Photo credit: Jame Sarmiento

Isang dahilan kung bakit karamihan sa mga kabataang Pinoy ay hanggang high school lang ang natapos ay dahil sa kahirapan ng buhay. Mapalad na ang isang nagtatapos sa high school na mapangakohan ng kanyang mga magulang na siya’y tutuloy sa kolehiyo. Pero kung isa ka sa karamihan ng mga kabataan na hindi kakayanin ng mga magulang ang pagkokolehiyo mo, ano ang gagawin mo?

May mga estudyante na sumusubok maging eskolar ng isang foundation, ng isang politiko, o ng isang mayamang pamilya. Meron ding mga estudyante na nakikiusap sa mga kamag-anak na OFW para sila’y papag-aralin. Pero iilan lang ang pinalad na magiging eskolar.

Kaya’t ang isang sagot para makatuntong ang isang estudyante sa kolehiyo ay ang pagiging working student.

Anu-ano ang mga puwedeng gawin ng isang estudyante para maging working student?

Maging Library Assistant

Kung ang isang kolehiyo ay may limang libo pataas ang bilang ng mga mag-aaral, kadalasa’y meron itong malaking silid-aklatan. At kadalasan, nangangailangan ng mga working students para magbantay sa kanilang mga silid-aklatan. Ang magiging trabaho mo bilang library assistant ay magmatyag sa mga estudyanteng pumapasok sa silid-aklatan, maglilista ng mga hihiraming aklat at sisiguraduhing walang nasulatan o napunit na pahina ang mga aklat na hiniram. Mainam din na natatandaan mo ang karamihang lokasyon ng bawat aklat ayon sa pagkakanumero nila.

Kung mag-aapply ka bilang library assistant, ang pagiging masinop, pagkakatanda sa ayos ng mga gamit, at pagiging masipag mo ang hinahanap ng maaaring tatanggap sa’yo. Kapag nakapasok ka na bilang library assistant, nasa harapan mo na ang mga librong maaaring maging susi sa mga kaalamang hinahangad mo.

Maging Computer Laboratory Assistant

Kadalasan, mga estudyanteng nasa second year or third year ang kinukuha dito. Kaya’t kung first year ka pa lang, mas maiging sa pagiging library assistant ka muna. Ang kainaman ng pagiging computer laboratory assistant ay libre ang paggamit mo ng computer, mahahasa ang kaalaman mo sa computer kaya’t nababagay ito sa mga nagbabalak kumuha ng kursong may kinalaman sa computer. Ang magiging trabaho mo dito’y manmanan ang mga estudyanteng gumagamit ng computer, sinisigurong walang ibubulsang parte ng keyboard o mouse at ang mga ginagawa’y hindi nakakasira sa computer. Kung may masisira, susubukang ayusin. Kadalasang sira ng computer sa paaralan ay ang pagka-virus nito kaya’t trabaho mo rin ang pag-iinstall ng anti-virus at mga paraan para hindi madaling masira ang mga computer.

Maging Student Janitor

Kung mas gusto mong mag-aral sa araw at magtrabaho sa gabi, puwede kang maging student janitor. Nagsisimula ang trabaho mo kapag tapos na lahat ng mga klase, kadalasa’y nagsisimula sa alas otso ng gabi. Mas malawak ang paaralan, mas marami itong kailangang student janitors, kaya’t malaki rin ang tiyansa mong matanggap. Sipag at tiyaga lang ang kailangan. Dapat ipakita mo rin na mapagkakatiwalaan ka para panatag ang paaralan na walang mawawala o masisira kung maglilinis ka sa mga silid-aralan at mga opisina.

Maging Fastfood Crew

Kung hindi ka papalaring makapasok sa paaralan bilang working student, puwede kang maging crew sa Jollibee, McDonald’s, Chowking at iba pang fastfood chains na meron sa lugar niyo. Sa ganitong trabaho, dapat meron kang deretsong apat na oras na ilalaan sa trabaho. Madalas, anim na buwan lang ang kontrata mo sa trabaho, kaya’t pang-isang semester lang bawat kontrata. Ang kainaman lang, kung merong Jollibee sa isang siyudad, marami ding ibang fastfood chains kaya’t puwede kang palipat-lipat kung natapos ang kontrata mo sa isa. Ang kadalasang hinahanap dito ay yung may pleasing personality.

