Nun ist es von den Medien offiziell bestätigt worden: Ihr, einschließlich mir dürft ab sofort völlig normal, ohne dass irgendwelche Komplikationen auftauchen, eure Angst ausleben, denn…

1. … es ist in einem Monat Weihnachten.
2. … die Patentierung des Stacheldrahtes jährt sich bereits zum 135. mal.
3. … der LHC im CERN wurde heute wiederbelebt.

Offensichtlich scheint alles höchst angsteinwirkend zu sein.

Lassen wir mal die unwichtigeren Punkte außer Acht: Werden wir nun von einem gigantischen Antimateriestrudel oder einem Schwarzen Loch getötet? NEIN, Viel schlimmer!

Vorhin hatte ich in meiner ersten Fahrstunde das Vergnügen, im Radio mitbekommen zu haben, dass ein algerischstämmiger Franzose, welcher im CERN als Ingenieur angestellt war, versucht hatte Terroranschläge auf die französische Armee zu verüben. Dafür stehen ihm doch die grausamsten Mittel zur Verfügung… palsma-rifles, Warp-Kanonen, Kill-O-Zapps, Photonenflinten, Schwarze Löcher, CERN-Dienstwägen, und so weiter.

Was wäre nur aus unserer geliebten französischen Armee geworden, hätten diese terroristischen Angriffe nicht vereitelt werden können? Genau, die Kernphysik hätte sich nie den Streitkräften als unglaublich toller wissenschaftlicher Bereich darbieten können, mit dessen Hilfe man Gammakanonen etc. problemlos realisieren kann. Dann hätte sich die Menschheit auch nie spätestens 2083 (falls 2012 doch ein Fake von so ein paar Indianern war)  selbst ausrotten können…

Jaja, so wird es ko… ACHTUNG ACHTUNG, soeben kam ein neues, furchteinflößendes Ereignis in den Mittelpunkt der Weltöffentlichkeit gerückt:

IN EINEM MONAT IST SCHON WEIHNACHTEN, UND KARSTADT SCHLIEßT MASSENWEISE FILIALEN!!! OH, MEIN GOTT!!! (AUSVER)KAUFRAUSCH!!! RETTE SICH WER KANN!!!

¡KONSUM!

Achtung, ein Fluch geht um!

Ja, ihr lest Richtig ein Fluch, in einem Bild. In einem abstrakten Bild!

Definieren wir erstmal:

Abstrakte Bilder sind Kunstwerke, meist in grellen und/oder düsteren Farbe gehalten. Dadurch erzeugen diese Schinken eine sehr düstere Atmosphäre, bei der man am liebsten spontan losheulen wöllte. Dies wir jedoch durch die abnormale Abstraktheit verhindert: Man versteht schlichtweg nicht, warum man heulen möchte. Soweit klar? Nein? Auch gut.

Mein Namensvetter Martin hat sich in dieser Disziplin versucht, jedoch ist das Bild verflucht und man kriegt Kopfschmerzen davon. Deshalb sind bisher alle (!) Versuche der Redaktion, es zu interpretieren fehlgeschlagen. Nun bin ich dran und es scheint bisher zu klappen, damit ihr auch verflucht werdet, hier das Meisterwerk (klicken zum vergrößern):

So, des Künstlers Warnhinweis war, dass man der Giraffe (haha, wo ist sie bloß?) ja nicht ins Auge sehen sollte. Just nachdem  er diesen Satz von sich gab wurde er von einem Schwarzen Loch gefressen.

Künstler, Giraffe, Fluch hin oder her, jetzt wird interpretiert. Knallhart, schwarz auf weiß:

Zuerst einmal die oberflächliche Zusammensetzung: Grau, grell – häßlig. Dunkel, eben… Was soll uns damit nahe gelegt werden? Ist das Ende nahe? NEIN, ganz im Gegenteil: Durch die offensichtliche Düsterheit wird auf die jetzt schon düstere Welt der Menschen hingewiesen. Da sich doppelte Düsterheit addiert…

… WTF? FLUCH!!! ICH BIN GERADE BEIM BLOGGEN EINGESCHLAFEN!… weiter im Text,

…

Ja, … ähm, Scheiße: Inzwischen sind nun fast 19 Stunden vergangen, ich war erkältet, hatte Schüttelfrost und musste 3 mal kotzen.

Ich glaube trotzdem an keine Flüche.

Also: Durch die offensichtliche Düsterheit, welche sich in unserem alltäglichen Leben wiederfindet (z.B.: Physikunterricht, Ostergasse, …) spricht uns der Künstler ganz direkt an, das wird vor allem durch die beiden, masochistisch verunstalteten, menschenähnlichen Piktogrammen dargestellt. Während eines von einer orangenen Giraffe mit Laserblick gegrillt wird und sich dabei offensichtlich Gedanken über Radioaktivität, die Weltbank und Recycling macht, liegt sein Kollege in einer Phasenverschiebung am Boden (daher die Verzerrungen) und verabschiedet sich unter türkisfarbenem Lichtgewitter mit “ZAP! POW! BLAM” vom Angesicht dieser Welt, offenbar ein spontanes Auftreten von Antimaterie. Was soll uns damit gesagt werden?

Giraffen, wer kennt sie nicht? Diese nervigen Viecher, die die ganze Zeit in der Savanne um sich her rennen und dauernd langweilige Akazienblätter fressen. Wäre es nicht evolutionsbiologisch höchst sinnvoll, mal was aufregenderes zu fressen? Menschen? Wie soll Meister Giraffe aber Menschen jagen? Das Bild sagt es uns: Mit ihrem Laserblick! IMMA FIRIN’ MAH LAZER!!!111einself

Das ist sie, die schon fast apokalyptische Botschaft an die Menschheit. Entweder, werden wir irgendwann alle von Giraffen gefressen, wahrscheinlich werden wir es aber garnicht merken, da wir uns zuviel Gedanken über die Umwelt und Geld machen, oder wir vernichten uns selber mit Antimaterie und verschwinden alle im türkisfarbenen Licht der 4. Dimension.

Soweit, so gut, aber was ist mit dem Schaum und der Raupenkette los? Offensichtlich, wer denkt es sich nicht, wird hier eine Anspielung auf Black Metal gemacht (Raupenkette -> Panzer -> Waffe -> Krieg -> Black Metal), der in letzter Zeit immer softer wurde (Seifenblasen), aber es besteht immer noch Hoffnung auf Besserung (grüne Seifenblasen -> Farbe der Hoffnung). Natürlich werden Black Metaller nicht von der Apokalypse erfasst, es gibt keinen Anti-Black Metal und erst recht keine Giraffen mit Laserblicken, die Black Metaller fressen würden, was denkt ihr euch denn? Gerade deshalb findet die Existenz dieser Metapher nur am Rande des Meisterwerks statt. “Happy” steht natürlich für die Gesinnung dieses Musikstils.

