Amerikan Bilardosu Oyunları Oyna

Amerikan Ordusu Oyunları Oyna

Yönetmen Sırrı Süreyya Önder’in sunduğu ‘Kafa Dengi’ programına, üzerinde Muhammed Ali’nin fotoğrafı olan bir tişörtle katılan Akkiraz; Muhammed Ali’yle ilgili şunları anlattı: “1970′lerde Almanya’da yaşıyorduk. Muhammed Ali, gurbetçilerimiz için çok büyük bir sevgi kaynağıydı. Ailece ona hayrandık. Haftada bir gün onun maçlarını beklerdik. Babam çalıştığı fabrikada Ali’nin maçlarını izlerken, bozuk Almancası ile anlattıkları yanlış anlaşıldığı için işten atılmıştı…” Sırrı Süreyya Önder ise Akkiraz’ın sözleri üzerine boksun vahşi bir sporolduğunu hatırlattıktan sonra Muhammed Ali’yle ilgili “Bir yumrukta bütün Amerikan ırkçılığını yere serdi” yorumunu yaptı

Vi människor har ett evigt behov av att kunna identifiera oss och andra, att känna samhörighet med något eller några, allt för att kunna hitta rätt i omgivningen och bland människor och i olika miljöer.
Vi identifierar oss med och genom vårt yrke; på frågan vad sysslar du med? svarar vi jag är snickare/lärare/officer eller vad det nu är, inte jag arbetar som …. Yrket är en del av vår person och något som identifierar oss, för oss själva så väl som för andra.

Exempelvis stockholmare, kanske sedan flera generationer, anser sig i grunden vara smålänningar, skåningar eller värmlänningar; allt för att skapa sig en identitet och för att få något att hänga upp sig och livet på. De mest hängivna går med i olika landskapsföreningar för att behålla kontakten och för att stärka en identitet de anser vara viktig.
Ute i stora vida världen är de däremot alla svenskar, en lite vidare identitet men som är mera gångbar och som säger mera för omgivningen.

I USA är man texikan, från Kaliforninen, NY eller vad det nu kan vara men om det gäller att gå med i olika identitetsskapande föreningar är det religion eller etnicitet som gäller. (Jag är jude, polskamerikan, grek, sicilianare…)
Ute i stora vida världen är de dock alla amerikaner; en alldeles speciell identitet som de är stolta över.

Nu till den avgörande frågan: Kommer en svensk, en tysk, en engelsman eller en spanjor någonsin att på stranden i Papaya, för den nya bekanstskapen, att presentera sig som europé på samma sätt och med samma självklara stolthet som då texikanaren i motsvarande situation svarar att han är amerikan, eventuellt kompletterat med “från Texas”?

En nationell identitet svarar mot en kulturell, historisk, politisk och språklig gemenskap; svårgripbar och grundlagd sedan generationer men ändå självklar för dem som omfattas av den.
Om vi inte inom bara någon generation lyckas skapa en sann europeisk identitet, kommer EU att vara ett dödfött projekt, en koloss på lerfötter skapat av välmenande politiker som inte varit i takt med folken, eller som av rädsla för just folken, valt att skapa organisationerna ändå och hoppas på tiden.

Det stolta och självklara svaret jag är en europé, från Tyskland lär vi få vänta på….och lika länge kommer vi att få vänta på ett EU som, vad gäller utrikes- och säkerhetspolitik, talar med en, och för omvärlden trovärdig, tunga!

Sapo u lekundem nga nje termet relativisht i gjate (mbi 20 sekonda). Rreth ores 23:50 Tirana u lekund dhe pallatet e larta jane ato qe e ndjene me shume. Tirana e Re e mbushi sheshin e saj me qytetare te frikesuar. Ky termet eshte i disajti per muajt e fundit dhe kjo gje eshte shqetesuese. Shpresojme qe te ket qene me kaq per sonte…

