Ik geef tegenwoordig naamstemmen. In 2006 stemde ik op enkele mensen van Groen! – in Waasmunster zijn er nogal veel koeien en mestjes – met dezelfde achternaam. In 2007 stemde ik voor de Kamer, évidemment, op de bijzonder fijne en dito bekwame mens Marc De Clercq en voor de Senaat op Johan Vande Lanotte, wegens zijn krachtige (again: links-liberale) arbeidsmarktbeleid.

Deze keer staan er vele vrienden en kennissen uit mijn studentenleven op de lijsten, zeker voor het Vlaams Parlement. Aangezien vriendschap voor mij ook op verkiezingsdagen een belangrijker goed is dan ideologie (voor zover het om een eerbare ideologie gaat), stem ik morgen op Peter Dedecker (N-VA), de eerste vriend die aankondigde op de Oost-Vlaamse lijst te zullen staan. Ik leerde hem (in zijn rol van VTK-praeses en GSR-ondervoorzitter) kennen als één van de weinige mensen die engagement opnemen om iets te veranderen, niet om zichzelf in de picture te plaatsen: hij liet zich nooit in met overbodige spelletjes, maar ging altijd voor bepaalde resultaten. Even goed had ik echter op Joke Renneboog (SP.a), nog zo’n monument waar ik mocht mee samenwerken, kunnen stemmen. Zij kwam echter later dan Peter met haar aankondiging. Joke, nu al SP.a-voorzitter in Aalter, heeft werkelijk alle gaven (brains, creativiteit, communicatievaardigheden, jeugd, openheid) om het nog heel ver te schoppen in de politiek. Iedereen die morgen op SP.a zal stemmen in Oost-Vlaanderen roep ik dan ook op op deze UGent-alumnus te stemmen. Een stem op Mike Nachtegael, die de assistenten vertegenwoordigde in de bestuursorganen van de UGent toen ik erin zat namens de studenten, had ik dan ook zeker uitgebracht.

Ook mijn goede vriend Matthias Laevens had ik graag gesteund door een stem uit te brengen op zijn baas, Jean-Claude De Zucht (over deze jonge politicus vraag ik me trouwens af of hij, als hij op zondagochtend een kraam zou hebben op de vroegmarkt en aan een bepaalde groep een korting mag toekennen, deze korting zou toekennen aan jonge Turken dan wel aan gewezen Gouden Schoenen) weliswaar in combinatie met een stem voor Fientje Moerman, voor wie ik het echt wel heb. Ten slotte was ook een stem op Thomas Van Ongeval (CD&V) het waard geweest.

Joke werd in 2007 door Clickx uitgeroepen tot "Persoonlijke blog van het jaar", maar om dat te bereiken heeft ze mening roosje moeten ruiken.

Voor Europa heb ik overwogen om op Koen Hostyn (PVDA+), mijn gewezen collega-student in de Raad van Bestuur van de Universiteit Gent en iemand die ik – ondanks onze verschillende visies – heel hoog inschat, maar de vraag is natuurlijk of het communisme ‘eerbaar’ te noemen valt. Philippe De Backer, mijn voorganger in de Raad van Bestuur en het Bestuurscollege van diezelfde UGent, ken ik als een bijzonder getalenteerd persoon, maar een stem op hem, is een keuze voor Verhofstadt en daarvoor heb ik me na mijn stem voor hem in 2004 toch iets teveel bekocht gevoeld. Ik heb dan ook besloten om voor Europa op CD&V te stemmen (SP.a is gezien de lijsttrekker geen optie) temeer deze lijst wordt getrokken door iemand die nooit genoeg kan beloond worden voor de manier waarop hij België richting Maastricht heeft geloodst in de jaren ‘90.

Trouwens… Wat wordt volgens u de verrassing van deze verkiezingen?

Aangezien mijn toetsenbord – ik niet, IK NIET – na het vele vandaag-ig getik redelijk vermoeid is geraakt, ga ik mijn lijstje van interessante (rand-)activiteiten tijdens de Feesten voor morgen (ofzo) houden en nu volstaan met een laatste Flashback. Trouwens! Het verslag van mijn wandeling op de Acec-site (Dok Noord), kun je hier lezen. Op gentblogt.be! Ondertussen stelt Geert Cleuren de Gentse volksmens te vertegenwoordigen, flanerend over de Gentse wegen met een tennisracket, temidden van de werkweek, op een moment dat de echte Gentse volksmens, op de Muide, aan het Rabot en aan de Brugse Poort, waar hij nooit vanzeleven voeling mee heeft, nog lang niet aan feesten denkt. Een laatste greep uit mijn Feesten-schrijfsels van 2007:

NE VRE SURREALISTISCHE DAG 7 (21 juli 2007)

