<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>amar &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/amar/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "amar"</description>
	<pubDate>Tue, 01 Dec 2009 00:15:35 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Interlude]]></title>
<link>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/12/01/interlude/</link>
<pubDate>Tue, 01 Dec 2009 00:07:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chronic</dc:creator>
<guid>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/12/01/interlude/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Which way from here I&#8217;m caught up in the pages of my mind And it&#8217;s not so clear B]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#8220;Which way from here<br />
I&#8217;m caught up in the pages of my mind<br />
And it&#8217;s not so clear<br />
But it seems the hurt is way too much this time<br />
Cause I see a vaine look in your eyes<br />
Tell me, do you see the same, same look in mine<br />
Sandpapper kisses, papercut bliss<br />
Don&#8217;t know what this is, but it all leads to this<br />
You&#8217;re gonna leave, her<br />
You have deceived, her<br />
Ooh just a girl</p>
<p>Now here I go again<br />
She said I&#8217;ll break her heart again<br />
She plays the fool again<br />
She said I&#8217;ll break the rules again<br />
Though I disagree<br />
She thinks she knows me more than me<br />
It&#8217;s so hard to see<br />
What this voice keeps telling me</p>
<p>Ooh just a girl with featherweight curls<br />
To expose all she knows you play like tease<br />
Just a Girl with featherweight curls<br />
To expose all she knows you play like tease<br />
You&#8217;re gonna leave, her<br />
You have decieved, her<br />
Ooh just a girl&#8221; (Stephen Marley &#8211; &#8220;You&#8217;re gonna leave&#8221;)</p>
<p>&#160;</p>
<p>It&#8217;s yet another one of those moments: night. You only actually realise how fucked up you really are deep down inside when you try to make a God damned list of the positive things you posses and the only thing you can write under that column is &#8220;cutting down from 1 and 1/2 packs of cigarettes to just one per day&#8221;. If you decide to balance this with the fact that you were able to write so many on the negative side that you needed to flip the paper, then you really have a problem on your hands.</p>
<p>You&#8217;ve let go of everything that defined you: the partying, the smoking, the rum, the poison, late nights in bars, hangovers&#8230;you name it. What did you keep from your old self? The pain, remorse, regrets, promises, rehab and a bunch of memories more or less blocked out. And what do you do when all of these come out? You break down again, just how you do every fucking time. It&#8217;s Pandora&#8217;s box for God&#8217;s sake! Every little word, gesture, scent triggers a stream of consciousness, a chain reaction which renders you useless, obsolete and apparently with no chance of recovery. But each time you get up, you regain your composure, you shake the dust off and you face the music, again and again. What can you do to change this pathetic manifestation? At least the poison and the booze seemed to have made you numb&#8230;you don&#8217;t even believe that anymore. You&#8217;re advised to let go. But how can you let go? What&#8217;s left of you? Cynicism, some form of hate, sarcasm, irony, the ability to fake a smile, a so called reason and again pain, remorse, regrets, memories, promises and the incapacity to put all of those things into words.</p>
<p>You know what you are&#8230;you&#8217;re just weak. You can&#8217;t express sorrow, you can&#8217;t say how sorry you are, you can&#8217;t express any of your feelings right. But you can quantify them by the goose bumps you get, the coldness that revolves around you when you&#8217;re in such a state and the frosty drops of sweat on your forehead, the blurry image and the lack of control in your limbs. You&#8217;re lost in a hole where you can&#8217;t even imagine how daylight looks like, or any type of light for that matter. You&#8217;re told to get up and fight, but you know you&#8217;re able to get up only to receive another knock-down. In a way, it&#8217;s better you can&#8217;t see this. You can only imagine it, but then again do you even want to do that? Or are you too afraid you&#8217;ll have the same reaction as mine? Do you think you&#8217;ll do the same, act the same? I say you can easily walk in my shoes and nobody would notice the difference. But you&#8217;re to afraid to admit it, let alone do it. You&#8217;re just to scared to seem human, again. You&#8217;re afraid of the pain that might occur, but you&#8217;re overlooking what is sure. You&#8217;re able to notice my crocked tie, but you fail to see the pole in your eye. I&#8217;m sorry I don&#8217;t know you anymore, I&#8217;m glad you don&#8217;t know me.</p>
<p>You&#8217;ll just keep avoiding this subject, as much as you can and as much as it&#8217;s humanly possible. Sure, you&#8217;ll just pretend you&#8217;re ok, you&#8217;ll try to talk about it, you&#8217;ll keep feeling like every single time you try to spill shit out you&#8217;re at a fucking psychiatrist that clearly thinks you&#8217;re insane, but knows he&#8217;s just a step away from your condition. I&#8217;m afraid that not even Papa Freud would have an answer for your case, my boy, because the kingdom of heaven was in her hands and you&#8217;ve kicked yourself out of your own happy-place. At least Lucifer waited until he got expelled&#8230;You, on the other hand, found some sort of redemption, but he might have found something more important, something that you now lack: a peaceful soul.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Imagem do Dia: Ver e Viver...]]></title>
<link>http://asvozesdopensar.wordpress.com/2009/11/30/imagem-do-dia-ver-e-viver/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 15:34:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>Júlio César</dc:creator>
<guid>http://asvozesdopensar.wordpress.com/2009/11/30/imagem-do-dia-ver-e-viver/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://asvozesdopensar.wordpress.com/files/2009/11/vi-ver1.jpeg"><img class="aligncenter size-full wp-image-908" title="vi-ver" src="http://asvozesdopensar.wordpress.com/files/2009/11/vi-ver1.jpeg" alt="" width="400" height="410" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O bucurie mult prea tardivă]]></title>
<link>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/30/o-bucurie-mult-prea-tardiva/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 11:08:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alin</dc:creator>
<guid>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/30/o-bucurie-mult-prea-tardiva/</guid>
<description><![CDATA[&#160;&#160; O bucurie mult prea tardivă, obosită, beteagă, bolnavă şi când mă gândesc câţi ani la r]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p align="justify">&#160;&#160; O bucurie mult prea tardivă, obosită, beteagă, bolnavă şi când mă gândesc câţi ani la rând am visat la aşa ceva &#8230; acest <em>prea târziu</em> mă amărăşte de tot &#8211; nu mai am timp să mă bucur de tot ceea ce mi se oferă acum în dar şi tensiunea dorinţei întinsă pe o perioadă atât de îndelungată m-a ostenit şi blazat peste măsură &#8211; de ce tocmai acum, de ce nu atunci când trebuia, cu mult timp în urmă, când totul era viu şi proaspăt, când flacăra ardea până la cer&#160; ? Din cauza sorţii care este un monstru pervers şi aberant ? Totuşi, în pofida a tot şi a toate &#8211; mă bucur pur şi simplu ! </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Os 10 livros mais vendidos entre 23/11/2009 e 29/11/2009]]></title>
<link>http://durodrigues.wordpress.com/2009/11/30/os-10-livros-mais-vendidos-entre-23112009-e-29112009/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 11:03:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eduardo Rodrigues</dc:creator>
