<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>biografia &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/biografia/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "biografia"</description>
	<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 15:51:17 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Gentilissima Giuliana......]]></title>
<link>http://giulianagambogivedovanigi.wordpress.com/2009/11/30/gentilissima-giuliana/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 14:51:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mondo G</dc:creator>
<guid>http://giulianagambogivedovanigi.wordpress.com/2009/11/30/gentilissima-giuliana/</guid>
<description><![CDATA[Agevoliamo a tanta gente la conoscenza della Sig.ra Giuliana : emette i primi vagiti nei primi giorn]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Agevoliamo a tanta gente la conoscenza della Sig.ra Giuliana :<br />
emette i primi vagiti nei primi giorni di un grigio gennaio in un’agiata magione gentilizia.<br />
Da piccola aveva un carattere agitato, ma con il passare degli anni i suoi pregi giungeranno magicamente a superare i suoi difetti.<br />
Conosce il Sig. Nigi a Perugia durante una gita alla gigantesca fabbrica della Perugina.<br />
Dal loro generoso amore nascono Remigio e Giada, quante belle gite tutti insieme su quella Giulia grigia……<br />
Il Sig. Nigi la lascia sola, mogia mogia, nella casa  di Viale Giannotti, così la Sig. Giuliana trasloca nella nuova residenza in Via Vinegia.<br />
Lì conoscerà il suo nuovo amore e ancora oggi adagio adagio…….<br />
Ma questa è un&#8217;altra storia.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[BELLE &amp; SEBASTIAN. Una historia de rock moderna.]]></title>
<link>http://jardinpolar.wordpress.com/2009/11/30/belle-sebastian-una-historia-de-rock-moderna/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 13:14:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>batahola74</dc:creator>
<guid>http://jardinpolar.wordpress.com/2009/11/30/belle-sebastian-una-historia-de-rock-moderna/</guid>
<description><![CDATA[TEXTO: J. Batahola para Mondosonoro. La insaciable prensa británica necesitaba un relevo a The Smith]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://jardinpolar.wordpress.com/files/2009/11/belleandsebastian.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-40" title="belleandsebastian" src="http://jardinpolar.wordpress.com/files/2009/11/belleandsebastian.jpg" alt="belleandsebastian" width="113" height="171" /></a></p>
<p>TEXTO: J. Batahola para <a href="www.mondosonoro.com" target="_self">Mondosonoro</a>.</p>
<p>La insaciable prensa británica necesitaba un relevo a The Smiths y lo encontró en cinco jóvenes de Glasgow (Escocia) que no destacaban precisamente por su carisma. El talento de Stuart Murdoch para componer delicadas, reflexivas, irónicas y casi pastorales piezas de pop de cámara no era en principio demasiado compatible con alardear de ello en los medios, creando un vacío sobre los primeros años del grupo que Paul Whitelaw llenó en 2005 con “Belle and Sebastián: Una historia de rock moderna” que ahora se edita en nuestro país de la mano de <a href="http://www.metropolitanediciones.com/">Metropolitan Ediciones</a>. Periodista antes que escritor, se lanzó a una aventura que le era desconocida. <strong>“Fue mi primer libro, aunque he escrito dos más después. Es muy diferente a escribir artículos y disfruté, aunque hubo momentos en los que no. Especialmente cuando se acercaba la fecha de imprenta y me encontraba rodeado de notas en mitad de la noche en una habitación poco iluminada, sin poder pensar en otra cosa que no fueran Belle and Sebastian. En 2004 la editorial <a href="http://us.macmillan.com/SMP.aspx" target="_blank">St. Martin´s Press</a> de Nueva York me encargó el libro, porque confiaron en mi trabajo como responsable de música en el diario Metro de Glasgow, y en que les había entrevistado varias veces”. </strong>Un trabajo sobre el que había tan poca información (hasta su sexto disco no hicieron una campaña de prensa “real”), no hubiera sido posible sin la colaboración del grupo. <strong>“Todos los músicos que han pasado por el grupo estuvieron de acuerdo en que les entrevistara, excepto el batería, Richard Colburn. Hablé con Stuart Murdoch en cuatro ocasiones e incluso me dio los nombres de las canciones que había escrito antes de formar el grupo, fotografías inéditas y una carta que escribió a Morrissey. Diseñó la portada del libro y habló de cosas tan personales como su relación con Isobel Campbell”.</strong> Amigo además de biógrafo, a veces peca de una justificada amabilidad hacia la banda, pero tampoco hay historias escabrosas que sacar a la luz. <strong>“Espero haber roto el mito, en realidad no son una panda de duendes, sino gente poco pretenciosa y con mucho sentido del humor. Puede aprenderse mucho leyendo el libro sobre lo difícil que estar en una banda con tantas personalidades con talento. A veces la realidad es más aburrida que las leyendas”</strong>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[regina silveira - um esboço biográfico]]></title>
<link>http://artefatok.wordpress.com/2009/11/30/regina-silveira-um-esboco-biografico/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 12:10:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>k. sérgio gomes</dc:creator>
<guid>http://artefatok.wordpress.com/2009/11/30/regina-silveira-um-esboco-biografico/</guid>
<description><![CDATA[EM BREVE [issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Fdark%2Flayout.xml showflipbtn=true document]]></description>
<content:encoded><![CDATA[EM BREVE [issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Fdark%2Flayout.xml showflipbtn=true document]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Julie &amp; Julia]]></title>
<link>http://misfavoritas.wordpress.com/2009/11/30/julie-julia/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 10:40:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>misfa</dc:creator>
<guid>http://misfavoritas.wordpress.com/2009/11/30/julie-julia/</guid>
<description><![CDATA[Julie &amp; Julia TÍTULO ORIGINAL: Julie &amp; Julia AÑO: 2009 DURACIÓN: 123 min. AUDIO: Inglés   SU]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Julie &amp; Julia TÍTULO ORIGINAL: Julie &amp; Julia AÑO: 2009 DURACIÓN: 123 min. AUDIO: Inglés   SU]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Biografia]]></title>
<link>http://joanmaneiflaquer.wordpress.com/2009/11/30/103/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 10:26:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>periodistesUAB09</dc:creator>
<guid>http://joanmaneiflaquer.wordpress.com/2009/11/30/103/</guid>
<description><![CDATA[Joan Mañé i Flaquer neix a Torredembarra el 15 d’octubre de 1823. És fill de Juan Bautista Mañé i Re]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Joan Mañé i Flaquer</strong> neix a Torredembarra el 15 d’octubre de 1823. És fill de Juan Bautista Mañé i Requesons, comerciant de gra i catòlic d’idees liberals, i de Paula Flaquer i Mallofré. L’any 1835, amb l’esclat de la primera guerra carlina, ell i la seva família van haver de marxar cap a Tarragona. Allà, Mañé es va fer membre de la Milícia Nacional Voluntària i a més, ajudava al seu pare amb el negoci del gra. Va ser en aquell període que Mañé se n’adonà que ell no estava fet pels negocis sinó que l’atreien molt més els estudis, en concret, les ciències naturals i les lletres. Sense deixar de banda el negoci familiar, aprèn llatí i matemàtiques, fa pràctiques a una farmàcia i sent interès en la lectura. Precisament l’any 1841 va publicar el seu primer article, una crònica científica, a la revista El Genio, dirigida per Victor Balaguer. Dos anys després, el 1843, i fruit de les seves ganes d’ampliar coneixements, Mañé decidí instal•lar-se a Barcelona. Allí estudià física, química, matemàtiques, mineralogia i geologia i es va introduir en els cercles literaris del moment de la mà de Josep Coll i Vehí. També publicava articles científics a la revista La Discusión, de Pau Piferrer, i al setmanari El ángel exterminador, que era crític amb el món conservador. Poc després, va començar a endinsar-se en el món de la literatura i el teatre, dirigí el periòdic cultural Barcino Musical i La Lira Española. Entre els seus amics i companys, Mañé era conegut com L’animeta, pel seu aspecte delicat i malaltís. Quan tenia disset anys, un metge li va dir que amb prou feines arribaria als trenta. Tot i així, va mantenir un esperit lluitador al llarg de tota la seva vida que li va permetre treure forces per complir amb tot allò que es proposava. Precisament per aquesta fragilitat es va traslladar a Sarrià, on deia sentir-se més tranquil. Com veiem, Mañé va tenir una joventut agitada i molt productiva a nivell periodístic que li serví per agafar rodatge de cara als futurs projectes. Però com ja havia fet d’adolescent, compaginava la vida de periodista amb altres activitats. El mes de setembre de 1847, Pau Piferrer que a més de dirigir La Discusión, era professor