Au programme de l’émission du 12 novembre :

- Une pelletée de haikus pour accueillir l’hiver

- Le Kodo, ou l’art traditionnel des tambours/taiko

- Musiques actuelles : Noise, Zeuhl, et autres menus plaisirs

- Le Butoh, danse des ténèbres . De Tatsumi Hijikata à Sankai Juku

Et + encore ! héhé

J’ai abordé au cours de l’émission le Butoh, une forme de danse contemporaine très sombre, apparue au Japon au tournant des années 1960 sous l’impulsion du danseur TATSUMI HIJIKATA . Je vous rappellerai ici quelques grands noms du Buto, et vous invite à regarder les vidéos de Butoh mises à votre disposition .

Il est fortement déconseillé aux dépressifs profonds et aux suicidaires de regarder ces vidéos sans avoir compris au préalable que le Butoh n’est pas censé exalter la mort, mais bien exalter l’esthétique du corps et du mouvement, même au coeur des ténèbres les plus obscures …

Quelques noms à retenir :

TATSUMI HIJIKATA – initiateur du genre . L’article dédié à ce grand danseur sur Wikipedia English est assez exhaustif selon moi. Je vous invite en outre à regarder l’excellent film de Natsu No Arashi qui lui est consacré .

KAZUO OHNO – un des pionniers, qui a longtemps travaillé avec Hijikata avant de suivre sa propre voie dans le Buto, moins technique mais davantage axée sur le ressenti . Son fils, YOSHITO OHNO, est également un danseur Buto reconnu .

La troupe DAIRAKUDAN – Créée au début des années 1970, c’est un des piliers de la philosophie Buto. Ils ont légué au Buto quelques caractéristiques : les crânes rasés, la blancheur des corps ou des costumes … Je vous invite à consulter leur site Internet, ainsi que les multiples vidéos de leurs nombreux spectacles sur Youtube .

La troupe SANKAI JUKU – figure majeure du Buto nouvelle génération, utilisant une mise-en-scène plus sophistiquée, des chorégraphies moins violentes … Ce qui leur permet de toucher le grand public. Ils sont en tournée perpétuelle autour du monde, et leurs spectacles sont un délice des sens, un délire d’errance (haha) . De nombreuses vidéos sont disponibles sur youtube …

Le chorégraphe KATSURA KAN – c’est lui qui m’a fait découvrir l’univers du Butoh . Un génie du Butoh, qui marie à la perfection le Buto traditionnel et ses branches les plus innovantes . Je vous offre ici une vidéo présentant deux chorégraphies, “Time Machine” et “Beckett Butoh“, radicalement différentes l’une de l’autre dans leurs ambiances et leur réalisation, qui vous offriront un aperçu complet du Buto . Selon moi, s’il ne faut voir qu’une vidéo, que ce soit celle-ci …

Enfin, je vous laisse le soin d’explorer les multiples ramifications du Buto, que l’on retrouve aux quatre coins de la planète, mis à toutes les sauces … Pour le meilleur comme pour le pire .

Eto ang alaga kong aso, si Aisis. Isa siyang basset hound o mas popular sa tawag na hush puppy. Tuta pa lang siya diyan, wala akong picture niya dito sa office na malaki na siya e.

Malambing na aso si Aisis, iba nga lang ang pagkalambing niya dahil ang lambing niya ay ngat-ngatin ang kamay ko. Ever since nung tuta pa siya at ngayong 7-8 months old na siya ay ganun pa rin ang hobby niya, hehehe! Kumusta naman ang kamay ko??? Kung ikukumpara sa iba namin naging dog ay hindi pa siya malala dahil nung dati ay nagkakasugat ako sa braso at binti sa kakulitan nila. Kung ang braso at binti ko ang lupa ng mundo ay nagmistulan itong battle ground sa dami ng sugat at peklat dahil sa kalmot at kagat (buti na lang hindi na visible ang majority ng peklat ko, meron na lang ilan natitira na di rin kapansin-pansin), akala tuloy ng teacher ko nun pag pumapasok ako sa school ay binubugbog ako samin, pero tama naman siya dahil nabubugbog ako sa mga aso namin. Pinuntahan pa nga ako ng teacher na yun sa bahay namin dahil ayaw niya maniwala na aso lang namin ang may gawa ng mga sugat ko. Ang bait niyang teacher, talagang concerned sa mga students niya, sana dumami pa ang mga katulad niya. Nawala nako sa topic!