Bu kız.kelimeler.le.anlatıl.a.maz. Legalize gay monsieur! Hep el altında olsa hayat ne güzel olur.  Bendenizin sevgili ihtiyacı gütmediği nadir anlar bu kız tarafından istila edilmiştir. De, 16-17  ona yetmiyor. Dolayısıyla bana da. bi 3-5 sene sonra sıkıysa tutun bizi.  Fazla başına buyruk olmasını yadırgamam.Ama bazen az biraz bilgilendirme hiç de fena olmaz sayın Burnumomzunda. Başka bir şikayetim yok. Sıkıysa olsun. Daha ne istiyorum yani. Kız özgür. Kabullenmek gerek sevgili dünya. Ve  hep yalnış yerde. Tatminsizlik de bu ironi de burdan doğuyor zaten. Fanuslarımız hep genişledi aşamadık  belki de henüz. Ama şu 2 yıl bizden B’ye gelsin.  Sonrasında konstantin. Fanuslar patlama kıvamına geldiğinde kronik ironikliği haşlayıp tatmin olabiliriz. Gözümüz yukarıda. AS ALWAYS! (DAHA YAZILCAK)

…est trés isyankar parce que;

1. Fransızcam yetersiz
2. Fransızca yetersiz.

Bu kızda var bişeyler.  Benim gibi bişey daha özgür bir ruh fakat. Eleştirisel giremedim bile bayadır hayatımda sevgili lechatnoir her ne kadar fransızlar ülkelerinde dişi siyah kedi olduğuna inanmak istemeseler de o bunlardan biri. Karakedilerin sans getirdiğine inanmak istedim hep. Kendisiyle başımı belaya sokup cezasını cekmemek bu şansa giriyo olsa gerek.

Kendisi gelsin daha devam etcem ona. Umarım anılarına da..

Irak’ta iki arkadaşını öldüren İngiliz güvenlikçi, Irak yasalarına göre idamla yargılanacak

Irak’ın başkenti Bağdat’ta yabancı diplomat ve işadamlarına koruma hizmeti veren İngiliz “ArmorGroup” şirketinde çalışan İngiliz eski asker Danny Fitzsimons, içki içtiği 2 güvenlikçi arkadaşını aralarında çıkan tartışmadan sonra önceki gün vurarak öldürme suçundan idamla yargılanacak. Bağdat’ın denetimini temmuz başında Amerikalılardan devralan Iraklı yetkililer, Fitzsimons’un Irak yasalarına göre idamla yargılanacağını belirttiler.
İngiliz Times gazetesine göre Fitzsimons, İngiliz Paul McGuigan ile Avustralyalı Darren Hoare’yi Bağdat’taki Yeşil Bölge’de yer alan barakalarında tabancayla vurduktan sonra olaya tanık olan bir Iraklıyı da yaraladı. Yaralı Iraklı yine de Amerikan askerleriyle BM birliğini alarma geçirmeyi başardı. Ardından kaçmaya çalışırken sıkıştırılan Fitzsimons teslim olmaya ikna edildi. Hücreye konan Fitzsimons’un, yetkilerin Irak hükümetine geçmesi dolayısıyla idam istemiyle yargılanabileceği kaydedildi. Daha önce yabancı güvenlik elemanları Irak kanunlarından muaf tutuluyordu. Amerikan güvenlik şirketi Blackwater da çok sayıda kanunsuz olaya karışma ve Iraklıları keyfi olarak öldürme suçlamalarıyla karşı karşıya bulunuyor.

DIŞ HABERLER SERVİSİ

Bilardo bir spor çeşididir. Son yıllarda spor dalları içinde önemli bir yer kaplamaya başlamıştır. Şu anda Avrupa’nın en çok ilgilenilen 5 sporu arasındadır.Bilardo oynamak için gereken aletler; bilardo masası, isteka (bilardo sopası), bilardo topları, tebeşir (istekanın topa daha ölçülü vurmasını ve gereksiz yere kaymamasını sağlar, özellikle falsolu vuruşlarda çok işe yarar), köprü(isteğe göre) (zor uzanılan toplara yetişmeyi sağlar) gerekir.

Bilardoda açı hesaplamak ve hızı ayarlamak iki temel kuraldır. Bilardo kapalı bir alanda oynanır. Bilardo en başta cepli (delikli) bilardo ve cepsiz (deliksiz) bilardo olarak iki temel gruba ayrılır. Cepli bilardoya örnek olarak bilinen 8-Top (Amerikan) bilardosu ve Snooker vardır. Cepsiz bilardoysa 3-Top (3-Bant) bilardo olarak bilinir. Tabi bunların bugüne kadar ulaşamayan çeşitleri de vardır.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Shtetet e Bashkuara shpenzojnë më shumë se 2 trilion dollarë në vit për shërbimin shëndetësor që përbën rreth 16% të prodhimit të përgjithshëm kombëtar të vendit. Shpenzimet u rritën 6.2% vitin e kaluar dhe me këtë ritëm, sipas parashikimeve qeveritare, pritet që shpenzimet në vitin 2018 të kapin shumën 4,4 trilion dollarë. Megjithë këtë shumë shpenzimesh për kujdesin shëndetësor, rreth 47 milionë amerikanë nuk kanë sigurime shëndetësore, ndërkohë një numër në rritje punonjësisht po mbeten pa punë dhe në të njejtën kohë edhe pa sigurime shëndetësore.

