Het Schat der Armen
Oft een Medecijn-
Boecxken / dienstelijck voor alle Men-
schen /inhoudende hoemen sijn ghesontheydt on-
derhouden sal. Daer by veelderhande simpele
Remedien en Medicamenten / om veelder-
hande sieckten met cleyne costen seer lich-
telijck te genesen. En wat daer voorts
meer in te lesen is / dat vintmen
aende ander zyde.
Opera Heym.Iacobi,
Ad laudem & gloriam Dei
Een wijs Philosooph seyt : dat die gesontheyt is een onbekende rijckdom / maer te aengenamer den geen die van een sware sieckte ghenesen zyn / als die noyt sieck oft cranck gheweest hebben.
Op een nieu oversien verbetert ende vermeerdert.

bevredicht ghelyckheyt
credit debet

T’AMSTELREDAM.
By Hendrick Barentssz. Inde Waer-
moestraet / int gulden schrijf boeck 1 6 0 6.

volgende pagina
index

Den Schat der Armen
Oft een Medecijn-
Boecxken / dienstelijck voor alle Men-
schen / inhoudende hoemen sijne ghesondtheydt on-
derhouden sal. Daer by veelderhande simpele Re-
medien ende Medikamenten / om veel-derhande
sieckten met Kleyne kosten seer lichtelijck te ghe-
nesen. Ende wat daer voorts meer in
te lesen is / dat vindtmen aen de
ander zijde.
Opera Heym.Iacobi.
Ad laudem & gloriam Dei.
Een wijs Philosooph seydt, dat de gesondtheydt eenen onbekenden rijckdom is, maer is aengenamer den ghenen die van en sware sieckte genesen zijn, als die noyt sieck oft kranck geweest hebbĕ.
Op een nieuw, verbetert eň vermeerderdt.

vis consili expers
mole ruit sua

‘T ANTWERPEN .
By Hieronymus Verdussen inde Kamerstraet inden
rooden Leeuw 1632

volgende pagina
vorige pagina
index

De marketingtruken van de foor hoef je me niet te leren kennen. Of we er nu nieuwe abonnees bij het ter ziele gegane Netwerk of nieuwe klanten voor de Kilometerverzekering mee konden aantrekken – het zijn steevast de welkomstcadeautjes die twijfelaars over de streep trekken.

Telkens opnieuw zet ik grote ogen op als zo’n klant redelijk onbeschoft mailt van ‘Wanneer krijg ik mijn kadoke? Ik heb een abonnement/verzekering genomen voor die USB-stick en ik heb die nog altijd niet ontvangen!’ Als je het dan even nakijkt, blijkt die mens meestal pas een week daarvoor zijn handtekening onder zijn abonnement/contract gezet te hebben. Je zou denken dat iemand een abonnement/verzekering neemt omdat hij je blad graag leest/degelijk verzekerd wilt zijn. En zo’n kadooke is dan mooi meegenomen, toch? Niet dus. Eérst het kadooke, dan pas het abonnement/de verzekering! De gedachtenkronkels van De Mens vallen blijkbaar samen te vatten tot ‘Hebben-hebben-hebben, krijgen-krijgen-krijgen!‘

En toch…

Met het schaamrood op mijn bolle kaken moet ik toegeven dat ik zelf onlangs óók toegehapt heb omwille van het kadooke. Met dat verschil dat ik sowieso van plan was om een abonnement op het tijdschrift in kwestie te nemen. Het was er alleen nog niet van gekomen.

Want zeg zelf: de volledige stripcollectie van Kuifje (op 2 obscure titels na)! Ingebonden! In een verzamelbox! Bij een jaarabonnement van 150 euro op dat tijdschrift, 70 euro goedkoper dan als je dat tijdschrift elke week in de krantenwinkel zou kopen! En dan heb ik het nog niet eens over de normale prijs van zo’n stripcollectie!

En ja, ook ik vraag me af wanneer de postbode hier met die grote doos vol Kuifje-albums aanbelt. En ja, dat mag voor mij zo snel mogelijk gebeuren. Maar dat betekent nog niet dat ik de abonnementsdienst – laat staan de redactie – ga stalken met mails als ‘Waar blijft mijn cadeau? Ik heb een abonnement genomen voor dat cadeau! Ik heb al 3 van uw boekskes ontvangen, maar WAAR IS MIJN CADEAU?’

Soit, ik ben dus opnieuw geabonneerd op de Knack.

Hij/Zij: ‘En jij? Wat doe jij tegenwoordig?’

Ik: ‘Ik ben copywriter in de financiële sector.’

