<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>bibliofilia &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/bibliofilia/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "bibliofilia"</description>
	<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 16:25:24 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Agruras bibliófilas]]></title>
<link>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/11/13/agruras-bibliofilas/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:23:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>cadeiraovoltaire</dc:creator>
<guid>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/11/13/agruras-bibliofilas/</guid>
<description><![CDATA[Há um momento em que a acumulação de livros exige mais espaço. Depois de sucumbir às duas filas de l]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Há um momento em que a acumulação de livros exige mais espaço. Depois de sucumbir às duas filas de livros por prateleira, aos montinhos de livros discretamente encaixados em qualquer superfície disponível e aos livros deitados sobre a fila da frente das prateleiras, ou há hipótese de morar numa casa maior ou é preciso tomar atitudes drásticas. Sem condições para a primeira hipótese, resta transformar cada estante numa espécie de armazém, deitando todos os livros e colocando as pilhas sem a lombada virada para fora, de modo a que o puzzle permita maior arrumação. É uma heresia, é um desconsolo.</p>
<p><img class="alignnone size-medium wp-image-2800" title="estante" src="http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/files/2009/11/estante.jpg?w=300" alt="estante" width="372" height="275" /></p>
<p>Depois encontram-se coisas destas na net e é impossível não ceder à inveja.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De mis desayunos favoritos]]></title>
<link>http://nomadeando.wordpress.com/2009/11/09/de-mis-desayunos-favoritos/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 01:42:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>carolabola33</dc:creator>
<guid>http://nomadeando.wordpress.com/2009/11/09/de-mis-desayunos-favoritos/</guid>
<description><![CDATA[¿Falsa? ¿Loca? ¿Chic? ¿Eccéntrica? ¿Confianzuda? ¿Amable (en el sentido original: &#8220;alguien que]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>¿Falsa? ¿Loca? ¿Chic? ¿Eccéntrica? ¿Confianzuda? ¿Amable (en el sentido original: &#8220;alguien que puedes amar&#8221;)? ¿Desesperante?</p>
<p>Qué sé yo. Igual estoy enamorada del personaje.</p>
<p>Holly Golightly: la protagonista de <em>Breakfast at Tiffany&#8217;s</em>. No estoy hablando de la película de 1961, que le diera a Audrey Hepburn su papel más memorable. Nop, yo estoy pensando en la novela corta de 1958, escrita por Truman Capote. No es que tenga algo en contra del filme, pero son cosas distintas. La película está &#8220;basada en&#8221; el libro, mas no lo sigue al pie de la letra. Es otra historia, aunque el personaje sea similar. Pero seamos justos: ¿realmente quedaría bien Audrey diciendo palabras políticamente incorrectas y hablando de sexo y mariguana? ¿O mostrando todos los ángulos de su pechonalidad ante su vecino/amigo? ¿Y qué sería de una película hollywoodense sin un final romántico y feliz, que deje todas nuestras dudas resueltas?</p>
<p><img class="alignleft" src="http://www.martinus.sk/data/tovar/_l/11/l11421.jpg" alt="" width="299" height="499" />En fin. Sobre la novela corta&#8230; Es uno de mis dos libros favoritos y hoy lo volví a leer. Capote utiliza estas pocas páginas (poco más de 100 en la edición que yo tengo) para desarrollar el personaje de Holly. Una&#8230; em&#8230; acompañante de caballeros, que vive de fiesta en fiesta y salta de un hombre rico a otro. No quiere atarse a nada: se siente un pájaro libre, que cada vez se va más y más lejos&#8230; Lo más cercano a un hogar para ella es Tiffany&#8217;s; ahí se siente tranquila, como si nada malo pudiera pasar.</p>
<p>Con un <em>look</em> descuidado, múltiples tonos de güero en la cabeza y ojos de escupitajo de sastre, cuela entre sus palabras en inglés otras en francés, seduce a todos pero no acaba de conquistar a nadie y tiene un gato al cual no quiere nombrar, porque dice que no le pertenece.</p>
<p>Como en la película, aquí también hay una historia de amor. Sí, el narrador se ha enamorado de ella&#8230; pero como personaje, no como mujer. Es absolutamente platónico. Es más&#8230; el narrador es en realidad el mismo Capote (ni siquiera le dio un nombre, Holly lo llama como a su propio hermano, Fred), así que probablemente ni le gustaban las mujeres.</p>
<p>Y al final, nosotros como lectores también nos enamoramos de esta veinteañera, que, por irónico que parezca, se paró debajo de las luces más brillantes que pudo encontrar para esconder sus inseguridades. Porque es más fácil así&#8230; ser escandalosos para que la gente no note la miradita triste&#8230; escondernos debajo de un montón de ropa para que nadie note la fragilidad de nuestros cuerpos&#8230; o de lentes oscuros y maquillaje, para que los demás no vean más que colores brillantes y su propio reflejo entre el armazón&#8230; revelar miles de detalles estúpidos sobre nuestra existencia para que nadie nos pregunte sobre los importantes.</p>
<p>Cada quién con su máscara. Esta es la de Holly. Siempre acompañada, pero tan sola como cualquiera.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Livros em movimento perpétuo]]></title>
<link>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/10/23/livros-em-movimento-perpetuo/</link>
<pubDate>Fri, 23 Oct 2009 08:23:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>cadeiraovoltaire</dc:creator>
<guid>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/10/23/livros-em-movimento-perpetuo/</guid>
<description><![CDATA[No Guardian, Suzanne Munshower faz o elogio do livro impresso e traça as inúmeras possibilidades do ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>No <em>Guardian</em>,  Suzanne Munshower faz o elogio do livro impresso e traça as inúmeras possibilidades do seu perpétuo movimento. Para ler <a href="http://www.guardian.co.uk/books/booksblog/2009/oct/22/printed-books">aqui</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Encontros Felizes (serviço de aquisições)]]></title>
<link>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/09/17/encontros-felizes-servico-de-aquisicoes/</link>
<pubDate>Thu, 17 Sep 2009 09:20:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>cadeiraovoltaire</dc:creator>
<guid>http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/2009/09/17/encontros-felizes-servico-de-aquisicoes/</guid>
<description><![CDATA[É o nono título da colecção &#8216;Oiro do Dia&#8217;, da Editorial Inova (Porto), de que muito gost]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-medium wp-image-2540" title="oirodia1" src="http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/files/2009/09/oirodia1.jpg?w=225" alt="oirodia1" width="225" height="300" /></p>
<p>É o nono título da colecção &#8216;Oiro do Dia&#8217;, da Editorial Inova (Porto), de que muito gosto, e tem a particularidade de ter, como data de edição, a seguinte: &#8220;Abril, terceiro ano da revolução&#8221;, o que daqui a umas décadas poderá baralhar leitores vindouros, mas não deixa de ser um mimo.</p>
<p><img class="alignnone size-medium wp-image-2538" title="oirodia2" src="http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/files/2009/09/oirodia2.jpg?w=300" alt="oirodia2" width="323" height="241" /></p>
<p><img class="alignnone size-medium wp-image-2539" title="oirodia3" src="http://cadeiraovoltaire.wordpress.com/files/2009/09/oirodia3.jpg?w=300" alt="oirodia3" width="323" height="242" /></p>
<p>Encontrados no espaço da festa do livro da Festa do Avante, os <em>12 Poemas para Vasco Gonçalves</em> contam com colaborações de António Ramos Rosa, Armando Silva Carvalho, Casimiro de Brito, Eduardo Olímpio, Egito Gonçalves, Eugénio de Andrade, Gastão Cruz, José Jorge Letria, José Barreiros, José Ferreira Monte, Maria da Graça Varella Cid e Maria Teresa Horta, para além de um cartaz de Armando Alves e um desenho de José Rodrigues. E a perfeição tipográfico-editorial que marcou a colecção.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Da Bibliofilia (VIII)]]></title>
<link>http://absurdo.wordpress.com/2009/09/02/da-bibliofilia-viii/</link>
<pubDate>Wed, 02 Sep 2009 11:03:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eduarda Sousa</dc:creator>
<guid>http://absurdo.wordpress.com/2009/09/02/da-bibliofilia-viii/</guid>
<description><![CDATA[Leer es como pensar, como rezar, como hablar con un amigo, como exponer tus ideas, como escuchar mús]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><blockquote>
<p style="text-align:justify;">Leer es como pensar, como rezar, como hablar con un amigo, como exponer tus ideas, como escuchar música (sí, sí), como contemplar un paisaje, como salir a dar un paseo por la playa.</p>
</blockquote>
<p style="text-align:center;">Roberto Bolaño, in <em>2666</em>. Barcelona: Editorial Anagrama, 2004</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sebastião da Gama - Novíssima II]]></title>