<guid>http://durodrigues.wordpress.com/2009/11/30/os-10-livros-mais-vendidos-entre-23112009-e-29112009/</guid>
<description><![CDATA[FICÇÃO O Símbolo Perdido, Dan Brown A Cabana, William Young Lua Nova, Stephenie Meyer Amanhecer, Ste]]></description>
<content:encoded><![CDATA[FICÇÃO O Símbolo Perdido, Dan Brown A Cabana, William Young Lua Nova, Stephenie Meyer Amanhecer, Ste]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Principios del Reiki. IV: sólo por hoy realiza tu trabajo honradamente]]></title>
<link>http://suavefluir.wordpress.com/2009/11/30/principios-del-reiki-iv-solo-por-hoy-realiza-tu-trabajo-honradamente/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 07:24:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>suavefluir</dc:creator>
<guid>http://suavefluir.wordpress.com/2009/11/30/principios-del-reiki-iv-solo-por-hoy-realiza-tu-trabajo-honradamente/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Sólo por hoy realiza tu trabajo honradamente&#8221; El trabajo que realizas es parte de ti mi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[&#8220;Sólo por hoy realiza tu trabajo honradamente&#8221; El trabajo que realizas es parte de ti mi]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Paixões]]></title>
<link>http://demodelando.wordpress.com/2009/11/30/paixoes/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 05:02:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>Joe</dc:creator>
<guid>http://demodelando.wordpress.com/2009/11/30/paixoes/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Sob o domínio da paixão, sentimos a compulsão de negar o que somos, ou já fomos, para corresp]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a rel="attachment wp-att-2315" href="http://demodelando.wordpress.com/2009/11/30/paixoes/paixao/"><img class="alignleft size-full wp-image-2315" title="Paixão" src="http://demodelando.wordpress.com/files/2009/11/paixao.jpg" alt="" width="150" height="110" /></a>&#8220;Sob o domínio da paixão, sentimos a compulsão de negar o que somos, ou já fomos, para corresponder às expectativas daquele ou daquela por quem nos apaixonamos.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Por experiência própria, você já deve ter descoberto que há muitas maneiras de amar. Existem os amores descomprometidos e rápidos, surgidos de olhares que se cruzam ao acaso, provocando uma enorme descarga de energia, uma vontade incontrolável de seguir, de perseguir, de caçar. São encontros não marcados, diante dos quais vibramos numa intensidade anormal porque sabemos que a primeira vez também pode ser a última.</p>
<p style="text-align:justify;">Existem ainda os amores intensos e rápidos, aqueles nos quais se perde a consciência do perigo e a noção de limites. O que se deseja é variedade, excitação, a promessa certeira do prazer. O que se deseja é estar fora do mundo das proibições, experimentando o perigoso jogo do tudo ou nada. Estes encontros poderiam ser chamados de minipaixões. Acontecem com freqüência em viagens, férias e também são facilitados pelo anonimato das grandes cidades. O objetivo é a conquista: um alvo determinado, aquele homem, aquela mulher. Nessas horas, fantasia e realidade se misturam e se confundem.</p>
<p style="text-align:justify;">Mas as diferentes maneiras de amar não acabam por aí. Como esquecer os amores comprometidos e lentos? Para muitas pessoas, só o primeiro encontro não basta. A busca da felicidade exige um segundo, um terceiro, um qüinquagésimo. Nesses casos, a ligação amorosa nasce da revelação, do desvendamento, da descoberta. Deseja-se encontrar aquele &#8220;algo mais&#8221;, que só parece atingível quando se explora cada milímetro do outro, por meio de uma sucessão de perguntas, de toques, de confidências e provas de dedicação que, aos poucos, vão construindo o vínculo amoroso.</p>
<p style="text-align:justify;">Poderíamos falar também dos amores intensos e lentos, quando se descobre que o prazer é a energia que une e agrega. Nesses amores de combustão vagarosa, a relação se delineia à medida que os parceiros se encaixam e criam laços de apego. São vínculos que dão a sensação de um porto seguro, de morar dentro do outro, e não de estar só de passagem.</p>
<p style="text-align:justify;">Na verdade, as possibilidades de relacionamentos amorosos são infinitas, mas também vale lembrar que, raramente, os encontros acontecem da forma como previmos ou planejamos. O que, de resto, é ótimo, pois quando nos abrimos para essa força vital que chamamos Eros, amor, descobrimos que o impulso erótico profundo, misterioso, não pode ser facilmente compreendido, classificado ou controlado.</p>
<p style="text-align:justify;">Os prazeres e perigos de estar apaixonado</p>
<p style="text-align:justify;">Talvez não exista, no vasto repertório de experiências humanas, nada que se compare a uma paixão. É um sentimento que nos faz viver momentos de expectativa, de excitação, de incerteza; que de uma hora para outra nos tira os pés do chão, deixando-nos &#8220;nas nuvens&#8221;.</p>
<p style="text-align:justify;">Estou falando daquelas paixões sentidas na pele, na carne, que fazem a temperatura emocional ultrapassar os 100 graus centígrados, que dão ao mundo um colorido que nunca observáramos antes. Paixões que mudam o rumo de nossas vidas, nas quais nos entregamos totalmente, sem defesas e sem receio, nas mãos do ser amado. Paixões que, colocando-nos na fronteira da sanidade e da loucura, nos fazem perder a consciência do perigo e a noção de limites.</p>
<p style="text-align:justify;">Ao nos apaixonarmos, sentimo-nos a dois passos do Paraíso; ora entrando (quando estamos junto da pessoa amada), ora saindo (quando nos afastamos). Uma idéia fixa nos envolve: como representar tudo para o outro e como conseguir que o outro se transforme em tudo para nós. Sob o domínio da paixão, sentimos a compulsão de negar o que somos, ou já fomos, para corresponder às expectativas daquele ou daquela por quem nos apaixonamos. Nessa fase, nada se compara à extasiante experiência de estar a sós, de mergulhar, de se fundir com a pessoa amada.</p>
<p style="text-align:justify;">Invade-nos uma fome insaciável de intimidade, infinita de reciprocidade, que torna apavorante a perda do amor recém-encontrado.</p>
<p style="text-align:justify;">Como algo tão assustador pode ao mesmo tempo ser tão bom?</p>
<p style="text-align:justify;">Você já deve ter percebido por experiência própria que paixão jamais combina com lógica ou rima com racionalidade. Não se trata de uma escolha consciente, de um ato premeditado; simplesmente, acontece. Apesar disso, sempre fica uma pergunta no ar: por que as pessoas se apaixonam perdidamente? É difícil, para não dizer impossível, explicar de forma total uma experiência humana ao mesmo tempo tão universal e tão misteriosa como é a paixão amorosa. No entanto, podemos levantar algumas possibilidades.</p>
<p style="text-align:justify;">Em nosso mundo externo sempre existe falhas, buracos, assim como em nosso mundo interno sempre existem carências e necessidades. Quando nos damos conta de nosso vazio interior, surge a necessidade de preenchê-lo, ou seja, sentimo-nos ávidos de amor. Nessas circunstâncias, em geral, o aparecimento de uma pessoa de carne e osso para suprir a carência se transforma em mera questão de tempo. De uma hora para outra, a paixão bate à porta.</p>
<p style="text-align:justify;">Na ânsia de se preencher, de se completar, o apaixonado absorve, engole o outro, ou se deixa absorver, engolir totalmente. Em conseqüência, a paixão vai crescendo de forma avassaladora e se transforma em &#8220;monomania&#8221;, na coisa mais importante da vida, na razão de ser da própria existência.</p>
