Japonya’nın önde gelen patencilerinden olan Miki Ando, katıldığı iki 2009 ISU Grand Prix yarışmasında da (Rostelecom Cup ve NHK Trophy) altın madalya kazandı ve böylece kendi ülkesinde yapılacak final yarışmalarına katılma hakkını elde etti (4 – Aralık 2009, Tokyo).

Ando, Olimpiyat sezonunda iyi başlangıç yapsa da, kendisinden pek memnun değil… “Serbest programımın daha büyük yarışmalarda pek fazla rekabet gücü olduğunu düşünmüyorum” diyerek açıklıyor sebebini…

Ando, NHK Trophy yarışmasında, serbest programında bazı hatalar yaptı ve Rus rakibi Alena Leonova’ya serbest program yarışmasında geçildi. “Moskova’daki yarışmadan daha iyi kaymak istiyordum ama olmadı. Birinci olmama rağmen ancak yüzde 10 oranında mutluluk duydum. Şanslıydım, bu nedenle, çok fazla sevinmeme gerek yoktu” diyor Ando, bütün açık yürekliliğiyle.

Ando, antrenörü Nikolai Morozov’un diğer öğrencisi Nobunari Oda ile Cup of China yarışmasına gitmesi nedeniyle bir hafta boyunca yalnız başına antrenman yaptı. Ando, bununla ilgili olarak, “İyi çalıştığımı düşünüyorum ama pek de emin olamadım. Belki de (yalnız başıma çalışacak kadar) güçlü değilim henüz” diyor Japon patenci.

Ando, kısa programda üçlü lutz-üçlü rittberger kombinasyonunu Morozov’un tavsiyesi üzerine yapmadığını söylüyor ve daha sonra da, bu kombinasyonu denemediği için kendi kendine pişmanlık duyduğunu belirtiyor. “Üçlü-üçlü kombinasyonu anahtar konumunda bulunuyor. Daha önce pek çok defa yapmıştım. Antrenmanda, bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. Bana heyecan vermedi” diye konuşuyor.

Ando, dikkatini artık Tokyo’daki final yarışmasına çevirmiş. “Finalde olmaktan mutluluk duyuyorum, diyor, çok sıkı çalışacağım ve düşünce olarak daha güçlü olmak istiyorum. Japonya’da sağlam bir performans göstermek istiyorum. Finalde şeref kürsüsüne çıkmak istiyorum. Bu, Olimpiyatlar öncesinde çok önemli bir adım olacak…”

Final yarışmasında belki de farklı bir kısa program izleyeceğiz. Ando, başlangıçta Queen of the Night şarkısını kısa programı için seçmişti. Ama sonradan Requiem’e döndü. Morozov, bu konuyla ilgili olarak, “İlk program galiba pek anlaşılamadı. Belki, şimdiki kısa programı ya da onun ilk bölümünü değiştireceğiz. Ben Ando’nun atlayışları konusunda kaygılı değilim. Antrenmanlarda atlayışları çok iyi yapıyor. Ama belki programın başlangıcındaki tempo ona uygun değil” diye konuşuyor.

Ando da, Morozov da aslında “Cleopatra” adını verdikleri serbest programdan memnunlar. Programın müziği gerçekte üç ayrı müzikten oluşuyor. Bir televizyon dizisi olan Rome, Ennio Morricone müziğini yaptığı Marco Polo filminden alınan müzik ve Asterix ile Obelix filminin müziği olan Mission Cleopatra…

Ando, “Kleopatra’yı herkes tanır. Çok tanınmış bir kraliçeydi ve bir ailesi vardı. Karakterinin her iki yanını da göstermek istedim. Gerçekten bir Kleopatra olmak isterim” diye konuşuyor.

Japon patenci, bu programı için iki farklı giysi denedi. Rostelecom Cup yarışmasında bronz renkli yaldızlı bir giysiyle kayarken NHK Trophy’de parlak mavi renkli eski Mısır sembollerini taşıyan bir giysiyle çıktı buza. Final yarışmasında üçüncü bir kostümün denenmesi pek de ihtimal dışında görülmüyor…

Final yarışmasında Ando’nun o meşhur dörtlü salchow’sunu yine göremeyeceğiz galiba… Ando, yarışmada dörtlü atlayış atan ilk ve tek bayan patenci olarak tarihe geçmişti. 2002 Aralık ayında Hollanda’da yapılan Junior Grand Prix final yarışmasında dörtlü salchow yapmıştı Ando…

“Antrenmanlara dörtlü çalışıyorum ama programa konabilecek kadar iyi değil. Olimpiyat sezonundayız. Aslında programda bulunan beş bileşeni daha iyi hale getirmem lâzım. Yazın antrenmanlarda bunlara ağırlık verdim. Üçlü-üçlü kombinasyonunu daha da sağlam bir yapıya kavuşturmalıyım. Olimpiyat yarışmasında dörtlü denemek hoşuma gider ama bunun için her şeyin iyi olması, doğru olması gerekiyor. Olimpiyatlarda dörtlü yapmak aslında benim hayalim…” diye konuşuyor Ando.

Dörtlüsü olmasa bile, Ando 2010 Vancouver Kış Olimpiyatları madalya adayları arasında bulunuyor. 2007’de Dünya şampiyonu olan patenci, 2008’de sakatlığı nedeniyle serbest programını yarıda bırakarak yarışmadan gözyaşları içinde çekilmişti. 2009’da onu yine Dünya Şampiyonasında bronz madalyayı boynuna geçirirken gördük.

Ando, mücadeleci yapıya sahip bir patenci. Bunu defalarca gösterdi. Ayrıca, pek bilinmese de, hassas ve duygusal bir yapıya sahip. Kendisini zorlamayı ihmal etmiyor. Geçmişte, gerginlik nedeniyle yarışmalarda ağladığı çok oldu. “Kendi kendimi baskı altına alıyorum ve antrenmanlarda işler iyi gitmediği zaman da oturup ağlıyorum” diye anlatıyor durumunu Japon patenci.

Japonya’da hayat bu “Güzel prenses” (Miki’nin anlamı buymuş) için zorlaşmış… Nereye giderse gitsin, paparazziler, foto muhabirleri peşinden ayrılmıyormuş. Bundan çok yakınıyor.

Bu durum o kadar sıkıntı verici boyuta ulaşmış ki Japonya Buz Pateni Federasyonu basın-yayın organlarına mektup yazarak Ando’yu rahat bırakmalarını istemiş…

2004 yılında Dünya Gençler şampiyonu olan Ando, patene biraz geç yaşlarda başladı. Dokuz yaşındaydı başladığında ama ilk üçlü atlayışını iki yıl sonra yapmayı başardı. Bu atlayış, üçlü salchow’ydu. Paten başlamadan önce başka ilgi alanları da vardı Ando için. Yüzme, bale, piyano çalmak ve hat sanatı bunlar arasındaydı. Sonuç olarak paten ağır basmış. “En çok ilgimi çekenin ve kendimi ifade etmenin en iyi yolunun buz pateni olduğunu düşündüm” diyor Ando.

Ando, Nagoya’daki başlangıç günlerinden söz ederken, “Gruplar halinde çalışıyorduk. Mao (Asada) ve Mai de (Mao’nun kardeşi) vardı. Günde sekiz saate kadar atlayış çalıştığımızı ve aramızda yarıştığımız hatırlıyorum. Temelimiz orada oluştu. Kendi aramızda yarışmak, oyun gibiydi…” diyor.

Atlayışlar Ando’yu tanınan bir patenci haline getirdi ama o tam bir patenci olmayı, artistik yanı güçlü bir patenci olmayı hedefliyor. Vancouver’de şeref kürsüsüne çıkmak için ne yapması gerektiğini iyi biliyor. Ando, “Programlarımın mükemmel olması lâzım. Kendime daha çok güvenmem lâzım…” diyor.