Waarop hij of zij doorgaans begint te proesten van het lachen.

Hij/Zij: ‘Uitgerekend Ruben, de man die van kindsbeen af allergisch is voor alles wat met cijfertjes, wiskunde en wetenschappen te maken heeft, werkt in de financiële sector?’

Ik: ‘Ja hoor! Want mijn job is net om dat cijfermateriaal en aanverwanten uit te leggen aan een publiek dat er even weinig van kent als ik. Als ze er überhaupt al iets van kennen. De maatstaf is duidelijk: als zelfs ík het begrijp, doe ik mijn job naar behoren.’

Hij/Zij (gruwelend): ‘En lees je dan ook van die euh… boeiende vakliteratuur?’

Ik: ‘Ben je gek? En dan toch opeens volop met jargon in mijn teksten beginnen te goochelen zeker? Dat laat ik over aan de cijferfetisjisten van het bedrijf.’

En toch heb ik vandaag een uitzondering gemaakt. Toevallig belandde vanochtend Budget & Recht op mijn bureau, met daarin een uitgebreid dossier over hypothecaire leningen. Dus ga ik zondigen tegen mijn eigen principes en voor één keer zowaar door (nou ja) vakliteratuur bladeren.

En vooral ga ik met dat tijdschrift onder de arm bij een aantal banken binnenwandelen om te praten over ‘hoe zij me gaan helpen om het huis van mijn dromen te kunnen kopen’. Hoewel hun tandpastaglimlach allicht snel zal verdwijnen zodra ik achteloos mijn vakliteratuur op de onderhandelingstafel leg…

Wish me luck

* Je er al bijna een week nagelbijtend op zit te wachten?

* Hij maar niet in je brievenbus valt?

* Je Brusselse collega’s smalend Ik heb hem al gehad hoor!’ grijnzen?

* De eerste voorraad in de winkel al sinds dag 1 uitgeput is?

* Je geduld écht wel op is?

Heel eenvoudig: dan steel leen je hem toch gewoon uit andermans brievenbus?

Ah jaaa, want hij stak zó verschrikkelijk ver onder die brievenbusklep uit. Bovendien zag dat huis er redelijk vervallen en onbewoond uit. En anders zou hij helemaal uitregenen.

Dus eigenlijk heb ik een goede daad verricht…

Want dan is ie er eindelijk.

Ja, sorry hé

Zo, het is eruit! De aanleiding? Een lezersbrief in Humo als reactie op een interview met Miss Belgian Beauty die het aangedurfd had om de meerwaarde van de richting Latijnse in de humaniora in twijfel te trekken. Volgde een betoog over waarom iemand in de Latijnse een zoveel rijkere achtergrond heeft, het zoveel verder schopt en een veel beter ontwikkelde achtergrond heeft om het te maken in zijn latere leven. Samen te vatten in één woord dat ongetwijfeld op ieders lippen brandt die dit leest: Übermensch. Wie de auteur van dit elitaire betoog dan wel mocht zijn? ‘Naam en adres bekend bij de redactie’. Een überhypocriet dus.

Een leraar Latijn allicht, waarschijnlijk een van het katholieke net. Want zowel de toon als de inhoud kwamen me bekend voor. Niet dat ik alle katholieke scholen en leraars Latijn over dezelfde kam wil scheren, maar die van het St-Judascollege in mijn geboortedorp beantwoordt perfect aan het profiel. Samen met het PMS (het toenmalige CLB) werden leerlingen destijds onderverdeeld in ’slim’ en minder ’slim’. De slimmerds werden gepusht om toch maar Latijnse te volgen in plaats van de minderwaardige Economische of – stel je voor – TSO. Die ‘wijze raad’ werd destijds letterlijk en met veel walging door de dames en heren opvoeders gespuwd als je er nog maar aan dùrfde twijfelen om Latijnse te volgen.

Ik ben een van de ‘gelukkigen’ die zes jaar Latijn gestudeerd heeft. En daar heb ik nog altijd spijt van. Destijds al, omdat de primussen van de klas toen de hemel in geprezen werden door het lerarenkorps – de leraar Latijn voorop, die minstens één keer per week pochte over hoe slim wij wel niet waren en hoe bevoorrecht wij waren om Latijn te volgen. Voor alle duidelijkheid: ’slim’ stond voor het lerarenkorps gelijk met ‘cursussen van buiten blokken en slaafs alle vooraf uitgestippelde paden bewandelen’. Creativiteit die ook maar een duimbreed van de leerstof afweek, werd misprijzend afgekeurd en klassikaal met de grond gelijkgemaakt. Vooral door die leraar Latijn. Naar de buitenwereld toe propageerde hij zich als ‘joviaal, behulpzaam en studentvriendelijk’, maar in de klas huilde hij met de wolven mee. Opvoeden en kennis bijbrengen, je zegt het. En ja, ik was een van die creatievelingen die af en toe buiten de lijntjes kleurde en stukken leerstof voorzichtig in twijfel durfde trekken

