SIŁOWNIA INTELEKTUALNA

Autopromocja

Unikanie wychylania się ponad przeciętną oraz porządne wykonywanie obowiązków NIE zapewni Ci awansu. Jeśli chcesz pójść wyżej, musisz dać się zauważyć. Liczy się zaangażowanie w pracę i umiejętność komunikacji, czyli umiejętność stworzenia własnego wizerunku jako odpowiedniej osoby na dane stanowisko, rozwijającej się i idącej do przodu, godnej zaufania

Twoim celem jest wywołanie odpowiedniego wrażenia – przekonania, że bez ciebie wszystko się zawali, jesteś niezbędna. Myśl o tym przez cały czas czytania tego artykułu i myśl o tym, jak się zareklamować. Twój wizerunek jest obrazem ciebie – pomyśl o nim jako o reklamie.

PYTANIA DO PRZEMYŚLENIA

• Jakim jesteś produktem?
• Jaka jest twoja cena?
• Gdzie pracujesz?
• Jak jesteś opakowany?
• Jak cię widzą?
• Kto, jak i kiedy cię promuje?
• Co chcesz osiągnąć?

CO WARTO WYKORZYSTAĆ I JAK TO ZROBIĆ?

1.      Jaka wizja mnie samej najlepiej będzie się sprzedawała w mojej firmie?

Pomyśl o tym! Co lubi prezes? Czy jesteś taki, jakiego on chciałby  widzieć?

• Jestem dobrze zorganizowana i mam silną motywację
• Ciężko pracuję i mam świetną wydajność
• Jestem pomysłowy i energiczny
• Jestem punktualna i obowiązkowa,
• Jestem zaangażowany w pracę,
• Jestem  lojalna
• Uważam, że oryginalność = autentyczność

• Wszyscy mają do mnie  zaufanie
• Wciąż pracuję nad sobą
• Jestem odważny i wytrwały

2.      Pokaż się!

Na Twój sukces tylko w 10% wpływa wykonywanie pracy, w 30% wizerunek, a aż w 60% zaznaczanie swej obecności. Pokaż, że istniejesz!

Nasza klientka pod okiem doradcy kariery ściśle zaplanowała swój awans. Najpierw zorganizowała szkolenie dla kolegów i koleżanek z działu, potem zaprosiła przełożonych na obronę swojej pracy podyplomowej. Przygotowała tez swoje wystąpienie na ogólnopolskiej konferencji. Wszystko to miało na celu pokazanie się jako osoba aktywna, która na ciekawe pomysły, wie, co się dzieje w branży, wciąż się uczy i ma wiele znajomości. Była jedyną kandydatką i została szefem działu.

Co Ty możesz zrobić?

Zgłoś się na ochotnika do reprezentowania firmy na szerszych wodach, dla szefa wydrukuj efekty własnej pracy, dla kolegów przygotowuj ciekawe wystąpienia. Wszystko może zrobić dobre wrażenie – albo je popsuć. Zanim weźmiesz się więc do pracy, przestudiuj uważnie punkt 1.

Aby promować  siebie potrzebne są duże zdolności adaptacyjne, dużo szczęścia, talentu, pracowitości i układów. Zdarza się, że ceną jest czasem konformizm i rezygnacja z indywidualizmu. Zwykle jednak warto pozytywnie się wyróżnić i być osobą niepowtarzalną i twórczą.

3.      Wizerunek zawodowy

• Ukryj słabości, wyeksponuj zalety, które wyniosą cię na szczyt
• W pewnych miejscach wypada bywać, w innych nie – czy wiesz, co ceni się u Ciebie w firmie?
• Ważne jest, co czytasz, jak mówisz, kto jest twoim autorytetem – dowiedz się, co jest dobrze widziane.
• Uśmiechaj się do wszystkich,
• Czasem zabłyśnij świetnym pomysłem i pochwal się znajomościami
• I przede wszystkim – bywaj na imprezach firmowych

Warto wszystko robić z umiarem i taktem. Obserwuj innych – jak to się stało, że zaszli tak daleko? Może uda Ci się powtórzyć tę drogę?

Na ile procent czujesz się profesjonalistą?

Jeśli Ty się tak poczujesz, to inni też będą Cię za takiego uważać, bo za zmianą Twojej mentalności pójdą zmiany w Twoim zachowaniu. Nad tym można i trzeba pracować, bo inaczej nudno by było. Poza tym to świetna zabawa.

