Ik hou niet van mensen die doen alsof.  Dit valt op eender welke manier te interpreteren.

Ik hou niet van alsof blije mensen.

Dat kent iedereen, want ik neem aan dat iedereen wel zo’n tante/oom/kennis heeft. “heeeeeeeeeeeey hooee gaat het met jou… zooo lang geleden seg? gooh ben écht blij je te zien :D”

Ik haat het echt!

Je hebt zo ook alsof verdrietig, alsof ziek, alsof grappig (dat is soms even erg als alsof blij, ze lachen constant, vooral met zichzelf). Op meer “nep-gedragingen” kan ik momenteel niet komen.

Waarom zouden ze dat eigelijk doen? Ik ben nog maar zelden vriendelijk geweest tegen iemand toen ik er geen zin in had.  Daar zit toch geen logica in? Het is ook geen morele verplichting of vaste waarde, geen vaste gebruiksregel.

Als ik zo’n slechte dag heb komt er vaak nog nét een “hoi” of “mhm” af (die mhm is wel bij écht extreme dagen) maar zo’n fake smile… nee bedankt!

Waar is de eerlijkheid?

xxxx Da Dame