<p style="text-align:justify;">A &#8220;vítima&#8221; da paixão passa a ver o mundo por uma ótica distorcida. Os valores se alteram, tudo muda de sentido. Quem se apaixona fica por demais ansioso para poder decifrar os sinais que o outro lhe envia. Fica também por demais apegado para poder realmente enxergar o outro e por demais obcecado para poder conhecer o outro. Chega a dizer que o ser amado é tudo e tudo se resume ao ser amado. Isso significa ignorar as demais pessoas.</p>
<p style="text-align:justify;">Embutida nessa entrega total, há também uma exigência de complementação total. As grandes paixões desconhecem barreiras, insurgem-se contra o proibido. A literatura está cheia de exemplos de amantes que, apesar dos mais terríveis obstáculos, mantiveram-se unidos por laços indestrutíveis.</p>
<p style="text-align:justify;">Mas a ligação entre paixão e sofrimento não aparece apenas na ficção, nos romances, nas novelas. Ela existe na vida real. A separação é tão dolorosa porque um homem, uma mulher apaixonados não preenchem suas necessidades afetivas com várias relações de troca, de amizade. Para eles, o ser amado é a única fonte de gratificação. Isso transforma a paixão numa espécie de prisão paradisíaca.</p>
<p style="text-align:justify;">A expressão &#8220;estar perdidamente apaixonado&#8221; dá bem a medida da ambigüidade que envolve esse sentimento que todos ansiamos por experimentar, mas que tanto nos perturba quando, sem pedir licença, ele invade nosso coração.</p>
<p style="text-align:justify;">By Maria Helena Matarazzo, em &#8220;Encontros, Desencontros e Reencontros&#8221;.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Desăv&acirc;rşirea unui sărut]]></title>
<link>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/29/desavrsirea-unui-sarut/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 19:17:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alin</dc:creator>
<guid>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/29/desavrsirea-unui-sarut/</guid>
<description><![CDATA[Desăvârşirea unui sărut Stingându-se-ncet în înserare Şi doare, da &#8211; doare Cenuşa în care se p]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><font color="#400080" face="Segoe Script">Desăvârşirea unui sărut      <br />Stingându-se-ncet în înserare       <br />Şi doare, da &#8211; doare       <br />Cenuşa în care se preface nectarul       <br />Şi în adâncul inimii, întotdeauna &#8211; amarul .</font></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Enigma sau despre mister.]]></title>
<link>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/11/29/enigma-sau-despre-mister/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 17:18:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chronic</dc:creator>
<guid>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/11/29/enigma-sau-despre-mister/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;﻿I love you, why can’t love be enough? you must hate me for what I’ve done to our love what h]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#8220;﻿I love you, why can’t love be enough?<br />
you must hate me for what I’ve done to our love<br />
what have I done to our love?<br />
what have I done?<br />
even though I smile so<br />
my tears drop inside in a black hole<br />
not even fears fill this void<br />
how long does a tear take<br />
from my eye to the ground<br />
if not our lifetime<br />
gotta turn myself upside down<br />
and make it uncried (make it undone)<br />
I gotta make it uncried (make it undone)</p>
<p>where are we heading? your left is my right<br />
we’re in a dead end, hopin’ that I see the light<br />
I broke the purest heart like a virgin skin<br />
so innocent and free from sin<br />
gotta turn myself in (make it undone)<br />
I gotta turn myself in (make it undone)</p>
<p>I gotta turn myself in yeah<br />
and there ain’t got no place to run<br />
I gotta turn myself in yeah<br />
and there ain’t got nowhere to run to…&#8221; (Patrice &#8211; &#8220;Uncried&#8221;)</p>
<p>&#160;</p>
<p>Stai in barul asta infect de cateva ore bune. Deja stii povestea de viata a barmanului: si-a ucis prima nevasta pt ca a prins-o inselandu-l cu vecinul de la 3, a primit 20 de ani de puscarie pt asta, s-a recasatorit, iar cea de-a doua nevasta l-a parasit, lasandu-l cu 3 copii cu varste cuprinse intre 5 si 9 ani. Si credeai ca tu ai o viata de rahat&#8230;Scrumiera din fata ta, plina ochi cu mucururi de tigara, sta marturie plictiselii acumulate in urma ascultarii povestilor individului si a cantitatii industriale de whiskey pe care ai ingerat-o de cand te-ai asezat pe acel scaun de la tejghea.</p>
<p>Ca sa nu ramana balanta inclinata intr-o singura directie, ti-ai varsat si tu sufletul, iar barmanul te-a ascultat cu o atentie cu care nu erai obisnuit pana atunci, iar, de la un anumit punct, incepuse si el sa-si toarne cate un pahar de whiskey, de fiecare data cand mai cereai cate unul pt tine. V-ati tot facut cinste reciproc timp de vreo doua ore si ajunseserati la concluzia ca sunteti veri de gradul 4, dupa bunica din partea mamei, la tine, si dupa matusa unchiului tatalui, la el. Ce mica e lumea, nu-i asa? Povestile tale nu se comparau, totusi, nici pe departe cu ale lui. Cine ar putea avea o experienta mai grozava decat 17 ani, 8 luni si 29 de zile in inchisoare? Si cine dracului mai e in stare sa descrie cu atata lux de amanunte cele 6 tipuri de paraziti intestinali ai fiicei celei mici? Sau voracitatea cu care poti sa-ti mutilezi nevasta cu ajutorul suportului de lumanari, stiind ca in doar 3 minute avea sa ajunga echipajul politiei chemat chiar de tine? Dar oricum&#8230;este un adevar recunoscut universal si acceptat de toti faptul ca problemele tale vor parea intotdeauna mai grave, mai presante si mai sinuoase decat ale oricui altcuiva.</p>
<p>Daca stai bine sa te gandesti, te cam scarbea barmanul, dar era baiat de treaba si oricum erai mult prea beat ca sa articulezi cele mai simple dintre propozitii si sa-i explici pestilenta pe care ti-o provoaca. Cu atat mai putin ar fi fost posibila ridicarea ta de pe scaun si parasirea incintei. Mai bine dormi cu capul pe bar, decat prin cine stie ce sant, sau in fata propriei usi pt ca ti-a lipsit acea ultima scanteie necesara deschiderii apartamentului. In timp ce orele se faceau tot mai mici si &#8220;maine&#8221; devenea din ce in ce mai &#8220;azi&#8221;, se deschide usa barului si toata lumea amuteste. Barmanul isi ridica privirea din paharul pe care tocmai il lustruia, discul tonomatului sare si se mai aud doar cateva soapte&#8230;exact ca in filme. Tu nu poti sa-ti ridici fruntea din gura sticlei de Jack care te sprijina cu atata stoicism, pana cand noul tau prieten nu iti aplica o lopata de palma peste ceafa si te dezmeticesti brusc, invartindu-te incet in jurul axei scaunului. In usa statea chiar ea&#8230;</p>
<p>Era mai frumoasa ca niciodata. Purta o fusta neagra, un palton rosu cu un decolteu generos, o esarfa lunga, alba, o palarie neagra cu o funda alba si ochelari de soare. Era exact momentul acela al unei zile cand este atat prea devreme cat si prea tarziu pt acestia. Dar ce mai conta? Oricum nu i-ai fi putut reprosa nimic. Esarfa ii flutura usor, cu incetinitorul parca, exact ca in reclamele de la fixativ, in curentul provocat de deschiderea usii. Se apropie unduitor de tejgheaua pe care iti sprijineai in continuare jumatate din corp, privirile libidinoase fiind tintuite asupra fundului ei ca scamele de arici, dar ei nu-i pasa. Stia ca nu are ce face, ca era perfecta. (De fapt&#8230;nu era perfecta. Tocmai, era imperfecta si asta ii permitea sa fie frumoasa pt ca in asta zace frumusetea&#8230;in imperfectiune. Altfel am ramane cu o perfectiune monotona care ne-ar plictisi viata. Multumesc lui D-zeu ca exista micile defecte!) Se aseaza exact pe scaunul de langa tine si pe buzele tuturor zac urmatoarele intrebari: &#8220;Cine e tipa? Ce cauta intr-un loc ca asta? Care ii e povestea? Cum de s-a asezat tocmai langa un tip ca ala?&#8221; Ai putea da raspunsuri tuturor intrebarilor din acel bar daca ar avea cineva curajul sa rosteasca macar una. In continuare se pastra tacerea&#8230;</p>
