Every Thursday im on the lookout for an Athens Voice…but they seem to disappear so quickly! But THIS Thursday it was very important that i find one, since this 6 year anniversary issue featured my illustrations! I got to illustrate a super smart, funny article by the extremely talented Dimitri Papadopoulos…about the eternal rush all Athenians are in, and all the reasons why we get delayed and frustrated while out and about.

Now if only they had written my blog address correctly…webpress? ha!

Αυτή την εβδομάδα (12-18/11), η Athens Voice είναι αφιερωμένη στην Θεσσαλονίκη και το φεστιβάλ κινηματογράφου. Κυκλοφορεί σε πλαστική σακούλα με διαφήμιση των fnac από τη μια όψη της. Για “την μεγαλύτερη εβδομαδιαία εφημερίδα στην Ελλάδα” όπως θέλει να αποκαλείτε, με 274 χιλιάδες αναγνώστες, οφείλω να πω ότι διαφωνώ με την μη-οικολογική συμπεριφορά. Θα μου πεις, όλες οι κυριακάτικες φυλλάδες δεν κάνουν το ίδιο; Το κάνουν, δεν είναι όμως και σωστό. Επίσης υπάρχει το σκεπτικό ότι πρέπει να έχει διαφήμιση για να επιβιώσει, δεκτό και αυτό, θα μπορούσε όμως να γίνει μια πιο δημιουργική πρόταση, ας πούμε να φτιαχτούν  re-usable τσάντες και όχι πλαστικές που εύκολα σκίζονται και πετιούνται.

Πάντως η Athens Voice ετοιμάζεται να σβήσει τα έκτα κεράκια της, με το επόμενο τεύχος να είναι επετειακό! Happy birthday!

Ξεκινάει σήμερα Τετάρτη η έκθεση εξωφύλλων της Athens Voice η οποία ανοίγει τις πόρτες της για 4η χρονιά στο Μουσείο Μπενάκη. Η διάρκεια της έκθεσης είναι από 14 έως 25 Οκτωβρίου 2009 ενώ οι επισκέπτες μπορούν να την δουν στο κτίριο της οδού Πειραιώς.

Άσχετο αλλά σχετικό: εκεί το “Athens Voice Radio” project τι απέγινε;

Δε σε ειδα…

…στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το παρκο Κυπρου και Πατησίων εξω από το δημαρχείο τη Δευτέρα 2/2, όπου τρεις διαδηλωτές τραυματίστηκαν σοβαρα από χειροβομβιδες κροτου-λάμψης…

…στις εκδηλώσεις του τριημέρου αλληλεγγύης στους συλληφθεντες της εξεγερσης, που διοργανωθηκε σε διαφορες περιοχές της Αθηνας από τις συνελεύσεις γειτονιων το ΠΣΚ 30-31/1 και 1/2…

…στην πορεια αποχωρησης από την κατειλλημένη λυρική σκηνή προς το παρκο Κύπρου και Πατησίων την Κυριακή 1/2…

…στην εκδήλωση – συζήτηση για την Κ. Κούνεβα στο Χαλανδρι την Παρασκευή 13/2, όπου έγινε ενημέρωση από τις συναδελφισσες της Κωνσταντίνας…

…στην πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκεμβρη στο κεντρο το Σάββατο 14/2…

…στην πορεία επανοικειοποίησης των δρόμων και των πλατειών από την πλατεία Ψυρρη στο σταθμο Κεραμεικού το Σάββατο 14/2 στις 12.00 τα μεσανυχτα…

…στην αυθόρμητη πορεία στο Da Vinci στην Αγια Παρασκευη που προεκυψε από την ανοιχτή συνέλευση κατοικων Αγιας Παρασκευης την Κυριακη 15/2…

… στην πορεία αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα στο κέντρο της Αθηνας την Πεμπτη 19/2…

…στο ρεμπέτικο γλέντι και το συλλογικο φαγοποτι για την επανοικειοποιηση του κτηματος Δουζενη και την προστασια του από το χτίσιμο πολυτελών κατοικιών, στο Χαλάνδρι το Σάββατο 21/2…

…στην πορεία στο κέντρο την Πέμπτη 26/2, που έγινε με αφορμη την επιθεση από παρακρατικους με χειροβομβιδα στο στεκι μεταναστων στα εξαρχεια, την ωρα που γινοταν ανοιχτη εκδηλωση κατά των στρατιωτικων εξοπλισμων από το συνδεσμο αντιρρησιων συνειδησης…

…στη μικροφωνικη αντιπληροφορησης για τους συλληφθέντες της εξεγερσης το πρωι του Σαββάτου 28/2…