de Retòrica a l’Institut Barcelonès, li va demanar que el substituís a l’Institut. Ell va acceptar tot i no saber retòrica i al cap d’un temps, Piferrer el va nomenar director de l’Institut fent elogi del seu caràcter ferm. En aquell període, Mañé també adquirí responsabilitats a la secció de Filosofia de la Universitat de Barcelona (UB) i el 1850 obtingué la càtedra de llatí i castellà a la UB. El mes d’abril de 1847, Mañé es va incorporar al Diario de Barcelona, que acabaria sent la publicació més significativa de la seva vida ja que s’hi va estar més de cinquanta anys. Hi va entrar gràcies al mateix Piferrer, que li va demanar que omplís el seu lloc com a crític teatral, després de posar-se molt malalt. Mañé va haver de formar-se com a crític teatral. Per fer-ho, s’exigí a sí mateix llegir una obra dramàtica cada dia, començant per les clàssiques grecollatines, passant per les espanyoles i seguint amb les europees. I és que no li agradava parlar sense fonaments. De nou, i tal i com havia fet quan li van oferir impartir retòrica a l’Institut, es va proposar adquirir coneixements teatrals suficients com per poder parlar de teatre amb propietat. De fet, Mañé sempre va defensar que «treballar per vocació no és treballar sinó donar-se gust» i per això, ell davant de qualsevol proposta s’imposava el repte de formar-se fins que dominés la matèria en qüestió. El primer article dins el Diario el va fer el 6 d’abril de 1847 aprofitant que s’acabava d’inaugurar el Teatre Liceu. Des d’aquell dia i durant set anys va combinar la publicació de crítiques teatrals amb la d’articles de viatges i continguts de l’estranger. I durant tota la seva vida, enviava articles des dels diferents llocs on viatjava (Sevilla, Madrid, Itàlia, País Basc&#8230;). Mañé va influir molt en el desenvolupament del Diario. Fins aleshores aquella publicació havia sigut només d’avisos, noticies i continguts culturals. Anys després, es convertia en un diari conservador, però amb un cert aire liberal i, el més important, amb una opinió independent davant el poder. L’actitud decidida i emprenedora de Mañé va fer que els ideals del director del Diario, Antoni Brusi i Ferrer, i els seus topessin sovint. Mañé considerava que un diari no posicionat davant de la política era un diari mort i Brusi, es resistia a qualsevol canvi. Poc a poc, però, Mañé aconseguí introduir a les seves peces comentaris que orientaven l’opinió del lector i el Diario adquirí personalitat. La transformació, però, arriba amb el cop d’estat del 14 de juliol de 1854 i el conseqüent bienni progressista, que fou quan Mañé, envoltat dels personatges més influents de la política catalana com ara Duran i Bas, Reynals i Rabassa i Coll i Vehí, va posicionar el diari al costat dels moderats, en contra dels progressistes i a favor d’un conservadorisme unitari. Cal dir, però que Mañé desconfiava plenament de la política i en especial dels partits polítics, als quals titllava de corruptes. El Diario es va convertir aleshores en una de les capçaleres més influents, més modernes i més ben documentades d’Espanya. Feia ús del telègraf, comptava amb corresponsals d’arreu del món&#8230; Volia ser el primer diari en informar de tot, era la veu del sector conservador i per a molts, la veu de la burgesia catalana de l’època. Així arribà Mañé als 31 anys. El juliol de 1856 un cop d’estat acabava amb el domini progressista i donava pas al govern de la Unión Liberal de Leopoldo O’Donell, amb el qual es va identificar aleshores el Diari, que continuava sent igual de conegut. Aquell any es va publicar el primer recull d’articles de Mañé i se’l va voler nomenar cavaller de l’ordre de Carles III, però ell no va acceptar. L’any 1863 amb la pujada al poder del general Miraflores, Francisco Permanyer va ocupar el Ministeri d’Ultramar i va demanar a Mañé que dirigís el diari madrileny La Época i així ho va fer. Mañé abandonà la redacció del Diario de Barcelona per instal•lar-se a Madrid, tot i que no va deixar de col•laborar-hi. Als pocs dies, però, Mañé va dimitir degut al fort control del govern sobre els continguts de La Época i en breu també ho va fer Permanyer. El gener de 1864 va caure el govern de Miraflores. El Diario continuava al costat de la Unión Liberal, però quan aquesta es va decantar per la revolució, el Diario va voler tornar amb els moderats, que el van rebutjar fins al punt d’obligar-lo a suspendre els seus articles, els quals deien que atacaven el govern. Mañé va marxar a França i des del setembre de 1866 fins al setembre de 1867, no publicà articles al Diario, només alguns sota el sobrenom de Juan de la Torre, que feia referència al poble on va néixer. Això sí, va enviar correspondència des de París sobre l’Exposició Universal de 1886. L’any 1867 Mañé tornà a Barcelona i per por a més persecucions, decidí no publicar cap més article d’opinió sobre temes polítics. El diari va continuar existint, però els seus continguts eren més planers. Per altra banda, el director del Diario, Antoni Brusi acabava d’abandonar el seu càrrec degut a la malaltia de la seva dona i va convèncer a Mañé perquè ocupés el seu càrrec. Mañé dirigí el Diario de Barcelona entre 1865 i 1901, any en que va morir. Durant aquell període també va publicar obres com ara Las tribulaciones de un boticario o El otoño y la primavera de la vida. El 29 de setembre 1868 va esclatar una nova revolució, van caure els moderats i es va posar punt i final a persecucions com la que rebia el Diario. Com a recompensa i malgrat el seu posicionament polític, el nou govern proposa a Mañé ser membre de la Junta Suprema Revolucionària de Barcelona. Ell no va acceptar i es va excusar dient que el seu estat de salut era dèbil i que el seu domicili estava a Sarrià i no a Barcelona. El motiu vertader, però era que volia continuar gaudint de la llibertat que, pel fet de no pertànyer a cap partit, sempre havia tingut. En aquell nou context, el Diario va tornar a la línia que havia mantingut fins al 1866, però amb una llibertat de premsa més àmplia que mai. El Diario atacava el govern i el partit progressista tot criticant la proclamació del nou rei després de l’exili d’Isabel II, que segons diu, va portar a col•locar a un representant d’un partit polític al capdavant del país. També opinava sobre la situació a Cuba i proposava que Espanya vengués la colònia als Estats Units. Per altra banda, es qüestionava l’efectivitat del sufragi universal en una societat no escolaritzada i, per tant, sense opinió pròpia, així com la llibertat de cultes, que segons deia, faria perdre identitat a Espanya i facilitaria l’entrada d’idees revolucionàries. Aquests articles van ser recopilats al llibre La revolución de 1868 juzgada por sus autores (1876). El mes de febrer de 1873 proclamen la I República, que en poc temps va passar de significar la màxima llibertat a una repressió dura. El 3 de juliol es va prohibir la premsa carlista i poc després, amb Castelar al capdavant de la República, publicacions com el Diario de Barcelona van rebre avisos i amenaces pels articles publicats. Mañé de nou se n’anà cap a França el juliol de 1873. Al cap de sis mesos, es va produir un cop d’estat i el 7 de gener de 1874 el general Izquierdo proclamava la primera suspensió del Diario, titllat de ser un creador d’opinió. Aquesta suspensió coincidí amb la mort d’Antoni Brusi, l’antic director i Mañé va intentar negociar amb Izquierdo aquella condemna, però el general no va cedir i el 7 de març de 1874 es va suprimir el Diario de Barcelona. Finalment, el mes de desembre d’aquell mateix any Espanya va tornar a tenir rei, un borbó, i es va tornar al context previ a la revolució de setembre de 1868, tot i que amb lluites ideològiques entre partits que van derivar en noves retallades de llibertat contra la premsa. El Diario va ser castigat entre els mesos d’octubre i novembre de 1876, però Mañé va optar per publicar-lo sota el nom d’El Catalán. En aquest context Mañé va publicar La revolución de 1868 comentada por sus autores, Cartas provinciales a Don Cánovas del Castillo, La paz y los fueros (1876) i El Oasis. Viaje al país de los Fueros. Provincias Vascongadas y Navarra (1876-80). Mañé va passar els darrers anys de la seva vida al pis de Barcelona. Continuava essent director del diari, però el seu estat de salut no li permetia portar el ritme de vida que havia portat fins aleshores. Durant aquells anys van ser importants els seus secretaris, entre els quals destacava Joan Maragall. El 8 de juliol de 1901 moria Mañé després d’haver dedicat més de cinquanta anys a la professió de periodista i tota una vida al Diario de Barcelona. Al seu funeral no hi va haver flors. Mañé va demanar morir igual que havia viscut, d’una forma senzilla.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Biografia De Christian Dior]]></title>
<link>http://monichika.wordpress.com/2009/11/30/biografia-de-christian-dior/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 08:10:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>monichika2</dc:creator>
<guid>http://monichika.wordpress.com/2009/11/30/biografia-de-christian-dior/</guid>
