid>
<description><![CDATA[inviato da: Giuseppe Bettiol Studio P.R.P Padova La Regione del Veneto per il Cinema di Qualità. la ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>inviato da: Giuseppe Bettiol Studio P.R.P Padova</p>
<p>La Regione del Veneto per il Cinema di Qualità.<br />
la Regione ti porta al cinema con due euro<br />
I martedì al cinema &#8211; martedì 24 novembre</p>
<p>Penelope Cruz mozzafiato, insostituibile musa di Pedro Almodovar, il bianco<br />
e nero inquietante di Haneke alla vigilia della prima guerra mondiale,<br />
Johnny Depp gangster spietato nel nuovo kolossal firmato Michael Mann <strong> <a href="http://rovigo.blogolandia.it/2009/11/22/la-regione-veneto-ti-porta-al-cinema-con-due-euro-24-novembre/"> CONTINUA A LEGGERE: la Regione Veneto ti porta al cinema con due euro: martedì 24 novembre </a> </strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Yes! Yes!!!]]></title>
<link>http://dbjunction.wordpress.com/2009/11/21/yes-yes/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 04:41:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>dingaling</dc:creator>
<guid>http://dbjunction.wordpress.com/2009/11/21/yes-yes/</guid>
<description><![CDATA[THE ROAD &#8230; is finally coming out! The film version of The Road has crept into my mind an avera]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>THE ROAD &#8230; is finally coming out!</p>
<p>The film version of <em>The Road </em>has crept into my mind an average of 0.8 times per day since they pulled that fake-out non-release last fall.</p>
<p>Quoth Mary Pols (of <em>Time </em>magazine): &#8220;I read McCarthy&#8217;s lean, brutalizing novel in one unhappy gulp 15 months ago and only recently began to consider myself healed.&#8221;</p>
<p>So, the movie&#8217;s just in time. It comes out the day before Thanksgiving, lest we forget that cheap feasts will not be a given for all time.</p>
<p>But what&#8217;s this I hear &#8230; there&#8217;s more? A new Almodovar movie with Penélope Cruz, a book of essays by Zadie Smith, and fragments of Nabokov&#8217;s unfinished novel?</p>
<p>(<em>Aside:</em> There are two people in this world that I could watch for hours, without the help of prescription or illegal drugs. They are Marlon Brando and Penélope Cruz. If offered a deal where I had to give up my entire life, all its promises and relationships and accoutrements, to ride around, say, in a cell on either of their faces, I would have to consider it. Kind of like Robert Johnson&#8217;s trade with the devil, although a bit less lucrative. Especially considering that skin cells are shed and regenerated faster than you can say &#8220;creepy fandom.&#8221;)</p>
<p>But yes &#8212; we live in a bizarre world where there are more works of art and intellect than one could ever hope to experience even in a Guinness-Book lifetime. <em>The Road, Broken Embraces, Changing My Mind,</em> and <em>The Original of Laura,</em> all in one week? Do I realize this? Do I appreciate it? There are times when being alive, being human &#8212; the fact that the atmosphere conspired to accomodate such existence, the fact that we have these wonderful crevices and curves soaked with sensation and beauty in our big watery brains &#8212; feels acutely like a miracle. It sounds trite to say, but when you feel it, it&#8217;s not trite at all.</p>
<p>All I have to say about the upcoming week is &#8212; not a compulsory, bowed-headed thanks, but &#8212; Yes! YES!!! Jism Crisp on a corndog, YEEEEEESSSSSSSSSSSS!!!!!!!!!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Segreti di famiglia. Coppola, brama di vagare]]></title>
<link>http://allucineazioni.wordpress.com/2009/11/21/segreti-di-famiglia-coppola-brama-di-vagare/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 00:36:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>allucineazioni</dc:creator>
<guid>http://allucineazioni.wordpress.com/2009/11/21/segreti-di-famiglia-coppola-brama-di-vagare/</guid>
