Fördelarna med en välskapt banan:

1. Passformen passar handen som handen i hansken, underbart!

2. Bananen har en halkfri yta, perfekt!

3. Färgschemat som tydligt visar på mognadsgrad (Grön, Gul, Svart), genialiskt!

4. Gud har placerat en flik på toppen för enkel avlägsning av det halkfria skalet, åh Gud!

5. Formad med en liten topp som passar perfekt rakt in i munnen, även vinklad MOT ansiktet för att göra det hela mycket fördelaktigt.

Alltså Gud, hur kommer du på allt?!

och för all del, gå och se BANANAS!* på bio!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

السلام عليكم ورحمة الله

MÜSLÜMAN BİRLİK OKUMASI !!!

İSLAMI KÖTÜLEYEN : WEB SAYFASI YADA ŞAHISIN KÜFÜR FOTOSU İÇİN, MÜSLÜMAN KARDEŞLERİNİ UYAR !!! HTTP: ADRESİNİ KOPYALA. NOTUNA YAPIŞTIR. BU ADRES, ŞU KONU MÜDAHALE İÇİN İNSAN TOPLA. HER NOTU OKUYAN MÜSLÜMAN KARDEŞ 10 TEBBET OKUYA YAPANA ÜFÜRE. EN GÜZELİ. HEM EN KUVVETLİ MÜDAHELE, HEM OKUMA SEVAB. HEM YAPAN HELAK. DİYELİM 100 KARDEŞE MÜDAHALE İÇİN HABER VERDİN 1000 TEBBET ALLAH DÜŞMANININ KAFASINA İNDİ. AYNI GÜN HELAK KARDEŞLERİM. 10 TEBBET 5 DK DA OKUNUR. YILLARIN ZALİMLERİNİ. MÜSLÜMAN BİRLİK OKUMASIYLA 5 DK DEVİR. ÖRNEK : İSLAM DÜŞMANI BASIN, YAYIN, KURULUŞ, PARTİ, LOCA, ŞAHIS, YAHUDİ, HIRİSTİYAN, PUTPEREST, ATEİST ……….TÜRKİYE KURTULUR KARDEŞLERİM. ŞİKAYETLE SİTE BELKİ KAPANIR. YAPAN ŞEREFSİZ YAŞAR. BU ŞEKİL YAPANDA CEZASINI BULDU. TEKFİR’ E DİKKAT ET. KİME OKUDUĞUNDAN EMİN OL. MASON BASIN YAYIN BİR MÜSLÜMANI KÖTÜ TANITABİLİR. İYİCE ARAŞTIR. KESİNSE BİN TEPESİNE. NUH SURESİ DE KÖKÜNÜ KAZIYIP GÖÇÜRMEK İÇİN OKU. ADET SİZE KALMIŞ. YERİN KUVVETİNE GÖRE. BUNU TÜRKİYE GENELİNDE TÜM YAHUDİ, HIRİSTİYAN İÇİN KULLAN. İSLAMA KÜFREDEN, KÖTÜLEYEN ŞAHISLAR, WEB SİTELERİ, CLUB, BAR, PAVYON, DİSKO, İÇKİ SATAN YER, DOMUZ ÇİFTLİK, MÜNAFIK, KAFİR. HER KES NETTE, SOKAĞINDA, CADDESİNDE, MAHALLESİNDE, MÜSLÜMAN CEMAAT TOPLU OKUMA İLE KÖTÜLÜKLERİ DEVİRİR KAZIRSA TÜRKİYE KURTULUR. TOPLU OKUMA İÇİN BİR WEB SİTESİ KURULMASI GEREK. BİR MİLYON MÜSLÜMAN ÜYE, OKUNACAK İSLAM KARŞITI YER, ŞAHIS BELİRLENİP FOTO, VIDEO SİTEDE YAYINLANIP OYA SUNULUR. ÜYELER VE SİTE BAŞINDAKİ İSLAM ALİM KİŞİ KARARI İLE. KISA ZAMANDA ALLAH DÜŞMANI YER YOK EDİLİR.

KURAN AYETİ BU !!!

