Typisch Amis: Selbst bei schönen Fotoplätzen hat die Werbeindustrie ihre Finger mit im Spiel.

Wo: San Francisco, USA
Wann: September 2009
Kamera: Fuji FinePix S2000HD

door Rachid Bouazzaoui

Dat Tiësto een van ’s werelds beste DJ’s is, is al een tijdje bekend. In Amerika is hij nooit doorgedrongen tot het mainstream publiek. Daar komt misschien binnenkort verandering, want de Nederlandse producer heeft een track opgenomen met de bekende hip hop-groep Three 6 Mafia.

Zij hebben al meerdere top 10 hits gehad in de V.S. en hebben zelfs een Oscar gewonnen in 2006. Tiësto kan daar goed van profiteren. Oh ja, ook Sean Kingston en Flo Rida doen mee. Ook geen kleine jongens in de “scene”.

Oh Miami, met je wuifende palmen en je witte stranden. Het Silicon Valley van de oostkust. Ja, toch wil ik het er even over hebben. In Miami zijn er twee typen vrouwen: de te dikke reet en de opgevulde bikini. Vooral deze laatste, gedeeltelijk man-made, soort lijkt zichzelf fantastisch te vinden. Er zullen vast mensen (mannen) het daarmee eens zijn, hoor ik dus weer niet bij een groep. Verdorie, in welk hokje zou ik toch passen! De dames lopen rond alsof de stad van hun is en opvallend (weinig) gekleed. Vooral zaterdag avond is het een waar circus en verschijnen ALLE aparte types. Je kunt het zo gek niet bedenken of het loopt hier rond: de tennisbal gevulde truitjes (we’re walking here!), de hair extension, de gedeeltelijke tattoo, de complete tattoo, de compleet gestoorde, Michael Jackson, Elvis, de nicht (MET netkousen) en daartussen wij, als ongelooflijke toerist. Een groter contrast is haast niet mogelijk. Dat moest ik vooraf even kwijt. Oja, de John Cleese look-and-act-a-like is ook gevonden als “kom bij mijn tent eten” gastheer. Manuel is nog niet gevonden helaas.

De rit van Boston naar Miami was bijzonder eenvoudig: neem een metro, een bus, een vliegtuig, een taxi en 100 dollar en we regelen het. De vlucht ging pas rond 7 pm, waardoor de eerste pizza op de Ramblas (Barcelona) achtige straat rond 12 pm naar binnen geschoven werd. Mijn spijsvertering had dat niet meer verwacht en ik eigenlijk ook niet. Er was natuurlijk geen maaltijd tijdens de 3 uur durende vlucht in de luidruchtige 757 van American Airlines. En die moet terug ook nog…De hele week stond verder in eerste instantie in het teken van onderzoeken. Het hotel staat in South beach, op het eiland Miami beach, dus downtown op het vaste land duurt ff. Een rondrit+vaart kwam dan ook handig uit en we hadden al een veel betere indruk van het Miami. De humor van de buschauffeur was beperkt tot af en toe tijdens het verhalen
vertellen “who said that” te roepen. Ik was helaas mijn gevoel voor humor thuis vergeten.

De Everglades trip op dinsdag was een stuk leuker, vooral de airboat was erg leuk. Buiten de pontificaal liggende aligator die wel opgezet leek weinig in het wild gezien, maar de boottocht over de grasrivier was goed genoeg op zichzelf. Daarna nog wat uitleg gekregen over hoe wij als mens de dieren uitroeien en daarna diervriendelijk een baby aligator vastgehouden voor 3 dollar. Volg die redenatie maar eens…De trip duurde in totaal ook een hele dag maar we moesten wel, want woensdag zou een regendag worden.

En dat werd het ook! Zeker twee keer tien minuten. Verder gewoon 28 graden natuurlijk, het blijft wel Miami.De Bayside Market Place werd een beetje onderzocht en het kopen is tot een minimum beperkt gebleven: een live CD van Maroon 5. Ik kan natuurlijk niet met lege handen weggaan. Verder nog een beetje rondgekeken in een Hardrock cafe en langs de Hooters gelopen (alleen erlangs, echt waar!) waarna de stadsbus terug weer opgezocht werd. 2 Dollar en je kunt meerijden tot je geen zin meer hebt. Dat gebeurt overigens vrij snel. Donderdag werd de eerste echte stranddag. Goh wat is dat erg. Beetje liggen in de zon, beetje zwemmen. Lekker bruin geworden, hoewel mijn stagegenootjes het dinsdag waarschijnlijk zullen gaan betitelen als “smerig bruin”. Vrijdag was weer stranddag, maar ik heb een poging gedaan wat werk te verzetten. Ik heb het werk weten te verzetten tot volgende week woensdag en daar ben ik wel blij mee.