<link>http://dignosocios.wordpress.com/2009/08/27/sebastiao-da-gama-novissima-ii/</link>
<pubDate>Thu, 27 Aug 2009 19:48:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>dignosocios</dc:creator>
<guid>http://dignosocios.wordpress.com/2009/08/27/sebastiao-da-gama-novissima-ii/</guid>
<description><![CDATA[Natural de Vila Nogueira de Azeitão, nascido em 1924, Sebastião Artur Cardoso da Gama foi uma das fi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft" title="Sebastião da Gama" src="http://www.azeitao.net/imagens/sebastiaodagama/fotosebastiao.jpg" alt="" width="291" height="480" /></p>
<p>Natural de Vila Nogueira de Azeitão, nascido em 1924, <strong>Sebastião Artur Cardoso da Gama</strong> foi uma das figuras poéticas do início da segunda metade do século XX.<br />
Auto-intitulado &#8220;o cantor da Arrábida&#8221;, de uma devoção a Jesus Cristo e ao Catolicismo que acompanha a sua poesia &#8211; mesmo quando não está visivelmente presente &#8211; e de quem <strong>Hernani Cidade</strong> disse fazer &#8220;da vida um permanente anseio de comunicação simpática, de alegre dádiva&#8221;, <strong>Sebastião da Gama</strong> possui um lirismo que <strong>David Mourão-Ferreira</strong> chega a apelidar de &#8220;épica&#8221; (vd. <em>Vinte Poetas Contemporâneos</em>, Ática, 1960, pp. 159-170). Faleceu permaturamente em 1952.</p>
<p>Publicaram-se os seguintes títulos:</p>
<p><em></p>
<ul>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Serra-Mãe</em>, Lisboa, Edições Ática, 1945</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Cabo da Boa Esperança</em>, Lisboa, Edições Ática, 1947</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Campo Aberto</em>, Lisboa, Edições Ática, 1951</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Pelo Sonho é que vamos</em>, Lisboa, Portugália Editora, 1953</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Diário</em>, Lisboa, Edições Ática, 1958</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>Itinerário Paralelo</em>, Lisboa, Edições Ática, 1967</span></li>
<li><span style="font-style:normal;"><em>O Segredo é Amar</em>, Lisboa, Edições Ática, 1969</span></li>
</ul>
<p></em></p>
<p>Colaborou nas seguintes revistas literárias:</p>
<ul>
<li>Aqui e Além</li>
<li>Atlântico</li>
<li>Turismo</li>
<li>Mundo Literário</li>
<li>Árvore</li>
<li>Távola Redonda</li>
</ul>
<p>É o poeta que abre a Antologia da Novíssima Poesia Portuguesa com os seguintes poemas:</p>
<ul>
<li>Oração de Todas as Horas, de <em>Serra Mãe</em>, 1945</li>
<li>Cristo, de <em>Cabo da Boa Esperança</em>, 1947</li>
<li>Elegia para uma Gaivota, de <em>Campo Aberto</em>, 1951</li>
<li>A Verdade era Bela, de <em>Campo Aberto</em>, 1951</li>
<li>Os Que Vinham da Dor, de <em>Campo Aberto</em>, 1951</li>
<li>Somos de Barro, de <em>Pelo Sonho é que Vamos</em>, 1953</li>
</ul>
<p>E é o último poema que aqui deixamos:</p>
<p style="padding-left:90px;">Somos de barro. Iguais aos mais.<br />
Ó alegria de sabê-lo!<br />
(Correi, felizes lágrimas,<br />
por sobre o seu cabelo!)</p>
<p style="padding-left:90px;">Depois de mais aquela confissão,<br />
impuros nos achámos;<br />
nos descobrimos<br />
frutos do mesmo chão.</p>
<p style="padding-left:90px;">Pecado, Amor? Pecado fora apenas<br />
não fazer do pecado<br />
a força que nos ligue e nos obrigue<br />
a lutar lado a lado.</p>
<p style="padding-left:90px;">O meu orgulho assim é que nos quer.<br />
Há-de ser nosso o pão, ser nossa a água.<br />
Mas vencidas os ganhem, vencedoras,<br />
nossa vergonha e nossa mágoa.</p>
<p style="padding-left:90px;">O nosso Amor, que história sem beleza,<br />
se não fora ascenção e queda e teimosia,<br />
conquista&#8230; (E novamente queda e novamente<br />
luta, ascenção&#8230;) Ó meu Amor, tão fria,</p>
<p style="padding-left:90px;">se nascêramos puros, nossa história!</p>
<p style="padding-left:90px;">Chora sobre o meu ombro. Confessámos.<br />
E mais certos de nós, mais um do outro.<br />
Mais impuros, mais puros, nós ficámos.</p>
<p>Quase todas as obras são hoje já raras, principalmente em brochura e em bom estado de conservação, com especial relevo para as publicadas em vida (Serra Mãe, Cabo da Boa Esperança e Campo Aberto) e o popular Diário.</p>
<p>Alguns exemplares em: Artes e Letras, Avelar Machado.</p>
<p>Lugares: <a href="http://www.dglb.pt/sites/DGLB/Português/autores/Paginas/PesquisaAutores1.aspx?AutorId=7340">DGLP</a>; <a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Sebastião_da_Gama">Wikipedia</a>; <a href="http://www.astormentas.com/din/biografia.asp?autor=Sebasti%E3o+da+Gama">As Tormentas</a>; <a href="http://www.azeitao.net/Sebastiao/museu.htm">Museu Sebastião da Gama</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia IV]]></title>
<link>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/07/19/bibliofilia-iv/</link>
<pubDate>Sun, 19 Jul 2009 23:17:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Biblioteca Histórica de Santa Cruz</dc:creator>
<guid>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/07/19/bibliofilia-iv/</guid>
<description><![CDATA[El Savage Landor llegó perfectamente y se abrió al punto él solo por un diálogo romano en que dos ci]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a href="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/07/84_charing_cross_first.jpg"><img class="size-medium wp-image-320 alignleft" title="84_charing_cross_first" src="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/07/84_charing_cross_first.jpg?w=197" alt="84_charing_cross_first" width="240" height="364" /></a><span style="color:#993300;"><strong>E</strong></span>l <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Walter_Savage_Landor">Savage Landor</a> llegó perfectamente y se abrió al punto él solo por un diálogo romano en que dos ciudades acababan de ser destruidas por la guerra y sus habitantes, condenados a morir en cruces, suplican a los soldados romanos que pasan que los atraviesen con sus lanzas y pongan fin a su agonía.  Será un consuelo volverme a Esopo y <a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Rodopi_(schiava)">Ródope,</a> y pensar que la precaución de ustedes no va más allá del hambre. Me encantan esos libros de segnda mano que se abren por aquella página que su propietario abría más a menudo. El dia que me llegó el ejemplar de <a href="http://en.wikiquote.org/wiki/William_Hazlitt">Hazlitt</a>, se abrió por una página en la que leí: &#8220;<em>Detesto leer libros nuevos.</em>&#8221; Y saludé como a un camarada a quiequiera que lo hubiese poseido antes que yo.</p>
<h3 style="text-align:right;"><em>Helene Hanff</em></h3>
<p><strong><span style="color:#000000;"><strong>U</strong></span></strong>n libro de cartas sobre libros convertido en objeto de culto y una película sobre bibliofilia convertida posteriormente en objeto de culto:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/fs01gT67upE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/fs01gT67upE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;">
<p><strong>Wikinotas:</strong></p>
<ul>
<li><em><strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Helene_Hanff">Helene Hanff</a></strong></em></li>
<li><em><strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/84_Charing_Cross_Road">84 Charing Cross Road</a> (libro)</strong></em></li>
<li><strong><em><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/84_Charing_Cross_Road_(film)">84 Charing Cross Road</a> (film)</em></strong></li>
</ul>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Reflexión de...]]></title>
<link>http://escalera69.wordpress.com/2009/07/17/reflexion/</link>
<pubDate>Fri, 17 Jul 2009 19:19:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Enrique E. Zuñiga</dc:creator>
<guid>http://escalera69.wordpress.com/2009/07/17/reflexion/</guid>
<description><![CDATA[Ignacio Padilla Qué en la vida no somos quienes somos sino lo que los demás quieren que seamos]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div class="wp-caption aligncenter" style="width: 490px"><img src="http://video.atei.es/development/gallery/1Video_1190.jpg" alt="Ignacio Padilla" width="480" height="360" /><p class="wp-caption-text">Ignacio Padilla</p></div>
<p style="text-align:center;"><em><strong><span style="color:#008080;"><span style="text-decoration:underline;">Qué en la vida no somos quienes somos sino lo que los demás quieren que seamos</span></span></strong></em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Da velha biblioteca]]></title>
<link>http://livrosemcriterio.wordpress.com/2009/07/09/da-velha-biblioteca/</link>
<pubDate>Thu, 09 Jul 2009 12:07:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>tiago sousa garcia</dc:creator>
<guid>http://livrosemcriterio.wordpress.com/2009/07/09/da-velha-biblioteca/</guid>
<description><![CDATA[Hoje foi dia de ir aos arquivos paternais ver que tesouros lá me esperavam. Trouxe uns quantos volum]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3164.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-170" title="IMG_3164" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3164.jpg?w=300" alt="IMG_3164" width="300" height="200" /></a></p>
