<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>carlos-nunez &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/carlos-nunez/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "carlos-nunez"</description>
	<pubDate>Sat, 02 Jan 2010 02:39:13 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[No sos vos]]></title>
<link>http://barcelonaijo.wordpress.com/2009/11/26/no-sos-vos/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 09:55:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>barcelonaijo</dc:creator>
<guid>http://barcelonaijo.wordpress.com/2009/11/26/no-sos-vos/</guid>
<description><![CDATA[BSO Mar Adentro &#8211; Carlos Núñez No sos vos, soy yo. M&#8217;has ensenyat a creure&#8217;m que s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a title="De la BSO de Mar endins" href="http://www.goear.com/listen/8fc7617/BSO-Mar-adentro-Carlos-Nunez" target="_blank">BSO Mar Adentro &#8211; Carlos Núñez</a></p>
<p><a title="Que no sos vos!" href="http://www.cinemaieti.com/cartellera/pelicules.php?id=657" target="_blank">No sos vos, soy yo.</a></p>
<p>M&#8217;has ensenyat a creure&#8217;m que sóc important, a créixer a estimar-me, a pujar, a criticar, a no callar, a tantes coses que t&#8217;haig d&#8217;agrair. He aprés a lluitar, he aprés de les meves reaccions, de les teves, de les nostres.</p>
<div id="attachment_647" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://barcelonaijo.wordpress.com/files/2009/11/mar-endins.jpg"><img class="size-medium wp-image-647" title="mar endins" src="http://barcelonaijo.wordpress.com/files/2009/11/mar-endins.jpg?w=300" alt="" width="300" height="175" /></a><p class="wp-caption-text">Mar endins</p></div>
<p>I ara, com el fi justifica els mitjans, responc preguntes per poder-les fer després, i ara, et deia, ara no cobro la meva part prepagada i ara, et deia, ara activo els esquemes que m&#8217;has ensenyat i passo per sobre del passotisme i em mantinc actiu, em crec important i insisteixo, critico, no em callo&#8230; i el mètode no funciona amb tu. Fins que no aprengui la nova lliçó, digue&#8217;m com porto la impaciència, els nervis, els cops de cor. Què vindrà primer, la impaciència i la lliçó o una resposta teva? Em sembla que ja m&#8217;he contestat.</p>
<p>Gràcies, novament.</p>
<p>Adéu.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Onde Galícia e Irlanda se encontram]]></title>
<link>http://cronicasurbanas.wordpress.com/2009/10/24/onde-galicia-e-irlanda-se-encontram/</link>
<pubDate>Sat, 24 Oct 2009 16:27:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>Monica</dc:creator>
<guid>http://cronicasurbanas.wordpress.com/2009/10/24/onde-galicia-e-irlanda-se-encontram/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; Carlos Nuñez é galego de Vigo, The Chieftains são irlandeses de vários lugares. Em comum entr]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/uJ1ynTMUj0c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/uJ1ynTMUj0c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>&#160;</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.carlos-nunez.com/" target="_blank"><span style="color:#ff0000;">Carlos Nuñez</span></a> é galego de Vigo, <a href="http://www.thechieftains.com/" target="_blank"><span style="color:#ff0000;">The Chieftains</span></a> são irlandeses de vários lugares. Em comum entre esse naco da Espanha e a Irlanda, uma fortíssima tradição da cultura celta, que vai muito além da semelhança entre a gaita de fole galega e a <em>uilleann pipe</em> irlandesa. As músicas são Alborada de Veiga e Muiñeira de Chantada, e eu desconfio que, se ninguém desligou a tomada do palco, eles ainda devem estar tocando e dançando até agora!</p>
<p style="text-align:justify;"><em>Baideuêi</em>: Nuñez acaba de lançar o cd<a href="http://www.carlos-nunez.com/musica/" target="_blank"><span style="color:#ff0000;"> Alborada do Brasil</span></a>, com músicos do naipe de Fernanda Takai, Adriana Calcanhotto, Lenine e Dominguinhos. Lindo demais da conta, mas nem pense em baixá-lo da internet. O encarte é tão bonito que você vai querer ter o original.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Nuñez: "Nós estamos máis preto do Brasil que os propios portugueses"]]></title>
<link>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/09/25/carlos-nunez-nos-estamos-mais-preto-do-brasil-que-os-propios-portugueses/</link>
<pubDate>Fri, 25 Sep 2009 22:56:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>ecodepontecaldelas</dc:creator>
<guid>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/09/25/carlos-nunez-nos-estamos-mais-preto-do-brasil-que-os-propios-portugueses/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Estou orgulloso de abrir mercados e ser independente&#8221; Crítico co &#8216;boom&#8217; fol]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h1>&#8220;Estou orgulloso de abrir mercados e ser independente&#8221;</h1>
<h3>Crítico co &#8216;boom&#8217; folk dos anos 90, Carlos Núñez regresa do Brasil con novo disco baixo o brazo e confianza no futuro da lingua galega. &#8220;Debemos falarlle aos nenos sobre as enormes posibilidades do idioma&#8221;, afirma</h3>
<p><!-- google_ad_section_end() --></p>
<div>
<p><strong>ALFONSO PATO</strong> <em> </em>25/09/2009</p>
</div>
<p><!-- ***** Contenido noticia ***** --> <!-- ***** Estructura_2col_1zq ***** --> <!-- ***** Votos y comentarios ***** --></p>
<p><!-- ***** Fin Votos y comentarios ***** --> <!-- ***** Entradilla ***** --> <!-- google_ad_section_start() --><strong>Carlos Núñez</strong> (Vigo, 1971) é o músico galego de maior recoñecemento internacional. Acaba de ser galardonado como mellor artista continental cun dos premios musicais mais prestixiosos do mundo, o <strong>Ireland&#8217;s Music Award</strong>, a primeira vez que se concede a un músico non británico. Ven de triunfar no <strong>Festival Intercéltico de Lorient</strong>, onde as 4000 persoas que puideron mercar unha entrada disfrutaron da presentación do seu último disco, <strong><em>Alborada do Brasil</em></strong>, que el cualifica como &#8220;viaxe iniciática&#8221; na busca das orixes do seu bisavó, emigrante a principios do século XX.</p>
<p><!-- google_ad_section_end() --> <!-- ***** Fin de Entradilla ***** --> <!-- ***** Info complementaria ***** --></p>
<div><!-- ***** Despiece ***** --> <!-- ***** Despiece ***** --> <!-- ***** Hermanas ***** --> <!-- ***** Fin Hermanas ***** --> <!-- ***** Otros webs ***** --></p>
<p><!-- ***** Otros webs ***** --></p>
</div>
<p><!-- ***** Fin Info Complementaria ***** --> <!-- ***** Cuerpo ***** --> <!-- google_ad_section_start() --> <!-- Info complementaria --></p>
<div><!-- ************* Tabla **************** --> <!-- ************* Fin Tabla **************** --> <!-- ************* Destacados **************** --></p>
<div>
<p>&#8220;Xa percorrín o camiño do celtismo. Agora busco outros horizontes&#8221; &#8220;</p>
</div>
<div>
<p>&#8220;Nós estamos máis preto do Brasil que os propios portugueses&#8221;</p>
</div>
<div>
<p>&#8220;Aquí hai unha perigosa tendencia ao mudar en músico-funcionario&#8221;</p>
</div>
<div>
<p>&#8220;O poder lisboeta sempre atendeu máis a Madrid que a Galicia&#8221;</p>
</div>
<p><!-- ************* Fin Destacados **************** --> <!-- ************* El dato **************** --> <!-- ************* Fin El dato **************** --> <!-- ************* La cifra **************** --> <!-- ************* Fin La cifra **************** --> <!-- ************* La frase **************** --> <!-- ************* Fin La frase **************** --> <!-- ************* Las claves **************** --> <!-- ************* Fin Las claves **************** --></p>
</div>
<p><strong>Pregunta.</strong> Non lle está indo nada mal con este novo disco.</p>
<p><strong>Resposta.</strong> É o peor momento da historia para sacar un disco pero, de todos os discos que saquei, é o que mellores críticas colleitou. Estou contento e sorprendido, aínda que as vendas non son o que eran hai uns anos.</p>
<p><strong>P.</strong> As vendas non serán as de antes, pero a xulgar pola produción e os colaboradores (<strong>Carlinhos Brown, Lenine, Adriana Calcanhoto</strong>&#8230;) dá a impresión de que fixo ás cousas ó grande.</p>
<p><strong>R. </strong>Facer este disco tivo algo de locura. Non só é un disco, ten outra parte que se está a rematar e que é un documental musical. Para min facer un disco é algo mais que meterse nun estudio. A música son aventuras,viaxes e vivencias. Por iso metínme a fondo no Brasil, e por iso este disco é un disco moi caro, no que invertimos moito.</p>
<p><strong>P.</strong> Cando di caro, canto?</p>
<p><strong>R.</strong> Máis de 30 millóns das antigas pesetas&#8230;</p>
<p><strong>P.</strong> Que descubriu musicalmente no Brasil?</p>
<p><strong>R.</strong> Hai un espírito galego moi presente levado alí polo Portugal do Norte. Portugal divídese entre Lusitania, o Portugal da viola (a guitarra), e o Portugal do Norte, <strong>Gallaecia</strong>, o da gaita. Acabou gañando o da guitarra, como en España, pero eu creo que o Portugal do Norte foi o que mais aportou, o que está conectado a Galicia, e o que fun descubrindo no Brasil. A miña intuición como artista é que Galicia no Brasil funciona.</p>
<p><strong>P.</strong> Cal é a síntese desa conexión galaico-brasileira?</p>