Maging Kasambahay

Kung wala talaga sa nabanggit na puwede mong pasukan, puwede kang maghanap ng nangangailangan ng kasambahay na puwedeng mag-aral. Ang kainaman dito, libre na ang tirahan at pagkain mo. Marunong ka dapat sa gawaing bahay, magluto, at maglaba. Kung may mga anak ang magiging amo mo, maaari ring ikaw ang tiga-hatid at sundo sa mga anak nila.

Iba pang pagkakakitaan ng working student

Sa panahon ng enrollment, nangangailangan ang mga malalaking kolehiyo ng mga enrollment assistants na tutulong sa mga enrollment officers. Ito’y maghapong trabaho kaya’t sasahuran ka ng walong oras bawat araw.

Kung may talent ka na puwede mong pagkakitaan gaya ng pagtutor ng English sa mga Koreano o pagtuturo ng programming, puwede mo rin itong magamit para sa karagdagang kita. Pero tandaan mo na pandagdag allowance lang ito kaya’t kailangan mo pa ring magkaroon ng trabaho na gaya sa mga naunang nabanggit.

Kaya mo ba ito?

Kaya mo ‘yan. Dahil ako’y nakatapos sa kolehiyo sa pagiging working student din. Una, pumasok ako bilang library assistant. Pagkatapos ng isang taon, lumipat ako sa computer laboratory namin bilang computer laboratory assistant. Dito ko unang nahasa ang kaalaman ko sa computer programming. Dahil ang kinikita ko noon sa trabahong ito ay para lang sa tuition fee at ibang bayarin sa paaralan, kinakailangan ko pang pumasok bilang kasambahay ng isang librarian sa paaralan namin noon. Nakatulong ito para sa tirahan at pagkain ko araw-araw. Para sa mga projects at field trips ko sa Engineering na kurso ko, nagtrabaho ako bilang enrollment assistant. Nagtutor din ako ng Koreana sa programming. Tumatanggap din ako ng encoding jobs  noon. Dahil dito, nakatapos ako ng kolehiyo sa sariling sikap.

Ito pa ang magandang balita sa pagiging working student. Kadalasan, kapag naranasan mong maging working student, sisikapin mong makatapos sa pag-aaral dahil pinapahalagahan mo ang bawat pawis na ibinubuhos mo dito. Kaya’t malaki ang tiyansa mong makatapos sa pag-aaral. Sipag, tiyaga at panalangin lamang ang kailangan. Huwag lang pababayaan ang pag-aaral dahil sa trabaho.

Kayo, ano naman ang naging karanasan ninyo para kumita ng kahit pang-Jollibee lang noong nag-aaral kayo sa kolehiyo? Magkuwento na sa komento.

ay, wag malito bale pari talaga ibig ko sabihin. tinagalog ko lang. sabi kc nun mga nagtatrabaho dun ang bahay pari ay na sa candaba. bale pari ang tawag d2!

sagot ng classmate ko, eh tagalog daw kc xa. e2 sagot sa amen –>wag na kayong makulet ung nasa pampanga bale pari talaga pangalan mapa tagalog o kapampangan ka! hehe.

anywei highway. nagduty kc kame nun friend ko dun nung monday, domus pastorum na din new name nya ngayon. nag stay doon yung mga matatanda at retired na mga pari.

soo ano ginagawa namen doon? mostly wala naman tumutulong maglinis sa mga kasamabahay, nkikipag kwentuhan sa mga pari, kuha ng blood pressure, mga ganon lang. pero nag-eenjoy talaga ko mag-duty dun. kung pwede nga lang palagi nalng doon, kaso ang kailangan ko para maka pag board exam eh mga nanganganak, so no choice once a month lang talaga ang visit namen dun.

marami kaming nakakatuwang experience dun nun mga classmates ko, yung iba kwento lang nila sa aken.