Më 11 maj 2009 Presidenti Barak Obama organizoi një takim që për disa përbën një prej treguesve më premtues për reformën në sektorin e shëndetësisë dhe jo vetëm për faktin se është fjala për një kursim prej 2 trilion dollarësh në koston e shërbimit shëndetësor për një periudhë 10-vjeçare, por se pjesë e kësaj nisme ishin edhe përfaqësues të spitaleve, të sigurimeve shëndetësore, të kompanive të pajisve mjeksore dhe farmaceutike, të sindikatave punëtore dhe vetë mjekëve, të cilët diskutuan masa të shumta që po merren për të ulur koston e shërbimit shëndetësor në të gjithë sektorët.

Por është pikërisht pjesëmarrja e përfaqësuesve të këtyre industrive dhe ulja e kostos që kritikët thonë se e bën të pabesueshme këtë nismë, pasi kemi të bëjmë me një hap që bie ndesh me interesin e tyre imediat në ekonominë e tregut, që është fitimi.

Sipas Presidentit Obama mbledhja ishte “jashtëzakonisht produktive”, pasi ata bënë një premtim të pashembullt për të shkurtuar koston e shërbimit shëndetësor me 1.5% në vit, nga 2010 deri në 2019. Në këtë kuadër, Shtëpia e Bardhë llogarit që pas pesë vjetësh familjet amerikane prej katër vetësh do të paguajnë 2500 dollarë më pak në vit për shpenzimet shëndetësore.

Por nuk është ende e qartë, nëse administrata Obama do të jetë në gjendje t’i bëjë të detyrueshme dhe rrjedhimisht të zbatueshme premtimet e grupeve të ndyshme të industrisë së shëndetësisë. Në çfarë forme do të mbulojnë këto grupe humbjen monetare në kuadrin e këtij plani? Për momentin, kësaj nisme i mungojnë hollësitë, përfshirë edhe atë të kostos fillestare për t’u vënë në zbatim, që shumë thonë se do të jetë ndjeshëm e lartë.

Presidenti Obama theksoi gjithashtu se kostoja e shërbimit shëndetësor “ka dalë jashtë kontrollit” dhe se “reforma nuk është një kërkesë luksi që mund të shtyhet”. Por në qoftë se zbatohet një plan i tillë, kjo do të thotë se vendi do të shpenzonte 2 trilion dollarë më pak nga sa ishte parashikuar gjatë 10 vjetëve të ardhëshëm, shumë nga e cila qeveria federale do të akumulonte mes 500 miliardë dhe 1 trilion dollarë, për të paguar shërbimet shëndetësore për të moshuarit.

Krahas lehtësimit të kostos për familjet amerikane, kjo do të ndihmonte edhe në zgjidhjen e problemit të deficitit të madh buxhetor të Shteteve të Bashkuara, që deri në fund të këtij viti pritet të kapë shumën e 1.84 trilion dollarëve.

Isabela Çoçoli
Zëri i Amerikës, Uashington

Shtetet e Bashkuara shpenzojnë më shumë se 2 trilion dollarë në vit për shërbimin shëndetësor që përbën rreth 16% të prodhimit të përgjithshëm kombëtar të vendit. Shpenzimet u rritën 6.2% vitin e kaluar dhe me këtë ritëm, sipas parashikimeve qeveritare, pritet që shpenzimet në vitin 2018 të kapin shumën 4,4 trilion dollarë. Megjithë këtë shumë shpenzimesh për kujdesin shëndetësor, rreth 47 milionë amerikanë nuk kanë sigurime shëndetësore, ndërkohë një numër në rritje punonjësisht po mbeten pa punë dhe në të njejtën kohë edhe pa sigurime shëndetësore.