…στη δευτερη πορεια στο κεντρο την Πέμπτη 5/3 για το περιστατικο με τη χειροβομβιδα στο στεκι μεταναστων…

…στην πορεια στο Περαμα το Σαββατο 7/3 που εγινε με αφορμη το πορισμα για το θανατο 8 εργατων τον Ιούλιο του 2008, το οποιο ριχνει την ευθυνη στους νεκρους και αθωωνει τους εργοδοτες και το κρατος…

… το Σάββατο 7/3 στη μετατροπη του parking στα Εξαρχεια στη Χαριλαου Τρικουπη σε παρκο, που ξεκινησε με το ξηλωμα της ασφαλτου και συνεχιστηκε με τη φυτευση δεντρων και με συλλογικο γλέντι και φαγοποτι…

…στην πορεια εναντια στην υπαρξη του πολυτελους κεντρου – καφετεριας Da Vinci στην Αγια Παρασκευη το Σαββατο 16/3…

δεν παιζει να μην ηξερες

βγαλαμε αφισες, φτιαξαμε πανώ, μοιρασαμε κειμενα,

καναμε μικροφωνικές, τα ανεβάσαμε στο Indymedia

τι διαολο; μονο free press διαβαζεις;

και στο δρομο; δε μας ειδες ποτε;

ή μηπως δε σε αφορουν όλα αυτά;

σου αρκει ένα μπλουζακι του Τσε για «την επανασταση σου»;

βασικα παιζει και να σε ειδα τωρα που το ξανασκεφτομαι…

…για καφεδακι στον Κεραμεικο και για ποτακι στο Bios…

…για ρακομελα στου Ψυρρη και για ψωνια στα Pull and Bear…

…για μεζεδακι στην Πλακα…

…ή στην Πανεπιστημιου να ψαχνεις απεγνωσμενα τα stand της Lifo και της Athens Voice…

…μονο που εμεις τα ’χαμε κανει οδοφραγματα!

…καπου εκει ημασταν κι εμεις, αλλα στο δρομο…

…εσυ όμως ησουν απεναντι…

Αυριο πού θα ‘σαι;

(κειμενο ενος συντροφου απο την καταληψη κτηματος Πραποπουλου που δημοσιευτηκε στο πρωτοβουλιακο εντυπο Brigada)

“H Athens Voice φτιάχνει ραδιόφωνο” διαβάζω σήμερα το e-τετΡΑΔΙΟ του Δημήτρη Κανελλόπουλου… Την ομάδα θα απαρτίζουν ο Φώτης Γεωργελές ως διευθυντής, ο θεσσαλονικιός Στέφανος Τσιτσόπουλος (yes, republic και ίσως ο λόγος ύπαρξης του offradio) ως υπεύθυνος προγράμματος ο οποίος θα κάνει εκπομπή από την συμπρωτεύουσα μέσω internet. Η “μίλα μου βρόμικα” Μυρτώ θα κάνει εκπομπή το βράδυ 02:00-04:00 με γραμμές στον αέρα. Ακόμα στα μικρόφωνα θα παρελάσουν Νένες, Τσέκερης, Κυρίτσης, Μηλάτος ενώ “παίζουν δυνατά και ονόματα όπως εκείνα του Γρηγότη Ψαριαρού και Τζίμη Πανούση”! Όλα αυτά από Σεπτέμβριο αφού οι ιθύνοντες της ραδιοφωνικής Athens Voice είναι σε συζητήσεις με ιδιοκτήτες τριών συχνοτήτων σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα.

Καλή αρχή!

Υμηττός
Λίγο μπετόν ακόμη
Της ΣΤΕΛΛΑΣ XΑΡΑΜΗ – Φωτό: ΑΛΕΞ. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ – 16.04.2009

Ο Υμηττός ως πηγή ζωής τείνει να εκλείψει, και τα τελευταία σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ για κόμβους ταχείας κυκλοφορίας θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Οι πολίτες επιμένουν να τον βλέπουν ως εθνικό δρυμό.