<p>Dupa cateva clipe de tacere asurzitoare ea spune cu cea mai senzuala dintre vocile pe care le-ai auzit: &#8220;Un whiskey dublu&#8230;sec.&#8221; In secunda urmatoare va intoarceti unul spre celalalt, concomitent. Ea iti cere o tigara, ii oferi pachetul si i-o si aprinzi, ca doar asa se face. Fuma din tigara aia cu atata pofta incat facea tutunul din ea sa paraie cu fiecare fum. Te gandeai ce sa-i spui, dupa atata timp. Incercai sa-ti alegi cuvintele atat de bine, stiind ca esti &#8220;on thin ice&#8221;. Si timpul parea ca trece atat de greu, iar singurul tau reper ramanea tigara aceea, din care ramanea tot mai putin, cu fiecare respiratie a ta. In sfarsit ii vine si bautura. Lasa tigara in scrumiera, nestinsa, da paharul peste cap, se ridica, arunca niste bani pe tejghea, iti zice un &#8220;Adio!&#8221; sec si iese din bar, furtunos, in comparatie cu intrarea pe care si-o facuse. Tu ai ramas acolo, privind la tigara care inca ardea. Vedeai urmele acelea familiare de ruj rosu intens, pe filtrul zdrobit de stransoarea buzelor ei si nu erai in stare sa-ti explici de ce nu ai putut sa-i spui nimic.</p>
<p>Pe langa intrebarile ramase pe buzele tuturor de cand a intrat s-a adaugat si intrebarea:  &#8221;Unde se duce acum?&#8221;. De data asta tu spui stins: &#8220;Departe. Acasa.&#8221; Mirati de capacitatea ta de a le citi gandurile, vor intreba de data asta cu voce tare: &#8220;Dar ce inseamna departe? Sau acasa?&#8221;.  Te vezi incapabil sa dai un raspuns pt ca stii ca te-ai contrazice singur. Fiecare are definitii proprii pt &#8220;departe&#8221; si &#8220;acasa&#8221;, iar puse in acelasi context ar insemna pt cei mai multi ca &#8220;tipa sta la mare distanta de bar&#8221;. Pt tine &#8220;departe&#8221; inseamna &#8220;nu langa tine&#8221;, iar tu numesti &#8220;acasa&#8221; ca fiind &#8220;locul acela unde cineva se gandeste la tine si catre care vei gasi intotdeauna drumul&#8221;. Dar nu vei reusi sa convingi pe nimeni, niciodata de chestia asta. Nici pe ea, nici pe restul. Vei ramane tu si cu definitiile tale. Ea va continua sa ramana un mister pt ceilalti, deoarece nimeni nu le-a putut oferi raspunsuri la intrebari, dar nu si pt tine. Si ce? Nu te incalzeste cu nimic asta. Tu o cunosti foarte bine&#8230;sau nu foarte bine, dar bine&#8230;nici macar bine, dar oricum stii mai multe despre ea decat restul. O enigma va ramane totusi in jurul ei si in ceea ce te priveste: Cum vei reusi s-o convingi ca definitia ta pt &#8220;acasa&#8221; este cea mai buna?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Maya Angelou]]></title>
<link>http://frasedeldia.net/2009/11/29/maya-angelou/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 08:27:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>caminando</dc:creator>
<guid>http://frasedeldia.net/2009/11/29/maya-angelou/</guid>
<description><![CDATA[Mi gran esperanza es reír tanto como llore, tener mi trabajo hecho y tratar de amar a alguien y tene]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Mi gran esperanza es reír tanto como llore, tener mi trabajo hecho y tratar de amar a alguien y tener el coraje de aceptar amor a cambio.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cosas...]]></title>
<link>http://nodigomas.wordpress.com/2009/11/28/cosas/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 19:51:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>nodigomas</dc:creator>
<guid>http://nodigomas.wordpress.com/2009/11/28/cosas/</guid>
<description><![CDATA[Quiero que me oigas, sin juzgarme. Quiero que opines, sin aconsejarme. Quiero que confí­es en mí, si]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="color:#800000;"><a rel="attachment wp-att-392" href="http://nodigomas.wordpress.com/2009/11/28/cosas/nepenthes/"><img class="aligncenter size-full wp-image-392" title="nepenthes" src="http://nodigomas.wordpress.com/files/2009/11/nepenthes.jpg" alt="" width="320" height="320" /></a></span></p>
<p><span style="color:#800000;">Quiero que me oigas, sin juzgarme.<br />
Quiero que opines, sin aconsejarme.<br />
Quiero que confí­es en mí, sin exigirme.<br />
Quiero que me ayudes, sin intentar decidir por mi.<br />
Quiero que me cuides, sin anularme.<br />
Quiero que me mires, sin proyectar tus cosas en mi.<br />
Quiero que me abraces, sin asfixiarme.<br />
Quiero que me animes, sin empujarme.<br />
Quiero que me sostengas, sin hacerte cargo de mi.<br />
Quiero que me protejas, sin mentiras.<br />
Quiero que te acerques, sin invadirme.<br />
Quiero que conozcas las cosas mias que más te disgusten,<br />
que las aceptes y no pretendas cambiarlas.<br />
Quiero que sepas, que hoy, hoy podés contar conmigo.<br />
Sin condiciones.</p>
<p><em><span style="color:#000000;">Jorge Bucay</span></em></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Tulburarile unui visator sau despre greseli.]]></title>
<link>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/11/28/tulburarile-unui-visator-sau-despre-greseli/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 14:51:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>Chronic</dc:creator>
<guid>http://chronicbloggage.wordpress.com/2009/11/28/tulburarile-unui-visator-sau-despre-greseli/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;De cand n-ai mai venit am o viata absolut normala N-am nici o problema, nici una, traiesc Ma ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#8220;De cand n-ai mai venit am o viata absolut normala<br />
N-am nici o problema, nici una, traiesc<br />
Ma simt foarte bine, imi beau cafeaua linistit,<br />
Ma plimb seara pe strazi<br />
Poate cateodata la tine ma gandesc si, si&#8230;</p>
<p>Si te caut in toate femeile pe care cateodata le intalnesc<br />
Si te vreau in toate femeile pe care cateodata le doresc<br />
Si te vad in toate femeile pe care am impresia ca le iubesc<br />
Inca mai, mai, mai, mai gresesc&#8230;</p>
<p>De cand n-ai mai venit ma duc la toate filmele noi,<br />
Chiar ieri am vazut unul<br />
Am fost in oras, am luat niste CD-uri, le ascult cand ma trezesc<br />
Aseara am inceput o carte noua, te vedeam printre randuri<br />
Si asta ma face sa cred ca poate cateodata la tine ma gandesc si, si&#8230;</p>
<p>Si te caut in toate femeile pe care cateodata le intalnesc<br />
Si te vreau in toate femeile pe care cateodata le doresc<br />
Si te vad in toate femeile pe care am impresia ca le iubesc<br />
Inca mai, mai, mai, mai gresesc&#8230;</p>
<p>Ma intalnesc cu toti prietenii tai care intre timp au devenit si-ai mei<br />
Si imi spun mereu ca intrebi ce mai fac</p>
<p>Eu&#8230;</p>
<p>Eu te caut in toate femeile pe care dintr-o-data le intalnesc<br />
Si te vreau in toate femeile pe care cateodata le doresc<br />
Si te vad in toate femeile pe care am impresia ca le iubesc<br />
Inca mai, mai, mai, mai gresesc&#8230;<br />
Inca mai, mai, mai, mai gresesc&#8230;<br />
Mai gresesc&#8230;&#8221; (Taxi &#8211; &#8221; Te vad in toate femeile&#8221; )</p>
<p>Trebuie sa recunosti ca ti-a fost greu sa-ti aduni toate gandurile si sa le asterni din nou aici. Renuntasei din cauza tuturor &#8220;filmelor&#8221; proaste de care aveai parte. Vedeai doar slabiciunea din tine, dar poate ca nu iti ramasese decat asta, atunci.</p>
<p>Ai continuat oricum sa te gasesti macinat de defecte, vicii si slabiciune, dar partea proasta este ca aveai si timp sa te gandesti la tot ce faci. Si de fiecare data cand inserarea iti urca in suflet si linistea se asternea peste oras, incepeau franturile de amintiri sa se adune si sa formeze din nou &#8220;the bigger picture&#8221;. Si vedeai cum mai venea cate o zi care se transforma intr-o sala de asteptare pt seara. Treceai prin ea nestingherit, nu dadeai atentie detaliilor, totul era banal, era rutina, era pur si simplu o formalitate prin care trebuia sa treci ca sa ajungi la momentul care conta cu adevarat: noaptea.</p>