<description><![CDATA[Voto: 7 (su 10) “La mia luce è la verità”. Lo dice Tetro, impersonato da Vincent Gallo, il protagoni]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#00ffff;"><strong>Voto: 7 </strong><strong>(su 10)</strong></span></p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://allucineazioni.wordpress.com/files/2009/11/segreti.jpg"></a><a href="http://allucineazioni.wordpress.com/files/2009/11/tetro.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-858" title="tetro" src="http://allucineazioni.wordpress.com/files/2009/11/tetro.jpg" alt="" width="479" height="726" /></a>“La mia luce è la verità”. Lo dice Tetro, impersonato da <strong><span style="color:#00ffff;">Vincent Gallo</span></strong>, il protagonista del nuovo film di <strong><span style="color:#00ffff;">Francis Ford Coppola</span></strong>, <strong><span style="color:#00ffff;">Segreti di famiglia</span></strong> (<strong><span style="color:#00ffff;">Tetro</span></strong> in originale), mentre sta curando le luci di uno spettacolo teatrale. Ma potrebbero essere le parole di Coppola stesso. Tetro ama giocare con la luce, perché così crea un mondo, perché la cosa gli dà potere. Tutto questo è in fondo il desiderio di ogni regista. In particolare del nuovo <strong><span style="color:#00ffff;">Francis Ford Coppola</span></strong>, che da <strong><span style="color:#00ffff;">Un’altra giovinezza</span></strong> in poi ha imboccato la via di un cinema indipendente e personale. Che ha a che fare, eccome, con la luce: con un gioco di parole, <strong><span style="color:#00ffff;">Tetro</span></strong> potrebbe diventare “retro”, nel senso che è girato in un bianco e nero scintillante e ricco di contrasti che si rifà a film d’altri tempi come <strong><span style="color:#00ffff;">Fronte del porto</span></strong> di <strong><span style="color:#00ffff;">Elia Kazan</span></strong>, e anche al suo <strong><span style="color:#00ffff;">Rusty il selvaggio</span></strong>, l’unico altro film che <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> girò in bianco e nero. E di cui <strong><span style="color:#00ffff;">Segreti di famiglia</span></strong> potrebbe essere il figlio: anche questa è una storia di fratelli. Bennie, 17 anni, arriva a Buenos Aires alla ricerca del fratello maggiore Tetro, che non vede da dieci anni. Tetro è scontroso, ha lasciato di New York per fuggire da un padre autoritario. Ed è di questo che parla il romanzo che ha scritto, in codice, che l’ha portato quasi alla pazzia e che custodisce gelosamente. Bennie prova a leggerlo, e a farne un’opera teatrale.</p>
<p style="text-align:justify;">“Quello che si dice non è importante: il linguaggio è morto”. Sono più importanti le immagini o le parole? Se lo chiedono spesso i personaggi del film di <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong>. Che sembra propendere nettamente per le immagini, sin dagli affascinanti titoli di testa. Ma più che l’immagine in sé, <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> sembra volere difendere un modo di fare cinema libero, in cui l’immagine abbia la precedenza, e il racconto non debba per forza essere quello lineare e più scontato del cinema mainstream. Il romanzo di Tetro è scritto al contrario e in codice. Toccherà a Bennie decifrarlo. E attraverso le sue parole proverà a decifrare l’anima del fratello. Così è il nuovo cinema di <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong>, più criptico e meno immediato di quello di un tempo. Anche l’opera di <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> in un certo senso va decriptata, decifrata, decodificata. C’è, nella storia, la sua anima: non si tratta di un’opera autobiografica, ma di un film che porta in sé tanti temi della sua vita. E c’è nella forma visiva, fatta quasi sempre di inquadrature fisse (magistrale quella in cui Tetro/Vincent Gallo è fuori campo e la sua voce “parla” attraverso la sua ombra riflessa sul muro) o in cui la macchina da presa si muove pochissimo, l’amore per il cinema di maestri come <strong><span style="color:#00ffff;">Antonioni</span></strong>, <span style="color:#00ffff;"><strong>Kurosawa</strong> </span>e <strong><span style="color:#00ffff;">Kazan</span></strong>.</p>