Miki Ando’nun spor hayatı kolay geçmedi. İnişler ve çıkışlarla dolu bir spor hayatı var onun. Ando’nun zirveye ulaştığı nokta, 2007 Dünya Şampiyonasında Japon Mao Asada, Güney Koreli Yu-Na Kim ile 2006 Dünya şampiyonu Amerikalı Kimmie Meissner’i geçerek altın madalya kazanmasıydı.

“Kimse o zaman benden bir şey beklemiyordu. Ben de sadece elimden geleni yaptım, kaymaktan zevk almaya çalıştım. Kısa ve serbest programda hiç hata yapmadığım için çok mutluydum” diyor Dünya şampiyonu olmasından söz ederken…

Ando, 2002 ile 2004 arasında Gençler kategorisinde ISU Junior Grand Prix yarışmalarından beşini kazanarak etkileyici bir rekorun sahibi olmuştu. 2003 ve 2005 yıllarında ISU Junior Grand Prix finalinde şampiyon olmuş ve 2004’te de yine finalde bronz madalya kazanmıştı. 2002 Dünya Gençler Şampiyonasında bronz, 2003’te gümüş madalya kazanan Ando, 2004 Dünya Gençler Şampiyonasında da altın madalyaya ulaşmayı başarmıştı. Japon patenci, daha sonraki üç sezonda da ISU Grand Prix (Büyükler) finallerine kalmayı başardı ama hiçbirinde şeref kürsüsüne çıkamadı.

Ando, 2005 yılında ABD’ye gitti ve önce Carol Heiss-Jenkins çalıştı, sonra da Nikolai Morozov’la çalışmaya başladı. “ABD’de yaşamak önceleri zor oldu, diyor Ando, ama şimdi çok arkadaşım var. Hayat daha güzel hale geldi. Hoşuma gidiyor. Hayat daha kolay ABD’de ama zaman zaman zorlukları da olmuyor değil. Sokağa daha rahat çıkabiliyorum. Tabii ki Japonya’yı seviyorum ama orada paparazziler beni rahat bırakmıyor…”

Japonya’nın Nagoya kentinde 18 Aralık 1987’de doğan Ando, 2006’da Skate America yarışmasında altın madalya, Trophée Eric Bompard’da gümüş madalya kazandı ama Moskova’da yapılan finallerde hastalanmasından dolayı ancak beşinci olabildi. Birkaç gün sonra yapılan 2007 Japonya Şampiyonasında da ikinci oldu.

Ando, 2008’e başlarken 2007 Skate America’da gümüş madalya elde etti. Ancak Japonya’da düzenlenen NHK Trophy’de dördüncü olarak hayal kırıklığı yarattı ve finallere ilk kez katılamadı. 2007 Japonya Açık yarışmasında düşmesi sonucu omzundan sakatlanmıştı ve bunun sıkıntısını çekiyordu.

Ando, “Omzumdaki sakatlık kötüydü. Kas yırtıldıysa, ameliyat olmam gerekebilirdi. Bunun da iyileşmesi üç ay alabilirdi. Atlayış ve dönüşlerde, hatta adım dizilerinde bile ağrı yapıyordu. Spirallerde Biellmann pozisyonu için yapabilmem için diğer omzumu kullanmam gerekti. Bu da çok zor oluyordu. Özel egzersizler yapmam, daha sonra omzumu bantlamam ve antrenmandan sonra geceleri de buza bastırmam gerekiyordu” diye anlatıyor o günleri…

Ando’nun sakatlığı 2008 Dört Kıta Şampiyonasında da devam etti. Bacağında bandajla kaymasına rağmen üçüncü olmayı başarmıştı ama. “NHK Trophy’de bacağımdaki kası patenimin çeliği kesmişti” diye durumu açıklıyor Ando.

Dört Kıta’dan sonra en önemli yarışma olan Dünya Şampiyonası vardı. Kısa programı sekizinci sırada tamamlayan Ando, serbest programı kaymaya başladı ancak yaklaşık 1 dakika 10 saniye kaydıktan sonra başhakeme giderek durumunu anlattı ve yarışmadan çekildiğini açıkladı.

Ando, bir yıl önce şampiyon olduğu yarışmadan çekilmesinin sebeplerini şöyle açıklıyordu: “Sabah antrenmanında ısınma sırasında baldırımda bir sakatlık oluştu. Ama ben kaymaya karar verdim. Dünya Şampiyonası benim için önemliydi. Ama serbest programa başlayınca bacağıma kramp girdi, hissedemez duruma geldim. Nikolai (Morozov) çekilmem gerektiğini söyledi”.

Ando, 2003’te antrenmanda üçlü axel yapmasına rağmen, o zamandan beri bu atlayışı denemiyor.

Yarışmaları gösteri programlarından daha çok sevdiğini anlatıyor Ando. “Yıldızlarda kayarken, ilk kez birinci olduğumda gösteri programına çıkacağımı bilmiyordum. Dolayısıyla, gösteri için hazırlanmış özel bir programım yoktu. O zaman çok ağlamıştım. Belki de bu yüzden gösterileri pek fazla sevmiyorum” diyor Japon patenci.

2010 Kış Olimpiyatlarında altın madalya kazanmayı umduğunu belirten Ando, bu arada okulunu bitirmeyi tasarlıyor ve “İki-üç yıl daha yarışmalara girerim. Hayalim, antrenör olmak ve küçük çocukları çalıştırmak” diyor.

Ando, buzdan arta kalan zamanlarında arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi, yemek yapmayı, alışverişi ve dans etmeyi sevdiğini anlatıyor. Japon patenci, ayrıca fotoğraf çekmeyi sevdiğini söylüyor ve evinde bir köpeği ve papağanı olduğunu anlatıyor.

Miki Ando’nun kendisine örnek aldığı patencilerin başında 1994 Dünya şampiyonu Japon Yuka Sato geliyor.  Bir zamanlar takım arkadaşı ve yakın dostu olan Shizuka Arakawa’nın 1998 Nagano Kış Olimpiyatlarındaki serbest programını çok ilham verici buluyor.

Raslantıya bakın ki kendisine örnek aldığı patencinin babası Nobuo Sato tarafından yetiştirildi Miki Ando…

Ando, şimdi bütün dikkatini Tokyo’daki ISU Grand Prix finaline çevirdi. Ama onun esas hedefi, rakiplerininki gibi 2010 Vanvouver Kış Olimpiyatları…

.

Nach meinem Channelling mit Morgana und der wahnsinnsfreude über einen durchaus besser funktionierenden Körper habe ich nur nochmal ganz kurz an die Türen der Wahrnehmung geklopft. Ich wollte meinen Tinnitus nochmal “aushorchen” und probieren, ob sich schon andere Dinge vernehmen lassen, als nur piepsen. Ich bekam auch tatsächlich eine Audioverbindung, allerdings über die üblichen Channelling-Bahnen (wirklich g-e-h-ö-r-t habe ich niemanden). Er hatte eine sehr angenehme Stimme und sagte, er werde mir in Zukunft mit meinem Tinnitus und dem Hellhören helfen.

Auf meine Frage, warum er denn dann nicht über meine physischen Ohren gekommen ist, sagte er nur: “Naja, bevor sie richtig eingestellt sind, hättest du mich wohl sowieso nicht gehört.” (D’oh!) Peinlich, peinlich.

Menschlich wie ich bin fragte ich dann noch nach einem Namen. Nach anfänglicher Verwirrung auf der anderen Seite der Leitung einigte er sich mit sich selbst auf “Ando”. (Kurze Erklärung: Ando ist ein Seriencharakter aus der US-Serie “Heroes” und der beste Freund und Helfer eines der Hauptdarsteller. ) Wir verabschiedeten uns. Erst jetzt kommt es mir komisch vor, dass Ando und ich wirklich nur Audiokontakt hatten, sehen konnte ich nichts. Wahrscheinlich ein Teil der Vorbereitung, beim Hellhören werde ich ja auch kein Bild mitgeliefert bekommen

Zur Zeit bin ich ziemlich ausgeschaltet von einer Grippe. Immerhin einer ganz normalen, keiner Schweinegrippe, aber trotzdem. Das übliche Spektrum reicht von Hals- und Ohrenweh über Husten und Schnupfen bis hin zu völlig verstopften Nasennebenhöhlen.