CYTAT TYGODNIA:

”Doceniamy zalety, ale o nich nie rozmawiamy. Uczciwy sprzedawca, wierna żona, dobry student nie przyciągają takiej uwagi, jak włóczęga i oszust.”    John Steinbeck

”Geniusz to jeden procent inspiracji i dziewięćdziesiąt dziewięć procent potu.”    Thomas A. Edison

NA DO WIDZENIA:

Zapożyczanie siły jest dowodem słabości. Człowiek słaby emocjonalnie pożyczy siłę ze swojej pozycji, wyglądu, władzy, doświadczenia, intelektu – w ten sposób osłabia nie tylko siebie, ale i stosunki z innymi. Najlepiej, gdy zawartość dorównuje opakowaniu.

Jakie sposoby Ty stosujesz, by zaistnieć? Anna Sawczuk

Żyję Twoim szczęściem Kochanie i cieszę się, że awansowałeś już pięć razy, i że dzięki temu mogę zająć się domem i dziećmi. Jesteś wspaniałym mężem.

Samochód stał zaparkowany w cieniu platana. Osobnik za kierownicą miał wygląd smutnego, osowiałego szympansa. Szyby były zakurzone, tablica rejestracyjna wisiała na jednej śrubie. Szympans miał na nosie okulary z grubymi szkłami i wpatrywał się uporczywie w szybę przednią. Po szybie spacerowała mucha. Z bagażnika kapała na rozgrzany asfalt gęsta, czerwona ciecz.

Starszy posterunkowy Szulce zastanawiał się przez chwilę, czy nie przejść na drugą stronę ulicy udając że niczego nie zauważył, ale poczucie obowiązku zwyciężyło. Obszedł powoli samochód. Gdy znalazł się na wysokości otwartego okna kierowcy, oparł dłoń na rozgrzanej blasze dachu i pochylił się.
- Kapie – powiedział.
Osobnik o aparycji szympansa nie drgnął. Przełknął tylko głośno ślinę. Jego twarz pokrywała cienka wastewka potu.
- Obawiam się –Szulce starł się aby jego ton brzmiał rzeczowo – że mamy pewien problem.
- Nieszczelny – odrzekł po chwili wahania szympans.
- Rozumiem – odparł Szulce. Nie rozumiał, ale postanowił nie ujawniać chwilowo tego faktu.
Zapadła chwila niezręcznego milczenia. Z nieba spływał upał wczesnego popołudnia. Słychać było brzęczenie much. Szulce postanowił przejąć inicjatywę.
-Dowód i prawo jazdy poproszę.
Po chwili trzymał w ręku kawałek plastiku. Porównał zdjęcie z oryginałem. Nie ulegało wątpliwości, przedstawiało tego, kogo miało przedstawiać.
- Proszę otworzyć bagażnik.
- Wolałbym nie – mruknął szympans.
Szulce zastanowił się, czy sytuacja zasługuje na miano niezręcznej. Jakby sprawę nie obracać, wyglądało że tak. Postanowił jednak nie dać się łatwo zbyć.
- Tu nie wolno parkować – rzekł wręczając dokumenty – proszę odjechać i na przyszłość bardziej uważać.
Miał nadzieję, że powiedział to tonem nie dopuszczającym cienia sprzeciwu. Szympans nie sprzeciwił się. Schował dokumenty i bez słowa przekręcił kluczyk w stacyjce.

Sledząc wzrokiem niknący w upalnym wąwozie ulicy samochód, Szulce wyjął z kieszeni chusteczkę i otarł spocone czoło. Poprawił pas, czapkę i przepasujący pierś rzemień raportówki. Upał był nieznośny. Dzień starszego posterunkowego, pomyślał, nie różni się specjalnie od dnia zwykłego posterunkowego.

Po przeciwnej stronie ulicy biegł leniwym truchtem pies bez obroży i kagańca.

Voilà maintenant un an que l’article sur cette arrivée des poubelles à puce a été publié ! Quel constat peut-on déjà faire avant l’entrée en vigueur de ce nouveau système de récolte des déchets ? Condensé des réactions…

Premièrement, le constat que l’on peut faire est que les citoyens se sentent concernés par ce changement dans leurs habitudes. Toutefois, on voit bien que ça en énerve plus d’un ! Ils vont devoir payer un peu plus cher alors que ceux-ci doivent déjà faire un effort en triant davantage leurs déchets ! Mais que voulez-vous, pendant trop longtemps la classe politique (reflet de notre société) n’a pas souhaité intégrer le coût réel des déchets dans la taxe soumise aux citoyens. C’est le résultat d’un choix politique et selon moi, l’absence d’une volonté politique. Désormais, pour paraphraser Intradel, il s’agit de “responsabiliser tous les producteurs en vue de limiter leur production de déchets et ce en vertu de deux grands principes : ceux du ‘pollueur-payeur’ et du ‘coût vérité’.”

