I received this e-mail today at 3:47 a.m., approximately 15 hours ago right now. And mind you, this e-mail made my day somehow even if this one appears to be a spam [and me, stupid]. ha ha ha ha

Hi,

How are you? I hope you are fine,  I am Miss Joyce. I came across your profile today browsing on this site (multiply.com ).  it seems like some thing touched me, I  started having some feeling in me which i have never experience in my life before,  so i decided to write you.  l will like to know  more about you,  as i will appreciate hearing from you soon so l can send you my pictures for you to know whom l am and more about me.

Age, Color and Distance i believe has got nothing to do with friendship. I believe we can move ahead from here!!

As i wait reading  your mail soon,do have a pleasant day.

Yours,

JOYCE

Another reminder that while we’re asleep, life happened. In this case, I touched something inside Miss Joyce’, whatever that maybe.

To Joyce, phish be with you.

Lumalabas ako ng bahay bitbit ang sarili ko, baon-baon ang kakarampot na katinuang natitira sa pagkatao ko at hawak ang isang porsyentong pag-asa na magiging matiwasay ang buong araw ko. Ngunit subalit nakakabwisit na shit na malagkit nasa bus pa lang ako unti-unti ko nang nararamdaman ang pagwawala ng mga tornilyo sa utak kong laging sabog. Lechugaspunyemasbarabashestas na traffic yan dalawang oras akong napanis sa pagkakaupo sa bus! Di bale sana kung pagbaba ko ng bus ay nandon na sa pagmumukha ko ang impyernong kinasasadlakan opisinang pinapasukan ko sa araw-araw. Pero hinde eh… kailangan ko pang maglakad ng kinse o dalawampung minuto at depende pa yun sa timpla ng mood ko kung kekendeng ba o kekembot ako.

Ang nakakasama pa ng loob at balakang jan pagdating mo sa impyerno opisina di ka pa nga nakakaupo maririnig mo na ang pagngawa ng nakakapraning na telepono na kahit nasa bahay na ako ay kumikiriring pa rin sa tenga ko. At sa oras na may tawag para sayo pihadong sasakit ang bangs mo! Lahat sila URGENT! Parang a matter of life and death! Wala kang karapatang tumanggi kasi nga daw URGENT! Kaya pati paglilipgloss ko naisasantabi lalong-lalo na ang pagwiwi! Tapos pagkatapos ng sapilitang pagkumbinsi mo sa sarili mo na kailangan mong huminahon para maisakatuparan ang mga pesteng yawang hiling ng mga kliyenteng sarap pagbabamboohin sasabihin sayo ang nakakapagpantig tengang linyang ganito “please cancel it, sudden changes has been made“. Hindi ba nakakaaning?

Sasabayan pa ng isang impakta na kapag sumalampak sa upuan niya ay awtomatikong madidikit ang pwet niya dahil hindi makatayo at halos mapigtas ang litid ng lalamunan sa kasisigaw ng kung sino-sinong pangalan para lapitan siya para mag-utos na parang reyna. Punyeta sarap sigawan ng “MANAHIMIK KA!”. Hindi gamitin ang extension ng telepono, nakakairita. Doble ng sahod ko ang kinikita ganon lang ang ginagawa nakakaimbyerna!

Tapos biglang magdadatingan pa ang mga hinayupak na mga ninjatartols na kung makautos ay daig pa ang Diyos. Yung isa may ipapahanap. Yung isa may ipapatype. Yung isa naman may ipapaprint. Tpos yung isa may ipapaedit.At yung isa may ipapagawa tapos nagtinga lang ata ay biglang babalik at itatanong kung tapos na. Nasaan ang HUSTISYA?!

Tapos tatawagin ka ng amo mo bakit daw di pa tapos yung pinapagawa niya sa akin. Paano ko matatapos yun eh di ko na nga alam kung anong aatupagin! Dapat daw kasi inuuna ko yun dahil URGENT yun! Tinamaan ng lintek na magaling ang sarap kulutin ng panot niyang ulo! Hindi ka na nga kumain! Masasabon ka pa! Hindi ko trabaho tinatrabaho ko!Tapos sasabayan pa nang pagbuhos ng sandamakmak na istorbo, paano ko pa matatapos ang trabaho ko!Sabihin nyo!!! Hindi ba niya alam kung gaano na kagulo ang buhok ko? Jusko po oo! Ang ganda niyang i-camehame wave!

Nakakainit ng bunbunan!Nakakaubos ng lakas! Nakakaubos ng pasensiya.Nakakalagas ng buhok! Nakakataas ng dugo!Nakakaubos ng bait!

Nakakawasak ng utak!