<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>capitan &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/capitan/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "capitan"</description>
	<pubDate>Wed, 02 Dec 2009 01:39:12 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA["Planeta 51" Pelicula Completa (en español)"Planet 51"]]></title>
<link>http://killuminati2012.wordpress.com/2009/11/29/planeta-51-pelicula-completa-en-espanolplanet-51/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 04:18:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>killuminati2012</dc:creator>
<guid>http://killuminati2012.wordpress.com/2009/11/29/planeta-51-pelicula-completa-en-espanolplanet-51/</guid>
<description><![CDATA[Planeta 51 Animación. Ciencia-ficción. Comedia. Fantástico. Aventuras. Infantil / SINOPSIS: Planet 5]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h3><span style="color:#00ff00;"></p>
<div id="attachment_2955" class="wp-caption aligncenter" style="width: 176px"><a href="http://killuminati2012.wordpress.com/files/2009/11/planet-51.jpg"><img class="size-full wp-image-2955" title="planet 51" src="http://killuminati2012.wordpress.com/files/2009/11/planet-51.jpg" alt="" width="166" height="250" /></a><p class="wp-caption-text">Planeta 51</p></div>
<p>Animación. Ciencia-ficción. Comedia. Fantástico. Aventuras. Infantil / SINOPSIS: Planet 51 es la historia de una familia de extraterrestres que vive tranquilamente en su planeta hasta la llegada de lo que para ellos es un alienígena: un hombre. <!--more-->El Capitán Charles &#8220;Chuck&#8221; Baker, astronauta americano, aterriza en Planet 51 pensando que es la primera persona en pisar el planeta. Para su sorpresa, descubre que el planeta está habitado por pequeñas criaturas verdes que viven felizmente en un mundo plagado de cercas blancas, reminiscencia de la alegre inocencia de la América de los años 50, y cuyo único temor es el de ser invadidos por alienígenas&#8230; ¡como Chuck! Ayudado por su compañero robot &#8220;Rover&#8221; y su nuevo amigo Lem, Chuck tendrá que abrirse camino a través del deslumbrante y desconcertante paisaje de Planet 51 para no convertirse en pieza permanente del Museo Espacial de Invasores Alienígenas de Planet 51&#8230;</p>
<p>Producción española (en más de un 80%) que ha costado más de 60 millones de dólares -récord del cine español- y que ha sido escrita mayoritariamente por el guionista de Shrek: Joe Stillman, con arreglos de varios guionistas involucrados en Los Simpson. El montaje de la película corre a cargo de Alex Rodríguez, encargado de &#8220;Hijos de los hombres&#8221;. En USA se ha estrenado el fin de semana del Día de Acción de Gracias, en noviembre, en más de 3.000 salas</p>
<p>&#160;</p>
<p></span></h3>
<p><embed src='http://widgets.vodpod.com/w/video_embed/Groupvideo.4048262' type='application/x-shockwave-flash' AllowScriptAccess='always' pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' wmode='transparent' flashvars='' /></p>
<p><embed src='http://widgets.vodpod.com/w/video_embed/Groupvideo.4048262' type='application/x-shockwave-flash' AllowScriptAccess='always' pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' wmode='transparent' flashvars='' /></p>
<p><embed src='http://widgets.vodpod.com/w/video_embed/Groupvideo.4048416' type='application/x-shockwave-flash' AllowScriptAccess='always' pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' wmode='transparent' flashvars='' /></p>
<h2><span style="color:#00ff00;">Para ver en pantalla completa haz click aqui&#62;&#62;<a href="http://justintvzapping.blogspot.com/2009/11/planet-51.html" target="_blank">http://justintvzapping.blogspot.com/2009/11/planet-51.html</a></span></h2>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Convocarea: o distinctie ravnita ori o povara?]]></title>
<link>http://mihaicomsulea.wordpress.com/2009/11/24/convocarea-o-distinctie-ravnita-ori-o-povara/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 14:14:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>soulofarunner</dc:creator>
<guid>http://mihaicomsulea.wordpress.com/2009/11/24/convocarea-o-distinctie-ravnita-ori-o-povara/</guid>
<description><![CDATA[In editorialul &#8220;Football Made In UK&#8221; semnat pentru &lt;Fotbal Vest&gt;, punand cap la ca]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>In editorialul</em> <strong>&#8220;Football Made In UK&#8221;</strong><em> semnat pentru &#60;</em><strong>Fotbal Vest</strong><em>&#62;, punand cap la cap o serie de stiri provenind in doar cateva zile din diverse tabere, ce mi-au ridicat mingea la fileu sa intreb daca nu cumva convocarile devin pe zi ce trece un deranj tot mai pagubos, am constatat cum</em> c<em>onflictul cluburi – selectionate nationale s-a ascutit la varf ca lupta de clasa in fotbalul in varianta globalizata.</em>  </p>
<p>Ambitia si visul sublim al oricarui fotbalist de a imbraca tricoul reprezentativei tarii sale n-au palit nicidecum dar, in functie de circumstante, unii jucatori isi reevalueaza tot mai atent lista prioritatilor.</p>
<p>Iar in lumina ghinionului lui <strong>Robin Van Persie</strong> de a se accidenta destul de serios in minutul 10 al recentului joc amical Italia – Olanda, intr-o toamna in care “tunarul zburator” fusese mai dezinvolt si prolific ca niciodata in rolul sau majorat in angrenajul lui Wenger, s-ar putea gasi fotbalisti din natiuni mai putin capabile sa sclipeasca pe scena mondiala ori din nationale redutabile in ale caror echipe n-ar fi destul de buni sa incapa, intrebandu-se daca mandria de a fi convocat nu e cumva eclipsata de “deranjul” ce implica o asemenea responsabilitate.</p>
<p>Asemenea dubii nici c-ar fi existat sa zicem acum un deceniu. Dar de cand recompensele au explodat in fotbalul de club, ce ofera nenumarate posibilitati de afirmare, si gandul de a sunta o convocare ce s-ar putea solda cu o accidentare punand in pericol o cariera si asa nu foarte lunga s-a infiripat in planurile unora. La putine zile distanta, doi jucatori din lotul lui Manchester City, club cumparat anul trecut de bogatasi arabi, si-au exprimat indoielile in privinta continuitatii lor pe scena fotbalului la nivelul selectionatelor nationale.</p>
<p><strong>Craig Bellamy</strong>, un plimbaret in fotbalul de club, s-a intrebat in public daca mai are rost sa se chinuie la capitania Tarii Galilor intr-o increcare de accedere la un turneu final neconcretizata peste ani de compatriotul sau Ryan Giggs. Desi n-a smuls deloc aplauze, galezul a fost inteles de exemplu de Allan McInally, fost international scotian, ce a opinat ca pentru unii fotbalisti in varianta globalizata a jocului, ajunsi la o anumita varsta si cu sacii de galbeni incarcati in caruta, dorinta de a continua in paralel la echipa nationala a capatat o nuanta mai opaca.</p>
<p>Avantaj Ashley Williams, un fundas oarecare ce nici nu si-ar fi imaginat acum un an si jumatate, la debutul in nationala Tarii Galilor, ca va deveni capitan al “Dragonilor”, si nici atat in urma cu 6 ani, cand nu evolua la divizionara secunda Swansea City, ci la amatoarea Hednesford Town, in paralel cu slujba cu jumatate de norma ca ospatar. Foarte improbabila o asemenea ascensiune intr-o nationala de calibru si s-ar putea crede ca orice Van Persie si-ar dori mai ales un triumf global cu reprezentativa sa pe cai mari, insa o alta voce a venit sa infirme aceasta supozitie.</p>
<p>Poate ca <strong>Tevez</strong>, celalalt recrut al lui City punand la indoiala dorinta de a mai juca pentru tara sa,  a aruncat castana tocmai pentru a-l sensibiliza pe Maradona sa-l ia in considerare pentru FIFA 2010 World Cup, dar iesirea sa ar putea fi intr-adevar onesta. Spunand ca s-a saturat de fotbal, inclusiv de cel de club, si ca si-ar dori sa-si intoarca fata spre viata de familie, Carlos a subliniat ca argentinienii de lot nu s-au menajat nici pe departe cand a fost vorba sa “dea totul” pentru echipa nationala.  </p>
<p>Cei doi i s-ar putea asadar alatura in exil septarului lui City, Stephen Ireland, ale carui minciuni legate de decesul bunicilor sale, strecurate managerului Steve Staunton in speranta de a-si scurta sederea la lot si a-si vizita prietena dar dezvaluite ca atare de mass-media, au dus la ruptura mijlocasului de lotul national al Irlandei. Ireland, pe urmele altui mijlocas ajuns la cutite cu reprezentativa verde, candva al ei capitan Roy Keane. Ulterior, in campania abia incheiata, Trapattoni si Liam Brady au incercat sa-l scoata pe Ireland din cochilia ce si-o armase in urma excluderii sale din lot dar, cu toate ca pe alocuri septarul cochetase cu ideea revenirii, antrenorul n-a fost convins ca mijlocasul ar dori cu ardoare sa imbrace din nou tricoul verde. De fapt, in cazul lui Ireland, totul s-a rostogolit spre un deznodamant previzibil, odata ce a intrat in conflict cu selectionerul Brian Kerr, la nationala sub 18 ani, si a trebuit sa dea din nou ochii cu acesta la preluarea reprezentativei de seniori. Ireland a trebuit sa astepte instalarea lui Staunton pentru a fi din nou convocat&#8230; </p>