Deuxièmement, l’administration communale n’est toujours pas davantage informée sur l’objet de la réforme ainsi qu’à la manière de répondre aux questions du citoyen. Des séances ont été organisées et le seront encore dans les prochains jours mais semble-t-il que la langue de bois reste de vigueur ! 

Troisièmement, si en matière d’information du chemin reste encore à parcourir, il conviendrait par contre d’installer une barrage à la rage taxatoire de la commune de Waremme. En effet, si le coût vérité doit être appliqué, il ne faut toute de même pas asphyxié le portefeuille du waremmien qui se voit proposer l’une des taxes les plus élevées pour ces déchets. Petite comparaison (source : intradel):

I = Isolé ; II = 2 personnes ; III = 3 personnes ou plus 

Waremme (I = 62 €; II = 102 €; III = 142 €) => Majorité PS (absolue)

Hannut (I = 90 €; II = 110 €; III = 125 €) => Majorité MR

Wanze (I =53 €; II = 77,50 €; III = 97,50 €) => Majorité PS (absolue)

Awans (I = 50 €; II = 90 €; III = 110 €) => Majorité PS (absolue)

Sprimont (I = 75 €; II = 105 €; III = 135 €) => Majorité MR-cdH

Engis (I = 62 €; II = 102 €; III = 142 €) => Majorité PS (absolue)

Quel constat peut-on tirer ?

Sur des bases comparables (mêmes quantités prépayées…), il est assez clair que les communes socialistes prélèvent davantage que les communes de centre-droit, et ce pour le même service. Je souhaiterai donc que l’on m’indique à quoi va servir ce petit pécule qui peut se chiffrer à plus dizaines de milliers d’euros. Déjà qu’Intradel exige que l’on fournisse deux conteneurs alors que celui des déchets organiques peut être remplacé par un bon compost à domicile ! Des quantités prépayées qui font que l’effort des citoyens ne sera que partiellement pertinent (taxe forfaitaire rarement efficace, il est préférable une taxe proportionnelle de a à z qui permet une transparence complète) ! Et maintenant, ce surplus qui va venir combler les dérives budgétaires du collège communal de la ville de Waremme. Si au moins cet argent pouvait aider des familles nombreuses, des personnes âgées (incontinentes), des crèches (accueillantes d’enfants), les jeunes parents, … N’est-ce pas ça une politique sociale ? Mais est-ce qu’une politique socialiste est sociale ? Est-ce qu’une politique sociale est socialiste ? J’ai quelques doutes…

Ah oui, j’oubliais ! Avez-vous remarquer que l’on vous a demandez de bien vouloir payer une taxe pour l’utilisation des conteneurs à puce pour une année entière alors que le système ne rentrera en vigueur que le 1er juillet 2009 ? Alors, certes il faut payer le premier semestre mais fallait-il le payer au prix du second pour un service moindre ? Question de facilité sans doute (ironie)…

Vous me permettrez d’encore une fois rappeler le principe de transparence qui est le seul à pouvoir rendre confiance dans le système politique, ou plutôt en ses hommes politiques. Ah oui, pour ceux qui ne l’avaient pas compris, je suis pour le nouveau système de ramassage des déchets et je suis convaincu que le système proportionnelle sera appliquée dans quelques années quand certaines choses (personnes!) auront changées (non élues ou plutôt battues) …

A bientôt.

Plus d’infos : cliquez ici.