Kommen wir nun zum braunen und grünen Dämon. Klar, dass der braune Dämon an Baphomet erinnert und somit wieder die glücklichen Black Metaller symbolisiert, die – als letzte “Menschen” auf diesem Planeten – sämtliche Errungenschaften, oder auch Informationen, durch Black Metal ersetzten werden. Das sieht man ausschließlich daran, dass Baphomet gerade das i verschluckt. Nun, sein grüner Kumpane. Verdammt, dass ist wohl eine harte Nuss, die uns Martin² dort hinterlegt hat. Ich tippe auf die Sonne. Wiedrum im Sinne der Hoffnung in grün gehalten – dort liegt sie, unsere Zukunft:

Um der Apokalypse zu entgehen muss die Menschheit auf die Sonne umsiedeln, nicht etwa auf den Mars. Das Gute an dieser Umsiedlung wird durch das überaus freundliche Gesicht der grünen Sonne symbolisiert.

Nun, der Rest zeigt natürlich alle möglichen Wirren und Wesen der Apokalypse und ihren Folgen dar, was durch psychedelische Farbwahl besonders deutlich wird, eine Form geht mir davon aber nicht aus dem Kopf: Am Fuße der Giraffe, offensichtlich ein Atomkern… zählen wir mal nach: 7 Nukleonen.

⁷Li

Das häufigste Lithiumisotop, scheiße… was sollen wir damit nur machen?

Garnix.

Gruß,

euer verfluchter Martin

Dass man auch Wörter kürzen kann, haben wir schon unlängst bewiesen.

Dadurch eröffneten sich martin297 und Onkel Tobias vom RIAS (tobias2010) neue Wege der Wissenschaft und sie begaben sich auf das Abendteuer, Probleme der Menschheit einfach zu kürzen. Quasi die Versinnbildlichung von grammatikalischer Materie und Antimaterie (Matter and Antimatter doesn’t matter… WTF?!). Alles begann mit einem harmlosen Smiley:

Genau!

hier nochmal für euch alle:

Schweinegrippe = Neue Grippe

Schweine Grippe = Neue Grippe

Schweine = Neue

Schwein = Neu

Daraus, eben aufgrund der Tatsache, dass man Grippe kürzen kann, ergibt sich die folgliche Redundanz dieses Begriffes und er ist dann nur noch hypothetisch als reines Gedankenspiel vorhanden, dass heißt auf beiden Seiten -> der Begriff hebt sich auf & geht in den Status der Nichtexistenz über. Äquivalent lässt es sich dazu sagen, dass der Begriff ein Antibegriff wurde: Er Existiert in seiner Nichtexistenz.

Stay senseless,

Martin

Im letzten New Scientist werden 13 unbeantwortete Rätsel der Wissenschaft präsentiert. Hier mögliche orgonomische Antworten:

5. Was kommt dabei heraus, wenn man einen Wellensittich mit einem Maulwurf kreuzt? Die Frage ist einfach lächerlich, aber tatsächlich gibt es ein Lebewesen, das offenbar auf eine entsprechende Weise entstanden ist: die Seescheide. 2005 stellte man fest, daß ihre DNS zur Hälfte aus „Seeigel“ und zur anderen Hälfte aus „Lanzetfischchen“ besteht. Irgendwann muß sich also ein primitiver Urfisch mit einem Seeigel gepaart haben – bzw. im Wasser wurde ein Ei des einen vom Spermium des anderen befruchtet. Wie ist es möglich, daß daraus eine ganze Tierklasse, eben die Seescheiden, hervorgehen konnte? In Biologische Entwicklung aus orgonomischer Sicht wird gezeigt, daß neben der „mechanischen“ Genetik eine andere alle Arten umfassende „organisierende“ Kraft wirksam sein muß. Sie sorgt u.a. für die Orgonom-Form fast aller Lebewesen und ihrer Organe. Offenbar kann sie auch aus mechanistischer Sicht unvereinbare genetische Materialien so aufeinander abstimmen, daß ein funktionierender Organismus entsteht.

6. Seit einigen Jahren geistert durch die parawissenschaftlichen und „esoterischen” Medien „Morgellons Krankheit“. Von der offiziellen Wissenschaft und Medizin wurde sie lange als Massenhysterie, Hypochondrie und eine weitere urbane Legende des Internetzeitalters abgetan, doch neuerdings nimmt man das Krankheitsbild von offizieller Seite doch ernster. Es handelt sich um eine Hautkrankheit, die mit einem Schwächegefühl und Abgeschlagenheit einhergeht; man fühlt, als würden „Insekten unterhalb der Haut krabbeln“, es kommt zu schmerzhaften Ausschlägen und die Haut sondert merkwürdige „Fäden“ ab, die wie Kunstfasern aussehen. Von den besagten Medien wird diese Krankheit u.a. mit den „Chemtrails“ in Zusammenhang gebracht, mit denen ich mich in Stirbt die Orgonenergie-Hülle der Erde? (Teil 2) auseinandergesetzt habe. Haben wir es bei Morgellons Krankheit mit einem weiteren Aspekt des globalen DOR-Notstandes zu tun?

7. 1997 wurden mit Unterwassermikrophonen zwei bisher unerklärliche extrem laute Geräusch im Ozean aufgenommen: Bloop und Slow Down. Niemand weiß, was sie (und viele andere derartige mysteriöse Geräusche) verursacht hat. Siehe dazu Ea und die Wellenfunktion.

8. Die Frage, warum sich das Universum nach dem Urknall nicht selbst zerstört hat, da doch theoretisch genauso viel Materie wie Antimaterie entstanden sein muß, beantwortet sich von selbst, wenn es keinen Urknall gegeben hat. Darüberhinaus ist aber auch die hier denkbar plastisch werdende „Asymmetrie“ des Universums von theoretischem Interesse. Ich erinnere nur an den wirklich alles durchdringenden „Linksdrall“, mit dem ich mich hier bereits beschäftig habe. Diese Asymmetrie zeigt, daß das Universum nicht mechanisch ist. Es hebt sich eben nicht alles auf und führt zu Struktur- und Bewegungslosigkeit. Für den letztendlich nekrophilen Mechanisten („Wärmetod“) ist das ein unbegreifliches Rätsel und ein Skandalon.