Anyway, dahil na rin ayoko na maging battle ground ulit ay binibilan ko siya ng buto na gawa sa raw hide. Gustong-gusto niya to, andun lang talaga ang atensiyon niya kapag nasa kanya na. Ang hilig naman niya ngayon ay makipag agawan ng buto, parang tug of war kami palagi. Favorite din niya ang maglaro ng fetch, ihahagis ko lang yung buto or yung bola niya ay hahabulin at kukunin niya na yun tapos tug of war nanaman, hehehe! Tuwing gabi lang namin to nagagawa dahil may work ako. Nung mga unang beses na binibigyan ko siya ng buto, matagal bago niya nauubos, pero ngayon wala pa yatang 30 minutes ubos na niya pero kapag inaabala ko siya sa pagngat-ngat, di niya agad nauubos.

Sabi ng kasambahay namin hindi raw effective ang shampoo ni Aisis dahil kapag pinapaliguan niya/namin siya ay within the day nawawala rin yung fragrance ng shampoo kaya palit nanaman ako ng brand ng shampoo niya kahit mas mahal. Every two to three days ang paligo niya kaya mahalaga na matagal ang effect ng shampoo.

Sa Ace Hardware ako bumibili ng mga kailangan ni Aisis kasi mas mura dun kumpara sa supermarket at mga pet store. Pati pagkain niya dito ko na rin binibili maliban sa vitamins kasi Centrum lang ang puwede sa kanya sabi ng vet niya. Sabi ng ate ko spoiled daw si Aisis sakin at lagi niyang dialog pag napagku-kuwentuhan nila ni mama ay laking Bear Brand daw si Aisis (di pa nakita ni mama ko si Aisis), nung tuta pa kasi siya ay laging yun ang gatas niya hanggang sa mag 6 months siya.

Magastos siya alagaan, compared sa mga naging aso namin before. Sulit naman kasi napapasaya niya ko at sana ganun din ang nagagawa ko sa kanya. Ang pinanghi-hinayangan ko lang ay hindi ko nagawa ang ganito sa previous dogs namin kasi wala pa akong work nung panahong yun.

Voima Kustannuksen nettilehdessä, FiFissä, on kiinnostava juttu iranilaisesta butotaiteilijasta Mehdi Farajpourista. “Samaan aikaan kuin baletti pyrkii kauneuteen, buto taistelee sitä harhaluuloa vastaan, jonka mukaan maailma olisi nyt rauhan paikka”, hän sanoo. Johanna Sarjaksen kirjoitus löytyy täältä. Ja kannattaa tsekata samalla FiFin muukin tarjonta.

L’ENFANT ROI 02 rêve from boukhari boubaker on Vimeo.

Conhecida no mundo ocidental como “A dança das trevas” o butô surgiu no japão nos anos 60, desenvolvida por Tatsumi Hijikata, e tinha como objetivo expor as marcas do que a segunda guerra mundial provocou. Até hoje ela não consta no Japão como uma dança típica. É composta por dançarinos pintados como mortos, que com expressões etérias realizam movimentos leves e lentos, passando idéias complexas e criando uma estética mórbida, muitas vezes gortesca e amedrontadora.

O vídeo a seguir é uma exibição urbana da dança. Quatro dançarinos rodeados por uma platéia atônita expõem todo o bizarro que só o Butô consegue transpassar.

Intro.

