Une manifestation pacifique qui se transforme en émeute avec son lot de voitures incendiées et de vitrines brisées. Des policiers qui jouent au chat et à la souris avec les agitateurs. Des organisateurs qui pestent contre cette prise d’otage de la part du mystérieux Black Block. Une police et ses dirigeants politiques qui assurent avoir fait pour le mieux. Des vrais fachos qui hurlent à la responsabilité de la gauche et des mouvements qui ont appelé à la manifestation. Des faux gauchos qui condamnent la bêtise des casseurs. Vrais fachos, faux gauchos … à moins que ce ne soit l’inverse.

Au lendemain de la manifestation anti-OMC qui a vu plusieurs voitures partir en fumée et des vitrines voler en éclats, au milieu du tintamarre médiatique et politique qui en découle, la lecture de l’analyse de l’anthropologue Alain Bertho qui vient de publier Le temps des émeutes (Bayard Centurion, ISBN-13: 978-2227478633) pourrait s’avérer salutaire.

Dans une interview donnée à l’Institut de relations internationales et stratégiques (IRIS), le professeur de l’Université de Paris 8 rappelle que les révoltes ne sont pas nouvelles et qu’elles reviennent tous les cinquante ans. Elles ont cependant actuellement quelque chose de nouveau : ce ne sont pas des révolutions accompagnées d’un message clair et homogène, mais des rébellions associées à divers événements.

Pour le chercheur, l’origine des révoltes actuelles est à chercher du côté de l’absence et de la déficience de l’Etat qui manifeste un mélange de mépris, de “bureaucratisme” et d’autoritarisme vis-à-vis des populations. Pour leur part, les partis politiques seraient noyés dans les logiques de l’Etat et ne trouvent plus les moyens d’entendre et de se représenter les souffrances des populations.

Mais ce qui inquiète beaucoup Alain Bertho, c’est, qu’actuellement, cette absence de capacité de représentation des souffrances et des colères populaires risque de perdurer tout en étant accompagnée d’une escalade aboutissant à une dérive de type militaire … d’un côté comme de l’autre.

• L’interview d’Alain Bertho est ici : Emeutes d’hier, émeutes de demain : un phénomène sans âge.

P.S. : Merci à Fred de m’avoir signalé cet ouvrage.

Ginevra, 28 novembre 2009

Ennesimo vertice WTO nella città svizzera con al seguito ennesimo corteo contro-vertice organizzato nella stessa città, per disturbare un po’ i potenti in riunione. Un po’ nauseata da questi contro-vertici, dove i data-base  delle polizie d’europa crescono rapidamente. Un po’ nauseata da questi “scontri” su appuntamento, su appuntamento internazionale per di più!!

Il corteo di ieri non ha nemmeno disturbato il vertice, che si aprirà ufficialmente non prima di lunedì ed il copione è stato identico al solito, tanto per poter far parlare i giornali di “black block”, il giorno dopo. Leggere il Corriere stamattina fa capire come forse dieci anni di questa pratica siano stati anche troppi, e sarebbe ora di provare a cambiare metodi e atteggiamenti. 
Gli stessi organizzatori della manifestazione si sono tirati indietro davanti al copione; vigliaccamente, alla prima vetrina in frantumi, hanno sciolto il corteo e le iniziative programmate anche per oggi. La quarantina di associazioni firmatarie della convocazione si sono rapidamente tirate indietro al primo bruciore da lacrimogeni, tirati indietro con l’indice puntato sulla “frangia minoritaria di provocatori filo-anarchici”. 

Reuters, Denis Balibouse: dicesi "mazzetta"

Li manderei tutti ad Atene, in qualche banlieues in rivolta, in qualche fabbrica occupata  per un po’ di giorni questi responsabili di associazioni pacifiste che ancora convocano i cortei europei contro i “potenti della terra”. Per poi dissociarsi dalla piazza, un secondo dopo l’inizio del corteo.
E il lessico è sempre quello, come lo svolgimento del tema: “i casseurs”, i “black-block”, le “frange anarchiche”, i “provocatori vicini all’autonomia”. Quello del potere, di lessico, ancora più monotono: lacrimogeni, idranti, pallottole di gomma…
I “pacifisti” che si dissociano, adorano quelle vetrine rotte più di chiunque altro, almeno possono dissociarsi, almeno qualcuno li nomina… 

Non se ne può più: viviamo tutt@ una vita invivibile. Dovremmo dar fuoco ad intere città solo per sfogare la rabbia e le frustrazioni di una manciata di generazioni allo sbando, dovremmo smetterla di partire per i controvertici e magari invece unirci alle rivolte che, qui e là, iniziano a scoppiare in alcune città, in alcune periferie, in qualche territorio più sfruttato e martoriato degli altri. Basta con le vetrine delle loro banche, basta con gli scontri su appuntamento, basta con le agendine dove segnarsi il giorno in cui si può tirar una molotov contro un celerino.

In ogni città, in ogni posto di lavoro, in ogni ateneo, in ogni piazza: giorno dopo giorno.
 

Un siècle de prison pour les manifestants qui ont “dévasté” et “pillé” Gênes lors du G8 de 2001. 48h après l’acquittement du préfet Gianni De Gennaro, pleuvent des mesures très dures contre 10 présumés Black bloc : 98 années et 9 mois d’incarcération en tout. Prescription et acquittement pour 15 autres inculpés qui ont participé aux désordres, mais avec la circonstance atténuante d’avoir réagi à une charge illégitime des forces de l’ordre [Il s’agit bien sûr des dissociés de Tute bianche, devenus Disobbedienti]. La deuxième section de la Cour D’appel du chef-lieu ligure a lu le verdict vers midi : Vincenzo Puglisi est condamné à 15 ans de prison, Vincenzo Vecchi à 13 ans et 3 mois, Marina Cugnaschi à 12 ans et 3 mois. “Des peines qu’on n’inflige pas même à des assassins. Et si ces jeunes ont commis un délit, c’est contre des choses, des objets. Pas des personnes”, “En frapper 10 pour en éduquer des millions” a protesté le public dans la salle. Les avocats sont décontenancés et attendent les motivations écrites du verdict (il faudra encore 3 mois) mais parlent en attendant de décision “incroyable” : “On avait l’intuition, après les sentences plus récentes,qu’il soufflait un air mauvais : mais il y a ici des inculpés qui ont pris plus de 10 ans pour avoir brisé une vitrine, et c’est tout”, commente l’avocat Roberto Lamma.

Maria Rosaria D’Angelo, présidente du tribunal, a partiellement changé la décision prise en première instance en décembre 2007 : par rapport à avant, le total des peines diminue un petit peu (10 années en moins), mais se durcit contre les dénommés Black Bloc. Les juges ont confirmé que la charge des forces de l’ordre via Tolemaide, en début d’après-midi du 20 juillet, était illégitime. Cet assaut contre le cortège des No-global a déchaîné l’enfer où trouvera ensuite la mort Carlo Giuliani [assassiné par les flics alors qu’il tentait de défoncer une jeep de carabiniers, Ndt]. Massimiliano Monai, le jeune qui se trouvait à côté de lui lors de l’attaque contre la Jeep Defender des carabiniers avait été condamné en première instance à 5 ans de prison : la prescription a en revanche maintenant définit qu’il n’effectuera pas de peine

“Je m’honore d’avoir participé en homme libre à une journée de contestation contre l’économie capitaliste” avait déclaré Vincenzo Vecchi. Carlo Cuccomarino a été condamné à 8 années, Luca Finotti à 10 années et 9 mois, Alberto Funaro à 10 années, Dario Ursino à 7 années. Antonino Valguarnera, qui avait effectué son service militaire en Bosnie avant le G8 et même décoré, accusé d’avoir jeté des molotovs, a pris 8 années (…)