<p>Iar cam pe cand Van Persie gemea in Pescara, un rival in fotbalul de club era déjà inapoi in Londra, cu o potentiala sedere pe tusa de cateva saptamani. <strong>Frank Lampard</strong> doar a facut deplasarea la Doha, pentru remarcabilul amical Anglia – Brazilia organizat insa in inedita gazduire din lumea araba, dar nici nu s-a mai pregatit pentru alinierea in fata sud-americanilor, lasata pe umerii a doar doi potentiali titulari, Barry si Rooney, ingrosand in schimb infirmeria lui Ancelotti. Sir Alex Ferguson si-o freca pe de-o parte mainile pentru necazul italianului si-al lui Wenger, dar va atrage probabil pe de alta parte atentia la vorbele sale, mereu in disonanta cu “nevoile” selectionerilor de lot. Frecusurile lui Fergie cu Sven sunt binecunoscute si n-au mirat pe nimeni deciziile unor Scholes ori Neville de a spune pas pentru Albion. Miza era prea mare in Premier League si Champions League.</p>
<p>Iar pe cand Van Persie calatorea spre “Cizma”, nebanuind ce-l asteapta, din sanul lui West Ham United razbatea vestea ca <strong>Dean Ashton</strong>, cumparat de club la inceputul anului 2006 pe o suma record de peste 7 milioane lire sterline, e in prag sa-si agate ghetele in cui. La 25 de ani. Masivul varf chiar marcase pentru “Ciocanari” in memorabilul 3-3 al finalei de Cupa Angliei cu Liverpool, din 2006, dar trei luni mai tarziu, la chiar primul antrenament al convocarii sale in premiera la lotul national, isi rupea glezna. Un an pe tusa si o recidiva, coincidenta stranie, la prima sedinta a visiniu-albastrilor sub bagheta lui Gianfranco Zola. A trecut un an si Ashton, un potential varf pentru Albion, tot nu vede luminita de la capatul tunelului. Totul i se trage insa de la acea convocare in premiera, o onoare cu doua taisuri.</p>
<p>De la alt club, in acelasi timp, un comunicat de presa raspandea vestea retragerii din fotbal a unui jucator lovit de accidentari. La 26 ani, <strong>John Kennedy</strong> a aruncat prosopul dupa un deceniu petrecut la Celtic Park, drama sa conturandu-se in minutul 18 al meciului sau de debut pentru Scotia, in 31 martie 2004, cand era faultat de Vio Ganea intr-un amical castigat de Romania cu 2-1. Fundasul era monitorizat la vremea respectiva chiar de AC Milan, o postura onoranta tinand cont de numele de calibru ce au consolidat peste ani defensiva rosso-nerilor, insa John n-a mai vazut luminile rampei internationale pana in februarie 2007, la un joc de Champions League tocmai cu… milanezii, la care a luat loc pe banca de rezerve, revenind dupa ani pierduti prin sali de recuperare. Paguba era insa produsa si genunchiul i-a dat ulterior din nou in primire. Federatia a despagubit-o pe Celtic dar un alt club si-a vazut un potential lider irosit sub flamura steagului national.</p>
<p>Asa cum corporatiile preiau tot mai mult rolul statelor, estompand granitele, si fotbalul de club castiga teren pe zi ce trece, in detrimentul nationalelor, ghinion ca al vedetei Van Persie ori al “sperantei” Ashton dand apa la moara carcotasilor.</p>
<p>Iar scurtcircuitele lui Van Persie, Lampard, Bellamy, Tevez, Ashton ori Kennedy au venit in cascada intr-o saptamana fotbalistica indoliata de tragedia lui Robert Enke. Un om ce a intors spatele vietii cu 4 zile inaintea jocului Germania – Chile, la care nu fusese convocat.<span id="_marker"> </span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Novelas cinematográficas de Arturo Pérez Reverte]]></title>
<link>http://peliculasdepapel.wordpress.com/2009/11/23/novelas-cinematograficas-de-arturo-perez-reverte/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 21:55:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>peliculasdepapel</dc:creator>
<guid>http://peliculasdepapel.wordpress.com/2009/11/23/novelas-cinematograficas-de-arturo-perez-reverte/</guid>
<description><![CDATA[El maestro de esgrima (1988) Durante el reinado de Isabel II, Don Jaime Astarloa, veterano profesor ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/la_carta_esferica.jpg"></a>El maestro de esgrima (1988)</strong></p>
<p>Durante el reinado de Isabel II, Don Jaime Astarloa, veterano profesor de esgrima en horas bajas, que sobrevive con unos pocos alumnos, recibe la visita de Adela de Otero, una misteriosa mujer que desea contratarle para que le dé clases. De pronto, don Jaime se ve implicado en una oscura trama de asesinatos con los que se intenta impedir que un importante escándalo salga a la luz.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/origel20lxdtunwbiultfpoifbubhyvms2.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-149" title="origel%20lxdtunwbiultfpoifbubhyvms" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/origel20lxdtunwbiultfpoifbubhyvms2.jpg?w=185" alt="" width="118" height="177" /></a></p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/origel20lxdtunwbiultfpoifbubhyvms1.jpg"></a>Novela de aventuras pero también policiaca, de traiciones y maniobras políticas en el Madrid de 1868. La obra es, sobre todo, una inquietante parábola sobre el poder del dinero, la ambición política y la extinción de los valores de honradez y fidelidad en este siglo XX que agoniza.</p>
<p>La adaptación de esta novela de Reverte fue dirigida por Pedro Olea en 1992 y consiguió ser nominada a 11 premios Goya. “El maestro de esgrima” logró llevarse el de Mejor Guión Adaptado, Mejor Música Original y Mejor Diseño de Vestuario. También recibió un premio en el Festival de Cognac en Francia y fue finalista en los Oscars de 1992.</p>
<p> <strong>La tabla de Flandes (1990)<a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/tabla_flandes.jpg"></a></strong></p>
<p>Un maestro flamenco introduce en uno de sus cuadros, en forma de partida de ajedrez, la clave de un secreto que pudo cambiar la historia de Europa. Cinco siglos después, una joven restauradora de arte, un anticuario homosexual y un excéntrico jugador de ajedrez unen sus fuerzas para tratar de resolver el enigma. La investigación les conducirá a través de una apasionante pesquisa en la que los movimientos del juego irán abriendo, las puertas de un misterio que acabará por envolver a todos sus protagonistas.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/tabla_flandes1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-151" title="tabla_flandes" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/tabla_flandes1.jpg?w=184" alt="" width="116" height="168" /></a></p>
<p>La adaptación cinematográfica fue llevada a cabo por el director Jim McBride en 1994, su nombre en versión original fue &#8220;Uncovered&#8221;.</p>
<p> <strong>Un asunto de honor (Cachito) (1995)</strong></p>
<p>Relato corto, cuento breve, moderna historia de hadas y piratas, de buenos y malos, escrita con una acción trepidante y un humor agridulce y desesperado. &#8220;Un asunto de honor&#8221; cuenta la historia de Manolo, joven camionero y ex-presidiario, y María, la Cenicienta cuya virginidad ha sido vendida por el malvado Portugués Almeida. Este relato fue llevado al cine por Enrique Urbizu bajo el título de”Cachito”. En su versión audiolibro está leído por José Sacristán.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/un-asunto.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-152" title="un asunto" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/un-asunto.jpg?w=183" alt="" width="170" height="224" /></a><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/territoriocomanche.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-153" title="territoriocomanche" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/territoriocomanche.jpg" alt="" width="183" height="223" /></a></p>
<p> <strong>Territorio Comanche (1994)</strong></p>
<p>“Para un reportero en una guerra, territorio comanche es el lugar donde el instinto dice que pares el coche y des media vuelta; donde siempre parece a punto de anochecer y caminas pegado a las paredes, hacia los tiros que suenan a lo lejos, mientras escuchas el ruido de tus pasos sobre los cristales rotos. El suelo de las guerras está siempre cubierto de cristales rotos. Territorio comanche es allí donde los oyes crujir bajo tus botas, y aunque no ves a nadie sabes que te están mirando.” Así define Arturo Pérez-Reverte el escenario inquietante en que se ha movido como reportero de guerra. En “Territorio comanche”, abandonando por primera vez su faceta de narrador de ficciones, Pérez-Reverte nos enfrenta con la visión más real y descarnada, no exenta de ternura e ironía, sobre el trabajo de los corresponsales de guerra en la ex Yugoslavia. Un relato apasionado que se lee como una novela y obliga a preguntarse si existe una ética en el filo entre la vida y la muerte. Fue llevada al cine de la mano de Gerardo Herrero en 1997.</p>
<p> <strong>El Club Dumas (1993)</strong></p>