Προσπαθώ να αναγνωρίσω στα πρόσωπα που μπαίνουν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Ηλιούπολης τα ονόματα στη σελίδα του προγράμματος. «Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη διάσωση του Υμηττού, δημόσια συζήτηση» γράφει στην κορυφή της. Όχι μόνο γιατί είναι οι άνθρωποι που θα μιλήσουν για τα χιμαιρικά σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ· την επέκταση της Αττικής οδού και την τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος, που θα κατακρεουργήσει το βουνό. Αλλά γιατί είναι εκείνοι που έχουν περπατήσει τα μονοπάτια του, που κουβαλούν ακόμα τη μεθυστική μυρωδιά του θυμαριού και της κάπαρης, που έχουν ανέβει τις πλαγιές του κρατώντας ένα δεντράκι κι ένα φτυάρι, εκείνοι που έχουν δει το στέμμα του Υμηττού πυρωμένο από τις φλόγες.
Φορώντας το τζάκετ της Εθελοντικής Προστασίας Καισαριανής, ο οικονομολόγος Βαγγέλης Στογιάννης ορκίζεται πως και τα 200 μέλη της ομάδας γνωρίζουν κάθε φωλιά αλεπούς τόσο καλά όσο και το θρυλικό παλαιολιθικό δρακόσπιτο, μιλάει με πάθος για τα ξενύχτια στα φυλάκια, με στοργή για ένα σπάνιο είδος πουλιού που φωλιάζει στον πευκώνα της Καισαριανής, μνημονεύει την αδάμαστη θέληση του εθελοντή που έδωσε τη ζωή του το 1989 στο πύρινο μέτωπο. «Η ομάδα στηρίχτηκε στο δόγμα πως το δάσος του Υμηττού είναι κοινωνικό αγαθό· Βλέποντάς το να κινδυνεύει αισθάνομαι πως διακυβεύεται η αξιοπρέπειά μου, πως φέρω μερίδιο ευθύνης για ό,τι χάνεται. Αυτή είναι η αίσθησή μου για τον πατριωτισμό: να μην επιτρέψω να αντιμετωπιστεί το βουνό ως φιλέτο· παρά μόνο ως εθνικός δρυμός».
Η υπόγεια νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, η προώθηση της δόμησης σε πολλές ζώνες του και η κονιορτοποίηση της δασικής γης στο πέρασμα 35 χλμ. αυτοκινητόδρομου είναι η χαριστική βολή στις άπειρες επιθέσεις που έχει δεχτεί το οικοσύστημα του Υμηττού τις τελευταίες δεκαετίες. Και «κάθε πρόταση που αμφισβητεί ότι ο Υμηττός είναι βουνό και δάσος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όσο κι αν κάποιοι τον διαχειρίζονται ως αστικό πάρκο» εξηγεί ο δασολόγος-περιβαλλοντολόγος Νίκος Χλύκας.