<p style="text-align:justify;">È meno potente, il <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> di oggi, rispetto a opere come <strong><span style="color:#00ffff;">Il padrino</span></strong> e <strong><span style="color:#00ffff;">Apocalypse Now</span></strong>. E forse le sue opere necessiterebbero di una maggior coesione. Ma il suo cinema sembra quello di un giovane. <strong><span style="color:#00ffff;">Segreti di famiglia</span></strong> mescola dramma, farsa, romanzo di formazione e anche un tocco di noir, con scene lineari e pulite e altre movimentate e teatrali che potrebbero essere uscite dal primo <strong><span style="color:#00ffff;">Almodovar</span></strong> come da <strong><span style="color:#00ffff;">La dolce vita</span></strong> di <strong><span style="color:#00ffff;">Fellini</span></strong>. Quella di Coppola è davvero, per citare il titolo del film che ha segnato il suo ritorno, <strong><span style="color:#00ffff;">Un’altra giovinezza</span></strong>: <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> ha la voglia di sperimentare e la passionalità di un autore ventenne. <strong><span style="color:#00ffff;">Youth Without Youth</span></strong>, recitava il titolo originale di quel film: è proprio giovane senza esserlo <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong>, perché la sua vitalità prescinde dall’età anagrafica. “Brama di vagare”, si chiama l’opera di Tetro che viene messa in scena. Anche queste parole sono un altro segnale del senso del cinema di questo autore: <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> e il suo cinema bramano di vagare tra le loro storie, tra i generi cinematografici, tra i paesi del mondo cinematograficamente più giovani per trovare linfa vitale. Dopo la Romania di <strong><span style="color:#00ffff;">Un’altra giovinezza</span></strong>, ora c’è l’Argentina di <strong><span style="color:#00ffff;">Segreti di famiglia</span></strong>. In ogni caso siamo lontani, lontanissimi, da Hollywood.  </p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#00ffff;">Da vedere perchè:</span></strong> <strong><span style="color:#00ffff;">Coppola</span></strong> e il suo cinema bramano di vagare tra le loro storie, tra i generi e tra i paesi del mondo. Lontano da Hollywood.</p>
<p style="text-align:justify;">(Pubblicato su <strong><span style="color:#00ffff;"><a href="http://www.moviesushi.it/html/recensione-Segreti_di_Famiglia_Brama_di_vagare-3735.html" target="_self">Movie Sushi</a></span></strong>)</p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[33ª Mostra Internacional de Cinema - II]]></title>
<link>http://pedrasepoesias.wordpress.com/2009/11/20/33%c2%aa-mostra-internacional-de-cinema-ii/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 15:40:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ricardo Xis</dc:creator>
<guid>http://pedrasepoesias.wordpress.com/2009/11/20/33%c2%aa-mostra-internacional-de-cinema-ii/</guid>
<description><![CDATA[Bom&#8230; como eu disse no ultimo post, assisti mais alguns filmes da mostra, e vou colocar aqui mi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Bom&#8230; como eu disse no ultimo post, assisti mais alguns filmes da mostra, e vou colocar aqui minhas opiniões&#8230; aparentemente, não foram como as opiniões do público em geral, mas foda-se&#8230; não me improta nem um pouco.</p>
<p>O melhor &#8211; <a href="http://www.imdb.com/title/tt1139797/">Låt den räte koma in (Deixe ela entrar)</a> &#8211; Tomas Alfredson, SUE. Excelente, recomento muito.</p>
<p>Muito bons também<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1204773/">Alle Anderen ( Todos os outros )</a> &#8211; Maren Ade, ALE.<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1231292/">Kicks ( Chutes )</a> &#8211; Lindy Heyman, ING.<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1235842/">El Niño Pez ( O menino peixe )</a> &#8211; Lúcia Puenzo, ARG/ESP/FRA.</p>