<p>¿Puede un libro ser investigado policialmente como si de un crimen se tratara, utilizando como pistas sus páginas, papel, grabados y marcas de impresión, en un apasionante recorrido de tres siglos? Lucas Corso, mercenario de la bibliofilia, cazador de libros por cuenta ajena, debe encontrar respuesta a esa pregunta cuando recibe un doble encargo de sus clientes: autentificar un manuscrito de Los tres mosqueteros y descifrar el enigma de un extraño libro, quemado en 1667 con el hombre que lo imprimió. En 1999 Roman Polanski dirige “La Novena puerta” película basada en esta obra de Arturo Pérez Reverte y ganadora del premio Premios del Cine Europeo.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/el_club_dumas-edcartone2008-def_peq.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-154" title="El_Club_Dumas (edcartone2008-def)_peq" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/el_club_dumas-edcartone2008-def_peq.jpg" alt="" width="164" height="217" /></a><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/capitan_alatriste.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-155" title="capitan_alatriste" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/capitan_alatriste.jpg?w=209" alt="" width="182" height="217" /></a></p>
<p> <strong>El Capitán Alatriste (1996)</strong></p>
<p>“No era el hombre más honesto ni el más piadoso, pero era un hombre valiente”&#8230; Con estas palabras empieza “El capitán Alatriste<em>”</em>, la historia de un soldado veterano de los tercios de Flandes que malvive como espadachín a sueldo en el Madrid del siglo XVII. Sus aventuras peligrosas y apasionantes nos sumergen sin aliento en las intrigas de la Corte de una España corrupta y en decadencia, las emboscadas en callejones oscuros entre el brillo de dos aceros, las tabernas donde Francisco de Quevedo compone sonetos entre pendencias y botellas de vino, o los corrales de comedias donde las representaciones de Lope de Vega terminan a cuchilladas. Todo ello de la mano de personajes entrañables o fascinantes: el joven Íñigo Balboa, el implacable inquisidor fray Emilio Bocanegra, el peligroso asesino Gualterio Malatesta, o el diabólico secretario del rey, Luis de Alquézar. Acción, historia y aventura se dan cita en estas páginas inolvidables.</p>
<p>Su adaptación cinematográfica la llevó a cabo Agustín Díaz Yanes en 2006.</p>
<p> <strong>La Reina</strong><strong> del Sur (2002)</strong></p>
<p>En “La Reina del Sur”, este autor nos muestra, con la maestría que acostumbra, que sus exploraciones de la realidad pueden convertirse en la ficción más sorprendente. Que sólo alguien como él puede crear un personaje literario que trasciende esa realidad para convertirse en héroe. Pero esta vez el héroe es una mujer: Teresa Mendoza. Una mujer sola que crea un imperio de la nada en un mundo de hombres duros, el del narcotráfico. Una persona capaz de todo y de nada porque la letra de su vida no la ha escrito ella. “La Reina del Sur” es, sin duda, una novela que arrasa, que sorprende, que perturba.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/la_reina_del_sur.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-156" title="la_reina_del_sur" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/la_reina_del_sur.jpg?w=182" alt="" width="140" height="178" /></a></p>
<p>La película se comenzó a rodar en 2009 pero el realizador Jonathan Jakubowicz renunció al proyecto de llevar al cine esta novela como consecuencia de la situación de violencia que impera en algunos puntos de México.</p>
<p> <strong>La carta esférica (2000)</strong></p>
<p>Es la historia de un marino sin barco, desterrado del mar, a quien rescata una mujer que le devuelve a la aventura marina. Cartografía histórica, antiguos archivos, museos navales y buscadores de naufragios componen el argumento de “La carta esférica”. Toda la literatura náutica, desde Homero a Conrad y Melville, está explícita o implícita en las páginas de “La carta esférica”. Una novela en la que figuran las grandes obsesiones literarias de Arturo Pérez Reverte: el enigma, la trama de misterio y la investigación histórica.</p>
<p><a href="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/la_carta_esferica1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-158" title="La_Carta_Esferica" src="http://peliculasdepapel.wordpress.com/files/2009/11/la_carta_esferica1.jpg?w=183" alt="" width="141" height="204" /></a></p>
<p>La carta esférica ha sido la última película de Arturo Pérez Reverte llevada al cine de la mano de Imanol Uribe en 2007.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[alarma albastra in cabina capitanului]]></title>
<link>http://camelia13capitanu.wordpress.com/2009/11/16/alarma-albastra-in-cabina-capitanului/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 03:58:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>Camelia Capitanu</dc:creator>
<guid>http://camelia13capitanu.wordpress.com/2009/11/16/alarma-albastra-in-cabina-capitanului/</guid>
<description><![CDATA[I. Fabula de carton Se intalnesc intr-un ceas fara minutar, Culoarea, Foaia si artistul.. stand de v]]></description>
<content:encoded><![CDATA[I. Fabula de carton Se intalnesc intr-un ceas fara minutar, Culoarea, Foaia si artistul.. stand de v]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Johnny Petardo, el semidios del humor...]]></title>
<link>http://killuminati2012.wordpress.com/2009/11/15/johnny-petardo-el-semidios-del-humor/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 12:00:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>killuminati2012</dc:creator>
<guid>http://killuminati2012.wordpress.com/2009/11/15/johnny-petardo-el-semidios-del-humor/</guid>
<description><![CDATA[Johnny Petardo Johnny Petardo en Los Protagonistas de Alemania 2006. 25 de Junio.  Una ronda de chis]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h2><span style="color:#ffff00;"></p>
<div id="attachment_2256" class="wp-caption aligncenter" style="width: 189px"><a rel="attachment wp-att-2256" href="http://killuminati2012.wordpress.com/2009/11/15/johnny-petardo-el-semidios-del-humor/johnny-petardo/"><img class="size-full wp-image-2256 " title="Johnny Petardo" src="http://killuminati2012.wordpress.com/files/2009/11/johnny-petardo.jpg" alt="Johnny Petardo" width="179" height="147" /></a><p class="wp-caption-text">Johnny Petardo</p></div>
<p>Johnny Petardo en Los Protagonistas de Alemania 2006.<!--more--> 25 de Junio.  Una ronda de chistes malicimos pero con mucha gracia.<br />
</span></h2>
<h2><span style="color:#ffff00;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/UgOICQ--GW0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/UgOICQ--GW0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></span></h2>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Lo que muchos esperaban... "Independence Day 2"]]></title>
<link>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/14/lo-que-muchos-esperaban-independence-day-2/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 00:42:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>The Father</dc:creator>
<guid>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/14/lo-que-muchos-esperaban-independence-day-2/</guid>
<description><![CDATA[Así como acaban de leer, la famosa pelicula &#8220;Independence Day&#8221; (dia de la independencia)]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://fanacinerd.wordpress.com/files/2009/11/14.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-506" title="1" src="http://fanacinerd.wordpress.com/files/2009/11/14.jpg?w=300" alt="1" width="300" height="147" /></a></p>
<p>Así como acaban de leer, la famosa pelicula &#8220;<strong>Independence Day</strong>&#8221; (dia de la independencia) tendra su secuela y no solo eso, esta pelicula se dividira en 2 partes.</p>
<p>El nombre de la primera pelicula que sera una secuela de Independence Day (entendieron verdad?) sera &#8220;<strong>ID4-ever</strong>&#8221; y tendra inicio donde termina la original.</p>
<p>Ahora hay que esperar a ver si la Fox logra conseguir a<strong> Will Smith</strong> para que vuelva hacer el papel del capitán Steven Hiller, según dicen por hay esto le esta costando mucho a los productores logra, esperemos que lo logren ya que no sera los mismo sin Smith.</p>
<p>Bueno se que esta noticia alegra a muchas personas las cuales les encanto &#8220;Independence Day&#8221;, yo solo me hago una pregunta, la segunda parte que mas bien seria la tercera tendra por nombre: &#8220;ID4-ever II&#8221;? yo espero que no.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Analisis: 'Call of Duty Modern Warfare 2']]></title>
<link>http://bloggergamers.wordpress.com/2009/11/09/analisis-call-of-duty-modern-warfare-2/</link>
<pubDate>Mon, 09 Nov 2009 06:55:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>gustavo1993</dc:creator>
<guid>http://bloggergamers.wordpress.com/2009/11/09/analisis-call-of-duty-modern-warfare-2/</guid>
<description><![CDATA[Intenso, explosivo y muy bélico. Parecía que el día nunca llegaría: El tan esperado y tan tentador M]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Intenso, explosivo y muy bélico. Parecía que el día nunca llegaría: El tan esperado y tan tentador M]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Captain's log: 6.9.1969 - Zodia leului]]></title>