<description><![CDATA[Christian Dior Photograph by Bellini Archives Christian Dior Nació en Normandía en 1905 y, aunque co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><address><strong></p>
<div id="attachment_435" class="wp-caption aligncenter" style="width: 241px"><strong><a href="http://monichika.wordpress.com/files/2009/11/dior.jpg"><img class="size-full wp-image-435" title="dior" src="http://monichika.wordpress.com/files/2009/11/dior.jpg" alt="" width="231" height="330" /></a></strong><p class="wp-caption-text">Christian Dior Photograph by Bellini Archives Christian Dior</p></div>
<p></strong></address>
<address>
</address>
<p style="text-align:left;">Nació en Normandía en 1905 y, aunque comenzó la carrera de Ciencias Políticas y la de Música ante la insistencia de sus padres, prontó las abandonó para dedicarse a viajar y después para dirigir una galería de arte. En 1935, habiendo dejado de lado este negocio, empezó a ganarse la vida en París vendiendo a los periódicos dibujos de figurines de moda.<br />
Fue tal su éxito, que en 1938 entró a trabajar con el diseñador <strong>Robert Piguet</strong>. En 1942 pasó a hacerlo con <strong>Lucien Lelong</strong>, hasta que en 1946 el empresario textil <strong>Marcel Boussac</strong> le brindó la oportunidad de abrir su propia casa de costura.</p>
<p>En 1947 presentó su primera colección, llamada &#8220;Línea Corola&#8221; y conocida en el mundo entero como &#8220;New Look&#8221; (Nueva Imagen). Tal fue el impacto causado con ella, que Dior fue reconocido enseguida como un genio de la aguja gracias a crear una imagen de mujer muy femenina y coqueta; con faldas de mucho vuelo, cintura muy ceñida y hombros redondeados, que contrastaba poderosamente con los oscuros años de posguerra que se vivían en Francia.</p>
<p>Con el negro, azul y blanco como colores favoritos, y cuidando hasta el más mínimo detalle de sus creaciones -que adornaba siempre con broches y collares de perlas- Dior impuso un sello de elegancia cuyo legado aún pervive.<br />
Christian Dior falleció en 1957. Su aguja fue sustituida por un jovencísimo <strong>Yves Saint Laurent</strong>, que trabajaba a las órdenes del gran maestro desde 1953. En 1960 Saint Laurent fue sustituido por <strong>Marc Bohan</strong>, que permaneció al frente de la casa hasta 1989, año en que <strong>Gianfranco Ferre</strong> fue nombrado director creativo. El italiano trabajó en Dior hasta 1996. Actualmente la marca es diseñada por el británico <strong>John Galliano</strong>.</p>
<p style="text-align:left;">( para mas informasion pueden ir a<a href="http://http://www.hola.com/biografias/christian-dior/biografia/"> http://www.hola.com/biografias/christian-dior/biografia/</a> )</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Finais intensos - Chaplin]]></title>
<link>http://incomunicavel.wordpress.com/2009/11/29/finais-intensos-chaplin/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 20:53:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>igorfrederico</dc:creator>
<guid>http://incomunicavel.wordpress.com/2009/11/29/finais-intensos-chaplin/</guid>
<description><![CDATA[O final da biografia chatíssima dirigida por Richard Attenborough é poderoso, esperto e tocante. Se ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://incomunicavel.wordpress.com/files/2009/11/chaplin1.jpg"><img src="http://incomunicavel.wordpress.com/files/2009/11/chaplin1.jpg" alt="" title="chaplin1" width="420" height="275" class="aligncenter size-full wp-image-738" /></a></p>
<p>O final da biografia chatíssima dirigida por Richard Attenborough é poderoso, esperto e tocante. Se não fosse minha mãe do lado assistindo o filme comigo, eu teria me desmanchado em lágrimas. Chaplin sendo homenageado no Oscar com uma retrospectiva de todos os seus mais famosos filmes é de tocar qualquer um que ame o cinema ou Chaplin.</p>
<p>O significado profundo por trás da cena d&#8217;<strong>O garoto</strong> faz qualquer um chorar após ver a biografia. Quem viu entende o que estou falando. A luta do vagabundo para recuperar o garoto é tão bonita que, escolhida por Attenborough pra ficar mais tempo em tela, me fez desmanchar e creio que fará qualquer um que veja a biografia, chata, mas tocante nesse final.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Focus]]></title>
<link>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/29/focus/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 08:44:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>musicoadictos</dc:creator>
<guid>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/29/focus/</guid>
<description><![CDATA[En 1970 Focus fue contratado para la interpretación musical de la obra Hair]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><strong><span style="color:#ffff99;">En 1970 Focus fue contratado para la </span></strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong><span style="color:#ffff99;">interpretación musical de la obra Hair</span></strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong><span style="color:#ffff99;"><a href="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/focus-11.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1430" title="focus (1)" src="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/focus-11.jpg?w=300" alt="" width="300" height="300" /></a><br />
</span></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Doble resplandor de Constancia de la Mora]]></title>
<link>http://loslibrosdeteresa.wordpress.com/2009/11/29/doble-resplandor-de-constancia-de-la-mora/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 23:50:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>loslibrosdeteresa</dc:creator>
<guid>http://loslibrosdeteresa.wordpress.com/2009/11/29/doble-resplandor-de-constancia-de-la-mora/</guid>
<description><![CDATA[Hace tiempo recomendé un libro que se llamaba  &#8220;Cambio de rumbo&#8221; de Ignacio Hidalgo de C]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><img class="alignleft" src="http://blogs.librodearena.com/myfiles/respuestasdelibro/dobleesplendor.jpg" alt="" width="95" height="148" /> Hace tiempo recomendé un libro que se llamaba  <a href="http://loslibrosdeteresa.wordpress.com/wp-admin/post.php?action=edit&#38;post=45">&#8220;Cambio de rumbo</a>&#8221; de Ignacio Hidalgo de Cisneros, un libro que me recomendó mi hijo Cesar y que me emocionó, como a él, esta increíble  historia de un General de aviación durante la Guerra Civil.</p>
<p style="text-align:justify;">Ahora vuelvo a recomendar este libro de la que fue su mujer, <a href="http://www.elpais.com/articulo/espectaculos/agitada/vida/Constancia/Mora/elpepuesp/20050218elpepiesp_9/Tes">Constancia de la Mora</a>,  sobrina de Miguel  Maura, Ministro de la II República y prima de Jorge Semprún, que fue Ministro de Cultura con Felipe González. J<a href="http://www.epdlp.com/escritor.php?id=2298">orge Semprún </a>escribe el prólogo de este libro.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.entretodas.net/2005/04/14/constancia-de-la-mora-memorias-de-una-republicana/">Constancia</a> se casó y tuvo una hija, en Málaga donde vivía, se separó y se vino a Madrid, donde se implicó en la defensa de la República. Una mujer con 30 años, de la alta sociedad madrileña, feminista, comunista y separada, era verdaderamente una mujer poco habitual.</p>
<p style="text-align:justify;">Ella era la responsable de la prensa extrajera, cuando conoció a Ignacio Hidalgo, los dos formaron una pareja con leyenda. Los dos defendieron la república con ahínco y fe en los valores democráticos. Por esto eran mal vistos entre sus familias, mas conservadoras, que veían en Constancia una joven que no cumplía con ningún canon establecido.</p>
<p style="text-align:justify;">Antes de terminar la guerra, ella tuvo que salir por Francia y se exilió en México, con su hija. Ignacio Hidalgo de Cisneros  viajó a Europa, no se encontraron nunca más. Ella escribió este libro en México y se publicó en ingles en el año 1939. Muchos años más tarde se publicó en español.</p>
<p style="text-align:justify;">Constancia cuenta su visión de los acontecimientos que le tocó vivir, el devenir del día a día tan duros y difíciles. La pelea diaria por ayudar a niños indefensos, a mujeres solas, aprendiendo a sobrevivir en esos duros años.</p>
<p style="text-align:justify;">Ella murió  en 1950, a los 44 años en un accidente de tráfico en Guatemala. Ignacio Hidalgo murió en Bucarest en 1966.</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;">Con el poder notarial que le aseguraba la tutela de su hija, dice Constancia de la Mora: Llegué a Madrid en marzo de 1931, para empezar una nueva vida y me di cuenta de que  España entera se disponía a hacer algo parecido.</p>
</blockquote>
<p style="text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A raposa otimista]]></title>
<link>http://impressaodigital2.wordpress.com/2009/11/28/a-raposa-otimista/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 19:30:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>Fábio Jacques</dc:creator>