Më 11 maj 2009 Presidenti Barak Obama organizoi një takim që për disa përbën një prej treguesve më premtues për reformën në sektorin e shëndetësisë dhe jo vetëm për faktin se është fjala për një kursim prej 2 trilion dollarësh në koston e shërbimit shëndetësor për një periudhë 10-vjeçare, por se pjesë e kësaj nisme ishin edhe përfaqësues të spitaleve, të sigurimeve shëndetësore, të kompanive të pajisve mjeksore dhe farmaceutike, të sindikatave punëtore dhe vetë mjekëve, të cilët diskutuan masa të shumta që po merren për të ulur koston e shërbimit shëndetësor në të gjithë sektorët. 

Por është pikërisht pjesëmarrja e përfaqësuesve të këtyre industrive dhe ulja e kostos që kritikët thonë se e bën të pabesueshme këtë nismë, pasi kemi të bëjmë me një hap që bie ndesh me interesin e tyre imediat në ekonominë e tregut, që është fitimi.

Sipas Presidentit Obama, mbledhja ishte “jashtëzakonisht produktive”, pasi ata bënë një premtim të pashembullt për të shkurtuar koston e shërbimit shëndetësor me 1.5% në vit, nga 2010 deri në 2019. Në këtë kuadër, Shtëpia e Bardhë llogarit që pas pesë vjetësh familjet amerikane prej katër vetësh do të paguajnë 2500 dollarë më pak në vit për shpenzimet shëndetësore.

Por nuk është ende e qartë, nëse administrata Obama do të jetë në gjendje t’i bëjë të detyrueshme dhe rrjedhimisht të zbatueshme premtimet e grupeve të ndyshme të industrisë së shëndetësisë. Në çfarë forme do të mbulojnë këto grupe humbjen monetare në kuadrin e këtij plani? Për momentin, kësaj nisme i mungojnë hollësitë, përfshirë edhe atë të kostos fillestare për t’u vënë në zbatim, që shumë thonë se do të jetë ndjeshëm e lartë.

Presidenti Obama theksoi gjithashtu se kostoja e shërbimit shëndetësor “ka dalë jashtë kontrollit” dhe se “reforma nuk është një kërkesë luksi që mund të shtyhet”. Por në qoftë se zbatohet një plan i tillë, kjo do të thotë se vendi do të shpenzonte 2 trilion dollarë më pak nga sa ishte parashikuar gjatë 10 vjetëve të ardhëshëm, shumë nga e cila qeveria federale do të akumulonte mes 500 miliardë dhe 1 trilion dollarë, për të paguar shërbimet shëndetësore për të moshuarit.

Krahas lehtësimit të kostos për familjet amerikane, kjo do të ndihmonte edhe në zgjidhjen e problemit të deficitit të madh buxhetor të Shteteve të Bashkuara, që deri në fund të këtij viti pritet të kapë shumën e 1.84 trilion dollarëve.

Astrit Lulushi, Zeri i Amerikes

Në Shtetet e Bashkuara, Partia Republikane në Uestçester të Nju Jorkut nderoi këto ditë (23/04/09) ish ligjvënësin Xhozef Dioguardi për rolin e tij si veprimtar politik e shoqëror në shërbim të elektoratit e vendit. Darka u shtrua në një nga sallat e hotelit Ritz Carlton në Uajt Plain, pak kilometra nga Nju Jorku. Të pranishëm ndodheshin e disa figura të njohura të partisë republikane, si  Ari Fleitcher e Dana Perino, ish zëdhënës të Shtëpisë së Bardhë. Mbrëmja u organizua me rastin e 25 vjetorit të fillimit të fushatës së zotit Dioguardi për në Kongres më 1984, ku ai shërbeu për dy mandate. Në mbrëmje të tilla, zakonisht të tjerëve u takon të flasin për njerun që kanë ardhur të nderojnë; 

“E kam njohur Dioguardin kur ai filloi fushatën për në Kongress me 1984. Kam qenë zedhenësi i tij apo sekretar i shtypit. Ruaj kujtimet më të mira, prandaj kam ardhur këtu për ta nderuar për gjithë punën që ka bërë”, thotë Ari Flaiçer, ish zëdhënës i Shtëpisë së Bardhë.

Por kjo s’do të thotë se ai që nderohet nuk mund të mos flasë. Xho Dioguardi dhe bashkëshortja e tij Sherli janë gjithmonë i gatshëm. Ata kujtojnë vitet e fushatës.