1. kwento ni juliet: nagbabasa daw cla ng FHM sa may kusina, nang biglang dumating yung isa sa mga pari. LOL ayun todo sermon sila at sinumbong sa head priest. (natatawang pinapagalitan ni head priest mga classmates ko) for the sake lang na pagbigyan yung isang pari.

2. si father na 91 yrs old na. medyo ulayanin na sya, pero nakakatuwa talaga sya, sampong beses lang naman nya tinanong pangalan ko at kung baket andun ako. kaya ngayon pag kakausapin nya ko, mga 3x ko lang xa sasagutin at pag katapos magtatago na ako. maloloka ako sknya haha

3. si father na pinalinis sa amin yung kwarto nya, pag katapos ipalinis binigyan nya ko ng rosary at isang malaking booklet na dated 1992 pa. (grabe 1992? nkita ko andami pa nyang copies un) nun binuksan ko ung booklet eh mga pictures ng iba’t ibang parishioners d2 sa pampanga. hahaha

4. si father na sinabi sa aken na gusto rin daw nya mag-midwife. hahaha

5. si father na tinatanong ako sino daw ung nag mimisa sa lugar namen. edi sinabe ko ung name, eh pangalan pala nya yun! 1 year na daw syang hindi nag mimisa sa lugar namen (na-huli akon na hindi nagsisimba!)

6.si father na 80+ na, nagmisa sya at nagsermon. akala ko hindi na kami matatapos 5x ata nya inuulit bawat kwento nya. wahaha

7. nun pinag timpla ko ng gatas ung isa sa mga father, napaso sya. masyado palang mainit yung tubig na nailagay ko.

8. si father na 91 yrs ule. tuwing dadaan yung classmate ko ganto sabi nya “ay ang swerte naman ng kapatid ko” bkt po? ang taba taba mo kc. mga 20x yun wahaha. maiyak iyak yung classmate ko, na hurt yata. wahaha

9. si father padin na 91 yrs. old sinuntok sa mukha yung nag-aalaga sknya, biniro kc na magsuntukan sila. wahaha

10. biniro nila si father na asawa ko daw yung isa sa mga nurse na andun. sagot ni father “bket ang payat nya?” ay father 12 na kc anak nya, (mga walang hiya sila!) hehe

sOo ayun nga, masaya naman experiences ko sa lugar na yun. ewan ba kung bket yung iba hindi nag-eenjoy. tas andami pa pagkaen (halatang patay gutom) sa 6am-6pm na duty ko 5x ata ko kumakaen hehe.

2:00 pm ang duty ko. sa pagkaka-alam ko wala kaming clinical instructor nung araw na yon (sep16,2009). kaya napag desisyunan ko na magpa-late, bibili pa kc ko ng arnis at iniwan ko rin sa bahay ung envelope o, dahil mabigat. oo mabigat ang envelope! (wala pa kc akong 50kgs).

dumating ako sa hospital ng 2:30, sa isip ko dadagukan ko mga groupmates ko kapag inabsent nila ako, kaso ayun pala may C.I. (anak ng magaleng!) kulag mga late nako, kulang pa paraphernalia’s ko.

C.I: chona, bket ka late?

Chona: mam, bumili po ko ng arnis. (sabay pasok sa E.R)

chona: bket may C.I tayo?

classmate: nag-kamale daw sya ng tingen sa sched, kaya ayun.

Chona: nako naman, sa isip ko pa naman tayo alng kulang pa naman gamet ko.