<p>Hoje foi dia de ir aos arquivos paternais ver que tesouros lá me esperavam. Trouxe uns quantos volumes de Eça, uns quantos de Camilo, e mais uns quantos autores familiares. Não esperava encontrar nenhuma primeira edição valiosa, mas também não esperava encontrar estes dois meninos.</p>
<p><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3166.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-171" title="IMG_3166" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3166.jpg?w=300" alt="IMG_3166" width="300" height="200" /></a></p>
<p>À esquerda temos um exemplar de <em>Estrada de Santiago</em>, de Aquilino Ribeiro, sem data (mas certamente pós-1945) da Bertrand, em extraordinário bom estado, considerando que estava guardado em péssimas condições.</p>
<p><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3167.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-172" title="IMG_3167" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3167.jpg?w=300" alt="IMG_3167" width="300" height="200" /></a><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3180.jpg"><img class="size-medium wp-image-174 alignleft" title="IMG_3180" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3180.jpg?w=300" alt="IMG_3180" width="300" height="200" /></a></p>
<p>À direita, uma edição de bolso da Livraria Lello de <em>O Primo Bazílio</em>, de Eça de Queirós, datada de 1944.</p>
<p><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3179.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-173" title="IMG_3179" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3179.jpg?w=300" alt="IMG_3179" width="300" height="200" /></a><a href="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3182.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-175" title="IMG_3182" src="http://livrosemcriterio.wordpress.com/files/2009/07/img_3182.jpg?w=300" alt="IMG_3182" width="300" height="200" /></a></p>
<p>Enfim, não serão exactamente tesouros, mas são dois exemplares que já trazem em si o pó dos anos e dos livros.</p>
<p>Esta busca pela biblioteca do meu pai foi curiosa. Ele foi um homem capaz de ler Flaubert e, ao mesmo tempo, Konsalik. Vi, nos seus livros velhos, um leitor ávido a quem nunca foi permitido, por todas as dificuldades económicas e culturais do seu tempo, formar-se completamente. Devo-lhe a ele o meu gosto pela literatura. E agora, umas dezenas de exemplares também.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia III]]></title>
<link>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/07/05/bibliofilia-iii/</link>
<pubDate>Sun, 05 Jul 2009 22:15:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>Biblioteca Histórica de Santa Cruz</dc:creator>
<guid>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/07/05/bibliofilia-iii/</guid>
<description><![CDATA[Ya he recordado la intensa emoción experimentada cuando abría los paquetes de libros que le llegaban]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#800000;"><a href="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/07/giulio_einaudi1.gif"><img class="alignleft size-full wp-image-201" title="Giulio_Einaudi" src="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/07/giulio_einaudi1.gif" alt="Giulio_Einaudi" width="228" height="292" /></a>Y</span></strong>a he recordado la intensa emoción experimentada cuando abría los paquetes de libros que le llegaban <a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Luigi_Einaudi">a mi padre</a>. El olor del papel impreso, sobre todo el de celulosa pura que <a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Casa_editrice_Giuseppe_Laterza_%26_figli">Laertza</a> utilizaba para los clásicos italianos, o para las obras de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Benedetto_Croce">Benedetto Croce</a> o para <em>La Crítica</em>, me excitaba. Desde el inicio de mi actividad, concedí por tanto una gran importancia a la calidad del papel, y, con dolor de mi corazón, me vi obligado durante la guerra a utilizar papel de pasta de madera, papel que con el tiempo se amarillea y que no resistirá mas allá del siglo XX. Diréis lo que querráis, pero poseer la primera edición de <em>De tu tierra</em> de <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cesare_Pavese">Pavese</a>, publicada en el 41, hace la boca agua a todos los bibliófilos que, sin embargo, se tendrán que contentar en el siglo XXI con una reimpresión […]</p>
<p style="text-align:justify;">Algo especial para el buen resultado de un libro es la encuadernación. Había para enloquecer cuando los primeros volúmenes se “encorvaban”. Sólo tras una larga experiencia en colas, cartones y telas, se consiguió llegar a una producción masiva de libros encuadernados en óptimas condiciones.</p>
<p style="text-align:justify;">Así pues, papel y encuadernación. Pero sería tonto si no considerase como parte esencial de la forma del libro los caracteres, la compaginación, la tinta, la impresión; y no sólo esto, sino también los folios de cabecera de página, que orientan al lector sobre los temas tratados, los índices analíticos y los índices onomásticos, elementos todos que contribuyen a hacer un libro de estudio utilizable del modo mas provechoso.</p>
<p style="text-align:justify;">La forma exterior del libro debe estar en sintonía con el contenido, debe ser una llamada a la inteligencia del lector. Una llamada discreta que no debe herir al lector cuando éste tenga el libro sobre su mesa de trabajo, en la estantería, o haga de él su <em>livre de chevet</em>. En mi biblioteca personal he intentado eliminar, a menos que sean indispensables, los libros con una presentación indiscreta, diría estridente, que generalmente va pareja a contenidos modestos.</p>
<h3 style="text-align:right;"><em>Giulio Einaudi</em></h3>
<p><strong>Notas:</strong></p>
<ul>
<li>Einaudi, G.:<em> Fragmentos de memoria</em>, Valencia, IVDI, 1990.</li>
<li><a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Giulio_Einaudi">Giulio Einaudi</a> (Wiki)</li>
<li><a href="http://www.einaudi.it/">Einaudi editora</a></li>
</ul>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia]]></title>
<link>http://ninaeeu.wordpress.com/2009/07/02/bibliofilia/</link>
<pubDate>Thu, 02 Jul 2009 09:02:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>Monica Carvalho</dc:creator>
<guid>http://ninaeeu.wordpress.com/2009/07/02/bibliofilia/</guid>
<description><![CDATA[Pode-se dizer que é esta a doença que eu tenho, e que piora com a idade. Acabei de receber um aviso ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Pode-se dizer que é esta a doença que eu tenho, e que piora com a idade.</p>
<p>Acabei de receber um aviso da Amazon.uk que meus quatro livros encomendados chegam na semana que vem. Uau! São mais acadêmicos, é verdade, mas fico animada como se fossem possíveis de serem devorados como os da Agatha Christie.</p>
<p>A minha listinha &#8220;singela&#8221;:</p>
<ul>
<li><a href="http://www.amazon.co.uk/exec/obidos/ASIN/0141012110/ref=ox_ya_oh_product" target="_blank">The Argumentative Indian: Writings on Indian History, Culture and Identity</a>, do Amartya Sen</li>
<li><a href="http://www.amazon.co.uk/exec/obidos/ASIN/0674027809/ref=ox_ya_oh_product" target="_blank">Does Ethics Have a Chance in a World of Consumers?</a>, último do Zygmunt Bauman</li>
<li><a href="http://www.amazon.co.uk/exec/obidos/ASIN/0745641016/ref=ox_ya_oh_product" target="_blank">Governing the Present: Administering Economic, Social and Personal Life</a>, do Nikolas Rose e Peter Miller</li>
<li><a href="http://www.amazon.co.uk/exec/obidos/ASIN/0745642012/ref=ox_ya_oh_product" target="_blank">World at Risk</a>, do Ulrich Beck</li>
</ul>
<p>Da até canseira. Com s, é claro. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';-)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Detalhe &#8220;singelo&#8221;: eu nunca comprei e nem li nada da Agatha Christie&#8230;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia (II)]]></title>
<link>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/06/29/bibliofilia-ii/</link>
<pubDate>Mon, 29 Jun 2009 06:32:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>Biblioteca Histórica de Santa Cruz</dc:creator>
<guid>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/06/29/bibliofilia-ii/</guid>
<description><![CDATA[Minotaure, 7 (1934) Albert Skira, creador de libros de arte, de aquella espléndida revista que se ll]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="color:#993300;"><strong> </strong></span></p>
<div id="attachment_133" class="wp-caption alignright" style="width: 148px"><strong><strong><a href="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/06/minotaure-7-1934.jpg"><img class="size-full wp-image-133" title="Minotaure 7 1934" src="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/06/minotaure-7-1934.jpg" alt="Minotaure, 7 (1934)" width="138" height="178" /></a></strong></strong><p class="wp-caption-text">Minotaure, 7 (1934)</p></div>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#800000;"><strong>A</strong></span>lbert <a href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Albert_Skira">Skira</a>, creador de libros de arte, de aquella espléndida revista que se llamó &#8220;Minotaure&#8221;, aseguró, en el catálogo que conmemoraba sus veinte años de editor, que un bello libro no es obra de una sola persona, sino el fruto del esfuerzo de todos aquellos que trabajan en su elaboración.  Son varios los artesanos que intervienen en la elaboración del libro y el esfuerzo es siempre de carácter colectivo.</p>