Zoveel jaar later is me één ding duidelijk geworden: wat ben je met de Latijnse? Niks! Toen ik ging verder studeren, kwam ik in aanraking met leerstof die er in het dagelijkse leven écht toe doet: economie, boekhouden, ja zelfs informatica. Nóóit gezien in de Latijnse. Daar sta je dan met je zogenaamde elite-achtergrond. Naamvallen? Heb je ook in het Duits. De oud-Romeinse cultuur? Ooit van lessen geschiedenis gehoord?

Ben ik goed terechtgekomen? Ik vind van wel. Ik zat in het middelbaar al met een sterk taalgevoel, ben dat verder gaan ontwikkelen en heb sindsdien altijd plezier gevonden in mijn werk. Omdat ik doe wat ik van jongs af aan al wilde doen. Plùs ik heb plezier in mijn privé-leven, dankzij mijn madam en een aantal ruimdenkende goeie vrienden. Uit het middelbaar? Geen enkele. Vind ik dat erg? Nee, want af en toe kom ik iemand van dat zootje overmatig opgehemelde pubers tegen. En niemand van die meute is gelukkig. Een glimlach kan er nauwelijks af. Hun ambities werden gefnuikt. Ze bereikten niets van wat hun vroeger voorgeschoteld werd. Opgehemeld en opgevreeën door het lerarenkorps van het St-Judascollege, maar in het echte leven met hun gezicht keihard tegen de muur gelopen. Na het secundair moesten ze zich bewijzen en dat konden ze niet. Niet alles vind je in de studieboeken en kun je uit het hoofd leren.

En wat gebeurde er met het Sint-Judascollege? Weinig: de leraar Latijn van toen is er nog steeds en de eerste beleidsdaad van de huidige directeur was een brief naar de buurtbewoners sturen. Zijn boodschap was ongeveer deze: ‘Onze leerlingen vallen niet langer onder de verantwoordelijkheid van het St-Judascollege eens ze zich buiten de muren van St-Judas bevinden. Tegen eventuele overlast (zwerfvuil, sigarettenpeuken en meer van dat fraais) waarvoor de leerlingen in aanpalende tuinen zouden zorgen, zal het St-Judascollege dan ook niet optreden. Tirez votre plan. Verdeel en heers. En dat noemt zich dan onderwijzers/opvoeders…

De meest irritante reclamebannering tegenwoordig zijn van die stickers die pats-boem opduiken in het midden van de internetpagina die je op dat moment leest. Vooral bij HLN zijn ze daar erg bedreven in. Soms, héél soms biedt zo’n banner zowaar meerwaarde aan het nieuwsitem of speelt de reclameboodschap op de actualiteit in. Maar in dit concrete geval zal het allicht gewoon toeval geweest zijn…

Of toch een klein beetje, als je de Dag Allemaal van deze week mag geloven:

Schokkend nieuws waardoor hij mogelijk nooit paus werd. Neef van kardinaal Danneels is porno-ster. Vaticaan-specialisten, autoriteiten en de kardinaal zelf hun reacties.

(Dat het Nederlands in de bovenstaande quote op zijn zachtst gezegd ondermaats is voor ‘Het Grootste Blad Van Vlaanderen’, zullen we makkelijkshalve maar even met de mantel der liefde bedekken.)

Als er ook maar een klein béétje waarheid in het artikel schuilt, houdt het Vaticaan er wel érg vreemde waarden en normen op na. Of zijn ze de jeugdzonden van der Josef zelf al vergeten?

Ik heb daarnet eens smakelijk gelachen met een vergelijkende test van de verkeersinformatie-functie (TMC) van GPS-systemen in het gratis blad Themanieuws. Dat een zichzelf o zo serieus nemende multimediajournalist als de auteur zich op de onderstaande beoordeling durft laten betrappen…

De Mio heeft goed op tijd gewaarschuwd met een gesproken boodschap “U nadert een file”, enkele minuten ervoor, dus afremmen was mogelijk.

Ahum… Het begint een beetje uit de hand te lopen, mijn (dacht ik) onschuldige experimentje. Exact 24 uur later is het resultaat een ietsiepietsie opvallender dan ik er zelf van verwacht had.