Leider Gottes ist es dabei so, dass ein derart verplombter Kopf meinen Tinnitus aggressiver werden lässt -.- Gerade war etwas Besserung eingetreten durch tatkräftige Hilfe eines Ohrenarztes, da durchkreuzt mir die Krankheit alles. Erst gestern habe ich gemerkt, dass das vielleicht gar nicht so schlecht ist….

Zur Zeit lese ich (wenn genug Hirnschmalz für diese Art von Lektüre da ist) das Buch “Gaia speaks”. Darin channelt eine Frau das Bewusstsein der Erde, und die hat ganz schön viel zu sagen!!!! Größtenteils geht es um Klimawandel, Energieströme usw aber ganz unverhofft habe ich gestern folgenden Satz gefunden:

“Nur mal so am Rande: Wenn ihr Übelkeit verspürt, euch schwindelig ist und ist generell gesundheitlich eine miese Zeit habt, dann ist das ein Resultat von spiritueller Arbeit, jemand stellt so Verbindungen zu höheren Leveln für euch her!!!” (sehr frei übersetzt aus dem grauenhaft schwierigen Enlisch, das die Gute führt*seufz*)…Und das kam mir dann doch ehrlich gesagt sinnvoll vor. Denn vor einer ganzen Weile bin ich ja schon vorgewarnt worden, dass mein Tinnitus einen bestimmten Zweck verfolgt und in meinem Kopf gewisse Bahnen neu verschaltet werden, damit ich meine Arbeit weitertreiben kann.

Ich habe übrigens beschlossen, meine Bemühungen beim Ohrenarzt erstmal einzustellen. Ich kann ja nicht jahrelang jammern, ich wäre gerne ein tolles Medium, und wenn mir dann jemand Hellhörigkeit gewähren will, deren Vorstufe nunmal manchmal Tinnitus ist, plötzlich dagegen ankämpfen……..

Moskova’da yapılan Rostelecom Cup yarışmasının en önemli özelliği, üç buçuk yıllık aradan sonra 2006 Kış Olimpiyatları şampiyonu Evgeni Plushenko’nun ilk kez resmî bir yarışmaya girmesiydi. Plushenko, bu yarışmada, 2010 Vancouver Kış Olimpiyatlarında altın madalyanın en başta gelen adayları arasında olduğunu gösterdi. Mao Asada ise Trophée Bompard yarışmasından sonra Moskova’da da sorunların devam ettiği sinyalini verdi.

2009 Rostelecom Cup yarışmasından çıkan dersler şöyle:

.

.

Plushenko hâlâ standartları belirliyor

Evgeni Plushenko, yarışmalar dönmekle kalmadı aynı zamanda kendi yokluğunda şampiyon olanlara patencilere güçlü bir de mesaj yolladı: Dünya standartlarını hâlâ ben beliriliyorum… Plushenko’nun görkemini ve sporcu cesaretini beğenin ya da beğenmeyin ama Plushenko’nun sporcu disiplinini ve hamlesini takdir etmeniz gerekir. Şimdiki puanlama yönteminde gittikçe değer kazanan zarafet belki programında göremeyebilirsiniz ama buz pateninin spor ve eğlendirici yanı olarak vitrinde ondan daha iyisi yok… Puanlarını biraz şişirilmiş olduğunu da düşünebilirsiniz. Ama Plushenko’nun atlayışlarının çok sağlam ve istikrarlı olduğunu (Dörtlüler söz konusu olduğunda eline pek su dökülemez), spinlerinin daha dikkat çekici hale geldiğini görmezlikten gelemezsiniz. Buz pateni tarihine de gözden kaçırmamak gerekiyor. Sadece bir patencinin Erkeklerde, 20. yüzyılın başında İsveçli Gillis Grafstrom’ün, ikiden fazla Olimpiyat madalyası kazandığı kayıtlı istatistiklerde. 2002’nin gümüş, 2006’nın altın madalyalı patencisi Plushenko’ya da yer açmak gerekiyor bu istatistiklerde…

Mao Asada’nın bir B planına ihtiyacı var

Paris’teki Trophée Bompard yarışmasında gümüş madalya kazanmasına rağmen gelecek için iyi sinyaller vermeyen Mao Asada, Moskova’da daha da sorunlu göründü. Şimdiye kadar girdiği bütün Grand Prix yarışmalarında madalya kazanan Asada, Moskova’da ilk kez madalyasız kaldı ve ayrıca, Büyükler kategorisinde şimdiye kadar girdiği yarışmalarda en düşük puanını aldı. Bu durumun birçok açıklaması olabilir ama biri çok açık: Bir zamanlar en önemli silâhı olan ve şimdilerde aleyhine dönen üçlü axel’a takılıp kalmış olması… Otoritelere göre, Asada diğer teknik elementleri öylesine terketti ki üçlü axel’ı yapamadığı zaman çöküyor. Yani bir B planı gerekli ona… Bir patencinin bütün kalitesini bir noktaya bağlaması için hiçbir sebep yok. Atlayış yapma yeteneği dışında, Asada’nın başkalarında pek de rastlanmayan tatlı ve akıcı bir kayış tarzı var. 2008’de de kanıtladığı gibi ayrıca kafa yapısı ve fiziksel açıdan sağlam bir yapıya sahip. Bunu, üçlü axel’da düştüğü zaman nasıl toparlandığını ve programının gerisini gerektiği icra edip iki kez üçlü-üçlü kombinasyonu yaparak Dünya şampiyonu olduğunda görmüştük.  Otoriteler der ki: Üç şey yapması gerek…
1. Üçlü axel’ı kısa programında çıkarmalı, çünkü çok riskli,
2. Bunu serbest programında denemeli ama sadece bir kez. Birinde hata yaparsa telafisi mümkün ama iki hatanın telafisi zor,
3. Programına üçlü lutz’u yeniden koymalı.

Bu atlayışta yanlış kenardan girme gerekçesiyle puan kaybedebilir ama en azından üçlü atlayış puanı alır. Bu ise, şimdilerde üçlü axel’da mümkün olmuyor ve puan kaybı çok daha artıyor. Asada, bu tür hatalar yüzünden elde ettiği ikincilik ve beşincilikten kazandığı 20 puanla final yarışmalarına gitme hakkını kaybetti. Asada’nın dünyanın en iyi patencileri arasında varlığını devam ettirmemesi için hiçbir sebep yok ama dikkat… Bunları başta Tatiana Tarasova olmak üzere teknik ekibi bilmez mi? Bilir tabii ve çoktan hazırlıklara başlamışlardır bile…

Weir ilerleme kaydediyor… Wagner bunu başardı bile

Johnny Weir, Moskova’da hata yaptı. Bunun gerekçelerini de izah etti. Ocak ayından bu yana yarışmamayı gerekçe gösterdi (2009 Dünya şampiyonasında yoktu). Ama bazı ilerlemeler de kaydetmiş. Beşinci olduğu 2009 ABD Şampiyonasından daha farklıydı.

Hataları antrenman eksikliğinde değil yarışma eksikliğinden geliyor gibi göründü. Programlarının bu yıl ifade gücünün daha yüksek olduğu görülüyor. Weir, geçmiş yıllarda kendisi için kaymakla suçlanır, programlarının ifade yanının eksik olduğu söylenirdi. Bu yılki serbest programında cesur müzik ve tempo değişimi olduğu ve Weir’in koreografisine yaratıcı bazı yenilikler kattığı görülüyor. Weir, serbest programında hata yapmasına rağmen sonuna kadar camlı bir kayış tarzı sergiledi.

Eğer Ashley Wagner Olimpiyatlara gidecek iki Amerikalı bayan patenciden biri olamazsa, bu iyi hazırlanmadığından kaynaklanmayacak. Yeni sezonda şimdiye kadar piste çıkanlar için yarışmaya en hazırlıklı görünen Wagner oldu. Wagner, Moskova’da, her zamanki yarışmaya asılan tarzı ve hep gelişen artistik yanıyla gümüş madalya kazandı. Bu da, kendisi için Olimpiyat sezonuna etkileyici bir başlangıç oldu.