Nu o sa-l intelegi niciodata pe cel care cere fara sa vrea sau pe cel ce vrea fara sa ceara .
Cam asa sta si treaba cu judecata, cam asa ar trebui sa gandim inainte sa criticam pe cineva. Gandeste-te la critica intr-un fel ca la Spovedanie, trebuie sa fie cinstita si vine dintr-o morala bineinteleasa si total lipsita de interes. E comic sa te gandesti ca multa lume critica/barfeste/judeca de frica sa nu fie judecata si au impresia ca, facand asta vor demonstra lumii ca nu sunt oameni slabi sau fricosi.
E comic si in acelasi timp trist sa vezi cum oamenii pun etichete in stanga si in dreapta fara sa isi dea seama ca in acelasi timp isi pun etichete lor . Ar trebui sa stea doua secunde si sa inteleaga ca NU poti face o critica la adresa cuiva atat timp cat judecata ta este Interesata si NU se bazeaza pe comportamentul individului respectiv in situatii normale .
Si toate lucrurile astea vin din greseala oamenilor de a pune pret mai mare pe obiecte , pe aspect , pe valoarea materiala , decat pe valoarea spirituala a individului. Lumea a pierdut din pacate puterea de a diferentia Fericirea Sintetica de cea Spirituala .
Cele doua planuri , Material si Fizic , Fizic si Metafizic, exista pe acelasi principiu ca Materia si Anti-Materia, ambele exista in cantitati egale in lume, dar nu pot fi amandoua in acelasi plan. NU as putea crede ca aceste doua forme de existenta ar putea coexista sau inflori .
Din pacate , intr-un sfarsit , fiecare dintre noi , ajungem sa apartinem unuia dintre ele , indiferent daca vrem sau nu , nu exista un loc Neutru asa cum ar vrea sa se creada in religia Catolica , mai exact Purgatoriu . Ar fi frumos daca ar exista , dar totusi , logic luata problema e o momeala de doi lei , la fel cum nu poti imparti exact 10:3 , la fel nu poti imparti lumea in 3 parti, nu ar mai exista echilibru.
La fel cum spun cei de la Agathodaimon in piesa Spirit soldier : Spirit is your fate and burden , Spirit is your destination , orice inteles i-ai da spiritului , de ajuns , tot acolo ajungi si nu are cum sa fie decat un singur loc , indiferent ca il numesti : Iad , Purgatoriu , Rai , Allah , Karma … , e acelasi lucru de care nimeni nu stie nimic . Sa-i spunem The Place.
Un lucru sigur il stim cu totii , un OBiect ne poate face sau determina fericirea, dar constiinta trebuie hranita cu Dragoste si nu cu dorinta , cu bunatate si vointa morala de a face bine , asta in cazul in care cireva dintre voi vrea Armonie si Liniste in Viata !!! Vrea cineva asta ??? sau sunt singurul ?

..de fapt.. daca mai gandesc mai bine… feeling like a Camerlengo

 TOENGOESKA GEOGRAFISCH EN GESCHIEDKUNDIG.

Vóór de oktoberrevolutie van 1917, die een einde maakte aan het Russische tsarenrijk, heette dit gebied in Oost-Siberië : Toengoeska. De naam is ontleend aan twee belangrijke rivieren die door dit gebied lopen : de Beneden-Toengoeska en de Stenige Toengoeska. Beide rivieren monden uit in de Jenisej. Vanaf het begin van de Sovjetperiode tot het jaar 2005 heette dit gebied Evenkië. Op 17 april 2005 werd met een referendum beslist dat het autonome district Evenkië samen met het district Tajmyr met de kraj Krasnojarsk zouden worden samengevoegd. Op 1 januari 2007 werd dit doorgevoerd. Het voormalige Evenkië was een enorm gebied (767.600 km²) maar had de kleinste bevolking (ongev. 18000 bewoners). Deze uitgestrekte regio is bezaaid met naaldbomen, de bovengrond is bevroren in de winter en moerassig in de zomer. Er heerst een streng klimaat en permafrost is er veel voorkomend. Permafrost betekent dat de ondergrond nooit helemaal ontdooit.

Evenkië was een van de meest afgelegen gebieden van het Russische rijk. Het werd bewoond door nomadische volken, maar later ook door oudgelovigen die in dit gebied hun toevlucht zochten na de val van de tsaar. Uiteindelijk werd in 1908 dit district het decor van de Toengoeska Event. Deze catastrofe vond plaats in het gebied rond Vanavara, een handelsnederzetting aan de oevers van de Stenige Toengoeska.

WAT GEBEURDE ER IN DE VROEGE OCHTEND VAN 30 JUNI 1908 ?

In de vroege ochtend van 30 juni 1908 worden bewoners van Noordwest-China en Mongolië opgeschrikt door een lichtgevend object dat zich met grote snelheid langs de hemel verplaatst. Het had een cylinderachtige-ovale vorm, verspreidde een zeer fel blauwwit licht met een rookpluim achter zich. Boven Rusland vliegt het object nu zo laag, dat het met bulderend geraas gepaard gaat. Volgens sommige bronnen veranderde het object dan van koers en vloog het daarna erg langzaam. Als het dan even later achter de horizon is verdwenen, stijgt er een zwarte rookwolk op, waaruit een enorme steekvlam te voorschijn komt, die gepaard gaat met een hevige hittestraling. Hierna volgt het geluid van een aantal zware explosies, waarvan de tweede de krachtigste was. Een enorme zuil van vuur en stof steeg kilometers op. Overal ter wereld werd de klap geregistreerd, die tot honderden kilometers ver te horen was. De verwoestende kracht was enorm en de nomaden in dit gebied dachten dat de wereld verging. Hieronder twee artistieke impressies van hoe dit object of vuurbal er moet hebben uitgezien.

DE OOGGETUIGENVERSLAGEN.

Nomaden die toen in het gebied bivakkeerden getuigen als volgt :

“opeens werd het boven de heuvel, waar het bos al omgevallen was, heel erg licht, alsof er een tweede zon was verschenen – het deed pijn aan mijn ogen en moest ze zelfs bedekken. En opeens weer een zware donder. Dat was de tweede slag. Het was een zonnige ochtend, zonder wolken, onze zon scheen helder als altijd, en opeens was daar een tweede zon”

“opeens, in het noorden, spleet de lucht in tweeën, en hoog boven het bos leek de hele noordelijke hemel met vuur bedekt te zijn. Op dat moment voelde ik een grote hitte, alsof mijn hemd in brand gevlogen was, deze hitte kwam uit het noorden. Ik wilde mijn hemd uittrekken en weggooien, maar op dat moment was er een knal in de lucht, en een enorme klap was te horen. Ik werd ongeveer zeven meter weggeslingerd en verloor het bewustzijn. De klap werd gevolgd door het geluid dat leek op stenen die uit de lucht vallen, of kanongebulder. De aarde beefde en ik bedekte, liggend op de grond, mijn hoofd omdat ik bang was dat er stenen op zouden vallen.”

Nog meer getuigenissen :

” ik zat net op de veranda, toen ik een geweldige lichtflits zag, die secondenlang duurde. Deze was boven de noordwestelijke horizon te zien. Kort daarna voelde ik en mijn buurman een gigantische hitte en verscheen er een paddestoelachtige vuurbol boven de bomen. Ik voelde vreemde tintelingen en verloor kortstondig het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam en opkeek, zag ik een gigantische wolk in de lucht en hoorde ik een daverend gerommel. Mijn rug was verbrand. De hele aarde beefde en in de grond kwamen scheuren.”

“opeens klonk korte tijd een zeer luid gekraak… het was de eerste donderslag die we hoorden. De aarde begon te trillen en te schokken, een geweldige rukwind smeet onze tsjoem (kegelvormige nomadentent) om. Toen zag ik iets vreselijks : de bomen sloegen om, de takken brandden. Het was heet, zo heet dat je bang was te verbranden. Opeens werd het op de plaats waar de bomen omgeslagen waren licht, alsof een tweede zon aan de hemel was verschenen.”  Hieronder een foto van een tsjoem of nomadentent.

De bewoners van de Vanavara nederzetting getuigden :

“het gehele noordelijke deel van de hemel werd verlicht door een vuurbal waarvan het licht sneller was dan de zon. De hittestraling was zo hevig dat we vreesden dat onze kleding vlam zou vatten. Tegelijkertijd voelden we de grond onder onze voeten trillen en schokken en hoorden we donderende geluiden als van een zeer zwaar onweer.”

