<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>carta &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/carta/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "carta"</description>
	<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 12:21:52 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Há 17 anos!]]></title>
<link>http://ocachambinaoeaqui.wordpress.com/2009/11/30/ha-17-anos/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 12:12:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Leandro</dc:creator>
<guid>http://ocachambinaoeaqui.wordpress.com/2009/11/30/ha-17-anos/</guid>
<description><![CDATA[Há 17 anos, o Flamengo sagrou-se campeão brasileiro pela quinta e última vez.  Nesta semana, que com]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Há 17 anos, o Flamengo sagrou-se campeão brasileiro pela quinta e última vez.  Nesta semana, que começou ontem, com o Flamengo subindo a crista da onda, e que não vai terminar nunca, é impossível não lembrar o que rolou naquela semana de julho, há 17 anos.  Para mim, aquela semana passou sem sentir.</p>
<p style="text-align:justify;">
<div class="wp-caption alignleft" style="width: 237px"><img title="Junior regeu a orquestra" src="http://magiarubronegra.files.wordpress.com/2008/04/flamengo-3-x-0-botafogo-1992.jpg?w=227&#038;h=290" alt="Junior regeu a orquestra" width="227" height="290" /><p class="wp-caption-text">Junior regeu a orquestra</p></div>
<p>Naquela semana, <a href="http://www.vatican.va/holy_father/special_features/xxv_pontificate/po/eventi_1992_po.htm" target="_blank">enquanto o papa João Paulo II anunciava que iria se internar para fazer um tratamento de saúde</a>, o Júnior sacudia a arquibancada e as redes do Maracanã localizadas às costas do goleiro do Botafogo.  E eu não sabia de nada: estava nos EUA (onde o futebol não existe), sem <em>internet</em>, sem notícias do Flamengo.</p>
<p style="text-align:justify;">Antes de viajar, eu pendurara uma bandeira do Flamengo na varanda e profetizara a vitória sobre o Santos e a combinação favorável do resultado entre Vasco e São Paulo para um amigo tricolor que desfilava com camisas do Fluminense, Botafogo e Vasco sem o menor pudor, e rumei para o Galeão.  Quando o meu avião partiu para Miami, o Flamengo era azarão naquele campeonato, uma aposta remota, incerta e duvidosa.  Mas naquele avião partimos eu, meus pais, minha irmã e a fé rubro-negra que move multidões, une pobres e ricos, negros e brancos.</p>
<p style="text-align:justify;">Eu estava em São Francisco quando, saindo do hotel, de manhã, o recepcionista chamou meu pai e lhe entregou uma carta.  Era do meu avô.  Tinha sido escrita uns quinze dias antes (parece que as cartas iam de navio para destinos distantes).  Saímos do hotel e, enquanto caminhávamos pela calçada, meu pai lia a carta em voz alta.  Contava amenidades da vida tupiniquim: política, cotação do dólar, cotidiano familiar&#8230;  Datilografada em vermelho e preto (o que não era novidade nas cartas do meu avô), por ter usado a fita da máquina na posição intermediária, ele mandava meu pai parar de ler naquele ponto e entregar a carta para eu continuar lendo.</p>
<p style="text-align:justify;">Meu pai obedeceu: entregou-me a carta.  Continuei lendo em voz alta.  Dizia que o Flamengo tinha vencido os três jogos e se habilitado a disputar a final.  E, no primeiro jogo da final, o Flamengo havia vencido o Botafogo por três a zero e&#8230;  O resto da carta eu nem li.  Saí quicando pela rua gritando &#8220;<em>É campeão!</em>&#8220;</p>
<p style="text-align:justify;">Quando eu li a carta, o segundo jogo já havia sido realizado e eu não sabia o resultado.  Nem precisava saber!  Eu já sabia o que significava o Flamengo em finais de campeonato, na hora da chegada &#8211; a hora que as pernas tremem e a camisa pesa.</p>
<p style="text-align:justify;">Quando cheguei em casa, vi a bandeira jogada num canto da varanda, imunda, suja de ovo, cheirando a podre.  Meu amigo tricolor, na ira de ver minha profecia se tornar realidade, havia violado o pavilhão.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dinho Ouro Preto, um mês depois do acidente: Novas declarações]]></title>