Gözünüzü Ando’dan ayırmayın

Bütün dikkatler Mao Asada’ya çevrilmişken Miki Ando gözden kaçmasın. Ando, 2007’de Dünya şampiyonu olmasından bu yana ilk kez altın madalya kazandı. Ando, Asada’nın bugünlerde yaşamakta olduğu düşüş dönemini yaşadı ve geride bıraktı. 2006 Torino Olimpiyatlarında 15. olan Ando, bir yıl sonraki Dünya Şampiyonasında altın madalyanın sahibi oldu. 2008’de, sakatlık nedeniyle unvanını savunamayan ve gözyaşları içinde serbest programı yarıda bırakan Ando, 2009 Dünya şampiyonasında sahneye yeniden çıktı ve bronz madalya kazandı. Hem de Mao Asada’yı geride bırakarak… 2010 Vancouver’de Güney Koreli Yu-Na Kim, altın madalyanın bir numaralı adayı olarak görülüyor. Ando, altın adayları arasında ikinci sırada bile değil. Ama 2006’da altın madalya, favorilerin yaptığı hatayı (Irina Slutskaya ve Sasha Cohen) kendi lehine çevirmeyi bilen deneyimli, sabırlı ve teknik kapasitesi yüksek eski bir Dünya Şampiyonu Japon patenciye gitmişti (Shizuka Arakawa). Ando’nun durumuna ne de çok benziyor değil mi?

Japon erkeklerini seyretmek çok zevkli

Vancouver’de erkekler yarışması şüphesiz çekişmeli ve zevkli ve heyecanlı olacak. 2009 ISU Grand Prix yarışmalarına katılan Japon patenciler, Nobunari Oda ve Takahiko Kozuka, daha ilk haftadan başlayarak seyircilerin çok zevkli yarışmalar izlemesini sağladı.

Nobunari Oda, Charlie Chaplin programıyla Paris’te birinci oldu, Takahiko Kozuka da, Moskova’da gümüş madalya elde etti. Her ikisi de, çarpıcı, göze hoş gelen ve şık programlar sergiledi. Henüz üçüncü Japon Daisuke Takahashi’yi izlemedik ama onun da bu üçlü grubun en yaratıcı ve başarılı patencisi olarak öne çıkacağını söylemek kehanet olmaz. 2008-2009 sezonunda sakatlığının giderilmesi için geçirdiği diz ameliyatı yüzünden yarışmalardan uzak kalan 2007 Dünya ikincisi Takahashi, NHK Trophy yarışmasında yeniden piste çıkıyor…

.

2009-2010 sezonu ISU Grand Prx yarışmalarının dördüncüsü olan NHK Trophy, Japonya’nın Nagano kentinde 6 – 8 Kasım 2009 tarihleri arasında yapıldı. Yarışmaya 13 ülkeden 60 patenci katıldı.

Erkeklerde, Fransız Biran Joubert birinci (232.70 – kısa – serbest – gösteri), Amerikalı Johnny Weir ikinci (217.70 – kısa – serbest – gösteri), Çek Cumhuriyetiden Michal Brezina üçüncü (217.48 – kısa – serbest – gösteri) sırayı aldı.

Bayanlarda, Japon Miki Ando altın (162.55 – serbest – gösteri), Rus Alena Leonova gümüş (160.85 – serbest – gösteri), Amerikalı Ashley Wagner bronz (155.99 – serbest – gösteri) madalya kazandı. Madalya töreni – Final

Çiftlerde, Çinli Qing Pang/Jian Tong çifti birinci (199.65 – kısa – serbest – gösteri), Rus Yuko Kavaguti/Alexander Smirnov çifti ikinci (193.05 – kısa – serbest), Amerikalı Rena Inoue/John Baldwin çifti üçüncü (158.78 – kısa – gösteri)  oldu .

Buz Dansı’nda, Amerikalı Meryl Davis/Charlie White birinci (201.97 – orijinal – serbest – gösteri), İngiliz Sinead Kerr/John Kerr ikinci (177.73 – orijinal – serbest – gösteri), Kanadalı Vanessa Crone/Paul Poirier üçüncü (165.89 – orijinal – serbest – gösteri) sırayı elde etti.

ERKEKLER

Kısa ve serbest programda birinci olan Fransız Brian Joubert, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 70.65 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 76.70 puan alan Joubert, toplam 147.35 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (43.10 üzerinden 46.80 + 38.55 = 85.35 puan) ve serbest program sonundsa toplam 232.70puan elde eden Joubert, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Fransız patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 68.49 üzerinden 70.65 puan aldı.

Paris’teki Trophée Eric Bompard yarışmasında dördüncü olan Joubert, toplam 24 puan elde etti. Joubert, büyük bir ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa ve serbest programda üçüncü olan Amerikalı Johnny Weir, genel sıralamada ikinciliği elde etti ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 68.15 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 71.20 puan alan Weir, toplam 139.35 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (38.30 üzerinden 41.70 + 36.65 = 78.35 puan) ve serbest program sonunda toplam 217.70 puan elde eden Weir, genel sıralamada ikinciliğe yükseldi ve gümüş madalya kazandı.

Amerikalı patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 64.03 üzerinden 68.15 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında dördüncü olan Weir, toplam 22 puanla final yarışmasına kalamadı.

Kısa programda altıncı, serbest programda ikinci olan Çek Cumhuriyetinden Michal Brezina, genel sıralamada üçüncülüğe yükseldi ve 0.22 puan farkla Weir’in gerisinden kalarak bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 78.78 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 67.90 puan alan Brezina, toplam 146.68 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (34.70 üzerinden 37.10 + 33.70 = 70.80 puan) ve serbest program sonunda toplam 217.48 puan alan Brezina, 0,22 puan farkla ikinciliği kaçırdı ve bronz madalya kazandı.

Çek patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 69.08 üzerinden 78.78 puan aldı.

Brezina, üçüncü olduğu için 11 puan kazandı. Çek patencinin başka bir Grand Prix yarışmasına katılması öngörülmüyor, dolayısıyla finalde olmayacak.

.

ERKEKLER SIRALAMASI

.

BAYANLAR

Kısa ve serbest programda ikinci olan Japon Miki Ando, genel sıralamada birinciliğe yükseldi ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 48.93 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 58.40 puan alan Ando, (düşme) 1 ceza puanı indirilmesinden sonra toplam 106.33 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (29.50 üzerinden 28.70 + 28.52 – 1 (düşme) = 56.22 puan) ve serbest program sonunda toplam 162.55 puan elde eden Ando, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Japon patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 45.43 üzerinden 48.93 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Ando, toplam 30 puan kazandı ve final yarışmasına katılma hakkını elde etti.

Kısa programda beşinci, serbest programda birinci olan Rus Alena Leonova, genel sıralamada ikinci sırayı aldı ve gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 57.07 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 51.44 puan alan Leonova, toplam 108.51 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (27.10 üzerinden 26.90 + 26.44 – 1 (düşme) = 52.34 puan) ve serbest program sonunda toplam 160.85 puan elde eden Leonova, genel sıralamada ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Rus patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 56.77 üzerinden 57.07 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında üçüncü olan Leonova, toplam 24 puan elde etti. Leonova, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa programda birinci, serbest programda üçüncü olan Amerikalı Ashley Wagner, genel sıralamada üçüncülüğe indi ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 45.61 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 53.84 puan alan Wagner, toplam 99.45 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (27.80 üzerinden 29.62 + 26.92 = 56.54 puan) ve serbest program sonunda toplam 155.99 puan elde eden Wagner, genel sıralamada üçüncülüğe indi ve bronz madalya kazandı.