The airport was no different from other airports, long corridors and empty , where no one stops, that lead to the hall of the mechanical gateways, where everyone expects to have no lost their luggage, but this time, before going out, we had to go through the control of passports . Within his cabin, the guard sealed passports with rythmic and repeated blows of tampon, he look us something frown, as if we were partly responsible for the tendinitis that undoubtedly he has to suffer in silence. Then suddenly he made to disappear our documentation behind a curtain that divides the cockpit, where, at least, two or three women dressed almost nuns-like, piled inside that cubicle, they made hardly some kind of testing before returning us, the passport and calm.Like almost everything man, with an identical  mustache and haircut, the guide from our agency was waiting for us smiling, with a poster aloft, putting to us aside after a short greeting, as soon as we went out from the metal detector.
At night, travel by minibus to the hotel was a little shocking, move around the city at that time seemed like a really risky thing, an alluvion of vehicles, demanding the pass each other, playing repeatedly their horns, crowded the  highways in all directions, while passers with children by the hand, they crossed indolently among the traffic, apparently risking their lifes. I did not see any traffic light, it appeared that there were none, not seemed to be necessary, there was no evidence of anxiety on the faces of those involved, nor I saw any accident , it was surprisingly the normality.

The microbus stopped at a barrier at fifty meters from the hotel entrance, then a soldier with a trained dog was lifted from a kitchen´s chair, and a little bored, they walk around the vehicle, the guide told us,in jocular tone, that they only were seeking bombs. Soon after, we had to cross under the strict supervision of a police officer, a scanner at the entrance to the hotel, I remembered that phrase that the Doctor of Health Abroad said, a few days before , “do not worry, it’s a very peaceful country.” We just leave from the scanner, when in the center of the reception,  an elegant circular great room with large windows giving the river, suddenly, we meet to a woman, singing a soft classical melody while she was playing piano at the same time, something which I found disconcerting given the circumstances. I realized that  I was an “happy angel” when I paid 30 euros for a visa,  to enter the country, on which it had printed that it cost $ 15.
The hotel was splendid, sited in the heart of the city, nestled at the tip of an island in the middle of the river, from what it takes its name. We could sleep there only one night. We breathe, literally, when finally climbed into the room, so tired, after nine hours between shipments, waiting at airports, flights, we just would have four or five hours to rest before starting the next day’s excursion. Until then, everything had been pure routine, but in reality and despite everything, we felt that it had gone quite well. The hotel terrace offered a breathtaking view of the city, the circulatory frenzy seemed to have waned somewhat at this hour, I spent a few minutes away out there, but what kept me there was not the pretty reflection of the lights in the water, it was to know that behind the mist night, behind the lights of the city, within walking distance, on the outskirts, from several thousand years ago, what so far only had been the subject of many hours of reading.

I.

Within the triangle formed by the ancient cities of Iunu (Heliopolis), Jem (Letopolis) and Men nefer (Memphis), it is deploying on the bisector from the vertex of Heliópolis to the incenter, Cairo (Al Qahira Masra, too) is also the point from which it opens up the arms of the Nile delta.