(pag ka tingen ko ng attendance, absent ako)

Chona: (kausap ung arnis stick) ayan kc kasalanan mo yan, nimal ka na-late kc ako.

classmate: ano? loko ka noh, bket ako sinise mo.

chona: gaga, ikaw ba kausap ko? ung arnis ung kausap ko. buset kc na-absent ako dahil sknya.

classmate: ewan ko sayo.

chona: hehe, sawsaw ka kc hindi naman ikaw kausap ko :p

(ayun nga, hanggang ngayon pinag iisipan pa nun C.I ko kung iaabsent nya ko ).

hindi yan ung arnis ko. )

Nung first year ako, parati kong naririnig na “hell week” daw..pero ngayong 4th year na ko..parang hindi naman..kasi HELL MONTH ang nangyayari! ang laki-laki na ng eye bags kooo

Mahirap maging kolehiyo, pero kayang-kaya mo.

Mahirap maging kolehiyo, pero kayang-kaya mo.

Noong first year ako sa kolehiyo, sabi ng fourth year na kaklase namin sa Filipino, “Ang buhay kolehiyo ay mahirap. Merong papasok ka na di nakapaligo dahil isang oras lang ang tulog mo.” Hindi n’ya kasi kinuha kaagad ang Spanish subject n’ya noon kaya naging classmate namin sa Filipino. Iniisip ko noon, hindi lang siguro inumpisahan kaagad ang mga assignments kaya napupuyat sila sa paghahabol sa deadline. Pagdating ko sa third year, nagsimula na rin ang puyatan ko, mali pala ako ng akala sa sinabi ng kaklase naming ‘yun sa Filipino.

Mahirap maging kolehiyo, pero kayang-kaya mo.

Noong first year ako sa kolehiyo, sabi ng fourth year na kaklase namin sa Filipino, “Ang buhay kolehiyo ay mahirap. Merong papasok ka na di nakapaligo dahil isang oras lang ang tulog mo.” Hindi n’ya kasi kinuha kaagad ang Spanish subject n’ya noon kaya naging classmate namin sa Filipino. Iniisip ko noon, hindi lang siguro inumpisahan kaagad ang mga assignments kaya napupuyat sila sa paghahabol sa deadline. Pagdating ko sa third year, nagsimula na rin ang puyatan ko, mali pala ako ng akala sa sinabi ng kaklase naming ‘yun sa Filipino.

Narito ang kadalasang nagiging problema ng mga mag-aaral sa kolehiyo.

Problema sa Klase

Kung kumuha ka ng kursong mahirap tapusin gaya ng Nursing, Engineering o Accountancy, hindi maiiwasan ang puyat. Sinisisi mo ang mga guro mo sa high school at elementarya kung bakit hindi ka nila tinuruang maging mapagsaliksik sa mga inuturo nila, bagkus lahat ng aralin ay halos isubo sa’yo noon. Ngayong nasa kolehiyo ka na, hindi mo na nga halos maintindihan ang itinuturo ng instructor mo, tatambakan ka pa ng sangkatutak na assignment, project at research. Pagdating ng finals, kung hindi pasang-awa ang grado mo, may isa o dalawang subject na bagsak, at uulitin mo uli sa susunod na semestre.

Kaya’t mas maiging kumuha ng kurso na hilig mo para gaano man kahirap ang mga subjects mo, nasa puso mo pa rin ang pagpupursiging makatapos sa pag-aaral. Ugaliin ding magbasa ng mga ibang aklat maliban sa mga textbooks n’yo. Ang Internet ay punong-puno rin ng mga kaalaman tungkol sa kung anong gusto mong saliksikin. Ang Google ay laging nandiyan para tulungan ka sa paghahanap.

Problema sa Tirahan

Dito sa Baguio, masuwerte ka na kung mag-isa mo o dalawa lang kayo sa isang kuwarto sa boarding house n’yo. Karamihan, apat hanggang anim sa isang masikip na kuwarto. Mabuti sana kung limang-daan lang ang renta, ito’y umaabot sa P1,500 hanggang P2,000 bawat isa sa inyo. Kadalasan, wala pa dun ang bayad para sa tubig at ilaw. Bawat kagamitan mo na de-kuryente, isang daan pataas ang singil.