VESSELAM…

( EHLİ SÜNNET – NASRULLAH )
SAHİB-UL HİLYE
Tolga
2009 

شيخ تلغ
نكاح

Bəs sən nəyə inanırsan?

Mən həyatıma, dünyaya inanıram. Heç bir təbiət üstü mükəmməl varlıqa inanmıram.

Nəyə görə Allaha inanmırsan?

Çünkü Allah (Tanrı) fikrinin heç bir dəlili yoxdur. Elmi olaraq isbatlanmayıb. Necə ki Məlikməmmədin öldürdüyü 7 başlı əjdahaya inanmıram. (7 başı olduğundan tam əmin deyiləm)

Axı Quranda yazılıb?

Tanrı olmadığına görə onun kitabı da deməli yoxdur. Deməli Quran və digər kitablar da insanın məhsuludur. Ona görə də Quranın heç bir dəlil xüsusiyyəti yoxdur.

Sənin indi Allahdan qorxun yoxdu deyə ağlına gələni eləyəcəksən, oğurluqdan tut adam öldürməyə qədər?

Mənim çərçivəm qanunlar və cəmiyyətdə yerləşmiş sadə insanlıq prinsipləridir. Mən nəyə görə oğurluq eləmirəm:

Çünkü mənə edilməsini istəmədiyim şeyi başqasına eləmərəm. Çünkü o hadisəni eləsəm məni həbs vəya digər cəzalar gözləyir. Belə hərəkətlər cəmiyyətə təhlükəli olduğu üçün.

Davam eləyəcək.

Ateizm adından da göründüyü kimi a-teizm, yəni teist olmayan. Yəni kamil, mükəmməl bir yaradıcı və idarə edicini inkar edən, hər hansı bir tanrı yoxdur deyənə ateist deyilir. Ateist üçün Allah, Yehova, Uzza eynidir, hamsı xəyalın məhsuludur, necə ki Təpəgöz, Superman, 7 başlı əjdaha vəya Çeburaşka.

Ateist tanrıları və dinləri inkar edir.

Deist tək tanrıya inanır, amma bu tanrı əsasən `xüsusi tanrı` olur, heç bir dinin tanrısı olmur. Deist dinləri inkar edir. Amma yaradıcı üstün qüvvəyə inanır.

Aqnostik, ateistlərə daha yaxındır. Amma bir fərqi var ki tanrını nə inkar edir nə də qəbul edir.

Religulous, din (religion) ve saçmalık (ridiculous) kelimelerinin karışımı, uydurma bir kelime. Ve bu yazının konu aldığı filmin adı, bu yapım, dinlerle alay ettiği söylense de, dini anlatan bir film. Alaya benzemesi ya da komedi olması tamamen dinler ve ona yönelen insanların bakış açısı ile ilgili. Larry Charles, yönetmenliğinde ve komedyen, Bill Maher güdümünde bir belgesel eğilimli ama kesinlikle belgesel sayılmayacak bir çalışma.

Film,

“Bunu anlamak zorundayım. Bunun ne olduğunu anlamalıyım.” diyerek başlıyor, bu bence çok önemli. Dinin insan ve insanlık gelişiminde engel teşkil ettiği fikrini açıkça söylese de; Bill insanların kendisinin görebildiği bu basitliğe neden uzak kaldığını anlamaya çalışıyor. Bence bu din gibi, küçük çocukların bile çok şey bildiği/ bilmek zorunda olduğu bir kavram için yeterince yerinde bir önyargı.

En başlarda Bill, eski gösterilerinde yer alan, dini öğeleri tiye alıp, doğrudan tanrı kavramına dokunmayan esprilerinden bahsediyor. Burada kayıtlı gösterilerinden bir iki kesit geliyor. Sonra konu çocukluğu yıllarında ailesinde dinin yeri ve önemine geçiyor. Katolik olarak yetiştirilse de dinin, hayatında o devirde, beyzbol ya da Superman kadar etkili olmadığını söylüyor.

Bill Maher, bu kısımda “Yaptığım mastürbasyonlardan daha fazlasını yapmama müsaade edecek ya da bana bir kız arkadaş edindirecek birine tapabilirdim.” şeklindeki samimi itiraflarından birini yapıyor. Bu dönem çocukları/ergenleri açısından bence pek manidar bir “tanrı ihtiyacı” analizi.