Amerikalı patenci, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 50.81 üzerinden 45.61 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında ikinci olan Wagner, toplam 24 puan elde etti. Wagner, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Kısa programda sekizinci olan İsviçreli Sarah Meier, sakatlık nedeniyle yarışmadan çekildi.

.

BAYANLAR SIRALAMASI

.

ÇİFTLER

Kısa programda ikinci, serbest programda birinci olan Çinli Qing Pang/Jian Tong çifti, genel sıralamada birinciliği elde etti ve altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 69.63 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 62.72 puan alan Çinli ikili, toplam 132.35 bölüm puanıyla serbest programda birinci oldu. Kısa (33.30 üzerinden 37.74 + 30.56 – 1 (süre ihlali) = 67.30 puan) ve kısa program sonunda toplam 199.65 puan elde eden Qing/Pang çifti, genel klasmanda birinciliğe yükseldi ve altın madalya kazandı.

Çinli ikili, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 58.95 üzerinden 69.63 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Pang/Tong çifti, toplam 30 puanla final yarışmasına katılmaya hak kazandı.

Kısa programda birinci, serbest programda ikinci olan Rus Yuko Kavaguti/Alexander Smirnov çifti, genel klasmanda ikinciliğe indi ve gümüş madalya kazandı.

Kavaguti/Smirnov çiftinin fırlatmalı dörtlü salchow denemesinde Kavaguti fena şekilde düştü. Çift, düşmeye bağlı olarak Kavaguti’nin omzunun çıkmasından dolayı programa ara vermek zorunda kaldı. Kavaguti’nin omzunun tekrar yerine yerleştirilmesinden dolayı çift programına kaldığı yerden devam etti. Rus ikili, düşmeden dolayı 1, programa uzun süre ara ermekten dolayı 2 ceza puanı aldı. Kavaguti/Smirnov, bu durumdan dolayı gösteriye çıkamadı.

Teknik değerlendirmede 65.39 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 61.76 puan alan Rus çifti, (1 düşme ve programa uzun süre ara verme) 3 ceza puanı kesilmesinden sonra toplam 124.15 bölüm puanıyla serbest programda ikinci oldu. Kısa (33.30 üzerinden 38.94 + 29.96 = 68.90 puan) ve serbest program sonunda toplam 193.05 puan elde eden Kavaguti/Smirnov ikilisi, genel sıralamada ikinci oldu ve gümüş madalya kazandı.

Rus çifti, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 61.41 üzerinden 65.39 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da ikinci olan Kavaguti/Smirnov çifti toplam 26 puan elde etti. Final yarışmasına katılıp katılmayacağı rakiplerinina alacağı sonuçlara bağlı…

Kısa programda dördüncü, serbest programda üçüncü olan Amerikalı Rena Inoue/John Baldwin çifti, genel sırlamada üçüncülüğe yükseldi ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 59.14 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 49.12 puan alan Inoue/Baldwin çifti, (düşme ve süre ihlali) 2 ceza puanı kesilmesinden sonra toplam 106.26 bölüm puanıyla serbest programda üçüncü oldu. Kısa (30.30 üzerinden 29.04 + 24.48 – 1 (düşme) = 52.52 puan) ve serbest program sonunda toplam 158.78 puan elde eden Inoue/Baldwin ikilisi, genel sıralamada üçüncülüğe yükseldi ve bronz madalya kazandı.

Amerikalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 60.90 üzerinden 59.14 puan aldı.

Pariste’ki Trophée Eric Bompard yarışmasında dördüncü olan Inoue/Baldwin ikilisi, toplam 20 puanla finale kalamadı.

.

ÇİFTLER SIRALAMASI

.

BUZ DANSI

Üç yarışmayı da birinci sırada tamamlayan Amerikalı Meryl Davis/Charlie White çifti, altın madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 49.50 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 51.29 puan alan Davis/White ikilisi, toplam 100.79 bölüm puanıyla birinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 18.90 + 19.19 = 38.09 puan), orijinal (26.70 üzerinden 31.50 + 31.59 = 63.09 puan) ve serbst dans sonunda toplam 201.97 puan elde eden Davis White çift, genel sıralamada birinci oldu ve altın madalya kazandı.

Amerikalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 40.80 üzerinden 49.50 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında da birinci olan Davis/White çifti, toplam 30 puanla finale katılma hakkını elde etti.

Üç yarışamda da ikinci olan İngiliz Sinead Kerr/John Kerr ikilisi, gümüş madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 43.00 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 43.16 puan alan Kerr/Kerr kardeşler, toplam 86.16 bölüm puanıyla serbest dansta ikinci oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 17.42 + 17.62 = 35.04 puan), orijinal (24.70 üzerinden 28.10 + 28.43 = 56.53 puan) ve serbest dans sonunda toplam 177.73 puan alan Kerr/Kerr çifti, genl sıralamada ikinciliği elde etti. ve gümüş madalya kazandı.

İngiliz dansçılasrı, teknik değerlendirmede, elemenalarının toplam temel değeri olan 39.30 üzerinden 43.00 puan aldı.

Paris’teki Trophée Eric Bompard yarışmasında üçüncü olan Kerr/Kerr kardeşler, toplam 24 puan elde etti. Kerr/Kerr çifti, büyük ihtimalle final yarışmasına katılamayacak.

Zorunlu dansta dördüncü, orijinal ve serbest dansta üçüncü olan Kanadalı Vanessa Crone/Paul Poirier çifti, genel klasmanda üçüncü oldu ve bronz madalya kazandı.

Teknik değerlendirmede 43.20 puan, bileşenler değerlendirmesinde de 41.31 puan alan Crone/Poirier ikilisi, toplam 81.51 bölüm puanıyla serbest dansta üçüncü oldu. Zorunlu (15.50 üzerinden 15.40 + 15.11 = 30.51 puan), orijinal (23.90 üzerinden 26.20 + 24.67 = 50.87 puan) ve serbest dans sonunda toplam 165.89 puan alan Crone/Poirier çifti, genel sıralamada üçüncülüğü elde etti ve bronz madalya kazandı.

Kanadalı çift, teknik değerlendirmede, elemanlarının toplam temel değeri olan 38.50 üzerinden 43.20 puan aldı.

Moskova’daki Rostelecom Cup yarışmasında dördüncü olan Crone/Poirier çifti, toplam 20 puanla finale kalamadı.

.

BUZ DANSI SIRALAMASI

.

NHK Trophy’de zorunlu dans olarak Tango Romantica belirlendi. Tango Romantica, romantik bir havası olan ve tangonun lirik ifade özelliklerine sahip bir dans olarak bilinir. Kayılmasında dansçıların kenar kullanımı çok önemlidir. Adım dizilerinin zorluğuyla bilinen dans, akıcı olmalıdır.

1976 Olimpiyatları şampiyonu Ludmilla Pakhomova ve Alexander Gorshkov ile antrenörleri Elena Çaykovskaya tarafından hazırlanan Tango Romantica, ilk kez Moskova’da 1974’te sunuldu.

.

.

Sonuçlar için tıklayınız

.

¿Qué está pasando en “Héroes”? Muchos se hacen está misma pregunta ya que no hace mucho tiempo han surgido rumores que catapultaban a la serie a un final efímero. Pero las audiencias ponen el punto claro, y parece ser que “Héroes” sigue siendo un gran referente en NBC.

Y aunque los datos han descendido bastante respecto a otras temporadas, hay que recordar que es la serie más descargada de Internet y que otras series que se han estrenado este año no han elevado esos datos. Así que opino que la serie no corre ningún peligro de ser cancelada, no por ahora. Y menos después de confirmar los 19 capítulos que se emitirán esta temporada.

4×01 y 4×02 – 6.020.000 espectadores
4×03 – 5.800.000 espectadores
4×04 – 5.400.000 espectadores
4×05 – 5.600.000 espectadores
4×06 – 5.670.000 espectadores
4×07 – 5.860.000 espectadores

El caso es que la muerte vuelve a rondar por el cast de “Héroes”. Muchos son los personajes que han ido desapareciendo a los largo de las temporadas, pero parece ser que esta vez será de verdad uno que se mantiene desde la primera. Por ahora, como es totalmente obvio, no se conoce la identidad del susodicho pero al menos desde los foros y personas mas destacadas de este mundillo se dice que es un personaje masculino.