<p><strong>R.</strong> A parte galaica está aí metida, pero transformouse. A gaita chegou a Brasil e desapareceu, pero as melodías permanecen claramente na música de baile. O acordeón colleu logo protagonismo e así o reflicten as súas denominacións: no norte chámanlle sanfona, e no sur, chámanlle ao acordeón nada menos que&#8230; gaita! Brasil <em>copula</em> con todas as músicas. Sen mestura non habería Brasil.</p>
<p><strong>P.</strong> Que saben en Brasil de Galicia?</p>
<p><strong>R. </strong>Coñecen o Camiño, pero creo que non saberían ubicar Santiago. Galicia alí non existe, excepto para pequenas minorías. Brasil non ten un coñecemento de nós como teñen no ámbito celta e mesmo en EE UU.</p>
<p><strong>P.</strong> Os artistas que colaboran no disco coñecían a tradición musical galega?</p>
<p>R. Carlinhos Brown coñece algúns dos nosos ritmos, porque é de Baia, e Baia está cheo de galegos, Adriana Calcanhoto adora a <strong>Martín Codax</strong> e encántanlle os trovadores medievais. Gústalles que a súa lingua non veña de Portugal, senón de Galicia. Dálles sensación de maioría de idade. Os cantantes brasileiros son herdeiros dos nosos trovadores&#8230; Parece como se Martin Codax fose un tipo <em>cool</em> que vive en Rio e cea <em>sushi</em> nun xaponés.</p>
<p><strong>P.</strong> Que papel pode ter a música galega na Lusofonía?</p>
<p><strong>R.</strong> Non me gusta a etiqueta de Lusofonía, é caer nas redes do poder lisboeta, ao que sempre lle interesou mais Madrid que Galicia. Nós estamos máis preto de Brasil que os propios portugueses. Brasil é moito mais galego que lusitano, e ese é un potencial aínda non codificado de forma política. A través dun libro de Paz-Andrade descubrín un termo, o de &#8220;<strong>galecidade</strong>&#8220;, esa área enorme conectada lingüisticamente con 200 millóns de persoas.</p>
<p><strong>P.</strong> Xa que fala das posibilidades da lingua, que lle parecen os debates sobre o idioma?</p>
<p><strong>R.</strong> Cando Alonso Montero me contou que Rosalía falaba con Murguía en castelán, comprendín bastantes cousas. Todo isto a quen menos beneficia é ao galego. Que o galego non ten futuro? Xa lle gustaría a Cataluña que o catalán o entendesen 200 millóns de persoas. Brasil pode darnos a autoconfianza que necesitamos. Pero para iso temos que empezar mais atrás, explicando aos nenos na as enormes posibilidades do galego.</p>
<p><strong>P.</strong> En que lingua foi criado?</p>
<p><strong>R.</strong> O castelán foi a miña lingua materna e aprendín galego na escola. Nunca, ata agora no Brasil, reflexionara tanto sobre a importancia do galego. Aquí non se transmite ben esa idea. E a min non me interesa a autodestrución continua. Hai que darlle a volta como fan os irlandeses. A quen lle importa se os Chieftains son de dereitas ou de esquerdas? No grupo teñen prohibido falar de relixión e de política. Hai esa idea de que o país está por enriba de todo.</p>
<p><strong>P.</strong> Que supón ser galardoado con Ireland&#8217;s Music Award?</p>
<p><strong>R.</strong> Ufff! É un gran premio. En Irlanda son un irlandés máis. Sentinme levando o facho de Murguía e chegando á meta logo dunha carreira de máis de cen anos. Un artista é catalizador das enerxías que recibe do lugar onde mama, un <em>medium</em> entre a túa cultura e o mundo. Xa teño andado o camiño do celtismo e agora hai que buscar outros horizontes.</p>
<p><strong>P. </strong>O seu debú (<em>A irmandade das estrelas</em>, 1996), coincidiu co <em>boom</em> dos gaiteiros. Houbo evolución?</p>
<p><strong>R.</strong> Ese <em>boom</em> foi interesante sobre todo polo apoio de xente de fóra como os <strong>Chieftains</strong> ou <strong>Ry Cooder</strong>. Pero despois houbo unha sobreexposición que queimou moitísimo, demasiados concertos gratuítos, un empacho devastador. Ese pulpo e gaitas gratis para todos acabou sendo perigoso. O público chegou a non distinguir uns artistas de outros.</p>
<p><strong>P.</strong> Por iso, durante un tempo, actuou menos en Galicia?</p>
<p><strong>R.</strong> Despois do segundo disco [<em>Os amores libres</em>, 1999] optamos por fuxir ao estranxeiro. Aquí tocaramos teito e cambiar era preciso. Botámonos outra vez á estrada, en furgoneta, a Alemaña, onde non nos coñecía, buscando público xenuíno. Estou moi orgulloso de ter aberto mercados e ser independente.</p>
<p><strong>P.</strong> Abriu mercados, vendeu milleiros de discos e converteuse nun músico prestixioso. Pero moitos dos seus colegas quéixanse de que en Galicia é difícil vivir da música.</p>
<p><strong>R.</strong> Non sei se é así, ou é que aquí existe a perigosa tendencia ao funcionariado. Cáese axiña no de ser músico-funcionario e ese é outro tipo de artista. Outra cousa é ser un profesional e estar no mercado. Vivir da música é moi duro. Ser gaiteiro foi de sempre un oficio como o zapateiro ou a redeira, un oficio cun mercado e cun público, non un funcionario.</p>
<p><strong>P.</strong> Despois de transitar pola senda irlandesa, de se achegar ao flamenco, e agora a conexión galaico-brasileira, Asia será o vindeiro destino?</p>
<p><strong>R.</strong> No 2010 iremos a China e a Xapón imos todos os anos. Pero hai que darlle tempo. Agora estou nun proxecto con orquestras sinfónicas, que xa fixemos en Alemaña, Cuba, Xapón, Francia e Irlanda&#8230; Estamos esperando para facelo aquí na casa</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-698" title="Carlos Nuñez Brasil" src="http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/files/2009/09/carlos-nunez-brasil.jpg" alt="Carlos Nuñez Brasil" width="316" height="212" /></p>
<p>.<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/50cu3qIAIX4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/50cu3qIAIX4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Grupo de música celta: Luar na Lubre]]></title>
<link>http://ultimaflordolacio.wordpress.com/2009/09/24/grupo-de-musica-celta-luar-na-lubre/</link>
<pubDate>Thu, 24 Sep 2009 12:29:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Fernanda Sampaio</dc:creator>
<guid>http://ultimaflordolacio.wordpress.com/2009/09/24/grupo-de-musica-celta-luar-na-lubre/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;Luar na lubre&#8221; é um grupo musical da Galícia (Espanha, onde fala- se galego- português)]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a href="http://www.luarnalubre.com/" target="_blank">&#8220;Luar na lubre&#8221; </a>é um grupo musical da Galícia (Espanha, onde fala- se galego- português) que toca um estilo raro, antigo, culto e belo, a música celta. A voz é de Sara Louraço Vidal, mas nesse vídeo canta Rosa Cedrón, sua predecessora. &#8220;Chove en Santiago&#8221;:</p>
<p style="text-align:justify;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/n0yvmTgKLDw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/n0yvmTgKLDw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;">Os celtas viveram na Galícia, em outras províncias da Espanha e chegaram até Coimbra em Portugal no ano VI a. C.</p>
<p style="text-align:justify;">Mais música celta: Carlos Nuñez, Milladoiro e a francesa Gwendal.</p>
<p style="text-align:justify;">&#8220;Luar na lubre&#8221; foi- me apresentada por Alessandra Mattos que é Flickrer, ilustradora, designer e apaixonada pela banda:</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.flickr.com/photos/desenhos-alessandra-mattos/3944684909/" target="_blank">Veja o trabalho dela aqui.</a></p>
<p style="text-align:justify;">Update: O Fraguella deixou nos comentários uma lista de cantores e bandas de música celta galega: Fía na Roca, Fuxan os ventos, Mercedes Peón, Pancho Alvarez, Aquenlla, Os Cempés, Doa, Rodrigo Romaní, Berrogüetto, Sondeseu.</p>
<p style="text-align:justify;">Ele também fez uma correção (obrigada!) em relação à banda Gwendal, que eu atribui nacionalidade galega, mas é francesa.</p>
<p style="text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Camino de Santiago]]></title>
<link>http://quierodormir.wordpress.com/2009/09/18/camino-de-santiago/</link>
<pubDate>Fri, 18 Sep 2009 16:47:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>quierodormir</dc:creator>
<guid>http://quierodormir.wordpress.com/2009/09/18/camino-de-santiago/</guid>
<description><![CDATA[Amanecer &#8211; Carlos Núñez Esta semana me toco trabajar al lado de un tramo del Camino de Santiag]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:left;display:block;'><p><object type='application/x-shockwave-flash' data='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' width='290' height='24' id='audioplayer1'><param name='movie' value='http://wordpress.com/wp-content/plugins/audio-player/player.swf' /><param name='FlashVars' value='&amp;bg=0xf8f8f8&amp;leftbg=0xeeeeee&amp;lefticon=0x666666&amp;rightbg=0xcccccc&amp;rightbghover=0x999999&amp;righticon=0x666666&amp;righticonhover=0xffffff&amp;text=0x666666&amp;slider=0x666666&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9FFFB8&amp;soundFile=http%3A%2F%2Fwww.goear.com%2Ffiles%2Fsst4%2Fbba37d8cc89e44c395f0c2125bf2c17f.mp3' /><param name='quality' value='high' /><param name='menu' value='false' /><param name='bgcolor' value='#FFFFFF' /></object></p></span></p>
<address>Amanecer &#8211; Carlos Núñez</address>
<p><img class="aligncenter" src="http://img190.imageshack.us/img190/668/laconchaemblematicadelc.jpg" alt="" width="180" height="240" /></p>