<link>http://jurnaldecapitan.wordpress.com/2009/10/31/captains-log-6-9-1969-zodia-leului/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 12:12:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>icapitan</dc:creator>
<guid>http://jurnaldecapitan.wordpress.com/2009/10/31/captains-log-6-9-1969-zodia-leului/</guid>
<description><![CDATA[Imi aduc aminte si acum: stelele s-au aliniat, natura renastea pentru prima data toamna, ma nasteam.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Imi aduc aminte si acum: stelele s-au aliniat, natura renastea pentru prima data toamna, ma nasteam.</p>
<p>Nu mai stiu exact ce am spus cand am iesit, a fost oricum ceva inteligent, intodeauna cand ies dintr-o femeie sunt coerent si imi aleg bine cuvintele.</p>
<p>Am vrut sa fiu leu, septembrie nu ma ajuta, as fi putut sa imi trec alta data de nastere in certificat, am preferat sa schimb zodiacul.</p>
<p>Fiind ultimul leu nascut in 69, la gradinita mi se spunea Profetul. Odata s-a spart o teava de apa la baie si holul s-a inundat, eu eram in cabina fetelor si urinam, niciodata nu am suportat mizeria de la baieti. Apa bloca accesul dintre baie si restul cladirii, in jurul meu panica, a trebui sa ma ridic de pe WC si sa ii trec pe toti inapoi in camera de clasa.</p>
<p>Adolescenta mea a fost marcata de scoala militara. In fiecare zi traiam un calvar, in fiecare zi eram pus sub o presiune incredibila si simteam ca abia mai rezist. Parca traiam intr-o alta dimensiune, stateam in fiecare zi in banca mea din spatele clasei de la etajul 2 din scoala de fete si imi imaginam ca sunt soldat.</p>
<p>Cand mi-am luat bataie prima oara de la Lia am jurat ca o sa ma razbun, dupa ce m-a batut a 25-a oara in a 12-a deja stiam si cum sa o fac. Urma sa concep un plan genial.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Puyol per sempre]]></title>
<link>http://toni1024.wordpress.com/2009/10/24/puyol-per-sempre/</link>
<pubDate>Sat, 24 Oct 2009 21:21:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>toni1024</dc:creator>
<guid>http://toni1024.wordpress.com/2009/10/24/puyol-per-sempre/</guid>
<description><![CDATA[2 de Octubre de 1999. Posiblemente, para la mayoría de las personas, esta fecha no les dirá nada, pe]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:left;">2 de Octubre de 1999.</p>
<p>Posiblemente, para la mayoría de las personas, esta fecha no les dirá nada, pero para aquellos que tenemos sangre blaugrana y el escudo del Barça en el corazón, sabemos que es una gran fecha: el día en el que un jovencísimo (21 años) Carles Puyol, debutaba con el primer equipo del FÚTBOL CLUB BARCELONA.</p>
<p>Estando Louis Van Gaal en el banquillo, no se presumía fácil la tarea de hacerse un hueco en la primera plantilla&#8230;y el primer inconveniente vino con una de las más famosas señas de Puyol: ¡su melena rizada!</p>
<p>El &#8220;<em>cabezacuadrada</em>&#8221; le dijo que si queria seguir jugando con él en el banquillo, que se tenía que quitar esas &#8220;<em>greñas&#8221;&#8230;</em>bueno, supongo que ya todos suponéis cual fue su respuesta: sus rizos no los tocaba ni Dios, pero el holandés se tuvo que rendir a la calidad del <em>poblatà </em>y hacerle un hueco&#8230;</p>
<p>Desde entonces, han pasado 10 años, el que entonces era un joven jugador, ahora es el Capitán (si, con mayúscula) del que posiblemente sea el mejor equipo del mundo, es un referente en la defensa, ya sea de lateral o de central&#8230;pero eso si, ¡su melena que no se la toquen!</p>
<p>Puyol se ha ido convirtiendo poco a poco en el emblema del barcelonismo, ganándose la simpatía de todos los culés&#8230;porque es grande dentro y fuera del campo. Dentro, dándolo todo en cada partido, metiendo la pierna para que no pasara el delantero, parando goles cantados con la cara y hasta con los mismísimos&#8230;xD. Fuera, porque nunca ha dicho una palabra de más, siempre ha respetado al rival y nunca ha sido prepotente.</p>
<p style="text-align:left;">El &#8220;Capi&#8221; nos ha dejado multitud de imágenes para el recuerdo: en Febrero del 2004, trás una fráctura de pómulo, jugando los partidos con una máscara protectora&#8230;en el 2007, tras la victoria de España en la Eurocopa, cantando el <em>&#8220;yo soy español, español, español&#8230;&#8221;, </em>el 2 de Mayo del 2009, alzándose más que nadie sobre el cielo de Madrid, cabezeando la pelota al fondo de la red de Casillas, y deleitándonos, con un gesto que hizo que todos los culés nos enorgulleciéramos de él, quitándose el brazalete de capitán y besándolo&#8230;besando el escudo de su club, jurándole amor eterno&#8230;</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://img44.imageshack.us/img44/8827/48107v.jpg" border="0" alt="Image Hosted by ImageShack.us" width="312" height="393" /></p>
<p style="text-align:left;">Este pasado viernes, el club y Puyol llegaron a un acuerdo para renovar su contrato hasta el 2013. Carles tendrá entonces 35 años, posiblemente, acabe su carrera en el club que siempre ha llevado en el corazón, como él siempre ha querido&#8230;posiblemente también, el día en el que anuncie su retirada, a algunos culés se nos escapará la lagrimilla sentimental&#8230;lo único que se seguro es, que el día que este MAGNÍFICO jugador se retire, se habrá ganado un monumento en el Camp Nou, al lado de otro gran jugador: el genio Ladislao Kubala </p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://img44.imageshack.us/i/48107v.jpg/"></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Imagio dell'arto]]></title>
<link>http://jeanmichelstcyr.wordpress.com/2009/10/13/150/</link>
<pubDate>Tue, 13 Oct 2009 18:39:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>jmstcyr</dc:creator>
<guid>http://jeanmichelstcyr.wordpress.com/2009/10/13/150/</guid>
<description><![CDATA[Voilà donc un sublissimo « melting pot », pot fondu, d&#8217;images des plus « dell&#8217;artiennes ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h2 style="text-align:justify;">Voilà donc un sublissimo « melting pot », pot fondu, d&#8217;images des plus « dell&#8217;artiennes »</h2>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://farm1.static.flickr.com/136/363250482_5d4e2320de_o.jpg"><img class="alignnone" src="http://farm1.static.flickr.com/136/363250482_5d4e2320de_o.jpg" alt="" width="448" height="336" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Très belle image de <a href="http://www.flickr.com/photos/emberinspiration/">ember.inspiration</a> qui nous montre la fin d&#8217;un travail accomplit! A noter que ce ne sont pas tout les peronnages qui sont masqué! <!--more-->on pourrais donc parler ici d&#8217;une pièce a saveur goldonienne ou tout simplement plus comtemporaine ou post-renaissance. Cependant on peux remarquer la présence la Brighella à gauche et Pantalone, à droite. (PS : <a href="http://www.piccoloteatro.org/">Theatro piccolo</a>)</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://farm3.static.flickr.com/2167/2064402312_7e071f4735_o.jpg"><img class="alignnone" src="http://farm3.static.flickr.com/2167/2064402312_7e071f4735_o.jpg" alt="" width="429" height="321" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Voilà donc une scène de la pièce <em>Arlecchino, servitore di due padroni</em> (Arlequin, serviteur de deux maîtres) du <a href="http://www.piccoloteatro.org/">Theatro piccolo</a> de Milan. Cette image à été mise en ligne par <a href="http://www.flickr.com/photos/12548206@N06/">03STE</a>. J&#8217;aimerais attiré votre attention sur la scénographie extremement intéréssente de ce spectacle. On suppose une scène de bois déposé elle-même sur une scène. Ce qui permet de situé l&#8217;oeuvre a son origine : soit la représentation de pièces dans un <em>campiello</em>, un petit quartier : dans la rue!</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://farm4.static.flickr.com/3571/3313937194_9df7b9bd2a.jpg"><img class="alignnone" src="http://farm4.static.flickr.com/3571/3313937194_9df7b9bd2a.jpg" alt="" width="400" height="266" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Quel beau costume! le Capitan à l&#8217;honneur, accompagné d&#8217;arlequin avec un costume se situant au début de l<em>a commedia</em> alors ce celui-ci était composé de quelques bout de tissus rapiecé. Le costume du Capitan est bien sur celui de l&#8217;envahisseur espagnole (XV-XVIe siècle). Cette image à été mise en ligne par <a href="http://www.flickr.com/photos/mascateatru/">MASCA TEATRU</a>, toujours sur <a href="http://www.flickr.com">FLICKR</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[* capitán]]></title>
<link>http://cuentochino.wordpress.com/2009/10/12/capitan/</link>
<pubDate>Mon, 12 Oct 2009 22:42:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>MX</dc:creator>
<guid>http://cuentochino.wordpress.com/2009/10/12/capitan/</guid>