Ailesinin üyeleri ile, sevimli ve kısa bir görüşmelerine de yer veriliyor. Burada annesi, “Bill’in hiçbirimiz inanmıyoruz değil mi?” sorusuna, “Kimse inanmıyoruz demedi. Katolikliğe inanmıyoruz.” şeklinde bir karşılık veriyor. Neye inandıklarını soran oğluna da tekrar “Bunun cevabını bilmiyorum” yanıtını veriyor ve Bill’in karşılığı sahneyi bitiriyor.

“İşte benim cevabım bu.”

Film ekibi bir chapel’e doğru yol alıyor. Burada, bir iki dini motif de onlara eşlik ediyor, Bir tane de Ufo’cu örneği olmak üzere, birkaç farklı mezhebin kiliseleri görüntüsü bunlar. Hedef “Trucker Chapel” Yani Türkçe karşılık olarak “Kamyoncular Mescidi” filmde ayrıntı vermiyor ama, 99′da kurulmuş, üyelerine dini görevlerle beraber, kutsal kitap ya da dini kitaplar dağıtan bir organizasyon. Siteleri var meraklısı ilgilenebilir.

Bill burada mezhebin üyelerine hazırladığı birkaç soruyu soruyor. İlk soru İncil‘de ya da her İncil’de olmayın Hristiyanlık’ta olan bazı kavramlar üzerine. Bakire bir kadının doğurması, ilk günah ya da papa gibi… Bunların uydurulmuş şeyler olabileceğine dair endişelerini söylüyor. Buradan gelen bir iki yanıt çabası ardından, Bill “İnançlı olmanın neden iyi?” olduğunu sorunca, filmdeki ilk tepkisini alıyor ve biri, “Sen tanrıma inanmıyorsun” yaklaşımıyla söylenerek, Chapel’i terk ediyor.

Daha sonra oradaki inançlılardan biri, tanrı üzerine, kendisinin kanıt sandığı kişisel fikirlerini söylüyor. Eskiden çok kötü bir hayat yaşadığını, (uyuşturucu, kadınlar, muhabbet tellallığı v.b) ama şu anda oldukça temiz ve huzurlu olduğunu söylüyor. Burada kesinlikle daha sonra çekilmiş ama tam buraya montajlanmış, keyifli bir Bill tespiti geliyor.

“Bana şöyle diyorlar, “Eskiden uyuşturucu kullanırdım, eskiden kadınlarım vardı.” düşünüyorum da, problem ne o zaman?”

Pascal’ın “tanrı yoksa inanmış olmak sorun çıkarmaz ama varsa, inanmamış olmak büyük sorundur” özetli kumarı geçiyor burada ilk kez. Bunun ne kadar dayanıksız bir madde olduğunu birçok inançlı insanın da görebildiğini düşünürsek, hakkında çok şey söylemeye gerek yok sanırım. Tahmin edilebilecek şeyleri Bill de söylüyor zaten. Daha sonra da, dinin sunduğu “Kesinlik” yerine onun “Kuşkuculuğu” sunduğunu ortaya koyuyorr.

Bill şimdi de Francis Collins’in karşısında. Bu isim, belki Din-Bilim temalı araştırma yapmış insanların karşısına daha önceden de çıkmıştır. Kendisi, canlıların aynı atadan geldiğine inansa da, insan dnasının, tanrı dışında bir neden tarafından açıklanamayacağını düşünüyor. Bu nedenle, Din-bilim kardeşliğine inanan ki bu kardeşlik başka bir konu, insanın uğrak noktalarından biri. (Bir tanrının var olmasının, dinlerin her kusurunu örtüyor sanılması da ayrı bir garipliktir.) Sonuç olarak Collins yaradılışçılar tarafından bolca referans gösterilen bir isim.