Traduit de l’italien de La Repubblica, 9 ottobre 2009

http://cettesemaine.free.fr/spip/article.php3?id_article=2634

 

 

 

 

 

]]> http://nsblackbloc.wordpress.com/2009/09/05/%d0%bb%d1%8e%d0%b4%d0%b8-%d0%b2-%d1%87%d1%91%d1%80%d0%bd%d0%be%d0%bc-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%c2%ab%d1%87%d1%91%d1%80%d0%bd%d1%8b%d0%b9-%d0%b1%d0%bb%d0%be%d0%ba%c2%bb-%d0%b4%d0%bb%d1%8f-%d1%87%d0%b0%d0%b9/ Sat, 05 Sep 2009 15:24:50 +0000 Autonome http://nsblackbloc.wordpress.com/2009/09/05/%d0%bb%d1%8e%d0%b4%d0%b8-%d0%b2-%d1%87%d1%91%d1%80%d0%bd%d0%be%d0%bc-%d0%b8%d0%bb%d0%b8-%c2%ab%d1%87%d1%91%d1%80%d0%bd%d1%8b%d0%b9-%d0%b1%d0%bb%d0%be%d0%ba%c2%bb-%d0%b4%d0%bb%d1%8f-%d1%87%d0%b0%d0%b9/

«Снимите колпаки!»- кричат наши враги. «Выходите открыто, если вы не стыдитесь ваших взглядов» – это клич либералов, доброжелателей и федеральных предателей. По-настоящему они говорят “Выходите, и позвольте нам получше выстрелить в вас!”1.
Пастор Роберт. Е.Майлс.

В последнее время в России среди национально-революционной молодежи все большей популярностью пользуется такая тактика уличного протеста как Черный Блок. Еще раз напоминаем, что Черный Блок – это тактика, а не название организации, как многие думают. Даже анархисты в РФ считают, что Черный Блок – это название движения или организации, это говорит лишь о том, что их зарубежные соратники (спонсоры) не могут донести до их разумов даже такую элементарную вещь.
Итак, Черный Блок – это когда революционно настроенные активисты собираются для проведения акций уличного протеста, во время которых возможны любые акции прямого действия. Даже если демонстрация официально разрешена и прямое действие не планируется, все равно имеет смысл сохранять анонимность в ходе акций общественного протеста. На любом пикете или демонстрации ведется активная фото и видеосъемка как сотрудниками правоохренительных органов, так и шавочными юными фотолюбителями, желающими пополнить картотеку сайтов вроде Naziwatch. Поэтому дресс-код для Черного Блока подразумевает черную одежду и закрытое маской лицо. Все в Блоке должны выглядеть более или менее одинаково, в идеале все должны сливаться в однородную анонимную массу. Так что даже если вы индивидуалист-ницшеанец, заткнитесь и станьте на время проведения акции частью единого безликого целого, для вашего же блага.
Но, черная одежда и маска – это еще не все. Активист Черного Блока должен полностью обезопасить себя и своих соратников.
В идеале следует иметь сменный комплект одежды. Не добирайтесь до места проведения акции в той же одежде, в которой собираетесь принять участие в Блоке. Если вы несете сменную одежду в рюкзаке, то это не должен быть рюкзак, с которым вы ходите на учебу или работу, с которым вас ежедневно снимают тысячи камер по всему городу. Вы не должны привлекать внимание. Во время проведения акции маска постоянно должна быть на вас, если вас засняли без маски, то без проблем распознают и в маске. Маска должна закрывать лицо целиком, банданы и медицинские маски штука хорошая, но явно недостаточная, поэтому лучше всего носить балаклаву (лыжную маску) или сделать маску из футболки. Наденьте черную футболку на голову, так, что бы лицо оказалось в отверстии для шеи. Затем рукава футболки крепко завяжите на затылке.
Забудьте о моде, вас будет снимать совсем не для Fashion TV. Черные пэнтсы, простая черная кенгуровка, ветровка или толстовка типа ниндзя, желательно без логотипов – этого достаточно. Ни в коем случае не появляйтесь на акции в повседневной одежде. Есть куча других поводов надеть любимую куртку от Thor Steinar. То же самое касается белых казуальных кроссовок, оставьте их дома. Если есть татуировки на видимых местах, их стоит закрасить тональным кремом. Соратник, зататуированный от кончиков пальцев в майке с открытыми руками и с натянутой на лицо маской выглядит как ребенок, закрывший глаза ладошками и думающий, что он спрятался. Тоже самое касается пирсинга на видимых места, его нужно снять. Нашивки и значки, если речь не идет о нашивках и значках общих для всего Блока, туда же – снять.
И самое главное – избавьтесь от ложного чувства безопасности, всегда будьте начеку. Участие в Черном Блоке – это серьезно.
1Inter-Klan newsletter & Survival Alert spring/summer 1983

источник

Black Block Attack !

Ενημέρωση από ένα τμήμα του αναρχικού μαύρου μπλοκ που έδρασε στις 30 Νοέμβρη ‘99 στο Σηάτλ

*

Στις 30 Νοέμβρη, διάφορες ομάδες και άτομα από το �μαύρο μπλοκ� επιτέθηκαν σε πολλές επιχειρήσεις στο κέντρο του Σηάτλ. Ανάμεσα στους στόχους (για να αναφέρουμε μόνο μερικούς) ήταν:

- Η Fidelity Investment (μεγαλομέτοχος στα Δυτικά Πετρέλαια, την πηγή των δεινών για τη φυλή U�wa στην Columbia)

- Η Τράπεζα της Αμερικής, η US Bancorp, η Key Bank και η Washington Mutual Bank (οικονομικοί οργανισμοί-κλειδιά στην επέκταση της οικονομικής καταστολής)

- Η Old Navy, η Banana Republic και η GAP (εταιρείες της Fisher που βιάζουν τη γη στα Βορειοδυτικά δάση και χρησιμοποιούν κακοπληρωμένους εργάτες)

- Η NikeTown και η Levi�s

- Τα McDonald�s (έμποροι φαστ-φουντ που δίνουν μισθούς σκλαβιάς, υπεύθυνοι για την καταστροφή τροπικών δασών και τη μετατροπή τους σε βοσκότοπους, όπως και για σφαγές ζώων)

- Η Starbucks (έμποροι μιας εθιστικής ουσίας, που η συγκομιδή των προϊόντων της γίνεται από αγρότες που εξαναγκάζονται να καταστρέφουν τα ίδια τους τα δάση και με μισθούς κάτω από το όριο της φτώχιας)

- Η Warner Bros (στο μονοπώλιο των media)

- H Planet Hollywood (απλώς γιατί είναι η Planet Hollywood)

Αυτές οι ενέργειες διήρκεσαν περίπου πέντε ώρες. Σπάστηκαν τα τζάμια στις βιτρίνες και τις εισόδους και προκλήθηκαν φθορές στις προσόψεις των κτηρίων. Σφεντόνες, κουτιά εφημερίδων, βαρειοπούλες, σφυριά και λοστοί χρησιμοποιήθηκαν για τη στρατηγική καταστροφή της ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων και επίσης για να υπάρχει εύκολη πρόσβαση (ένα από τα τρία Starbucks που έγιναν στόχοι και η NikeTown λεηλατήθηκαν). Χρησιμοποιήθηκαν επίσης αυγά που περιείχαν διάλυμα που καταστρέφει το γυαλί και σπρέι μπογιάς.