<link>http://musicamagia.wordpress.com/2009/11/30/dinho/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 11:49:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>Tommy Beresford</dc:creator>
<guid>http://musicamagia.wordpress.com/2009/11/30/dinho/</guid>
<description><![CDATA[Dinho Ouro Preto Segundo matéria no Globo Online, o cantor Dinho Ouro Preto, do Capital Inicial, pub]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_1009" class="wp-caption alignright" style="width: 200px"><a href="http://musicamagia.wordpress.com/files/2009/11/dinhoouropreto.jpg"><img src="http://musicamagia.wordpress.com/files/2009/11/dinhoouropreto.jpg" alt="Dinho Ouro Preto" title="dinhoouropreto" width="190" class="size-full wp-image-1009" /></a><p class="wp-caption-text">Dinho Ouro Preto</p></div>
<p>Segundo matéria no Globo Online, o cantor Dinho Ouro Preto, do Capital Inicial, publicou uma nova carta aos fãs, onde comenta que terá &#8216;marcas emocionais para sempre&#8217; depois do acidente que sofreu e que o mantém hospitalizado há cerca de um mês:</p>
<blockquote><p>Sem dar notícias há 22 dias, o vocalista do Capital Inicial, Dinho Ouro Preto, escreveu nova carta aos fãs no site da banda. Desculpando-se por &#8220;sumir por tanto tempo&#8221;, Dinho relata sua difícil recuperação no hospital Sírio-Libanês, onde foi internado no dia 1º de novembro, após sofrer uma queda de palco de uma altura de três metros durante um show em Minas Gerais.</p>
<p>&#8220;Em um momento você se acha dono do mundo, capaz de fazer o que lhe vier a cabeça. No momento seguinte, você não sai da cama sozinho. Eu tive que me adaptar a uma nova condição. Eu acredito, e os médicos também, que voltarei a ser quem eu era. Porém, passar por algo assim, sem alguma transformação é impossível. Meu corpo vai voltar a ser como era, mas acho que vou ficar com &#8220;marcas&#8221; emocionais pra sempre&#8221;, contou Dinho na carta, a terceira que ele escreveu desde que deu entrada no hospital. Um dia antes, o Capital Inicial desmentiu boatos sobre a morte de Dinho que circulavam pela internet.</p></blockquote>
<p>Leia mais <a target="_blank" href="http://oglobo.globo.com/cultura/mat/2009/11/29/dinho-ouro-preto-escreve-nova-carta-aos-fas-diz-que-tera-marcas-emocionais-para-sempre-914972930.asp">clicando aqui</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La Ultima Estaciòn]]></title>
<link>http://loriscosta.wordpress.com/2009/11/30/la-ultima-estacion/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 11:41:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>loriscosta</dc:creator>
<guid>http://loriscosta.wordpress.com/2009/11/30/la-ultima-estacion/</guid>
<description><![CDATA[I treni fantasma dell&#8217;Argentina ( da Carta) Marica Di Pierri [30 Novembre 2009] Il regista arg]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div>I treni fantasma dell&#8217;Argentina ( da <a href="http://www.carta.org/campagne/dal+mondo/18991">Carta</a>)</div>
<p><a href="http://www.carta.org/archivio/autori/1041">Marica Di Pierri </a></p>
<div>[30 Novembre 2009]</div>
<p>Il regista argentino Pino Solanas racconta come un documentario sulle ferrovie diventa metafora della devastazione che il neoliberismo ha portato in Argentina. «La ultima estacion» fa parte di un progetto di sei film per raccontare l&#8217;Argentina dopo la crisi del 2001.</p>
<p>Si trova in questi giorni in Italia il cineasta argentino Fernando «Pino» Solanas, per presentare al Festival del Cinema di Slow Food il suo nuovo documentario «La Ultima Estaciòn», che racconta lo smantellamento della rete ferroviaria in Argentina, terminata negli anni ‘90. Il regista – militante di lungo corso e da alcuni anni impegnato politicamente in Argentina con il movimento politico da lui fondato Proyecto Sur – è stato a Roma nei giorni scorsi, dove l’abbiamo incontrato per un’intervista.<br />