<p style="text-align:justify;">Cada libro tiene su historia, independiente del autor y del tema que trata. Una historia referida a su edición.  Aquel libro que nació rico, que produjo seguramente un déficit en la contabilidad de la editorial, ahí está en una librería de última categoría, vendiéndose en lote con otros más modestos que corrieron igual suerte.  &#8220;Tres libros por diez pesos&#8221; reza el cartel, sin importar nombre de autor, título o tema.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/06/imprensa_antiga1.png"><img class="alignleft size-medium wp-image-170" title="Imprensa_Antiga" src="http://bsantacruz.wordpress.com/files/2009/06/imprensa_antiga1.png?w=230" alt="Imprensa_Antiga" width="161" height="209" /></a>El libro, aún en estas condiciones, mantiene su secreto interior, su historia oculta y una especie de dignidad que lo semeja en esas librerías, donde se vende en promiscuidad con discos y otros objetos, a la de aquellos hidalgos venidos a menos que ostentan en el traje gastado la traza de las repetidas limpiezas de las tintoreras y que viven una segunda vida en la Corte de los Milagros de cualquier ciudad.</p>
<h3 style="text-align:right;"><em>Luis Seoane, 1957</em><strong> </strong></h3>
<p><strong>Anotaciones:</strong></p>
<ul>
<li>SEOANE, Luís, “Breve crónica en relación conmigo y las artes gráficas”, <em>Segundo libro de tapas</em>, Ediciones Bonino, Buenos Aires, 1957</li>
<li><a href="http://archives.tsr.ch/player/personnalite-skira">Albert Skira, Editor de Arte</a> (Vídeo)</li>
<li><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Luis_Seoane">Luís Seoane</a> (wikipedia)</li>
</ul>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia I]]></title>
<link>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/06/21/bibliofilia/</link>
<pubDate>Sun, 21 Jun 2009 16:11:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Biblioteca Histórica de Santa Cruz</dc:creator>
<guid>http://bsantacruz.wordpress.com/2009/06/21/bibliofilia/</guid>
<description><![CDATA[Ante el libro, reconozco inmediatamente al hombre de cultura. No necesito saber su manera de entende]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><img class="alignleft" title="Xenius en 1910" src="http://www.unav.es/gep/dors/retratos/G.%20le%20Serrec%20le%20Kervily%20(1910).jpg" alt="" width="200" height="284" /><strong></strong><strong><span style="color:#993300;">A</span></strong>nte el libro, reconozco inmediatamente al hombre de cultura. No necesito saber su manera de entenderlo. Ni siquiera su manera de leerlo. Me basta ver su manera de manejarlo.</p>
<p style="text-align:justify;">Hay ciertos movimientos, casi instintivos, que designan desde la infancia, a quien será más tarde hombre de cultura. Hay, al revés, forma de maltrato a los libros pronto denunciantes del bárbaro que leerá muy pocos o que los leerá sin provecho.</p>
<p style="text-align:justify;">Véanme ustedes ese desatento que ha abierto el tierno volumen por la mitad, empuñando, a puño pleno, cada una de las dos porciones. Ahora lo lee y sus manos descansan en la parte alta de las hojas. Ahora lo deja y ha plegado una de éstas para dejar señal y recordar luego dónde ha quedado. Bien, pues yo os digo que, las páginas que tan ineptamente maneja ese grosero, no las llegará a entender.</p>
<p style="text-align:justify;">Quien las entenderá y gozará es este otro, este enamorado que, sin darse cuenta, ha acompañado ahora con una ligera caricia de los dedos la apoyada atenta caricia del mirar.</p>
<p style="text-align:justify;">Jamás entrará, estad seguros de ello, en los mejores alcázares del saber quien no conozca o no adivine esta verdad profunda. Los libros no son objetos inertes, sino seres animados.</p>
<p style="text-align:justify;">Merecen la consideración, el respeto y, por decirlo así, la fraternidad que merecen los más delicados, los más sensibles, y también los más vindicativos entre los vivientes.</p>
<h2 style="text-align:right;"><em><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Eugenio_d%27Ors_i_Rovira">Eugeni D’Ors</a></em></h2>
<p><!--more--><strong>Me encuentra este texto desde la contracapa del catálogo 49 (2008) de la librería de lance <em>Berceo</em>, de Madrid, no me resisto a copiarlo, a fin de cuentos los tiempos son de códice electrónico, descarga y reproducción (si para consumo propio).</strong></p>
<h2><span>Enlaces </span><span style="font-size:small;font-weight:normal;float:none;margin-left:0;"> </span></h2>
<ul>
<li><a title="http://www.ensayistas.org/filosofos/spain/Ors/" rel="nofollow" href="http://www.ensayistas.org/filosofos/spain/Ors/">Eugeni d&#8217;Ors (1881-1954)</a></li>
</ul>
<ul>
<li><a title="http://www.uoc.edu/lletra/noms/edors/index.html" rel="nofollow" href="http://www.uoc.edu/lletra/noms/edors/index.html">Eugeni d&#8217;Ors (Universitat Oberta de Catalunya)</a></li>
<li><a title="http://www.escriptors.cat/autors/orsed/pagina.php?id_sec=1315" rel="nofollow" href="http://www.escriptors.cat/autors/orsed/pagina.php?id_sec=1315">Eugeni d&#8217;Ors (Escriptors en Llengua Catalana)</a></li>
</ul>
<ul>
<li><a title="http://www.uoc.edu/lletra/noms/edors/index.html" rel="nofollow" href="http://www.uoc.edu/lletra/noms/edors/index.html">Eugeni d&#8217;Ors i les biblioteques: una aproximació a partir del Glosari</a>, de Mònica Baró i Teresa Mañà.</li>
</ul>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El hombre mediocre (I)]]></title>
<link>http://escalera69.wordpress.com/2009/06/19/el-hombre-mediocre/</link>
<pubDate>Fri, 19 Jun 2009 07:45:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>Enrique E. Zuñiga</dc:creator>
<guid>http://escalera69.wordpress.com/2009/06/19/el-hombre-mediocre/</guid>
<description><![CDATA[Si te arrastras como gusano, no te quejes si te pisan Yo no sé qué tan cierto sea la frase que reza:]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:right;"><img class="aligncenter" src="http://blogs.clarin.com/blogfiles/la-sociedad-de-los-poetas-vivos/Jose_Ingenieros_-_ca_1915.jpg" alt="" width="130" height="158" /></div>
<div style="text-align:center;"><span style="color:#003366;"><em>Si te arrastras como gusano, no te quejes si te pisan</em></span></div>
<div><span style="font-family:arial;">Yo no sé qué tan cierto sea la frase que reza: <em>tu no buscas a los libros, los libros te buscan a ti</em>, sin embargo en repetidas ocasiones parece que tiene validez, comento esto porque, aunque ya había leído el libro <strong><span style="color:#003366;"><em>El Hombre Mediocre</em></span></strong> de <em><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/José_Ingenieros" target="_blank">José Ingenieros</a></em>, ( hace unos días me detuve en un puesto de libros, de esos que se localizan en ciertas estaciones del metro, estuve ahí unos minutos, sin poder decidir que libro comprar, entre los candidatos habían varios que lógicamente no he leído y uno que ya tenía y había leído, El Hombre Mediocre, no logro entender porque la indecisión si, de acuerdo a la lógica, este último ya lo conocia ¿porqué comprarlo?, siendo honesto la portada no era la más bella que haya contemplado, sin embargo al hojearlo releí al menos los primeros parrafos de un cápitulo, que como obra de magia, abrí y sin proponermelo encontré muchas coincidencias con lo que en ese momento sucedia en mi vida, por ello deseo compartir el <em><strong><span style="color:#003366;">Capitulo VI del libro</span></strong></em>:</span></div>
<div style="text-align:center;"><span style="font-family:arial;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Peligros Sociales de la Mediocridad</strong></span></span></div>
<p><span style="font-family:arial;"> </span></p>
<div>La psicología de los hombres mediocres caracterizase por un riesgo común: la incapacidad de concebir una perfección, de formarse un ideal.</div>
<div>Son rutinarios, honestos y mansos; piensan con la cabeza de los demás, comparten la ajena hipocresía moral y ajustan su carácter a las domesticidades convencionales.</div>
<div>Están fuera de su órbita el ingenio, la virtud y la dignidad, privilegios de los caracteres excelentes; sufren de ellos y los desdeñan. Son ciegos para las auroras; ignoran la quimera del artista, el ensueño del sabio y la pasión del apóstol. Condenados a vegetar, no sospechan que existe el infinito más allá de sus horizontes.</div>
<div>El horror de lo desconocido los ata a mil prejuicios, tornándolos timoratos e indecisos: nada aguijonea su curiosidad; carecen de iniciativa y miran siempre al pasado, como si tuvieran los ojos en la nuca.    </p>