<p>Outros que valém a pena, mas não gostei tanto (ou eram meio limitados mesmo&#8230;)<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt0454976/">Maradona</a> &#8211; Emir Kusturica, ESP/FRA.<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1156173/">Vincere (Vencer)</a> &#8211; Marco Bellochio, FRA/ITA<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1459040/">Ibrahim Laybad</a> &#8211; Marwan Hamed, EGY.</p>
<p>E a minha única decepção na mostra&#8230;<br />
- <a href="http://www.imdb.com/title/tt1013856/">Singularidades de uma rapargia loira</a> &#8211; Manoel de Oliveira, ESP/FRA/POR.</p>
<p>Infelizmente, faltaram muitos filmes&#8230; especialmente, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1054606/">The Imaginarium of Dr. Parnassus,</a> <a href="http://www.imdb.com/title/tt1232776/">Fish Tank</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1045772/">I Love You Phillip Morris</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1463768/">A 40ª porta</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1502981/">Um lugar ao sol</a>, sem contar os que devem entrar no circuito comercial, como o novo filme do Almodovar, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0913425/">Abraços partidos</a>, eu acho, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1022603/">500 dias com ela</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt1252605/">hotel atlantico</a>, e muitos outros.</p>
<p>No ano que vem tem mais&#8230;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Los Abrazos Rotos - Pedro Almodovar]]></title>
<link>http://rascarlo.wordpress.com/2009/11/20/los-abrazos-rotos-pedro-almodovar/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 08:34:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>Carlo Di Nuccio</dc:creator>
<guid>http://rascarlo.wordpress.com/2009/11/20/los-abrazos-rotos-pedro-almodovar/</guid>
<description><![CDATA[the web Non amo molto raccontare le trame che siano esse di un film o di un libro. Mi piace incurios]]></description>
<content:encoded><![CDATA[the web Non amo molto raccontare le trame che siano esse di un film o di un libro. Mi piace incurios]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Penélope Cruz e seu ano dos sonhos]]></title>
<link>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/19/penelope-cruz-e-seu-ano-dos-sonhos/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 00:35:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Tommy Beresford</dc:creator>
<guid>http://cinemagia.wordpress.com/2009/11/19/penelope-cruz-e-seu-ano-dos-sonhos/</guid>
<description><![CDATA[Penélope Cruz e Almodóvar em Cannes (Reuters) O Globo Online traz matéria em que Penélope Cruz fala ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_15054" class="wp-caption alignright" style="width: 170px"><a href="http://cinemagia.wordpress.com/files/2009/11/penelope_cruz_cannes_almodovar.jpg"><img src="http://cinemagia.wordpress.com/files/2009/11/penelope_cruz_cannes_almodovar.jpg?w=234" alt="Penélope Cruz e Almodóvar em Cannes (Reuters)" title="_penelope_cruz_cannes_almodovar" width="160" class="size-medium wp-image-15054" /></a><p class="wp-caption-text">Penélope Cruz e Almodóvar em Cannes (Reuters)</p></div>
<p>O Globo Online traz matéria em que Penélope Cruz fala sobre cenas de nudez, rótulos e o &#8220;ano dos sonhos&#8221; coroado por dois filmes que devem estrear em breve:</p>
<blockquote><p>O primeiro é &#8220;Abraços Partidos&#8221;, do diretor espanhol Pedro Almodóvar, sua quarta colaboração com o cineasta que ajudou a fazer dela uma estrela. O segundo é o musical &#8220;Nine&#8221; do diretor Rob Marshall, que desafiou suas habilidades de canto e dança.</p>
<p>Os dois filmes esperam obter alguma atenção de quem vota no Oscar, e depois de ganhar a estatueta da Academia de Hollywood pelo papel na comédia de Woody Allen &#8220;Vicky Cristina Barcelona&#8221;, Penélope está mais uma vez no centro de rumores para um Oscar -em dobro.</p></blockquote>
<p>Leia mais <a target="_blank" href="http://oglobo.globo.com/cultura/mat/2009/11/18/penelope-cruz-oferece-um-ano-dos-sonhos-nos-cinemas-914822930.asp">clicando aqui</a>. </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[apuntes : the limits of control vs los abrazos rotos]]></title>