Algo totalmente corriente si pensamos que Claire, Tracy y mama Petrelli están dando mucho juego esta temporada, y son los personajes fijos desde la primera. Como chicos, pues yo pondría en la ruleta rusa a Sylar/Nathan, Hiro o Mohinder. Matt no creo que corra mucho peligro, al igual que Peter o Ando que no tienen mucho que perder.

Sin embargo los anteriores son personajes que han ido perdiendo gancho, sobre todo Hiro (por el que yo apuesto) o Mohinder que ha desaparecido en los primeros episodios de la cuarta temporada o Sylar/Nathan para saber quien se queda al final con la personalidad perdida de Sylar, si Nathan o el mismo. Parece ser que antes de que nos demos cuenta el misterio se resolverá, pero yo os pregunto ¿Quién creeis que sobra en la serie? ¿ de quien podemos prescindir?

project 2 was a case study, which means we build a model of a building done by a famous architect with the goal of discovering something about that building. almost all projects this semester focus on the control of natural light, and the buildings we were assigned for our study reflected (no pun intended) on that-  click for pics this is the actual building in japan, which i basically cut a line through and built a model of

^someone suggested that i cut strips of paper to seal off the edges of the foam core. this technique is a little time consuming, but gives the model a clean and finished look.

^ one of the pics on the left was on upside down D: fortunately i caught and fixed it before i presented.

“all walls manifest a power that borders the violent. they have the power to divide space, transfigure place and create new domains. walls are the most basic elements of architecture, but they can also be the most enriching”

-tadao ando

the project was pretty simple and straight forward, which was a relief. even more great news is that we didn’t get our next project assigned yet (a multi-story office, i think) and we have the weekend off

-chean

This video… I don’t know how to describe it.

But, I think I’ll stick to this Ando:

I met this man once. And yes, he really does shoot bolts of energy out of his hands.

Estreno esta nueva sección llamada “Review”, en referencia a la premiere de la 4ª temporada de la serie “Héroes” donde se emitieron los episodios 4×01 Orientation y 4×02 Jump, push, fall.

Mucho se habla de esta serie, que desde la primera temporada que fue magnífica no levanta cabeza y yo estoy de acuerdo. De la segunda y tercera temporada lo único que se puede destacar es el magnífico fichaje de Kristen Bell (Veronica Mars), por lo demás, en la 1º parte muchos poderes y en la 2º una trama sin mucho sentido.

Parecía que todo iba a cambiar, que “Héroes” volvía a sus origines pero no ha sido así. Después de ver la premiere de la nueva temporada los datos de audiencia hablan por sí mismos, cuando ha sobrepasado los 6 millones de espectadores de manera muy justa (en anteriores superaban los 10). Y es que el episodio es lento, sin contar nada en concreto y sin ver una sola trama que merezca la pena. A destacar, eso sí, la inclusión del Carnival que promete guardar cierta curiosidad pero poco se ha podido ver en los dos primeros episodios.

Claire va a la universidad, en donde matan a una estudiante y con su nueva amiga intentara resolver el crimen, una trama ¿Veronica Mars?; de nuevo van a crear una compañía ¿no nos suena eso de algo?; Peter vuelve a ser paramédico ¿otra vez? Es raro el doble sentido que tiene Tracy Strauss que no se sabe si es buena o mala, si esta con Noah o se alineara de la mano de Samuel; Hiro y Ando y sus poderes mágicos y viajes temporales, y como he dicho sin una trama lineal y sin concretar.

Si ha vuelto al principio, pero a las mismas historias, a los mismos errores, a las mismas cuestiones que nos gustaron pero que ahora ya no están bien vistas. Yo seré paciente, la serie (por la temática de superhéroes) me gusta y le daré un margen para comprobar si has escarmentado o siguen igual que siempre. ¿Qué opináis vosotros? ¿os ha gustado?

Ando and Hiro chase their superhero dream careers on "Heroes"

Just getting my feet wet with the new fall TV season. While the jury’s still out on new shows, I’ve been a fan of “Heroes” almost from the beginning. In the 2-hour season premiere, Hiro, Ando and Peter Petrelli are chasing their dreams of becoming true-blue superheroes. When it comes to our careers, how can we be successful without dreams and the will to pursue them?

In the Season 4 premiere, Hiro (played by Masi Oka) and Ando (played by James Kyson Lee) are intent on making superheroism a profession by starting their own heroes for hire business called “Dial a Her0″. Meanwhile, on the other side of the planet, Peter (played by Milo Ventimiglia) is taking the superhero/alter ego route by playing a mild mannered NYC EMS Tech, while secretly using his super powers to save people’s lives. All are trying to live their lives on their own terms after an unending string of events that have forced them to use, lose and regain their powers to save humanity in one way, or another.

Don’t Just Dream It, Do It

For me, life can sometimes feel like it’s forcing me to live on its terms, pulled one way or another by obligation and circumstance. The only way to live your life or develop your career the way you want is to HAVE dreams and to PURSUE them.  Curt Rosengren suggests filling in the blanks of your dream to make it reality in “How to Move Forward With Action or Dream“.

Make Sure It Comes From the Right Place

However your dream is borne, make sure it comes from the right place- heart and soul. You’ll need both to make your dream come true. If it comes from anywhere else, you won’t have the courage or the passion to take one step.

What motivates you to chase your dreams? Share it here.

After a disappointing season 3, “Heroes” is back and it is still unclear whether or not the new year will redeem the rapidly declining show. The first episode seemed to be travelling down the same, slow-moving road, where the characters are still struggling with the exact same problems as they have been for the entire show. Claire is still trying to keep her real identity at bay; Noah is still lying to people and is conflicted about the new company once again; Angela is still controlling everything from the outside; Hiro and Ando are still having problems with time travel; Matt Parkman is still trying to deny who he really is so he can live like a normal human; and Peter Petrelli is once again running away from everyone. Not to mention the fact that Tracy is brought back AGAIN, so ridiculous.
I do like some of the new characters, but it might take a few episodes to see if they were actually worth bringing into the show. Overall, I’m very skeptical and might be kicking this show to the curb after episode three or four due to the lack of a decent storyline and the repetition of that storyline. The pace will need to pick up considerably in order to keep the audience from falling asleep. Although I guess it won’t be a total waste, it will give families and friends an extra hour every Monday to catch up on each other’s lives or work on their taxes.

A good way to win me over, tight white shirts and Peter Petrelli. A better way would be to get the shirt off completely.

I made the title a question for which I have no answer this early.  Definitely not yet though.  A few intriguing things are happening that are enough to keep me tuning in, beyond the pretty (of which there was much!).  I don’t feel like doing a recap of 2 hours worth of show because you know, that’s a lot of effort and my brain can’t handle that.  Instead, we’ll go back to my tried and true list of things I liked and things I didn’t.  I’m sure I’ll forget some stuff but I’ll do my best to cover the whole thing.

Things I didn’t like:

• It looks to be the year of Hiro.  He was ALL OVER the first two episodes, young him and current him.  The good news is he’s supposedly dying.  The bad news is, someone will probably heal him just to thwart me.  My money is on Mohinder, because you know he can only be smart when it sucks for him to be so.
• Tracy being alive and well and possibly partnering with HRG.  I could totally handle it if that partnership were to be nothing but a partnership but you know that bitch is getting naked soon.  Probably with HRG, thus decooling him in a major way.  I am not pleased.
• The rise of Janice and Matt’s total memory loss when it comes to his love of a lifetime with Daphne.  He remembers her dalliances but not his own.  It irritates me.  The writers brought on all these new characters, let’s not pretend that they never existed.
• Danko’s death.  Don’t get me wrong, I’m fine with him dying, but dying at the hands of Zorro?  He was Sylar’s to kill, dammit.
• Hiro getting some time traveling skills back.  I don’t know if he can go anywhere but the carnival, but his new purpose of going back in time and making life better for people just annoys me.  Stop trying to force that character down our throats.  What happened to Hiro of season 1?
• Ando/Hiro’s sister getting together.  Tripp said it best when we IMed through the show, if she hated him for a zillion years because Hiro spilled Ando’s slushy on her, then the bitch doesn’t deserve Ando now.  Tripp didn’t say bitch, but I will.  Also, is that the same actress?  I remember her as being way prettier but maybe I’m wrong.
• The carnival itself.  I’m afraid of clowns…not like screaming afraid but I do not like them.  AT ALL.  Every time they cut to the carnival I wait to see a freaky clown appear, even worse, a freaky clown with some kind of powers.  When that happens (and you know it will just to hurt me) I will be here screaming about it.  Take that to the bank.
  