Μπροστά στους αναρτημένους χάρτες του ορεινού όγκου που παρουσιάζουν τα μελλοντικά τραύματα στο σώμα του, ο πολεοδόμος και κάτοικος Ηλιούπολης Πάνος Τότσικας μετράει. Μετράει τους θηριώδης κόμβους που θα ισοπεδώσουν ένα σημαντικό τμήμα του πυκνού δασικού χώρου, τους σταθμούς διοδίων που θα κατασκευαστούν σε αναδασωτέες περιοχές, τους ημικόμβους που με τυφλή ορμή θα εξαφανίσουν ολόκληρα πάρκα. «Δυστυχώς, είναι πάρα πολλοί εκείνοι που δεν γνωρίζουν τι προϋποθέτουν αυτά τα έργα και νομίζουν ότι θα λύσουν τα προβλήματα των μετακινήσεων» εξηγεί.
Για τον Άκη Μπαδογιάννη, που στέκεται στο πλάι του, γιατρό και κάτοικο Ηλιούπολης, ο Υμηττός είναι εδώ και χρόνια η πρώτη εικόνα από το κάδρο της πόλης που αντικρίζει κάθε πρωΐ. Μια εικόνα που αναμένεται να αλλάξει βίαια μέχρι το 2014 τόσο για τον ίδιο όσο και τους συμπολίτες του. «Ο αυτοκινητόδρομος καταργεί πολύτιμους ελεύθερους χώρους στο Ελληνικό. Ο δήμος μας θα ταλαιπωρηθεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, αφού προγραμματίζεται η χωροθέτηση επτά κόμβων (!) στα όριά του. Δύο από αυτούς θα έχουν μέση απόσταση 50 μ. από τα μπαλκόνια μας» .
Οι κρατικές εξαγγελίες για επίλυση του κυκλοφοριακού της Αθήνας χάρη στο νέο αυτοκινητόδρομο ακούγονται ξύλινες. «Δεν υπάρχει οδικό έργο που να βελτιώνει από μόνο του το κυκλοφοριακό της πόλης. Προφανώς κάθε νέος δρόμος εμφανίζει θετικά στοιχεία, αλλά και τις προϋποθέσεις για αρνητική εξέλιξη. Η επέκταση της Αττικής οδού θα διευκολύνει τις μετακινήσεις από το ένα άκρο της πόλης στο άλλο, αλλά ταυτόχρονα θα είναι η δικαιολογία για εμπορική και οικιστική επέκταση και θα προκαλέσει πολύ έντονη διαμπερή κυκλοφορία σε κάποιους δήμους» επιβεβαιώνει ο συγκοινωνιολόγος Πάνος Παπαδάκος.
Το μοντέλο της πόλης που αναπτύσσεται με λάκτισμα τους άξονες ταχείας κυκλοφορίας θεωρείται εδώ και δεκαετίες χρεοκοπημένο, αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές μητροπόλεις το έχουν εγκαταλείψει προωθώντας την επέκταση των Μέσων Σταθερής Τροχιάς. Η επιμονή της Αθήνας να τροφοδοτεί τον υδροκεφαλισμό της επισφραγίζεται με τους νέους κρατικούς προγραμματισμούς, «με βάση τις τάσεις κερδοσκοπίας επί γης», όπως υπενθυμίζει ο αντιπρύτανης του ΕΜΠ Γιάννης Πολύζος. «Ο Υμηττός αλλά και ο κάμπος των Μεσογείων θα επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο από τις οικιστικές επεκτάσεις που θα φέρουν τα έργα».
Ο περιφερειακός της Κατεχάκη –ανεπαρκής και «πηγμένος» για το ΥΠΕΧΩΔΕ– παραμένει ο χωματόδρομος για μπάλα στις αναμνήσεις του Γιάννη Φρακιαδάκη, μέλους της Πρωτοβουλίας Πολιτών Βύρωνα. «Δεν θέλω να πω με αυτό πως η ανάπτυξη της Αθήνας πρέπει να μείνει πίσω. Θέλω μόνο να μοιραστώ την εποχή που το βουνό ήταν προέκταση της γειτονιάς· μιας πράσινης γειτονιάς που τώρα θα γίνει κόμβος, ώστε να αποφέρει χρήματα σε εργολάβους».
Η αποψίλωση της φυτοκοινωνίας του Υμηττού είναι δεδομένη. Η φύτευση χιλιάδων δέντρων που υπόσχεται το ΥΠΕΧΩΔΕ φαντάζει ουτοπική, λαμβάνοντας υπόψιν ότι τα κονδύλια για έργα περιβάλλοντος στην Ελλάδα περιορίζονται σε μηδενικά ποσοστά. «Ο προϋπολογισμός τρώγεται στο μπετό και απομένουν ελάχιστα χρήματα, και μάλιστα για χαμηλό πράσινο. Αν κυριαρχήσουν τα σκληρά υλικά στον Υμηττό, η ταχύτητα του ψυχρού αέρα που έρχεται από το βουνό θα μειωθεί κι άλλο και η πόλη θα ασφυκτιά» προειδοποιεί ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Γεωπόνων, Κώστας Τάτσης.
Η εμπειρία του δέντρου που κατατρώγεται από το τσιμέντο είναι εμπειρία ζωής για τον Τάσο Ταστάνη, αρχιτέκτονα που κατοικεί από το 1963 στη Γλυφάδα. Το σκαρφάλωμα του οικιστικού ιστού στο βουνό είναι τέτοιο ώστε ο δήμος καταγράφει το μεγαλύτερο ποσοστό αυθαίρετης δόμησης πρώτης κατοικίας στην Αθήνα. «Ο Υμηττός εκτιμάται ως οικόπεδο προς αντιπαροχή κι όχι ως πηγή ζωής που ανήκει σε μένα και σε σένα. Αυτό το εμπόριο της δημόσιας γης πρέπει να πάψει».

Το χρονικό των «επιθέσεων»
Θρησκευτικό κέντρο, εργαλείο πρόβλεψης του καιρού, ο Υμηττός προσελκύει την ανθρώπινη δραστηριότητα από τους προϊστορικούς χρόνους. Μνημεία της ελληνιστικής εποχής κατασκευάζονται από το μάρμαρό του. Ισχυρό πλήγμα δέχεται όταν για την κατασκευή πολεμικών πλοίων θυσιάζονται χιλιάδες δέντρα. Ειρωνεία; Ένα πλούσιο δίκτυο δρόμων στη ράχη του οδηγεί από το κέντρο της πόλης στην Παιανία.
Στη συνείδηση των αρχαίων Αθηναίων, το βουνό παραμένει ιερό. Το μαρτυρούν τα διάσπαρτα μνημεία, με κορυφαίο το άγαλμα του Υμήττιου Δία, και οι βωμοί προς τιμήν του Ομβρίου Διός και του Απόλλωνα. Ο θρησκευτικός χαρακτήρας του βουνού διατηρείται στα βυζαντινά χρόνια με αναφορές για οικισμούς ιδιαίτερου κάλλους, ίδρυση μοναστηριών και εγκατάσταση φιλοσοφικών σχολών στις παρυφές του. Η κατάσταση αντιστρέφεται επί Τουρκοκρατίας, δίνοντας την ευκαιρία στη φύση να ακμάσει ξανά.
Η ανθρώπινη παρέμβαση επιστρέφει τον 20ό αιώνα, όταν επί Μικρασιατικής καταστροφής και λίγο αργότερα, επί Κατοχής, πραγματοποιείται μια νέα αποψίλωση, προκειμένου να κατασκευαστούν παραπήγματα και να καλυφθούν οι ανάγκες θέρμανσης. Από τα τέλη της δεκατίας του ’70 αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τον Υμηττό. Το δάσος –που τότε άγγιζε το 70% της συνολικής έκτασης– μειώνεται δραματικά εξαιτίας των αλλεπάλληλων εμπρησμών και της παράλογης διαχείρισης του καμένου βιότοπου. Φαινόμενο που γιγαντώνεται 30 χρόνια μετά.