<address> </address>
<p>Esta semana me toco trabajar al lado de un tramo del Camino de Santiago.</p>
<p>Algo muy simple. Colocar una antena de GPS y esperar a que midiera para darle coordenadas a tres  puntos. Casi una hora para cada punto, tres puntos que se encontraban a unos 50 metros uno de otro.</p>
<p>Así que todo se basaba en esperar. Montar la antena, sentarse y esperar.</p>
<p>Mientras tanto por ese tramo goteaban los peregrinos a Santiago. Unos solos, otros en parejas. También pasó algún trío, pocos.</p>
<p>Llevo toda mi vida queriendo hacer ese camino, aunque nunca tuve motivaciones religiosas, más bien turísticas o como simple experiencia. Le di mil vueltas al tema.</p>
<p>Siendo más joven, hacerlo andando y con compañía.</p>
<p>Después empecé a pensar en hacerlo en bicicleta, con compañía.</p>
<p>Más tarde, en bici, pero con una furgoneta de apoyo, por si acaso, y por supuesto, con compañía.</p>
<p>Nunca se me fue la idea de la cabeza. Esta semana volví a pensar en ello. Mientras estaba allí, viendo pasar a los peregrinos, tenía que reprimir mis ganas de echarme a andar.</p>
<p>Pensaba en que no tengo tiempo, porque trabajo. Que no me apetece dejar a mi familia tantos días seguidos. Que no puedo hacerlo por mucho que lo desee. Que ojalá estuviera libre de todo tipo de lazos para irme, que no necesitara trabajar para ganar dinero. Que mi familia no dependiera de eso ni de mí.</p>
<p>Por primera vez en mi vida siento que necesito hacer ese camino, ponerme a andar. Un pie delante del otro, y caminar, sólo caminar. Sin más motivo.</p>
<p>Y esta vez sin compañía.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ce sera plus qu’un simple concert]]></title>
<link>http://esjaufil2.wordpress.com/2009/08/06/ce-sera-plus-qu%e2%80%99un-simple-concert/</link>
<pubDate>Thu, 06 Aug 2009 20:21:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>Herbert Polaco Ribeiro</dc:creator>
<guid>http://esjaufil2.wordpress.com/2009/08/06/ce-sera-plus-qu%e2%80%99un-simple-concert/</guid>
<description><![CDATA[Carlos Nuñes, mercredi soir après les répétitions Entretien avec Carlos Nuñes à la sortie des répéti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div class="mceTemp" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption alignleft">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-medium wp-image-559" title="IMG_4560" src="http://esjaufil2.wordpress.com/files/2009/08/img_4560.jpg?w=200" alt="Carlos Nuñes, hier après les répétitions" width="160" height="240" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Carlos Nuñes, mercredi soir après les répétitions</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">Entretien avec Carlos Nuñes à la sortie des répétitions avant le concert de jeudi 6 août, 22H, à l’Espace Marine.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Herbert Ribeiro </strong>(Brésil)</p>
<p style="text-align:justify;"><!--more--><strong>Vous venez très régulièrement au Festival Interceltique de Lorient, pourquoi ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Parce que c’est le meilleur festival de musique celtique au monde. Ici, je me sens chez moi. La première fois que je suis venu, j’avais 13 ans. Le festival m’a donné l’opportunité de jouer avec un orchestre symphonique, de connaître du monde qui venait d’autres pays comme l’Ecosse, l’Irlande, la Grande Bretagne, l’Espagne. Il y avait des gens qui parlaient différentes langues, mais qui jouaient la même musique, ça restera toujours dans mon cœur. Le festival, c’est chez moi.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Qu’est-ce qui vous attire le plus dans la culture bretonne ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- C’est ce côté carrefour qu’est la culture bretonne. La Bretagne est la maison commune de tous les Celtes. La Bretagne a la capacité de fédérer toutes les différentes cultures qu’il y a dans la culture celte. Elle a ce côté universel.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Votre instrument fétiche n’est pas la cornemuse, d’où vient cet attrait ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Quand j’avais commencé à jouer de la flûte à 8 ans, à l’école, j’ai vu la cornemuse comme le prochain pas dans mon apprentissage. Autrement, c’est son côté universel qui m’a donné le coup de foudre.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Dans votre dernier album, vous avez choisi de collaborer avec des artistes brésiliens, pourquoi ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Le Brésil est un grand mystère. C’est un pays dont on ne connaît que le côté touristique : le football, la samba et le carnaval. Mais le Brésil, c’est beaucoup plus que ça. C’est tout un monde. Dans l’intérieur du pays, c’est plus la musique celtique que la samba. Ça rappelle beaucoup plus la musique de la Bretagne et de la Galice. En plus, au Brésil, on parle la même langue que nous, en Galice. Le portugais est né en Galice. Mon arrière grand-père a émigré au Brésil. Nous n’avions plus de ses nouvelles. Nous pensions même qu’il était mort. Mais en réalité, il avait déjà une autre famille. Donc je suis allé le chercher et je suis revenu avec un album.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Pourquoi cette collaboration avec les fusiliers brésiliens ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Parce qu’ils sont les seuls à jouer de la cornemuse au Brésil. Et ce, même si la cornemuse a été le premier instrument à arriver avec les Portugais en l’an 1500. Quand je les ai vus pour la première fois, j’ai pensé : il faut qu’ils jouent un jour à Lorient. C’est un rêve accompli.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Et pourquoi la collaboration avec Lann Bihoué ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- D’abord, ce sont des amis. Nous nous connaissons depuis l’époque de « l’héritage celte. » Depuis, ils sont restés dans l’équipe. On a joué plusieurs fois ensemble, par exemple à Paris, au Stade de France. Et je pense que c’est le bagad parfait pour jouer avec les Fuzileiros, d’autant que c’est l’année de la France au Brésil. C’est un parfait  jumelage. Le concert de ce soir sera donc plus qu’un simple concert.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Pouvez vous nous dire, en quelques mots, qui est Carlos Nuñes ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Je pense que Carlos Nuñes est toujours le même enfant qui garde les mêmes illusions, le même esprit. C’est un voyageur, un pirate. Tout ce mélange au même temps.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Enfin, quels sont vos projets futurs ?</strong></p>
<p style="text-align:justify;">- Je pense qu’avec le Brésil, nous avons ouvert une porte en Amérique Latine qui est très intéressante. Peut-être nous continuerons un projet avec l’Amérique Latine. En tout cas, pour nous, l’année prochaine, ce sera une grande tournée internationale : l’Europe, le Brésil et la Chine.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Nunez]]></title>
<link>http://range.wordpress.com/2009/07/31/carlos-nunez/</link>
<pubDate>Fri, 31 Jul 2009 05:59:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>range</dc:creator>
<guid>http://range.wordpress.com/2009/07/31/carlos-nunez/</guid>
<description><![CDATA[LA photographer Carlos Nunez (via bentrovato)]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div class="wp-caption alignnone" style="width: 515px"><a href="http://www.carlosnunezphotography.com/"><img class=" " src="http://bentrovatoblog.com/wp-content/uploads/carlos-nunez_ben-trovato6-722x543.jpg" alt="LA photographer Carlos Nunez" width="505" height="380" /></a><p class="wp-caption-text">LA photographer Carlos Nunez</p></div>
<p>(via <a href="http://bentrovatoblog.com/photography/photography-by-carlos-nunez/" target="_blank">bentrovato</a>)</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nicaragua 19 de julio: El FSLN 30 años despuès]]></title>
<link>http://limanorte.wordpress.com/2009/07/19/nicaragua-19-de-julio-el-fsln-30-anos-despues/</link>
<pubDate>Sun, 19 Jul 2009 15:08:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>LimaNorte.com</dc:creator>
<guid>http://limanorte.wordpress.com/2009/07/19/nicaragua-19-de-julio-el-fsln-30-anos-despues/</guid>
<description><![CDATA[- Treinta años después sólo subirán a la tarima tres de los nueve comandantes - El debate que nunca ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignnone size-full wp-image-4524" style="border:0 none;margin:0;" title="FSLN_30_anios_despues" src="http://limanorte.wordpress.com/files/2009/07/fsln_30_anios_despues.jpg" alt="FSLN_30_anios_despues" width="462" height="224" /><br />
<em>- Treinta años después sólo subirán a la tarima tres de los nueve comandantes<br />
- El debate que nunca ocurrió</em><br />
<strong>julio 19</strong>.- Treinta años después, en la inmensa plaza, cambiada de nombre y de sitio en varias ocasiones, ya no subirán a la tarima los nueve comandantes circunspectos, enfundados en trajes verde olivo, brillantes y bien planchaditos con sus laureles rojos y sus botas altas, bien lustradas y nuevas. <!--more--><br />
Hoy subirán solamente tres: el sonriente y ahora discreto comandante <strong>Bayardo Arce</strong>, con camiseta de marca, su pañoleta rojinegra, gorra o sombrero, acompañado de un séquito de personas vestidas como él.</p>