Bill, Collins’in birçok meslektaşı aksine dindar olmasına dikkat çekiyor önce. Collins de bunun üzerine İsa’nın varlığına dair tarihi kanıtların olduğunu söylüyor ve “Ben kimsenin ortaya kanıt sürdüğünü duymadım” karşılığına da “Yeni ahit”i adres gösteriyor. Yeni Ahit şu; İsa’yı görüp görmedikleri kuşkulu olan insanların, Tanah (Tevrat artı Zebur) temalı şahsi fikirlerini de ekleyip ortaya koydukları kitaplar. Collins bunu, tanık nesillerin tanığı gibi, tavuk suyunun suyu bir mantıkla kabul ediyor. Araştırmadım ama böyle bir düşünce işleme mantığına sahip insan acaba nasıl oluyor da, özgür düşünce isteyen bir işte tutunabiliyor? Bir berber olsaydı anlardım, ama bir bilim insanı olmasına gerçekten şaşırıyorum. Şaşkınlık demişken, bakirenin doğurmasının bazı İncillerde olmamasını, “Eh işte olur öyle” mantığıyla savuşturmaya Bill’in şaşkınlığı ardından, Chapel’e geri dönüyoruz.

Bill onların akıllı birer insan olduklarından, bu yüzden konuşan yılanlı, 900 yaşına ulaşabilen insanlı hikayelere inanmalarını yadırgadığını söylüyor. Ama yeni de “Benim için dua edin” deyip, oradaki insanların kendisine dua etmesine izin veriyor. Ve chapel’i “Sadece Hristiyan değil, İsa gibi olduğunuz için teşekkür ederim.” diyerek terk ediyor. Tabi terk etmeden önce “hey cüzdanım!” esprisi ile bitiriyor. Çok sevimli bir hava var o an. Orada tanımadığınız etmediğiniz insanlara bir yakınlık duyuyorsunuz, buruk bir yakınlık.

Görüntü tv’lerde para toplayan dinci tv şaklabanlarına geliyor bir süre. Daha sonra Evangelist Jeremiah Cummings’e takılıp kalıyor. Evangelist, dünyanın kıyamet yaklaştığında iyi-kötü arasında dev bir son savaşa tanıklık edeceğini, bu savaşa önder olarak geri dönen İsa’nın dev bir imparatorluk kuracağını, huzurlu geçen yüzyıllarından ardından da, bütün Hristiyanların cennete gideceğine inanan kişi oluyor. Aynı zamanda, İncil yazan, vaaz, iyi haber veren gibi bir anlamı var.

Cummings,Harold Melvin & the Blue Notes adındaki 70′li yılların Amerikan müzik grubunun bir üyesi imiş zamanında, kendisi ödüllü bir müzisyen. Aynı zamanda parayı seven bir adam, yalan yok, para da onu seviyor. Zenginlik konusunda kesin fikirleri olan İsa’nın da aslında parayı sevdiğini söylüyor. Arada bir yerde adının, American Pimps olduğunu öğrendiğim pezevenklik üzerine bir belgesel filminden hoş bir alıntı geliyor.

Gelmiş geçmiş en iyi pezevenklerden biri bana şöyle demişti, ki ona tanrı derler:

“Elinde olanla yetinirsen, daha fazlasına sahip olamazsın.”

Neyse efendim, Cummings, İsa’nın bir mülksever olduğunda ısrarcı, onun, “Devenin iğne deliğinden geçmesi

zenginin Tanrı egemenliğine girmesinden daha kolaydır.” sözü bile bir şey ifade etmiyor onun için. Ama mesele bence o değil, mesele bu insanların sergilediği barizlik. Bizde de zengin cemaat liderleri vardır. Hem de aşırı zenginlerdir, ama nasıl yapıyorlar bilmiyorum, bakınca fakir görünme konusunda oldukça iyidirler.

Konu, eşcinselliğe geçiyor. Bill, bu konuyla ilgili, değişim hizmetleri sunan bir merkezin yetkilisi ve kendisi de bir eski-eşcinsel olan John Westcott ile görüşüyor. Wescott, yine eski bir lezbiyen ile evli ve şu an üç çocuk babası.