Letopolis acquired dominance, with the approval of the holy city of Heliopolis, after the Coalition Osiríaca of Busiris in Lower Egypt, was defeated by the coalition of Nubt from Upper Egypt, in favor of Seth. Great changes occurred at this time, in the form of government of Lower Egypt and eventually into people’s lives, from the times of the social revolution of Anedjti in Busiris, where the kings were elected by the assembly, before the reign Osiris’s own (yes, earlier) who died at 28 years of his mandate during a battle against the South, until the establishment of hereditary monarchy during the regency of Horus in Letópolis. Changes that did not like  in the coalition and caused the sedition of Hermópolis (Per Djehuti) and Sais, and  that only forged with the definitive establishment of monarchy of Horus (in the style of Letópolis) in Buto, we do not know how. We know that the reason for the discord was Abydos, Busiris´s colony in Upper Egypt, it was founded by Anedjti to support the expeditions in search of gold. Over time most of the economically strong cities in the delta, founded colonies in Middle Egypt, mainly to protect the traffic of their goods. The war was inevitable and the victory of the coalition under the mandate of Buto against the feudal lords of the South in Edfu, if did not result in the annexation of Upper Egypt, meant the destruction of feudal power. Violent social movements in Upper Egypt rose to Min (god of agriculture at the Osiris style ) to the rank of official religion at the expense of Seth, begining in Ipu (Panopolis), where someone outside the nobility, came to power by a similar process which led to Anedjti in Busiris to wrest control of the upper classes and with the probable support of Buto spread their revolution to Gebti (Koptos), which was important for its connection to the Wadi Hammamat, the route of the caravans to the Red Sea, from there the revolt is extended to all cities in the South, which all of them systematically adopted the new cult of Min, a situation that led to the advent of the monarchy in Nekhen (Hierakompolis) Two states, Nekhen and Buto, a single religion, but did not last long, The absolute power of Buto soon became unbearable for most of the nomos of Lower Egypt that eventually split off, moment that Asian tribes took advantage to invade the territory. The prints from the handle of the knife of Gebel el-Arak seem to see these events. The Hierakompolis monarchy  moved his capital downriver, to Abydos (Tinis), ready to face the situation.During this period, was born the first dynasty unified the two lands, monarchy of the south, from its new capital at Abydos took control, struggling with the Asians, and conquering at the same time the delta´s lands.  in the Narmer´s palette, you can see the ten decapitated bodies of the magistrates of Metelis (Hermopolis mikra), the city that led the last resistance after that Buto was dismantled. The kings of the south were the first to use the two crowns, the bee of Sais and Buto, with the cane of Nekhen, hieroglyphic symbols of the kings of Upper and Lower Egypt. All these facts are prior to the year -5000, and contemporary  with social phenomena that marked the end of the Uruk´s age in Mesopotamia, prior to the establishment of what has been called the Archaic Period dynastic.

References: “History of Ancient Egypt”, Jacques Pirenne.