Maiging bago pa man magsimula ng enrollment, maghanap ka na ng boarding house mo para makapamili ka ng maayos-ayos. Kadalasang mas mataas ang renta sa malapit sa eskuwelahan, pero makakatipid ka naman sa pamasahe. Ikumpara mo ito sa mas malayo pero mas mura, at titingnan mo kung saan ka makakatipid. Hangga’t maaari, huwag kumuha ng kuwartong halos di pasukan ng hangin at sinag ng araw. At mas tahimik ang kapaligiran, mas mabuti.

Problema sa Pagkain

Kung noong high school at elementarya ka, ipinagluluto ka ng nanay mo ng paborito mong adobo at fried chicken, ngayong nasa kolehiyo ka na, nagtitiyaga ka sa Lucky Me Pancit Canton sa umaga, burger sa may kanto ang tanghalian, at lutong ulam na budget meal ang hapunan. May mga estudyante ring gustong magtipid kaya’t sinusubukang mamalengke ng gulay at galunggong. Pero di magtatagal, balik ulit sila sa lutong ulam sa turo-turo dahil ang mga boardmate nila’y nakikikain na rin na walang ambag kung sila’y nagluluto.

Kung minsan, mas makakatipid ka rin sa budget meal. Siguraduhin lang na malinis ang binibilhan mo. Pumili ng ulam na bagong luto. Kung balak n’yong magluto, siguraduhing may listahan ng mga nagamit sa pamamalengke at pagluluto at yun ang gagamiting basehan sa kontribusyon ng bawat isa sa inyo. Dapat ang bawat isa sa inyo’y may tukang tungkulin, gaya ng pagluluto, paghuhugas ng pinagkainan at pamamalengke. Nang sa ganun, maiwasan ang samaan ng loob kung ang iba’y hindi tumutulong sa paghahanda ng pagkain.

Problema sa Pera

Masuwerte ka kung malaki ang binibigay ng mga magulang mong allowance o laging dumarating sa oras. Pero karamihan sa mga mag-aaral sa kolehiyo, nakakaranas ng nauubusan ng allowance bago dumating ang susunod na padala ng mga magulang. Kaya’t mainam kung meron kang mga kaibigan na madaling utangan. Pero huwag kalimutang magbayad agad kung natanggap mo na ang allowance mo para sa susunod, makakautang ka uli kung kinakailangan.

Kadalasan kasi, mahilig ang mga estudyanteng gumimik kapag dumadating ang allowance. Mahilig ding bumili ng kung anu-ano na hindi naman kailangan. Ang iba’y nauubos ang pera sa araw-araw na paglalaro o pagcha-chat sa Internet café. May narinig pa ako minsan sa jeep na tumatawag na lalake sa magulang, sinasabing kulang na kulang daw ang allowance samantalang kasama naman ang girlfriend kagagaling sa date. Kaya’t iwasan ang magbisyo kung kasyang kasya lang ang pera para sa pag-aaral. Mainam ding ipagbigay alam sa mga magulang ang mga gastusin sa paaralan, sa tirahan at sa pagkain. Nang sa ganun, wala kang maririnig kung ika’y humihingi sa kanila. At kung mas mabuting mas maaga mong sasabihin ito para makapag-ipon sila ng ipapadala sa’yo.

Kayo, anong naging estudyante blues n’yo nung kayo’y nasa kolehiyo? Magkuwento na sa kumento.

Mga asignatura sa kolehiyo.

Napansin n’yo ba na sa isang tingin mo pa lang sa isang grupo ng mga estudyante sa kolehiyo, alam mo na kung anong kurso ang kinukuha nila? Ito’y dahil merong mga katangian ng mga estudyanteng ito na wala sa ibang mga kurso.

Narito ang paboritong kuning kurso ng mga Pinoy.

8. Bachelor of Arts Major in Political Science. Sila ang susunod na henerasyon ng mga politiko. Kadalasan, dito nagsisimula ang mga gustong maging abogado. Kung hindi sila pinalad na maging abogado, tumatakbo sila bilang SK Chairman o konsehal sa bayan nila.