Wescott’a göre, eşcinsellik, tanrının bahşettiği doğa ile uyumsuz. Erkeğin penisi, kadının vajinası var, o da onu tutup, onun içine sokar. Bu kadar basit. Durup dururken icat çıkarmanın bir anlamı yoktur. Elbet Wescott, bu konuda kesin fikirlere sahip, değişime açıklık söz konusu değil. Bill, bitirip izin istiyor, o sırada, gelen her misafirini kucakladığını söyleyen, Wescott, Bill’i de kucaklıyor. Bill de; “Hey, orada sert bir şeyler yok değil mi?” esprisini yapıp mekanı terk ediyor.

Bill bu seferde, eski bir Yahudi olan, Hristiyan Steve Burg ile beraber. Kendisi vakti zamanında İsa adı ile isteği için bahşedilen, irili ufaklı ki çoğunu o an hatırlamadığı, mucizeler ardından Hıristiyan olmuş. Bill’in ısrarı üzerine ise, mucizelerinden birini anlatıyor.

Kendisi partideyken birinden su istiyor ve o da karşılık olarak “Bardak burada, camdan çıkar ve yağmur yağması için dua et” diyor. Bunu yapan Steve ise biraz sonra yağan yağmur karşısında inançlarına olan bağı güçlendiriyor. Burada Steve’nin atladığı, yağmurun, o andan zamanın başladığı ana kadar, kesin bir süreklilikle birbiri ardına işleyen olayların sonucu olması. (Determinizm) Bugüne kadar hiçbir yağmur yağışı hakkında, doğaüstü söylemler geliştirilmedi bilim insanları tarafından. Ayrıca Steve, aynı gecede, bütün çatılardan evlere girip, hediye dağıttığı söylenen Noel Baba’yı saçma bulduğunu söylüyor. Ama Bill’in söylediği “Herkesin mırıldanmalarını duyan adam” ifadesi pek tepki alamıyor.

Bill’in Noel Baba’nın gerçek olmadığını öğrenmesine zamanında çok kızdığını öğrendikten sonra Steve’e geri dönüyoruz. Steve öteki tarafın, bir çöplük de olsa, tanrı ile beraber olacağı için süper bir yer olacağını söylüyor. Ve Bill’in “Neden kendini öldürmüyorsun?” sorusuna görevlerinin bulunduğunu söylemekle yetiniyor ve konu, üç gün boyunca, bir yunus ya da büyük bir balık içinde yaşayan Yunus peygamber olayına geliyor. Steve bunun, bir masaldan tek farkının, tanrısal bir mucize olduğunu düşünüyor.

Bill Mayer, yine hoş bir damara, din ve milliyetçilik arasındaki şaşkınlık verici bağa dokunuyor. Teorik olarak, birçok dinin ki buna İslamiyet de dahil, milliyetçilik ile azıcık, minicik, ufacık olsa da çelişmesi gerekir. Ama tam tersi, bunlar, birbirlerini taşıyan iki ahbap çavuş gibi yaşarlar çoğu zaman.

Amerika’da iş sanki buradakinden biraz farklı. Bizim de tutucu bir ülke olduğumuz, muhafazakar adındaki kesimin bizde de oldukça güçlü olduğu hatırlansa bile, Amerika’daki kesin fırça darbeleri çoğu zaman bizde görülmez. Dolar’da “Tanrıya inanıyoruz” (in god we trust) yazar, buna benzer bir ifadeyi, Türk parasına koymayı cesaret edecek bir yöneticinin, en sağcı kesimde bile pek taraftar bulabileceğini sanmıyorum.

Atatürk’ün belki İsmet İnönü’nün dini duruşları ile ilgili çok şey söylense de, Abd kurucularının genel tavrı aslen ortadadır. Filmde geçen alıntıları yazarsak;

“Deniz fenerleri bile kiliselerden daha faydalıdır” Benjamin Franklin.

“İçinde din olmayan bir dünya muhtemelen dünyaların en iyisi olurdu. “John Adams.

“Hıristiyanlık insanlık üzerine parlayan en sapkın sistemdir.” Thomas Jefferson.