Disimulado. Kung bumalik …. maliit na apseomyeon nawala lumapit malaki. Gilhada mas malaki. Molahnaenda .. Hyungitda sa Agosto. Ang Linggo went down sa Seosan. Gamchwora talento. I’ll ay bumalik muli. Paghahanap para sa mga nawala treasures. Gilhada pumunta sa timog. Ko na humantong sa mga militar upang labanan. Kababaang-loob ay isang magandang katangian … pinagpala na magkaroon ng isang hamak na tao. Ghosn big lead. Bisiro sa bareum mabuti. Ang maginoong said. Kung ikaw ay makakuha sa likod ng mga dalubhasa sa mga mabuting apseomyeon ay baluktot. Timog-kanluran pumunta makakuha ng isang kaibigan. Nawala ko ang isang kaibigan sa Northeast. Ayon gilhada pagmamahal.
At lahat ng bagay sa loob nito gonwon fundamental’re jigeuk arises. Sunseunghanda sa langit. Gonuideokeun
Sitneunda duteowoseo ng tubig sa mga ito. Sa pamamagitan ng kabanalan mugang upang tumalima. Lahat ng mga bagay na konektado sa hamhonggwangdae. Mares jiui uri, sa lupa ay hindi manghinayang kahulugan. Sunud-sunuran umiiral, ay isang ginoo na nagkaroon na gawin.
Nawala na sundan sa likod ng mga award apseomyeon makakuha ng baluktot. Kunin ang iyong mga kaibigan pumunta sa timog-kanluran.
Kaya na allied sa mga tindahan. Nawala ko ang isang kaibigan sa Northeast. Kaya, ito ay sa wakas kagalakan. Ang path ng kwadra lupa mugangham (walang hangganan) pagsira.
Pumunta sa likod ng mga yusunhi gwaeneun. Sa pagkawala ng mga ari-arian, ngunit ang hirap sa trabaho at got sa likod ng mga big, pangit, ay hindi kaunlaran. At lakas, hindi isang filipino hapchyeora iba.
Ghosn, isang asawa at asawa na humawak opisyal upang maglingkod ang hari, kaya walang kasigla-sigla, tulad ng bisiro na makakuha ng may-ari ay hindi mawawala na sundan. Taeneun lumapit bumalik sa malaki sa maliit. Gilhayeo gumagana. Taeneun lumapit malaki sa maliit. Gilhayeo gumagana. May isang sama-sama ng isa tonghagi ang lahat. Ay nangangahulugan ng isang halu-halo na ang parehong kasalanan. Well yangyigo baligtad
Sunud-sunuran gutsego loob out, sa loob at sa labas ng mga tatak-koreo mabait, mabait-destruct dahil sa mga paraan ng pagpalit ng mahabang lagyan ng tatak-koreo.
Ito ay kilala gilhayeo gwaeneun. Kung ang isang tao ay isang magandang katangian gilhayeo trabaho. Ay makamit ang ninanais na trabaho. Lagyan ng tatak-koreo at ang pulitika ng maginoong sa buong mundo ay isang walang iniintindi pagpunta out. Ay ang mga claims sa ang halaga sa itaas at sa ibaba ng lakas na tonghage.
May Pacific bansa upang makakuha ng acquainted mapanatili ang kaayusan ng lipunan at ang mga pamilya ay okay. Lagyan ng tatak-koreo mula sa loob, ang isang ginoo na walang anumang mga karagdagang ado, kumuha ang pulitikal na kapangyarihan.
Lim ilog ay getting sa bato. Masaya matugunan gangjungeuro sundin. Tongham jeongeurosseo upang maging mas malaki.
Degrees ng langit. Hyung sinabi sa Agosto ito naabot na malayo dahil nawasak.
Tingnan sa itaas, sa ibaba, overlooking geuljada lover. Ay nangangahulugan na na-harian molahnaenda sa lalong madaling panahon.
Unseda gwaereul makakuha ng isang malaking lead. Ang kompanya ay ang isang gilhal.
Gayunman, ito darating na Agosto 12 ay hindi magandang tingnan. Kapag ito ay sa isang malusog na estado ng maginoong darating sa lalong madaling panahon kapag ang mga hangganan ng tanggihan ay hindi nangangahulugan na ito ay hindi.
Ikaw ay mahirap upang matugunan ang mga oras para magbigay ng inspirasyon ng isang pagbabago sa mga darating na jiwina yaman.
12 ay maaaring lumitaw sa isang dayuhang bansa. Ngunit siya got masyadong malaki kabiguan ng isang tao upang tingnan ang labis na papuri sokgeona bang maging maingat.
Para sa mga tao sa lupa, ito ay ang mga tao. Sa loob at labas ng kultura bilang isang sunud-sunuran suffers malaki problema. Ito ay munwang direkta. Mabuti para sa ganjeong. Ay nangangahulugan na ang mga tao ay itago.
Digmaang sibil ang karapatan ng mga problema at insisted siya ay hindi budakchina. Ito ay isang reporter direkta.
Maraming mga tao ang kumuha sa paraan na ito gwaereul oras. Sa ibabaw upang magbunyag ng isang talento ay hindi dapat miss. Benighted PRETENDS ay dapat na makakuha ng mas mahusay na sa pamamagitan ng krisis.