<description><![CDATA[Cuando estuvo por fin en soledad, el Capitán tomó el libro delicadamente, lo sopesó entre sus manos ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Cuando estuvo por fin en soledad, el Capitán tomó el libro delicadamente, lo sopesó entre sus manos rústicas y lo miró con la atención y la curiosidad respetuosa de quien tiene frente a sí algo desconocido y extraño. Estuvo así durante largo rato, repasando en su cabeza las herméticas opiniones e ideas que había mantenido de manera firme e irreductible durante toda su vida. Para el Capitán, los libros siempre fueron instrumentos de procedencia incierta y de maquiavélicos fines; se decía sí mismo y fundamentaba abiertamente a todos los que quisieran conocer su parecer, que era cosa de ingenuos dejarse maravillar por historias y fábulas ajenas, escritas por quién sabe quién y quién sabe con qué propósito; argumentaba también que solamente los temerosos y pusilánimes podían preferir refugiarse en experiencias que no habían vivenciado, aceptando la ley escrita, en lugar de entregarse al verdadero conocimiento de sentir en carne propia el placer y el sufrimiento del mundo real. El Capitán nunca había leído un libro.</p>
<p>La única claridad que había era la que emanaba intermitente de un hogar de leños, la única luz que se permitió tener el Capitán al momento de cometer el sacrilegio. Sin animarse a abrirlo todavía, continuó con el examen práctico del volumen. Calculó aproximadamente la cantidad de páginas sin decidirse por una cifra exacta, ya que parecían multiplicarse o dividirse cada vez que, después de quitarle la vista de encima por un segundo, volvía a mirarlo. Luego pasó el pulgar de la mano derecha por el canto de las hojas, como si estuviera manipulando una baraja de naipes, dejándolas correr y deslizarse lentamente una, dos, varias veces. Entonces notó una sensación rara y diferente, cerró los ojos, y un impulso que no pudo controlar lo obligó a hundir la nariz en los arcanos aromas que brotaban de las páginas amarillentas.</p>
<p>Sin darse cuenta cómo, está de pronto en medio de un campo de batalla, cabalgando furioso sobre un corcel con crines de plata y belfo de ceniza, blandiendo una espada bañada en sangre cristiana. El cielo opaco se ilumina con flechas en llamas que surcan el aire espeso de azufre; al paso de su caballo, el Capitán mata y sigue matando sin detenerse. A su diestra, a pocos metros, un extraño edecán de barba y largos cabellos rojos como la sangre que le cae por el pecho, sostiene un estandarte morado con vivos amarillos y avanza firme apartando a golpes de lanza a quienes quieren acercarse a su líder. El Capitán lo busca con la mirada y señalándole con la espada hacia el frente le ordena en un grito que lo acompañe en la última carga. Más allá, centenares de guerreros contienen el avance de las tropas de Ricardo, en el tercer día de una batalla interminable. Siente gritos de guerra y dolor, y luego de victoria, y luego de silencio. La multitud que lo ensordecía con ruidos de acero y de muerte desaparece, y sólo queda la pradera muda, regada de cuerpos que se descomponen ante sus ojos.</p>
<p>Aspirando profundamente, el Capitán ahora huele el perfume de una mujer que no conoce. Huele a fresas y lima, probablemente esa mujer lleve por nombre Amelia. Así lo supone el Capitán. Probablemente se conocerán algún día en la Calle del Mercado, cuando ella salga a hacer el mandado del día en busca de frutas, queso, pan y un poco de vino para la cena. Casualmente el Capitán rondará esa misma calle, la cual evita casi siempre por ser muy transitada; prefiere pasear tranquilo y en silencio, sin cruzarse con mucha gente. Pero ese día, no sabrá por qué, elegirá dar su paseo matinal por el Mercado, y olerá ese perfume de fresas y lima, bien fresco y natural, jugará a reconocerlo y encontrarlo, y una vez que llegue a Amelia, ella lo mirará de frente sin vergüenza y el le acariciará las mejillas. Probablemente serán felices por muchos años, y tendrán larga descendencia. Así lo supone el Capitán. Pero la mujer quizás llamada Amelia morirá joven y el Capitán olvidará su nombre y su perfume de fresas y lima.</p>
<p>El Capitán se asustó y quiso soltar el libro. Pero no pudo, porque ya no era el Capitán sino Osman, columnista de segunda línea en un prestigioso diario de Estambul. A Osman le gusta su trabajo como a pocos, y dedica todo su tiempo libre a encontrar una historia que lo catapulte a las páginas principales. Sabe que el primer paso es conseguir al menos una columna de mayor importancia, ahora en manos de otros columnistas, mayores y repetitivos, que han perdido el talento y la originalidad hace ya muchos años, a los que la gente de Estambul adora y sigue día a día sin importarle que no tengan nada que contar. Así es como Osman cada tarde, cuando sale del trabajo, cena temprano en un café tradicional; come dos bollos de queso acompañados de dos o tres vasos de rakí, escribe en un cuaderno azul todas las ideas que ha ido recopilando durante el día y sale a tiempo para tomar el bus de las seis. En veinte minutos el bus lo deja en los suburbios de la ciudad, zona profunda y áspera, pero Osman no tiene miedo. Recorre las calles, conversa con prostitutas, borrachos, drogadictos, traficantes, alcahuetes; se empapa de las historias ocultas y secretas del Estambul que nadie quiere conocer. Luego, todas las noches, en el único café que permanece abierto, pasa en limpio sus anotaciones al cuaderno y espera el bus de las tres. A la mañana siguiente, se levanta muy temprano y se dirige como todos los días a su trabajo en el periódico, a darle forma a su intrascendente columna.</p>
<p>Los leños crepitan, y abandonando la sombría habitación del Capitán, arden en la caldera humeante del Transiberiano, que recorre los Urales a toda máquina. La formación entera se extiende por más de quinientos metros, transportando desde Moscú hasta Vladivostok pasajeros de diversa nacionalidad, intereses y ambiciones. Hay viajantes de comercio, señoras nobles con séquito incluido, historiadores advenedizos, aventureros en busca de fama y riqueza, religiosos, una compañía de teatro de relativa fama, un columnista de un prestigioso periódico turco, dos ladrones buscados en toda Europa buscando el refugio hostil de la estepa, tradicionales damas de compañía de señores calvos, rechonchos y millonarios, etc., etc., etc. Es 1927, y en uno de los coches dormitorios han asesinado fríamente al Capitán mientras dormía. La escena del crimen es analizada al detalle por un investigador británico y su tartamudo asistente. No es conveniente sacar conclusiones apresuradas, dicen los expertos, y se disponen a estudiar el cuerpo del delito para avanzar con la resolución del misterio. Pero no es posible.</p>
<p>Las páginas inquietas del libro le ofrecen un intenso y penetrante olor a manzanas verdes. El Capitán tiene ahora cinco años y corre inocente y feliz por una playa de Cozumel. A su lado está su madre, una morena bella y delicada, vestida sólo con una túnica blanca, y con un arreglo floral en el cabello. El Capitán no puede dejar de sonreír y mirar embelesado todo el paisaje, siente la arena meterse entre los dedos de sus pies y las cosquillas del agua templada que lo acaricia. Su padre se baña desnudo y danza en el mar transparente, en ese tiempo detenido. A lo lejos, sobre la línea del horizonte, se ven llegar monumentales embarcaciones que enarbolan extrañas banderas en sus mástiles.</p>
<p>Más tarde, el Capitán fue un condenado a la horca que a pesar de su inocencia no pudo evitar la ejecución; fue profesor de una universidad de la que no pudo recordar el nombre y tampoco la asignatura; fue también grumete del galeón “Stella Maris”, con la Virgen del Carmen tatuada para siempre en la pantorrilla y una bolsa con monedas de oro colgada del cinturón; fue un poeta de vanguardia y fue un pintor holandés, atravesó a lomo de mula la Cordillera de los Andes en veinticinco jornadas, fue adúltero y fue promiscuo; fue un hombre común y corriente dejando pasar su vida frente a él sin preguntarse demasiado si estaba haciendo lo suficiente.</p>
<p>Cuando la luz del alba intentaba atravesar las pesadas cortinas que había cerrado preventivamente preservando la intimidad de la herejía, el Capitán volvió a la realidad y supo quién era. Tomó el libro y, sin atreverse a leer una sola palabra, lo arrojó a las últimas llamas del hogar que todavía persistían.</p>
<p>***</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bolile de piele la trilobiti 10]]></title>
<link>http://paulgsandu.wordpress.com/2009/10/10/bolile-de-piele-la-trilobiti-10/</link>
<pubDate>Sat, 10 Oct 2009 17:06:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>paulgsandu</dc:creator>
<guid>http://paulgsandu.wordpress.com/2009/10/10/bolile-de-piele-la-trilobiti-10/</guid>