<p>Son incapaces de virtud; no la conciben o les exige demasiado esfuerzo. Ningún afán de santidad alborota la sangre en su corazón; a veces no delinquen por cobardía ante el remordimiento.</p>
<p>No vibran a las tensiones más altas de la energía; son fríos, aunque ignoren la serenidad; apáticos sin ser previsores; acomodaticios siempre, nunca equilibrados. No saben estremecerse de escalofrío bajo una tierna caricia, ni abalanzarse de indignación ante una ofensa.</p>
<p>No viven su vida para sí mismos, sino para el fantasma que proyectan en la opinión de sus similares. Carecen de línea; su personalidad se borra como un trazo de carbón bajo el esfumino, hasta desaparecer. Trocan su honor por una prebenda y echan llave a su dignidad por evitarse un peligro; renunciarían a vivir antes que gritar la verdad frente al error de muchos. Su cerebro y su corazón están entorpecidos por igual, como los polos de un imán gastado.</p>
<p>Cuando se arrebañan son peligrosos. La fuerza del número suple a la febledad individual: acomúnanse por millares para oprimir a cuantos desdeñan encadenar su mente con los eslabones de la rutina.</p>
<p>Substraídos a la curiosidad del sabio por la coraza de su insignificancia, fortifícanse en la cohesión del total; por eso la mediocridad es moralmente peligrosa y su conjunto es nocivo en ciertos momentos de la historia: cuando reina el clima de la mediocridad.<!--more--></p>
<p>Épocas hay en que el equilibrio social se rompe en su favor. El ambiente tórnase refractario a todo afán de perfección; los ideales se agostan y la dignidad se ausenta; los hombres acomodaticios tienen su primavera florida. Los estados conviértense en mediocracias; la falta de aspiraciones que mantengan alto el nivel de moral y de cultura, ahonda la ciénaga constantemente.</p>
<p>Aunque aislados no merezcan atención, en conjunto constituyen un régimen, representan un sistema especial de intereses inconmovibles. Subvierten la tabla de los valores morales, falseando nombres, desvirtuando conceptos: pensar es un desvarío, la dignidad es irreverencia, es lirismo la justicia, la sinceridad es tontera, la admiración una imprudencia, la pasión ingenuidad, la virtud una estupidez…</p>
<p>En la lucha de las conveniencias presentes contra los ideales futuros, de lo vulgar contra lo excelente, suele verse mezclado el elogio de lo subalterno con la difamación de lo conspicuo, sabiendo que el uno y la otra conmueven por igual a los espíritus arrocinados. Los dogmatistas y los serviles aguzan sus silogismos para falsear los valores en la conciencia social; viven en la mentira, comen de ella, la siembran, la riegan, la podan, la cosechan. Así crean un mundo de valores ficticios que favorece la culminación de los obtusos; así tejen su sorda telaraña en torno de los genios, los santos y los héroes, obstruyendo en los pueblos la admiración de la gloria. Cierran el corral cada vez que cimbra en las cercanías el aletazo inequívoco de un águila.</p>
<p>Ningún idealismo es respetado. Si un filósofo estudia la verdad, tiene que luchar contra los dogmatistas momificados; si un santo persigue la virtud se astilla contra los prejuicios morales del hombre acomodaticio; si el artista sueña nuevas formas, ritmos o armonías, ciérranle el paso las reglamentaciones oficiales de la belleza; si el enamorado quiere amar escuchando su corazón, se estrella contra las hipocresías del convencionalismo; si un juvenil impulso de energía lleva a inventar, a crear, a regenerar, la vejez conservadora atájale el paso; si alguien, con gesto decisivo, enseña la dignidad, la turba de los serviles le ladra; al que toma el camino de las cumbres, los envidiosos le carcomen la reputación con saña malévola; si el destino llama a un genio, a un santo o a un héroe para reconstituir una raza o un pueblo, las mediocracias tácitamente regimentadas le resisten para encumbrar sus propios arquetipos. Todo idealismo encuentra en esos climas su Tribunal del Santo Oficio.</p></div>
<div>Un hecho relevante respecto al libro de José Ingenieros es la gran influencia que tuvo sobre la juventud en la segunda década del siglo pasado que tuvo como resultado la Reforma Universitaria donde se rescatan y defienden los siguientes puntos:</div>
<p> </p>
<ul>
<li>Autonomía universitaria</li>
<li>Cogobierno</li>
<li>Extensión universitaria</li>
<li>Acceso por concursos y periodicidad de las cátedras</li>
<li>Libertad de cátedra, cátedra paralela y cátedra libre</li>
<li>Acceso masivo y gratuito</li>
<li>Vinculación de docencia e investigación</li>
<li>Inserción en la sociedad y rol de la universidad</li>
<li>Solidaridad latinoamericana e internacional</li>
<li>Unidad obrero-estudiantil</li>
</ul>
<p><span style="font-family:arial;"> </span></p>
<div>Ejes torales de casi todos, sino es que todos, las Leyes Orgánicas Universitarias, incluyendo nuestra <em>Alma mater</em>. Posteriormente retomaré a José Ingenieros.</div>
<div><strong>Libro en línea</strong>: <a href="http://es.wikisource.org/wiki/El_hombre_mediocre">Wikisource</a></div>
<p> </p>
<p><strong>Post publicado el</strong>: 8 de agosto de 2008<br style="font-size:100%;line-height:1.4em;margin:0;padding:0;" /><strong>En</strong>: Blog Personal</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bibliofilia novohispana, un blog de interés para historiadores y bibliófilos.]]></title>
<link>http://felipecastro.wordpress.com/2009/06/12/bibliofili/</link>
<pubDate>Fri, 12 Jun 2009 14:06:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>Felipe Castro</dc:creator>
<guid>http://felipecastro.wordpress.com/2009/06/12/bibliofili/</guid>
<description><![CDATA[Navegando en la red en ratos ociosos (los que rondan la medianoche son muy a propósito) a veces doy ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Navegando en la red en ratos ociosos (los que rondan la medianoche son muy a propósito) a veces doy ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La biblioteca del bibliófilo:]]></title>
<link>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/05/la-biblioteca-del-bibliofilo/</link>
<pubDate>Sat, 06 Jun 2009 00:12:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudiabravo</dc:creator>
<guid>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/05/la-biblioteca-del-bibliofilo/</guid>
<description><![CDATA[Sitio web que abarca una amplia gama de temas relacionados con el gusto por los libros. La página es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Sitio web que abarca una amplia gama de temas relacionados con el gusto por los libros.</p>
<p>La página está dividida en siete grandes temas: la lectura, los libros, las bibliotecas, la literatura, los bibliófilos, los e-books y la iconografía.  En cada uno de ellos se encuentran sub-temas, los que son abordados con textos, imágenes, etc.</p>
<p><a href="http://www.letraherido.com/21bibliotecabibliofilo.htm" target="_blank">http://www.letraherido.com/21bibliotecabibliofilo.htm</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La hoguera de los intelectuales:]]></title>
<link>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/04/la-hoguera-de-los-intelectuales/</link>
<pubDate>Thu, 04 Jun 2009 23:22:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudiabravo</dc:creator>
<guid>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/04/la-hoguera-de-los-intelectuales/</guid>
<description><![CDATA[Presentación del libro que recopila una serie de ensayos escritos por el bibliotecario venezolano, c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Presentación del libro que recopila una serie de ensayos escritos por el bibliotecario venezolano, cuyo tópico central son los libros y sus términos relacionados: bibliotecas, escritores, lectura, bibliómanos, bibliocastas, entre otros.</p>
<p>Autor: Fernando Báez</p>
<p>149 p.</p>
<p><a href="http://metalibros.wordpress.com/files/2009/06/baez_lahogueradelosintelectuales.pdf">Baez_Lahogueradelosintelectuales</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[L’ignorant bibliomane:]]></title>
<link>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/04/l%e2%80%99ignorant-bibliomane/</link>
<pubDate>Thu, 04 Jun 2009 23:10:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudiabravo</dc:creator>
<guid>http://metalibros.wordpress.com/2009/06/04/l%e2%80%99ignorant-bibliomane/</guid>
<description><![CDATA[Texto del escritor de la Antigüedad, Luciano, en el cual se critica a un personaje acaudalado, quien]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Texto del escritor de la Antigüedad, Luciano, en el cual se critica a un personaje acaudalado, quien para mejorar su imagen compra libros en forma desmedida, aumentando su biblioteca pero no sus conocimientos, puesto que rara vez lee lo que compra, y cuando lo hace, su ignorancia no le permite comprender las sutilezas de los escritos.</p>
<p>Autor: Luciano de Samosato</p>
<p>45 p.</p>
<p><a href="http://metalibros.wordpress.com/files/2009/06/lucien-ignorantbibliomane.pdf">lucien-ignorantbibliomane</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Spanya (ulterior)]]></title>
<link>http://perurealfonso.wordpress.com/2009/06/03/spanya-ulterior/</link>