Il documentario è il quarto di una serie di lavori dedicati allo scenario argentino dopo la terribile crisi economica del 2001.<br />
«In realtà in totale i documentari saranno sei, cinque sono già usciti mentre l’ultimo è previsto per il 2010 – dice Solanas – Prima di ‘La Ultima Estaciòn’ sono usciti i documentari ‘Diario di un saccheggio’, ‘Il grido degli ultimi’ e ‘Argentina latente’, ognuno dedicato a un diverso aspetto della situazione. L’ultimo, del 2008, si chiama invece ‘Tierra sublevata’ ed è dedicato al problema delle miniere. Subito dopo la crisi, nell’atmosfera surreale dell’Argentina che si ritrovava immersa in un incubo, ho iniziato a girare notte e giorno con la mia telecamera filmando di tutto. Ancora non sapevo cosa ne sarebbe uscito, ma sentivo la necessità di documentare, filmare, consegnare alla memoria collettiva quello che accadeva in quei mesi. Dalle centinaia di ore di girato sono venuti fuori vari filoni di riflessione che sono poi divenuti le sei tracce sulle quale ho lavorato e continuo a lavorare.</p>
<p><strong>Perché questa volta parlare dei treni?</strong><br />
L’Argentina è un paese molto esteso, nel quale la rete ferroviaria ha giocato sin dalla sua costruzione un ruolo importante. Fino alla fine degli anni ‘50 c’erano 54 mila chilometri di ferrovie ad unire le province. A partire da quegli anni, e lungo tutti gli anni ‘60 iniziò il lento smantellamento della rete. Dapprima i chilometri di rete utilizzata si ridussero notevolmente e molti lavoratori furono licenziati, infine negli anni ’90 Carlos Menem decise da un giorno all’altro di sospendere completamente il trasporto di passeggeri e di lasciare soltanto alcuni treni merci a percorrere le lunghe distanze del paese. Attualmente oltre il 90 per cento del trasporto di persone e merci avviene su gomma, con catastrofiche conseguenze sull’ambiente, sull’efficienza dei trasporti, sulla sicurezza. Lo smantellamento della rete ferroviaria è stata un colpo durissimo per le economie regionali, ha significato un aumento sensibile della povertà e una ondata di migrazioni interne: oltre un milione di persone sono migrate dalle zone rurali alle città e circa 800 piccoli centri abitati sono stati abbandonati divenendo paesi fantasma.</p>
<p><strong>Per questo dice che le ferrovie sono un esempio emblematico del modello di saccheggio applicato in Argentina?</strong><br />
Esatto. Dagli anni ‘90 – ma già nel decennio precedente vi erano in nuce tutti gli elementi per comprendere quello che sarebbe avvenuto – il paese è stato letteralmente svenduto ai privati e ai capitali stranieri. Telecomunicazioni, mezzi di comunicazione, trasporti, servizi di base… tutto è stato privatizzato, facendo credere alla gente che il mercato potesse garantire maggior efficienza. Una menzogna, che ha portato il paese ad impoverirsi a tal punto da arrivare senza neppure accorgersene sull’orlo del baratro, e di caderci dentro.</p>
<p><strong>Da alcuni anni ha fondato un movimento politico, Proyecto Sur, che ha avuto ottimi risultati alle ultime elezioni, specialmente a Buenos Aires. Quali sono le idee di fondo, e quali i progetti in campo?</strong><br />
Proyecto Sur ha un progetto molto semplice, che contempla ‘cinque cause’ il cui obiettivo è ‘democratizzare la democrazia’, traghettando le attuali forme delegate verso una democrazia sociale a fortissima partecipazione popolare. Le cinque cause per le quali Proyecto Sur lavora e lotta sono l’uguaglianza e la giustizia sociale, il recupero delle risorse naturali, della sovranità e della difesa dell’ambiente, l’ampliamento e approfondimento della democrazia, la riforma della cultura e dell’educazione, la ricostruzione dei servizi pubblici e l’integrazione autonoma dell’America Latina.</p>
<p>Politica e cinema. Sono ambedue strumenti di emancipazione?<br />