<description><![CDATA[La scurtă vreme de la atacul piraţilor, căpitanul Saragoza înceapea să-şi revină din starea de înţel]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>La scurtă vreme de la atacul piraţilor, căpitanul Saragoza înceapea să-şi revină din starea de înţelept budist şi să se scuture de neputinţa care-l transformase, totuşi numai pentru scurtă vreme, într-un mecanism defect, cu circuitele înnodate. Vocea puternică şi pătrunzătoare a căpitanului dibuia acum după marinarii teferi, lovindu-se, la întâmplare, de trupurile surprinse de moarte în cele mai inspirante poziţii. Câţiva începeau să-şi revină, îndemnaţi cu blândeţe şi de unele lovituri zdravene ale căpitanului, alţii înţelegeau abia acum că atacul pe care reuşiră să-l respingă avea să fie ultimul pentru ei. Lucrurile astea contează însă mai puţin. Ceea ce este cu adevărat important, este că imediat după ieşirea căpitanului din transă, singurul vas care mai purta însemnele Casei Regale a Portugaliei pe deasupra apei se îndrepta, cu oarecare dificultăţi de ce să nu recunoaştem, spre nava piraţilor, avariată şi ea destul de serios. Nimeni n-ar fi fost suficient de tâmpit să creadă că mai rămăsese cineva pe vas cu cu mintea întreagă, atunci când căpitanul răcni ordinul de urmărire, cineva care să se opună – şi nu cu puţine argumente – ordinului care se va dovedi mai curând pripit. Zelul lor – aparent măcar, dacă nu sincer – ar fi putut fi pus nu numai pe seama smintelii, ci şi pe seama supunerii îndelung exersate faţă de un conducător de neclintit. De fapt, nu s-ar putea spune din ce motive nimeni dintre cei câţiva membri teferi ai echipajului nu îndrăzni să sufle o vorbă împotriva hotărârii bravului căpitan Saragoza, care ar fi fost în stare să înoate de unul singur până la vasul piraţilor şi să sape o gară în cală cât un pui de balenă, prin care apa s-ar fi putut strecura înăuntru în voie.</p>
<p>La lăsarea întunericului, după o urmărire absolut lipsită de suspans, în care atât urmăritorii cât şi urmăriţii păreau sâcâiţi de căldură şi de aerul încărcat de sare al oceanului şi ar fi vrut să isprăvească mai repede ziua şi să se arunce în aşternut, nava care purta însemnele Casei Regale a Portugaliei sufla în ceafa de lemn uzat a celei care se târa cu vreun sfert de milă, dacă nu mai puţin, în faţa ei. Acesta fu şi momentul în care din pieptul bravului căpitan Saragoza izbucni ca o ghiulea strigătul de atac. Cele două ghiulele lansate simultan, ratară însă, premeditat, ţinta. Avertismentul fu urmat de o somaţie, pe care piraţii o primiră cu râsete şi cu câteva focuri stângace de armă. O vreme se trase la întâmplare, iar zgomotele armelor erau cu uşurinţă acoperite de hohotele generale de râs. De fapt, dacă este să ne păstrăm până la capăt obiectivitatea – calitate vitală în astfel de circumstanţe – trebuie să spunem că lupta dintre cele două nave nu prea aduce a luptă. Tocmai de aceea, nu vom vorbi aici despre acte de vitejie ale unora sau altora, deşi despre moarte s-ar cădea să vorbim, chiar dacă numai în trecere şi mai mult ca să umplem foile.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Creevy y Galarza titulares.]]></title>
<link>http://lpgrugby.wordpress.com/2009/10/09/creevy-y-galarza-titulares/</link>
<pubDate>Fri, 09 Oct 2009 12:05:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>lpgrugby</dc:creator>
<guid>http://lpgrugby.wordpress.com/2009/10/09/creevy-y-galarza-titulares/</guid>
<description><![CDATA[Mauricio Reggiardo y Alejandro Molinuevo anunciaron la formación inicial del Seleccionado Argentino ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Mauricio Reggiardo y Alejandro Molinuevo anunciaron la formación inicial del Seleccionado Argentino ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Que es? y ¿Como funciona una caja azul (Bluebox)?]]></title>
<link>http://infocatamarca.wordpress.com/2009/10/05/%c2%bfque-es-y-%c2%bfcomo-funciona-una-caja-azul-bluebox/</link>
<pubDate>Mon, 05 Oct 2009 23:33:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>webmaster</dc:creator>
<guid>http://infocatamarca.wordpress.com/2009/10/05/%c2%bfque-es-y-%c2%bfcomo-funciona-una-caja-azul-bluebox/</guid>
<description><![CDATA[Caja Azul o Bluebox es un aparato electrónico que emite diversos tonos por la línea telefónica y que]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone" title="caja azul" src="http://farm1.static.flickr.com/45/110798864_d7d2b33c14.jpg" alt="" width="282" height="374" /></p>
<p>Caja Azul o Bluebox es un aparato electrónico que emite diversos tonos por la línea telefónica y que se utiliza para realizar Phone phreaking o hacking telefónico.</p>
<p>El tono básico es un silbido de 2600 Hz que fue imitado por John Draper con un silbato que regalaban en cajas de cereal, lo cual le hizo famoso.<br />
Historia [editar]</p>
<p>En 1955, la Revista Técnica del Sistema Bell publicó un artículo titulado &#8220;In Band Signal Frequency Signalling&#8221;, en el que se describía el proceso usado para el ruteo de llamadas telefónicas sobre líneas que usaban el sistema de ese momento, R1. El artículo no indicaba las frecuencias de los tonos.</p>
<p>La otra parte de la ecuación fue revelada en 1964 por la misma revista: otro artículo fue publicado indicando las frecuencias usadas por los dígitos que eran utilizados por los códigos de ruteo de la época. Con estas dos piezas de información, el sistema telefónico estaba a disposición de cualquiera que tuviera cierto conocimiento de electrónica</p>
<p>Sin embargo, contrario a numerosas historias, antes de ser encontrado en los artículos de la Revista Técnica del Sistema Bell, fue descubierto por muchos, algunos inintencionadamente y con molestia, que ciertas líneas de Bell podían ser reseteadas con un tono de 2600 Hz. Famosos &#8220;phreakers&#8221; telefónicos tales como Joe Engressia (conocido como Joybubbles) y &#8220;Bill desde New York&#8221; podían producir silbidos de 2600 Hz.</p>
<p>Con la introducción de la &#8220;blue box&#8221;, fue que una vez que los individuos exploraron la red telefónica se inició el desarrollo de una nueva subcultura. Famosos &#8220;phreakers&#8221; como John Draper (también conocido como Capitán Crunch), Mark Bernay, Al Bernay, Joe Engressia, Evan Doorbell, Bill desde New York, y Ben Decibel usaron blue boxes para explorar los códigos ocultos que no era posible marcar desde una línea telefónica regular</p>
<p>Dos de los más famosos &#8220;phreakers&#8221; fueron Steve Wozniak y Steve Jobs, fundadores de Apple Computer. En una ocasión Wozniak llamó al Vaticano, se identificó a sí mismo como Henry Kissinger (imitando el acento alemán de Kissinger) y solicitó hablar con el Papa (que se encontraba durmiendo).</p>
<p>fuente: http://es.wikipedia.org/</p>
<p>Imagenes referida a la caja azul:</p>
<p><img class="alignnone" title="caja azul 2" src="http://fusionanomaly.net/bluebox.gif" alt="" width="244" height="250" /></p>
<p><img class="alignnone" title="steve jobs y wozniak" src="http://img.tomshardware.com/us/2008/03/14/the_fifteen_greatest_hacking_exploits/jobs_wozniak_bluebox.jpg" alt="" width="341" height="261" /></p>
<p><img class="alignnone" title="capitan" src="http://encontrarte.aporrea.org/imagenes/90/john-draper-goofy.jpg" alt="" width="294" height="213" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Instrucciones de cómo no hundir un barco]]></title>
<link>http://elultimofortin.wordpress.com/2009/10/05/instrucciones-de-como-no-hundir-un-barco/</link>
<pubDate>Mon, 05 Oct 2009 04:06:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>patrokieran</dc:creator>
<guid>http://elultimofortin.wordpress.com/2009/10/05/instrucciones-de-como-no-hundir-un-barco/</guid>
<description><![CDATA[Mi mentalidad a veces es simple, pero es mi guía para saber si las cosas se hacen bien o mal, hoy va]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://elultimofortin.wordpress.com/files/2009/10/araalmiranteirizar.jpg"><img alt="" src="http://elultimofortin.wordpress.com/files/2009/10/araalmiranteirizar.jpg?w=300" border="0" /></a>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Mi mentalidad<span> </span>a veces es simple, pero es mi guía para saber si las cosas se hacen bien o mal, hoy vamos por mi amor<span> </span>que son los navíos.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Con <b>un</b> navío se saben algunas cosas como <b>recorrido </b>va a realizar,<span> </span>generalmente del puerto A<span> </span>con escalas intermedias al puerto B, <b>hasta </b>ahí <b>mi lógica</b> no es tan compleja de seguir, <span></span>ahora se sabe que un barco se puede dedicar al comercio, a la guerra, investigación, factoría … y por que no placer.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Ahora sabiendo con que escenario contamos, nos toca la misión para seleccionar un capitán, y surgen algunas preguntas:</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">¿Contratamos al primero que pase sin <b>referencias</b>?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">¿Tiene referencias con embarcaciones menores o igual peso?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">¿Tiene <b>antecedentes </b>penales?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">¿Usa medicación para patologías psiquiátricas?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">¿Cuidara y buscara mantener la nave en perfecto estado?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Me imagino que cada uno habrá respondido con sentido común las preguntas anteriores, ahora si usamos el <b>sentido común</b> para esto, para un país que es mas importante y transporta muchas mas almas, ¿por que no usamos el mas mínimo sentido común?, <b>recordemos</b> que lo fundamental en estos navíos no es el capitán, sino que la nave, tripulación, carga y pasajeros lleguen al destino fijado, el capitán es solamente una herramienta que se puede reemplazar o quitar si esta funciona mal, si dejamos que el capitán haga cualquier cosa, corremos peligro que la nave de vueltas por el océano sin llegar a puerto alguno, sí usted es marino sabrá que llega un momento que los tripulantes mueren de hambre y la nave se queda sin combustible para llegar a cualquier puerto naufragando sin oportunidad a que existan sobrevivientes.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal">
