Foi no 98, ou quizais no 99.

Non foi por idolatría, cousa que odio por patética, senón por curiosidade. Curiosidade devota, si.

Escribinlle unha carta a Wislawa Szymborska. Busquei unha tradutora polaca e reescribina toda. En polaco. Sentíame tan preto dela, desa octoxenaria, apenas separada dela polo grosor dunha ou dúas páxinas…  crinme investida de insoslaiables dereitos. Enviarlle unha carta entre eles.

Nunca fixera nin volvín facer cousa semellante.

A carta dicía moitas cousas, principalmente que agradecía ter coincidido con ela nesta membrana? supercorda? rebanda? dimensión espazotemporal. Que me gustaba como humana. Que eu visitara Cracovia un ano antes de xira cun coro e só pensaba en atoparma pola rúa, na Stare Miasto, botando bafo polo nariz e cun gorro de lá grosa. E que a súa poesía redimía todas esas versións petardas da poesía, todos eses Contra os poetas impresos e reimpresos do agudo Gombrowicz, todas esas lexítimas e fundadas razóns para aborrecer ou mofarse de semellantes interfectos barra as.

collage remitido por Wislawa Szymborska, col. persoal

A cousa foi que tras moito tempo ela respondeume. Contra todo prognóstico. Envioume esta encantadora e algo fuxidía criatura [Ja chce do domu coido que quere dicir algo así como Quero ir a casa] cunhas letras en polaco ao dorso. Telefonei á miña tradutora polaca: marchara. Quedei un chisco desconcertada. Xa para sempre. Desconcertada. Endexamais sabería o que me caligrafou esa muller dende Kraków, probablemente unha mañá despois de apurar o almorzo quentiño, entre miles de cartas de admiradores barra as, con +2º de máxima no exterior, unha cunca con restos de café, figuriñas de cerámica absortas nas tesouras que recurtan, mentres a algúns quilómetros o director do seu banco trisca a lingua botándolle un ollo á conta corrente desa mulleriña, na que a partida de cartos do Nobel leva varios meses fosilizada.

Ela alí, pegando ese esquelete de dinosaurio nunha tarxeta beige. E eu aquí.

A nada máis 3.041 quilómetros, 1 día e 4 horas segundo o Google Maps. En coche.

A súa resposta atravesou voando eses parámetros.

E dende aquela, leva comigo en mudanzas, metida en libros, pendurada en cortizas… sen ter sido descifrada todavía, como un disco cretense en Liñal A.

Hoxe quedei mirando para ela, un xeroglífico cotián ao que non presto demasiada atención. E ocorréuseme pensar que talvez haxa por aí algún Turco Mecánico lendo isto que posúa os rudimentos precisos para traducir do polaco ao galego.

Es ti?

dorso do collage

Leitura do manifesto escrito por Carlos Quiroga na FNAC de Sta.Catarina o dia 1 de Março de 2008.

FNAC Sta. Catarina – apresentação do evento

17:00 h
Intervenção de Carlos Quiroga e Daniel Pires e showcase de Marful

Maus Hábitos – 1ª parte (gratuíta )

19:00

Lançamento livros de Raquel Miragaia e Marcos Lorenzo
Sala Nobre

19:40

Apresentação exposições de Luz Castro e Miguel Muñiz e do fanzine “1 folio” do Colectivo 1 folio
Sala Nobre

20:15

Cos pés na terra, dança de Fran Riveiro
Sala de espectáculos

Maus Hábitos – 2ª parte (bilhete: 5€)

22:00

Teatro d2 “Flores Migratórias”
Sala de espectáculos

23:30

Concerto de Marful
Sala de espectáculos

00:45
The Chemical Orange+dj
Sala de espectáculos