<guid>http://impressaodigital2.wordpress.com/2009/11/28/a-raposa-otimista/</guid>
<description><![CDATA[Cinco (inacreditáveis) anos atrás eu escrevi sobre &#8220;Lucky Man&#8221;, o livro autobiográfico d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Cinco (inacreditáveis) anos atrás eu escrevi sobre &#8220;Lucky Man&#8221;, o livro autobiográfico d]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pink Floyd]]></title>
<link>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/28/pink-floy/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 10:54:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>musicoadictos</dc:creator>
<guid>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/28/pink-floy/</guid>
<description><![CDATA[Hay veces que hablar está de más y esta es una de ellas, mejor ver, oír y leer PINK FLOYD]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><span style="color:#ffff99;"><strong>Hay veces que hablar está de más y esta es una de ellas, mejor ver, oír y leer</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ffff99;"><strong>PINK FLOYD</strong></span></p>
<div style="text-align:center;"><span style="color:#ffff99;"><strong><a href="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/pink_floyd_0012.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1259" title="pink_floyd_001" src="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/pink_floyd_0012.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><br />
</strong></span></div>
<p><a href="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/pink_floyd_001.jpg"></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[David Soul]]></title>
<link>http://djmorcilla.wordpress.com/2009/11/28/david-soul/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 10:14:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dj Morcilla</dc:creator>
<guid>http://djmorcilla.wordpress.com/2009/11/28/david-soul/</guid>
<description><![CDATA[Nace el 28 de agosto de 1943 en Chicago, su nombre David Richard Solberg, comienza su carrera ante l]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Nace el 28 de agosto de 1943 en Chicago, su nombre David Richard Solberg, comienza su carrera ante las camaras en 1967 en la serie “Flipper”; en este año aparecerá también en “Star Trek”.</p>
<p>Entre los años 1970-73 realizó papeles en episodios de algunas series de éxito de la época como “Las Calles de San francisco” pero el exito mas rotundo llegó con Starsky y Hutch entre 1975 y 1979, también participó en varias peliculas entre la que se destaca &#8220;Salem`s lot&#8221;  basada en un libro de Stephen King. Además de actuar dirigió varios capítulos de series famosas en los 80´s y participó en numerosas películas en los 90´s, actualmente se dedica al teatro en Londres donde tiene su residencia habitual.</p>
<p>Su gran sueño fue siempre ser cantante reconocido y lo consiguio con varios de sus temas que llegaron a ser exitos en todo el mundo en muchos paises, les dejo algunas de sus canciones, la presentación de Starsky y Hutch  y un par de fotos.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/-QqpTxlewfc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/-QqpTxlewfc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/YY8APrYU2Gs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/YY8APrYU2Gs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/2PCyMsCq0Cw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/2PCyMsCq0Cw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><a href="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/david_soul_951442.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-170" title="david_soul_951442" src="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/david_soul_951442.jpg" alt="" width="304" height="380" /></a><a href="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/soul-david-photo-david-soul-6235283.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-171" title="soul-david-photo-david-soul-6235283" src="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/soul-david-photo-david-soul-6235283.jpg" alt="" width="400" height="500" /></a><a href="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/261057.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-172" title="261057" src="http://djmorcilla.wordpress.com/files/2009/11/261057.jpg" alt="" width="360" height="450" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Giorgio Muscetta PROFILE......E’ la bellezza che salverà il mondo......]]></title>
<link>http://artfinephotography.wordpress.com/2009/11/28/giorgio-muscetta-profile-e%e2%80%99-la-bellezza-che-salvera-il-mondo/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 05:53:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>artfinephotography</dc:creator>
<guid>http://artfinephotography.wordpress.com/2009/11/28/giorgio-muscetta-profile-e%e2%80%99-la-bellezza-che-salvera-il-mondo/</guid>
<description><![CDATA[        Giorgio Muscetta PROFILE       &#8230;&#8230;E’ la bellezza che salverà il mondo&#8230;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:center;"><em><span style="font-family:TimesNewRomanPS-ItalicMT;"> </span><a href="http://it.fotolia.com/partner/213380"><br />
<img src="http://static.fotolia.com/pics/it/banners/static/468x60.gif" alt="MENU Fotolia" width="468" height="60" /><br />
</a></em></div>
<div><em><span style="font-family:TimesNewRomanPS-ItalicMT;"> </span></em></div>
<div><em><span style="font-family:TimesNewRomanPS-ItalicMT;"> </span></em></div>
<div><em><span style="font-family:TimesNewRomanPS-ItalicMT;"></span></em></div>
<p><em><span style="font-family:TimesNewRomanPS-ItalicMT;"></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong> </strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Giorgio Muscetta</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>PROFILE</strong></span></p>
<p style="text-align:center;">
<div><strong><span style="font-family:TimesNewRomanPSMT;"> </span></strong></div>
<div><span style="font-family:TimesNewRomanPSMT;"> </span></div>
<div><span style="font-family:TimesNewRomanPSMT;"> </span></div>
<div><span style="font-family:TimesNewRomanPSMT;"></span></div>
<p><span style="font-family:TimesNewRomanPSMT;"></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>&#8230;&#8230;E’ la bellezza che salverà il mondo&#8230;&#8230;</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>La fotografia è arte di passione ed espressione la cui essenza sta nell’osservare, ed è questo ciò che</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>rende un fotografo diverso da un altro. Nel fotografare, mi sento in pace con la natura, ed è in questi</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>momenti che comincio a comprendere meglio il mondo ed il mio posto al suo interno.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Il mio fotografia nasce per semplice interesse ed hobby, continuando a crescere fino a diventare una</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>professione full-time, e probabilmente un’ossessione.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Queste immagini, non sono il risultato del tipo di attrezzatura usata, ma solo dell’essere nel posto</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>giusto al momento giusto, e discernere realmente che cosa è importante da cosa invece non lo è.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Sicuramente molti sono i requisiti tecnici da possedere, ma l’osservare ed il visualizzare sono</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>decisamente i dettagli chiave per la creazione di scatti d’eccezione.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>A volte i miei scatti sono realistici a volte astratti, ma hanno sempre il fine di suscitare delle</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>emozioni in chi osserva. Il mio scopo è proprio quello di andare oltre l’ordinario, in strade che</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>spero possano stimolare altre persone a soffermarsi ed apprezzare alcune delle bellezze del nostro</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>pianeta. Cerco di usare le mie immagini per descrivere la bellezza nelle cose, come dice un vecchio</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>detto “Un’immagine vale più di mille parole”.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Le mie avventure abbracciano varie realtà, con un approccio totalmente differente dalla maggior</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>parte di molti fotografi amatoriali che non fanno altro che fare scatti tutto il giorno per poi tornare</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>ad un pasto caldo ed un soffice letto. La maggior parte dei miei viaggi sono effettuati</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>intenzionalmente in isole remote ed in ambienti ostili proprio per potermi avvalere dell’opportunità</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>unica di fotografare esemplari rari e esotici, rinunciando piacevolmente all’elettricità, acqua</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>corrente, vestiti puliti, cibo caldo e birre fredde per molte settimane di fila.</strong></span></p>