<pubDate>Wed, 03 Jun 2009 10:59:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>alfonsodezamora</dc:creator>
<guid>http://perurealfonso.wordpress.com/2009/06/03/spanya-ulterior/</guid>
<description><![CDATA[En esta época también se aprecia en sus lecturas escolares un notable interés por la historia de la ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><!-- 		@page { margin: 2cm } 		P { margin-bottom: 0.21cm } --></p>
<blockquote>
<p style="margin-bottom:0;text-align:justify;">En esta época también se aprecia en sus lecturas escolares un notable interés por la historia de la Corona de Aragón <a href="http://perurealfonso.wordpress.com/2008/09/05/solipsimos-imperiales/#comment-76" target="_blank">y de Portugal</a>. En la formación de Felipe II habían fracasado los intentos por enlazarle con Aragón, pues, aunque en 1553 Francesch Tarafa le dedicó su <span style="text-decoration:underline;">Chronica de la prouincia de Cathelunya en la Citerior Spanya</span><span style="text-decoration:none;"> <span style="color:#888888;">[Madrid, BNE, mss. 1880]</span>, su intento por contrarrestar la imagen castellanocéntrica del futuro soberano <span style="color:#888888;">[JdPP: el príncipe Don Carlos]</span> era ya tardío. No ha de sorprender, por tanto, que en 1557 Cristofor <span style="color:#888888;">[JdPP: sic]</span> Despuig denunciará <span style="color:#888888;">[sic]</span> en sus </span><a href="http://www.cervantesvirtual.com/servlet/SirveObras/bc/04701663289325139647857/index.htm" target="_blank"><span style="text-decoration:underline;">Colloquis de la insigne ciutat de Tortosa</span></a><span style="text-decoration:none;"> la pretensión castellana de monopolizar la españolidad.</span></p>
<p style="margin-bottom:0;text-align:justify;padding-left:30px;"><strong><span style="color:#888888;"><span style="text-decoration:none;">[Els castellans tots son casi de esta manera que per no publicar la gloria dels espanyols que no son castellans, volen la veritat y per fer gloriosa la sua propia nació no dubten d’escriure materia […] questos castellans s’en beven tot.]</span></span></strong></p>
<p style="margin-bottom:0;text-align:justify;padding-left:30px;"><span style="color:#888888;"><span style="text-decoration:none;"><em>[</em><em>Los castellanos son casi todos de esta manera, que, para no publicar la gloria de los españoles que no son castellanos, velan [¿?] la verdad y para hacer gloriosa a su propia nación no dudan en escribir materia [...] de la que estos castellanos toda beben.]</em><br />
</span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;text-align:justify;"><span style="text-decoration:none;">Sin embargo, la presencia de <a href="http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=793373" target="_blank">Honorato Juan</a> facilitó que este programa, «aragonesizador» se desviara hacia su pupilo, entonces un niño, pero futuro rey. Ya en 1556 compró para el príncipe un ejemplar de «los dichos del Rei don Alonso», de Beccadelli [¿</span><span style="color:#888888;"><span style="text-decoration:underline;">Dichos y Hechos notables, graciosos y elegantes, del sabio Rey don Alonso de Aragón, y de Nápoles,</span></span><span style="text-decoration:none;"><span style="color:#888888;"> adicionados por Eneas Siluio, Obispo de Sena, otramente dicho Papa Pío, aora nueuamente traduzidos y recopilados en lengua Castellana […], Amberes, Juan Lacio, 1554?]</span>, lectura que un año después fue seguida por el obsequio de la </span><span style="text-decoration:underline;">Chronica o comentaris del gloriosissim Rey En Iacme primer rey d’Aragó</span><span style="text-decoration:none;">, dedicada al príncipe don Carlos, todavía </span><span style="text-decoration:underline;">infant de Aragó</span><span style="text-decoration:none;">, por los jurados de Valencia. […] Su esfuerzo no fue en vano, pues don Carlos se mostró muy interesado por las cuestiones aragonesas. En 1559 solicitó al <a href="http://dialnet.unirioja.es/servlet/libro?codigo=176538" target="_blank">protonotario</a> de Aragón, <a href="http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=77009" target="_blank">Miguel Clemente</a>, que le llevara el original manuscrito del </span><span style="text-decoration:underline;">Libro de las Ordenaciones</span><span style="text-decoration:none;"> de la Corona de Aragón, y tras verlo le pidió que le hiciera una copia. Según recuerda el cortesano, la primera vez que don Carlos le pidió la copia, tras consultarlo con Honorato Juan y García de Toledo, se decidió que el tema no era todavía adecuado para la tierna edad del príncipe (¡catorce años!), pero como éste le insistió en 1562,  decidió cumplir el antiguo encargo <span style="color:#888888;">[Real Biblioteca del Monasterio de El Escorial, mss. H-II-10]</span>.</span></p>
</blockquote>
<p style="margin-bottom:0;text-align:justify;"><span style="text-decoration:none;">José Luis González Sánchez-Molero, «Lectura y bibliofilia en el príncipe don Carlos (1545-1568), o la alucinada búsqueda de la ‘sabiduría’», en Pedro María Cátedra y María Luisa López-Vidriero, edición al cuidado de María Isabel de Páiz Hernández, </span><em><span style="text-decoration:none;">La memoria de los libros. Estudios sobre la historia del escrito y de la lectura en Europa y América</span></em><span style="font-style:normal;"><span style="text-decoration:none;">, Salamanca, Instituto de Historia del Libro y de la Lectura, Fundación Duques de Soria, Fundación Germán Sánchez Ruipérez, 2004, págs. 713 y 714.</span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Los bibliófilos y sus bibliotecas: desde la introducción de la imprenta en España hasta nuestros días:]]></title>
<link>http://metalibros.wordpress.com/2009/05/25/los-bibliofilos-y-sus-bibliotecas-desde-la-introduccion-de-la-imprenta-en-espana-hasta-nuestros-dias/</link>
<pubDate>Mon, 25 May 2009 21:50:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>claudiabravo</dc:creator>
<guid>http://metalibros.wordpress.com/2009/05/25/los-bibliofilos-y-sus-bibliotecas-desde-la-introduccion-de-la-imprenta-en-espana-hasta-nuestros-dias/</guid>
<description><![CDATA[Conferencia presentada el año 1934, en la cual se manifiesta la importancia de los bibliófilos para ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Conferencia presentada el año 1934, en la cual se manifiesta la importancia de los bibliófilos para la conservación de los libros.<br />
Se entrega una definición del término bibliófilo y las distintas categorías que de él derivan, como por ejemplo bibliómano, bibliólata o súper bibliófilo.<br />
Por otra parte, se indican los máximos exponentes de la bibliofilia en España, entregando además los títulos más importantes de las bibliotecas de cada uno de estos coleccionistas.</p>
<p>Autor: Francisco Vindel</p>
<p>50 p.</p>
<p><a href="http://metalibros.wordpress.com/files/2009/05/los-bibliofilos-y-sus-bibliotecas_desde-la-introduccion-de-la-imprenta-en-espana-hasta-nuestros-dias.pdf">Los bibliofilos y sus bibliotecas_desde la introducción de la imprenta en España hasta nuestros dias</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O menino e a Árvore]]></title>
<link>http://oqueijoeosvermes.wordpress.com/2009/05/24/o-menino-e-a-arvore/</link>
<pubDate>Sun, 24 May 2009 13:57:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ronoc</dc:creator>
<guid>http://oqueijoeosvermes.wordpress.com/2009/05/24/o-menino-e-a-arvore/</guid>
<description><![CDATA[Curiosos os caminhos que nos levam aos livros. Eu, que trabalho com eles, confesso que tinha prestad]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Curiosos os caminhos que nos levam aos livros. Eu, que trabalho com eles, confesso que tinha prestado pouca atenção ao <a class="wp-caption-dd" href="http://www.livrariacultura.com.br/scripts/cultura/resenha/resenha.asp?nitem=3237776&#38;sid=91203213511331133334448960&#38;k5=36B5FF0D&#38;uid=" target="_blank"><em>Tobias Lolness &#8211; A vida na Árvore</em></a> (Rio de Janeiro: Rocco, 2009, 351 p.) quando foi lançado, uns dois meses atrás.</p>
<p><img class="alignleft" title="Tobias Lolness - A vida na Árvore" src="http://www.martinsfontespaulista.com.br/site/Imagens/Produtos/Detalhe/558662.jpg" alt="" width="150" height="216" />Semana passada, porém, graças ao apurado faro bibliotecário de minha esposa, redescobrimos a obra, espremida entre tantas outras numa pequena (a única, até prova em contrário) livraria na belíssima <a class="wp-caption-dd" href="http://www.pmparaty.rj.gov.br/" target="_blank">Paraty</a>. Do toque na capa em alto-relevo, do rápido folheio de algumas páginas, que revelaram, além da história, as bonitas ilustrações de <a class="wp-caption-dd" href="http://www.ricochet-jeunes.org/auteur.asp?id=910" target="_blank">François Place</a>, brotou o interesse. <em>Como assim uma aventura de um menino de 13 anos e que não mede mais do que 1 milímetro e meio, e que habita uma árvore, aliás, a Árvore? </em>Mesmo com a pulga, ou melhor, com o minúsculo menino atrás da orelha, não levamos o livro.</p>
<p>Mas assim que voltamos para São Paulo, foi uma das primeiras coisas que fiz.</p>