<p>Más tarde, segundos antes de que lo haga el comandante <strong>Daniel Ortega</strong>, aparece el impredeciblemente vestido comandante Tomás Borge, saludando con su brazo rectilíneo hacia el cielo, ahí entre inmensas maceteras, parlantes y palmeras. Puede que aparezca con camisa de colores contrastantes con la parafernalia que desde tempranas horas habrá colocado la señora Rosario Murillo.</p>
<p>Hace treinta años subieron todos y se colocaron disciplinadamente en el orden histórico. Primero lo hacía Tomás Borge, luego Víctor Tirado, Humberto Ortega, Henry Ruiz, Daniel Ortega, Bayardo Arce, Carlos Núñez, Jaime Wheelock y Luis Carrión. Puede que me equivoque en el orden.</p>
<p>A treinta años de aquel 20 de julio en la Plaza de la República, bautizada a partir de ese momento como de la Revolución, uno de ellos falleció muy joven, el carismático e incansable trabajador <strong>Carlos Núñez Téllez</strong>. Cinco de ellos están fuera del FSLN, aunque el comandante Jaime Wheelock, el más discreto, dirige un centro de investigaciones sociopolíticas y ha declarado que puede regresar en cualquier momento. Recientemente Daniel Ortega lo saludó amigablemente.</p>
<p>Henry Ruiz, “Modesto”, permanece oculto la mayor parte del año y sólo se le ve al lado del Rescate del Sandinismo, los primero de mayo que acompaña a los socialistas o en fechas cercanas al aniversario de la Revolución.</p>
<p>Los comandantes Víctor Tirado López y Luis Carrión aparecen esporádicamente en actos formales del Movimiento Renovador Sandinista. El comandante Humberto Ortega es un empresario próspero en Costa Rica y se le ve eventualmente con pronunciamientos o consejos para sacar a Nicaragua de la crisis.</p>
<p>El comandante Bayardo Arce es un empresario solvente y asesor para asuntos económicos del presidente Daniel Ortega, y el comandante Tomás Borge es el embajador de Nicaragua en Perú.</p>
<p><strong>Derrota electoral los atomizó</strong><br />
Pero, qué fue lo que separó a estos nueve poderosos hombres de la Revolución. Hoy, cada uno tiene sus tesis diferentes acerca de lo que ocurrió después de la derrota electoral de 1990.</p>
<p>Hay evidentes enconos entre ellos, pero sólo en privado se conocen; en público se respetan, aunque han armado polémicas a través de los medios sobre situaciones históricas o posiciones encontradas posteriores a la derrota.</p>
<p>Lo que más se enrostran es la incapacidad que tuvieron como cuerpo colegiado de hacer un análisis o autocrítica tras la derrota electoral, o atribuirle nuevos desafíos al FSLN que dejó de ser una institución política formal para girar alrededor de una persona o una familia, hecho que es criticado severamente hoy.</p>
<p><strong>Las primeras críticas</strong><br />
El historiador Aldo Díaz Lacayo, ex embajador de Nicaragua en Venezuela y quizás uno de los pocos que se atrevió, a través de su libro “<span style="color:#0000ff;"><strong>El FSLN después de la derrota electoral</strong></span>”, a afirmar que “(&#8230;) el FSLN debe salvar las divergencias de criterios alrededor del tema de la modernización del partido (&#8230;)” y sobre el estado en que quedó el partido Díaz Lacayo sostiene que “(&#8230;) Todo se está dando en un partido con un inmenso vacío de liderazgo intermedio, con una dirección colegiada ampliamente cuestionada por la propia derrota electoral, y con un fuerte liderazgo personal, con una alta propensión al caudillismo, independientemente de la voluntad personal del líder (&#8230;)”, aunque ahora, 18 años después, afirma que se trata de un “partido menos estructurado, más abierto, un partido de ciudadanos”.</p>
<p>Obviamente que la propuesta de Díaz Lacayo fue soslayada en ese momento y su crítica la disimula al afirmar hoy que se trata del “mismo partido trabajando en condiciones diferentes (&#8230;)” y evita hablar de su sentencia lapidaria de que si no había correcciones se encaminaba al caudillismo.</p>
<p>Díaz Lacayo en 1994 afirmaba que en el proceso de revisión del partido había que integrar a las distintas corrientes de opinión, “de lo contrario se profundizará la tendencia hacia la divergencia y aumentará el riesgo del fraccionamiento del partido”. De nada sirvió la advertencia, el fenómeno fue irreversible.</p>
<p>Pero algo mucho más importante que quizás ahora Díaz Lacayo ve de otra manera. En su libro, en la página 55, escribe: “Quienes reivindican el pasado per se hacen caso omiso de los cambios habidos en el mundo (&#8230;) y de la naturaleza de la revolución que los promovió para reafirmar su voluntad institucional (&#8230;) La lucha por la institucionalidad es la lucha por la democracia y es la lucha por la revolución (&#8230;)”.</p>
<p>Si Díaz Lacayo habla hoy de una segunda etapa de la revolución, también se debería valorar qué pasó con la institucionalidad.</p>
<p><strong>La democratización que nunca fue</strong><br />
El 20 de junio de 1990, en entrevista concedida al diario Barricada, el comandante Luis Carrión Cruz admite que el Frente Sandinista debe iniciar un amplio proceso de discusión que permitiera revisar “sus postulados e incluso su programa histórico”, que en opinión de Carrión ya se había cumplido. “La democratización es un proceso necesario para que el Frente Sandinista, en las nuevas circunstancias políticas pueda fortalecer su representatividad en los más amplios sectores populares”, afirmó.</p>
<p>Eso no ocurrió, “hubo un desgrane”, afirma ahora el historiador Aldo Díaz Lacayo, y eso es real cuando lo grafica como un partido de ciudadanos a quienes se les concede militancia partidaria sin saber quiénes son, en una acción que el comandante Jaime Wheelock valora ahora como “un acto de campaña electoral permanente”, hecho que considera no acertado.</p>
<p>Más severo e irónico es Tirado López cuando a este fenómeno llama “militancias de manada”.</p>
<p><strong>¿Y la inteligencia del FSLN?</strong><br />
En ocasión de un aniversario más de la masacre estudiantil del 23 de julio de 1959, el ex vicepresidente de la República, doctor <strong>Sergio Ramírez Mercado</strong>, en su discurso dijo, entre otras cosas y a propósito del debate que nunca fue: “No podemos volvernos profetas del pasado, no podemos repetir esquemas y errores. La inteligencia política que distinguió al Frente Sandinista en sus momentos más difíciles y en sus momentos más luminosos, tendrá que ser puesta en práctica de nuevo porque son los principios que nos hicieron pragmáticos (&#8230;)”.</p>
<p>Años después, Ramírez Mercado, ante la intolerancia de un sector que el mismo comandante Humberto Ortega, el 14 de septiembre de 1990 llamó “ortodoxos, radicales y esquemáticos”, se fue a hacer tienda aparte para formar junto a la comandante Dora María Téllez y la mayoría de cuadros de la Revolución, el Movimiento Renovador Sandinista, MRS.</p>
<p><strong>Las advertencias de Orlando Núñez</strong><br />
Orlando Núñez Soto, uno de los principales ideólogo del FSLN, mantuvo una posición crítica en ese momento histórico cuando el cinco de septiembre de 1990, afirma que: “Los partidos revolucionarios de carácter vanguardista que estando en el poder tuvieron un comportamiento “estatista” (&#8230;) tienen la obligación y reto de renovar su estrategia a fin de recuperar la hegemonía y alcanzar sus viejos objetivos”.</p>
<p>Y sobre el debate que nunca se dio en aquel tiempo, Núñez arremetió contra la ortodoxia de su mismo partido al afirmar que “estos militantes ignoran que hoy en día es más inteligente preocuparse por nuestros errores que por los de los enemigos (&#8230;)”.</p>
<p>Carlos Tünnermann Berheim, en su artículo “La democratización del FSLN”, publicado el 25 de julio de 1990, al referirse al tema de si la Dirección Nacional debía o no seguir al frente del FSLN, escribe: “No comparto el criterio de que la continuidad de la actual Dirección Nacional del Frente Sandinista sea la garantía, aparentemente única, de la unidad del Frente Sandinista y de su sobrevivencia (&#8230;)”, para afirmar luego que “no es válido, ni conveniente ligar la unidad y sobrevivencia del partido FSLN a la necesidad de radicalizar el liderazgo histórico de la actual dirigencia”.</p>
<p>Afirmar tales cosas a la luz de la derrota electoral tomó varios riesgos, y uno de los más graves fue que la dirigencia vio como herejías las opiniones de los cuadros más avanzados, y comenzó a calificarlos de “desviados, derechistas, vendidos al imperialismo y a la derecha vendepatria”, epítetos que 30 años después seguirá repitiendo Ortega desde la tarima.</p>
<p>Henry Ruiz, considerado por sus críticos en aquel entonces como “intransigente”, escribió el 27 de diciembre de 1990 que para “quienes han esperado el derrumbe del sandinismo a partir de la derrota electoral, ya pueden ir cambiando de opinión por otra más saludable y moderna: el sandinismo es una realidad política, social y económica que contribuye a la modernización política de Nicaragua. Desde esa realidad debemos estar y sentirnos orgullosos”.</p>
<p><strong>La vigencia de la DN</strong><br />
Sobre el tema que el doctor Carlos Tünnermann había planteado respecto de la Dirección Nacional del FSLN, Ruiz, el 29 de diciembre de 1990 considera que “(&#8230;) los relevos de una dirección revolucionaria no son problemas de simpatías o antipatías, sino problemas de idoneidad y conveniencias políticas. No me cabe la menor duda de que se hace necesario establecer reglas, normas, leyes internas en el partido para el ejercicio de la autoridad delegada (&#8230;)”.</p>