Dinoların, insanla aynı dönemde yaşaması ve dünyanın yaşının, beş bin yıl gibi dünya için komik bir yaş olmasına inanılması ile ilgili Vatikan Gözlemevi’den papaz George Coyne, bir şeyler söylüyor. Bu adam garip bir adam, kendisi bir din görevlisi, ama dindarların deli gibi koşuştuğu, bilimsel dayanak ve mantıkların, akıllı tasarım da dahil, bilimsel olmadığını söylüyor. Dünya’nın 4.6 milyarlık yaşını 5000′e yuvarlamak da elbet bu işin içinde.

Bu garip din görevlisi, İlahi yazıtların, yazıldığı dönemi ve şimdiki dönemi ortaya koyup, “O dönemlerde yazılanların, şu modern bilim çağında nasıl bilimsel sayılabileceği” üzerine hoş bir soru soruyor.

Foster, Önce dinin akılcılığını ve cehennem kavramını saçma bulduğundan bahsediyor pek hoş üslubu ile. Daha sonra Bill’in toparladığı ifade eşliğinde, teoride tek tanrılı bir din olarak görülen Hıristiyanlık dininin, eklenen mini-tanrılarla, çok tanrılı dinlerle döndüğünü söylüyor.

Bill yine burada, İsa rolünü oynayan oyuncu ile de görüşüyor. Bu sadece profesyonel bir oyuncu değil, Hıristiyanlık hakkında ilgili ve bilgisi olan biri. Konuşmada özellikle altını çizmek istediğim bir nokta var. Malum tek tanrının nasıl en mantıklı tanrı anlayışı olduğu bize çoklar kez anlatıldı. Mesela, bir din kültürü ve ahlak bilgisi kitabındaki bir okuma parçasından, iki tane muhtarın olduğu köyün yaşadığı kaostan bahsediliyordu. Gönderme “Koca evrende birden fazla tanrı mı? Olmaz öyle şey!” üzerineydi. Şimdi, Hıristiyanlık’ta var olan, üç parçalı tanrı anlayışı hakkında, oyuncu İsa, “Tıpkı su gibi. O da buz, buhar ve su olabilir.” diyor, bu uzaktan bakıldığında, harika bir örnek ve insanları gerçekten etkileyebilir ki Bill daha sonra bundan da bahsediyor. Burada, argümanların nasıl, çok rahat güdümlenebildiklerine dikkat edilmeli bence. Bunun dışında, tanrının kötü olaylara karşı tutumu hakkında birkaç şey söyleniyor. Bir de İsa’nın mitolojik bir kişi olması üzerine teorilerinden bahsediyor Bill. Birçok eski, mitolojik tanrı ile, İsa’nın arasındaki benzerlikleri sıralıyor. Sıcak bir konuşma, Bill bu filmde, bu işi oldukça iyi kıvırıyor. Yani insanlara karşı samimiyeti, tavırlarının matematiği sıcak bir bağ kuruyor konuştuğu kişilerle. Ve daha sonra İsa’nın çarmıha girildiği anın tiyatral bir canlandırmasını izliyoruz.

Jose’nin söylediklerine göre. İsa’nın insanlığın günahları için ölmesi ardından artık günah diye bir kavram yok. Yani rahatız ona göre. Jose kendisinin bu seçilime, iki melek haberciliğinde ulaşıyor. Bill de bu konuda “Madem tanrı herkesle konuşabilecek güce sahip neden herkese durumu anlatmak yerine hep bir elçi seçiyor ve biz de bu yüzden inanmak zounda kalan insanlar oluyoruz” temalı hoş bir soru soruyor.

Burada diğer garip bir yaklaşım olan ki bu bizde de çok görülür, var olan sömürgeci devletlere tepki gösterip, tarihte bunun benzerlerini yapmış, yakın görülen devletleri bir tür haklı çıkarma çabasıdır. Medeniyeti yayma nedeniyle feth etme, kişisel favorimdir. Ama Bill’in de hatırlattığı gibi, bu pek kutsal amaçlara yönelmiş devletler bunu, “Kumbaya” şarkısını söyleyerek yapmadılar. Bundan sonra, Miraç, Ortadoğu’daki kültürel yapı hakkında birkaç bilgi akışı oluyor. Belki şu an Amerika’nın bir eyaletinde yaşayan insana ilginç ve farklı şeyler olarak görülebilir ama bana göre öyle değil.