<p style="text-align:center;">
<div><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="color:#ff0000;"><strong>Photography is truly an art of passion and expression, his essence is seeing, and that is what</strong></span></span></span></div>
<div><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="color:#ff0000;"><strong>really differentiates one photographer&#8217;s work from another. While I am photographing, I feel at</strong></span></span></span></div>
<div><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="color:#ff0000;"><strong>peace with nature, and it is during these moments that I begin to better understand the world and</strong></span></span></span></div>
<div><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="color:#ff0000;"><strong>my place within it. My photography started out as a mild interest and hobby, but has grown to be</strong></span></span></span></div>
<p><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="font-family:ArialMT;font-size:small;"><span style="color:#ff0000;"><strong>my full-time profession, and probably obsession. All these images are not the result of type of</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>equipment used, but by being in the right place, at the right time, and learning to really see and</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>distinguish what is important from the unimportant. Sure there are many technical aspects to be</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>mastered, but seeing and visualization are the real keys to great picture creation.</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>My images, are sometimes realistic and sometimes abstract but always designed to elicit</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>emotional reactions from the viewer. My goal is to go beyond the ordinary in ways that hopefully</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>stimulate others to pause and appreciate some of the beauty and wonder of our earth. I try to use</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>my images to convey how I see the beauty in things as the old saying goes, &#8220;A picture is worth a</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>thousand words&#8221;.</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>My own adventures are a very different reality totally different by the hobbyist photographer -</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>shooting images all day and then back to a nice bed and a warm meal. Most of the trips I go on are</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>intentionally rugged and remote, in order to provide unique opportunities to shoot rare and exotic</strong></span></p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>subjects, feeling OK giving up electricity, running water, fresh clothes, identifiable food and cold</strong></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#ff0000;"><strong>beer for many weeks at a stretch</strong></span></p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p></span></span></p>
<p></span></p>
<p></span></em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carneiro velho e carneiro novo]]></title>
<link>http://amigosdocrivella.wordpress.com/2009/11/27/carneiro-velho-e-carneiro-novo/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 19:37:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>Sandra de Andrade</dc:creator>
<guid>http://amigosdocrivella.wordpress.com/2009/11/27/carneiro-velho-e-carneiro-novo/</guid>
<description><![CDATA[Publicado em 7/11/2002 Bispo Marcelo Crivella Revista Plenitude Brasil, 14/6/2002 &#8211; Revista Pl]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Publicado em 7/11/2002</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Bispo Marcelo Crivella<br />
Revista Plenitude Brasil, 14/6/2002 &#8211; Revista Plenitude N.º 85 &#8211; Ano 22</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="font-family:sans-serif,Verdana,Arial;font-size:x-small;"> <img src="http://www.jesussite.com.br/imgacervo/images/J0178447.jpg" alt="" align="right" /> <span style="font-family:Geneva,Arial,Helvetica,sans-serif;"> <span style="color:#000080;"><strong>Esta crônica deve ser interpretada como essencial para observarmos a verdadeira amizade&#8230;e a falsa.</strong></span></span></span></p>
<p><span style="color:#000080;"><span style="text-decoration:underline;"><strong>CARNEIRO VELHO E CARNEIRO NOVO</strong></span></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Era uma vez um jovem pastor que apascentava seu rebanho nas colinas da terra de Judá. Ele tinha muitos e fiéis carneiros que lhe ouviam a voz e o seguiam por onde quer que fosse.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Um dia, o pastor viu, ao longe, um grupo de carneiros soltos, que pareciam vagar sem dono. Interessado em aumentar seu rebanho com um crescimento rápido, procurou atrair aquele rebanho levando seus carneiros a pastar próximo aos novos animais.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Deu certo. Em questão de algumas horas os carneiros estavam misturados e agregados ao grupo.<br />
Não tardou chegar o inverno naquela região desértica do oriente. Os dias eram frios e as noites mais ainda. A pastagem logo se tornou escassa e os lobos, famintos, começaram a atacar em bandos tudo que pudesse lhes servir de alimento.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Num dos ataques, os lobos avançaram em dois pontos diferentes. Em um deles estavam os carneiros novos. Foi para lá que o rapaz correu e lutou com tal valentia que afastou as feras. Porém, do outro lado, um carneiro velho foi sacrificado por falta de proteção.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Rapidamente, o pastor levou seu rebanho para uma caverna onde poderia protegê-lo e alimentá-lo com a ração que havia armazenado previamente.<br />
Ali, a melhor ração ele dava para os carneiros novos que haviam conquistado<br />
toda a sua atenção.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Os dias eram longos e as noites sombrias, até que o inverno passou e a terra começou novamente a enverdecer. O pastor abriu as portas do seu redil e o rebanho correu solto pelos campos.<br />
Era a vida que se renovava mais uma vez.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Mas qual não foi a surpresa do pastor ao notar que os carneiros novos começaram a se afastar do rebanho e seguir um outro caminho.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">&#8220;Ei, para onde vocês vão? Não lhes tratei com o melhor que tinha e lutei com os lobos para lhes defender a vida? Por que deixam o rebanho?&#8221;, gritou o pastor.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Ao que o líder dos carneiros novos respondeu:<br />
&#8220;Pastor, esses carneiros não são seu rebanho fiel que lhe segue por toda a vida? Pois a partir da nossa chegada você os desprezou e passou a dar a nós, a quem pouco conhecia, a melhor ração e a melhor proteção. Ficou claro para nós o seu coração. Se você não é amigo dos que estão contigo há tanto tempo, amanhã, quando um novo bando se aproximar do rebanho, certamente fará conosco o mesmo que fez com eles. Pensamos que seja melhor contarmos conosco mesmo ao invés de confiarmos em um falso pastor.&#8221;</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pink Floyd]]></title>
<link>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/27/pink-floyd/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:28:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>musicoadictos</dc:creator>
<guid>http://musicoadictos.wordpress.com/2009/11/27/pink-floyd/</guid>
<description><![CDATA[Hay veces que hablar está de más y esta es una de ellas, mejor ver, oír y leer Pink Floyd]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><strong><span style="color:#ffff99;">Hay veces que hablar está de más y esta es una de ellas, mejor ver, oír y leer</span></strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong><span style="color:#ffff99;">Pink Floyd</span></strong></p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/pink_floyd_001.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-1105" title="pink_floyd_001" src="http://musicoadictos.wordpress.com/files/2009/11/pink_floyd_001.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Enrique José Varona, pensador y poeta]]></title>
<link>http://cjaronu.wordpress.com/2009/11/27/enrique-jose-varona-pensador-y-poeta/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 13:35:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>cjaronu</dc:creator>
<guid>http://cjaronu.wordpress.com/2009/11/27/enrique-jose-varona-pensador-y-poeta/</guid>
<description><![CDATA[Enrique José Varona, pensador y poeta. Orestes Rodriguez                    No me propongo hacer la ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;">Enrique José Varona, pensador y poeta.</p>