Dobrze było od samego początku. Piździło na dworze na szczęście w trakcie meczu bez większych opadów.. ale po meczu jak się rozpadało to mam wszystko mokre Dobrze zaczęliśmy i po 6 minutach było 2-0. I w sumie na tym koniec. Mecz do końca był ustawiony, choć Polonia nie chciała tak łatwo oddać meczu i walczyła. Na szczęście bez większych rezultatów. Luźno było, tym bardziej w drugiej połowie, gdzie w pewnym momencie zrobiliśmy chyba 20 podań na które nie mogli nic poradzić Ci w czarnych koszulach Ale piłka w końcu trafiła do Turiny, a ten taki dorobek szybko oddał bez walki. Sędzia jak na moje za bardzo drobiazgowy, z przekonaniem do Polonii, mógł pozwolić na więcej, tym bardziej, że nie pokazał żadnej kartki i Jego brak konsekwencji był dość duży, jeżeli już gwizdał tyle ile gwizdał. Z zawodników Polonii ciekawy mecz zagrał bramkarz. Spalony w Poznaniu, kiepsko wznawiał grę, jeszcze te dwie bramki w tak krótkim czasie odebrały mu ochotę do gry :] Kilka razy uratował jednak Polonię do straty gola.

Nasi dobrze fajnie pięknie :] Turina pewnie. Poprawi wznowienia i będzie zajebiście. Raz w drugiej połowie odpuścił taka piłkę wzdłuż linii bramkowej, i drugi raz ledwo, ledwo piąstkował przy dośrodkowaniu cudem ratując siebie z opresji Wojtkowiak był u fryzjera i od razu lepiej. Jakby skuteczniej w obronie. Trochę mniej angażując się w ofensywę. Dobrze rozumie się z Peszkiem i Sztilić’em i to fajnie wychodzi. Tanevski na szczęście dzisiaj się nie wyróżniał, choć raz zatrzymał Kosmalskiego, czy tam Gajtka, który przepchnął Mańka. Maniek to król :] I tyle. Dobry mecz, i znowu po nim na kolana :] Mistrzowska, osoba szkoda tylko, że to nie napastnik bo by chociaż bramki trafiał, bo ta jedna to w porównaniu do tego co robił w Zagłębiu przy stałych fragmentach gry to nie wiele :] Ivan zagrał bardzo dobre zawody. Piechniaka wyeliminował, walczył z Mąką. Dobrze też radzi sobie przy biciu stałych fragmentów gry. Na plus duży, cieszy to, że wraca do formy! :jupi: W pomocy Injać. Zagrał bardzo dobre zawody. Często aktywnie nie tylko w defensywie, ale i ofensywie. Wilk to taki chyba wolny elektron, raz w środku, raz na prawej, na lewej. Ale forma też u niego z powrotem zawitała. Murawski też wrócił po chorobie, odpoczął nie grał trzech meczy i był dużo świeższy. Bardzo dobra gra, przerywał, atakował czyli to co ma robić taki konstruktor gry. Cieszę się, że jest już zdrowy Jednak sił mu nie starczyło na cały mecz. Jeszcze :] Sztilić zagrał fajnie. Podanie do Rengifo przy 1-0 :respekt: , co zrobił z obrońcami w drugiej połowie :respekt: Trzymając się tezy, że nie sprzedamy go przez 2-3 lata jak mówią działacze można się tylko cieszyć. Motoryki więcej, i masy i będzie niczym Kaka! :] Fajny chłopak, jestem ciekaw jak daleko w piłce zajdzie. Peszko bez gola niestety, ale dobrze. Dośrodkowania, strzały i walka przede wszystkim. In plus. Rengifo fajnie. Mecz dedykowany przeciwnikom jego gry w Lechu :] Bezwzględnie. Ze zmian można powiedzieć tylko coś o Bandrowskim. Najgorzej z wszystkich w Lechu. O ilu od DP się wymaga, o tyle Tanevski się nie wyróżniał nie pozwalając jednocześnie na grę ofensywie Polonii. Dużo strat, brak pomysłu na grę. Naprawdę nie napawa optymizmem Jego obecna forma, która jest daleka od oczekiwań chyba nie tylko moich.

Bałagan straszny po rozwaleniu dwóch sektorów. Prosta z drugiej strony już nie istnieje, spikerka od następnego meczu na 4 trybunie, tak więc ciągle zmiany. Mogli chociaż jeden sektor z tych dwóch przenieść na II trybunę , gdzie dużo wolnych miejsc.