Als er dan jaren later een expeditie op touw wordt gezet en de expeditieleden hierover vragen stellen aan de lokale bevolking, hebben ze hier grote bedenkingen bij. Sommigen weigeren zelfs over het gebeurde te praten en enkelen ontkennen het zelfs geheel. Er blijkt een behoorlijk taboe op te rusten en veel Evenken zien deze gebeurtenis als een straf van OGDY, hun vuurgod, die weer zal toeslaan als men het gebied binnendringt.

DE IMPACT, GEOGRAFISCH EN ATMOSFERISCH.

Geografisch.

De vernielingen op het terrein waren enorm. De explosie was zo gewelddadig dat een gebied zo groot als de stad Londen letterlijk met de grond gelijk werd gemaakt. Tot op honderden kilometers in de omtrek worden daken van huizen gerukt en mensen en dieren worden omvergeworpen. Tot zover het oog reikt zijn alle bomen omvergedrukt, allemaal liggend in één richting nl. van het inslagpunt af. Alleen in sommige laagten die redelijk beschut lagen ten opzichte van het vermeende inslagpunt, staan er nog bomen overeind. Op de grond is alles verschroeid en het is duidelijk dat dit door een hittestraling is gebeurd. De twee onderstaande foto’s werden genomen tijdens de eerste expeditie naar dit gebied.

Een trein van de Trans-Siberische spoorweg  moet stoppen omdat de spoorbaan zo hevig trilt. De explosie had het equivalent van een kernbom van 10 megaton d.w.z. 500 keer de energie die vrijkwam bij de atoombom op Hiroshima. Sommige bronnen vermelden dat latere onderzoeken en berekeningen aan het licht brachten dat deze explosie een kracht van wel 40 megaton zou heben gehad, d.w.z. 2000 keer de Hiroshima bom. Zoals gewoonlijk zijn hierover de meningen verdeeld. Ter vergelijking : een meteoriet die zo’n 50.000 jaar geleden in de Amerikaanse staat Arizona neerkwam, had een kracht van “slechts” 3,5 megoton. Op de foto rechts de Winslow Arizona krater met een doorsnede van 1,6 km.

Het epicentrum, waarvan achteraf werd vastgesteld dat het een doorsnede had van ongev. 40 km, gaf een desolate aanblik, volledig ontvolkt van mensen, landdieren en vogels. Bewoners rond het Baikalmeer, een enorm uitgestrekt zoetwatermeer in het zuiden van Siberië ongev. zo groot als België, rapporteerden dat, weinig dagen na de gebeurtenis, de rivieren in de omgeving gezwollen waren alsof er ergens een immense dooi was ingetreden. Hier een foto van dit meer.

Volgens een lokale boer hadden rendieren, na de catastrofe, een rare ziekte opgelopen. Ze hadden gekke zweren en gezwellen gekregen en planten en gewassen waren er reusachtig gegroeid. In 1930, ruim twintig jaar na de explosie, kwam er nog steeds geen vis in de rivieren voor. De vuurbal werd ook gezien door een nomadische Mongoolse stam de Tungas geheten die toen dit gebied bevolkten. Deze stam werd het zwaards getroffen door de explosie. Zij hadden te kampen met bosbranden die weken aanhielden en ongev. 1600 km² verwoestten. Ze verloren heel wat rendieren en tenten. Het was een wonder dat er geen doden vielen.

Atmosferisch.

In de hele wereld is te merken dat er iets vreemd is gebeurd. Seismografen in verschillende steden pikken de trillingen op. Verstoringen in het aardmagnetisch veld worden waargenomen. De zons-op en ondergangen zijn opvallend fel gekleurd en de eerste nachten wordt het niet helemaal donker. De lucht vertoont lichtgroene, gele en roze tinten. Uit Europa komen berichten over “witte” nachten. In Nederland wordt op 30 juni melding gemaakt van “een golvende massa” boven de horizon. In Londen denken sommigen dat er een grote brand woedt in het noorden van de stad. In Antwerpen lijkt na zonsondergang de hemel in brand te staan. Inwoners van Londen en Parijs konden de dag na de explosie s’nachts hun krant lezen, en drie nachten achtereen werd het in Europa niet helemaal donker. Dit was vermoedelijk te wijten aan enerzijds, enorme wolken van stof die hoog in de atmosfeer terecht kwamen, en anderzijds het gevolg van radioactieve processen in de bovenlagen van de atmosfeer. De drukgolf ging vermoedelijk twee tot driemaal de aarde rond en de uitdeinende hittestraling, als gevolg van de explosie, werd honderden kilometers verder gevoeld.

De Amerikaanse organisatie “National UFO Reporting Center” afgekort NUFORC refereert in dit verband op haar website : http://www.nuforc.org/GNTungus.html naar een drietal artikels die op woensdag 1 juli, donderdag 2 juli en zaterdag 4 juli van het jaar 1908 in de Londense krant “The Times” gepubliceerd werden. Deze drie artikels zijn alleen al interessant omdat ze deze atmosferische fenomenen duidelijk illustreren.

DE KULIK EXPEDITIE.

Een voor de hand liggende verklaring voor deze geografische en atmosferische  fenomenen is er niet, met uitzondering van de seismische trillingen die toegeschreven worden aan een mogelijke aardbeving. Verder onderzoek blijft uit omdat het tsaristische Rusland van toen wel wat anders om het hoofd had dan een expeditie organiseren naar een ver en onherbergzaam gebied. Er heerste politieke onrust, een wereldoorlog dreigde en de Russische revolutie was niet ver af. Een reis naar dit desolate gebied was begin de 20e eeuw geen sinecure. De technische middelen waren beperkt en de logistiek nauwelijks of niet voorhanden. Pas in 1921, na de eerste wereldoorlog en de Russische revolutie, wordt de draad weer opgepikt en kreeg de mineraloog en meteorietenexpert Leonid Kulik de toelating van het Sowjet regime een expeditie naar dit gebied op te zetten. Kulik vermoedde, aan de hand van oude krantenberichten, dat er in 1908 in Siberië een bijzonder grote meteoor moest zijn neergekomen. Dit was ook de meest aanvaardbare hypothese en met de hulp van wetenschappers werkzaam in Evenkië, ooggetuigenverslagen en de expertise van een astronoom, wordt het vermoedelijke epicentrum of inslagpunt bepaald. Het is pas zes jaar later in 1927 dat deze expeditie echt van start gaat. Het is een zware reis, langs ravijnen, moerassen en steile berghellingen, en als Kulik dan de zone van de verwoestingen binnendringt valt het hem en zijn medewerkers op, dat zover het oog reikt alle bomen er plat liggen en dat alles er verschroeid is (zie geografische impact).  Kulik weet uiteindelijk het centrum van de explosie of “ground zero” te bereiken. Tot zijn grote verbazing staan alle bomen er nog overeind ! Alleen de geblakerde stammen staan er nog ontdaan van bladeren en takken. Van een inslagkrater of meteorietresten is in heel de omgeving geen spoor te bekennen. In de daaropvolgende jaren leidde Kulik nog enkele expedities naar het gebied, maar ook toen vond hij niets. De arme man overleed in 1942 in een Duits krijgsgevangenenkamp. Hieronder een foto van Kulik.