7. Bachelor of Arts Major in Mass Communication. Kadalasan, sila ang maiingay na estudyante. Kinakailangan nilang ugaliing maging maingay kasi ang magiging trabaho nila ay maging reporter o DJ ng radyo, at kung papalarin, maging host sa telebisyon gaya ng ABS-CBN at GMA-7. Sila rin ang mga estudyanteng mahilig magsuot ng kung anong uso.

6. Bachelor of Science in Accountancy at Commerce. Sila ang mga estudyanteng mahilig sa numero. Kung pera ang hilig mong kuwentahin, ito ang nababagay sa’yo. Kung hindi ka pumasa sa Accountancy, meron ang Commerce Department na handang sasalo sa’yo. Marami silang major na puwede mong pagpipilihan. Merong Entrepreneurship para sa mahilig sa negosyo, Management Accounting kung gusto mong maging consultant sa pabrika at Banking and Finance kung gusto mo sa bangko. Kadalasan, dito matutuklasan ng mga estudyante ang hilig nila sa negosyo.

5. Bachelor of Elementary/Secondary Education. Sila ang susunod na henerasyon ng mga guro. Sa uniporme pa lang nila, makikilala mo na silang guro. Magnanais kang sana, ganitong edad na lang ang guro mo sa Pilipino noon.

Kung ang pangarap mong gawin pagkatapos mong mag-aral ay ipamahagi sa mga kabataan ang napag-aralan mo sa loob ng labing apat na taong pag-aaral, ang kursong ito ang kukunin mo. Kung gusto mong magturo sa elementarya, ngayon pa lang, turuan mo na ang sarili mong masanay sa ingay ng mga bata, at maging kalmado. Kung hindi, uubusin mo ang iyong oras sa pagpapatigil sa ingay nila.

4. Bachelor of Science in Computer Science/Information Technology. Sasabihin ko sana, ito ang nababagay na kurso para sa mga iilang nerd at geek na estudyante. Pero dahil isa ito sa mga sikat na kurso, marami pa rin ang kumukuha dito, mapa-nerd o hindi. Pero iilan lang talaga sa kanila ang magiging rockstar na programmer. Mahirap nga naman talagang bumuo ng isang software kaya’t naibabaling na lang ng ibang estudyante ang atensyon sa paglalaro ng Ragnarok, Counter Strike at Dota habang tinatapos ang kursong ito. Pero huwag mag-alala kung ito talaga ang gusto mong kuning kurso, dahil marami ring ibang trabaho maliban sa programming kung natapos mo ang kursong ito.

3. Engineering and Architecture. Maraming majors din ito. Merong Civil Engineering, sila yung gumagawa ng gusali, daan at tulay. Chemical Engineering naman kung sa Procter and Gamble o sa Unilever ang pangarap mong trabaho balang araw. Electronics and Communications Engineering naman kung gusto mo sa Texas Instruments, sa PLDT, sa Smart Communications, sa Globe Telecom o sa Sun Cellular.

Ang mga estudyante dito kung manamit ay kadalasan rugged look, ang mga first year ay parang ninja sa bitbit na T-square. Walang oras mag-ayos sa sarili dahil sa mga projects at templates na tinatapos. Ang iba’y laging iniisip kung bakit hindi nila natapos sagutan sa loob ng isang oras ang isang tanong na seatwork nila. Matitindi ang mga ito sa Math. Ang almusal nila Algebra at Geometry, tanghalian Logic, Probability at Statistics, at hapunan nila ay Differential at Integral Calculus.

2. Bachelor of Science in Hotel and Restaurant Management. Ang mga ibang paaralan ay isinasama na rin ang Tourism sa kursong ito. Ang bagsak kasi ng mga magtatapos dito ay sa mga hotel at restoran. Kung ikaw ay mahilig magluto, bagay sa’yo sa restoran. At kung hilig mo lang ngumiti, pwede ka pa rin dito, bagay ka naman sa hotel. Ang mga estudyante sa kursong ito ang kadalasan may pinakamakulay na uniporme.