(Jedna z lepszych opraw w ostatnim czasie na Bułgarskiej. Duży wydźwięk w kibicowskim światku. I dobrze. Tak się zastanwiam, że wiele z opraw prezentowanych na Bułgarskiej w ostatnim czasie stoi na mega wysokim poziomie)

Był sobie we wtorek 28 października mecz. Pewien taki, który miał pokazać jak wyglądają nasi grajkowie po dwóch słabszych meczach. Na Bułgarskiej, więc go go! Przejechała Odra z Wodzisławia na maraton

Lech Poznań – Odra Wodzisław 1:0

Lech: Turina – Wojtkowiak, Arboleda, Tanevski, Djurdjević – Peszko, Injać, Bandrowski, Stilić (72.Wilk), Murawski – Lewandowski (90.Reiss)
Odra: Bansz – Cichy, Dudek, Kowalczyk, Radler – Seweryn, Hinc, Malinowski, Szymiczek – Moskal (65.Rygel), Aleksander (46.Korzym)

Bramka: 90+1.Djurdjević (Lech)
Żółte kartki: Kowalczyk, Dudek, Korzym (Odra)
Czerwona kartka: Arboleda (Lech)

No cóż mimo zimna, chłodu i głodu poszedłem zobaczyć jak wygląda zespół po tym kiepskim meczu ze Śląskiem. I zagrali lepiej, z większą determinacją co było widać już na początku meczu. Fajny pressing i Odra, która niczym Śląsk chciała nam zagrozić, cofnęła się do tyłu.. i poza Malinowskim w pierwszej połowie, żaden z rywali nie atakował naszej bramki. Poza oczywiście sytuacjami, w których były rożne i inne takie sprawy :] Kiedy Lech atakował, albo raczej prowadził grę Odra stawała murem przed swoją bramką i wybijała piłkę. Tak to mniej więcej wyglądało do przerwy. Dwukrotnie groźniej zaatakowali, ale bardzo dobrze broniący dziś Turina stał w odpowiednim miejscu, raz parując obok bramki, drugi nad bramkę piłkę. Druga połowa nic nie zmieniła. Lech nieudolnie trochę wrzucał piłkę w pole karne, a Odra wybijała. I tak do kartki Arboledy, która była moim zdaniem trochę absurdalna. Ewidentnie symulujący faul zawodnik Odry (nie powiem kto nie orientuje się po numerach) leżał na boisku licząc na gwizdek. W tym czasie Maniek ruszył do przodu (mogła być nie wiem 75-80 minuta) i klapki na oczy biegnie. Został nieprzyjemnie zatrzymany przez jednego z obrońców (chyba nr 5?) i wdali się w sprzeczkę. Odra miał pretensję o nie zatrzymanie się Mańka. Po przepychali się trochę (Arboleda otoczony grupką czerwonych piłkarzy, tłumaczył sytuację) , a sędzia dał żółtą komuś z Odry i czerwoną Mańkowi. Oczywiście ulubieńca trybun się nie wywala i się wszyscy grzecznie mówiąc zezłościli. I tak Odra wbiła sobie gwóźdź do trumny, bo nie przeprowadziła później żadnej akcji, nawet nie wchodząc chyba pod okolice pola karnego Lecha. Gol trochę przypadkowy, po dziwnej akcji Wilka, który coś chciał zrobić, ale ewidentnie mu to nie wyszło. Ivan dostał piłkę, klepnął obok bramkarza. Weszło, wyszło, dziękujemy. Awans.

Ustawienie podobne do meczu sobotniego, gramy czterema środkowymi pomocnikami i Peszkiem na skrzydle. Z przodu Lewy. Było gęsto, dużo podań i bez koncepcji raczej na rozwinięcie ataków. Turina zagrał dobrze, i sądzę, że zagra w piątek drugą część maratonu. Wyciągnął dwie trudne piłki. Dwa razy ściągał dośrodkowanie i kilka razy rozgrywał z obrońcami. I to mnie trochę urwia. Dostaje piłkę dajmy na to, od Mańka, i rozgrywa w obronie zamiast wybić ją gdzieś w pole. Zdarzyło mu się zagrać niedokładnie do Mańka z powrotem, a ten gonił piłkę, która była niedokładnie. Manuel opanował oddając do Turiny, a ten pomiędzy dwóch zawodników Odry przerzucając ich do Wojtowiaka, który z trudem zatrzymał piłkę w polu. Z prawej strony Wojtkowiak, trochę aktywniej, oskrzydlał często, pilnował, dobrze krył, ale wydaje mi się, że czegoś zabrakło. Na środku dobry Maniek, i cień Tanevski, który schodził na skrzydła, w środek pola.. nie wiedząc czego szuka. Ivan zagrał dobrze, często asekurował jednak tył, i nie podłączał się do akcji ofensywnych, i czasami go tam brakowało. W środku dobry Bandrowski, walczący Murawski, pracuś Dima, i technik Stlić. Semirowi brakuje motoryki zdecydowanie, i to jest chłopak na odstawkę na piątkowy mecz, niech odpocznie i zregeneruje siły. Jest moim zdaniem zbędny ktoś kto często traci piłkę, i nie jest na tyle szybki, żeby kogoś zgubić na dwóch krokach, więc bawi się w drybling. Oczywiście to co widzi na boisku jest świetne, ale potrzebujemy kogoś kto zagra szybką piłkę, i poprowadzi akcję, a nie takiego, który ją zwolni. Na skrzydle Peszko. Znowu jakby się pokładał od podmuchów wiatru, ale jak zawsze aktywny, biegający. To mi się podoba. Lewy dużo lepiej niż w sobotę. Wilk wszedł zrobił zamieszania, zmarnował dwie sytuacje. Poza tym zwalniał. Po zejściu Mańka, obronę wspierał Bandrowski.