Το μαύρο μπλοκ ήταν μια χαλαρά οργανωμένη συλλογικότητα, αποτελούμενη από ομάδες συγγένειας και άτομα που περιπλανήθηκαν στο κέντρο της πόλης. (…) Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των ακτιβιστών που δέχτηκαν δακρυγόνα και άλλα χημικά και σε ορισμένες περιπτώσεις πυροβολισμούς με πλαστικές σφαίρες, το μεγαλύτερο μέρος του δικού μας μπλοκ δεν είχε σοβαρούς τραυματισμούς επειδή ήταν διαρκώς σε κίνηση και απέφυγε την εμπλοκή με την αστυνομία. Ήμασταν σφιχτά πιασμένοι μεταξύ μας και προσέχαμε ο ένας τον άλλον. Όσοι δέχτηκαν επίθεση από τους ομοσπονδιακούς μπράβους, απελευθερώθηκαν εξαιτίας γρήγορων αντανακλαστικών και από οργανωμένα μέλη του μαύρου μπλοκ. Η αίσθηση της αλληλεγγύης προκαλούσε δέος.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ

Δυστυχώς, η παρουσία και η επιμονή της �αστυνομίας ειρήνης� ήταν αρκετά ενοχλητική.

Σε έξι τουλάχιστον διαφορετικές περιπτώσεις, οι υποτιθέμενοι �μη-βίαιοι� ακτιβιστές επιτέθηκαν ενάντια σε άτομα που κατέστρεφαν περιουσίες εταιρειών. Μερικοί μάλιστα έφτασαν στο σημείο να σταθούν μπροστά στο πολυκατάστημα της Niketown και να σπρώχνουν το μαύρο μπλοκ. Πραγματικά, τέτοιοι αυτοαποκαλούμενοι �φρουροί της ειρήνης� αποτέλεσαν μεγαλύτερη απειλή για άτομα του μαύρου μπλοκ απ� ό,τι οι διαβόητα βίαιοι ένστολοι �φρουροί της ειρήνης� του κράτους. (Ακόμα και ασφαλίτες χρησιμοποίησαν ως κάλυψη τους ειρηνοποιούς ακτιβιστές για να στήσουν ενέδρα σε αυτούς που κατέστρεφαν τα μαγαζιά).

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΠΛΟΚ

Η αντίδραση απέναντι στο μαύρο μπλοκ υπογράμμισε κάποιες από τις αντιφάσεις και την εσωτερική καταπίεση του χώρου των �μη-βίαιων ακτιβιστών�. Εκτός από την προφανή υποκρισία εκείνων που χρησιμοποίησαν βία ενάντια σε άτομα που φορούσαν μαύρα ρούχα και κουκούλες (πολλοί από τους οποίους δέχτηκαν επίθεση παρά το γεγονός ότι δεν ενεπλάκησαν καθόλου σε καταστροφές) υπάρχει επίσης ο ρατσισμός των προνομιούχων ακτιβιστών που έχουν την ευχέρεια να αγνοούν τη βία που διαπράττεται ενάντια στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και στη φύση στο όνομα των δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας. Στο σπάσιμο των βιτρίνων συμμετείχαν πολλοί από τα πιο καταπιεσμένα μέλη της κοινότητας του Σηάτλ. Τους ενέπνευσε πολύ περισσότερο απ� ό,τι θα μπορούσε ποτέ να τους εμπνεύσει η όποια γιγάντια στολή κουταβιού ή θαλάσσιας χελώνας. (Χωρίς να υποτιμούμε την αποτελεσματικότητα αυτών των εργαλείων σε άλλες κοινότητες).

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΠΛΟΚ

Θα πούμε ορισμένα πράγματα για να διαλυθούν οι μύθοι που κυκλοφορούν για το μαύρο μπλοκ:

1. �Είναι όλοι τους ένα τσούρμο αναρχικοί από το Eugene�. Ενώ κάποιοι από μας μπορεί να είναι αναρχικοί από το Eugene, στην πραγματικότητα προερχόμαστε από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένου και του Σηάτλ. Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι από εμάς σχετίζονται με τοπικά ζητήματα του Σηάτλ (για παράδειγμα, την πρόσφατη κατάληψη του κέντρου της πόλης από μερικούς από τους πιο αηδιαστικούς εμπόρους των πολυεθνικών).

2. �Είναι όλοι τους ακολουθητές του John Zerzan�. Έχουν κυκλοφορήσει πολλές φήμες ότι είμαστε οπαδοί του John Zerzan, ενός αναρχο-πριμιτιβιστή που διακηρύσσει την καταστροφή της ιδιοκτησίας. Αν και μερικοί από εμάς μπορεί να εκτιμούμε τα γραπτά και τις αναλύσεις του, με καμία έννοια δεν είναι ηγέτης μας, ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, ούτε φιλοσοφικά ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

3. �Η μαζική κατάληψη στέγης είναι το αρχηγείο των αναρχικών που κατέστρεφαν περιουσίες στις 30 Νοέμβρη�. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι στην κατάληψη �Αυτόνομη Ζώνη� είναι κάτοικοι του Σηάτλ, οι οποίοι πέρασαν τον περισσότερο χρόνο τους μέσα στην κατάληψη από τότε που άνοιξε, στις 28 του μήνα. Αν και μπορεί να γνωρίζονται μεταξύ τους, οι δύο ομάδες δεν είναι προέκταση η μία της άλλης και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε η κατάληψη να θεωρηθεί το αρχηγείο των ανθρώπων που κατέστρεφαν.

4. �Κλιμάκωσαν τις καταστάσεις στις 30 Νοέμβρη, πράγμα που οδήγησε στο να πέσουν δακρυγόνα σε παθητικούς διαδηλωτές�. Για να απαντήσουμε σ� αυτό, πρέπει απλά να σημειώσουμε ότι οι ρίψεις δακρυγόνων, χημικών και οι πυροβολισμοί με πλαστικές σφαίρες ξεκίνησαν (απ� όσο ξέρουμε) προτού τα μαύρα μπλοκ αρχίσουν να ασχολούνται με τις καταστροφές. Επιπλέον, πρέπει να αποφύγουμε την τάση να παγιωθεί μια αιτιώδης σχέση ανάμεσα στην αστυνομική καταστολή και την όποια μορφή διαμαρτυρίας, είτε αυτή εμπεριέχει την καταστροφή της ιδιοκτησίας είτε όχι. Η αστυνομία είναι υπεύθυνη για την προστασία των συμφερόντων των πλούσιων και το φταίξιμο για τη βία δεν μπορεί να αποδίδεται σ� εκείνους που εναντιώνονται σ� αυτά τα συμφέροντα.

5. Αντιστρόφως: �Έδρασαν απαντώντας στην αστυνομική καταστολή�. Αν και αυτή μπορεί να είναι μια πιο θετική απεικόνιση του μαύρου μπλοκ, παρόλα αυτά είναι ψέματα. Αρνούμαστε να παρερμηνευτούμε ως μια δύναμη αντίδρασης. Αν και η λογική του μαύρου μπλοκ μπορεί να μην είναι κατανοητή σε μερικούς, είναι σε κάθε περίπτωση μια λογική υπέρ της δράσης (σ. όχι της αντίδρασης).

6. �Είναι ένα τσούρμο άγριων έφηβων�. Εκτός από το γεγονός ότι αυτό δείχνει ηλικιακό ρατσισμό και σεξισμό είναι και λάθος. Η καταστροφή της ιδιοκτησίας δεν είναι απλώς macho δημαγωγία ούτε εκτόνωση συσσωρευμένης τεστοστερόνης. Ούτε μετατοπισμένος και αντιδραστικός θυμός. Είναι άμεση δράση με στρατηγικούς και συγκεκριμένους στόχους ενάντια στα συμφέροντα των εταιρειών.