<p>En el itinerario de este debate mediático, porque en lo interno del partido no ocurrió, <em>EL NUEVO DIARIO</em>, en su página de Opinión del 14 de septiembre de 1990, reprodujo una entrevista ofrecida por Humberto Ortega a la revista “<strong>Brecha</strong>”, y que tituló: “El nuevo Humberto Ortega: Los sandinistas históricos deben retirarse, y el sandinismo cambiar”. Obviamente no hubo represalias ni calificativos al jefe del Ejército Popular Sandinista, después, Ejército de Nicaragua. Además de ser un hombre poderoso, hermano de Daniel Ortega, estaba calificado como “moderado” por sus críticos. Nunca se cuestionaron sus expresiones.</p>
<p><strong> Las “herejías” de Humberto Ortega</strong><br />
En dicha entrevista, Humberto Ortega afirma que “el FSLN debe iniciar una reestructuración profunda y abandonar las posiciones ortodoxas, radicales y esquemáticas”. La reacción de un sector duro fue calificar a Ortega de socialdemócrata y derechista, pero en silencio, nada público.</p>
<p>Pero lo más escandaloso para la ortodoxia fue la afirmación de que “(&#8230;) Para mí es más importante salvar a Nicaragua que al Frente Sandinista (&#8230;)”, y más adelante justifica sus afirmaciones anteriores cuando dice que “(&#8230;) El hecho de reformar posiciones que la izquierda ha mantenido en el pasado, no significa ser contrarrevolucionario (&#8230;)”.</p>
<p>El debate no se profundizó, al contrario, los sectores más ortodoxos cerraron filas con Daniel Ortega y los demás miembros de la Dirección Nacional, de forma que se fueron separando del FSLN. El comandante Luis Carrión se fue a estudiar a Harvard para luego regresar como consultor privado. A veces se le ve trabajando en programas de las Naciones Unidas y en momentos críticos vistiendo la camiseta del MRS.</p>
<p>El comandante Víctor Tirado López, de quien se decía era el de menos influencia en la Dirección Nacional, se quedó trabajando como lo hizo antes en la Unión de Ganaderos y Agricultores (UNAG), llegó a ser diputado ante el Parlacén, pero poco a poco comenzó a tener posiciones críticas hasta que lo vimos en el MRS.</p>
<p>El comandante Tomás Borge se ha mantenido como eterno Vicesecretario General del FSLN, cargo honorífico en los últimos años. Fue director de Barricada hasta el 30 de enero de 1998, cuando en medio de una tempestad política y económica tuvo que cerrar el diario, que ya circulaba en siete mil ejemplares. Hoy es el <strong>embajador de Nicaragua en Perú</strong>.</p>
<p>Ortega y su esposa <strong>Rosario Murillo</strong> sustituyen de facto a la dirigencia histórica del FSLN. ¿Hablará este 19 de julio?, le preguntamos, y el comandante respondió cabizbajo: “No sé”.</p>
<p><em><strong>Juan Ramón Huerta</strong></em> <em>/ El Nuevo Diario /Nicaragua</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Lela - María do Ceo]]></title>
<link>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/07/16/lela-maria-do-ceo/</link>
<pubDate>Thu, 16 Jul 2009 16:45:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>ecodepontecaldelas</dc:creator>
<guid>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/07/16/lela-maria-do-ceo/</guid>
<description><![CDATA[Hai uns días tivemos a oportunidade de assistir ao concerto da cantora María do Ceo em Poio (Galiza)]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/gHxmwbLws_Y&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/gHxmwbLws_Y&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Hai uns días tivemos a oportunidade de assistir ao concerto da cantora María do Ceo em Poio (Galiza)</p>
<p><span>Maria do Ceo, cantora Galega, nasceu em Portugal (Porto); E canta o fado e as canções galegas, com um sentimento profundo. </span><span> </span></p>
<p>&#8220;Lela&#8221; forma parte da obra de Castelao &#8220;Os vellos non deben de namorarse&#8221;, estrenada en Buenos Aires em 1941.  A música foi a que se escoitou  o 25 de julho de 1961, na praça da Quintana de Santiago de Compostela  e o seu autor foi Rosendo Mato Hermida. Despois foi interpretada por Vázquez Alvite, Miguel de Santiago, Suso Vaamonde, Carlos Nuñez e Dulce Pontes e muitos outros músicos.</p>
<p><span>Están as nubes chorando<br />
por un amor que morreu<br />
Están as rúas molladas<br />
de tanto como choveu (bis)<br />
Lela, Lela,<br />
Leliña por quen eu morro<br />
quero mirarme<br />
nas meniñas dos teus ollos<br />
Non me deixes<br />
e ten compasión de min.<br />
Sen ti non podo,<br />
sen ti non podo vivir.<br />
Dame alento das túas palabras,<br />
dame celme do teu corazón,<br />
dame lume das túas miradas,<br />
dame vida co teu dulce amor. (bis)<br />
Lela, Lela&#8230;. &#8230;.<br />
Sen ti non podo,<br />
sen ti non podo vivir.</span></p>
<p><span><br />
</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Nunez Website]]></title>
<link>http://celticmusicfan.wordpress.com/2009/06/21/carlos-nunez-website/</link>
<pubDate>Sun, 21 Jun 2009 10:32:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>celticmusicfan</dc:creator>
<guid>http://celticmusicfan.wordpress.com/2009/06/21/carlos-nunez-website/</guid>
<description><![CDATA[I am a fan of Carlos Núñez music. This talented musician from Galicia Spain has a lot of  achivement]]></description>
<content:encoded><![CDATA[I am a fan of Carlos Núñez music. This talented musician from Galicia Spain has a lot of  achivement]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Brasil é a Galicia do futuro]]></title>
<link>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/14/brasil-e-a-galicia-do-futuro/</link>
<pubDate>Sun, 14 Jun 2009 10:05:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>ecodepontecaldelas</dc:creator>
<guid>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/14/brasil-e-a-galicia-do-futuro/</guid>
<description><![CDATA[Carlos Núñez. Gaiteiro &#8221;Brasil é a Galicia do futuro&#8221; 13/06/2009 &#8211; Belén López (Po]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><!-- noticia --></p>
<div id="aumentos"><a href="http://diariodepontevedra.galiciae.com/nova/33491.html#"><br />
</a><a href="http://diariodepontevedra.galiciae.com/nova/33491.html#"><span></span></a></div>
<h2>Carlos Núñez. Gaiteiro</h2>
<h3>&#8221;Brasil é a Galicia do futuro&#8221;</h3>
<hr />
<p><strong><br />
</strong></p>
<p>13/06/2009 &#8211; <strong>Belén López (Pontevedra)</strong></p>
<p>Anda padecendo Carlos Núñez (Vigo, 1971) o que son as xornadas intensivas de promoción dun disco. Todo porque o martes que vén sae á venda o seu novo traballo, ‘Alborada do Brasil’, e hai que presentalo. Hoxe en Madrid, mañá en Galicia&#8230; «C’est la vie», concede en broma ao outro lado da liña telefónica.</p>
<p>En realidade nótaselle encantado de contar polo miúdo como foi esa aventura persoal que o levou a cruzar o océano na procura do seu bisavó desaparecido en terras brasileiras e que derivou nunha aventura profesional na que acabou involucrando a máis dun cento de amigos, entre outros, Carlinhos Brown e The Chieftiens. «E ti onde estás?», interésase. «No Diario de Pontevedra». «Ah, en Pontevedra. Muito bem. Pois heiche contar unha cousa curiosísima que descubrín no Brasil: resulta que unha das músicas máis vendidas do país, o forró, é clavadiña ás pasacorredoiras que atopou Casto Sampedro hai máis de cen anos en Pontevedra. Que che parece?». E como esta conta un milleiro de anécdotas máis.</p>
<p><strong>De verdade pasou tres anos no Brasil facendo este disco? </strong></p>
<p>Non exactamente. Foron tres anos de investigacións, de viaxes, de procura de información por Internet e establecendo contactos. A gravación do disco realizouse no último ano. Do disco e da película, porque tamén hai unha película na que seguimos traballando.</p>
<p><strong>Un documental que se estreará a finais de ano, non é? </strong></p>
<p>É que esta viaxe foi dende o principio algo máis que música. E non é o mesmo que eu conte aquí as cousas que sucederon que que a xente vexa a Carlinhos Brown explicando que a cultura bahiana é tamén cultura galega ou que vexa a posta de Sol en Bahía e a posta de sol nas Rías Baixas. O audiovisual que estamos a preparar será unha ferramenta fundamental de difusión deste traballo.</p>
<p><strong>Sabendo como foi que se xestou este traballo, con vostede embarcado nunha investigación sobre o seu bisavó no Brasil para resolver o misterio que envolvía a súa desaparición, non tería que ter saído no canto dun disco unha novela do tipo Dan Brown? </strong></p>
<p>Ben, saíu unha película. Aí está. Sabes que atopamos ao personaxe, non?</p>
<p><strong>Iso lin. E que mesmo incluíu no disco unha peza súa. </strong></p>
<p>Si. Non é incrible? El, que partiu de Galicia en 1904, a finais dese ano ten xa o seu primeiro éxito no Brasil, ‘Maxixe de ferro’. O maxixe podemos dicir que é o primeiro tipo de música do Brasil moderno, porque nela se misturan as melodías europeas cos ritmos africanos. Así que mira ti…</p>
<p><strong>Con vostede gravando a peza cen anos despois poderíase dicir que se pecha o círculo. </strong></p>