Pinagpala ka tapat sa iyong sarili sa halip na galit sa magsuot. Sa ilalim ng lupa, ang mga buwan at Linggo at ang liwanag ng buwan ileuni mamanglaw tahanan mundo ay hindi mapakali. Kung ikaw ay may yaman na sinundan ng kalamidad na dulot ng yaman kaysa iba kapag ito ay umalis ang goddamn drill karunungan. Na hindi mo alam ang nilalaman ay lamang nababatid bagay ay humantong sa kabiguan. Yaman at kaalaman upang maiwasan ang sakuna ay lubos na nakatago.
Bokeun gumagana. Ito ay isang ilog na bumalik. Sundin kilusan sa mga estado ng kalikasan.
Kung gayon, ay hindi maaaring ma-access ang kahit sino sa Shanghai said. Pintor ng bahay beotyi hindi dumating. Ang estado ay pagbabalik pagkatapos ng pitong araw, ulitin ang mga degree ng langit. Ito ay mabuti sa trabaho kahit na kapag ang LA
Ang ilog ay seonghae. Great kaibuturan ng boke ang buhay sa lahat ng dako.
Ito gwaega na unti-unti lumapit likod, good luck. Walang trabaho kapansanan. Ngunit radikal na ito ay hindi upang ilipat ang unti-unti. Pumunta kami makakuha ng ilang tulong mula sa isang tao o isang kaibigan.
Sa kabiguan at kawalan ng pag-asa bokeun ay mabawi ang lahat na sa pitong taon. At ang paggaling ng mga nawalang kayamanan ay nawala, makahanap ng trabaho. Nabigo sa nakaraan, mga bagay-bagay ay matagumpay muli. Gayunman, ang
Ay hindi ganap na mababawi ang katayuan ng hinaharap ay dinisenyo.
Langis goes up kapag ang maghintay. Karapatan at tungkulin na tumulong jotneunda kapakumbabaan. Gangjungeuro matugunan.
Samakatuwid, ang gumagana malaki. Deokeurosseo sonsunui makita ang mga may gulang na. Huwag mag-alala. Ito ay isang kagalakan. Gilhada pumunta sa timog. Ang katotohanan ay nangangahulugan na ito ay ginagamit.
Ito ay pagpunta sa malusog gwaereul mga tao jeomchyeoseo makuha.
Pumunta sa isang hakbang na isang hakbang steadily. Seungeun puno maging sa labas mula sa lupa. Maliit na mga bagay-bagay na gumawa ng isang malaking stack. Pumunta sa timog umakyat gwiin matugunan gyeopchini hindi mag-alala, hindi gumawa ito sa pangwakas Marso. Lahat sa 12 na araw, salamat sa gayon masunurin sa kumilos. Hanggang ngayon, 12 na hindi malutas ang oras nagsiwalat sa mga ilaw ng langit. At ang isang bagong trabaho plano
Proyekto ay dapat na aktibong pansin. Ang kakayahan ng kanilang mga bosses, siyempre, sa tulong ng kamay
Maaari mong gawin ito nangyari ay isang magandang panahon.
  Ito ay isang pulutong ng mga tao. Ay mag-aplay. Ako magpunta karapatan sa pampublikong commanded ang hari ng mundo ng mga tao ay kompidensiyal. Gangjungeuro matugunan. Tapos na heomeul said.
Ang mundo, ang mga tao na nag wrote gochideut bote ng gamot na sundan sa kanya. Gilhayeo ay hindi pintor.
Kung ikaw ay makakuha ng isang 12 gwaereul jeomchyeoseo gawin kung ano ang makatarungan at na ang mga tao na sabog gilhada resulta. Ay isang pintor. Ang mga kawal, Captain gwaeni gwaeneun lakas ay ginagawa bilang pinuno ng militar ay lumahok. Na kung saan ang labanan witaehan balisa at ang panganib ng panganib
Ay kalmado. Gwaeda geukhani ako sa labanan sa ibang mga tao sa kabilang dulo. Gayunman, ang tawag na gawin naehogwae pagtatanggol leeg paglago ay matugunan ang tubig. Pool ng tubig sa militar na pagsasanay sa lupa sangyini’ll maging gantimpala. Sa timog-kanluran na humantong sa mga militar upang pumunta sa silid ay Daesung. Tingnan din ang mga kaugnay na gwaero tombs.
Gyeomeun lead. Capital, daseuryeo sa ibaba shines maliwanag. Ako umahon at manatili sa mga mababang baging mapa. Gyeome sa pamamagitan ng pagbabawas ng kabisera sa sukdulan upang magdagdag ng masyadong maraming upang mabawasan ang mapa upang baguhin ang pump nagpapadala gyeome. O dumura sa espiritu ng kababaang-loob, pinagpala haehago hate at India, o laway gyeomeul gusto. Kung parangalan siya at magkaroon ng isang mas mababang gyeomeun ay hindi maliwanag. Maginoong ay hindi baguhin ang dulo ng birtud ng kababaang-loob. Gwaereul mula sa mga tao, ngunit ngayon Padalas nang padalas gilun soeun ang likod. Kababaang-loob na ang oras na maghintay. Star, ang 104 ay tinatawag. Gwaeneun na sa lupa, ang lupa sa ibaba ang mga bundok
Abase kanyang sarili ay kaya magpakumbaba. Katamtaman, well ito ay mas mahusay na nakapagpapalusog. Masyadong mahina upang makatulong sa kanya ay makikita. At ang mas mabuti ang mga ilaw sa lahat ng mga tao ng malawak deokeuro..