Een stuk op vijftien flessen. Dat was de vangst van de GSR-afspraak op Portus Ganda. Er werd gedrongen. Er werd geroepen. De sfeer zat er meteen écht in. Alleen jammer dat Bram Spiessens een volle fles van Betty hare cider over mij spoot vanuit één of andere ceremoniële bekommernis. En dat Kathleen De Donder weer vre mysterieus zat te kijken en wat minder opgezet was met mijn boxer van gisteren (althans met de kleur ervan). Ronduit verbauwereerd was ze pas – even vooruit lopend – in de Duveltent, maar dat had evenveel met de boxer van Mattias Willems te maken als met de mijne. Wat ook jammer was, dat Jonas Riemslagh niet alleen zich drie kwartier op een andere kaai verschool in de overtuiging dat dat moeras aan Van Eyck de Portus Ganda was, maar ook later nog es “voor een uurke vertrok”. Komaan he zeg. Alle alle alle. En Ellen Carton… Nou ja… Die was gewoon zichzelf. Daarnaast was het ook een domper om de feestvreugde dat Dagmi en Rien én – n lekker chiasme – Kathelijne en Denis enkel hun eigen flessen wouden uitkuisen. Matthias Laevens verpestte ook de halve boel door 10 minuten telefoontijd met Kathelijne nodig te hebben om Portus Ganda te vinden. En Mattias Willems, die was al zat bij de eerste druppel. Ferm belachelijk. Alleen Thomas Wielfaert zijn pubernavel was zoals het hoort. En toch was dit een schitterend begin van een fenomenabele avond, die kan concurreren met de zaterdag, de zondag, de maandag, de dinsdag en de donderdag als beste avond. En Bram Spiessens ging – voor één keer letterlijk – op zijn muile bij het (het is uitgegroeid tot de klassieker van de Fieste, want eerder deed ik het o.a ook al met Klaas ‘n Brecht en met Robbrecht) haasje-over-springen. Lachen!

Vooral daarna in de Duveltent was het mooi en – Lien Coenen zei het letterlijk – redelijk surrealistisch. De twee Matthiasen die grote plannen smeden en elkaar daarna een paar keer binnendoen, tis niet min. En alle voorgenoemde meisjes deden ook al behoorlijk sexpoeserig. Twas daar ne zwoele boel in dat zottekot. En de muziek was weer seignante! Voila voila. Alleen: ik kan het u niet bewijzen. Want Peter Dedecker was er niet. En Begijntje Renneboog zat daar voor veel tussen. Maar! Ik heb mijn vrinden wel verbaasd! Door een alternatief voor de Dulle Friet aan te rijken met échte frieten, net zo écht als de door Joke Renneboog gewenste hamburgers.

Et Jean Sans Peur… Il n’avait pas de peur. Ce qui était chouette. Chouette!

DAG 9: OPNIEUW EEN BESTE DAG! (23 juli 2007)

Gisteren waren we van in het begin toch serieus met ons gat in de boter gevallen he zeg! Regi, God en in bijberoep ook frontman van Milk Inc, zat te eten in de Rechtvaardige Rechters samen met ons:

[foto met Regi: zie http://abdijboekdrukkunst.spaces.live.com/]

Na drie lasagne’s en één spagetti begaven we ons dan naar Pole Pole alwaar we een plaats zouden bemachtigen waarvoor half Gent ons zou benijden: het eerste ponton van de Graslei. Sven kwam ons daarbij even vergezellen en Bram daarna ook. Alsof we – Stefaan, Pieter en ik – niet alleen durfden te Gabriël Rios kaap’ren varen. Het moet gezegd zijn; Gaby is een baas. Na een viertal nummers hielden we het optreden echter voor bekeken – alle drummers met veel slechtere plaatsen op Pole Pole verklaarden ons voor gek – en trokken we richting het optreden van Milk Inc. Ik ga u daar hier niks over vertellen, want ik heb er een tekstje over gemaakt voor GentBlogt. Lees het hier: http://www.gentblogt.be/2007/07/23/milk-inc-in-concert .

Daarna werd natuurlijk de Duveltent aangedaan en daar bleek het ook opnieuw niet min. Zelfs een dodelijk gas dat binnengespoten werd en waarvoor we ons even moesten bukken, kon de pret niet drukken. Lynn was ook afgekomen. En Begijntje Renneboog poseerde met de glimlach met een vijftal wildvreemden op vraag van Stefaan en mij. Daarna werd er met frieten en gevlas de avond afgesloten. Ik was blaa toen ik naar mijn kot terugging en daar kon die ene onverlaat die in zijn eigen werkelijkheid leeft niet het minste aan veranderen. Me even zwaar irriteren, dat wel.

Voila voila voila. Vanavond gaan we eens zien wat onze platte portemonee nog te bieden heeft. Afscheid van de Duveltent. Afscheid van de Fieste. Het is geweldig geweest, maar het is ook mooi geweest.