Zaterdag was de dag. Kennedy Space Center, het walhalla van ruimtevaart, stond op het programma. Nou ligt het ook in Florida, maar het is wel een rit van 3,5 uur. Gelukkig was er een huurauto klaar want lopen had vervelend geweest. Het is eigenlijk een atractie park, maar dan met een serieuze inslag. We hadden, na de rocket garden, de up and close tour met de bus en we kwamen dan ook redelijk dichtbij de klaar staande shuttle Atlantis, die 2 dagen later zou vertrekken. Verder natuurlijk de Vehicle Assembly Building en de crawler gezien. Foto’s van beiden waren natuurlijk allang bekend, maar in het echt is toch even anders. De gids had een goede uitleg en zo werd het een geweldige rit. En daarbij nog een American bald eagle gezien! Nog even in de shuttle launch experience (die een tikkeltje tegenviel eerlijk gezegd) en op weg naar huis. Het eten was bij de cracker barrel en dat was typisch Amerikaans: schommel stoelen en goedkoop veel eten. We hadden gelukkig terug in Miami snel een parkeerplek, want de auto kon pas de volgende dag terug. Tel daarbij nog een gratis parkeerkaartje en je kunt wel zeggen dat de dag geslaagd was.

Zondag was weer stranddag, nu zonder de meid van de plaatselijke vreettent met haar herhaardelijke “You wanna see the menu?” (nasaal uit te spreken). Beetje zwemmen, beetje muziek luisteren, beetje liggen. Goh das erg. Maandag nog geprobeerd de lancering vanaf Miami te zien, maar meer dan “volgens mij zag ik het spoor en een lichtflits” kwam het niet. Er waren gewoon teveel wolken helaas. Morgen is de vlucht naar Boston en gaat het werk weer verder. De vakantie is nu toch wel redelijk voorbij. Nog 1 keer uit eten dan…

In mijn reeksje over de natuur en beestjes deel ik graag volgende foto met jullie. Hier in België niet echt een plaag en dus wel leuk om te zien, maar in Amerika zie je ze op elke plek en in elke hoek. Al is het wel een hele uitdaging om die beweeglijke beeldjes op een leuke manier op beeld te krijgen.

Unser 14tägiger Urlaub in Amerika ist vorbei.

New York ist eine tolle Stadt. Der Marathon war beeindruckend, nicht nur für die 43000 Läufer, sondern auch für die Tausende von Zuschauern, die die Läufer endlang der Strecke unermüdlich anfeuerten ihr Bestes zu geben. Beeindruckt war ich auch von der hilfsbereiten, freundlichen und weltoffenen Art der New Yorker Bevölkerung.

Wir haben viel gesehen, viel erlebt und sehr viel fotografiert, über 1800 Fotos, die nun nach und nach durchgesehen, sortiert und nachbearbeitet werden sollten.

Einige Fotos werde ich sicher noch hier veröffentlichen, aber auch bei Flickr könnt ihr die Fotos anschauen.

Alltså. Jag fattar att Philip Roth är en bra författare. Men han håller ju bara aldrig tyst. Det går mig på nerverna.

De laatste keer dat ik over FedEx schreef vertelde ik dat het Haloween pakketje van mijn vriendin nog steeds in Memphis was vanwege het slechte weer.

Eergisteren dook het ineens op in Oklahoma. Hoe het daar kwam? Geen idee. Waar het naar toe moest? Geen idee.

Dat maakt me ook allemaal op dit moment ook niet eens veel uit. Wat me wel uitmaakt is het telefoontje dat ik een dag voor de wedervondst had met een medewerkster van het postorderbedrijf. Dit (wederom Vlaamse) licht van FedEx wist mij te melden dat ze echt overal gezocht hadden, maar het pakketje nergens meer konden vinden.

Welnu, ik heb gemerkt: op Belgen kun je niet lekker boos op worden. Ik denk ook dat ze expres onze zuiderburen erop zetten, omdat het verdomd lastig is tegen hen te schreeuwen aangezien ze zo’n verschrikkelijk zacht accent hebben.

Enfin, ze konden het pakketje nergens vinden, dus het speet haar.

–Stilte –

“Ja, dat spijt mij ook.” zei ik, afvragend waarom ik dat eigenlijk zei.

“Uw order wordt nu veranderd in een klacht en u zult dat waarschijnlijk de verzendkosten retour ontvangen.”

“Sorry ik verstond u niet goed, kunt u dat herhalen?”

“U krijgt waarschijnlijk de verzendkosten retour.”

“Waarschijnlijk? Heeft u enig idee wat er verder nog in zat buiten Haloweenspullen? Die spullen zijn niet meer te verkrijgen?”