7. �Θέλουν απλά να συγκρούονται�. Αυτό είναι αρκετά γελοίο, και με πολύ βολικό τρόπο αγνοεί το ζήλο της �αστυνομίας ειρήνης� στο να συγκρουστεί μαζί μας. Από όλες τις ομάδες που συμμετείχαν σε άμεση δράση (direct action), το μαύρο μπλοκ ήταν ίσως αυτό που ενδιαφέρθηκε λιγότερο απ� όλους για εμπλοκή με τις (αστυνομικές) αρχές και σίγουρα δεν είχε κανένα συμφέρον να συγκρούεται με άλλους ακτιβιστές που διαδήλωναν ενάντια στον ΠΟΕ (παρά τις μάλλον σοβαρές μας διαφωνίες σε ζητήματα τακτικής).

8. �Είναι ένας χαοτικός, ανοργάνωτος και οπορτουνιστικός όχλος�. Αν και πολλοί από μας θα μπορούσαν σίγουρα να ξοδέψουν πολλές μέρες διαφωνώντας πάνω στο τι σημαίνει �χαοτικό�, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι δεν ήμασταν ανοργάνωτοι. Η οργάνωσή μας μπορεί να ήταν ρευστή και δυναμική, αλλά ήταν συνεκτική. Όσο για την κατηγορία περί οπορτουνισμού, θα ήταν δύσκολο να φανταστούμε ποιοι από τους χιλιάδες που συμμετείχαν ΔΕΝ εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία που δημιουργήθηκε στο Σηάτλ για να προωθήσουν το πρόγραμμά τους. Επομένως, το ζήτημα που τίθεται είναι το κατά πόσο βοήθησε ο καθένας να δημιουργηθεί αυτή η ευκαιρία και οι περισσότεροι από εμάς το έκαναν σίγουρα (πράγμα που μας οδηγεί στον επόμενο μύθο).

9. �Δεν ξέρουν τα ζητήματα� ή �δεν είναι ακτιβιστές που έχουν δουλέψει πάνω σ� αυτά�. Αν και δεν είμαστε επαγγελματίες ακτιβιστές, όλοι μας δουλέψαμε για μήνες πάνω στη σύνοδο του Σηάτλ. Κάποιοι από εμάς στις πόλεις μας και κάποιοι άλλοι ήρθαν στο Σηάτλ αρκετούς μήνες πριν για να ασχοληθούν με αυτό. Σίγουρα πάντως, είμαστε υπεύθυνοι για το γεγονός ότι κατέβηκαν αρκετές εκατοντάδες κόσμου στο δρόμο στις 30 Νοέμβρη, εκ των οποίων μόνο μια μικρή μειονότητα είχε την οποιαδήποτε σχέση με το μαύρο μπλοκ. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν μελετήσει για τις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομίας, τη γενετική, την εξαγωγή πόρων, τις συγκοινωνίες, τις εργασιακές πρακτικές, τον εκμηδενισμό της αυτονομίας των ιθαγενών, τα δικαιώματα των ζώων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και λειτουργούμε ακτιβιστικά πάνω σε αυτά τα ζητήματα εδώ και χρόνια. Δεν είμαστε ούτε απληροφόρητοι ούτε άπειροι.

10. �Οι κουκουλοφόροι αναρχικοί είναι αντιδημοκρατικοί και μυστικοπαθείς γιατί κρύβουν την ταυτότητά τους�. Ας το δούμε (με ή χωρίς κουκούλες) – δεν ζούμε σε δημοκρατία σήμερα. Αν η εβδομάδα που πέρασε δεν το έκανε αρκετά ξεκάθαρο, να σας το θυμίσουμε – ζούμε σε ένα αστυνομικό κράτος. Διάφοροι μας λένε ότι αν πραγματικά πιστεύαμε ότι έχουμε δίκιο, δεν θα κρυβόμασταν πίσω από κουκούλες. �Η αλήθεια θα υπερισχύσει� μας διαβεβαιώνουν. Αν και αυτός είναι ένας ωραίος και ευγενής στόχος, δεν ταιριάζει με τη σημερινή πραγματικότητα. Αυτοί που αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για τα συμφέροντα του Κεφάλαιου και του Κράτους θα διώκονται. Κάποιοι πασιφιστές μας θέλουν να αποδεχόμαστε τις διώξεις περιχαρείς. ’λλοι μας λένε ότι είναι μια θυσία που αξίζει τον κόπο. Εμείς δεν είμαστε τόσο σκυθρωποί. Ούτε αισθανόμαστε ότι έχουμε το προνόμιο να αποδεχόμαστε τη δίωξη σα θυσία. Για μας, η δίωξη είναι ένα καθημερινό αναπόφευκτο και φυλάμε ως θησαυρό τις λίγες ελευθερίες μας. Το να αποδεχτούμε τη φυλάκιση σαν μορφή κολακείας, αυτό προδίδει ένα μεγάλο ποσοστό προνομίου του �πρώτου κόσμου�. Νιώθουμε ότι η επίθεση στην ιδιωτική περιουσία είναι αναγκαία αν θέλουμε να ξαναφτιάξουμε έναν κόσμο που θα είναι χρήσιμος, υγιής και χαρούμενος για όλους. Και αυτό παρά το γεγονός ότι τα υπερτροφικά δικαιώματα της ιδιωτικής περιουσίας σ� αυτή τη χώρα, μεταφράζονται σε κατηγορίες κακουργήματος όταν πρόκειται για κάθε καταστροφή ιδιοκτησίας που ξεπερνά τα 250 $.

ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ

Θεωρούμε ότι η καταστροφή της ιδιοκτησίας δεν είναι μια βίαιη δραστηριότητα, εκτός αν καταστρέφει ζωές ή προκαλεί πόνο κατά τη διάρκεια που διαπράττεται. Με αυτή την έννοια, η ιδιωτική περιουσία -και κυρίως η περιουσίες των επιχειρήσεων- είναι η ίδια απείρως πιο βίαιη από οποιαδήποτε ενέργεια εναντίον της. Η ιδιωτική περιουσία θα πρέπει να διαχωρίζεται από την προσωπική. Η τελευταία βασίζεται στη χρήση ενώ η πρώτη στο εμπόριο. Η πρόταση της προσωπικής ιδιοκτησίας είναι το να έχει ο καθένας/η καθεμία ό,τι χρειάζεται. Η πρόταση της ιδιωτικής περιουσίας είναι ότι ο καθένας μας έχει αυτό που κάποιος άλλος χρειάζεται ή επιθυμεί. Σε μια κοινωνία βασισμένη στα δικαιώματα της ιδιωτικής περιουσίας, εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να συσσωρεύουν περισσότερα από όσα οι άλλοι χρειάζονται ή θέλουν έχουν μεγαλύτερη εξουσία. Ως προέκταση, εξασκούν μεγαλύτερο έλεγχο πάνω σε ό,τι οι άλλοι αντιλαμβάνονται ως ανάγκες ή επιθυμίες, συνήθως με το συμφέρον να αυξήσουν τα κέρδη τους. Οι υπέρμαχοι του �ελεύθερου εμπορίου� θα ήθελαν να δουν αυτή τη διαδικασία στη λογική της κατάληξη: ένα δίκτυο λίγων μονοπωλιακών βιομηχανιών με απόλυτο έλεγχο πάνω στις ζωές των υπολοίπων. Οι υπέρμαχοι του �δίκαιου εμπορίου� θα ήθελαν να δουν αυτή τη διαδικασία να ανακουφίζεται από κυβερνητικές ρυθμίσεις που θα είχαν στόχο επιφανειακά να επιβάλλουν τις βασικές ανθρωπιστικές σταθερές. Σαν αναρχικοί, απεχθανόμαστε και τις δύο θέσεις. Η ιδιοκτησία, και ο καπιταλισμός σαν προέκταση, είναι εξαιρετικά βίαιη και κατασταλτική και δεν αναμορφώνεται ούτε καταπραύνεται. Είτε η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια λίγων πολυεθνικών είτε διοχετεύεται σε μια ρυθμιστική μηχανή επιφορτισμένη να ανακουφίζει τις καταστροφικές συνέπειες των προηγούμενων, κανένας δεν μπορεί να είναι τόσο ελεύθερος και τόσο δυνατός όσο θα μπορούσε να είναι σε μια μη-ιεραρχική κοινωνία. Όταν σπάμε ένα τζάμι, καταστρέφουμε αυτή τη λεπτή επίστρωση νομιμότητας που καλύπτει τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας. Ταυτόχρονα, εξορκίζουμε το σύνολο των βίαιων και καταστροφικών κοινωνικών σχέσεων που έχουν διαποτίσει σχεδόν τα πάντα γύρω μας. �Καταστρέφοντας� την ιδιοκτησία, μετατρέπουμε την περιορισμένη ανταλλακτική της αξία σε μια εκτεταμένη χρηστική αξία. Η τζαμαρία της βιτρίνας γίνεται μια σχισμή για να μπει λίγος φρέσκος αέρας στην καταπιεστική ατμόσφαιρα της αγοράς (τουλάχιστον μέχρι να αποφασίσει η αστυνομία να ρίξει δακρυγόνα στο διπλανό οδόφραγμα). Ένα κουτί εφημερίδων γίνεται εργαλείο για τη δημιουργία τέτοιων σχισμών ή γίνεται ένα μικρό οδόφραγμα για τη διεκδίκηση δημόσιου χώρου ή ένα αντικείμενο που θα βελτιώσει την αίσθηση υπεροχής σου αν στέκεσαι πάνω του. Ένας κάδος γίνεται αντιπερισπασμός για μια φάλαγγα αστυνομικών και πηγή ζέστης και φωτός. Η πρόσοψη ενός κτηρίου γίνεται πίνακας για να καταγραφούν ριζοσπαστικές ιδέες για έναν καλύτερο κόσμο. Μετά τις 30 Νοέμβρη, πολλοί δεν θα ξαναδούν τη βιτρίνα ενός μαγαζιού και ένα σφυρί με τον τρόπο που τα έβλεπαν πριν. Οι πιθανές χρήσεις μιας ολόκληρης πόλης αυξήθηκαν χιλιάδες φορές. Ο αριθμός των τζαμιών που έσπασαν ωχριά μπροστά στον αριθμό από τα μάγια που έσπασαν – μάγια που στέλνει η ηγεμονία των επιχειρήσεων για να μας νανουρίσει να ξεχάσουμε όλη της βία που έχει διαπραχθεί στο όνομα των δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας, να ξεχάσουμε όλη την προοπτική για μια κοινωνία χωρίς αυτούς.

Τα σπασμένα τζάμια μπορούν να επισκευαστούν και τελικά να αντικατασταθούν, αλλά το θρυμμάτισμα των προσποιήσεων ελπίζουμε ότι θα παραμείνει για τον καιρό που έρχεται.

Ενάντια στο Κεφάλαιο και το Κράτος.

ACME Cοllective

Σημείωση : Αυτές οι παρατηρήσεις και οι αναλύσεις αντιπροσωπεύουν μόνο τη συλλογικότητα ΑCME και δεν πρέπει να παρερμηνευτούν ως αντιπροσωπευτικές των υπόλοιπων που συμμετείχαν στο μαύρο μπλοκ στις 30 Νοέμβρη ή οποιουδήποτε συμμετείχε στις συγκρούσεις και τις καταστροφές εκείνη την ημέρα.

Το κείμενο αυτό της ΑCME, δημοσιεύτηκε με μικρές περικοπές στο Αναρχικό Δελτίο Αντιπληροφόρησης και Δράσης, νο 4. Γενάρης 2000 απ’ όπου και αναπαράχθηκε εδώ.

//

<img src=”http://visit.geocities.yahoo.com/visit.gif?us1251030401″ mce_src=”http://visit.geocities.yahoo.com/visit.gif?us1251030401″ alt=”setstats” border=”0″ width=”1″ height=”1″>

Eccoci di fronte ad un nuovo G8, e come per ogni G8 che si rispetti i vari movimenti no global e di altro tipo organizzano il proprio “contro-G8″ con veementi proteste.
Ormai siamo abituati a vedere queste proteste nei TG e quindi le diamo per scontate. Non sarebbe male però chiedersi il perché di tali manifestazioni di dissenso.
Io me lo sono chiesto. Cosa spinge tanti giovani e meno giovani, spesso anche con figli al seguito, zaino in spalla e striscioni alla mano, a migrare delle volte anche verso un’altra nazione, per urlare improperi contro i potenti?
Ecco la parola magica “i potenti”. Sì perché per i detrattori il G8 è solo sfoggio di potere, ostentazione e finta diplomazia. Ci si chiede che cosa negli anni abbiano portato di bene questi conclavi e quanto invece siano costati in termini di organizzazione, di spesa e di immagine negativa verso gli stati che ne sono esclusi.
Due motivi principali di dissenso quindi: uno ideologico, legato al rifiuto di qualsiasi tipo di oligarchia e di sopruso nei confronti dei paesi più poveri e uno pratico legato ai rischi e alle spese che si sostengono per organizzare un incontro tra capi di stato così influenti.
Entrambi i motivi hanno la loro fondatezza, al giorno d’oggi il G8 si potrebbe tranquillamente fare via Skype (semplifico ovviamente ma il concetto si capisce) ed è pure vero che non si ricordano memorabili decisioni venute fuori da uno di questi congressi.
Il mio dubbio è che queste proteste però siano in parte figlie di un trasporto ideologico legato all’utopia e a una visione del mondo che non ha i e non potrà mai avere riscontri nella realtà.
Che nel mondo ci siano 8-10 Nazioni più influenti di tutte le altre è un dato di fatto, che queste da sole ne possano decidere le sorti lo è altrettanto, indipendentemente dal fatto che questo sia giusto o no bisogna prenderne atto. Come bisogna vedere dal punto di vista positivo il fatto che i capi di queste nazioni si incontrino di persona e non in teleconferenza come fossero tanti direttori della “Spectre”.
Messa da parte l’ideologia cieca e sorda ma molto rumorosa preferisco chi si prodiga per dettare l’ordine del giorno a questi incontri, per sensibilizzare i partecipanti verso i problemi più gravi del nostro pianeta e chi controlla che mantengano le promesse.

another french sensation…

Make The Girl Dance – Baby Baby Baby (Black Block Remix)

Manifestanti Aquilani

Sabato 27 Giugno una nuova manifestazione si è svolta a L’Aquila. Partito da Piazza d’Armi, dove è allestita la più grande tendopoli aquilana, il corteo è giunto alla Scuola Superiore Reiss Romoli, sede attualmente di alcuni uffici cittadini e sedi operative.
E’ stata una protesta sobria, leale, di gente seria e perbene quale è la popolazione aquilana.
Alcuni organi di informazione avevano addirittura paventato l’ipotesi di “infiltrazioni” di no-global all’interno del corteo, ma non c’è stato nulla di tutto questo.
La manifestazione, che ha coinvolto tremila aquilani, è stata un esempio di come dovrebbero svolgersi questi tipi di eventi: non contestazioni contro qualcuno ma richieste di chiarezza e di trasparenza da parte del governo e di chi sta gestendo la situazione di emergenza nel capoluogo abruzzese. La popolazione, rappresentata anche dai comitati cittadini sorti dopo il 6 aprile, vuole sapere, vuole conoscere, vuole essere messa al corrente di tutto ciò che accade e che accadrà nell’immediato futuro.