http://www.athensvoice.gr/articles/av,17511,%CE%A5%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%84%CF%8C%CF%82.html

Κλέψιμο από την στήλη “Σε Είδα” της εβδομαδιαίας free press:

“ΚΟΛΩΝΑΚΙ
Είμαι ο λιμενικός που έπινα καφέ, με τη στολή, και με κοίταγες, όμορφη κυρία μου.”

“ΕΡΜΟΥ
Είμαι ο πυροσβέστης που με κοίταζες, κυρία μου. Τηλεφώνησέ μου να σβήσω τη φωτιά σου!”

Βρίσκετε κάτι που να συνδέει αυτές τις δύο αγγελίες (που στάλθηκαν την ίδια εβδομάδα)? Μήπως, κατά τύχη, παρατηρήσατε καμία ομοιότητα?

Όχι. Δεν κάνει καθόλου μπαμ ότι είναι γραμμένα και τα 2 από τον ίδιο λίγουρα που ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΗ ΣΤΗΛΗ έχει στειλει κάτι παρόμοιο. Και καλά, πιο παλιά έγραφε ένα ΚΑΛΛΙΘΕΑ και έλεγε “κυρια μου είστε το υπέρτατο όνειρο” και πα*αριές. Σήμερα που κοίταξα τη στήλη παρατήρησα ότι η κατάστασή του έχει χειροτερέψει και έχει πέσει στα σκληρά…

Μα “ΝΑ ΣΒΗΣΩ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΟΥ”? Δηλαδή πόσο καλτ μορφή πρέπει να είναι ο τύπος για να στέλνει τέτοιες αηδίες? Δηλαδή είναι σαν να το βλέπεις μπροστά σου… Να περνάς στη Βαλαωρίτου και στο άσχετο να βλέπεις ένα λιμενικό (μιας που δίπλα είναι και το λιμάνι) να πίνει καφέ με τη στολή. Ή το ακόμα πιο θεικό να περπατάει αμέριμνη στην Ερμου η χαζογκομενίτσα με 30 κιλά τσάντες που πήγε να ψωνίσει “ένα-δυο ρουχαλάκια από τα Ζάρα” και να δει ένα κίνκυ πυροσβέστη έτοιμο να της σβήσει τη φωτιά. Μα πραγματικά, πόσο γκάου?

Όσες φορές έχω διαβάσει τη στήλη τον έχω σταμπάρει και τον καταλαβαίνω ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ…. Νομίζω πρόκειται για τη μορφή του σε είδα. Αναμένονται καΦτές αγγελίες με φορτηγατζή στο Μέγαρο Μουσικής, ναυαγοσώστη στο Αεροδρόμιο, στρατιωτικό στα Hondos Center και πολλά πολλά άλλα. Κάθε πέμπτη στην AV!

(Σημείωση: Για λόγους διακριτικότητας χρησιμοποιείται αστερίσκος (*) σε κάθε λέξη που μπορεί να θεωρηθεί χυδαία, βλάσφημη ή ακατάλληλη. Ως γνωστόν, με λέξεις όπως “καβλιάρης” και “παπαριές” μπορούν εύκολα να προσβληθούν παιδάκια του δημοτικού και κυρίες της Εκκλησίας)

Μπήκα σ’ ένα καφέ του κέντρου και βρήκα τα δυο free press της Αθήνας να έχουν αφιερώματα στη Θεσσαλονίκη. Το τι κουλαμάρα περιέχεται (ομού, εις αμφότερα, μαζί και εις τα δύο) ΔΕΝ περιγράφεται! Όποιος μπορεί να διαβάζει (ή τυχαίνει να ζει στη Θεσσαλονίκη) καταλαβαίνει πολύ εύκολα και τι λείπει και τι περισσεύει. Και από τα «αφιερώματα» – και από την πόλη…

Το ένα:

http://www.lifo.gr/

Και το άλλο:

http://www.athensvoice.gr/

Δε θέλω να γίνω περισσότερο συγκεκριμένος – αρκετές αντιπάθειες έχω ήδη εντός και εκτός Μπουγατσαδουπόλεως… Δείτε και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας…

Σάββατο απόγευμα… επιτέλους ξεκούραση, επιτέλους χαλαρώνεις! Αν μάλιστα είσαι και εσύ προνομιούχος όπως εγώ είναι τετραήμερο!