“Xho ka punuar shumë për çështjet që beson se janë të drejta”, thotë bashkëshortja e tij, Sherli.

Por, është edhe një nga ato mbrëmje ku fëmija i shpreh mirënjohje prindit. 

“Sonte ndjehem krenare. Babai im sikur na jep energji të gjithë neve. Na ka mësuar që edhe kur humbasim, sic ndodhi me të më 1989 kur nuk u rizgjodh në Kongres, me veprimet e tij na ka mësuar që të vazhdojmë me të njëjtin entuziazëm sikur të kishim fituar”, thotë Kera Dioguardi, personalitete e kulturës dhe muzikës amerikane, bija e zotit Dioguardi.

Janë mbledhur për të nderuar Xhozef Dioguardin, për dy mandate, ‘85 – ‘89, ish anëtar i Dhomës së Përfaqësuesve të Kongresit amerikan. Të ardhurit janë të larmishëm. Mes tyre edhe shumë shqiptarë të Amerikës. Për ta Dioguardi është zëri mbrojtës, themelues i lobit të parë bashkëkohor shqiptar në Shtetet e Bashkuara, që mban emrin Lidhja Qytetare Shqiptaro amerikane.

Nismëtar e hartues i disa ligjeve që sot janë në fuqi, llogaritar publik, autor, fitues i disa cmimeve si veprimtar e shoqëror, mbrojtës i të drejtave, dhe kryetar i një prej lobeve më me ndikim në çështjet shqiptare në Uashington, Xho Dioguardi nderohet me këtë mbrëmje të organizuar nga Partia Republikane, familja, të afërmit dhe miqtë e tij.

Zoti Dioguardi, politikisht njejtësohet me krahun konservator të Partisë Republikane. Por ajo që tërheq vemendjen e vëzhguesve në figurën e Dioguardit është se megjithëse republikan konservator, ai ka miq të ngushtë edhe mes figurave më të njohura të Partisë Demokrate, përfshi zv/presidentin Xhozef Bajden. Xho Dioguardi përshëndetet njësoj përzërmersisht nga demokratë e republikanë, amerikanë, shqiptarë dhe italianë; të gjithë e quajnë  birin e vet. Dhe kjo ndodh vetëm në Amerikë. 

Vështirë të thuhet nëse shqiptarët zbuluan Dioguardin apo ky zbuloi shqiptarët. Deri para disa dekadash, Dioguardi dinte pak rreth prejardhjes së vet, megjithëse mendonte se e njihte mirë. Ai dinte se i ati i tij Xhozef Dioguardi i vjetri, kishte emigruar në Amerikë nga Italia më 1929.

Xho Dioguardi i riu lindi më 1940 në Nju Jork, punoi, studioi, shërbeu në Kongress dhe gjithmonë në në mbrojtje të cështjeve të ndryshme. Kur ra në kontakt me shqiptarët në vitet ’80, e filloi të dëgjonte shqip, disa fjalë iu dukën të ngjashme me ato që kishte dëgjuar nga gjyshi i tij. Kjo i zgjoi interesimi. Ai filloi të pyeste e shfletonte dhe mesoi se fshati nga kishin emigruar prindërit njihej nga italianët me emrin Greçi, por banorët vendas e quanin Katundi. Dhe këta vendas ishin arbëreshë nga përtej Adriatikut. Më pas studioi edhe më thellë dhe zbuloi se i pari i familjes Dioguardi kishte qënë një prej 2 mijë kalorësve që me në kryer Gjergj Kastriotin- Skënderbe morrën pjesë në betejen e Apulias kundër francezëve më 1461 në mbështetje të mbretit te Napolit,  Ferdinandi  i parë . Duket se napoletanët që po tërhiqeshin në humbje, kur panë ardhjen e ushtarëve nga Arbëria, menduan se Zoti kishte dërguar ushtrinë e tij për t’i mbrojtur-Dioguardi-, besëtytënitë atëherë ishin më të theksuara dhe prej këndej ndoshta rrjedh edhe emri i familjes Dioguardi. Pas betejës, një pjesë e këtyre ushtarëve qëndruan si mbrojtes a roje në oborrin e Ferdinandit, i cili i pajisi me prona e toka ku ata u vendosën, themeluan Katundin, dhe pasardhësit e tyre jetojnë edhe sot. “Ky është gjaku im arbëresh”, thotë Dioguardi. “Kur mësova këtë, nuk munda t’i shohë më shqiptarët pa përkrahje e në vuajtje; doja të bëja diçka për t’i ndihmuar”. Dhe ai bëri shumë.