La richiesta, come si legge anche dagli striscioni portati in corteo, è quella di ottenere maggior trasparenza e partecipazione alla ricostruzione della città. Gli aquilani non vogliono prese in giro da coloro che promettono, strumentalizzando la situazione, e che poi dimenticano o cambiano idea alla prima occasione.
Si chiede a gran voce la ricostruzione della città al 100%, si reclama la partecipazione dei cittadini a questa ricostruzione e la trasparenza nella gestione di fondi e appalti: si chiedono e reclamano solo diritti fondamentali.
La popolazione aquilana, senza averne colpe, si trova a vivere una tragica situazione di forte disagio. Si chiede inoltre agli organi di stampa di riportare correttamente le informazioni, senza distorsioni dettate dall’”alto”, e di perseguire un sincero amore della verità, che dovrebbe essere alla base del lavoro stesso del giornalista.

Cliccando sulla foto potete sfogliare la gallery.

Le foto sono di proprietà dell’autore, non ne è permesso in alcun modo l’utilizzo commerciale o la riproduzione non autorizzata. Per ricevere gli originali ad alta qualità e per ogni utilizzo diverso dalla semplice visione siete invitati a richiederne l’autorizzazione tramite email.

All photos are owned by the author, any use of them is not allowed without prior express permission from the author himself. To obtain the high resolution original copy and for any use different from the simple visualization, please ask for the authorization by mail.

di Gian Marco Chiocci – http://www.ilgiornale.it/ – Gli esperti dell’Antiterrorismo analizzano da mesi la ritrovata effervescenza di più sigle para-eversive. Sono almeno una decina le strutture della galassia marxista-leninista, anarcoinsurrezionalista o più in generale «antagonista» pronte a elevare il livello di scontro sui temi caldi del lavoro, dell’economia, dalla contrattazione, del conflitto sociale. Della crisi più in generale. Frange violente senza più copertura «politica» a caccia di sponde nelle fabbriche e nel sindacato di base più muscolare. Strutture che soffiano sul malcontento cavalcando, per ora, il modello di protesta del «blocco nero» tornato di moda negli scontri in Grecia e nel G20 di Londra, pronto a ripetersi ad ogni occasione utile, come a Torino ieri, come al G8 dell’Aquila a luglio.

Où qu’elle aille, l’Otan crée des menaces. C’est  son fond de commerce. Que ce soit en Afghanistan ou à Strasbourg, la présence  militaire étrangère provoque la rébellion violente, surtout de la part de  jeunes gens qui veulent relever le défi. Leur rébellion sert à justifier une  augmentation de violence répressive. Et ainsi de suite…

Lire la suite : http://michelcollon.info/index.php?view=article&catid=6&id=1989&option=com_content&Itemid=11

Lors de la visite d’Obama à Prague, pas de dispositif policier excessif, bain de foule décontracté et pas de problèmes de violence. A méditer…

Une nouvelle vidéo accuse la police londonienne. Les images diffusées hier soir par Channel 4 montrent la même scène révélée par The Guardian (vidéo rendue publique le 7 avril) mais sous un nouvel angle. On peut y voir encore mieux et cette fois très clairement que Ian Tomnlison marchait tranquillement, les mains dans les poches, dos à la police lorsqu’il fut frappé dans le dos avec une matraque puis jeté à terre, les deux faits étant commis par le même policier “masqué”. Monsieur Tomlinson se relève ensuite et se met à marcher. La scène se déroule à 19h20. Il est mort à 19h30. Manquent encore et toujours une trace vidéo ou témoignage pouvant expliquer ce qui s’est passé durant ces 10 minutes. De quoi ou pourquoi est-il mort? Au risque de le répéter, il semble tout bonnement impossible, ou improbable, que les 3000 télécaméras qui observaient la ville de Londres plongée dans des émeutes et en plein G20 n’aient pu garder une trace quelconque d’images pouvant aider à nous le faire comprendre.

Une nouvelle autopsie a été ordonnée par l’IPCC (Independent Police Complaints Commission), police des polices anglaises. Que Ian Tomlinson soit “mort des suites d’un arrêt cardiaque et ce sans avoir eu aucun contact avec la police ” n’est plus à l’heure actuelle une explication suffisante, et c’est le moins qu’on puisse dire.

Un policier se serait signalé comme étant “impliqué” dans les faits, ainsi que 3 de ses collègues “ayant des informations”.

La ministre de l’Intérieur Jacqui Smith a déclaré vouloir “des réponses aussi rapidement que possible“.

Sir Paul Stephenson, récent patron de Scotland Yard (son prédesseur Ian Blair a démissioné pour une série de scandales) a déclaré “dès mercredi” (forcé de réagir au choc créé par la vidéo diffusée du Guardian) que ces images étaient “évidemment préoccupantes” et qu’il est “absolument justifié et approprié qu’une enquête complète soit menée dans cette affaire“.

Sans rapport mais aussi peu rassurant, encore, sur le “sérieux” actuel des dirigeants de Scotland Yard, on apprenait ce matin la démission de son collègue de l’anti-terrorisme Bobby Quick, pour avait risqué de compromettre une enquête en se promenant avec des documents “lisibles” annonçant une prochaine opération de ses services. Il avait été photographié avec ceux-ci en main à son entrée à Downing Street et l’opération avait du être anticipée. “Dommage” que ces documents ne contenaient pas d’informations sur Ian Tomlinson car elles auraient été bienvenues.

Il a fallu 24 heures pour donner nom à “un homme mystérieux décédé pendant le G20″. Qui sait combien de temps faudra-t-il pour expliquer sa mort? On attend des éclaircissements depuis le 1er avril, 19h30.

_a&c_

Lire aussi sur ce blog:
“G20: de nouveaux doutes sur la mort de Ian Tomlinson“
“G20, violents heurts et décès d’un manifestant à Londres“

Sources: LePost.fr, Figaro, The Guardian, Channel 4

3000 télécaméras n’ont servi à rien. C’est une vidéo amateur qui relance la polémique: Ian Tomlinson ne serait peut-être pas décédé “tout seul”.

“Londres 1er avril 2009 : ENVIRON 19h20 : Ian Tomlinson rentre du travail et se dirige vers sa maison. Il se trouve alors plongé au coeur de la manifestation” (visionner le document original diffusé par le Guardian).

Le décès est survenu durant le G20 “à l’intérieur” d’un lieu d’échauffourées alors que la ville était en proie aux émeutes. “Ian Tomlinson”: il avait fallu attendre 24 heures pour connaitre le nom de l’homme décédé durant des violents heurts autour de la Banque d’Angleterre. La police avait encerclé les manifestants, pacifistes, qui se sont sentis attaqués aux dires de beaucoup. De nombreux contrôles d’identité, ou “fichage”, avaient été alors réalisés ensuite sur les personnes ainsi “prisonnières” des forces de l’ordre.

“Vraisemblablement mort d’un arrêt cardiaque”

La victime s’appelle Ian Tomlinson, un londonien agé de 47 ans. La police avait fait savoir peu après son décès survenu le 1er avril que l’homme ne prenait pas alors parti à la manifestation mais rentrait chez lui de son travail. À l’improviste, à 19h30, il serait tombé puis décédé “vraisemblablement d’un arrêt cardiaque” suivant cette version des faits communiquée le 2 avril alors que l’autopsie, réalisée le lendemain 3 avril, n’avait pas encore été faite. Elle confirma par la suite que Ian Tomlinson serait bien mort des suites d’un arrêt cardiaque.

1er avril 2009, Londres: Ian Tomlinson, peu avant son décès (Guardian.co.uk)

Son corps inanimé avait été signalé par des manifestants. La police dépêchait alors immédiatement sur place des secouristes. Ils avaient ensuite évacué l’homme, qui n’a jamais recouvré les sens, vers un hôpital voisin qui n’avait pu que constater son décès.