Βρήκα χρόνο να ξεφυλλίσω την AthensVoice, το τεύχος #231, επετειακό, γιορτάζουν 5 χρόνια! Σκληρό εξώφυλλο, φουσκωμένη, πολλές διαφημίσεις, διαφορετικοί πρωταγωνιστές αυτή την εβδομάδα… Τζίμης Πανούσης, Λάκης Λαζόπουλος, Γιώργος Κορρές, Ελληνοφρένεια, Αντώνης Καφετζόπουλος, οι Schooligans, Πέμυ Ζούνη, Γιάννης Κότσιρας είναι μερικά από τα ονόματα που ξεχωρίζουν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές αυτούς, 100 συνολικά Αθηναίοι γράφουν, σκιτσάρου και δημιουργούν αυτή την εβδομάδα για εμάς.

Οι Schooligans γράφουν το editorial, ο Πανούσης τα ζώδια (όλα τα λεφτά) και ο Λάκης απαντάει στις ερωτήσεις του προβληματισμένου αναγνωστικού κοινού της Μυρτούς.

Απολαυστικό τεύχος… Χρόνια πολλά!

Αύριο κυκλοφορεί η επετιακή Athens Voice 5χρόνων:

Μια εφημερίδα που γίνεται για πρώτη φορά.

100 Αθηναίοι γράφουν τη Φωνή της Αθήνας. Ένας σχεδιάζει το εξώφυλλο.

Ποιος γράφει editorial; Ζώδια; Μίλα μου βρώμικα; Ποιοι γράφουν την πολιτική;

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου. Οι αθηναίοι γράφουν, σχολιάζουν, φωτογραφίζουν, ζωγραφίζουν, δημιουργούν ένα μοναδικό τεύχος της ATHENS VOICE.

230 σελίδες / πολλά δώρα για τους αναγνώστες / σκληρό εξώφυλλο / μεγάλο τιράζ!

Στα γνωστά κόκκινα stand και σε πολλές βιτρίνες της Αθήνας που για μια βδομάδα θα «ντυθούν» στα χρώματα της ATHENS VOICE.

Και το βράδυ της Πέμπτης 22:00μ.μ. στο κτήριο Δ12 της «Τεχνόπολις» στο Γκάζι, η πόλη γιορτάζει μαζί με την A.V. σε ένα μεγάλο πάρτι όπου είναι όλοι καλεσμένοι!

Οφείλω ένα ευχαριστώ στην Athens Voice και ειδικότερα στις Ρομίνα Νικηφόρου και Κατερίνα Παναγοπούλου για την αναφορά και την περίληψη αποσπάσματος απο το post και τα comments του Νίκος Σεργιανόπουλος: Για όσους τον αγάπησαν… , στο δικό τους άρθρο στην σελίδα 12 με τίτλο ο Θάνατος ενός Ξένου. Ένιωσα πως έπιασαν πραγματικά το σφυγμό της κοινής γνώμης παραλείποντας κάθε τακτική για εμπορική εκμετάλλευση του γεγονότος, πρακτική που άλλοι ,κατ επίφαση και μόνο συνάδελφοί τους, άσκησαν με σκληρότητα και απανθρωπιά.

Δεν είχα φανταστεί ποτέ πως κάτι τετοιο θα μπορούσε να συμβεί και πραγματικά είναι μεγάλη τιμή για μένα ένα κομματι απο τις σκέψεις μου να φιλοξενείται σε μια από τις λίγες εφημερίδες που πραγματικά “ακούν” τι συμβαίνει γύρω τους.

Μακάρι όμως να ήταν για κάποιο άλλο, χαρούμενο post και όχι για αυτό το άσχημο και σκληρό συμβάν.

Και πάλι τις ευχαριστώ και δηλώνοντας φανατικός αναγνώστης της Athens Voice. Συνεχίστε την καλή δουλειά…

Από δω και μπρος μόνο ευχάριστες ειδήσεις.