DE POST-KULIK PERIODE.

Dan ontstond het vermoeden, ook Kulik speelde al met deze idee, dat het object wat het ook mag geweest zijn, boven het aardoppervlak moest zijn geëxplodeerd. Latere onderzoeken en expedities door Sovjetrussische wetenschappers in het getroffen gebied en ook simulaties in laboratoria, bevestigen deze stelling. Men schat dat de explosie moet hebben plaatsgevonden op circa 8 kilometer boven het aardoppervlak. Het was pas in 1958 dat er door de toenmalige Sovjetunie weer een expeditie naar het Toengoeska gebied werd uitgezonden. Ook jonge Sovjetrussische wetenschappers ondernamen daarna nog enkele expedities maar konden geen overtuigend bewijsmateriaal vinden, zeker wat de meteorietinslag hypothese betreft. Sindsdien zijn er nog vele wetenschappers in Toengoeska geweest en na de beëindiging van de koude oorlog, kwamen ook geleerden uit het Westen er hun licht opsteken. De cruciale vragen die de vele wetenschappers bezighielden en nog steeds bezighouden zijn :

Wie of wat veroorzaakte deze gigantische explosie ? Wat voor soort energie richtte deze verwoestingen aan ? Was het kinetische, chemische of zelfs kernenergie ?

De hypothesen omtrent de oorzaak van deze catastrofe zijn legio, maar we gaan nu proberen de meest voor de hand liggende en ook een paar onwaarschijnlijke oorzaken, nader toe te lichten.

DE MOGELIJKE ASTROFYSISCHE OORZAKEN.

Een exploderende meteoriet.

Aanvankelijk was de meteoriet of asteroïde hypothese de meest voor de hand liggende. Volgens wetenschappers komt onze planeet éénmaal om de 200 tot 1000 jaar in aanraking met een rotsblok uit de ruimte. Het raadselachtige was, dat gezien de enorme omvang van de explosie, deze meteoriet een brok steen of ijzer moest geweest zijn van minstens 30 meter doorsnede. Sommige bronnen vermelden zelfs 60 en 70 meter, maar hierover zijn de meningen ook weer verdeeld. Deze stelling kwam op losse schroeven te staan omdat er nooit een impactkrater of meteorietfragmenten werden teruggevonden. Zoals reeds aangehaald hebben zowel Kulik als andere onderzoekers ooit iets op het terrein kunnen terugvinden. De idee, als zou een meteoriet in de dampkring uit elkaar zijn gespat door verhitting met atmosferische moleculen, is beslist haalbaar als er tenminste voldoende kinetische energie werd opgewekt d.w.z. een snelheid tussen de 35000 en 250000 km per uur bij het binnenkomen van de atmosfeer. En dan nog zou deze substantie niet helemaal verdampen en moet er nog een restant overblijven. Uit ooggetuigenverslagen valt echter op te maken dat het object zich iets sneller dan het geluid had voortbewogen, dus veel geringer dan bij een meteoriet. In dit geval verdampt het object niet en slaat het op de aarde te pletter, met als gevolg een enorme krater. Tot besluit kunnen we zeggen dat een meteoriet of asteroïde inslag als oorzaak van het hele gebeuren niet voor 100 % verdedigbaar is. Ter informatie hier een foto van de asteroïde Mathilde gemaakt in 1997.

Een exploderende komeet of een fragment ervan.

Kometen, in tegenstelling tot meteorieten en asteroïden, bestaan uit gruis en stof bijeengehouden door ijs van water, methaan en ammoniak. Als een komeet of een fragment ervan in de aardatmosfeer terecht komt worden de meeste bestanddelen verdampt. Dit zou verklaren waarom er op het terrein niets werd teruggevonden. Ook de staart van de komeet die bestaat uit kosmische stofdeeltjes, zou verantwoordelijk kunnen zijn voor de vreemde lichtverschijnselen in de nachten na de explosie. De Russische geoloog E. Kolesnikov heeft in turflagen die dateren uit de tijd van de explosie een grote hoeveelheid iridium gevonden, een zeldzaam metaal dat op aarde nauwelijks voorkomt, maar naar schatting in overvloed aanwezig is in de ruimte. Een computersimulatie uitgevoerd door het Sandia National Laboratory in de V.S. heeft aangetoond dat, v.b. een komeetfragment of kleine asteroïde dat in de atmosfeer ontploft, verwoestender kan zijn dan een daadwerkelijke inslag. Al deze elementen ondersteunen de komeet hypothese, die bij de meeste wetenschappers ook de beste papieren heeft, maar doorslaggevend bewijsmateriaal is dit nog altijd niet. Hier een foto van de Hale-Bopp komeet die in het jaar 1997 makkelijk zichtbaar was met het blote oog.

Innihilatie van een brok antimaterie.

Deze stelling komt op het volgende neer :

Die bewuste morgen bij Toengoeska is een brok antimaterie de atmosfeer binnengedrongen en dit had als gevolg, innihilatie, een enorme dreun en het vrijkomen van stralingsenergie. Om dit goed te begrijpen doen we een beroep op een beetje natuurkunde. Bij het ontstaan van ruimte en tijd met de “big bang” zou er evenveel materie als antimaterie geproduceerd zijn, en deze twee zouden elkaar hebben moeten vernietigen door innihilatie. De materie heeft het dan gehaald van de antimaterie en er is voldoende materie overgebleven zodat het ons bekende heelal is kunnen ontstaan. Antimaterie heeft een electrische lading die tegengesteld is aan die van materie. Elk elementair deeltje bezit een uit antimaterie bestaande partner. Wanneer materie en antimaterie met elkaar in aanraking komen, treedt er een innihilatieproces op d.w.z. dat materie en antimaterie elkaar beide vernietigen. Bij dit proces komt energie vrij dat wordt uitgestraald in de vorm van licht. Hier een afbeelding van een innihilatieproces.

Men schat dat een gram materie met een gram antimaterie, bij volledige innihilatie, een verbrandingsenergie zou opleveren van ongeveer 30.000 vaten ruwe olie. Volgens sommige natuurkundigen is antimaterie erg zeldzaam, maar volgens anderen toch niet zo uitzonderlijk en is het mogelijk dat er in ons heelal sterrenstelsels voorkomen die volledig zijn opgebouwd uit antimaterie. Deze hypothese bevat veel elementen die de Toengoeska catastrofe zouden kunnen verklaren, maar de meeste wetenschappers zijn van oordeel dat antimaterie in het ons bekende deel van het universum helemaal niet voorkomt. Ook hier bestaan dus twijfels omtrent de haalbaarheid van deze stelling.

Een mini zwart gat.