<p><strong>Orestes Rodriguez</strong>             </p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://cjaronu.wordpress.com/files/2009/11/varona1.jpg"><img class="size-full wp-image-4451    aligncenter" title="varona1" src="http://cjaronu.wordpress.com/files/2009/11/varona1.jpg" alt="" width="307" height="300" /></a>      No me propongo hacer la biografía de Enrique José Varona (1849-1933), porque diversos autores patrios (en Cuba) se han ocupado de exaltar a tan benemérito patriota e intelectual cubano.</p>
<p>Cuando se escribe para un blog pienso que la técnica sea la síntesis donde se recoja algún recodo del asunto de que se trate y que no haya alcanzado el relieve necesario y a ello hay que agregarle su actualización como consecuencia de que el castrismo se ocupó de silenciar los valores patrios y endilgarle a las nuevas generaciones un conocimiento de la historia esencialmente materialista y acorde con el pensamiento del marxismo que todos sabemos en que consiste.</p>
<p>Sin embargo, al recordar a un prócer de la talla de Enrique José Varona, siempre hay que reiterar que  fue un mantenedor del fuego martiano, tuvo una personalidad poliédrica: pensador profundo, probo rector de un civismo ejemplar, erudito de la literatura y fue, en suma, un orientador y promotor de las causas más grandes y más hermosas de su pueblo y de la humanidad. Fue su palabra esclarecedora  y bella, “reverberación inquietante de un precioso símbolo”, según expresó el ilustre colombiano Baldomero Sanín Cano.</p>
<p>A la altura del tiempo, no se puede perder de vista ese pasado cargado de ideas sustentadas por hombres que quisieron para su patria, Cuba, el pedestal donde pudiera verse de lejos la libertad del cubano. De ahí que el celebrado autor patrio, Félix Lizaso, haya expresado que hombres como Enrique José Varona fueron “el foco que aclara el cielo cubano”, hoy bajo la borrascosa y turbulenta presencia de un régimen trasnochado y caduco representado por los hermanos Castro.</p>
<p>El siglo XIX fue para Cuba un inicio poético caracterizado por diferentes movimientos líricos, entre los cuales se destacan: Los precursores, Los románticos, Los poetas populares, Los poetas del laud del desterrado, Los poetas de Arpas Amigas, siendo este movimiento integrado por varios aedas criollos donde se ubicó a Enrique José Varona, autor de su deliciosa colección de Anacreónticas en 1867, donde supo reflejar su fino sentido de captación del mundo clásico, de las formas en que el Eros se acerca a los efímeros. Los recreos de Cupido, entre los pastores y sus flechas sensuales, los zagales y las ninfas, cambiando guiños y requiebros, todo ese mundo griego donde la sabiduría se torna luminosa por la plenitud de los sentidos.</p>
<p>Varona nos dejó como legado poético “Soñando despierto, “Del vino”, Las Tórtolas y otras variedades  de su estro que forman parte del acervo cultural de la isla y que un día no lejano volverá a sacudirse el polvo que las ha mantenido inéditas para las generaciones surgidas durante el castrato.</p>
<p>Miami, Noviembre 2009</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Biografía]]></title>
<link>http://antoniomachad0.wordpress.com/2009/11/27/biografia/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 10:51:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>antoniomachad0</dc:creator>
<guid>http://antoniomachad0.wordpress.com/2009/11/27/biografia/</guid>
<description><![CDATA[Antonio Machado (1875-1939) Poeta y prosista español, perteneciente al movimiento literario conocido]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><strong>Antonio Machado</strong></p>
<p style="text-align:center;">(1875-1939)</p>
<p style="text-align:center;"><strong><span style="font-size:12pt;font-family:Arial;"><a href="http://antoniomachad0.wordpress.com/files/2009/11/machado.jpg"><img class="size-full wp-image-10 aligncenter" title="Antonio Machado" src="http://antoniomachad0.wordpress.com/files/2009/11/machado.jpg" alt="" width="237" height="297" /></a></span></strong></p>
<p style="text-align:center;">
<h3>Poeta y prosista español, perteneciente al movimiento literario conocido como generación del 98. Probablemente sea el poeta de su época que más se lee todavía. Vida Nació en Sevilla y vivió luego en Madrid, donde estudió. En 1893 publicó sus primeros escritos en prosa, mientras que sus primeros poemas aparecieron en 1901. Viajó a París en 1899, ciudad que volvió a visitar en 1902, año en el que conoció a Rubén Darío, del que será gran amigo durante toda su vida. En Madrid, por esas mismas fechas conoció a Unamuno, Valle-Inclán, Juan Ramón Jiménez y otros destacados escritores con los que mantuvo una estrecha amistad. Fue catedrático de Francés, y se casó con Leonor Izquierdo, que morirá en 1912. En 1927 fue elegido miembro de la Real Academia Española de la lengua. Durante los años veinte y treinta escribió teatro en compañía de su hermano, también poeta, Manuel, estrenando varias obras entre las que destacan La Lola se va a los puertos, de 1929, y La duquesa de Benamejí, de 1931. Cuando estalló la Guerra Civil española estaba en Madrid. Posteriormente se trasladó a Valencia, y Barcelona, y en enero de 1939 se exilió al pueblo francés de Colliure, donde murió en febrero.</h3>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bienvenidos]]></title>
<link>http://quemeves.wordpress.com/2009/11/27/bienvenidos/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 00:52:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>quemeves</dc:creator>
<guid>http://quemeves.wordpress.com/2009/11/27/bienvenidos/</guid>
<description><![CDATA[Hola bienvenidos a este PODCAST que trata de los géneros más importantes de la pantalla grande]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Hola bienvenidos a este PODCAST que trata de los géneros más importantes de la pantalla grande</strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Padre Cícero por Lira Neto]]></title>
<link>http://pozzobom.wordpress.com/2009/11/26/padre-cicero-por-lira-neto/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 00:28:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>pozzobom</dc:creator>
<guid>http://pozzobom.wordpress.com/2009/11/26/padre-cicero-por-lira-neto/</guid>
<description><![CDATA[Outra biografia lançada pela Companhia das Letras esse mês foi a de Padre Cícero. A pesquisa é do jo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://pozzobom.wordpress.com/files/2009/11/xilo_padre_cicero1.gif"><img class="size-full wp-image-85  aligncenter" title="Padre Cícero" src="http://pozzobom.wordpress.com/files/2009/11/xilo_padre_cicero1.gif" alt="" width="400" height="192" /></a></p>
<p style="text-align:left;">Outra biografia lançada pela Companhia das Letras esse mês foi a de Padre Cícero. A pesquisa é do jornalista cearense Lira Neto, autor da biografia <em>Maysa &#8211; Só uma multidão de amores</em>, em que se baseou a minissérie da Globo sobre a cantora. Segundo o escritor, &#8220;Nem que Gabriel García Márquez, o papa do Realismo Fantástico, tomasse uma dose cavalar de algum alucinógeno, ele não seria capaz de imaginar uma história tão extraordinária e tão fantástica quanto a história do Padre Cícero.&#8221;</p>
<p style="text-align:left;">Exageros à parte, Padre Cícero certamente é, assim como outros líderes espirituais <em>a la</em> Antônio Conselheiro, uma das figuras públicas mais influentes do Brasil de outrora. <em>Padre Cícero &#8211; Poder, fé e guerra no sertão</em> foi lançado na semana passada, e custa, em média, R$ 49.</p>
<p style="text-align:left;">Na esteira do lançamento do livro, o produtor Rodrigo Teixeira (de <em>O cheiro do ralo</em>) e o cineasta Sergio Machado (diretor de <em>Cidade Baixa</em>) já confirmaram uma versão cinematográfica desta biografia para 2011.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Biografia de Javier Enrique Caceres Leal]]></title>
<link>http://javiercaceres.wordpress.com/2009/11/26/biografia-de-javier-enrique-caceres-leal/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 22:43:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>Equipo Caceres</dc:creator>
<guid>http://javiercaceres.wordpress.com/2009/11/26/biografia-de-javier-enrique-caceres-leal/</guid>
<description><![CDATA[Senador de la Republica, Javier Caceres Javier Enrique Cáceres Leal, nació el 26 de enero de 1958 en]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_6" class="wp-caption aligncenter" style="width: 260px"><a href="http://javiercaceres.wordpress.com/files/2009/11/comision-primera-27-05-08-016.jpg"><img class="size-medium wp-image-6" title="Javier Caceres" src="http://javiercaceres.wordpress.com/files/2009/11/comision-primera-27-05-08-016.jpg?w=250" alt="" width="250" height="300" /></a><p class="wp-caption-text">Senador de la Republica, Javier Caceres</p></div>