Πολλές ευχαριστίες ο metanoeiste.

metanoeiste.wordpress.com

Υ.Γ Ένα τεράστιο ευχαριστώ και σε όσους έβαλαν τον λιθαράκι τους γράφοντας τα δικά τους σχόλια. Χωρίς τη δική σας συμμετοχή η αλήθεια δεν ερχόταν ποτέ στο προσκήνιο και τόση αγάπη θα έμενε κρυμμένη πίσω από την τηλεοπτική υποκρισία και το ψέμα.

Την εβδομάδα που μας πέρασε… διάβασα τα εξής: 

• BHMagazino #398 – 1η Ιουνίου 2008, σελ.6 +/- Μελίσσα Στοϊλή: + Η προσθήκη των 16 οχημάτων αποκομιδής απορριμμάτων με κινητήρα φυσικού αερίου στο “στόλο” του Δήμου Αθηναίων. (Ο οποίος δεν μας τα λέει καλά, ωραία τα “στημένα” που κάνει για τα φώτα της δημοσιότητας αλλά υπολειτουργεί και υπάρχουν και πολλά που δεν μαθαίνουμε εν τέλη…)
• BHMagazino #398 – 1η Ιουνίου 2008, σελ.6 +/- Γιάννης Καρλόπουλος: + Η φράση “Όλα τα παλιά αγοράζω”, που ακούγεται από αγροτικό τσιγγάνου Κυριακή πρωί. Η μόνη (σίγουρη) ανακύκλωση. (Καταρχάς καλός ήλθες στην παρέα. Κατά δεύτερον συμφωνώ απόλυτα! Ωραία είναι για να πάρεις την επιδότηση ως δήμος να αγοράζεις ένα απορριμματοφόρο ανακύκλωσης και κάδους αλλά αν πηγαίνει η ανακύκλωση εκεί που πάνε και τα υπόλοιπα σκουπίδια, δεν υπάρχει λόγος και εμείς να τα χωρίζουμε… Ντροπή!)
• BHMagazino #398 – 1η Ιουνίου 2008, σελ.6 +/- Κέλλυ Σώκου: – Που σε ολόκληρη Ρόδο δεν υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης. Να υποθέσω και σε άλλες “μεγαλουπόλεις” της επαρχίας? (Ναι σωστό, αλλά αν δεν έχουν που να τα πάνε τι να κάνουν? Να τα αρπάξουν όπως άλλοι? - Δες το προηγούμενο.)
• BHMagazino #398 – 1η Ιουνίου 2008, σελ.6 +/- Θοδωρής Αντωνόπουλος: – Που κανείς δεν εγγυάται ότι τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια, που με τόση σπουδή μαζεύω και τοποθετώ στους ειδικούς κάδους, φτάνουν στο προορισμό τους. (Στα λόγια μου έρχεσαι…)
• BHMagazino #398 – 1η Ιουνίου 2008, σελ.6 +/- Η αναγνώστρια Μαρία Τιμοθεάδου: – Που ορισμένοι, ενώ επικαλούνται διαρκώς την οικολογία, στην πραγματικότητα το κάνουν από μόδα. (Τουλάχιστον το κάνουν…)
• Athens Voice #214 – 29/5 έως 4/6, σελ. 3, το editorial του Φώτη Γεωργελέ… συμφωνώ σχεδόν σε όλα… Αχχχ Ελλαδάρα μας!
• To “όλα τα λεφτά” τετρασέλιδο αφιέρωμα της FAQ (σελ.22-25) για το κάπνισμα.
• Τα FAQ ECOnumbers, σελ.16 και το αγαπημέεενο ΤΙ ΜΕ ΤΑ-ΡΑΞΕ, σελ.20
• FAQ: Η συνέντευξη που έδωσαν Keith Richards και Charlie Watts, σελ. 30
• Το αφιέρωμα στο Φεστιβάλ Αθηνών 2008, σελ.42-51, στην FAQ.
• Ωραίο και το αφιέρωμα του Δημήτρη Φύσσα για τα καφέ που βρίσκονται στην Ομόνοια, Athens Voice, σελ.28-32
• Τι λέγαμε πιο πάνω για τον Δήμο Αθηναίων… διαβάσαμε το γράμμα του Κω/νου Ζουγανέλη, αναγνώστη της Lifo περί του τι συμβαίνει στην πόλη. Ο αντιδήμαρχος τους υποσχέθηκε ότι 23 Δεκεμβρίου θα ληθεί το πρόβλημα τους… δεν τους είπε όμως ποιου έτους. “Άντε γεια” που έλεγε και εκείνος του Ολυμπιακού ο μαλλιαρός.
• Η φωτογραφία στην σελ.70 της Lifo είναι “γα-μα-τη”!

The Krispy Kreme donut sale on May 17th, 2008 was a great success. We arrived at 7 A.M. with 300 dozen donuts and sold out around 2:00 P.M.