De zogenaamde stellaire gaten in het heelal onstaan bij de dood van uitzonderlijk grote sterren en hebben een massa van enkele zonnen. De omstandigheden in een zwart gat zijn zo extreem dat ze met de conventionele natuurkunde niet te beschrijven zijn. Het zwaartekrachtveld in een zwart gat is zo krachtig dat zowel materie als licht er niet aan kunnen ontsnappen. Er bestaat een theorie die stelt dat er in de ruimte ook veel kleinere zwarte gaten zouden bestaan die gevormd werden bij de geboorte van het universum (big-bang of oerknal). Als zo’n mini-zwart gat met v.b. een diameter van een tennis of golfbal in de aardatmosfeer zou terechtkomen zou dit de Toengoeska effecten hebben kunnen teweegbrengen. Er zou dan mogelijk kinetische en stralingsenergie vrijkomen, maar dit is louter speculatief. Theoretisch zou een mini-zwart gat dwars door de aarde schieten en er aan de andere kant weer uitkomen. Er is echter destijds geen enkele waarneming gedaan bij een eventueel uittredingspunt dat ergens in de Atlantische Oceaan moet gezocht worden. Dit in de veronderstelling dat zo’n mini-zwart gat het sinds de oerknal overleefd heeft. Deze oer-zwarte gaten geven straling af en men neemt aan dat ze daarbij ook stilaan hun massa verliezen. Het bestaan van deze oer-zwarte gaten of “primordial black holes” is nog steeds niet helemaal bewezen en blijft een hypothetisch gegeven. Overtuigend bewijsmateriaal voor de gebeurtenissen bij Toengoeska is dit dus ook weer niet. Hier een artistieke impressie van een zwart gat.

EEN MOGELIJKE GEOFYSISCHE OORZAAK.

Methaan of moerasgas heeft een geologische oorsprong en is ontstaan uit vergane resten van organisch materiaal. Vooral in sedimenten op de oceaanbodems en in permafrostgebieden zoals bij Toengoeska, bestaan hele grote methaanvoorraden. De Duitse astrofysicus Dr. Wolfgang Kundt is er van overtuigd dat deze ramp werd veroorzaakt door de ontsnapping van 10 miljoen ton methaangas. Naar zijn mening is deze enorme hoeveelheid gas snel vrijgekomen en ontploft. Dit methaangas dat onder het permafrost zit staat vaak onder hoge druk door de dikke ijslaag, zoals methaan op de zeebodem onder enorme waterdruk staat. In aanraking met water kan er dan methaanhydraat ontstaan. Door een kleine verstoring v.b. beweging in de grondlagen, kunnen deze gashydraten uiteenvallen in water en methaangas dat ontsnapt en makkelijk ontvlambaar is. Een lokale ontploffing van dit gas zou dan een kettingreactie hebben teweeggebracht. Iets dergelijks heeft zich ook al eens in Noorwegen voorgedaan. Zo’n 7 à 8000 jaar geleden veroorzaakte  een zeer krachtige explosie van methaangas voor de Noorse kust een enorme aardverschuiving. Dit kan gebeuren als de druk van het methaangas groter wordt dan de druk van het zeewater erboven. Dan ontstaat een explosie waarbij methaangasbellen naar het wateroppervlak stijgen. Deze hypothese zou een redelijke verklaring kunnen zijn voor het aantal explosies, de drukgolf en de daaropvolgende hittestraling, maar verklaart niet alle fenomenen die vóór de explosie en achteraf werden waargenomen. Op de foto’s een permafrostgebied in Siberië en brandend methaanhydraat.

MOGELIJKE EXOTISCHE OORZAKEN.

Een fotonenbundel (fotonen zijn massaloze lichtdeeltjes).

Deze hypothese gaat als volgt :

Een buitenaardse civilisatie, op hetzelfde technologische niveau als het onze of verder gevorderd, zou bezig zijn de omliggende zonnestelsels te verkennen door middel van gebundelde lichtstralen met behulp van lasertechnologie. Op de foto een artistieke voorstelling van zo’n straal.

Dr. Marina Popovitsj ook bijgenaamd “Lady Mig” piloot en kolonel in de toenmalige Sovjetrussische luchtmacht, en auteur van het boek “Het Sovjet Dossier UFO”, haalt deze stelling aan in een hoofdstuk over het Toengoeska fenomeen. Als de straal zeer gebundeld en energierijk zou zijn, zou in de atmosfeer voldoende energie kunnen vrijkomen om het Toengoeska effect te veroorzaken. Bij botsing tussen de fotonenstraal en de atmosfeer zou heet plasma ontstaan met als gevolg de vorming van een enorme bolbliksem (200 à 300 meter). Bij de explosie ervan zou dan energie vrijkomen die overeenkomt met de gigantische explosieve kracht van het Toengoeska gebeuren. Dit scenario lijkt misschien iets te ver gegrepen maar is toch niet geheel onmogelijk. Men veronderstelt dat van de 100 vaste sterren die zich het dichts bij onze zon bevinden er 43 over planeten beschikken, waarop vormen van leven zouden kunnen bestaan vergelijkbaar met dat op onze planeet.

De dodende Tesla straal.

Deze hypothese is eigenlijk al te gek en heeft te maken met een vermeend experiment van de Amerikaans-Servische uitvinder en natuurkundige Nikola Tesla. Tesla experimenteerde vooral met electriciteit en het draadloos overbrengen van energie. Er gaat nu een verhaal dat hij werkte aan een “dodende straal” die op grote afstand objecten kon doen vernietigen. Om deze experimenten uitvoerbaar te maken had hij zelfs een labo met toren laten bouwen op Long Island (New York) genaamd Wardenclyffe. Bij de uitvoering van zijn experiment zou hij de straal op een gebied nabij de Noordpool gericht hebben. Dit mislukte echter en in plaats van het pakijs in de Noordelijke IJszee, trof hij het gebied bij Toengoeska in Siberië. Alhoewel N. Tesla een briljant uitvinder was en veel heeft verwezenlijkt, moeten we ook deze hypothese met een flinke korrel zout nemen. Op foto N. Tesla met de Wardenclyffe toren.

De UFO hypothese.

UFO betekent in het Engels “unidentified flying object” of “niet geïdentificeerd vliegend object” in het Nederlands. Een niet geïdentificeerd ruimtetuig van waar ook afkomstig en aangedreven door een nucleaire motor of motoren, geraakt in moeilijkheden, stort neer en explodeert in het Toengoeska gebied. Dit is in essentie het verhaal achter deze hypothese. Hier een artistieke impressie van zo’n ruimtetuig.

Een exploderend buitenaards ruimtetuig lijkt op zich een krankzinnig idee, dat recht uit een science-fiction verhaal komt. Maar dat was het ook ! In januari 1946 publiceerde de Sovjetrussische auteur A. Kasantsev een op science-fiction gebaseerd kortverhaal “De Explosie” genaamd, waarin hij een buitenaards ruimtetuig aangedreven door nucleaire motoren, laat neerstorten in de Taïga van Siberië.  Kasantsev’s verhaal zeilde echter de wetenschap binnen omwille van het feit dat twee Sovjet natuurkundigen Aleksej Zolotov en Feliks Zigel, deze ruimteschip “crash” in alle ernst overnamen, als mogelijke oorzaak van het Toengoeska gebeuren. Zolotov en Zigel waren zeker niet de eerste de besten. A. Zolotov was een Sovjet geofysicus en werd later hoogleraar gespecialiseerd in explosies en een authoriteit op het gebied van het Toengoeska onderzoek. Hieronder een foto van Zolotov.