  What is this chick's power? Shirtless fortune telling?

• The new people and their weird new powers.  I don’t know that I don’t like them, yet, but I don’t know that I do.  I mean, what is up with tattoo girl?  Samuel inks her and she comes up with faces and tells him of their importance to the carnival?  What the hell is her power?  I don’t really get Samuel’s either, I guess he’s just a Magic Ink Man?
  

  Uh...Claire could do way better, even if she is annoying.

• Claire’s future lesbian lover.  Um…how do I say this without sounding like a superficial bitch?  Hmm…well screw it, I am one.  Chick is homely.  Claire is many annoying things but ugly she is not.  If she’s going to go girl, she could go better.  New girl seems psycho stalkery too…she probably killed Annie so she could room with and seduce Claire.  Freaky.
• Not enough Sylar.  What, you know that will be a major complaint of mine until they demorph him!

Peter was very pretty.

Things I liked:

• Peter…oh yes, I liked Peter.  Peter in his tight white shirt, Peter in his uniform, Peter with the ninja skills.  Milo was looking damn good last night and I appreciated it every time.  And I’m not gonna lie, when he went Ninja on Zorro, (I do not know that guys name so he has been dubbed) I squeed.  It was a beautiful thing.
  

  Elle! Sob!

• Nathan noticing something was not quite right with his powers.  I loved the little bit of Elle’s power we got to see, though I would love it more if she were NOT DEAD!
  

  Hello mother! Angela seeing Sylar in Nathan is going to be fun.

• Angela seeing Sylar in her mind when she’s with Nathan.  That’s going to be fun to watch unfold until Sylar is back for good.
• Claire’s hair.  Marked improvement without the wig.  I’d still be happy if she failed to exist, but since that’s not an option at least her wig won’t be sending me into fits of rage this year.
• No Mohinder.  I don’t know if he’s still in the desert trying to right his father’s wrongs but less drain brain on the scene is always a good thing.
• Samuel himself.  Yeah, I’m not sure about the carnival thing but I found Samuel to be rather compelling.  I have no idea what his deal is and why he’s interested in Hiro and the Petrelli’s (thanks to tattoo girl) but I am intrigued.
  

  If Matt insanity is the only way I get to see Sylar, bring it on.

• Parkman’s decent into madness or the darkside.  Tripp wasn’t happy with the Sylar involvement here but I was…firstly, I get to see him, so you know, happy me.  Secondly, he’s not Sylar.  He’s a figment of Matt’s screwed up mind.  He’s feeling crappy about what he did and he’s projecting Syler into all these situations, from kidnapping his baby to rehab.  Watching Matt freak out in front of all the other addicts cracked me up, as did him being at an addiction meeting for his mind control issues.  I think Matt has the coolest power this side of Sylar and Peter and it’s the one I would take if I couldn’t have them all.  And no lie, I’d use that stuff and I’d probably go darkside myself with it.  I think it’s gonna be fun.
  

  Best. News. Ever.

• Hiro is dying.  I know it probably won’t actually happen but I’ll cling to the hope all year long.  Yes, I have issues.

I think that hits the big highlights for me.  I really don’t know what is happening with the carnival but I am looking forward to Peter/Samuel interaction.  The fact that the broken compass worked for Peter has to mean something, though what I do not know.  Hopefully HRG will get dragged in with the Petrelli’s and I can truly enjoy a storyline for awhile.  I loved that Nathan reached out to Peter for help with his outta control powers and want to see if anything transpires there too.  And Momma…she’s gonna pay the piper eventually for what she did.  Angela vs. Sylar will be fascinating.

I loved this ninja knife fight scene between Peter and Zorro. More please.

The murder on campus stuff interests me a bit, unless it is the psycho future lesbian lover.  Then all bets are off.  The adventures of Hiro going back to right the wrongs has me petrified but hopefully enough other stuff will be going on to get me through.

I’ll be back next week, hopefully with plenty more pretty pictures of Peter and Sylar.  You know that’s what I’m really in it for, right?

Ο νέος κύκλος βρίσκει τους ήρωες μας να προσαρμοστούν με την πραγματικότητα. Η Claire, και ο Matt προσπαθούν να ζήσουν μία φυσιολογική ζωή μακρυά από τις ικανότητές τους, αλλά το αν θα το πετύχουν θα φανεί στο μέλλον. Από την άλλη ο Hiro, ο Ando και ο Peter προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους για το καλό της ανθρωπότητας. Η χαροκαμένη μάνα Angela ανησυχεί για τη συμπεριφορά Sylar, ο οποίος νομίζει πως είναι ο Neithan (ότι να ναι…!!!). Ωστόσο μία νέα απειλή εμφανίζεται, και το μυστηριώδες καρναβάλι θα φέρει μάλλον τα πάνω κάτω.

Hello Gossiper’s

My List is getting shorter and shorter next we have ando93 promnight95 the stupid whore  youteber will be getting what col got a taste of it’s own medicen

xoxo

DeepFreezeGossip

This weekend I went to the Hyogo Prefectural Museum of Art. The museum is a little far from me– about an hour and half away (one stop past Sannomiya); however, their current exhibition, Visual Deception, seemed like proper impetus to make the trip.

Tadao Ando designed the museum, so the building itself was part of the draw as well. I have been impressed with his buildings whenever I encounter them. The Contemporary Art Museum in St.Louis was probably my first cognizant exposure to Ando’s work. I also like the that a former boxer from Osaka who never received any formal architectural training has this great sense of shape and framing the amazing views his buildings create. It’s like someone gave Avon Barksdale a T-square.

Ando is perhaps most famous for his concrete construction method where many of the interior and exterior walls are simple, smooth (yet not flawless) exposed concrete slabs. He is not the first architect to use this method (so I’m told) but the way he uses it and his consistency with the material have made it a signature of his work.

play stairway to museum

The Hyogo Prefectural Museum was unlike the Contemporary Museum in many ways; namely it was bigger and used a much darker color pallet for the ceiling and walkway ornamentation (if one could call it that). A first I wasn’t sure how I felt about the building. From the exterior there are hints that it might be part of some terrible future dystopia imagined in the 80’s. Inside, however, the building is really quite elegant. There are a number of long, geometrically-magnificent spaces. The stairways range from the massive and wide forum variety to winding Escher-like narrow stairs that spiral down wall of rectangular corridor.  The darker pallet also helps to balance out large amount of light pulled from the outside. Without a dark colored ceiling the contrast between the spaces and the sight lines created would be lost.

While I enjoyed the building, the way the exhibition was highly imperfect. Apparently in Japan, and exhibition cannot sell out. This means people funnel in to the exhibit as quickly as they can. Unfortunately for me, this was a fairly popular exhibit.

more stairways

My girlfriend and I were smart enough to buy tickets to the exhibition at the train station–who knew you could do that–and this allowed us to bypass the ticket-buying line which reports suggested was about an hour long. However, we still had to wait ten minutes in the Exhibition entrance-line. This was not terrible, however the opening room to the exhibition was extremely crowded. The room itself was large, however everyone was crammed along intermittent pieces of wall space  that held the works of art. The Exhibits signature pieces by Giuseppe Achimboldo (below) were particularly crowded.