<link>http://cinecdoque.wordpress.com/2009/11/17/apuntes-limits-of-control-vs-abrazos-rotos/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 05:10:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>alonso ruvalcaba</dc:creator>
<guid>http://cinecdoque.wordpress.com/2009/11/17/apuntes-limits-of-control-vs-abrazos-rotos/</guid>
<description><![CDATA[uno. es probable que the limits of control y abrazos rotos de jim jarmusch y pedro almodóvar compart]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-large wp-image-1290" title="abrazos-rotos" src="http://cinecdoque.wordpress.com/files/2009/11/abrazos-rotos.jpg?w=400" alt="" width="400" height="264" /></p>
<p><span style="font-family:georgia;"><strong>uno.</strong> es probable que <a href="http://www.imdb.es/title/tt1135092/">the limits of control</a> y <a href="http://www.losabrazosrotos.com/">abrazos rotos</a> de jim jarmusch y pedro almodóvar compartan muchos rasgos; desde mi punto de vista es innegable que comparten uno: ambos son un ejercicio masturbatorio de dos directores enamorados de la interacción de su puño y su pito. y, como todas las chaquetas que alcanzan a culminar, estas películas están absortas en el círculo de sí mismas y su autor y también, en el último momento, son una explosión de dicha. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;"><strong>dos.</strong> ¿es necesario un nuevo film de almodóvar o de jarmusch? lo ignoro pero, por la evidencia que dejan tras de sí de estas dos pelis, claramente sus autores saben que un nuevo film propio es innecesario; que, por ahora, han alcanzado ya los límites de su expresión. jugar a ser almodóvar o jarmusch: casi no hay nada más sencillo que eso, y la verdad es que almodóvar y jarmusch practican el juego con soltura suficiente. almodóvar y jarmusch, en el peor de los casos, son una colección de singularidades, de <em>quirks</em>. (shakespeare es casi inimitable porque es una colección  de mucha gente; borges es imitabilísimo porque es lo contrario: un minucioso catálogo de sí mismo.) jugar a ser almodóvar: enredar mujeres enervantes, putos y weyes calenturientos en un amasijo melodramático entintado de noir y actuado en el entrepiso de la sobriedad y el exceso patético. jugar a ser jarmusch: enredar solitarios casi zombis en urdimbres vaguísimas de humor deadpan actuadas en la frontera que divide lo pétreo y lo semihumano. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;"><strong>tres.</strong> afortunadamente para todos, almodóvar y jarmusch son excelentes conocedores de la obra de almodóvar y jarmusch y eso les permite, en dos o tres momentos durante su larga chaqueta, subvertirse, engañarse como quien se engaña masturbándose un momento con la mano izquierda. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;">ejemplo en almodóvar: un hombre, celosísimo, manda grabar a la mujer que es suya y lo obsesiona; la grabación no tiene sonido; el hombre consigue una lectora de labios que le revele las cosas secretas que se dicen su mujer y el amante de ella; las cosas reveladas son dolorosísimas: “nunca había tenido tanto asco”, “he pasado 48 horas con ese puerco de mierda encima de mí”; la cámara se aleja un poco y se detiene en la escena laboral de la lectora de labios y su jefe, y en el hecho de que ellos aceptan que, después de todo, esto no es sino una escena laboral. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;">ejemplo en jarmusch: un hombre que está solo llega a una casa que está sola, y es blanca como un cuadro de chillida. se recuesta, él es oscuro como su traje y su piel y su mente; sobre él el pequeño cielo de la ventana es visible a través de vidrios rotos. silencio y el silencio es el silencio que hay en el desierto o en la muerte. el cielo es azul, luego blanco, amarillo, casi rojo. nada más. puta madre puta madre: nada más. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;">son minutos o segundos pero uno sabe, inevitablemente, dos cosas: estás en el universo de almodóvar y en el universo de jim jarmusch y almodóvar y jarmusch no saben que están en su universo. </span></p>