1. Bachelor of Science in Nursing. Karamihan sa mga kumukuha ng kursong ito ay ang mga may balak maging OFW. Maaaring naging pangarap nila mula pagkabata na “gustong makatulong sa mga may sakit”, o pangarap ng mga magulang para sa kanila dahil nakita nila ang kapit-bahay nilang nakapagpatayo ng malaking bahay dahil ang anak nila’y isang nurse sa Amerika o sa London.

Ang mga Nursing na estudyante ang kadalasang nakikita nating nakadamit ng puti na lumalabas sa gabi para mag-duty sa hospital. Sila yung mga malinis manamit, laging nakapusod ang buhok, at may stockings na puti. Sila din yung mga umiikot sa mga liblib na barangay para mag-interview sa mga magulang kung paano nila ginagampanan ang mga tungkulin sa bahay magmula sa pagpapakain sa mga bata hanggang sa pangangalaga ng mga anak na may sakit. Matinding puyat, disiplina, mahal ang tuition fee, affiliation fee at miscellaneous fee, at mahirap ding pumasa sa board exam kapag Nursing ang kinuha mo, kaya’t mag-isip-isip ka muna kung kaya mo talaga ang kursong ito. Kaya’t hindi na tayo magtataka kung bakit halos lahat ng mga nurses natin ay gustong pumunta sa ibang bansa para doon bawiin ang pera at pagod na pinuhunan nila sa kolehiyo.

Sana’y maging gabay ito sa mga nagbabalak kumuha ng mga ganitong kursong nabanggit. Kayo, anong napansin nyo sa mga kursong ito noong nasa kolehiyo pa kayo?

Ang pagiging First Year College ay patikim pa lang ng buhay kolehiyo. Salamat kay Cobrasoft sa larawan.

Ganito ang kadalasang nangyayari sa isang estudyanteng magkokolehiyo.

Bago Sumapit ang Enrollment

Tapos na ang Graduation Party ng valedictorian n’yo. At habang papalapit ang enrollment, di ka mapakali dahil sa galak. Hindi ka makapagpasiya kung saan ka mag-aaral. Sa Baguio ba, sa Maynila o sa State University ng probinsya nyo. Doctor, engineer o nurse kaya? Naaalala mo nga ang madalas mong binabanggit noong bata ka na ‘Gusto kong maging doktor, para matulungan ang mga may sakit.’ Pero ngayo’y parang mas gusto mo nang maging nurse, pero ang mga barkada mo’y Engineering daw ang kukunin.

Pero sabi mo sa sarili mo, ‘Kaya ko ito.’ Ang guest speaker n’yo nung graduation sa high school na si mayor ang naging inspirasyon mo. Sabi nya,

‘Ang edukasyon ang pag-asa ng Pilipino. Kayong mga kabataan ang pag-asa ng bayan. At huwag nyo sanang kakalimutang magsilbi sa bayan gaya ng ginawa kong pagsisilbi sa bayang ito sa nakaraang tatlong taon. Gaya ng pagpagawa ko ng gymnasium, pagpapasemento ko ng kalsada ng Barangay Uno. Kaya’t sa darating na eleksyon, sana’y blah blah blah, blah blah blah.’

Samantala, ang mga magulang mo’y abala sa pagbuo sa maaari mong gastusin sa enrollment, wala pa dun ang gagastusin mo pagkatapos ng enrollment. Maaaring ang magulang mo’y isang OFW na nananalangin na sana’y hindi tamaan ng krisis ang kumpanya nila o ng amo n’ya. Maaaring ang magulang mo’y isang magsasaka na hindi muna binayaran ang utang sa pagkakasangla ng lupaing sinasaka para lang may maipabaon sayo. Ang ibang mga magulang ay nag-loan sa SSS, GSIS, Credit Coop o sa isang Bombay.