<p>A verdade é que se me poñen os pelos de punta só de pensalo. Eu dende pequeno sentín que a historia dese bisavó desaparecido no Brasil era unha historia escura, un misterio que había que aclarar. E efectivamente acabei descubrindo que o home non morrera, que iniciara alá unha segunda vida, e que como músico lle fora moi ben. Fíxate que chegou a gravar discos na mesma discográfica ca min, Columbia. Dá grima! Cen anos máis tarde chego eu alí. Todo o que rodea o disco é unha historia moi potente, moi poderosa. Eu alomenos síntoo así.</p>
<p><strong>E ademais de dar co bisavó, fixo outras descubertas, como que a gaita galega foi o primeiro instrumento europeo que escoitaron os indíxenas! </strong></p>
<p>Exactamente. Na súa primeira carta, o Rei de Portugal describe un encontro na praia de Porto Seguro no que para comunicarse cos indíxenas sacan un gaiteiro que levaban no barco. O tipo empezou a tocar e os outros a bailar. A partir de aí hai unha chea de escritos nos que se corrobora que os indíxenas adoraban a gaita. De feito sabemos por outras cartas que se empregou na evanxelización. Incluso temos noticias de gaiteiros negros de hai 300 anos, que seica tocaban moi ben. Toda esa música da Gallaecia antigua levada polos portugueses do Norte foise mesturando cos ritmos africanos, coa picardía indíxena, e todo acabou facendo da súa cultura algo tan xugoso e interesante.</p>
<p>http://diariodepontevedra.galiciae.com/nova/33491.html</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Músicos brasileiros gravam com gaiteiro na Espanha]]></title>
<link>http://outroladodanoticia.wordpress.com/2009/06/11/musicos-brasileiros-gravam-com-gaiteiro-na-espanha/</link>
<pubDate>Fri, 12 Jun 2009 02:56:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>Osvaldo Bertolino</dc:creator>
<guid>http://outroladodanoticia.wordpress.com/2009/06/11/musicos-brasileiros-gravam-com-gaiteiro-na-espanha/</guid>
<description><![CDATA[O gaiteiro espanhol Carlos Núñez convidou uma série de artistas brasileiros para seu novo álbum, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><a href="http://www.youtube.com/watch?v=br-WKc3vvPQ"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/br-WKc3vvPQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/br-WKc3vvPQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></a></strong></p>
<p><strong><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/C1bffYZdRm0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/C1bffYZdRm0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></strong></p>
<p>O gaiteiro espanhol Carlos Núñez convidou uma série de artistas brasileiros para seu novo álbum, &#8220;Alborada Brasil&#8221;, com lançamento previsto para 16 de junho na Espanha.</p>
<p>Além de Carlinhos Brown, participaram das gravações músicos como Fernanda Takai, Lenine, Adriana Calcanhoto e Dominguinhos.</p>
<p>&#8220;Gastamos na produção desse disco o mesmo que alguém gastava há 15 anos para fazer um trabalho como esse. Mas essa é a música do futuro, uma forte combinação, uma ponte entre o Brasil e a Galícia&#8221;, declarou o gaiteiro sobre seu novo álbum.</p>
<p>O disco de Núñez foi produzido por Alê Siqueira (o mesmo produtor de Carlinhos Brown, Tom Zé e Tribalistas,) e por Mario Caldato (produtor de Marisa Monte e Manu Chao).</p>
<p><em>Com agências</em></p>
<p><em> </em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A «galecidade» do Brasil ]]></title>
<link>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/09/a-%c2%abgalecidade%c2%bb-do-brasil/</link>
<pubDate>Tue, 09 Jun 2009 10:20:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>ecodepontecaldelas</dc:creator>
<guid>http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/06/09/a-%c2%abgalecidade%c2%bb-do-brasil/</guid>
<description><![CDATA[O gaiteiro Carlos Núñez narra para La Voz de Galicia as semellanzas que atopa entre a fala do interi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-full wp-image-470" title="Carlos Nuñez" src="http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/files/2009/06/carlos-nunez.jpg" alt="Carlos Nuñez" width="459" height="500" />O gaiteiro<strong> Carlos Núñez</strong> narra para La Voz de Galicia as semellanzas que atopa entre a fala do interior do país tropical e o galego</p>
<p>Se damos unha volta polo <strong>Museo da Lingua Portuguesa de São Paulo</strong> atoparemos un vídeo no que <strong>Caetano Veloso</strong> nos di que o portugués do Brasil é a mellor lingua do mundo para cantar. ¿Lembrades cando na escola nos contaban aquilo de que o rei <strong>Alfonso X</strong> o Sabio, mentres utilizaba o castelán para as leis, escribía as cantigas en galego?  Alí sorpréndenos unha xigantesca árbore xenealóxica das linguas na que aparece o nacemento do portugués, fillo do latín vulgar coma o francés, o castelán, o catalán e o provenzal. E atención: nin rastro do galego&#8230;  Afortunadamente, tras o noso desencanto, na «sala interactiva» deste museo, xenialmente concibida polo meu amigo o erudito e artista <strong>José Miguel Wisnik</strong>, descubrimos como os meniños e os estudantes xogan e cantan a ritmo de rap o Ondas do mar de Vigo do noso <strong>Martín Códax</strong>, facendo unha ponte co Rúas do meu São Paulo do seu Mario de Andrade. Había tempo que eu intuía que a utilización do RAP ( rhythm and poetry ) permitiría a reinterpretación dunha canción que levaba esperando máis de cen anos: a Alborada de<strong> Rosalía de Castro</strong>. Naquel museo comprendín que ninguén mellor que os brasileiros para facer con mestría esa «poesía ritmada».  Calquera galego ao aterrar no <strong>Brasil</strong> ten a sensación de chegar a outro planeta, cunha paisaxe tropical e humana moi diferente. É a lingua a primeira en abrazar ao novo visitante&#8230; En poucas horas, esqueceremos que o que falan non é galego, senón un portugués sorprendentemente próximo ao galego. Tamén no museo achamos que a explicación disto parece ser que o portugués do Brasil ficou aferrado a unha versión arcaica da lingua, conservando variantes hoxe rexionais en <strong>Portugal</strong>. Se cadra, xusto como moitos portugueses perciben hoxe o galego.  Polo que ata agora me explicaron, aínda non están estudadas as posibles conexións entre o portugués do Brasil e o galego, porque oficialmente son dúas linguas diferentes. Pero tamén hai lingüistas que consideran que realmente son tres linguas: portugués do Brasil, portugués europeo e galego. E hainos que consideran que son só unha, malia que na actualidade haxa diferenzas importantes, especialmente na escrita.  Outra maneira que teñen de chamarlle a este suposto arcaísmo brasileiro é medievalismo. Esta idea está moi espallada no Brasil. Alí gustan de pensar que nalgúns recantos no mítico <strong>Sertão</strong> segue viva a Idade Media europea ou ibérica.  É sorprendente como aínda hoxe no Nordeste -a primeira rexión do Brasil en ser colonizada- seguen vivos moitos costumes medievalizantes: os romances, a literatura de cordel coma a dos nosos cegos nas romarías, os improvisadores e repentistas como os das nosas regueifas.  Modernistas e xeración Nós  Esta herdanza tivo tamén o seu reflexo na alta cultura , sobre todo a partir dos modernistas nos anos 20. Eles foron os grandes creadores do imaxinario brasileiro tal e como hoxe o coñecemos, baseado na misciginaçao -a mestura de indíxenas, africanos e europeos-. Interesáronse moito polo folclore e a música. E tamén estudaron esta parte medievalizante do Brasil. Como vimos no museo, os seus grandes poetas como <strong>Mario de Andrade</strong> e <strong>Manuel Bandeira</strong>, mesmo escribiron á maneira dun <strong>Meendinho</strong> ou Martín Códax, como fixeron aquí os neotrovadoristas.  Como nos comentou o antropólogo <strong>António Medeiros</strong>, «modernista adora arcaísmo». El salientou as semellanzas entre o Manifesto modernista no Brasil do 1922 e o galego de Nós, do 20. Un membro daquela xeración, <strong>Guilherme de Almeida</strong>, visitou Galicia no ano 33 e chegou a publicar un artigo na revista Nós , titulado Galliza, pátria da Canção . Non debemos esquecer que as cantigas galego-portuguesas eran poesía mais tamén música, e un brasileiro non ía pasar iso por alto&#8230; O seu cicerone en Galicia foi <strong>Valentín Paz Andrade</strong>.  E chegamos á tese dun dos nosos pioneiros, Paz Andrade: no Brasil consérvase moito da vella Gallaecia, que estaría aínda ben presente na cultura dos portugueses cando estes desembarcan no Brasil. Posteriormente, o galaico diluiríase en Portugal coa influencia de Lisboa, do sur, e na costa do Brasil, mais ficaría vivo no interior.  Paz Andrade estudou a galecidade, moi especialmente na obra do para moitos máis importante escritor brasileiro do século XX: o mineiro João Guimarães Rosa, quizais pouco coñecido fóra do Brasil por non tratar na súa obra a cultura do carnaval, praia e samba, senón a dese descoñecido interior. Minas Gerais é un estado máis grande que España. Culturalmente, mesmo na paisaxe, é do máis próximo a Galicia que achei alí. Os mineiros son parecidos a nós mesmo nos tópicos: son desconfiados, responden a unha pregunta con outra pregunta, son conservadores e calados, misteriosos?  No seu impresionante rastrexo, Paz Andrade atopou palabras e expresións tan galegas como: lusco-fusco, aquí e acolá, sol-se-por, arco da vella, demo, lobisomen, orballo, corozas, queixume, vagalume&#8230; E costumes como os toques das campás ou sinos, as alfombras de flores no Corpus, o carro de bois, a coca, as penlas, as fogueiras de San Xoán? Eu, que estiven alí, pódovos asegurar que todo isto é verídico. Incluso non puiden resistirme a gravar dúas cancións mineiras no disco de tan galegas como soaban.  O segredo de que a cultura de Minas sexa tan parecida á nosa é aparentemente sinxelo: cando no século XVIII se descubre a riqueza mineira no interior brasileiro os principais poboadores foron os miñotos, ou sexa, os galegos de Portugal. Lembremos que o Miño era o sur da Gallaecia histórica, que se parte en dúas, dando orixe a Portugal. O Miño, como Galicia, disfruta da revolución provocada polo millo chegado de América, a riqueza que se ve aínda nas construcións barrocas pero que provoca un exceso de poboación que ten que emigrar.  É curioso que este éxodo de miñotos a Minas está dalgún xeito na orixe da emigración galega ao Brasil. Os galegos emigran a Portugal desde sempre. Pero moi especialmente enchen este baleiro deixado polos miñotos e de aí pasarían ás cidades, Porto e Lisboa. Nelas escoitan as historias de riqueza dos brasileiros retornados e comezan a emigración galega a partir do XIX e XX que coñecemos.  ¿Terá todo isto o seu reflexo na música?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Nuñez &amp; The Chieftains]]></title>