This guy's a vegetable

The entire scene was pretty much a foreigner’s nightmare museum experience.It hit a number of the bad museum experience pressure points;

1. It’s lots of people who are used to being crammed into trains at rush hour, so they abandon all respect for personal space and cram around you as much as possible.
2. It’s a crowd that skews slightly on the elderly side, so they are moving as slowly as possible.
3. I am the tallest person, so if I’m in front, I am the one ruining it for everybody–as such I am forced to observe from the back of the pack
4. There’s around round of “the new” flu  going around (perhaps this is swine flu II, I don’t know) so everyone is either wearing masks that don’t work or sneezing on people wearing mask.

It was a tad bit hellish.

After a few minutes I made the executive decision to forgo context and simply move to ahead of the crowd when possible and try to intimately view a few pieces of art rather than try to see everything trudging along with the mases.

It was a good decision. There were several rooms dealing with the Dutch and French master who developed and played with the depiction of depth and perspective. This was followed room tying in Japanese scroll and Ukiyoe printing into the development of visual illusions and depth before finally taking off with the modern pieces.

The exhibit had one a the more interesting collections of Magritte’s work that I had seen and I really did enjoy, what I perceive to be, his sense of humor about perception and reality. The highlight of the exhibition for me was a piece by Patrick Hughes, which depicts a Venetian style sea city. The piece is painted on a 3D canvas, where the triangular blocks of wood just out from the wall towards you. The scene is painted in such a  way that as you move the depth and lighting changes altering what you see and creating the illusion of an actual cityscape.

Overall the exhibit was pretty great. The modern pieces at the end were a nice pay-off. The crowds however did little to change my perspective that museum visits in Japan should be remain rare occurrences.

CAROLYN’S COMPOSITIONS

HONEY WENT HOME

She’s romping about animal heaven

 It looked good for Honey’s recovery when I posted Honey’s Coming Home! Our cat must recuperate. What happened a few days later was surprising. Honey’s story continues below. 

     Honey lay on the table in the examination room at Loyalhanna Veterinary Clinic, Inc. I sat and observed her closely, looking to see if her heart was demonstrating the same rapid and hard rhythm I had seen during the previous evening.

     At about 8:45 a. m. Saturday morning I’d called the vet’s office to share my concerns. Following her visit to the clinic on August 20, when she’d been diagnosed with two fractures on the top of her leg near her hip bone, she’d done fine. She didn’t like being confined, but it was a minor price to pay for her recuperation time. She ate, slept, purred and accepted her medication: prednisolone.

To see pictures of Honey, click on: http://www.flickr.com/photos/carolyncholland/3872399797/  & http://www.flickr.com/photos/carolyncholland/3873184126/in/photostream/

      On Thursday, the 27^th, I cut her medication in half. The morning dose went fine, but she fought the evening dose. Not just fought it. She freaked out. I set the medication aside and comforted her.

     Friday morning, she freaked out again. And again I set it aside. She also seemed lethargic, didn’t purr for me, and I noticed she hadn’t eaten. I offered her treats. She turned away from it.

     I had to be away during the day. When I returned home, she still hadn’t eaten, and still refused treats. And her heart was beating in a manner I defined as being in stress. During the evening, my husband Monte held her and she purred graciously. My son Nolan, who was in from Cleveland,  my daughter Sandy, granddaughter Jordan and her friend Alexis, made Honey the center of attention until it was time for all of us to settle down for the night.

     She still had not eaten by morning. When we arrived at the vet clinic Honey seemed to take interest in the other animals. She also began purring while in her cage. Her purring continued nonstop for the rest of her time.

     Dr. Croft examined her record, and said he wanted to take an X-ray. When it was developed, he took me in to see it, telling me if he were shown  the two X-rays (he had the one from the 20^th) he would not have believed they were from the same cat. The new X-ray showed Honey had only a small portion of lung power (hence, the labored breathing), the diaphragm couldn’t be defined, the kidneys were swollen, and there was a white haze over her abdomen. He puzzled over what happened. She would need specialists for further diagnosis, and her rapid deterioration (probably, I surmised, from Thursday morning) put her at high risk. Her quality of life was definitely at a low point.

     I called Monte and Sandy, and they both agreed with what Dr. Croft was leading up to: it was Honey’s time. I also believe Honey was in agreement—demonstrated by her not eating and her contentment at the vet’s office. The three of us agreed on the very difficult decision.

     Honey was given medication to relax her, and she curled up in my arms, no longer purring—but very relaxed. When I laid her back on the table, she produced a hiccup-like reflex action, her body’s attempt to take in oxygen. Dr. Croft assured me she was feeling no pain at this point. When the final shot was given, Honey was released from the pain of her earthly life.

     During the time Dr. Croft and I spent with Honey after her final medication, he told me she was on the same table where Ligonier Township Canine Officer Ando had met his fate on August 18, 2009. Ando’s owner, Officer Eric Eslary, had brought Ando’s canine replacement, Blek, to the clinic for a check-up, then headed home to pick up Ando to bring him in for cancer treatment, chemo. Enroute home, Eslary received a call that Ando had a problem. When the dog arrived at the vet’s, his condition had deteriorated to the point that they had to make the difficult choice of putting him down.

     During Ando’s funeral it was stated that what made Ando special was his personality. That’s also what made Honey special. She was a “people” cat. Her purr lit up the room. Her cuddling was always comforting.

     I left the examination room to take Honey’s carrier to the car. As I approached the outside door, it was teeming rain.

     A staff member sought an umbrella for me. By the time she brought it to me, the rain had let up—not even a light drizzle. As I went to the car, the sun shone, producing the delightful after-rain effect that cheers the heart.

    The need to take Honey to the vet’s clinic, viewing the X-rays, and making the final decision about Honey was the downpour. The light drizzle came as she relaxed from the initial medication. The sunshine came from knowing she was at peace.

     The sun also broke through the clouds during Ando’s funeral on the Ligonier Diamond.

     Perhaps Honey and Ando are romping around animal heaven. The Rev. Dr. James B. Simons (St. Michael’s Episcopal Church, Rector PA), who officiated at Ando’s service, said he didn’t know if all dogs go to heaven, but I know this one did.” And be assured, I don’t know if all cats go to heaven. But this one—Honey—did.

 ADDITIONAL READING:

The “Meow” Chorus: A cat symphony on a Greyhound Bus

THE SNITTY CAT LIKES PUMPKIN PIE?

ELINOR’S ORPHAN KITLINGS

WHAT RIGHTS DO CATS HAVE, I ASK

FERAL BIRDS: THE LATEST COMMUNITY HAZARD

A BLUE BUTTERFLY and STAR GAZER LILIES

A DOG FOR ALL SEASONS

HEIDI

MY DOG

A finales de Septiembre (el 21 para ser más exactos), se empezará a emitir en la televisión americana el quinto volumen de Héroes, Redención (es decir, la cuarta temporada), y visto lo visto, no pinta nada mal. Nuevas incorporaciones en el reparto tal y como viene siendo habitual, en este quinto volumen serán Madeline Zima (Mia en Californication) y Robert Knepper (Prison Break o Transporter 3).

Pero ¿se resolveran finalmente todas las dudas que se plantearon durante la tercera temporada? ¿Retomaran ciertos hilos que al principio del volumen 3 parecían muy importantes y a lo largo del 4º volumen se diluyeron para dejar paso a otras subtramas?

Nosotros aún tendremos que esperar hasta 2010 seguramente para ver que ocurre con todos estos héroes y villanos, que si bien siempre tienen un buen arranque, a mitad de los volumenes pierden fuelle para acabar con un buen final pero que deja un sabor agridulce por la rapidez de los desenlaces que muestran.

Para ir abriendo boca os dejo un avance que mostraron en la Comic Con sobre este quinto volumen:

Y para los que no controlan demasiado bien el ingles, el trailer con subtítulos en español, que aunque es más cortito, aclara muchas cosas de lo que se ve en dicho avance:

Karelia