<p><img class="aligncenter size-large wp-image-1291" title="limits" src="http://cinecdoque.wordpress.com/files/2009/11/limits.jpg?w=400" alt="" width="400" height="222" /></p>
<p><span style="font-family:georgia;"><strong>cuatro.</strong> y luego reconoces: éstos son dos de los directores más convencionales que existen. (en la lista yo incluiría a lynch, a wes anderson, a tim burton, a martin scorsese, a michael mann.) la diferencia entre ronald emmerich o michael bay y almodóvar y jarmusch es, nada más, que en los primeros las convenciones son obra ajena, en los segundos obra propia. como autores, los cuatro, en este momento, cuentan con la misma cantidad de imaginación renovada: computable en cero. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;"> (imagino a jarmusch y a almodóvar en la planeación de su nuevo film: vieja histérica: check, solitario silencioso: check, puto histérico: check, revelación metafísica: check, reunión fílica: check, etcétera etcétera: check check.) </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;"><strong>cinco.</strong> y luego, como toda buena chaqueta, estas dos terminan en una explosión de dicha y de chingonería. qué importa si nos estamos amando a nosotros mismos, a nuestro puño, a los necios personajes que aparecen interminablemente en nuestra mente y son o no una aparición o un reflejo de nosotros: esta chaqueta es semen que estalla y salta y se nos sale de las manos. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;">pensemos en el orgasmo de almodóvar. almodóvar ha ejercido en las primeras dos horas de <em>abrazos rotos</em> su peor dirección de actores en, al menos, veinte años, para permitirse en los últimos cinco minutos de su película ejercer la mejor dirección de actores de toda su carrera: una secuencia que es puro gozo, pura felicidad (y que intenta que veamos, claramente, lo capaces que son sus actrices de divertirse y de ser dos viejas absolutamente inigualables), una secuencia “de almodóvar” que revisita <a href="www.imdb.com/title/tt0095675/">mujeres al borde de un ataque de nervios</a>, la corrige y la devuelve con un florín indiscutible de la mano: cualquiera puede ser almodóvar, cierto, pero para ser almodóvar es mejor, de hecho, ser un wey manchego cuya mamá le puso pedro y cuyo papá se apellidaba almodóvar. </span></p>
<p><span style="font-family:georgia;">o pensemos en el orgasmo de jim jarmusch. jarmusch ha ejercido en la primera hora y media de <em>the limits of control</em> una dizque disección del cool, un abundamiento aburridísimo sobre un asunto inabundable: el wey que nomás no existe. entonces el wey llega a su meta y su meta es bill murray y bill murray se atreve a quebrar la película, actuándola, y, quién sabe, algo se le transmite al protagonista y al fotógrafo, que se atreve a su vez a romper su encuadre, a languidecer y tras la muerte de bill murray (ah, lo anterior era spoiler) sale a la carretera y la carretera es una negrura cósmica, pastosa, sucia, interminable de un jim jarmusch inspirado. (como todos sabemos, ser cualquier jim jarmusch es facilísimo, e incluso uno de los personajes de <em>the limits of control</em> habla de un jarmusch que no es jarmusch [cf. <em><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/La_Vie_de_Boh%C3%A8me_(film)">la vie de bohème</a></em>]. lo verdaderamente difícil es ser el jim jarmusch que nació en ohio en 1957.) un jarmusch inspirado y bellísimo como sólo los autores que son ellos mismos saben serlo.</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cineconsiglio: Gli abbracci spezzati]]></title>
<link>http://cinlarella.wordpress.com/2009/11/15/cineconsiglio-gli-abbracci-spezzati/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 10:57:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>CinLarella</dc:creator>
<guid>http://cinlarella.wordpress.com/2009/11/15/cineconsiglio-gli-abbracci-spezzati/</guid>
<description><![CDATA[Prima mezz&#8217;ora di film da dimenticare. Della serie: ma ho sbagliato film? E&#8217; davvero Alm]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Prima mezz&#8217;ora di film da dimenticare. Della serie: ma ho sbagliato film? E&#8217; davvero Almodovar? </p>