<p>E ciudat cum numai timpul asta il consacrasei decantarii, analizei si rasfoitului printre ganduri si amintiri. Ai inceput cu tine: te-ai disociat bucata cu bucata, ai dat la o parte greselile, defectele, tot ce era stricat si pe urma ai pus la loc ce ramasese: regretele, promisiunile, slabiciunea si amintirile. Te-ai ridicat pe doua picioare si ai cazut la loc, de nenumarate ori. Pe parcurs ai trecut de la un clatinat nesigur, la un mers sprijinit de pereti, la o plimbare usoara, iar acum esti pe undeva pe la nivelul unui jog cat de cat sustinut. Dupa ce ai reusit sa stapanesti arta de a merge din nou, ai invatat si cum este sa ramai mereu cu picioarele pe pamant. N-ai mai auzit de atunci: &#8220;What&#8217;s your poison?&#8221; intrebarea care iti placea atat de mult si care prefata dezagregarea ta de realitate. Ai inteles pe urma ca trebuie sa-ti ridici capul din tarana si sa-l tii sus ca sa vezi mereu linia orizontului si locul in care trebuia sa ajungi. Doamne&#8230;e al dracului de departe pana acolo!</p>
<p>Dupa toate astea, dupa ce in sfarsit te-ai adus pe linia de plutire, ramai cu chestiile din care te-ai reasamblat. Si incepi si din alea sa tai, incetul cu incetul, cate putin in fiecare zi. Iti reglezi conturile cu toate fantomele din trecut sau prezent, unora le dai skip, in speranta ca te vei ocupa de ele mai tarziu. Oamenii din jurul tau se schimba odata cu tine. Unii se schimba, altii nu sunt capabili de schimbare. Le lipseste motivatia, cica. Altii o fac si daca nu e cazul sau daca nu au motive. Pur si simplu&#8230;schimbarea le prieste. Sa speram ca nu se pierd pe parcurs si ca se vor putea uita in oglinda mereu si se vor recunoaste. Si ajungi sa crezi ca totul e gata, ca acum esti bine, ca nimic nu mai e de facut. Chiar iti place noul &#8220;tu&#8221; si te pierzi in agitatia zilnica si reusesti sa uiti de farasul ala de amintiri cu care nu ai stiut ce sa faci si l-ai aruncat sub covor. Pana intr-o zi&#8230;</p>
<p>Intr-o zi ti se declanseaza memoria involuntara. De la ce? De la un cantec, de la o bucata de plastic scrijelita cu niste simboluri neinteligibile, de la o poza care nici macar nu stiai ca mai este acolo. De la toate cele de mai sus. Si pana la urma intelegi ca nu ai rezolvat totul. Cum faci cu ea? Cum faci ca toate cantecele pe care le auzi sa nu mai fie scrise pt ea? Cum o sa reusesti sa arhivezi si ultimul dosar din fisetul tau? Habar n-ai cum, dar o sa incerci.  Si iti pierzi nenumarate ore de somn, nenumarate nopti la geamul cu grilaj, fumand tigara dupa tigara si gandindu-te cum de a aparut din nimic si nu mai dispare. Si pe urma iti amintesti: majoritatea chestiilor pe care le-ai pastrat te leaga de ea, toata vara graviteaza, de fapt, in jurul ei, toata schimbarea asta i se datoreaza, toate femeile ai fi vrut sa aiba ceva din ea si in toate incercai sa o vezi pe ea, dar nu puteai. Nu stiu daca iti dai seama, dar inca o cauti sau o astepti. Atatia pasi strambi, atatea cuvinte amare sau de care te-ai legat, atatea imagini deopotriva frumoase, dar si unele demne de incinerat. Atatea greseli parca facute de amandoi si pt care amandoi va asumati vina. Dar de ce? De ce e nevoie de atata iertare cand, de fapt, n-ai motive sa cauti absolvirea de vina cu atata ardoare pt ca oricum lucrurile acelea denumite generic &#8220;greseli&#8221; sunt vointa voastra la un anumit punct.</p>
<p>Si toti iti zic ca a fost o greseala. Probabil si ei ii zic acelasi lucru, dar parca nu ar conta, pt tine, cel putin, cand vezi ca mai ai un pic si gasesti si motivele pt care nu vrei s-o uiti. Si inca mai gresesti, dar nu iti dai seama si inca o vei mai face, tot involuntar. Are you really a mistake as they all say? I don&#8217;t care and I don&#8217;t give a fuck how they wish to call you and I&#8217;ll humour them and I&#8217;ll say that you were a mistake too&#8230;but loving you was definitely my favourite mistake ever made and it would probably be the only one I&#8217;m willing to make again. My room has two windows, but there&#8217;s no Sunshine coming through since you&#8217;ve left. Maybe there&#8217;s no sun outside, yet, but at least it&#8217;s not raining anymore, thanks to you.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Vontade?!]]></title>
<link>http://apenassentimentos3.wordpress.com/2009/11/27/vontade/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 07:36:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>izaprado</dc:creator>
<guid>http://apenassentimentos3.wordpress.com/2009/11/27/vontade/</guid>
<description><![CDATA[Vontade de gritar!!! Vontade de desistir de tudo!!! Vontade de dançar!!! Vontade de não voltar para ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#000000;">Vontade de gritar!!! Vontade de desistir de tudo!!! Vontade de dançar!!! Vontade de não voltar para casa!!! Vontade de reencontrá-lo!!! Vontade de comer doce!!! Vontade de tirar a roupa!!! Vontade de rir!!! Vontade de chorar!!! Vontade de viver!!! Vontade de morrer!!! Vontade de viver uma história de amor!!! Vontade de me declarar!!! Vontade de enlouquecer!!! Vontade de voar!!! Vontade de dormir!!! Vontade de sonhar!!! Vontade de cantar!!! Vontade de mudar!!! Vontade de correr!!! Vontade de acreditar!!! Vontade de amar!!! Vontade de ligar!!! Vontade de abraçar!!! Vontade de beijar!!! Vontade de conversar!!! Vontade de superar!!! Vontade de pular!!! Vontade de ser outra pessoa!!!  Vontade de ser magra!!! Vontade de voltar no tempo e viver tudo de novo!!! Vontade de mudar o passado!!! Vontade de viajar à Lua!!! Vontade de assistir televisão!!! Vontade de fugir!!! Vontade de ser totalmente livre!!! Vontade de ser uma pessoa mais desencanada!!! Vontade de ser eu mesma!!! Vontade de tê-lo ao meu lado!!! Vontade de surpreender!!! Vontade de ser sexy!!! Vontade de transformar!!! Vontade de interpretar!!! Vontade de nadar!!! Vontade de andar de carro!!! Vontade de comprar CD!!! Vontade de ser feliz!!! Vontade de comemorar!!! Vontade de desbundar!!! Vontade de ficar bonita!!! Vontade de vestir um vestido!!! Vontade de me acabar!!! Vontade de me libertar!!! Vontade de marcar a vida alheia!!! Vontade de ver foto!!! Vontade, simplesmente vontade sem a menor explicação&#8230; ♣</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Un r&acirc;u ne curge prin vene]]></title>
<link>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/26/un-ru-ne-curge-prin-vene/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 08:48:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alin</dc:creator>
<guid>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/26/un-ru-ne-curge-prin-vene/</guid>
<description><![CDATA[Un râu ne curge prin vene &#8211; Râul iubirii amestecate cu jale, Cu otrava zilelor întunecate de d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><font color="#000040" face="Segoe Script">Un râu ne curge prin vene &#8211;      <br />Râul iubirii amestecate cu jale,       <br />Cu otrava zilelor întunecate de dorinţă,       <br />Cu amarul neîntruparii unui vis .       <br />Nu oceanul fără de capăt îl va înghiţi,       <br />Ci un copil ce va fura şi ultima fărâmă de viaţă       <br />Din sufletele amăgite de negrăita lumină,       <br />Din trupurile ce n-au ştiut să se aprindă       <br />De flacăra ce arde tăcută-n înserare . </font></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CUENTOS INCREIBLES DEL SIGLO XXI. (2)]]></title>
<link>http://ciudadanosunidad.wordpress.com/2009/11/25/cuentos-increibles-del-siglo-xxi-2/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 19:00:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Andrés Marín de Pedro</dc:creator>
<guid>http://ciudadanosunidad.wordpress.com/2009/11/25/cuentos-increibles-del-siglo-xxi-2/</guid>
<description><![CDATA[CUENTOS INCREIBLES DEL SIGLO XXI. (2)    LA CEGUERA DE CORAZÓN En un país no muy lejano, en uno de l]]></description>
<content:encoded><![CDATA[CUENTOS INCREIBLES DEL SIGLO XXI. (2)    LA CEGUERA DE CORAZÓN En un país no muy lejano, en uno de l]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Quanto conhecemos, realmente, desta pessoa...?]]></title>