<p><span style="font-size:small;">Javier Enrique Cáceres Leal, nació el 26 de enero de 1958 en el barrio San Francisco de Cartagena, donde vivió su infancia y adelantó sus estudios primarios y secundarios en los colegios La Enseñanza, La Salle y El Americano de Cartagena.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Es hijo de José Humberto Cáceres y doña Elvira Leal, una madre cabeza de hogar que a punta de esfuerzo y sacrificio, trabajó como aseadora, sacó adelante a sus siete hijos.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Fue monaguillo de las iglesias del centro de Cartagena, embolador en Maicao, enrejador de ganado y boxeador en Turbo. “Durante año y medio recorrí el país buscando futuro en muchas partes, pero regresé a Cartagena para convertirme en guía turístico, oficio que heredé de mi padre, y para ayudarle a mi mamá con los gastos”, dice.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Se graduó como técnico turístico del Servicio Nacional de Aprendizaje (SENA) y cursó estudios de francés, gestión pública y administración pública.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Ha sido senador de la República para los periodos 1998 – 2002 y 2002 – 2006, concejal de Cartagena de Indias para los periodos 1985 – 1997, y diputado de Bolívar para el periodo 1982 – 1984.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Se desempeñó como guía turístico en Cartagena desde 1975 hasta 1985 y entre 1982 y 1988 fue presidente de la Confederación de Guías de Turismo de América Latina (C.G.T.A.L.).</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Es el actual Presidente del Senado de la Republica, por el periodo de un año, elegido el 20 de julio de 2009 hasta el 20 de julio de 2010.</span></p>
<p><strong><span style="font-size:small;">Un hombre de debates</span></strong></p>
<p><span style="font-size:small;">Desde sus inicios en la política, primero como diputado de Bolívar,  luego como concejal de Cartagena y ahora como senador de la República, se ha caracterizado por ser un aguerrido hombre de debates, valiente y leal -como su apellido-, quien no tiene pelos en la lengua para llamar las cosas por su nombre y denunciar a los corruptos.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">“Me dejaron entrar un rato a la Asamblea e hice tres debates. El más duro fue contra la Universidad de Cartagena, cuyo rector Luis Arraut, una de las vacas sagradas de la educación en Colombia, fue sancionado por la Procuraduría. Otro debate importante en la Asamblea fue contra la Licorera de Bolívar y por eso me sacaron y no me dejaron entrar más. </span></p>
<p><span style="font-size:small;">En el Concejo fueron muchos los debates, pero el último de ellos, el de la venta de Telecartagena en 1997, estuvo marcado por una gran polémica con la administración del alcalde Guillermo Paniza. CÁCERES cuestionó desde todo punto de vista la inconveniencia de esa venta, pero finalmente el Concejo le dio autorización al Alcalde para la enajenación.</span></p>
<p><strong><span style="font-size:small;font-family:Lucida Sans;">Debates en el Senado</span></strong></p>
<p><span style="font-size:small;">DRAGACOL: el 23 de marzo de 1999 el país conoció a un aguerrido senador que con documentos y pruebas en mano denunció que a través de la conciliación celebrada el 6 de noviembre de 1998 entre el Ministerio de Transporte y Dragacol, por $26.000 millones de pesos, el Estado perdió $21.000 millones.</span></p>
<p><span style="font-size:small;"> </span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Lucida Sans;">BANCOS ANDINO Y PACÍFICO: el 14 de diciembre de 1999 el país volvió a estar a la expectativa por la citación que el senador le hizo al entonces ministro de Hacienda, Juan Camilo Restrepo; a la directora de la DIAN, Fanny Kertzman; y a la superintendente Bancaria, Sara Ordóñez, por la quiebra de los bancos Andino y Pacífico, donde el Estado perdió más de $200.000 millones. Cáceres demostró que el ex ministro de Hacienda, Juan Camilo Restrepo, recibió $15 millones de pesos del Banco Andino para su precandidatura presidencial en 1997.</span></span></p>
<p><span style="font-size:small;">LOS NEGOCIOS DE JUAN HERNÁNDEZ: en el marco del campo ético y moral se convocó para el 2 de mayo de 2000 el debate al entonces secretario general de la Presidencia de la República, Juan Hernández Celis, quien ante las denuncias del senador no tuvo otra alternativa que renunciar a su cargo horas antes de iniciarse la plenaria del Senado de la República. Hernández Celis renunció porque su esposa, era la gerente y una de las propietarias de la firma Acertar Ltda. una empresa familiar que fue favorecida con millonarios contratos por parte de la Policía, el Das y otras entidades del Gobierno, en las que Hernández Celis como máximo coordinador y responsable del manejo administrativo de la Presidencia tenía ingerencia directa.</span></p>
<p><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Lucida Sans;">LA CUENTA PARALELA EN CARTAGENA: el martes 13 de junio de 2000 el Senado en pleno escuchó al senador JAVIER CÁCERES, quien entregó detalles de la financiación en Cartagena de la Campaña del presidente Andrés Pastrana Arango, eslabón que permite unir la cadena de corrupción de casos como Dragacol y los bancos Andino y Pacífico. A través de una cuenta abierta por el ex gobernador de Bolívar, Miguel Navas Meisel, en el Banco del Pacífico se manejaron recursos para sufragar gastos de la campaña presidencial en Cartagena y Bolívar, los cuales no fueron reportados a las autoridades electorales.</span></span></p>
<p><span style="font-size:small;">Pero lo más grave de la cuenta paralela es que allí entraron recursos de Dragacol, porque los cheques sin fondo que donó en mayo de 1998 Reginaldo Bray Bohórquez, dueño de la empresa de dragados, sólo fueron cubiertos después que esa firma recibió los primeros pagos de la millonaria conciliación con el Ministerio de Transporte.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">FRAUDE EN LAS ELECCIONES DE OCTUBRE DE 2000: luego de un arduo trabajo en muchas regiones del país, principalmente en la Costa Atlántica, el senador citó -para el martes 3 de abril de 2001 en el Senado- al Contralor, al Fiscal, al Procurador y a las autoridades electorales encabezadas por el Registrador, para poner en conocimiento de ellos y de la opinión nacional la fragilidad de la democracia en una de sus más grandes manifestaciones: el voto popular y la elección de alcaldes, gobernadores, concejos y asambleas en todo el país.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">FOREC: tras múltiples inconvenientes y maniobras por parte del Gobierno y del Presidente del Senado para impedir la realización del debate al Fondo para la Reconstrucción y Desarrollo Social del Eje Cafetero (Forec), el 16 de octubre de 2001 se realizó la primera parte del debate en la que el senador demostró que el director del Forec, Everardo Murillo, cometió falsedad en su hoja de vida.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">Se construyeron casas sin servicios públicos, se favorecieron a amigos a través de contratos, se perdieron millonarios recursos en programas que no arrojan resultados, se violaron las normas de inhabilidad e incompatibilidad y se entregaron viviendas de 18 metros cuadrados en donde las familias viven en una condición inhumana.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">CARBOCOL: denunció irregularidades en el proceso de venta de la empresa Carbones de Colombia, Carbocol.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">ALCALDÍA DE CARTAGENA: en el desarrollo del debate se denunciaron irregularidades en el manejo de las basuras de la ciudad Heroica y el favorecimiento a algunos empresarios del sector.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">AVIÓN PRESIDENCIAL: con pruebas y documentos el senador Cáceres demostró que la adquisición del nuevo avión presidencial tuvo sobrecostos por más de tres millones de dolares.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">COMSA=INVÍAS: las denuncias realizadas por el senador sobre las regularidades y favorecimientos en la conciliación entre Invías y la firma Comsa, fueron fundamentales para que el Consejo de Estado decretara la nulidad de la millonaria conciliación.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">ESTUPEFACIENTES: a raíz del debate realizado por el senador, el director de Estupefacientes, coronel Luis Alfonso Plazas, se vió obligado a renunciar a su cargo.</span></p>
<p><span style="font-size:small;">ICBF: Debate realizado el 27 de Mayo con el fin de mostrarle al país los malos manejos que se vienen presentando en esta entidad, contó con la presencia del Ministro de la Protección social Diego palacio y la directora del ICBF.</span></p>
<p><span style="font-size:small;"> </span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[I'm Not There, de Todd Haynes]]></title>
<link>http://pointzabriskie.wordpress.com/2009/11/26/im-not-there-de-todd-haynes/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 15:01:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>Luiz Fernando</dc:creator>
<guid>http://pointzabriskie.wordpress.com/2009/11/26/im-not-there-de-todd-haynes/</guid>