Em Novembro, Mishima materializa-se no CCB, sob diversos disfarces: dança e workshop buto, cinema, comunidade de leitores,  exposições, leitura encenada, oficina de caligrafia japonesa, teatro.

A não perder um evento que evoca uma das personalidades japonesas mais marcantes, que lutou até ao fim, sob um signo estético inesgotável, contra a descaracterização do seu país face ao ocidente.

Butô

Dança 28,29Nov|21h

Pequeno Auditório, Sala Eduardo Prado Coelho

• Quicksilver – Ko Murobushi [15€ - descontos]

Workshop 29,30Nov|10h<13h

Pequeno Auditório, Sala Eduardo Prado Coelho

• Por Ko Murobushi [€10/dia - primeiras 30 inscrições]

Cinema

22Nov

Pequeno Auditório

• Medo de Morrer (Karakkaze yarô) -Yasuko Mazumura, 1960 -15h
• O marinheiro que perdeu as graças ao mar (youtube)- Lewis John Carlino, 1976 – 17h
• Mishima – uma vida em 4 capítulos (youtube) – Paul Schrader, 1985 -19h

5€ (3 SESSÕES)
3€ (1 SESSÃO)

Comunidade de Leitores

18<20Nov|18h

Sala de Leitura

• Comunidade de Leitores Orientada por Armando Silva Carvalho
  

Entrada livre por inscrição:

saladeleitura@ccb.pt
Tel. 213 612 456

Exposições

17Nov<14Dez

Galeria Mario Cesariny |14h<18h (sdf.<20h)

• Mishima, Manifesto das Lâminas (Tiago Manuel)

Sala de Leitura |8h<20h (sdf.10h<20h)

• Edições dos Livros de Yukio Mishima (cedência de Jorge Meireles)

Entrada Livre

Leitura Encenada

27Nov|21h

Pequeno Auditório, Sala Eduardo Prado Coelho

• Correspondência entre Yukio Mishima e Yasunari Kawabata [€7,5]

Oficina de Caligrafia Japonesa

Sala D|CPA

• A Caminho do japão, À boleia da Escrita

Escolas | 3Nov<7Nov, 10Nov<14Nov |10h<12h

Adultos | 8Nov,15Nov | 1630h

Famílias | 9Nov, 16Nov |16:30

Prof. Yosoi Toda

Dias de Semana – €2

Fins de Semana – €4

Teatro

21<24Nov | 21h (23Nov-19h)

Garagem Sul do Centro de Reuniões

• Senhora de Sade – Yukio Mishima (Direcção Carlos Pimenta) [€15-descontos]

Programa oficial aqui.

]]> http://japas.wordpress.com/2008/08/06/danca-contemporanea-japonesa/ Wed, 06 Aug 2008 02:17:46 +0000 luanazeredo http://japas.wordpress.com/2008/08/06/danca-contemporanea-japonesa/

A Fundação Japão traz pela primeira vez ao Brasil, a coreógrafa e bailarina japonesa Miyako Kato.