<p>Poi, finalmente, quando Mateo-Harry comincia a raccontare, si comincia a riconoscere il genio di Pedro, poco alla volta, sempre di più, fino al finale liberatorio, che vale da solo il prezzo del biglietto. Quelle mani su quello schermo..vedrete.</p>
<p>Qualcuno ha definito questo film il &#8220;manifesto&#8221; della poetica almodovariana. In effetti, ci possiamo ritrovare molti temi trattati in precedenti pellicole. Ed è vero che è autocelebrativo (Chicas y Maletas è chiaramente un &#8220;remake&#8221; di Donne sull&#8217;orlo di una crisi di nervi, gazpacho compreso). Insomma, ci si aspettava una nuova appassionante storia, e invece sembra di fare qualche passo indietro.</p>
<p>Tuttavia i motivi per vederlo sono comunque tanti. Partiamo dalle attrici. Penelope Cruz: semplicemente stupenda. Sotto ogni punto di vista. Bianca Portillo è perfetta per interpretare la tormentata Judit, Angela Molina molto intensa nel ruolo della madre di Lena e Lola Duenas esilarante nei panni della &#8220;traduttrice&#8221; di labbra.  </p>
<p>Azzeccatissimi gli interni. Casa di Ernesto è tetra e &#8220;pesante&#8221; come chi la abita (i quadri alle pareti sono indizi per lo spettatore) e si contrappone all&#8217;appartamento in cui si gira Chicas y Maletas, colorato e pop come Pina. Belle anche le case di Mateo-Harry e di Judit. Anche in questo caso gli arredi forniscono elementi per risolvere il mistero. Ottimo lavoro anche sui costumi della Cruz, che aiutano nella definizione del personaggio. Ad inizio Lena è un&#8217;anonima segretaria acqua e sapone. Divenuta l&#8217;amante di Ernesto abiti, capelli e trucco si trasformano, diventando volgari e borghesi. Ritrovato l&#8217;amore, grazie a Mateo, finalmente è sè stessa: libera e colorata.  </p>
<p>Ho trovato interessante anche la scelta dei nomi: Magdalena (Lena) per una ragazza che ha un passato di prostituzione, Mateo Blanco per uno sceneggiatore che è passato da una vita di immagini al bianco della cecità, Harry Caine (Hurricane) per un personaggio dalle passioni travolgenti come un uragano, Judit per una donna che tradisce.</p>
<p>Diverse scene da manuale: Lena ed Ernesto a Ibiza sotto il lenzuolo. La brutalità e l&#8217;orrore sono coperti, ma è come se si vedessero. Lena e Mateo a Lanzarote. In quegli abbracci c&#8217;è tutto. Il puzzle di foto sul tavolo di Mateo-Harry e le sue mani sul video nel già citato finale. Senza fiato.</p>
<p>Ma in un film che vuole essere un omaggio anche al grande cinema del passato (il bianco e nero che guardano Lena e Mateo è  <a href="http://www.municipio.re.it/manifestazioni/ufficio_cinema/Archivio_schede/schede_tutte/Rossellini/ViaggioInItalia.htm">Viaggio in Italia</a> di Rossellini), la sequenza della caduta dalle scale di Lena fa la parte del leone. Possiamo collegarla a tantissimi film, ma a me ha fatto pensare a <a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Viale_del_tramonto">Viale del Tramonto</a> di Billy Wilder. Norma Desmond non cade è vero. Ma quelle inquadrature dall&#8217;alto, la sontuosità dell&#8217;ambiente e degli abiti, il primo piano finale, mi hanno portato lì. Anche se dal declino, Lena troverà la forza di rinascere.</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Hable con ella]]></title>
<link>http://cinetu.wordpress.com/2009/11/15/42/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 10:31:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>pvaquero</dc:creator>
<guid>http://cinetu.wordpress.com/2009/11/15/42/</guid>
<description><![CDATA[   &#8221;Hable con ella&#8221; es una historia sobre la amistad de dos hombres, sobre la soledad, y]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong></strong></p>
<p> </p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-43" title="hableconella" src="http://cinetu.wordpress.com/files/2009/01/hableconella.jpg" alt="hableconella" width="350" height="365" /></p>