<p class="MsoNormal"><b>POR ESO, USEMOS LAS HERRAMIENTAS DE LA CONSTITUCION NACIONAL, PIDAMOS JUICIO POLITICO, O NAUFRAGAREMOS SIN QUE NADIE NOS AYUDE.</b></p>
<p class="MsoNormal">
<p class="MsoNormal"><b>ATENTOS AL GRITO DE MALON!!!</b></p>
<p class="MsoNormal">Patricio Oscar Kieran</p>
<p class="MsoNormal">PS: Aveces pienso que el sentido común es el menos común de los sentidos</p>
<p class="MsoNormal">
<p class="MsoNormal">Dedicado al primer Almirante que defendio la libertad de un pueblo.</p>
<p class="MsoNormal">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bancul zilei - 8]]></title>
<link>http://walkeronsky.wordpress.com/2009/10/04/bancul-zilei-8/</link>
<pubDate>Sun, 04 Oct 2009 10:29:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>walkeronsky</dc:creator>
<guid>http://walkeronsky.wordpress.com/2009/10/04/bancul-zilei-8/</guid>
<description><![CDATA[Capitanul de pe Titanic ii strange pe pasageri si le spune: - Am doua vesti pentru dumneavoastra: un]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Capitanul de pe Titanic ii strange pe pasageri si le spune:<br />
- Am doua vesti pentru dumneavoastra: una rea si una buna. Pe care o vreti prima?<!--more--><br />
- Pe cea rea.<br />
- In doua ore, vaporul se va rupe in doua si se va scufunda.<br />
- Si cea buna?<br />
- Vom lua 11 Oscar-uri.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">- Buna predictie. Cred ca practica si mentalismul in timpul liber <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> )</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ali Carter debuta...como padre]]></title>
<link>http://snooker147blog.com/2009/10/04/ali-carter-debuta-como-padre/</link>
<pubDate>Sun, 04 Oct 2009 08:20:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ander Isuskiza</dc:creator>
<guid>http://snooker147blog.com/2009/10/04/ali-carter-debuta-como-padre/</guid>
<description><![CDATA[El nº5 del mundo, Ali Carter, comienza hoy su participación en el Grand Prix, donde se enfrentará al]]></description>
<content:encoded><![CDATA[El nº5 del mundo, Ali Carter, comienza hoy su participación en el Grand Prix, donde se enfrentará al]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[2x1: Modern Warfare 2 [Demo y video]]]></title>
<link>http://playoverdrive.wordpress.com/2009/09/29/2x1-modern-warfare-2-demo-y-video/</link>
<pubDate>Tue, 29 Sep 2009 12:13:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>CoLoR3Ds</dc:creator>
<guid>http://playoverdrive.wordpress.com/2009/09/29/2x1-modern-warfare-2-demo-y-video/</guid>
<description><![CDATA[Según se dice el primer Modern Warfare tuvo una beta/demo bastante, bastante choncha que le ayudó a ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-5359" title="modernwarefare2comicuaug16" src="http://playoverdrive.wordpress.com/files/2009/09/modernwarefare2comicuaug16.jpg" alt="modernwarefare2comicuaug16" width="425" height="485" /></p>
<ul>
<li>Según se dice el primer <strong>Modern Warfare</strong> tuvo una beta/demo bastante, bastante choncha que le ayudó a vender parte de lo que hasta la fecha ha vendido.   <!--more-->Y la pregunta del melón es: &#8220;<strong>pa cuándo el demo de MW2?</strong>&#8220;  A lo que <strong>Infinity Ward</strong> ha respondido.</li>
</ul>
<p><em>&#8220;No hay planes para el demo.  Ya que el equipo completo, se encuentra concentrado en pulir el juego hasta el día de su lanzamiento.  Y no habrá beta tampoco&#8221;.</em></p>
<p>Alguien necesita un demo para decidir sí comprarlo o no?</p>
<p>.</p>
<ul>
<li> A continuación les dejo un video en el cual verán la primera misión que tendrás que enfrentar en <strong>Modern Warfare 2</strong>, de principio a fin.   Por cierto, la voz de <strong>Soap</strong>&#8230; perdón, del <strong>Capitán MacTavish</strong> podría jurar que es la del Capitán Price.  <strong>SPOILER ALERT!</strong></li>
</ul>
<p>.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/jKwaOg7RYPo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/jKwaOg7RYPo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El Rey no se equivoca nunca.]]></title>
<link>http://aulageek.wordpress.com/2009/09/20/el-rey-no-se-equivoca-nunca/</link>
<pubDate>Sun, 20 Sep 2009 16:58:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jaime López</dc:creator>
<guid>http://aulageek.wordpress.com/2009/09/20/el-rey-no-se-equivoca-nunca/</guid>
<description><![CDATA[Hay gente que por no reconocer que se ha equivocado es capaz de cualquier cosa. Y cuando uno es Rey,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignright" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Alfonso_XII_of_Spain.png/250px-Alfonso_XII_of_Spain.png" alt="" width="175" height="264" />Hay gente que por no reconocer que se ha equivocado es capaz de cualquier cosa. Y cuando uno es Rey, lo malo es que esa cualquier cosa puede ser casi cualquier cosa y nadie tendrá el valor de apelar a la razón.</p>
<p>El rey en cuestión era Alfonso XII y andaba visitando un hospital militar durante una campaña contra los carlistas cuando se acercó a una cama para dar ánimos al soldado que allí se postraba. Le dijo: “<span style="font-style:italic;">¿Qué tal, capitán?</span>”. El enfermo, en un acto de valor, que ya saben ustedes que el valor se le presupone a los soldados, contestó: “<span style="font-style:italic;">Soy teniente, señor…</span>”. El rey, por no rectificar, apuntaló su error con: “<span style="font-style:italic;">¡He dicho capitán!</span>”.</p>
<p>No conozco el mando del rey en el ejército por aquel entonces, pero seguramente aquel tipo fue capitán a partir de aquel momento.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[112: Todos a bordo]]></title>
<link>http://dibujados.wordpress.com/2009/09/18/112-todos-a-bordo/</link>
<pubDate>Sat, 19 Sep 2009 02:59:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eric</dc:creator>
<guid>http://dibujados.wordpress.com/2009/09/18/112-todos-a-bordo/</guid>
<description><![CDATA[En este dibujo todos los personajes de &#8220;El Deseado&#8221;, la obra en la que estamos trabajand]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-496" title="112---El-Deseado" src="http://dibujados.wordpress.com/files/2009/11/112-el-deseado.jpg" alt="112---El-Deseado" width="400" height="600" />En este dibujo todos los personajes de &#8220;El Deseado&#8221;, la obra en la que estamos trabajando este año. Algunos no están nada parecidos a los actores que los representan, pero lo hice sin referencia y la idea era mostrar más bien a los personajes. Mi intención original era dibujar simplemente a cuatro o cinco de los personajes, pero fui sumando y sumando y cuando me faltaban poquitos decidí completar al elenco y fui poniéndolos donde pude.</p>
<p>Proximamente: <a href="http://www.eldeseadoteatro.com.ar">http://www.eldeseadoteatro.com.ar</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Raúl, el capitán con mayúsculas]]></title>
<link>http://espiritudeportivo.wordpress.com/2009/09/17/raul-el-capitan-con-mayusculas/</link>
<pubDate>Thu, 17 Sep 2009 08:23:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>espiritudeportivo</dc:creator>
<guid>http://espiritudeportivo.wordpress.com/2009/09/17/raul-el-capitan-con-mayusculas/</guid>
<description><![CDATA[Aquí os dejo un reportaje que se escribió ayer en El País: &lt;&lt;&gt;&gt;La unanimidad fue total. ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Aquí os dejo un reportaje que se escribió ayer en El País:</p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignleft size-full wp-image-602" title="raul" src="http://espiritudeportivo.wordpress.com/files/2009/09/raul.jpg" alt="raul" width="408" height="406" />&#60;&#60;&#62;&#62;La unanimidad fue total. Entre los compañeros y entre los rivales: &#8220;Lo de Raúl es impresionante. Es un jugador fantástico&#8221;. Así habló tras el choque el gran protagonista del partido, Cristiano Ronaldo, que sin embargo prefirió que los focos se dirigieran hacia el capitán. &#8220;Además de marcar goles, ves a Raúl en el campo y no para de motivar a sus muchachos, hablando con todos&#8230; Es el capitán con mayúsculas&#8221;. La sentencia pertenece a Johan Vonlanthen, centrocampista del Zúrich. Y el remate a tanto elogio lo puso Kaká: &#8220;Es un privilegio actuar junto a futbolistas como Raúl o Cristiano&#8221;.</p>