<p>A editora o apresenta como uma saga ecológica, ganhadora de inúmeros prêmios literários infanto-juvenis (como o <a class="wp-caption-dd" href="http://www.prixsaint-exupery.org/pages/historique2006.html" target="_blank">Saint-Exupéry</a>), e capaz de suscitar a reflexão sobre &#8220;os limites éticos da ciência, da indústria e da política&#8221;, levando ainda o leitor a &#8220;repensar o racismo e a intolerância em relação às diferenças sociais&#8221;.</p>
<p>Esqueça os prêmios (afinal, muitas vezes eles miram mais nas trajetórias políticas do que propriamente em qualidades literárias) e a apontada lista de nobres intenções do texto (que servem mais de isca para adoções escolares) e entregue-se &#8212; como eu fiz &#8212; à obra em si.</p>
<div class="wp-caption alignright" style="width: 192px"><img title="Timothée de Fombelle" src="http://www.walker.co.uk/walkerdam/getimage.aspx?class=person&#38;id=7291&#38;size=powerpoint" alt="" width="182" height="274" /><p class="wp-caption-text">Timothée de Fombelle, criador de Tobias Lolness: falando da Árvore para falar de todos nós.</p></div>
<p>Contada num ritmo envolvente, alinhavando as frases aqui e ali com um quê de poesia, lançando mão de uma estrutura narrativa que esconde, revela, esconde, revela, o que mantém uma certa tensão e, sem dúvida, retém a atenção do leitor, a história do menino Tobias avança de forma prazerosa. Tem falhas, é óbvio, como apresentar personagens ou eventos que logo em seguida simplesmente são deixados de lado, o que nos faz duvidar se não seriam dispensáveis &#8212; e isso mesmo sabendo que falamos apenas da primeira parte de uma história dividida em duas (a continuação ainda não tem data para ser lançada no Brasil). Mas de uma maneira geral, <em>Tobias Lolness</em> surpreende positivamente sobretudo aqueles que à primeira vista o enquadram na restritiva (e muitas vezes injustiçada) categoria de &#8220;livro para criança&#8221;.</p>
<p>Filho do mais renomado cientista da Árvore, Tobias é um menino esperto, em certo sentido precoce, com uma sensibilidade aguçada, que lhe permite captar toda a beleza que seu mundo lhe oferece &#8212; e que muitas vezes escapa aos demais. Corajoso e dono de um espírito libertário, logo no início do livro ficamos sabendo que o menino encontra-se envolvido em uma perseguição que mobiliza toda a sociedade da Árvore. O perseguido? Sim, ele mesmo, Tobias. Por que todo um povo persegue, com uma sanha incontrolável, um menino de 13 anos de idade? É isso que <a class="wp-caption-dd" href="http://www.walker.co.uk/contributors/Timothee-de-Fombelle-7291.aspx" target="_blank">Timothée de Fombelle</a> vai revelando pouco a pouco, auxiliado a cada par de páginas, pelo ilustrador François Place.</p>
<p>=====<br />
Trecho:</p>
<p><em>&#8220;Todavia o professor Lolness sabia que o conhecimento é um universo que não cessa de expandir os seus limites. Às vezes, ocorria-lhe comparar o conhecimento à própria Árvore.</em></p>
<p><em>Isso porque o pai de Tobias defendia a ideia louca de que a Árvore crescia.</em></p>
<p><em>Esse era um dos temas mais desconhecidos da ciência e a verdadeira paixão do professor. Todos os sábios se desentendiam a esse respeito. A Árvore se transforma? Ela é eterna? Qual é a sua origem? Haverá um fim do mundo? E, sobretudo: haverá vida fora Árvore? Essas questões provocavam intenso debate, e Sim Lolness não concordava com nenhuma das ideias de seus colegas.</em></p>
<p><em>Seu livro a respeito das origens da Árvore foi muito mal recebido. Ele tivera a ousadia de contar a história da Árvore como se ela fosse um ser vivo. Afirmava que as folhas não eram plantas independentes e sim as extremidades de uma imensa força viva.</em></p>
<p><em>O que mais chocou seus leitores foi o fato de um livro que era sobre as origens falar na verdade sobre o futuro. Se a Árvore era viva, como uma floresta de musgo, isso significava que era frágil e seria preciso tratar bem daquele grande ser que lhes abria os braços.&#8221;</em> (p.68)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Horae canonicae]]></title>
<link>http://escalera69.wordpress.com/2009/05/22/horae-canonicae/</link>
<pubDate>Fri, 22 May 2009 07:30:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>Enrique E. Zuñiga</dc:creator>
<guid>http://escalera69.wordpress.com/2009/05/22/horae-canonicae/</guid>
<description><![CDATA[Quién haya leído El Nombre de la Rosa de  Umberto Eco  sabrá seguramente a lo que me refiero con el ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Quién haya leído <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/El_nombre_de_la_rosa#T.C3.ADtulo" target="_blank">El Nombre de la Rosa</a> de  Umberto Eco  sabrá seguramente a lo que me refiero con el título del post.</p>
<p>Al iniciar  mi lectura de este libro, hace ya algún tiempo, vino a mi mente un pasaje de mi niñez cuando con mi hermano mayor asistíamos al cine a la función de la <strong>Matiné</strong>, término que casi ha quedado en desuso, pues bien después de muchos años supe lo que significa este término, que junto con vísperas y prima conforman el <strong><em><span style="color:#008080;">Horario Canónico</span></em></strong> (<em>Horae canonicae</em>) de la Edad Media.</p>
<p>Durante esta época se dividía el día de 24 horas en las siguientes:</p>
<ul>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Maitines</strong></span> (<em>Vigiliae</em>); corresponde de las 2:30-3:00 de la madrugada.</li>
<li><strong><span style="color:#008080;">Laudes</span></strong> (<em>Matutini</em>); Entre las 5 y 6 de la mañana concluyendo al rayar el alba.</li>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Prima</strong></span>; Hacia las 7:30 y poco antes de la aurora.</li>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Tercia</strong></span>; Hacia las 9</li>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Sexta</strong></span>; Mediodía</li>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Nona</strong></span>; entre las 2 y 3 de la tarde.</li>
<li><strong><span style="color:#008080;">Víspera</span></strong>; Hacía las 4:30 de la tarde, al ponerse el sol.</li>
<li><strong><span style="color:#008080;">Completas</span></strong>; Hacia las 6 de la tarde.</li>
</ul>
<p> Navegando por la red encontré un artículo muy interesante intitulado <em><strong><a href="http://usuarios.lycos.es/historiador1969/Tiempoem.pdf" target="_blank">La medida del tiempo en la Edad Media. El ejemplo de las crónicas cristianas</a></strong></em> de<strong>   </strong>José Ignacio Ortega Cervigón<strong> </strong>en el que<strong> </strong>explica que cada tres horas las campanas<strong> </strong>de las iglesias monásticas anunciaban el rezo correspondiente:</p>
<ul>
<li>Maitines: Medianoche (o 24 horas)</li>
<li>Laudes: 3:00 mañana</li>
<li>Prima: 6:00 mañana</li>
<li>Tercia: 9:00 mañana</li>
<li>Sexta: Mediodía (12 horas)</li>
<li>Nonas: 3:00 de la tarde (15 horas)</li>
<li>Vísperas: 6:00 de la tarde (18 horas)</li>
<li>Completa: 9:00 de la noche (21 horas)</li>
</ul>
<p>La división del día en siete partes tiene su origen en el <strong>Salmo V</strong>, en el que se lee: &#8220;<em>Siete veces al día te alabaré</em>&#8220;, y también se lee <em>a medianoche me levantaba para darte gracias</em>.</p>
<p>Al realizar una comparación con la división encontrada en el libro de Umberto Eco se observan algunas diferencias, y esto se debe básicamente a que este tipo de horario  no era rígido y se amoldaba a las estaciones, particularmente al verano y al invierno.</p>
<p>Esta división de la jornada diaria ha pervivido aún en pleno siglo XXI para diversas órdenes religiosas y en nuestra vida cotidiana, aunque algunos conceptos han cambiado su apreciación, entre las palabras que hoy en día persiste son:</p>
<ul>
<li><strong><span style="color:#008080;">Matiné</span></strong>: Esta palabra fué utilizada por vez primera al rededor de 1140 y transformada a <em>Maitine</em> en 1343  y que proviene del latín <em>Matutinum</em> (<span style="color:#008080;"><em>Matutino</em></span>) &#8220;<strong><em>hora de la mañana</em></strong>&#8220;. Por lo tanto decimos Matiné y Matutino tienen un mismo origen y una misma aplicación, <span style="text-decoration:underline;"><span style="color:#008080;">por la mañana</span></span>.</li>
<li><span style="color:#008080;"><strong>Víspera</strong></span>: Término utilizado por vez primera al rededor de 1220 y proviene del antiguo <em><span style="color:#008080;">Viéspera</span></em> y éste del latín que significa &#8220;<em><span style="color:#008080;">la tarde y el anochecer</span></em>&#8220;, de aquí se desprende la palabra <span style="color:#008080;"><strong>Vespertino</strong></span>. La utilización actual es para referirnos al día que antecede inmediatamente al de hoy.</li>
</ul>
<p>Por cierto,  el 7 de enero de 1579 inicia la lectura de la cátedra de <em><span style="color:#008080;">prima</span></em> de medicina por el <strong>Dr. Dn. Juan de la Fuente</strong>.</p>
<ul></ul>
<p>Dejo este texto, no se para quién, este texto, que ya no sé de qué habla <em>Stat rosa prístina nomine, nomina nuda tenemus (</em><em>de la rosa nos queda únicamente el nombre).</em></p>