Araw ng Enrollment

Sa wakas, samapit ang enrollment. Pinalad kang pumasa sa entrance examination sa napili mong paaralan. Nalula ka sa dami ng mga estudyanteng nagpapaenroll. Una mong naranasang makipagsiksikan at pumila ng linyang parang ayaw nang gumalaw. Maswerte kayo dahil may Block Section sa mga First Year na estudyante kaya’t hindi mo muna mararanasan ang mag-shopping ng schedule. Kaso kulang ka sa requirements, wala kang dalang 1 x 1 ID picture. Kaya’t takbo ka sa Rush ID photo shop. Buti na lang computerized na ang enrollment system ng napili mong paaralan kaya’t napaiksi ang dati’y dalawang araw na pag-eenroll. Nakahinga ka ng maluwag nang sa wakas, nakabalik ka na sa masikip na kuwarto ng boarding house mo. Kumpleto na sana ang saya mo’t sa wakas, First Year College ka na, kung maganda lang sana ang kuha mo sa ID mo.

Patikim ng Buhay Kolehiyo

Sa unang araw ng klase, medyo nagkakahiyaan pa kayo. Pero di mo maiwasang titigan ang nasa harapan mo. Nasabi mong s’ya na ang bagong crush mo at napagtanto mong pangit pala ang apat na taon mong crush sa high school. Pero kung gaano ka nabighani sa bagong crush mo, s’ya namang tindi ng sumpa ang abot ng matandang guro mo sa Pilipino sa ‘yo, na nagbigay agad ng takdang aralin sa unang araw ng klase. Ganun din ang guro mo sa English, na ipinagdiinan ang pagtawag n’yo sa kanya ng Professor at hindi teacher.

Pagkatapos ng unang dalawang oras mo sa kolehiyo, parang ayaw mo nang tumuloy sa pangatlo, pang-apat hanggang pang-walong klase mo. Kung hindi mo lang iniisip ang nakasanglang lupain n’yo, ang pinagbentahan ng kalabaw nyo, bukod pa sa ikaw ay panganay sa pamilya o mga dalangin ng mga magulang mo na ‘Anak, ikaw na lang ang pag-asa naming umasenso sa buhay…’

Kaya’t nasabi mo na lang sa sarili mo, ‘Maligayang pagdating sa kolehiyo sarili ko. Alam kong simula pa lang ito ng buhay kolehiyo.’

Abangan ang iba pang bahagi ng seryeng ito. Kayo, anong naging karanasan n’yo sa unang taon n’yo sa kolehiyo?

magdo-dota kami. x)

tapos inom maya.

walang kwentang post.

Inside F-204, a computer room

Kapag uhaw ka, walang magagawa ang kahit anong babala.

At kahit na bawal,  papayuhan ka pa ng guro mong kuhanan ng litrato ang sarili mo.

Yan ang unang tinanong samin ng guro namin sa klase namin sa History 18, European History. Sinagot ko,”lolo ko.” Kaya pinayagan kaming humawak ng batong milyon milyon na ang tanda.

1. Habang nag-qu-quiz

2. Kapag dinismiss na ng prof

3. Habang nag-aaral

4. Pagtanggap ng long exam

5. Pag smart kang sumagot

6. Pag nasuspend ang pasok dahil sa bagyo

7. Dinibdib mo ang pag-aaral tapos wala naman palang quiz

8. Pag lumabas na mga results ng grades

9. Pag nanghihinayang ka sa one point para pumasa

10. Pag binati ka ng crush mo

11. Pag gusto mong maghiganti sa kaaway mo

12. Pag magcucut ka ng class

13. Pag kausap mo ang crush mo

14. Tuwing enlistment

15. Pag di mo aalam paano sagutan yung quiz

16. Pag naghihintay ng jeep

17. Wala ka nang maintindihan sa pinagsasabi ng prof

18. Pag umaasang magbibigay ng plus

19. Ginagawa para pumasa ka

20. Pag feeling mo binigay mo na best mo pero di pa rin sapat

21. Pag nabrain-freeze nung uminom ng shake

22. Pagkatapos ng exam

23. Pagkatapos ng lunch

24. Pag tinatamad mag-aral

25. Pag uwian na

Wala itong kasing hirap, kasing masaya, at kasing  nakakabaliw. Kaya naman, napapabihis ang mga Atenista ng ganito.

Battle of Belfield (February 16, 2009)