Dr. Feliks Zigel werd professor in de wis- en sterrenkunde en docent aan het Moskouse Luchtvaartinstituut. Hij wordt ook de vader van de Russische Ufologie genoemd. Hieronder een foto van Zigel (niet erg scherp).

Uiteraard werd deze benadering in het wetenschappelijk milieu niet gunstig onthaald en zelfs weggelachen. De voorstanders van het ruimteschip scenario gingen ervan uit dat het bewuste ruimtetuig in het luchtruim is ontploft en een kernreactie heeft veroorzaakt. Deze twee wetenschappers en zeker Feliks Zigel wilden vooral het nucleaire aspect van heel het gebeuren benadrukken.

Ten einde het beëindigen van de oorlog in de Pacific te bespoedigen, hadden de Amerikanen in augustus 1945 op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki een atoombom laten exploderen. Opmerkelijk was dat bepaalde verschijnselen die optraden bij deze kernexplosies, o.a. het verblindende licht, de sterke hittestraling en de enorme kracht, sterk overeenkwamen met die van de Toengoeska explosie. Luchtfoto’s genomen na de tweede wereldoorlog van enerzijds het Toengoeska gebied en anderzijds dat van Hiroshima en Nagasaki, vertoonden een verbluffende gelijkenis. Ook de versnelde plantengroei in het gebied, de vreemde aandoeningen bij sommige dieren en de verstoring van het aardmagnetisch veld zouden op  een kernexplosie kunnen wijzen.

Dr.M. Popovitsj vermeldt in haar boek “Het Sovjet Dossier UFO” dat aanvankelijk noch in de bodem noch in het hout van de afgestorven bomen een verhoogde radioactiviteit werd geconstateerd. Dit werd tegengesproken door een groep Sovjetrussische wetenschappers onder leiding van de reeds vernoemde geofysicus A. Zolotov die zich concentreerden op bomen die de catastrofe hadden overleefd. In de jaarringen van na 1908 werd een duidelijke toename van radioactieve isotopen vastgesteld. Ook de auteurs van het boek “Challenge to Science”  Jacques en Janine Vallee, vermelden dat twee Amerikaanse wetenschappers Libby en Cowan dezelfde ontdekking hebben gedaan bij het analyseren van oude bomen nabij de stad Tucson in de staat Arizona.

Zowel het atoom als de kernsplitsing waren in 1908 nog niet ontdekt en een natuurlijk proces dat op de aarde kernsplitsing veroorzaakt is tot nu toe onbekend. Dit pleit in het voordeel van deze stelling. Ook werden er op twee locaties in Rusland merkwaardige vondsten gedaan. In 1976 vonden arbeiders aan de oever van de rivier Vjatka (een zijrivier van de Kama in N.O. Europees Rusland) een glimmend brok metaal, de grootte van een vuist. Na nauwgezet precisieonderzoek door verschillende wetenschappelijke instituten in de toenmalige Sovjetunie, bleek dit stuk een legering te zijn van zeven zeldzame aardmetalen. Volgens experten komt in de natuur nooit een dergelijke combinatie voor en is men er nog steeds niet uit hoe dit fragment vervaardigd werd en waar het vandaan kwam. De tot nu toe laatste expeditie op 24 juli 2008 geleid door Yuri Labvin, hoofd van de  ”Siberian Public State Foundation”, hebben een groot metaalachtig blok gevonden met een gewicht van ongev. 50 kg. Dit meldde de Russische krant Pravda. Een voorlopige analyse in een labo in Krasnoyarsk heeft aangetoond dat het object is samengesteld uit ijzer en een nog onbekend materiaal. Tot hier toe is geen verdere informatie voorhanden.

Deze UFO hypothese, hoewel zeer controversieel, moeten we toch een kans geven en er zeker niet te lichtzinnig aan voorbijgaan.

De Amerikaan wijlen Carl Sagan (zie foto hierboven), toch een gereputeerd astronoom, haalt in zijn boek “Cosmos” eveneens het Toengoeska mysterie aan en oppert de mogelijkheid (en ik citeer) : dat een ruimtevaartuig van de een of andere, onwaarschijnlijk vergevorderde civilisatie, pech heeft gekregen en is neergestort in een afgelegen gebied van een onbekende planeet (einde citaat). Men moet zich realiseren dat niet geïdentificeerde objecten al heel lang in ons luchtruim worden waargenomen, zelfs vóór de moderne UFO periode die een aanvang nam in 1947 met de waarneming van Kenneth Arnold en de beruchte Roswell affaire. (meer informatie hierover kan men op mijn linkpagina terugvinden, zie onderaan dit artikel). De Franse astronoom en befaamd UFO onderzoeker Jacques Vallee vermeldt in zijn boek “Anatomy of a Phenomenon” dat in de periode 1900 tot en met 1946, niet minder dan 107 waarnemingen werden gedaan van niet geïdentificeerde objecten in het luchtruim, op de oceanen en op de grond. Dit zijn dan  de gerapporteerde gevallen die in de pers verschenen. Men mag aannemen dat in werklijkheid het aantal waarnemingen veel hoger ligt.

Specifiek voor het jaar 1908, dus het jaar van de Toengoeska Event, werden er waarnemingen gedaan van vreemde lichten en objecten in de buurt van Seattle, Bridgewater en Tacoma in de Verenigde Staten. Ook op verschillende locaties in Denemarken werden er in dat jaar een aantal ongewone objecten en luchtverschijnselen gerapporteerd. Aldus het relaas van auteur en randwetenschapper Theo Paijmans in zijn boek “Kosmisch Netwerk”. Alhoewel de UFO hypothese nog steeds een behoorlijk aantal aanhangers heeft in de het huidige Rusland en er een stevige pro-argumentatie voorhanden is, moeten we toch conluderen dat voorlopig nog onvoldoende bewijsmateriaal beschikbaar is en dat verder onderzoek zich opdringt.

BESLUIT.

Deze catastrofe toont duidelijk aan dat onze planeet niet zo veilig is als we op het eerste zicht denken, en we moeten ervan uitgaan dat een gelijkaardig fenomeen zich in de toekomst opnieuw kan voordoen. De Toengoeska Event vond plaats in een zeer uitgestrekt en afgelegen gebied van onze planeet, maar als dit elders zou gebeuren v.b. in een dichtbevolkt gebied, zijn de gevolgen niet te overzien en kunnen er duizenden tot een paar miljoen slachtoffers vallen. Hoopgevend is echter dat de technologie niet stilstaat en dat het mogelijk moet zijn dat we in de toekomst dergelijke fenomenen, althans van astrofysische en geofysische origine, tijdig zullen kunnen detecteren.

We kunnen stellen dat ruim een eeuw na deze gebeurtenis er nog steeds geen helder omlijnde oplossing is gevonden voor dit mysterie. Verder onderzoek zal ofwel de definitieve oplossing brengen of mogelijk nog meer vragen oproepen.

Tot slot een interessante YouTube video opname van een vijftal minuten met originele beelden van de eerste expedities met commentaren van enkele vooraanstaande wetenschappers.

Bronnen :

Literatuur : reeds vermeld in artikel.