<link>http://behindthemoon.wordpress.com/2009/11/25/quanto-conhecemos-realmente-desta-pessoa/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 14:12:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>mariacera</dc:creator>
<guid>http://behindthemoon.wordpress.com/2009/11/25/quanto-conhecemos-realmente-desta-pessoa/</guid>
<description><![CDATA[. Muitas vezes gostamos demais de alguém. Ou de vários ‘alguéms’. E os mais vários tipos de amor, nã]]></description>
<content:encoded><![CDATA[. Muitas vezes gostamos demais de alguém. Ou de vários ‘alguéms’. E os mais vários tipos de amor, nã]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Uşurare]]></title>
<link>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/25/usurare/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 10:27:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alin</dc:creator>
<guid>http://dinucody.wordpress.com/2009/11/25/usurare/</guid>
<description><![CDATA[&#160;&#160; Se întrevede o oarecare uşurare pasageră, mi-ar plăcea să cred că va deveni definitivă,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p align="justify">&#160;&#160; Se întrevede o oarecare uşurare pasageră, mi-ar plăcea să cred că va deveni definitivă, dar încă nu mă bucur cu adevărat &#8211; abia zilele următoare vor putea valida sau infirma această uşurare şi abia atunci mă voi bucura cu adevărat, nu de alta, dar ştiu gustul bucuriei înecată în amar în mod prematur . </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Robot]]></title>
<link>http://mrspeer.wordpress.com/2009/11/24/robot/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 04:09:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>srspeer</dc:creator>
<guid>http://mrspeer.wordpress.com/2009/11/24/robot/</guid>
<description><![CDATA[♫ : Furland Alguna Vez Creí Sentir Algo Muy Parecido A Lo Que Todos Han Llamado Amor, Lo Que Todos P]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="color:#ffce84;"><strong><span style="font-size:xx-small;">♫ : Furland</span></strong></span></p>
<p><strong><span style="font-size:xx-small;"><a href="http://mrspeer.wordpress.com/files/2009/11/girl_robot.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-832" title="girl_robot" src="http://mrspeer.wordpress.com/files/2009/11/girl_robot.jpg" alt="" width="407" height="414" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffce84;">Alguna Vez Creí Sentir Algo Muy Parecido A Lo Que Todos Han Llamado Amor, Lo Que Todos Pueden Sentir</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffce84;">&#8230;Pero,  Hoy Me Doy Cuenta Que Soy Un Robot,  No Puedo Sentir&#8230;</span></p>
<p><span style='text-align:left;display:block;'><p><object type='application/x-shockwave-flash' data='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' width='290' height='24' id='audioplayer1'><param name='movie' value='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' /><param name='FlashVars' value='&amp;bg=0xf8f8f8&amp;leftbg=0xeeeeee&amp;lefticon=0x666666&amp;rightbg=0xcccccc&amp;rightbghover=0x999999&amp;righticon=0x666666&amp;righticonhover=0xffffff&amp;text=0x666666&amp;slider=0x666666&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9FFFB8&amp;soundFile=http%3A%2F%2Fwww.goear.com%2Ffiles%2Fmp3files%2F19122008%2Fc260a7ac6f51340cf910129d5a9bd54c.mp3' /><param name='quality' value='high' /><param name='menu' value='false' /><param name='bgcolor' value='#FFFFFF' /></object></p></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Amor matemático]]></title>
<link>http://inventaria.wordpress.com/2009/11/25/rosa-2/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 23:02:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>xpb-INVENTARIA</dc:creator>
<guid>http://inventaria.wordpress.com/2009/11/25/rosa-2/</guid>
<description><![CDATA[25 de noviembre de 2009 Estudiando matemáticas aprendí que el infinito es el límite para quererte. .]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>25 de noviembre de 2009</p>
<p style="text-align:center;"><img class="size-medium wp-image-5942 aligncenter" title="infinito" src="http://inventaria.wordpress.com/files/2009/11/infinito.jpg?w=300" alt="" width="268" height="201" /></p>
<address><span style="color:#003366;">Estudiando matemáticas aprendí que el infinito es el límite para quererte.</span></address>
<address><span style="color:#003366;">.</span></address>
<address><span style="color:#003366;">Rosa G Garcia</span><br />
</address>
<p style="text-align:center;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CANCION AMAR Y QUERER JOSE JOSE]]></title>
<link>http://yirak.wordpress.com/2009/11/24/cancion-amar-y-querer/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 22:09:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>yirak</dc:creator>
<guid>http://yirak.wordpress.com/2009/11/24/cancion-amar-y-querer/</guid>
<description><![CDATA[Casi todos sabemos querer pero pocos sabemos amar Y es que amar y querer no es igual Amar es sufrir ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><pre>Casi todos sabemos querer
pero pocos sabemos amar
Y es que amar y querer no es igual
Amar es sufrir querer es gozar

El que ama pretende senvir
el q ama su vida la da
El que quiere pretende vivir
y nunca sufrir y nunca sufrir
El que ama no puede pensar
Todo lo da todo lo da
El que quiere pretende olvidar
y nunca llorar y nunca llorar
El querer pronto puede acabar
El amor no conoce el final

Es q todos sabemos querer
pero pocos sabemos amar
El amar es el cielo y la luz
El amar es total plenitud
Es el mar q no tiene final
Es la gloria y la paz
Es la gloria y la paz
El querer es la carne y la flor
es buscar el oscuro rincón
Es morder, arañar y besar
Es deseo fugaz es deseo fugaz
El que ama no puede pensar
Todo lo da todo lo da
El que quiere pretende olvidar
y nunca llorar y nunca llorar
El querer pronto puede acabar
El amor no conoce el final

Es que todos sabemos querer
pero pocos sabemos amar.</pre>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Reaprendendo...]]></title>
<link>http://eulivre.wordpress.com/2009/11/24/reaprendendo/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 12:41:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>eulivre</dc:creator>
<guid>http://eulivre.wordpress.com/2009/11/24/reaprendendo/</guid>
<description><![CDATA[Andei pensando e acho que eu deveria tentar reaprender a amar. ACHO que eu já amei, mas nunca fui co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Andei pensando e acho que eu deveria tentar reaprender a amar.</p>
<p>ACHO que eu já amei, mas nunca fui correspondido.</p>
<p>Com quem fiquei, hoje tenho certeza. Nunca me amou.</p>
<p>Mas eu acho mesmo que amei. Já tive sentimentos que hoje penso em voltar a ter.</p>
<p>Já tive sentimentos que não tive coragem de demonstrar à pessoa. A oportunidade faltou. Deixei passar e perdi.</p>
<p>Hoje estou voltando a ter os sentimentos. Ainda não tenho à quem oferecer.</p>
<p>Na verdade, achei que tinha, mas quanto mais observo, menos vejo possibilidades. Infelizmente.</p>
<p>Vou voltar a amar. Não sei quando, mas vou.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Presedinte Hotie Coruptie si Nervi]]></title>
<link>http://deejaydanny.wordpress.com/2009/11/24/presedinte-hotie-coruptie-si-nervi/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 11:48:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>deejaydanny</dc:creator>
<guid>http://deejaydanny.wordpress.com/2009/11/24/presedinte-hotie-coruptie-si-nervi/</guid>