<p><em></em></p>
<p align="right">Umberto Eco</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pitada de sal #8]]></title>
<link>http://oqueijoeosvermes.wordpress.com/2009/05/14/pitada-de-sal-8/</link>
<pubDate>Thu, 14 May 2009 11:54:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ronoc</dc:creator>
<guid>http://oqueijoeosvermes.wordpress.com/2009/05/14/pitada-de-sal-8/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Penso muito no futuro dos livros. Podem continuar a competir com as formas rápidas, baratas, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignright" title="John Steinbeck (1902-1968)" src="http://4.bp.blogspot.com/_0XYu4RP0UGg/R2p7-6vo-kI/AAAAAAAAAJs/evQet6OvZoE/s400/john+steibeck.jpg" alt="" width="184" height="240" />&#8220;Penso muito no futuro dos livros. Podem continuar a competir com as formas rápidas, baratas, fáceis, que não exigem leitura nem pensamento? Devo dizer que sim, ou que alguns deles estão tentando. Muitos livros hoje são escritos tendo o cinema em mente. Dizem que alguns editores não publicarão um livro se não houver a possibilidade de vendê-lo para o cinema. E até o escritor em muitos casos se envolve, meio escritor e meio vendedor. Tem de ficar numa livraria rotulando seu produto com seu nome. Tem de ir a programas de televisão e tornar-se um macaco treinado. Deve sujeitar sua vida privada, sua vida sexual e seus músculos, até mesmo seu cabelo, ao olhar boçal de seus possíveis leitores. Dizem que está abandonando o livro caso não faça essas coisas. Estará sendo anti-social caso não permita que as revistas populares registrem seu café da manhã e sua esposa ou esposas em papel lustroso.</p>
<p>Não acredito que um livro possa competir com seus rivais nos termos deles. Por outro lado, eles não podem competir com o livro nos termos deste. Nenhum outro meio, exceto a música, pode como ele &#8216;atrair a mente e as emoções&#8217;. Não se pode conceber um filme como pessoal, como um livro amado é pessoal. Nenhum programa de televisão é amigo como um livro é amigo. E nenhum outra forma, exceto outra vez a música, convida à participação do receptor como um livro faz.&#8221;</p>
<p>John Steinbeck em texto da década de 1950 e que faz parte de <em><a class="wp-caption-dd" href="http://www.livrariacultura.com.br/scripts/cultura/resenha/resenha.asp?nitem=5020375&#38;sid=91203213511331133334448960&#38;k5=1FBF26D1&#38;uid=" target="_blank">A América e os americanos</a> </em>(Rio de Janeiro: Record, 2004, p.209; tradução de Maria Beatriz de Medina).</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Kirjahyllyni ]]></title>
<link>http://xmacex.wordpress.com/2009/05/09/kirjahyllyni/</link>
<pubDate>Sat, 09 May 2009 20:52:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>mace</dc:creator>
<guid>http://xmacex.wordpress.com/2009/05/09/kirjahyllyni/</guid>
<description><![CDATA[Noudatan maksimaalisen julkaisun periaatetta, joten alla Helsingin kaupunginkirjaston intranettimme ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p class="western">Noudatan maksimaalisen julkaisun periaatetta, joten alla Helsingin kaupunginkirjaston intranettimme <a title="Helsingin kaupungin intranet Kaivo" href="http://kaivo.kiri.net">Kaivo</a>n erittäin mainiossa Kirjahylly-kolumnisarjassa julkaistu kirjoitukseni. Sarjassa henkilökunta esittelee henkilökohtaisia kirjastojaan ja kirjahyllyjään kuvien  kera.</p>
<blockquote>
<h2>﻿Macen kirjahylly</h2>
<p class="western">Ellen ole laskenut väärin, omistan neljä kirjaa. Näet ne kuvassa.<a title="Kirjahyllyni by xmacex, on Flickr" href="http://www.flickr.com/photos/xmacex/3468225537/"><img class="alignright" src="http://farm4.static.flickr.com/3557/3468225537_795c95fa1e_m.jpg" alt="Kirjahyllyni" width="180" height="240" /></a> <a title="David Levy: Scrolling Forward―Making Sense of Documents in the Digital Age" href="http://www.librarything.com/work/book/43071362">Scrolling Forward</a> oli kurssikirjana informaatiotutkimuksen opinnoissani, <a title="Päivikki Karhula (toim.): Paratiisi vai panoptikon—Näkökulmia ubiikkiyhteiskuntaan" href="http://www.librarything.com/work/7745707/">Paratiisi vai panoptikonin</a> sain mukaani jostain alamme tapahtumasta ja <a title="John Broughton: Wikipedia—The Missing Manual" href="http://www.librarything.com/work/3737942/">Wikipedia—The Missing Manual</a>in tilasin netistä muuten vaan. Neljäs on <a title="Mace: GNU Emacs 18 manuaali Richard M. Stallmanin omistuskirjoituksella" href="http://www.flickr.com/photos/xmacex/tags/emacs,manual">GNU Emacsin version 18 manuaali</a>, jonka nappasin aikoinaan Kirjakaapelin kokoelmista. Sen kanssa matkustin Jyväskylään Finnconiin hankkiakseni siihen kirjoittajan ja suuren ajattelijan, <a title="Richard M. Stallman aka rms" href="http://stallman.org">Richard M. Stallman</a>in omistuskirjoituksen (&#8220;Happy hacking—Richard Stallman&#8221;). Pari vuotta myöhemmin kirja poistettiin kirjaston kokoelmasta ja nyt se on minulla turvassa, artefaktina.</p>
<p>Maailmassa on varmaan joku ihminen jolla olisi kirjoilleni parempaa käyttöä kuin minulla, joka homehduttaa niitä pinossa ja kirjoittaa niistä työpaikan intranettiin. Kelpo kirjoja ne kaikki kuitenkin ovat. Wikipedia-oppaan aion toistaiseksi pitää itselläni. Scrolling forwardin ja Paratiisin olen lukenut, joka on kutakuinkin yhtä kuin se että ne ovat minulle tarpeettomia—joten jos niille on teillä käyttöä niin ottakaahan yhteyttä. Tällä hetkellä ne ovat tarjolla <a title="Mace: TTVK: &#34;Kirjojen vuokraus on kuin Pirate Bay&#34;" href="http://xmacex.wordpress.com/2009/04/21/ttvk-kirjojen-vuokraus-on-kuin-pirate-bay/">viime aikoina uutisissakin olleessa</a> <a title="Kirjojen vuokranvälityspalvelu BookaBooka" href="http://bookabooka.com">BookaBooka</a>ssa. Paras mahdollinen ottaja olisi tietenkin sellainen joka tekee kirjoihin merkintöjä ja huolehtii että ne pysyvät liikkeellä. Kirjojen seisottaminen hyllyssä tuntuu suorastaan loukkaukselta!</p>
<p>Edellä mainittujen teosten lisäksi hallussani on tällä hetkellä kaksi muuta kirjaa. <a title="Leinad Zeraus: Daemon" href="http://www.librarything.com/work/6063955/">Daemon</a> on romaani jonka omistaja ehkä jo kaipailee sitä. Lupasin laatia siitä arvion, mutten ole vieläkään päässyt yli puolenvälin. Törkeen hyvän Watchmenin nappasin töistä matkaani. Aikoinaan<a title="Cosmic Comic Café" href="http://www.cosmic.fi/"> Cosmic Comic Café</a>ssa käydessäni luin siitä aina kappaleen kerrallaan.</p>
<p>Aikakaus- ja sanomalehtiä kotona liikkuu sattumanvaraisesti. Niitä tulee ja menee muttei kerry. Kirjojen tai lehtien kotona säilöminen tuntuu ajatuksena mahdolliselta, jos niille on oikeasti käyttöä. Kaunokirjallisuutta, ainakaan romaaneja en missään nimessä haluaisi omistaa. Pthyi mikä törkeä ajatuskin&#8230;ehkä jonkun uudelleenkäyttöä kestävän teoksen, vaikkapa upean sarjiksen tai runokokoelman voisin hankkia. Väliaikaisesti.</p>
<p>Bibliofiiliksi en itseäni voi väittää. Keräilijän vikaa minussa on kieltämättä joskus ollut. Silloin tuli haalittua esoteerisempia aikakausijulkaisuja ja kaikenlaista roipetta. Ei mitenkään hallitsemattomasti. Oli kuitenkin jonkinlainen sisäinen tarve suojella esineitä, etteivät joutuisi kadotukseen. Mokoman pula-ajan sairauden ruoskiminen sielusta on tuottanut ihan hyvin tulosta; tavarasta on päästy eroon eikä tilalle ole tullut puutteen tunnetta.</p>
<p>Elämä on hyvää.</p>
<p>Tiedän että tämä on Kirjastolaisen Oikea Tie.<a title="Riippumaton asiantuntija ;) by xmacex, on Flickr" href="http://www.flickr.com/photos/xmacex/3433734927/"><img class="alignright" src="http://farm4.static.flickr.com/3563/3433734927_f73a9b3d5e_m.jpg" alt="Riippumaton asiantuntija ;)" width="180" height="240" /></a></p>
<p>Opusten lisäksi pinossa on vähän vinyyliä, perinteitä kunnioittaen maitolaatikkoihin varastoituna. Ihan hyvä valikoima (<strong>gasp</strong> voisiko jopa sanoa kokoelma?!?) tunkkaista ja tiukkaa teknoa. En tiedä mitä niille oikein pitäisi tehdä. En haluaisi luopua niistä, mutta voisin antaa niitä lainaan. Osa on ollut ennenkin. Cd-levyjen pirulaisia on parikymmentä. Soittimen omistamisesta on vuosia.</p>
<p>Onko tähän tarkoitus kirjoittaa myös peleistä? Nekin ovat kaunokirjallisia teoksia. Mitään erityistä pelikokoelmaa minulla ei ole. Verkkaisen läpipeluun alla on pari seikkailuropea: <a title="Wikipedia: Yggra Union―We'll Never Fight Alone" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Yggdra_Union">Yggda Union―We&#8217;ll Never Fight Alone</a> puhelimessa GBA-emulaattorilla, sekä <a title="Wikipedia: Chrono Trigger" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chrono_Trigger">Chrono Trigger</a> miniläppärin SNES-emulaattorilla. Niukasti pelaavalle molemmat tuntuvat loputtomine juonenkäänteineen ikuisuusprojekteilta.</p>
<p>Toisin kuin pelestä ja webin kaltaisesta hypermediasta, kirjoista näkee heti päällepäin koska ne päättyvät. Ehkä se on salainen syy miksi jotkut aina jaksavat ylistää kirjojen käyttöliittymää ylivoimaiseksi :^)</p>
</blockquote>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