<p> &#8221;Hable con ella&#8221; es una historia sobre la amistad de dos hombres, sobre la soledad, y la larga convalecencia de las heridas provocadas por la pasión. Es también una película sobre la incomunicación de las parejas, y sobre la comunicación. Sobre el cine como tema de conversación. Sobre cómo los <a href="http://www.google.es/search?imgsz=small%7Cmedium%7Clarge%7Cxlarge&#38;hl=es&#38;defl=es&#38;q=define:Mon%C3%B3logo&#38;sa=X&#38;oi=glossary_definition&#38;ct=title">monólogos</a> ante una persona silenciosa pueden ser una forma eficaz de diálogo. Del silencio como &#8220;elocuencia del cuerpo&#8221;, del cine como vehículo ideal en las relaciones de las personas, de cómo el cine contado en palabras detiene el tiempo y se instala en las vidas de quien lo cuenta y del que lo escucha.<br />
&#8220;Hable con ella&#8221; es una película sobre la alegría de narrar y sobre la palabra como arma para huir de la soledad, la enfermedad, la muerte y la locura. También es una película sobre la locura, ese tipo de locura tan cercana a la ternura y al sentido común que no se diferencia de la normalidad.</p>
<p><strong><span style="color:#ff6633;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/KNdzcTZUW54&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/KNdzcTZUW54&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></span></strong></p>
<p>Premios recibidos:</p>
<p> Oscar 2002<br />
Ganadora del Oscar al Mejor Guión Original<br />
Nominación a Mejor Director <br />
 BAFTAs 2002<br />
Mejor película extranjera y mejor guión original (Reino Unido) <br />
 Césars 2002<br />
Mejor película de la E.U. (Francia) <br />
 Syndicat Français de la Critique de Cinéma 2002<br />
Mejor película extranjera (Francia) <br />
 Vellocino de Oro 2002<br />
Mejor película extranjera (Rusia) <br />
FIPRESCI Uruguay 2002<br />
Mejor película y Mejor Director (Uruguay) <br />
 Golden Globes 2002<br />
Mejor Película Extranjera (EE.UU.) <br />
Trophées Le Film Français 2002<br />
Mejor película europea (Francia) <br />
Golden Satellite Awards 2002<br />
Mejor Guión Original y Mejor Película Extranjera (EE.UU.) <br />
Premios GOYA 2002<br />
Nominaciones a mejor película, director, actor, guión original, música original, sonido y efectos especiales.<br />
Ganador de la mejor música original. </p>
<p>Círculo de críticos de Londres 2002<br />
Nominaciones a Mejor Película Extranjera y Mejor Director <br />
Los Angeles Film Critics 2002<br />
Mejor Director (EE.UU.) <br />
National Board of Review 2002<br />
Mejor película extranjera (EE.UU.) <br />
European Film Awards 2002<br />
Mejor Película, Mejor Director: Pedro Almodóvar, Mejor Guión: Pedro Almodóvar, Mejor Director (People&#8217;s Choice Award): Pedro Almodóvar, Mejor Actor (People&#8217;s Choice Award): Javier Cámara <br />
British Independent Film Awards<br />
Nominación mejor película de habla no inglesa (Reino Unido) <br />
 Sergio Amedei 2002<br />
Mejor guión (Italia) <br />
Nastro D´Argento<br />
Europeo 2002 (Italia) <br />
Ciak D´Oro 2002<br />
Mejor Película Extranjera (Italia)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[&ldquo;Abrazos rotos&rdquo;. Almod&oacute;var nos dice que la vida es una pel&iacute;cula. Aunque no la estrenes y no sea buena, hay que editarla y terminarla. Ver tu vida con ojos ciegos y desde otra &oacute;ptica es lo mejor.]]></title>
<link>http://radiocontempo.wordpress.com/2009/11/24/abrazos-rotos-almodvar-nos-dice-que-la-vida-es-una-pelcula-aunque-no-la-estrenes-y-no-sea-buena-hay-que-editarla-y-terminarla-ver-tu-vida-con-ojos-ciegos-y-desde-otra/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 17:38:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>radiocontempo</dc:creator>
<guid>http://radiocontempo.wordpress.com/2009/11/24/abrazos-rotos-almodvar-nos-dice-que-la-vida-es-una-pelcula-aunque-no-la-estrenes-y-no-sea-buena-hay-que-editarla-y-terminarla-ver-tu-vida-con-ojos-ciegos-y-desde-otra/</guid>
<description><![CDATA[&#160; Título: Los abrazos rotos Título original: Los abrazos rotos Dirección: Pedro Almodóvar País:]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&#160; Título: Los abrazos rotos Título original: Los abrazos rotos Dirección: Pedro Almodóvar País:]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