Credo che il cinema possa avere un ruolo importantissimo. Spesso i concetti e le denunce che possiamo espimere a parole lasciano il tempo che trovano. Vedere in immagini le stesse cose invece lascia nello spettatore una impronta ben più profonda. E’ davvero uno strumento di comunicazione, sensibilizzazione e anche di mobilitazione irrinunciabile.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/Tu0DmuXnBqE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/Tu0DmuXnBqE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/8oPss0YYEZo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/8oPss0YYEZo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/cb9L-QWeFAA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/cb9L-QWeFAA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/iGUYtWylusk&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/iGUYtWylusk&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/gC5rPCmCP8A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/gC5rPCmCP8A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/T3QnjK2kngo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/T3QnjK2kngo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/5f9UKSzH5v4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/5f9UKSzH5v4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/ABQSwdFNsVQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/ABQSwdFNsVQ&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/EYOVYSH_BzY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/EYOVYSH_BzY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/V2h_1NanGWA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/V2h_1NanGWA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/a2AXCsUebl4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/a2AXCsUebl4&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/pYiJDBJLBLU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/pYiJDBJLBLU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Quando l'accattone mi lascia solo]]></title>
<link>http://magaridomani.wordpress.com/2009/11/30/quando-laccattone-va-fuori/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 00:23:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>Barabba Marlin</dc:creator>
<guid>http://magaridomani.wordpress.com/2009/11/30/quando-laccattone-va-fuori/</guid>
<description><![CDATA[Sembra stia tornando l&#8217;uso della vendita dei liquidi sfusi, del vuoto a rendere, il vino in pr]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><a href="http://www.flickr.com/photos/29931767@N00/105783011"><img class="alignleft" title="Notturno" src="http://farm1.static.flickr.com/51/105783011_9c46f9a577.jpg" alt="" width="245" height="233" /></a>Sembra stia tornando l&#8217;uso della vendita dei liquidi sfusi, del vuoto a rendere, il vino in primis, ma alcuni supermercati si sono attrezzati anche per i detersivi. Risparmio e rispetto dell&#8217;ambiente i moventi. [Avviso per i lettori: sta per cominciare una digressione, non è necessaria ai fini del post ma alla sola comprensione del titolo] Io ho la sindrome dell&#8217;accattone, conservo molte cose, troppe, forse perché se non le butto mi sembra di inquinare meno, o forse perché in me vive una vecchietta, povera e meridionale, che al momento opportuno mi sussurra nell&#8217;orecchio &#8220;può sempre servire&#8221;, anzi, &#8220;cugghi l&#8217;acqua quannu chioi&#8221; [<em>raccogli l'acqua quando piove</em>, ndr, vedi anche <a href="http://magaridomani.wordpress.com/2009/06/30/piove-nonostante-tutto-e-nonostante-voi-governo-ladro/" target="_blank">qui</a>]. Ogni tanto succede che l&#8217;accattone va fuori a fumarsi una sigaretta, io ne approfitto per guardarmi intorno, e capisco perché il titolare della nevrosi sia andato ad accendersi la paglia sul balcone. Con tutta la carta che ci circonda si rischia l&#8217;inferno di cristallo; giornali, bollette, estratti conto, buste paga, manuali d&#8217;uso, appunti stampati e non, involucri di cartone, volantini, agende ect ect. Mi piace pensare che il peso della carta inutile che accumulo in un anno sia uguale a quello dei libri che leggo nello stesso periodo. Mi piace pensarlo, ma so che non è vero: la carta inutile è molta di più. [Avviso per i lettori: fine digressione] Pensate che fico se si potesse andare personalmente al macero col proprio carico di carta e ricevere in cambio l&#8217;equivalente in carta riciclata. Poi con la propria risma in libreria a scegliere i titoli:<br />