Websites :

http://www.xs4all.nl - http://www.hetgebeurthier.nl  – http://home.hetnet.nl – http://www.loraco.nl – http://space.nieuwslog.nl – http://frontpage.fok.nl

http://www.spacepage.be – http://www.kanaal-13.nl .

De internet encyclopedie wikipedia.

CITAAT

=====

Er zijn slechts twee manieren om je leven te leven : doen alsof niets een wonder is, en doen alsof alles een wonder is.

Ik geloof in de laatste manier.

Albert Einstein (natuurkundige 1879-1955)

=====

Een mooie opname van de Siberische Taïga.

Mein Kollege Jojo über die Brownies von Subway:

“Die sind so schwarz und komprimiert, so stell ich mir Antimaterie vor!”

———————————————————

Aus der Karte eines italienischen Restaurants:

“Death by chocolate – Schokoladenkuchen”

Das CERN-Projekt

wer hat davon noch nicht gehört, oder gelesen. Das “weltgrößte Experiment” unterhalb der Erde. Der Big-Bang in klein: Small-Bang.

Bei CERN wird die Zusammensetzung der Materie erforscht, indem Protonen oder Bleikerne fast auf Lichtgeschwindigkeit (Protonen: es fehlen 19 km/h, Bleikerne: es fehlen 120 km/h zur Lichtgeschwindigkeit) beschleunigt und dann zur Kollision gebracht werden.

Nun ist es gestoppt, wegen Reparaturarbeiten.
Da werden sich die Schwarzseher aber freuen. Denn ein paar Wissenschaftler machten ja Lärm um ein möglicherweise entstehendes Schwarzen Lochs. Dieses würde dann die Erde von Innen in sich aufnehmen und verschlucken.
Ob wir dann allerdings nur schwarz sehen würden, oder unser ganzes Sonnensystem eingefangen würde, oder alles dann Nichts ist, weiß ja auch noch kein Mensch.
Und ein mögliches Schwarzes Loch setzt voraus, dass das Experiment eines kleinen Urknalls überhaupts funktioniert. Also waren diese Pessimisten eigentlich optimistisch eingestellt, n’est-pas?
Ach, und ein Urknall-Experiment kann zudem nur funktionieren, wenn die These eines Urknalls als entstehung von Allem überhaupt stimmt ^^#

Wenn also alles mal funktioniert, dann hat man nicht nur Antimaterie aus dem Teilchenbeschleuniger gewonnen, sondern auch mal Promaterie, oder wie?

In Dan Browns Roman Illuminati wird im CERN ein Wissenschaftler ermordet und Antimaterie gestohlen und gesprengt. Zudem wird alles mit dem Vatikan verwoben und ganz wichtig sind wieder einmal Kunstwerke in Rom, die eine Schnitzeljagd der Illuminati mitmachen (müssen).

Ich mochte das Buch, ich hab es gelesen, bevor Dan Brown zum Erfolgsautoren durch die Medien gekrönt wurde. Dann kam Sakrileg raus, und der Hype fing an. Da es das zweite Buch war, hab ich es auch, diesmal mit Bildern – was bei beiden Büchern von Vorteil ist!

Leider schreibt er immer gleich. Eine Verschwörung, viele Morde und wenn man ein Buch von ihm kennt, kennt man immer den Mörder nachdem alle Charaktere vorgestellt sind. Sehr schade, denn kurzweilig geschrieben sind seine Romane allemal.

Den Film The DaVinci Code hab ich auch gesehen und empfinde Tom Hanks als Fehlbesetzung, die Umsetzung ansonsten ist stimmig und actionreich, doch im Grunde nur eine Ausschlachtung eines schon guten Romans. Bald kommt nun auch Angels and Demons ins Kino, als zweiter Teil, nicht wie in der Buchreihe. Wieder mit Tom Hanks… diesmal nicht im Vatikan gedreht, aber vielleicht wirklich vor den Toren von CERN!

Der weltgrößte Teilchenbeschleuniger LHC unter dem Schweizer Kernforschungszentrum CERN bleibt weiter außer Betrieb.
“Wir haben eine schwere Panne”, sagte der Leiter der mit dem Betrieb betrauten “Projektgruppe Antimaterie”. “Hier läuft einiges schief. Deutschland sollte eigentlich längst weg sein!”

Un filmuleţ cel puţin tembel. Panică! CERN = Infern! Apocalypse now! Cum? Pământul se învârteşte? Imposibil! Ba mai e şi rotund? Blasfemie! Nu a fost creat acum 6 000 de ani cu bagheta magică a unui bătrânel bărbos, ascuns după un nor alb şi cu voce tunătoare? Hmmm…

Mâine voi purta laptopul în spinare, ca să vă comunic ultimele impresii pământeşti înainte de a mă dezintegra şi de a fi înghiţit de neant. Aşa am auzit la iRealitatea TV că se va întâmpla. Din fericire, nu înghit tâmpeniile postului OTV2. Dacă experimentul “luciferic” reuşeşte (şi nu am motive să mă îndoiesc de succesul lui), sute de mii de cărţi de teologie se vor transforma instantaneu în maculatură. Şi toate speculaţiile metafizice se vor duce dracului… A protesta împotriva ştiinţei este ca şi cum ai organiza un puci împotriva gravitaţiei.

Update: Emisiunea lui Răzvan Dumitrescu (de altfel cel mai bun realizator de la postul Vântului), un azil temporar pentru un politician conservator complet în afara subiectului şi o astro-oloagă aflată sub efectul euforizantelor, prevesteşte sfârşitul lumii, programat pentru mâine la ora 10. Îi sfătuiesc pe invitaţi să-l aştepte cu un tub de sedative la îndemână şi îmbrăcaţi în cămaşă de forţă. Şi să le spună cineva, inclusiv realizatorului, că fizicianul pe care-l tot invocă se numeşte Stephen Hawking, nu Stephen Hawkins. Deh, aşa se întâmplă când ştiinţa este transformată în bâlci…

Klappentext:

Ein Kernforscher wird in seinem Schweizer Labor ermordet aufgefunden. Auf seiner Brust finden sich merkwürdige Symbole eingraviert, Symbole, die nur der Harvardprofessor Robert Landon zu entziffern vermag. Was er dabei entdeckt, erschreckt ihn zutiefst: Die Symbole ghören zu der legendären Geheimgesellschaft der “Illuminati”. Diese Gemeinschaft scheint wieder zum Leben erweckt zu sein, und sie verfolgt einen finsteren Plan, denn aus dem Labor des ermordeten Kernforschers wurde Antimaterie entwendet.

Meine Meinung:

Es war das erste Buch, das ich von Dan Brown gelesen habe und ich wusste gleich, von ihm würde ich noch mehr lesen. Er hat es drauf, einen so zu fesseln, dass ich mich manchmal als Beobachter in die Szenerie hineinversetzt fühlte. Ein Buch, das genau meinen Interessen entspricht: ein Mix aus Religion und Wissenschaft. Einfach genial! Nebenbei vermittelte es mir noch die Gepflogenheiten einer Papstwahl im Vatikan, was mich dann bei der anschließenden realen Papstwahl nicht gänzlich unwissend dastehen ließ.