Dès le 2 avril La Repubblica publiait une version des faits un peu différentes, basée sur le temoignagne de manifestants, selon qui, écrit le journal “dans la ruelle de St Michael Alley, lieu du fait, Ian Tomlinson se serait trouvé derrière un cordon de police, arrêté peut-être pour un contrôle d’identité, et à un moment se serait évanoui. Malmené? Que s’est-il passé?. “La police est responsable de la sécurité de ceux qu’ils arrêtent” commentait Marina Pepper, activiste de groupe “Solidarity against Police Repression”. Un autre manifestant appelait les témoins à se manifester pour recueillir des témoignages destinés à être confiés à un avocat afin qu’une enquête officielle soit ouverte“.

Un autre manifestant ” anonyme” déclarait lui: “J’étais avec la personne qui est morte. Nous étions 3 ou 4. Nous fuyions avec la police derrière nous qui cherchait à disperser les manifestants. Nous avons débouché dans cette ruelle, il a trébuché, est tombé et ne s’est plus relevé“. Ces derniers propos reportés par La Repubblica dans le même report des faits (2 avril) sont en totale contradiction avec les images videos aujourd’hui disponibles.

La vidéo publiée par The Guardian montre Ian Tomlinson poussé brutalement à terre par un policier qui, dans son dos, semble-t-il l’intimait d’avancer. Il tombe, entouré de photographes qui reprennet l’instant, reste assis par terre en une pose qui semble un peu unterloquée, puis se relève et passe devant la caméra. la scène se déroulait vers 19h20.

Que s’est-il passé entre 19h20 et 19h30?

La vidéo a aussi été dénoncée comme étant un fake (faux). Mais de nouveaux témoins, bien que souvent anonymes, déclarent que Ian Tomlinson a bien été jeté à terre, ou pris à parti par la police. Anna Branthwaite, photographe, a elle déposé sa version des faits à la police, confirmant ce que montre la vidéo.

Ian Tomlinson soigné après l'accident "indéfini" qui mena à son décès

3000 caméras pour couvrir la ville et un fait, encore inexpliqué une semaine plus tard, qui s’est déroulé sur le point le plus chaud du moment à Londres, G20, 1er avril: qu’en penser?

Il est vraiment tout à fait étonnant que les 3000 télécaméras observant Londres pendant le G20 n’aient pu fournir des images du moment incriminé. C’est donc aujourd’hui une vidéo amateur qui relance le débat autour des derniers instants de Ian Tomlinson.

On peut regretter aussi l’absence de réactions des protagonistes politiques durant le G20. Quelque soit l’embarras autour de ce “mystère”, un homme est mort en plein G20 et ce au cœur de manifestations faisant “partie” du sommet. Si Gordon Brown s’exprime sur la mort Jade Goody, alors on peut penser que 3 mots à ce sujet auraient pu être prononcés.

De source AFP, le Guardian a remis cette video à la police, qui se refuse à tout commentaire sur ces nouvelles images “tant que l’enquête est en cours”, déclarant avoir à son tour fait part de l’existence de ces images à L’IPCC (Independent Police Complaints Commission). Toujours selon Afp/Le Guardian, “la vidéo a été réalisée par un gérant de fonds de New York qui dit avoir remis les images à la presse “car la famille (de Ian Tomlinson) n’obtient pas de réponse aux questions qu’elle se pose“.

Vu de France, et surtout en absence d’explications claires, les faits ne peuvent qu’évoquer la mort de Malik Oussekine, qui avait succombé autant à la “pression policière” qu’à un handicap physique (une insuffisance rénale). La police serait actuellement à la recherche de ses hommes incriminés par les images.

Le Times précise que, de source policière, l’homme n’avait pas trace de coups ou blessures lors de l’autopsie et que sa famille tient à souligner qu’il ne faisait absolument pas parti des manifestants mais tout simplement rentrait chez lui après sa journée de travail.

Retour sur l’information ici toute la journée.
a&c

Sources: FullHdReady, Guardian.co.uk, Mail-on-line, La Repubblica, Roma.inymedia.org

Lire aussi sur ce blog:
“G20, violents heurts et décès d’un manifestant à Londres (1/04/09)”
“G20:Nouveau vidéo témoignage de l’agression policière sur Ian Tomlinson“

(source : LaDepeche.fr 06/04/09)

Des « Black-Block » de Strasbourg aux étudiants en grève, en passant par les banlieues, jamais le malaise n’a été aussi visible

La France a mal à sa jeunesse. Et cela ne ressemble pas à un prurit d’enfants des « Trente Glorieuses » aspirant à davantage de libertés, comme en Mai-1968. Non, le malaise est beaucoup plus profond, quasi existentiel : les 16-25 ans ressemblent à une génération sacrifiée. Et la crise qui s’installe les a replacés en première ligne de la précarité.

Martin Hirsch, haut commissaire à la Jeunesse, déclare hier dans le Journal du Dimanche : « Il y a une discrimination dans ce pays à l’égard des 16-25 ans. Depuis toujours cette catégorie souffre, plus que les autres, de la précarité et du chômage, des difficultés d’accès au logement. » Et de rajouter : « Si cela continue, en janvier prochain, on comptera un demi-million de chômeurs de moins de 25 ans. Sauf à réagir rapidement et massivement, on va sacrifier une génération ! » Et l’on est en droit de se demander si Martin Hirsch va avoir les moyens de réagir « rapidement et massivement ».

Malaise au travail

D’ailleurs, il faudrait d’abord en avoir du travail : 21,1 %, c’est le taux de chômage des jeunes français de moins de 25 ans en février. Il augmente deux fois plus vite que le reste de la population. C’est un des plus élevés d’Europe et 120 000 jeunes quittent chaque année le système scolaire sans diplôme du secondaire.

Malaise dans les cités

Malgré Martin Hirsch ou Fadela Amara, les banlieues continuent d’être, si ce n’est ignorées, en tout cas sous-traitées. Les nuits d’émeutes pour condamnables qu’elles soient, traduisent cependant un mal-être profond, une désespérance qui n’est traitée qu’à grand renfort des compagnies de CRS, là où il faudrait des enseignants, des éducateurs et la police de proximité.

Malaise dans les facs

Depuis plusieurs mois, les facs sont en grève. À tort ou à raison, les jeunes ont le sentiment qu’on sacrifie l’université à la française pour un enseignement à deux ou trois vitesses, d’où seront exclus les étudiants des classes inférieures et moyennes. Et cela dans un contexte où déjà plus de 130 000 lycéens sont amenés à travailler pour pouvoir poursuivre leurs études.

La crise, et le spectacle effarant des turpitudes boursières, des crashs qui provoquent des fermetures d’usines, tandis que les parachutes dorés et les stocks options pleuvent, vont-ils radicaliser ces jeunes ? Les pousser du côté des « black block » dont la détermination ressemble l’énergie du désespoir, des nationalistes corses qui se sont déchaînés samedi à Bastia, ou du côté de ces « Robins des Bois » qui pillent les grandes surfaces, pour, peut-être redistribuer leur butin ? Pour signifier sans doute que pour eux, le sacrifice a assez duré.

Deux villes sous le choc
Tensions de Strasbourg à Toulouse

Strasbourg était encore sous le choc, hier : les « Black Block », ces militants radicaux pour la plupart Allemands avaient dévasté tout un quartier samedi , mettant le feu notamment à deux hôtels. Dans la confusion, les habitants se sont sentis abandonnés, attendant en vain l’intervention de la police. Roland Ries le maire de Strasbourg va d’ailleurs demander des explications et des compensations à l’Etat pour les dégats causés.