<description><![CDATA[Incep aceasta postare prin a va spune ca in ultima vreme sunt disperat&#8230;Sunt nervos,din ce in c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><em>Incep aceasta postare prin a va spune ca in ultima vreme sunt disperat&#8230;Sunt nervos,din ce in ce mai nervos.Motivul?!Este cam o saptamana de cand sunt terorizat de un dobitoc/o dobitoaca care da beep-uri cu numar ascuns&#8230;Nici macar nu suna cu numar ascuns,doar da beep-uri si ziua si noaptea,dar nu e problema,voi merge la Vodafone(asta pentru ca Vodafone folosesc mai des,am si Orange insa numarul nu au reusit sa il afle),si voi face reclamatii peste reclamatii pana aflu cine esti cretinule/cretino&#8230;Iar atunci va fi vai si amar de tine,cand voi afla cine esti&#8230;Daca mi-ar citi Mircea Badea articolul asta,ar rade cu lacrimi dupa care mi-ar spune &#8220;Stai linistit prietene ca suntem in aceeasi situatie,e plina tara asta de cretini,de idioti,de tampiti&#8220;&#8230;Si i-as da dreptate&#8230;Adica ce mare inginerie e si asta sa dai beep-uri cu numar ascuns&#8230;Ce vrei sa demonstrezi idiotule,nenorocitule/idioato,nenorocito?!Ma intreb de unde ai totusi nr meu?!Si de ce ai ales sa ma terorizezi in acest fel?!Ce urmaresti de fapt?!Nu esti atat de barbat/femeie incat sa vorbesti la telefon?!Ce crezi ca rezolvi prin niste nenorocite de beep-uri menite sa scoata omul din minti?!Ti-am gresit eu cu ceva incat e necesar sa dai beep-uri cu numar ascuns si ziua si noaptea?!Urla prostia in tine,dar repet,voi afla cine esti si va fi rau de tine,iti garantez&#8230;Vei vedea tu atunci mesaje ce primesti de la toata lumea care ma cunoaste,si ziua,si noaptea,pana cand o sa iti schimbi numarul de telefon si o sa te inveti minte sa nu te mai joci tu cu cine nu trebuie.Promit solemn ca in maxim 2-3 saptamani pun mana pe tine&#8230;</em></strong></p>
<p><strong><em>Destul cu asta,trecem la partea cea mai grava a acestei saptamani,care intr-un anume fel a inceput de Duminica&#8230;Adica trecem la ceilalti idioti din Romania,cei care au votat Basescu,fiind cumparati de un &#8220;mic ajutor&#8220; oferit de sustinatorii sai de campanie&#8230;Adica stiti voi bine despre ce vorbesc,de cei 500.000 mii lei vechi,sau or fi fost 400.000,sau 300.000 sau cat or fi fost de i-ati primit ca sa-l votati&#8230;</em></strong></p>
<p><strong><em>Adica voi inca nu ati inteles ca &#8220;traiti bine&#8220; maxim 2 ore cu acei 500.000 mii,si ca va asteapta 5 ani in schimb in care veti trai ca in iad&#8230;V-am anuntat si v-am prevenit de la inceput,dar ati facut exact ceea ce ati vrut voi,pentru ca este tara democratica nu?!Fiecare are dreptul la opinie,la parere,la alegere&#8230;Ok,acum veti vedea ce urmeaza&#8230;Greul de abia acum incepe&#8230;Daca nu va avea loc o a doua revolutie in Romania in acesti 5 ani,e mare lucru&#8230;Acum va mai dau un sfat&#8230;Mergeti la vot si votati Geoana in turul 2&#8230;E unica sansa de a mai spera ca putem trai decent&#8230;</em></strong></p>
<p><strong><em>Cam atat ar fi de spus&#8230;Voi mai reveni cu noi postari aici,insa dupa ce dau de prietenul/prietena teroristt/terorista&#8230;O zi buna in continuare va doresc&#8230;</em></strong></p>
<p><strong><em>DannyAngel &#8212;&#62; Innebunesc,deci exist!!! <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> )</em></strong></p>
<p><strong><em> </em></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mi segundo Matrimonio]]></title>
<link>http://amartedavida.wordpress.com/2009/11/23/mi-segundo-matrimonio/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 20:36:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>amartedavida</dc:creator>
<guid>http://amartedavida.wordpress.com/2009/11/23/mi-segundo-matrimonio/</guid>
<description><![CDATA[En vista del hecho de que la mitad de todos los matrimonios terminan en divorcio y que el 85% de los]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>En vista del hecho  de que la mitad de todos los matrimonios terminan en divorcio  y que el 85% de los hombres divorciados y el 75 % de las mujeres divorciadas se vuelve a casar, los problemas de las segundas nupcias de las parejas merecen atención especial.</p>
<p>Las familias de un nuevo matrimonio tienen una única clase de dificultades, por más compatibles que sean los esposos. Un problema común para muchos consiste en cómo se ubican las lealtades de los miembros de una familia. Quién está &#8220;adentro&#8221; de la  familia y quién está &#8220;afuera&#8221; puede no estar claro, y puede variar en la mente de los diferentes miembros. Por ejemplo, los niños pueden considerarse desleales con respecto a su padre natural ausente si les gusta estar con su padrastro. Por otra parte, un padrastro puede sentirse culpable por pasar más tiempo y establecer una relación más estrecha con sus hijastros que con sus hijos. Ese arreglo puede también crear resentimiento por parte de sus propios hijos. </p>
<p>El tema de la lealtad se complica con la tendencia de los niños de padres diferentes, que viven bajo el mismo techo, de considerarse no como una familia sino dos. Es posible que digan cosas como &#8220;Tú no eres mi hermano&#8221; o &#8220;No le hables a mi madre de ese modo&#8221;. 13 Tienden a mantener límites basados en la lealtad a sus familias anteriores. 14 </p>
<p>Estrechamente vinculado al tema de la lealtad está el problema de la competencia, que puede adquirir muchas formas. Por ejemplo, surgen luchas entre los hijos y los hijastros por la atención de un padre. Además, el padre y la madre naturales pueden competir entre sí por merecer el favor de su hijo. Se oyen a menudo acusaciones de favoritismo, por ejemplo de que la madrastra favorece a sus hijos biológicos. </p>
<p>Los padres casados en segundas nupcias pueden discrepar en el régimen sobre la crianza de los niños. Deben tratar con hijastros sin haber tenido la oportunidad de desarrollar y acordar series de reglas y rutinas cuando esos chicos eran más jóvenes. Se espera de pronto que colaboren como padres, sin que hayan tenido tiempo de prepararse para ello. </p>
<p>Aun cuando en el nuevo matrimonio, los padres quieren trabajar en equipo, están a menudo impedidos de hacerlo por la tendencia del padre natural de asumir el rol de disciplinar a los hijos propios. El o ella puede decir: &#8220;Es mi hijo, yo lo manejaré&#8221;. Cuando el padrastro (o madrastra) intenta imponer una regla, los hijastros pueden poner en duda el derecho de aquél para imponerla cuando difiere de las reglas establecidas por la madre (o padre) natural, y se desencadena una lucha. </p>
<p>Las parejas casadas en segundas nupcias deben ponerse de acuerdo en cuestiones tales como la autonomía que se les puede permitir a los niños, las restricciones de las horas de descanso y de dormir y en qué medida se puede dejar al niño expresar su enojo contra los padres. </p>
<p>Los conflictos que se originan por discrepancias en la crianza de los hijos entre padres de un nuevo matrimonio pueden llevar a que se produzcan coaliciones desplazadas: la esposa que toma partido con el marido contra su propio hijo en un caso, los hijos e hijastros que conspiran contra un progenitor en otra ocasión, o el marido que se pone del lado de sus hijos contra la esposa. </p>
<p>Se produjo un conflicto en una pareja de casados en segundas nupcias cuando los hijos adolescentes del marido, que vivían con la madre, se aparecían inesperadamente después de la escuela. La madrastra creía que debían llamar primero, mientras que el padre opinaba que eran libres de venir cuando quisieran. Marido y mujer se sintieron ofendidos por la posición del otro y se acusaron mutuamente de falta de interés. </p>
<p>Se pueden tratar con éxito muchos problemas que se originan en la vida de parejas nuevas, pero requieren un alto nivel de toma de decisiones y una afinada armonización. Son </p>
<p>de extrema utilidad las frecuentes reuniones para la toma de decisión, como las descritas en los capítulos anteriores. Además, los nuevos esposos deberán esforzarse para que los conflictos no interfieran en su trabajo de padres-socios. </p>