“O programa é composto por três peças distintas, “Laughing Soil – Terra Risonha”, – desenvolvido especialmente para a ocasião – que inclui 10 participantes brasileiros e música ao vivo da percussionista Kuniko Kato; “Sand Topos” que reúne Miyako Kato e dois bailarinos de renome internacional Akira Kasai e Kim Itoh com participação especial de músico brasileiro (violoncelo) e “Nikki – Diary: The drawers of mother’s– Diário: As gavetas de minha mãe”, solo da coreógrafa japonesa.”

O espetáculo traz um misto de butô e dança ocidental, e chama atenção pela alta dramaticidade e energia dos movimentos. Após as sessões no SESC-SP, Christine Greiner, professora da USP que estuda o teatro nô e a dança butô, mediará um bate-papo com a dançarina.

Mais informações aqui

Yôko Higashi est japonaise, musicienne et danseuse. Elle collabore en qualité de vocaliste et de musicienne avec des gens comme Florent Dichampt, Lionel Marchetti, John Hegre ou la violoniste Agathe Max. Elle travaille avec d’autres musiciens en tant que danseuse et chorégraphe, notamment avec Lionel Marchetti. hamaYôko est son nouveau projet musical qu’elle défini comme electro-pop-influencé-par-la-musique-concrète. « Ygun –n9 » est le deuxième album de ce projet, toujours sur l’excellent label entr’acte records, et il poursuit la collaboration avec Lionel Marchetti, qui co-masterise le CD, et avec qui elle travaille sur un nouvel album de musique concrète « Okura 73°N–42°E », ainsi que sur un nouveau hamaYôko.

« Ygun –n9 » est une grande ratatouille de styles et d’influences ; Yôko Higashi y accumule ses différentes formations: chant classique, piano, théâtre Nô, danse Butô, Commedia del arte et même Aïkido pour la pochette…Les plages, scénarios miniatures, mises en scène de théâtre pour l’oreille, passent de pièces électro-acoustiques à des chansons minimalistes, et de fouillis bruitistes à des épures électroniques. Si cette profusion de genres et de climats, non seulement différents, mais souvent opposés, peut sembler exténuante à première écoute, une insistance et une réécoute permet d’isoler les composantes et de découvrir les trésors enfouis dans cette construction touffue, dense, chanson un instant et chaos l’autre. L’aspect visuel, scénique, manque certes pour profiter pleinement de ces compositions théâtrales, dans lesquelles on sent que la production physique, l’implication du corps dans la musique, a autant d’importance que la conception intellectuelle, cérébrale, qui va généralement de pair avec la musique électro-acoustique (à moins qu’elle ne lui soit attribuée à tord.)

Loin d’être une entreprise de séduction, comme le ferait ( excessivement bien, ceci dit ) quelqu’un comme Tujiko Noriko, Yôko Higashi met en avant les aspect les plus abrasifs, les plus extrêmes, les plus acides, les plus malplaisants de ses capacités vocales. Comme dans la danse Butô dont elle est une disciple, c’est par la grimace, l’exagération et la torsion, l’approche à rebrousse-poil, qu’elle s’exprime, et comme dans le Butô, c’est au milieu du chaos et de la destruction que brillent des éclairs de beauté, étranges et quelque peu vénéneux.

A mistura parece improvável, mas é exatamente essa a química de “Foi Carmen”, remontagem do espetáculo de teatro-dança do diretor Antunes Filho, que volta a cartaz no SESC Anchieta, SP.
No palco, a vez do samba misturado ao butô, o nô e kabuki, com a participação da dançarina convidada Emilie Sugai. Uma homenagem ao dançarino japonês Kazuo Ohno, 101 anos, que Antunes conheceu em 1980. E que teve uma homenagem tão bacana no Tokyogaqui, que mostramos aqui no Japas.