<description><![CDATA[Nada melhor do que algo bem grande, mesmo, para tentar preencher minhas palavras, enquanto as procur]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://pointzabriskie.wordpress.com/files/2009/11/dylan1.jpg"><img class="size-large wp-image-107      aligncenter" src="http://pointzabriskie.wordpress.com/files/2009/11/dylan1.jpg?w=691" alt="" width="498" height="737" /></a></p>
<p>Nada melhor do que algo bem grande, mesmo, para tentar preencher minhas palavras, enquanto as procuro para descrever o meu amor por este filme.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Twitteratura, 140 caratteri per un racconto. Questa la sfida lanciata dal Sole 24 ore. E io ci sono!]]></title>
<link>http://luciasallustio.wordpress.com/2009/11/26/twitteratura-140-caratteri-per-un-racconto-questa-la-sfida-lanciata-dal-sole-24-ore-e-io-ci-sono/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 14:43:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>luciasallustio</dc:creator>
<guid>http://luciasallustio.wordpress.com/2009/11/26/twitteratura-140-caratteri-per-un-racconto-questa-la-sfida-lanciata-dal-sole-24-ore-e-io-ci-sono/</guid>
<description><![CDATA[de Nittis- la cui biografia ha ispirato il mini-racconto pubblicato “Signorina, posso chiamarla Titi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><em> </em></strong></p>
<div id="attachment_234" class="wp-caption alignnone" style="width: 80px"><strong><em><strong><em><a href="http://luciasallustio.wordpress.com/files/2009/11/dx_lunga.jpg"><img class="size-thumbnail wp-image-234" title="dx_lunga" src="http://luciasallustio.wordpress.com/files/2009/11/dx_lunga.jpg?w=70" alt="" width="70" height="150" /></a></em></strong></em></strong><p class="wp-caption-text">de Nittis- la cui biografia ha ispirato il mini-racconto pubblicato</p></div>
<p><strong><em>“Signorina, posso chiamarla Titina?” disse timido, una scatola di cioccolatini in mano. Sorrisi a quell’uomo minuto e gentile. Lo amavo già.</em></strong></p>
<p><strong>di Lucia Sallustio<em> &#8211; </em></strong>Pubblicato a pag.14 &#8211; Il sole 24 ore di giovedì 26 novembre 2009<strong><em><br />
</em></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Livro sobre a vida de Marcelo Crivella]]></title>
<link>http://amigosdocrivella.wordpress.com/2009/11/26/livro-sobre-a-vida-de-marcelo-crivella/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 13:23:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>Sandra de Andrade</dc:creator>
<guid>http://amigosdocrivella.wordpress.com/2009/11/26/livro-sobre-a-vida-de-marcelo-crivella/</guid>
<description><![CDATA[Marcelo Crivella teve o seu primeiro encontro com Deus aos sete anos, numa Igreja Metodista, no Rio ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Marcelo Crivella teve o seu primeiro encontro com Deus aos sete anos, numa Igreja Metodista, no Rio de Janeiro. Foi paixão à primeira vista. Mais tarde decidiu ser engenheiro: &#8220;Eu queria construir igrejas&#8221;, diz o hoje senador, eleito com 3,2 milhões de votos pelo povo do Rio de Janeiro.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Pastor da Igreja Universal do Reino de Deus, desenvolveu trabalhos missionários em diversos países africanos. Passou dificuldades no início, se alimentava apenas de mingau e sopa, mas não esmoreceu. Em uma pequena igreja em Durban, na África do Sul, presenciou milagres e curas, participou de obras sociais e lutou contra o apartheid.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">Em pouco tempo, arrebanhou milhares de fiéis, que passaram a lotar estádios de futebol para ouvir sua pregação e cantar suas músicas.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">No Brasil, deu continuação aos seus ideais. Ao assistir a um programa na TV Record sobre a miséria causada pela seca no sertão baiano, passou a se dedicar ao Projeto Nordeste, implantado na cidade de Irecê, com o objetivo de melhorar a vida dos sertanejos.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">A grandiosa obra realizada na Fazenda Nova Canaã foi responsável pela entrada de Crivella na vida política. Por não conseguir obter apoio governamental para desenvolver o projeto com mais rapidez, aceitou o convite do Partido Liberal para defender sua causa no Congresso Nacional.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;">A seriedade com que desempenha suas funções na vice-liderança do Governo, na vice-presidência da Comissão de Relações Exteriores e Defesa Nacional e na presidência da Subcomissão de Defesa dos Brasileiros que vivem no exterior não impede que continue sua carreira de cantor gospel. Aliás, é com o dinheiro arrecadado com a venda de milhões de CDs que financia o kibutz (colônia agrícola) na Bahia.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;"><strong>Sinopse do livro: Marcelo Crivella &#8211; Col. Gente</strong></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;"><strong><em>Autor: Crivella, Marcelo<br />
Editora: Universidade Estácio de Sá<br />
Categoria: Literatura Nacional / Biografias e Memórias</em></strong></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#000080;"><strong><em><span style="color:#000080;">Fonte: <a href="http://vidarealemfoco.blogspot.com/2009/11/livro-sobre-vida-de-marcelo-crivella.html" target="_blank">A Vida real em foco</a></span><br />
</em></strong></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[[Biografia] Ibrahim Saleh e Erik Neveu]]></title>
<link>http://blogsbpjor.wordpress.com/2009/11/26/biografias-ibrahim-saleh-e-erik-neveu/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 12:47:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>SBPJor</dc:creator>
<guid>http://blogsbpjor.wordpress.com/2009/11/26/biografias-ibrahim-saleh-e-erik-neveu/</guid>
<description><![CDATA[Por Nathália Monteiro Ainda que com algumas dificuldades, o segundo dia do 7º SBPJor teve início. O ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>Por Nathália Monteiro</em></p>
<p>Ainda que com algumas dificuldades, o segundo dia do 7º SBPJor teve início. O trânsito de São Paulo exigiu uma pequena mudança na programação da manhã desta quinta-feira. Um dos conferencistas, Erik Neveu, não conseguiu chegar a tempo de abrir as atividades do dia. Por isso, Ibrahim Mostafa Saleh subiu ao palco e fez sua palestra sobre o ensino do jornalismo no Oriente Médio e Norte da África.</p>
<p><strong>Ibrahim Saleh</strong></p>
<p>Saleh é coordenador da Seção de Educação e Pesquisa em Jornalismo da International Association For Media &#38; Communication Research (IAMCR), representante do Academic Council on the United Nations System (ACUNS) para África e Oriente Médio, consultor do Information and Decision Support Center (IDSC), no Egito, e co-fundador do Arab-European Media Observatory. Além disso, Saleh atua como palestrante e professor universitário nos cinco continentes.</p>
<p>Saleh também é autor de vários livros, como <em>Prior to the Eruption of the Grapes of Wrath in the Middle East: The Necessity of Communicating Instead of Clashing</em> (2006). Ele também tem vários artigos publicados, nos quais analisa a organização dos sistemas de mídia na África e Oriente Médio, o jornalismo no mundo árabe e seu papel em uma sociedade de tensões, diferenças e conflitos religiosos, étnicos e militares.</p>
<p><strong>Erik Neveu</strong><strong></strong></p>
<p>Já Erick Neveu é diretor do Institut d’Etudes Politiques de Rennes, na França, onde atua como professor de ciência política. Coordenou a equipe de pesquisadores do Centre de Recherches Administrative et Politiques (CNRS) e foi membro e vice-coordenador do Comitê Executivo do European Consortium for Political Research.</p>
<p>Neveu dedica-se à pesquisa do jornalismo e esfera pública, dos movimentos sociais, dos estudos culturais e de gênero. Entre seus livros publicados estão <em>Une société de communication? (1994), Introduction aux Cultural Studies</em> (2003) e <em>Sociologie du Journalisme</em> (2001), tendo este livro já sido traduzido para o português, espanhol e turco.</p>
<p>O professor também tem vários artigos publicados em revistas especializadas, nos quais analisa as transformações do jornalismo e suas interfaces com o campo da política, mercado e cultura, particularmente relacionando o jornalismo a questões de gênero e ao espaço público midiático na França.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Coco Chanel: Legendaria y rebelde]]></title>
<link>http://elmundofemenino.wordpress.com/2009/11/26/coco-chanel-legendaria-y-rebelde/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 02:33:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mundo Femenino</dc:creator>
<guid>http://elmundofemenino.wordpress.com/2009/11/26/coco-chanel-legendaria-y-rebelde/</guid>
<description><![CDATA[Excelente articulo de Coco Chanel. Si te fascina la vida de este icono de la Moda puedes leer esta r]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Excelente articulo de Coco Chanel. Si te fascina la vida de este icono de la Moda puedes leer esta r]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