Co do Odry to jest to najsłabszy wraz z Górnikiem zespół, który widziałem na Bułgarskiej w tym sezonie. Duża niedokładność. Śmieszne wyglądały sytuacje, w których np. dwóch, trzech zawodników Odry skacze to piłki, a ta kozłem ich przeskakuje. Albo źle wybijane auty. Bramkarz też miał swoje odpały, jak wyrzucanie piłki ręką pod nogi znajdującego się o 2 metry od Niego Lewego, po czym szczupakiem łapanie jej… Wyglądało to przekomicznie Poza tym wspomniane już symulowanie, powtarzało się nagminnie. Przedłużanie, leżąc na boisku, za co jeden z zawodników dostał kartkę. I nie piszę tego po to, żeby się czepiać ani nic w tym stylu.

Nam zdecydowanie brakło strzałów, szczególnie w taka pogodę, i szybszej gry. Nie potrzebnie moim zdaniem mamy czterech w środku pola. Za dużo trochę. I ciekawe dlaczego jak są te jupitery to gramy u siebie na biało? :-k

Poza tym w piątek będzie inny mecz Zdecydowanie inny :] A Maniek i tak jest najlepszy, a puchar do Lecha należy

Dzisiejsze hasło dnia:

“Zostaw swoje rzeczy i idź do kierownika na dywanik.” – Agnieszka

Przyznam szczerze, stanąłem jak w ryty usiłując sobie przypomnieć co mogłem przeskrobać. Codziennie podpisuję różne dokumenty, ale ten dzisiejszy prędko mi się już pewnie nie trafi.
Pracuję od trzydziestu ośmiu dni, a dziś dostałem podwyżkę. Niby groszowe sprawy, ale “grosz do grosza i będzie kokosza”

Limit na profesorów

Rz

Tylko dziesięciu nauczycieli zostanie wyróżnionych przyznawanym pierwszy raz tytułem profesora oświaty. Mogło go dostać niemal 300, ale rząd nie ma pieniędzy.

Dziś 16-osobowa kapituła zbiera się, by wyłonić kandydatów do honorowego tytułu profesora oświaty. To ukoronowanie kariery zawodowej nauczyciela, który przeszedł wszystkie stopnie awansu zawodowego: od stażysty do dyplomowanego. O wyróżnienie mogą się ubiegać najbardziej doświadczeni pedagodzy, którzy co najmniej siedem lat przepracowali jako dyplomowani. Ponieważ pierwsze stopnie nauczyciela dyplomowanego nadano w 2001 roku, to na ten rok przypada debiut przyznania tytułów profesorów oświaty. W Polsce jest ok. 254 tys. dyplomowanych pedagogów. Stanowią ponad 43 proc. wszystkich nauczycieli. MEN szacowało, że o tytuł profesora oświaty będzie się mogło ubiegać ok. 270 osób.

Każdemu pedagogowi, którego wyróżni kapituła, należy się nagroda w wysokości sześciomiesięcznego ostatnio pobieranego wynagrodzenia zasadniczego (wynosi ono 2380 zł).

Tytuł nadaje minister, ale Karta nauczyciela mówi, że obowiązek wypłaty gratyfikacji spoczywa na organie prowadzącym szkołę, czyli samorządzie, na terenie którego nauczyciel pracuje.

Zostałem dziś wybrany na przewodniczącego klasy.

Żeby nie było, że krótka notka to dodaję zdjęcie z Doliny Śmierci:

b.YISK