<p style="text-align:justify;">El capitán firmó su gol 65 en la Liga de Campeones, con lo que aumenta aún más la distancia con su compañero Van Nistelrooy como el máximo goleador en la historia de la Liga de Campeones. Porque fue la noche soñada por el Madrid, que firmó el mejor inicio en la competición desde 1997, la edición de la séptima, en la que se había estrenado goleando 4-1 al Rosenborg. Pero en los últimos tiempos el Madrid había penado por el gran torneo europeo. En el último lustro, en el que el equipo no ha pasado de octavos, su inicio fue, cuanto menos, discreto: en 2004, cayó 3-0 ante el Bayer Leverkusen; en 2005, otro batacazo, 3-0 en Lyon; en 2006 repitió desastre, 2-0 contra el mismo rival francés. Y en las dos últimas temporadas se estrenó con victoria pero sin brillo, 2-1 ante el Werder Bremen y 2-0 frente al BATE, bielorruso.&#60;&#60;&#62;&#62;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bolile de piele la trilobiti 5]]></title>
<link>http://paulgsandu.wordpress.com/2009/08/29/bolile-de-piele-la-trilobiti-5/</link>
<pubDate>Sat, 29 Aug 2009 15:53:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>paulgsandu</dc:creator>
<guid>http://paulgsandu.wordpress.com/2009/08/29/bolile-de-piele-la-trilobiti-5/</guid>
<description><![CDATA[Până să ajungă în mâinile puternice ale căpitanului Saragoza, busola a ajutat deci la fertilizarea f]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Până să ajungă în mâinile puternice ale căpitanului Saragoza, busola a ajutat deci la fertilizarea femeilor care nu mai reuşeau să rămână grele, la ridicarea de la pământ a zmeielor şi – dacă e să dăm crezare aceloraşi vechi documente, pirdute odată cu moartea călugărului benedictin care fugise cu ele şi trecuse munţii spre Franţa – chiar la prezicerea unor răscoale şi, în bună măsură, la împiedicarea lor. Apoi, vreme de ani buni – ani care nu înseamnă nimic la scara istoriei – busola a zăcut îngropată în nisip, cu „aripile” distruse, ca un peşte uscat, stare în care de altfel a şi fost descoperită de tatăl celui care avea să devină căpitanul Saragoza şi care o va purta cu el la pescuit ani în şir – dar iarăşi, ce înseamnă câţiva ani la scara istoriei? – până când avea s-o dea uitării într-una dintre lăzile vechi, aruncate în podul casei.</p>
<p>E limpede că bătrânul pescar, care se ocupa cu aceleaşi lucruri ca şi bunicii şi străbunii lui, şi a cărui existenţă se desfăşura cumva în afara curgerii fireşti a timpului, prelungindu-se în mit şi legendă, n-a avut nici o clipă habar de valoarea nemăsurată a ochiului plin de nisip pe care îl contamplase câteva clipe în lumina soarelui, înainte să-l azvârle cu un rânjet sec pe fundul bărcii. Ca orice om simplu, el a primit darul pe care i l-a pus îm braţe soarta, cu mirarea celui care n-are ce să facă cu el, şi cu sfiala de a-l arunca a celui care n-a primit în viaţa lui nimic. Dar dacă lucrurile au decurs în felul acesta, şi dacă heruvimul de aur – aşa cum avea să-l numească în taină căpitanul Saragoza, în vremea când îi închina rugăciuni şi-i aducea jertfe – a trebuit să fie găsit de cel mai nepotrivit om de pe pământ, este pentru că destinul se mai juca atunci cu vieţile oamenilor, făcând feste unora şi fericind pe alţii, absolut fără nici o noimă – aşa cum, potrivit câtorva prestigioase institute de statistică, se mai întâmplă şi astăzi, desigur.  </p>
<p>Nu vom încerca să aducem justificări acestui fapt, asupra căruia am insistat deja prea mult, pierzând din vedere lucrurile cu adevărat importante şi la care vom reveni numaidecât. Înainte de a repune naraţiune pe cursul firesc, ar mai trebui însă spus că fără intuiţia ieşită din comun a căpitanului Saragoza – care, deşi nu avea pe vremea aceea mai mult de paisprezece ani, a reuşit să-l împiedice pe bătrânul său tată să renunţe la ochi în schimbul a câtorva kilograme bune de peşte – noi am fi fost privaţi de plăcerea acestei povestiri, iar lui i-ar fi fost imposibil să se ridice atât de sus pe scara socială încât să i se acorde onoarea de a conduce cele două ambaracaţiuni care purtau însemnele Casei Regale a Portugaliei, şi cărora le fusese încredinţată o misiune de o importanţă cu totul ieşită din comun, despre care vom spune însă mai multe la locul potrivit.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Review of the Bucanero El Capitan]]></title>
<link>http://jbrookeiv.wordpress.com/2009/08/26/review-of-the-bucanero-el-capitan/</link>
<pubDate>Wed, 26 Aug 2009 11:36:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>John Brooke</dc:creator>
<guid>http://jbrookeiv.wordpress.com/2009/08/26/review-of-the-bucanero-el-capitan/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><!--blip.tv pattern not matched in posts_id=2608923&#38;dest=-1--></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿A qué se enfrenta el Espanyol tras el fallecimiento de Jarque?]]></title>
<link>http://fjnavas.wordpress.com/2009/08/15/%c2%bfa-que-se-enfrenta-el-espanyol-tras-el-fallecimiento-de-jarque/</link>
<pubDate>Sat, 15 Aug 2009 17:28:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>fjnavas</dc:creator>
<guid>http://fjnavas.wordpress.com/2009/08/15/%c2%bfa-que-se-enfrenta-el-espanyol-tras-el-fallecimiento-de-jarque/</guid>
<description><![CDATA[La pérdida es irreparable, sin duda, pero no queda más remedio que afrontar la cruel realidad: la vi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.fuerzaperica.com/media/galeria/37/5/9/7/1/n_rcd_espanyol_ivan_alonso-11795.jpg" alt="" width="400" height="472" /></p>
<p>La pérdida es irreparable, sin duda, pero no queda más remedio que afrontar la cruel realidad: la vida sigue, por mucho que ya será para siempre sin Dani Jarque. La plantilla del Espanyol regresará esta mañana a los entrenamientos por vez primera desde que falleció el capitán, el pasado sábado, en Coverciano. Han transcurrido cinco días y es una incógnita saber qué pasará a partir de hoy, cuál será el destino que le aguarda al españolismo.</p>
<p>Para tratar de resolver algunas de las muchas incertidumbres que se ciernen sobre el futuro inmediato, AS se puso en contacto ayer con Óliver Martínez, director del máster de psicología aplicada al deporte del Colegio de Psicólogos de Cataluña. Su opinión es que &#8220;el Espanyol lo ha gestionado muy bien&#8221;. &#8220;Una tragedia de estas dimensiones se divide de tres fases. La primera, la gestión del duelo, consiste en desahogarse, en revivir las experiencias como terapia de choque para que todo vaya más rápido. Además, para muchos no era un compañero de trabajo sino casi un hermano&#8221;, apostilla. &#8220;La segunda fase es el descanso, tener un par de días para relajarse y coger fuerzas. Y la tercera, la búsqueda de la normalidad&#8221;, que según Martínez consiste en &#8220;volver a entrenarse a tope, a rendir y reengancharse a lo que habían trabajado durante la primera parte de la pretemporada&#8221;.</p>
<p>Lo quieran o no, los pericos no llegarán al inicio de la Liga al 80 por ciento de sus posibilidades físicas, como sería deseable<!--more-->. El fallecimiento de Jarque provocó, lógicamente, que se suspendiera la gira por Italia (no se disputaron los amistosos ante Bolonia y Livorno), y que el encuentro ante el Girona del próximo sábado 22 sea el único antes del arranque liguero frente al Athletic. Pero volvamos a la cuestión anímica.</p>
<p><img class="alignleft" src="http://www.elperiodico.com/comunes/liga0708/images/espanyol13.jpg" alt="" width="350" height="248" />El equipo inicialmente no recurrirá a ayudas externas, pues Feliciano di Blasi es licenciado en psicología y Mauricio Pochettino será clave. &#8220;No sé si han hecho terapia de equipo&#8221;, se pregunta Martínez, &#8220;pero yo primero lo haría individual, sobre todo entre los más afectados, los amigos del alma&#8221;.</p>
<p>Aunque seguramente lo más importante es el mensaje que debe instaurarse en la plantilla para que la desgracia no sólo no afecte en el rendimiento, sino para que incluso lo mejore. &#8220;Hay que incentivar a los futbolistas, lo que yo llamo el estímulo alentador positivo, contar con una motivación añadida este año&#8221;, desvela el psicólogo. Algo similar a lo que cree José Rojo, Pacheta, ex jugador del Espanyol: &#8220;Esta cruel noticia debe convertirse para los pericos en un impulso positivo, para luchar aún más&#8221;.</p>
<h3>El caso Juanito.</h3>
<p>Explica Martínez, para poner un ejemplo de cómo reconducir la tragedia, lo que hizo el Real Madrid tras la muerte de Juan Gómez, Juanito: en aquel caso el futbolista estaba retirado, pero era un símbolo, igual que Jarque. &#8220;El Madrid lo hizo muy bien, lo convirtió en un espíritu que durará toda la vida, hoy aún se apela a ello. Si el Espanyol da el nombre de Dani a una instalación logrará que su memoria perdure&#8221;, concluye.</p>
<p>El tiempo dirá.</p>
<p>Vía &#124; <a href="http://www.as.com/futbol/articulo/futbol-ahora/dasftb/20090813dasdaiftb_3/Tes" target="_blank">Diario As</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