<link>http://maitediaz.wordpress.com/2009/04/04/carlos-nunez-the-chieftains/</link>
<pubDate>Sat, 04 Apr 2009 16:34:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Maite Díaz</dc:creator>
<guid>http://maitediaz.wordpress.com/2009/04/04/carlos-nunez-the-chieftains/</guid>
<description><![CDATA[Muñeira de Chantada reúne a músicos gallegos  Carlos Núñez, su grupo y el grupo irlandés The Chiefta]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/uJ1ynTMUj0c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/uJ1ynTMUj0c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><em>Muñeira de Chantada</em> reúne a músicos gallegos  <a href="http://www.carlos-nunez.com">Carlos Núñez</a>, su grupo y el grupo irlandés <a href="http://www.thechieftains.com">The Chieftains</a>, Paddy Moloney ha sido el líder del grupo desde la fundación. Han tocado con: <a class="mw-redirect" title="Rolling Stones" href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Rolling_Stones">Rolling Stones</a>, <a title="Sinéad O'Connor" href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Sin%C3%A9ad_O%27Connor">Sinéad O&#8217;Connor</a>, <a title="Van Morrison" href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Van_Morrison">Van Morrison</a>, <a title="Kepa Junkera" href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Kepa_Junkera">Kepa Junkera </a>entre otros.</p>
<p>Bailan dos parejas gallegas una muñeira, que es una jota gallega, muy tradicionales con los trajes típicos, es un baile de pareja, de cortejo y luego se suman tres bailarines irlandeses, desenfadados, todos con la fuerza y la pasión de ésta música de origen celta.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Comienza el III Encuentro Audiovisual Brasil-Galicia ]]></title>
<link>http://sadaendigital.wordpress.com/2009/03/15/comienza-el-iii-encuentro-audiovisual-brasil-galicia/</link>
<pubDate>Sun, 15 Mar 2009 10:21:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>sadadigital</dc:creator>
<guid>http://sadaendigital.wordpress.com/2009/03/15/comienza-el-iii-encuentro-audiovisual-brasil-galicia/</guid>
<description><![CDATA[El tercer Encuentro Audiovisual Brasil-Galicia comenzó la pasada noche en el Museu de Arte Moderna d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[El tercer Encuentro Audiovisual Brasil-Galicia comenzó la pasada noche en el Museu de Arte Moderna d]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Yo soy un gaitero men!]]></title>
<link>http://luxemburgues.wordpress.com/2009/03/07/yo-soy-un-gaitero-men/</link>
<pubDate>Sat, 07 Mar 2009 17:30:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>José Andrés Pizarro Gascón</dc:creator>
<guid>http://luxemburgues.wordpress.com/2009/03/07/yo-soy-un-gaitero-men/</guid>
<description><![CDATA[Lo del título va en honor a un profesor de mi Facultad que era un h.d.p. y aparte de serlo tocaba en]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Lo del título va en honor a un profesor de mi Facultad que era un h.d.p. y aparte de serlo tocaba en una grupo de música celta. Y todo esto es para comentar el <a href="http://www.zeltik.lu">Zeltik Festival</a>, un festival de música celta en <a href="http://www.dudelange.lu/">Dudelange</a>, al que fui con los compis del trabajo y con algún español más que no conocía, pero que volveré a verlo, lo doy por hecho. Empezamos.</p>
<p>Nos fuimos para allá directamente desde el trabajo, chupándonos un par de atascos, ya que en Luxemburgo toda la gente huye los fines de semana, dejándolo como una ciudad fantasma. Sin atascos íbamos a llegar justos, pues con atasco llegamos tarde. Rafa en su coche con Marian y Luis, y yo con mi Fiat Panda que no podía en las cuestas, peor no me importaba, yo llevaba mi CD de Airbag a toda pastilla y era feliz. Por cierto muy recomendable su último disco<em> Alto Disco</em> &#8230; Mientras leeis el post podeis darle al play para deleitaros <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';-)' class='wp-smiley' /> </p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/5oMUYdZirR4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/5oMUYdZirR4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Y así, escuchando a Airbag se me hizo el camino muy corto, y llegué a Dudelange. Esta vez mi GPS fue condescendiente conmigo y me llevo por carreteras buenas. Una vez allí había que buscar aparcamiento. Y empecé a dar vueltas y no encontraba nada, ni siquiera el recinto del festival. Me llamó Rafa mientras tanto y hablando con él lo que conseguí fue salir de la ciudad, así que me tocó volver a entrar, y al final localicé la carpa. De repente un friki aparece corriendo a mi derecha indicandome que me fuese a la derecha&#8230;era Rafa! Sí, había aparcado su coche en plan chulo, y cuando llegué, ehcó el suyo un poco para adelante y justo cabía mi panda. Así que teníamos los coches al lado de la carpa,  nos estamos aburguesando, no lo podemos evitar <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Ya entramos a la carpa, y la verdad es que estaba todo muy bien montado. Una carpa gigantesca, y en un fondo estaban las barras de bebidas, y al otro el escenario principal. En una esquina un mini escenario para amenizar entre concierto y concierto con grupillos de folk, y en medio mesas y bancas para sentarte y trincarte unas cervezas. Nosotros habíamos venido sobre todo a ver a Carlos Nuñez, así que teníamos un par de horas mientras tocaban los otros grupo para tomarnos unas cervezas, hablar, comer algo, y esperar a que viniesen los que faltaban.</p>
<div id="attachment_134" class="wp-caption aligncenter" style="width: 490px"><img class="size-full wp-image-134" title="La Carpa del Zeltik" src="http://luxemburgues.wordpress.com/files/2009/03/img_0122.jpg" alt="El recinto" width="480" height="360" /><p class="wp-caption-text">El recinto</p></div>
<p>Cuando ya llegaba la hora nos fuimos al escenario y ahí apareció el señor Carlos Nuñez con su banda de percusionista, violinista y guitarrista. Yo no soy muy fan de la música celta, pero me gustó bastante. El tío además toca muy bien, cambiando de la gaita a la flauta o la ocarina, y lo hace todo realmente bien. Estuvo muy animado el concierto, y el mejor momento fue cuando subió al escenario la banda de gaiteros de Luxemburgo, sin duda&#8230;aunque el tío podía haber dicho algo en español que no fuese <em>Gracias</em> y <em>Arriba!</em> ya que se pasó todo el concierto chapurreando francés, le entendía hasta yo!</p>
<div id="attachment_135" class="wp-caption aligncenter" style="width: 490px"><img class="size-full wp-image-135" title="Carlos Nuñez y la banda de gaiteros de Luxemburgo" src="http://luxemburgues.wordpress.com/files/2009/03/img_0126.jpg" alt="Carlos Nuñez y la banda de gaiteros de Luxemburgo" width="480" height="360" /><p class="wp-caption-text">Carlos Nuñez y la banda de gaiteros de Luxemburgo</p></div>
<p>Cuando acabo el concierto vimos que una cortina se abría a la derecha y le dije a Rafa y Marian de acercarnos que seguro que iba a pasar por ahí y así nos podíamos hacer una foto con el. Y así fue, tras preguntarle al guitarrista que si iba a salir a firmar autógrafos, apareció por allí como si la cosa no fuese con él, y firmó autógrafos, se hizo fotos, y recibió felicitaciones de la gente, sobre todo de españoles o hijos de españoles! Por supuesto nosotros nos hicimos una foto con él, y nos firmó las entradas!</p>
<div id="attachment_136" class="wp-caption aligncenter" style="width: 490px"><img class="size-full wp-image-136" title="Todos con Carlos Nuñez" src="http://luxemburgues.wordpress.com/files/2009/03/img_0136.jpg" alt="Los groupies!" width="480" height="360" /><p class="wp-caption-text">Los groupies!</p></div>