La ville de Bastia (notre photo AFP) aussi été secouée par une violente manifestation, samedi soir, au cours de laquelle huit membres des forces de l’ordre ont été hospitalisés dont trois dans un état grave. Michèle Alliot-Marie s’est rendue hier à leur chevet, et a dénoncé la « lâcheté de ceux qui mettent en avant des jeunes dans les manifestations. »Cette manifestation avait été organisée suite aux « violences policières » de lundi dernier, lors d’un rassemblement contre la condamnation d’Yvan Colonna : un collégien avait été grièvement blessé au visage. L’Unsa Police condamne ces « émeutes d’une rare violence » et dénonce un « déchaînement à l’encontre des forces de l’ordre » qui « se banalise ».

Les jeunes pour la plupart, caressent en victimes soumises à la peur, l’espoir de jours meilleurs. La société, c’est sûr, leur accordera enfin leur place. D’autres n’y croient plus. Politisés, contestataires, voire nihilistes, ils remettent en cause le système dans son ensemble. A la croisée des chemins anarchistes et libertaires, et empruntant la voie tracée dans les années soixante-dix par les autonomes italiens, certains jugent «légitime de se réapproprier ce que le capitalisme nous a volé».

À Toulouse, après Grenoble, Rennes ou Paris, on a ainsi vu se dérouler de spectaculaires actions de « réappropriation-redistribution ». A dix jours d’intervalle, un supermarché Casino et un Monoprix toulousains ont reçu la visite de ces adeptes de l’« autoréduction », Robin des bois d’aujourd’hui.

Le 13 mars, sous les yeux médusés du personnel du Supercasino de l’avenue Honoré-Serres, une quarantaine de militants emplissent plusieurs chariots et passent aux caisses sans payer. Puis ils vont offrir les produits aux passants, place Saint-Sernin. L’assemblée générale interlutte qui revendique alors l’action en justifie les raisons : « Face aux attaques continuelles contre nos conditions d’existence nous voulons agir concrètement pour une société solidaire. »

Sept personnes seront interpellées par la police, ce qui marque un tournant répressif en réponse à ce mouvement jusqu’ici jamais criminalisé. Dix jours plus tard, lors d’une action similaire, un jeune homme sera atteint à l’œil par un tir de flash ball.

Quant aux quartiers sensibles toulousains où les jeunes ne cessent de se plaindre de rapports conflictuels avec la police, Michèle Alliot-Marie, la ministre de l’Intérieur vient d’y installer une compagnie de sécurisation de cent nouveaux policiers.

Lire la mise à jour du 8 avril 2009 sur ce blog:
“G20: de nouveaux doutes sur la mort de Ian Tomlinson“

La nouvelle a été annoncée par Scotland Yard peu après minuit. On ne sait encore quelle est la cause du décès survenu en parallèle aux violents heurts qui ont secoué la City hier. C’est la police qui a trouvé l’homme sans connaissance. Après une vaine tentative de réanimation, il a été évacué vers un hôpital proche qui n’a pu que constater son décès.

Incidents entre manifestants et forces de police au G20 de Londres (Reuters)

Le 1er avril à Londres a été le théâtre de violents affrontements caractérisés par des actes de vandalisme, charges de police, arrestations, et un décès. On estime à environ 4000 le nombre de manifestants “altermondialistes” qui ont créé de nombreux heurts avec la police (ou vice-versa…) en plein cœur de la City, y brisant de nombreuses vitrines.

4 grands cortèges de manifestants se sont retrouvés devant la Banque d’Angleterre où la tension est montée. La police aurait encerclé les manifestants, ce qui a fait monté la tension et créé des réactions (jets d’objets, insultes) à l’encontre des forces de l’ordre, qui ont elles-mêmes riposté par l’envoi de gaz lacrymogène puis la charge. La tension est encore montée d’un cran lorsque les manifestants ont pénétré dans la banque d’Écosse (Royal Bank of Scotland), récemment sauvée par le gouvernement et devenue symbole “scandaleux” des super-salaires aux grands patrons. Les manifestants en ont cassé les fenêtres et écrit à l’extérieur sur ses murs: “Voleurs”, “Guerre des classes”… C’est l’invasion de cette banque qui aurait provoqué les arrestations.

Tous unis contre les 4  cavaliers de l’Apocalypse : le crime financier, la guerre, le changement du climat et la perte de la propre habitation. “Faire un feu et y mettre les banquiers au milieu” est l’un des slogans entonnés. 5000 , puis plus de 10000 policiers ont été mobilisés et 8 millions de Livres sterling investis pour la sécurité de la ville à l’occasion de ce G20.

Bilan de la journée: des blessés légers, 63 [1] arrestations et… une mort à élucider: “L’homme est mort à l’intérieur d’un cordon policier sur St Michael’s Alley, non loin de la Banque d’Angleterre. Les policiers disent avoir tenté de ranimer l’homme mais avoir aussi fait face à une pluie de projectiles. Il a été évacué vers un hôpital voisin où il a été déclaré mort“.  (Le Monde). On ne connait pas encore l’identité du défunt.

Les faits se sont déroulés vers 19h30 (heure française). La signalation du corps inanimé (“un homme qui ne respire plus”) par des passants ou manifestants a déclenché une tentative de secours immédiat de la part de deux médecins dépêchés et encadrés par la police. Ils ont rapidement décidé de rejoindre un hopital voisin. Ils auraient essuyé quelques tirs de bouteilles de la part de manifestants durant leur intervention. L’hôpital n’a pu que constater le décès de l’homme resté sans connaissance.

On ne connait pas encore l’identité du défunt. Il serait âgé d’une trentaine d’années. Il semblerait certain que ce n’est pas un nouveau “Carlo Giuliani” (victime au G8 de Gênes), mais on se souvient aussi de Malik Oussekine, qui avait succombé autant à la “pression policière” qu’à un handicap physique (une insuffisance rénale). On peut espérer, en attente du résultat de l’autopsie, que les 3000 télécaméras scrutant actuellement Londres puissent faire toute la lumière sur cette affaire dans les plus brefs délais. Encore une journée. Attention.

[1] Arrestations : le chiffres sont fluctuants, mais augmentent au fil des heures: En ce début d’après-midi du 2 avril, Le Monde parle de “86 personnes” (quand?), et le Corriere della sera de “88 personnes pour la seule journée de mercredi“.

[ Lire aussi sur ce blog: G20: de nouveaux doutes sur la mort de Ian Tomlinson ]

_a&c_

Source: Il Corriere della Sera, Libération, Le Monde,

First, André Saraiva—better known simply as André, the graffiti artist turned nightlife impresario—created Paris’ Le Baron and Hotel Amour, and then partnered on New York’s evergreen Beatrice Inn. Now he’s making something to wear to them. His new Black Block capsule line, now at Opening Ceremony, is a mini-collection that could easily become standard issue for nightlifers in any city. The clothes are simple and de rigueur: dark denim; two polos embroidered with Black Block’s partied-out smiley face logo (“Mr. A.,” a hallmark of André’s tagging career); two braided belts; and a seriously covetable, seventies-styled leather jacket—a replica of a decaying one from his own wardrobe. That shabby simplicity might be the key to gaining entrée to André’s haunts (“A guy that looks like a bum is more likely to get into one of my places,” he once told the Times), but as these clothes also suggest, superhuman proportions and a sizable savings account (or patron) don’t hurt your chances, either. The jeans we tried (a svelte size 30 waist) had inseams for miles: They looked about right for a stripling of six-four. Guest list hopefuls, fair warning.
Leather blouson, $1,800, and jeans, $380, available at Opening Ceremony, 35 Howard St., NYC, (212) 219-2688, openingceremony.us

Black Block