<p>Algunos expertos dicen que el porcentaje de divorcios en los matrimonios nuevos es casi tan alto como en los matrimonios en primeras nupcias. 15 Sin embargo, creo que los cónyuges que están preparados para los problemas psicológicos que se presentan, pueden solucionarlos. Algunos de esos problemas giran alrededor de las convicciones básicas que tienen las nuevas familias sobre la vida de familia y las explicaciones de las causas de los problemas entre sus miembros. 16 Entre esas expectativas y convicciones citamos las siguientes: </p>
<p>• Nuestra nueva unidad familiar debería ser más feliz que la anterior. </p>
<p>• Mis hijastros deberían considerarme como su &#8220;nueva mamá&#8221; (o &#8220;papá&#8221;). </p>
<p>• Mis hijos son desleales si se encariñan con el padrastro (o madrastra). </p>
<p>• Si mis hijos se interesan por su propio padre (ausente), no pueden interesarse por mí. </p>
<p>• Nuestro nuevo matrimonio debería estar libre de conflictos. </p>
<p>• Deberíamos tratar de ser padres y padrastro y madrastra perfectos. </p>
<p>La tendencia a echar la culpa cuando surgen dificultades es más complicada en familias de segundas nupcias. A menudo la acusación se dirige contra el ex cónyuge: &#8220;Tu hijo estaría muy bien si tu mujer lo dejara solo&#8221; o &#8220;Tu ex marido se entrega demasiado a tu hija&#8221;. Las nuevas parejas deben dejar de lado las acusaciones y, en lugar de eso, tratar cada dificultad como un problema que requiere solución. Cuando los compañeros discrepan, tienen que negociar. Aun más que en el caso de las familias originarias, las nuevas parejas deben aclarar la división de responsabilidades, confeccionar horarios sistemáticos y establecer prioridades. </p>
<p>La vida de los casados en segundas nupcias exige muchos acuerdos, pero eso se puede lograr si los cónyuges se empeñan en ello. Deben ser sensibles a las presiones y necesidades del otro y cultivar la paciencia y la tolerancia en un grado extraordinario. Dada esa buena voluntad, las parejas vueltas a casar, pueden alcanzar un mejor grado de estabilidad y de felicidad que en sus primeros matrimonios. </p>
<p>Te Invito a ver este Blog; <a href="http://celos-y-defectos.blogspot.com/">Los celos y Nuestros defectos </a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Os 10 livros mais vendidos entre 16/11/2009 e 22/11/2009]]></title>
<link>http://durodrigues.wordpress.com/2009/11/23/os-10-livros-mais-vendidos-entre-16112009-e-22112009/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 10:53:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eduardo Rodrigues</dc:creator>
<guid>http://durodrigues.wordpress.com/2009/11/23/os-10-livros-mais-vendidos-entre-16112009-e-22112009/</guid>
<description><![CDATA[FICÇÃO A Cabana, William Young Amanhecer, Stephenie Meyer Lua Nova, Stephenie Meyer Eclipse, Stephen]]></description>
<content:encoded><![CDATA[FICÇÃO A Cabana, William Young Amanhecer, Stephenie Meyer Lua Nova, Stephenie Meyer Eclipse, Stephen]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Os Estatutos do Homem]]></title>
<link>http://demodelando.wordpress.com/2009/11/23/os-estatutos-do-homem/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 05:41:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Joe</dc:creator>
<guid>http://demodelando.wordpress.com/2009/11/23/os-estatutos-do-homem/</guid>
<description><![CDATA[Os Estatutos do Homem (Ato Institucional Permanente) A Carlos Heitor Cony Artigo I Fica decretado qu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a rel="attachment wp-att-2278" href="http://demodelando.wordpress.com/2009/11/23/os-estatutos-do-homem/liberdade-3/"><img class="alignleft size-full wp-image-2278" title="Liberdade" src="http://demodelando.wordpress.com/files/2009/11/liberdade.jpg" alt="" width="150" height="112" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Os Estatutos do Homem</p>
<p style="text-align:justify;">(Ato Institucional Permanente)</p>
<p style="text-align:justify;">A Carlos Heitor Cony</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo I</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Fica decretado que agora vale a verdade, agora vale a vida e, de mãos dadas, marcharemos todos pela vida verdadeira.<br />
 <br />
<strong>Artigo II</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Fica decretado que todos os dias da semana, inclusive as terças-feiras mais cinzentas, têm direito a converter-se em manhãs de domingo.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo III</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Fica decretado que, a partir deste instante, haverá girassóis em todas as janelas; que girassóis terão direito a abrir-se dentro da sombra; e que as janelas devem permanecer, o dia inteiro, abertas para o verde onde cresce a esperança.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo IV<br />
</strong>  <br />
Fica decretado que o homem não precisará nunca mais duvidar do homem.<br />
Que o homem confiará no homem como a palmeira confia no vento, como o vento confia no ar, como o ar confia no campo azul do céu.</p>
<p style="text-align:justify;">        <strong>Parágrafo único</strong>:</p>
<p style="text-align:justify;">       O homem, confiará no homem como um menino confia em outro menino.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo V<br />
</strong> <br />
Fica decretado que os homens estão livres do jugo da mentira.<br />
Nunca mais será preciso usar a couraça do silêncio nem a armadura de palavras.<br />
O homem se sentará à mesa com seu olhar limpo porque a verdade passará a ser servida antes da sobremesa.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo VI</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Fica estabelecida, durante dez séculos, a prática sonhada pelo profeta Isaías, e o lobo e o cordeiro pastarão juntos e a comida de ambos terá o mesmo gosto de aurora.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo VII</strong><br />
 <br />
Por decreto irrevogável fica estabelecido o reinado permanente da justiça e da claridade, e a alegria será uma bandeira generosa para sempre desfraldada na alma do povo.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo VIII</strong><br />
 <br />
Fica decretado que a maior dor sempre foi e será sempre não poder dar-se amor a quem se ama e saber que é a água que dá à planta o milagre da flor.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo IX</strong><br />
 <br />
Fica permitido que o pão de cada dia tenha no homem o sinal de seu suor.  <br />
Mas que, sobretudo, tenha sempre o quente sabor da ternura.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo X</strong><br />
 <br />
Fica permitido a qualquer  pessoa, a qualquer hora da vida, o uso do traje branco.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo XI<br />
</strong>  <br />
Fica decretado, por definição, que o homem é um animal que ama e que por isso é belo, muito mais belo que a estrela da manhã.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo XII</strong><br />
 <br />
Decreta-se que nada será obrigado nem proibido, tudo será permitido, inclusive brincar com os rinocerontes e caminhar pelas tardes com uma imensa begônia na lapela.</p>
<p style="text-align:justify;">        <strong>Parágrafo único</strong>:<br />
 <br />
        Só uma coisa fica proibida: amar sem amor.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo XIII</strong><br />
  <br />
Fica decretado que o dinheiro não poderá nunca mais comprar o sol das manhãs vindouras.<br />
Expulso do grande baú do medo, o dinheiro se transformará em uma espada fraternal para defender o direito de cantar e a festa do dia que chegou.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Artigo Final</strong> </p>
<p style="text-align:justify;">Fica proibido o uso da palavra liberdade,  a qual será suprimida dos dicionários e do pântano enganoso das bocas.<br />
A partir deste instante a liberdade será algo vivo e transparente como um fogo ou um rio, e a sua morada será sempre o coração do homem.</p>
<p style="text-align:justify;">By Thiago de Mello.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