<p>Después del concierto de Carlos Nuñez tenía curiosidad por ver al último grupo que tenía por nombre <a href="http://www.redhotchillipipers.co.uk/">The Red Hot Chilli Pipers</a>. Estos no son el <a href="http://www.redhotchilipeppers.com">grupo famoso</a> por canciones como <a href="http://www.youtube.com/watch?v=VYbAEVEa8eU">Under the bridge</a> . Eran un grupo formado por batería, teclista, guitarrista, dos percusionistas y tres gaiteros que hacían versiones de grupos famosos, pero llevadas a la música celta. Entre las versiones conté Clocks de Coldplay, Smoke in the water the Deep Purple, y algunas más de Queen, Red Hot Chili Peppers, etc &#8230; está gracioso verlos como lo hacen, porque además de tocar hacen coreografías. Aunque a mí una hora de esta gente, y además con el cansancio acumulado del día se me hizo bastante largo. Así que cuando tocaban la última canción nos marchamos.</p>
<div id="attachment_137" class="wp-caption aligncenter" style="width: 490px"><img class="size-full wp-image-137" title="Red Hot Chili Pipers" src="http://luxemburgues.wordpress.com/files/2009/03/img_0140.jpg" alt="Los Chili Pipers en acción!" width="480" height="360" /><p class="wp-caption-text">Los Chili Pipers en acción!</p></div>
<p>Al final llegué a casa a las 2 y pico, muy cansado, pero la verdad es que me lo pasé genial!</p>
<p>Hoy Sábado toca descansar, y ver el derbi, que vamos a pulir a los vikingos. Mañana quizá me vaya a comer un cochinillo. Sí, estoy en Luxemburgo, no en Segovia <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_razz.gif' alt=':-P' class='wp-smiley' /> </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Banda sonora para un buen día]]></title>
<link>http://eljuiciodeparis.wordpress.com/2009/02/17/banda-sonora-para-un-buen-dia/</link>
<pubDate>Tue, 17 Feb 2009 00:01:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>slumdar</dc:creator>
<guid>http://eljuiciodeparis.wordpress.com/2009/02/17/banda-sonora-para-un-buen-dia/</guid>
<description><![CDATA[De cómo sustituir al pensamiento Escultura.SLUMDAR.Pensares Aun no ha sonado, pero estoy despierto, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0 0 10pt;"><span style="font-family:'ST Old Typewriter';"><span style="font-size:small;"><strong>De cómo sustituir al pensamiento</strong></span></span></p>
<div class="mceTemp" style="text-align:center;">
<div class="mceTemp mceIEcenter">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-602" title="pensares1" src="http://eljuiciodeparis.wordpress.com/files/2009/02/pensares1.jpg" alt="Escultura.SLUMDAR.Pensares" width="393" height="629" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Escultura.SLUMDAR.Pensares</dd>
</dl>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Aun no ha sonado, pero estoy <strong>despierto</strong>, las ideas empiezan a glosar y…<a href="http://www.goear.com/listen.php?v=88001ff"><strong>ANNE CLARK</strong></a> se encarga del despegue de mis funciones.<!--more--></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Tras el aseo, el viaje <strong>rutinario</strong>, pero la<strong> </strong><span style="color:#00ffff;"><strong><span style="font-family:'ST Old Typewriter';"><span style="color:#00ffff;"><strong><a href="http://www.goear.com/listen.php?v=c968806"><span style="color:#00ffff;">PENGUIN CAFE ORCHESTRA</span></a></strong></span></span></strong><span style="color:#00ffff;"> </span></span><span><span style="color:#00ffff;"> </span></span>guía esa rutina esclareciéndola.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">-Buenos <strong>días</strong> a todos –yo por lo menos, os los deseo¡¡¡-, ¿hay que producir?, pues procedamos; y con <span style="font-family:'ST Old Typewriter';"><span style="color:#003300;"><strong><a href="http://www.goear.com/listen.php?v=85c05db"><span style="color:#00ff00;">HEDNINGARNA</span></a></strong></span></span><span style="color:#00ff00;"> </span>nos ponemos a ello.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">¿Los contratiempos no faltan verdad? –y qué¡¡, mi energía me acompaña y junto con <a href="http://www.goear.com/listen.php?v=8fc7617"><span style="color:#008000;"><strong>CARLOS NUÑEZ</strong></span></a><span style="color:#008000;"> </span>sorteo la cuestión.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Termina la jornada, el estomago se encarga de recordarlo. Vuelta y viaje, sin prisa pero sin pausa. Con <a href="http://www.goear.com/listen.php?v=bc432db"><span style="color:#ffcc00;"><strong>MARTYN BENNETT</strong></span></a><span style="color:#ffcc00;"> </span>voy más que seguro.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Que agradable tarde¡¡¡,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Los <strong>hijos</strong> están, cruzan el umbral y se sitúan. Me siento satisfecho. Hoy además las actividades extraescolares y clases de apoyo redundan en beneficio de todos, incluso del mismísimo <strong>amor</strong> y mediada la tarde <span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:&#34;">ELLA<span> </span>ALLI…y YO AQUI…porque no JUNTOS??.</span><span style="font-size:11pt;line-height:115%;font-family:&#34;"> </span>. Nos acompaña <a href="http://www.goear.com/listen.php?v=a235133"><span style="color:#ff0000;"><strong>CRAIG ARMSTRONG</strong></span></a><strong><span style="color:#ff0000;">,</span> </strong>in crescendo, entrelaza nuestros cuerpos…levitando, el ser supremo nos conmuta, y vierte su esplendor. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">La noche se inventa. En familia se reviven experiencias, y en nuestros puestos exprimimos lo que del día queda, con <a href="http://www.goear.com/listen.php?v=a967bfe"><span style="color:#ff6600;"><strong>GORAN BREGOVIC</strong></span></a><strong><span style="color:#ff6600;">,</span></strong><span> </span>deshojo las esencias, para servir de nuevo al sueño con mi propio ser, <a href="http://www.goear.com/listen.php?v=97ce885"><strong>S<span style="color:#99cc00;">LUMDAR</span></strong></a><span style="color:#99cc00;"><span style="color:#99cc00;"> </span><span> </span><span style="color:#000000;">d</span></span><span style="color:#000000;">a p</span>aso al relax. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:'ST Old Typewriter';">Buenas noches.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:&#34;">Este ejercicio de traslado del pensamiento por la música es de un día cualquiera, probad con cualquier sensación que os apetezca. Ponedme en conocimiento de vuestros traslados de pensamiento. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:&#34;">Os lo dedico con la intención de que saquéis los mejores sentidos que vuestra vida tenga, para de esta forma, quedarme con vuestras ideas e inquietudes.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:12pt;line-height:115%;font-family:&#34;">¿Qué banda sonora sería la de vuestro día?, <strong>sería un honor compartirla…</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0 0 10pt;">
<p><strong></strong></div>
</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Luz Casal - Negra Sombra]]></title>
<link>http://musicaespanola.wordpress.com/2009/01/25/luz-casal-negra-sombra/</link>
<pubDate>Sun, 25 Jan 2009 18:30:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>musicaespanola</dc:creator>
<guid>http://musicaespanola.wordpress.com/2009/01/25/luz-casal-negra-sombra/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/gdnVZE5I8Os&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/gdnVZE5I8Os&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Nuñez - Nana de Lluvia]]></title>
<link>http://mcartier.wordpress.com/2009/01/02/carlos-nunez-nana-de-lluvia/</link>
<pubDate>Fri, 02 Jan 2009 16:55:45 +0000</pubDate>
<dc:creator>ciberneticaeterna</dc:creator>
<guid>http://mcartier.wordpress.com/2009/01/02/carlos-nunez-nana-de-lluvia/</guid>
<description><![CDATA[Me encantaría abrazarte, acariciar tu pelo, ver cómo te duermes en mi regazo, y cubrir con mis besos]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Me encantaría abrazarte, acariciar tu pelo, ver cómo te duermes en mi regazo, y cubrir con mis besos cada una de tus lágrimas.</p>
<p>Y soñar con tus sueños, y sentir lo que  sientes, y ver el mundo con tus ojos, y percibir todo lo hermoso.</p>
<p>Y cantarte una nana&#8230;</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/k_wt4XlP3pU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/k_wt4XlP3pU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[No sé qué me pasa...]]></title>
<link>http://indianaedwards.wordpress.com/2008/12/07/no-se-que-me-pasa/</link>
<pubDate>Sat, 06 Dec 2008 23:23:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Amelia Edwards</dc:creator>
<guid>http://indianaedwards.wordpress.com/2008/12/07/no-se-que-me-pasa/</guid>
<description><![CDATA[&#8230; que ando celtizada.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/Ejl5PD5KLXc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/Ejl5PD5KLXc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>&#8230; que ando celtizada.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[L'esprit de la Galice]]></title>
<link>http://jacquet.wordpress.com/2008/09/02/musique-celtique-galice/</link>
<pubDate>Tue, 02 Sep 2008 21:27:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>Patrick</dc:creator>
<guid>http://jacquet.wordpress.com/2008/09/02/musique-celtique-galice/</guid>
<description><![CDATA[On assiste aussi depuis quelques années à un retour de la musique traditionnelle galicienne, et nota]]></description>
<content:encoded><![CDATA[On assiste aussi depuis quelques années à un retour de la musique traditionnelle galicienne, et nota]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