“Në kohën kur une vendosa të krijoj Lidhjen qytetare shqiptaro amerikane, më 1989, në Shtetet e Bashkuara, nuk ekzistonte asnje shoqatë e mirëfillte lobiste shqiptare. Me një atdhe plotësisht të izoluar nën komunizëm dhe një Kosovë të robëruar nën Serbi, shqiptarët ndjeheshin të shokuar, të vetmuar, papërkrahje.”

Që nga ajo kohë për rreth 20 vjet Xhozef Dioguardi do të bëhej një zë i fuqishëm në mbrojtje të të drejtave të shqiptarëve. Organizator i protestave e demonstratave para selisë së OKB-së në Nju Jork apo para Shtëpisë së Bardhë e Kongresit në Uashington për të tërhequr vëmendjen e politikës amerikane ndaj çështjeve shqiptare apo me kontaktet e tij në Kongres, ai organizoi edhe vizita e misione ligjvënësish e senatorësh për mbledhje faktesh rreth gjendjes në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi. Kështu ndodhte dje kur shqiptarët sapo kishin dalë nga diktatura komuniste apo vuanin nën shtypjen e Milloshevicit. Kjo ndodh sot, ndërsa shqiptarët në dy shtete të vetat përpiqen për demokraci, begati e përparim, apo për te drejta të barabarta në vendet ku cilësohen pakicë, në Maqedoni, Mal te Zi e në Serbinë jugore.

Por kjo mbrëmje në hotelin lukzos Ritz Carlton në White Plain Nju Jork ka edhe një tjetër domethënie; është simbol i nderimit e respektit të brezit të ri për brezin e vjetër. Mbrëmja u organizua nga Partia Republikane dhe me nismën e nën kujdesin e Kerës, bija e Xhozef Dioguardit. Kera Dioguardi sot vlerësohet si një nga figurat e kulturës ee muzikës amerikane. Ajo  është juriste në  shfaqen e njohur televizive Idhujt Amerikanë.

Marraj har kommit på den fantastiska idén om att börja odla sin egen mat. Marraj tycker detta är väldigt smart eftersom Marraj då slipper gå och handla när Marraj vill ha mat. Marraj har nu kastat ut de illegala Amerikanarna från källarplanet och skall nu påbörja sitt nya stora projekt. Marraj gillar igge upprepar igge att inte ha idéer så Marraj förser sig med att alltid ha idéer. Marrajs idéer måste alltid bestå av högsta kvalitet och ge en känsla av eufori och stillhet. Marraj är bra på det. Marraj är bäst på det. Marraj är bra på att ha idéer. Marrajs idéer ger frid hos folket. Detta är viktigt för Marraj eftersom Marraj är en idol och ledare för folket i landet. Marraj anser att det är viktigt att vara en positiv förebild så nu skall Marraj odla sin egen mat. Marraj ska odla fisk, främst guldfisk, några bläckfiskar, en och annan späckhuggare samt några potatis och lite nudlar, detta är bara början. Marraj har som vision att fylla sin källare med örter, kryddor, bomull, fåglar, tyger, kaffe och lite glutenfritt brännvin, allt detta från alla delar av världens kontinenter och från Skåne.    

Nu är hon på väg hem till Sverige, Annika Östberg. Efter nästan 30 år i Amerikanskt fängelse så får hon äntligen komma till Sverige. Jag var två år 1981 då hon blev anklagad för medhjälp till mord. Jag minns inte när jag var två, men det är ju i princip ett helt ungt liv som hon suttit inne och inte vetat exakt när hom skulle få komma ut.

När man hör en sådan historia är man lycklig för sin frihet, att ta en promenad när man vill, träffa sina vänner på en kopp kaffe på ett Cafe´.
Nu vet man ju inte om hon blir frigiven när hon kommer till Sverige, men mycket tyder på det. När Amerikanarna lämnar över en fånge så här så är det upp till landet som är mottagere hur straffet ska fortsätta eller inte, de är bara intreserade av att fången aldrig mer återvänder till USA.

Ikväll har vi haft Nina här, hon hade sin födelsedag idag, så det var lite firande med vänner här.

Cowboy UP!