“Ja meneer, dat kennen we, overal staat echter dat FedEx niet verantwoordelijk kan zijn voor de content van uw pakket”

Zoals ik al zei, het is heel lastig boos worden op een Vlaamse, maar als ze begint met ‘Ja meneer, dat kennen we’ dan breekt mijn klomp. Nog voor ik echter kon losbarsten gooide ze nog even een karafje in mijn emmer:

“U kunt ook een tegoed krijgen voor het versturen van een nieuw pakket”

…

“Dat denk jij toch zeker niet he?” zei ik nog redelijk kalm naar verhouding hoe boos ik was “Jij denkt toch niet dat A) wij geen vergoeding krijgen voor het feit dat jullie fout op fout hebben gestapeld en dan het pakket kwijtraken en B) dat wij nog enigszins iets met FedEx ooit gaan versturen?”

“Dat snap ik meneer”

- Stilte -

“Goed, dan zijn we uitgepraat, tot ziens.”

“Tot ziens.”

Nu denk ik dat die mensen iedere dag omgaan met woeste klanten en daarom zo droog en kalm reageren. Zou ik zelf waarschijnlijk ook hebben. Ik heb nu alleen zoiets, als je in het dossier leest dat je bedrijf flink fouten heeft gemaakt in de verzending van een pakket, en dan tot 2x toe probeert (ook de vorige Vlaming; zie FedEx (1)) de kosten zoveel mogelijk naar de klant afschuift, dat vind ik een grof schandaal. Ik denk ook dat die Belgen daarom op die positie zitten: Je kunt er niet goed boos op worden, hebt een beetje het gevoel dat ze toch al zielig zijn vanwege hun accent, en daarom doe je eerder concessies op de kosten. Zoiets in ieder geval.

Daarom; ik kan niet aanraden nooit iets met FedEx te versturen. Ik weet niet hoe andere postordermaatschappijen zijn met je pakket omgaan (hoewel ik ervan uitga dat geen enkele maatschappij graag pakketjes verliest). Het enige dat ik wel kan aanraden is: als je voor wat voor een klacht dan ook een Belg aan de lijn krijgt, vraag dan direct om een Nederlander. Het bedrijf heeft waarschijnlijk bewust deze strategie toegepast om geld uit je zak te kloppen.

What a sorry fucking excuse for the leader of the free world.
He is a pathetic, little man who is out to destroy America.
“The Boot-Licker-in-Chief.”

Is it possible to kiss the ass of every world leader in just one term?

Teil 1 – Die Welt im Griff

Noch nie hatte eine Nation globale Macht so zur Verfügung wie die USA am Anfang des 21. Jahrhunderts. Nicht einmal das römische “Weltreich” lässt sich mit der heutigen Machtfülle Amerikas vergleichen. Moderne Kommunikationsmittel verbunden mit Hi-Tech-Waffensystemen und globaler Militärpräsenz rechtfertigen eigentlich zum ersten Mal den Begriff “Weltmacht” – nur wurde der schon im Kalten Krieg verbraucht. Daher “Allmacht”. Noch nie hatte eine Nation globale Macht so zur Verfügung wie die USA am Anfang des 21. Jahrhunderts. Nicht einmal das römische “Weltreich” lässt sich mit der heutigen Machtfülle Amerikas vergleichen. Moderne Kommunikationsmittel verbunden mit Hi-Tech-Waffensystemen und globaler Militärpräsenz rechtfertigen eigentlich zum ersten Mal den Begriff “Weltmacht” – nur wurde der schon im Kalten Krieg verbraucht. Daher “Allmacht”.

Teil 2 – Wie Europa um seine Rolle ringt

Der Irak-Krieg hat gezeigt, wie uneinig die europäischen Staaten sind: amerikakritisch die einen, die lautstark gegen Bush und seine Politik demonstrieren; amerikafreundlich die anderen, die mit den US-Truppen zu Felde ziehen. Eine gemeinsame Position der Europäer fehlt, tiefe Gräben tun sich statt dessen zwischen dem Alten und dem Neuen Europa auf.

Orkut altındaki yüzlerce sahte Barrichello, Google’a yarım milyon dolara mal oldu.

Google’ın sahibi olduğu sosyal ağ sitesi Orkut, Güney Amerika ülkelerinde oldukça popüler durumda. Özellikle Güney Amerika kökenli ünlüler adına çok sayıda sahte hesap Orkut.com altında halen varlığını sürdürüyor. Kendi adına açılmış sahte hesaplardan rahatsız olan dünyaca ünlü F1 pilotu Rubens Barrichello yaklaşık 3 yıldır Brezilya’da süren mahkemenin sonucunu nihayet aldı ve Google tam 500.000 dolar ceza ödemeye mahkum oldu. Kazandığı bu yarım milyon dolara ihtiyacı olmadığını (!) söyleyen Barrichello gelen parayı kendi kurduğu bir vakfa aktararak hayır işlerinde kullanacağını açıkladı.