Daha sonra Bill “Cerne Abbas devi” olarak bilinen garip figürün yanına gidiyor. Bu aynı ekin çemberi mantığı ile çizilmiş, elinde bir sopa olan, çıplak ve başarılı bir ereksiyon içindeki bir adam. Simgesel çizimi bu. Bill bu unsura gösterilen ilgi, alaka ve bu unsura yüklenen anlamlardan bahsederek, Filmin öncesi ile bir bağ kurmaya çalışıyor.

İnanç, düşünmeden yapılan bir fazilettir.Övünülecek bir şey değildir. Ve bizlere o inancı telkin edenler, onu mevcut kılanlar ve yüceltenler, sadece bizim entelektüel köle sahiplerimiz aslında. Fantezileri ve safsatalarıyla insanoğlunu esir tutup yaptıkları pek çok tahribatı haklı çıkarmaya çalışırlar. Din tehlikelidir, çünkü tüm cevapları bilmeyen insanoğlunun yapmayı düşündüğü şeye müsaade eder. Pek çok insan bir kimsenin, “İstekliyim Tanrım. Benden ne yapmamı istersen yaparım” demesinin harika olduğunu düşünür. Bizimle konuşan bir Tanrının olmaması dışında tabii.Bu boşluk insanlar tarafından kendi fesatlıklarıyla doldurulur. Kendi sınırlamaları ve yapılmasını istedikleri şeylerle.

Size bildiğini söyleyenler, öldüğünüzde ne olacağını biliyorum diyenler. Size garanti ediyorum bir şey bilmiyorlar. Nasıl bu kadar eminim? Çünkü bilmiyorum. Ve kimsede, benim sahip olamadığım o zihinsel güçler yok. Büyük sorular karşısında insanoğlu için en uygun davranış dinin kendine has özelliği olan kibirli bir katiyet değil, şüphedir. Şüphe mütevazidir. Ve bu da insanoğlunda olması gereken bir şeydir. Özellikle de insanlık tarihinin sürekli aynı yanlışı tekrarlama hastalığına düştüğünü düşünürsek.

İşte bu yüzden rasyonel insanların, anti-dincilerin, ürkekliklerine son verip, kabuklarından çıkması ve kendilerini savunmaya başlaması gerekiyor. Ve kendilerini ılımlı dindar olarak kabul edenlerin gerçekten aynaya bakıp dinin getirdiği teselli ve rahatlığın bedelinin çok ağır olduğunun farkına varmaları gerekiyor. Eğer bir siyasi partiye veya sosyal bir kulübe üyeyseniz, din olarak sıkı sıkıya bağlı olduğunuz şeyler, bağnazlık kadın düşmanlığı, homofobi, şiddet ve düpedüz cahillik ise artık buna muhalefet edin. Aksini yapmak buna göz yummak olur.

…Artık büyü ya da öl.

Deprem oldu.
Şu an enkaz altındasın.
Bu devasa depremin son dakika haberlerine ulaşması en acilinden 30dk.
Fakat sen nefes almakta zorlanmaya başladın bile.
Öleceksin güzel insan.
10dk. sonra en geç öleceksin biliyorsun.
Ah * nefes almak nasıl bir şeymiş öyle.
* Ölmek istemiyorum.
Yok öleceksin belki 1 saat sonra enkaz altından çıkarılıp ertesi gün öğle ezanıyla,
Er kişi niyetine..
Şimdi söyler misin 5 dakikan var.
Ne hissediyorsun.
*… *
Kime ağlamak istiyorsun,
Kime yalvarmak,
Kim var yanında,
Kim duyuyor seni,
Şimdi sana değerli gelen o nefesin Sahibi mi yoksa,
Kalbinin sesini duyar gibiyim,
Biri var,
Hisset,
Emanet iade..
Bakamadın mı emanetine,
Kalbinin sesini duyar gibiyim,
Son anın şimdi,
Boşa mı geçmiş bir ömür?
Ruhlar ölür mü,
Nefes nasıl biter?
Nefes bitince ne olur…
*Allah’ım…