Dat je met een populair onderwerp je blog extra in de kijker kunt zetten, was voorspelbaar. En dat met wat geluk je bezoekersaantallen tijdelijk verdubbelen, tot daar aan toe. Maar dit én dit én dit? Bovendien zegt één beeld vaak meer dan duizend woorden, dus kleef ik hier even mijn WordPress-statistiek van de voorbije dagen. Geef toe: een béétje overdreven is een understatement…

De storm heeft ook een keerzijde: nooit eerder moest ik zoveel reacties op een post verwijderen. Sommige rukkers surfers nemen zichzelf en hun kleine vriend veel te serieus. ‘Ga op een ander schelden‘, zeggen we dan. Of ga eens op café. Vriendjes maken en zo.

EDIT: Ik maak school blijkbaar

Hij is er, de Playboy met de veelbesproken naaktfoto’s van VT4- en nu ook Donna-madam Ann Van Elsen. Vanaf morgen donderdag in de winkel, maar nu al op het web.

Ongetwijfeld, maar hier zul je die foto’s niet vinden. Want dit berichtje is gewoon een experimentje:

• Zitten er écht zoveel geile bokken op het web die door zo’n titel en inleiding naar dit bericht gelokt worden?

• In welke mate gaat het aantal hits op deze blog door dit bericht de volgende uren en dagen de hoogte in?

• En zal het bericht ‘Harry Potter-quizvraag‘ na wéken dankzij Ann Van Elsen eindelijk van de troon gestoten worden als vaakst gelezen post?

Ik ben eens benieuwd

EDIT: Djiezes! Na iets meer dan een uur 240 kliks op deze post alleen al…
EDT2: En dit was het vervolg…

… Voor een man dan toch.

Zoals je hier al kon lezen, trekt ondergetekende eind februari opnieuw naar Londen. Dus wordt het stilaan tijd om een hotelletje te zoeken en de Eurostar te boeken. En toch ga ik daar nog enkele dagen mee wachten. Want.. ahum… bij de Flair zit volgende week een voordeelboekje voor citytrips, onder andere naar Londen. Niet dat die per se goedkoper zijn – marketeers zijn leugenaars, geloof me -, maar je kunt nooit weten. Plùs 10 euro korting is weer een cd gratis, toch?

Lees ik écht de Flair? Welleuh… Dat blaadje slingert hier nu eenmaal op het toilet rond

Heel eenvoudig: door te denken dat je zijn objectiviteit kunt ‘afkopen’ door cadeautjes te beloven als hij naar je persconferentie komt, door hem uit te nodigen voor veel te dure lunches of door hem compleet te negeren als hij een foute deal weigert à la ‘jij krijgt een primeur in ruil voor minstens twee pagina’s interview‘.

Of, als je het helemààl bont wilt maken: nomineer de journalist voor de verkiezing van Marketeer van het Jaar.

Niet doen dus…

Bij Netwerk hadden we twee grote ‘idolen’: de onovertroffen Gunther en – in eigen land – de onnavolgbare Regi van Milk Inc. En dat had veel te maken met ‘Regi’s World‘, zijn docusoap op JIM.

Daarin toonde Regi voortdurend hoe hij lak had aan alles en iedereen en hoe zijn werk er grotendeels uit bestaat als een mannelijke Paris Hilton de foute party’s af te schuimen.  Want Regi is decadent: voortdurend met zijn Porsche door het beeld scheuren en met een weifelende blik aan de cameraman vragen ‘of zijn nieuwe jaccuzzi wel op zijn dakterras zou passen‘.

Legendarisch was ook het sollicitatiegesprek voor een secretaresse. Dat verliep ongeveer als volgt:

Regi: ‘Hebdegij ervaring met euh… allez… secretaressedinges?
Zij: ‘Ik heb ‘Kantoor’ gestudeerd op school.’
Regi: ‘Jamaar, kundegij typen?’
Zij: ‘Euh.. Ja.’
Regi: ‘OK, ge zijt aangenomen!’

Vergeet ‘De Pfaffs’ en ‘De Planckaerts’, leve ‘Regi’s World’. Want wat heeft Regi dat Jean-Marie en den Eddy niet hebben? Heel eenvoudig: zijn legendarische oerkreet ‘C’mon!‘, in de versie van Netwerk-redacteur Johan, vooral in deadlineperiodes.

Guess what: ‘Regi’s World‘ begint aan een nieuw seizoen vanavond op JIM. C’mon!

EDIT: Hier vind je een voorsmaakje (vanaf 2,5 minuut).

… De VRT deze nieuwe radiospot van Humo weigert uit te zenden, is me een raadsel.