We may consider having a donut sale every other month to support the cadets.

Attendees were Richard Bolzman, Dean Bloomfield, Denise Botos, Lisa Sager, Cindy Vincion, Jessica Vincion, Shianne McFadden, Michael Botos and Steven Sager.

Many thanks to Krispy Kreme and to everyone that showed up to support our cadets. If you would like to be involved in our next fund raiser, please send an email to eaglevillejrotcboosters@gmail.com with “Fundraiser” in the subject line.

O Κωνσταντίνος Ρήγος μετά την επιμέλεια της σκηνικής παρουσίας της μεγάλης τραγουδίστριας Πέγκυς Ζήνα και την σκηνοθεσία music video της τελευταίας (κυριολεκτικά ή μεταφορικά;) και του Στέλιου Μάξιμου συνεχίζει τη προσφορά του στη σύγχρονη ελληνική τέχνη μέσα από τη στήλη “Shoot Me” της Athens Voice. Στο τεύχος που κυκλοφόρησε σήμερα φωτογραφίζει τον Dennie K σε συνοικιακό γυμναστήριο των Εξαρχείων -λάτρεψα το καλοριφέρ στο background – και συνθέτει ένα photo gallery που θα μπορούσε να φιλοξενείται στο περιοδικό “Attitude” – στις τελευταίες σελίδες.

Χρησιμοποιώντας συχνά το μετρό πέφτουν στα χέρια μου αρκετά περιοδικά-εφημερίδες που μοιράζονται απο stand στους σταθμούς, τα λεγόμενα free press… Είναι τζάμπα, ίσως και γιαυτό τα  διαβάζει πάρα πολύς κόσμος…

Επειδή όμως κανένας την σήμερον ημέρα δεν δουλεύει για την ψυχη της μάνας του, πόσο μάλλον να μπαίνει και μέσα (βλέπε κόστος να τυπωθεί η εφημερίδα,διανομή κτλ.) κάπως πρέπει να βγάλουν και αυτοί λεφτά…

Αυτό γίνεται με τις διαφημίσεις. Σεβαστό, όλοι πρέπει να ζήσουν, δεν με ενοχλεί καθόλου, απλά δεν τις κοιτάω… Εδώ υπάρχουν διαφημίσεις στα περιοδικά που αγοράζουμε κανονικά  (αν και γιαυτό τώρα έχουν τόσο χαμηλές τιμές, για να ανεβαίνει η αναγνωσιμότητα και να τα κονομάνε περισσότερο απο τις διαφημιστικές)… Τέσπα, αυτό που με ενοχλεί είναι να υπάρχουν διαφημίσεις με την μορφή άρθρου. Τι εννοώ?

Όλες αυτές οι στήλες με προτάσεις για διασκέδαση, για φαγητό, για shopping, για οτιδήποτε… Γράφονται απλά και μόνο γιατί πληρώθηκαν για να γραφτούν… Παρομοίως είχε γίνει και την περίοδο τον εκλογών,  γεμάτα τα free press με συνεντεύξεις-διαφημίσεις των υποψηφίων, ελάχιστα άρθρα με πολιτικές αναλύσεις, αν όχι καθόλου… Και όλα αυτά βέβαια είναι δοσμένα με έξυπνο τρόπο, που ο αναγνώστης ψαρώνει και τα τρώει αμάσιτα… Ύστερα θα νομίζει κιόλας ότι δεν επηρεάζεται απο διαφημίσεις… Το ίδιο και με τα περιοδικά που δίνουν οι Κυριακάτικες εφημερίδες που τέτοια περίοδο αφιερώνουν τεύχη ολόκληρα να μας πουν ποιο gadget είναι hot και ποιά ρούχα θα φορέσουμε στο ρεβεγιόν… Απο την καλή τους την καρδιά φυσικά…

Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει ειδικό τμήμα στις εταιρείες marketing με αυτό τον σκοπό, να δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές, αν όχι έτοιμα τα άρθρα  για εκτύπωση… Τι πρέπει να γίνει? Πιστεύω να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν και να κοιτάξουν να βγάλουν καμιά σοβαρή διαφήμιση που η μια είναι χειρότερη απο την άλλη… Ειδικά στο ραδιόφωνο η φαση ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ… Μόνο σε ένα ταρίφα αρέσανε, μου το πε μια φορά που μπήκα στο ταξί του (καλά οι ταρίφες είναι απο άλλο παραμύθι, το αφήνουμε για την ώρα, αλλά υπόσχομαι να επανέλθω )

Α και να αρχίσουν οι συντακτες και οι αρχισυντάκτες να σέβονται τον εαυτό τους και μετά το κοινό τους  (ή ανάποδα ?)