-Quanto viene l&#8217;ultimo di Palahniuk?<br />
-Dieci euro e ducecento fogli A4.<br />
-Però&#8230; scrive largo ultimamente Chuck&#8230;<br />
Un sistema di carta a rendere. Vabbè, lo so, è troppo complicato, dicevo così, un esercizio di immaginazione. Però ci sarebbero almeno un paio di posti che potrebbero fare a meno dei supporti: i negozi di dischi e le videoteche. Pensate a una videoteca esattamente come è ora, con tutti i dvd a muro, tu scegli quello che vuoi vedere, poi vai al bancone, guardi il tipo negli occhi come in un film di Leone, tiri fuori la pendrive come se fosse una Smith&#38;Wesson e la punti contro il bastardo, poi lasci l&#8217;arma sul bancone e dici:<br />
-Capo, fammi il pieno&#8230;<br />
-Codice?<br />
-Y76<br />
-&#8221;Buon Natale dai Teletubbies&#8221;?<br />
-Ehm sì&#8230; ma non è per me&#8230; è per un amico che ha un cugino che un ha bambino piccolo&#8230;<br />
-Sì sì, dicono tutti così&#8230;<br />
Del resto quasi tutti i nuovi impianti hi-fi e lettori dvd hanno ingresso usb e compatibilità con vari codec audio/video.</p>
<p style="text-align:justify;">P.S.  &#8221;Buon Natale dai Teletubbies&#8221; è davvero un dvd a noleggio. Questo il complesso plot: &#8220;Ai Teletubbies piace molto la neve, i Teletubbies amano il Natale e i Teletubbies si vogliono tanto bene!&#8221;. A vedere certe cose viene quasi nostalgia di quel bastardo berlusconiano di Topo Gigio.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Llama a solidarizarse con trabajadores de Bachilleres]]></title>
<link>http://zapateando2.wordpress.com/2009/11/29/llama-a-solidarizarse-con-trabajadores-de-bachilleres/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 23:17:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>zapateando2</dc:creator>
<guid>http://zapateando2.wordpress.com/2009/11/29/llama-a-solidarizarse-con-trabajadores-de-bachilleres/</guid>
<description><![CDATA[Compañeros, padres y madres de familia, estudiantes, académicos, administrativos, sociedad civil: Es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Compañeros, padres y madres de familia, estudiantes, académicos, administrativos, sociedad civil: Es]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[12]]></title>
<link>http://lamentoalaignorancia.wordpress.com/2009/11/29/12/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 22:33:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>lunatix</dc:creator>
<guid>http://lamentoalaignorancia.wordpress.com/2009/11/29/12/</guid>
<description><![CDATA[Hoy es un día especial, es tiempo de felicidad, alegría y regocijo. Siempre pienso precisamente en e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Hoy es un día especial, es tiempo de felicidad, alegría y regocijo.</p>
<p>Siempre pienso precisamente en estos tiempos, me pregunto a diario cuánto falta para que llegue. El aire se va haciendo cada vez más frío, comienzan a decorar los hogares y las tiendas. Todo es más ameno, la noche llega más temprano.</p>
<p>Y yo solamente pienso en estos tiempos. Te felicito. No necesariamente por lo que es, sino por lo que será. Al parecer todo está en nuestra contra, pero siempre hay un cómo, y un tiempo para todo.</p>
<p>Debemos disfrutar cada momento. No necesariamente para almacenar los <a title="Recuerdos..." href="http://lamentoalaignorancia.wordpress.com/2009/11/23/recuerdos/" target="_blank">recuerdos</a>, sino para saber lo que realmente es.</p>
<p>Te felicito.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carta de amor a un geek]]></title>
<link>http://cualkierwa.wordpress.com/2009/11/28/carta-de-amor-a-un-geek/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 20:15:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>slavador86</dc:creator>
<guid>http://cualkierwa.wordpress.com/2009/11/28/carta-de-amor-a-un-geek/</guid>
<description><![CDATA[Con la siguiente carta, una chica enamorada le cuenta a su novio geek lo difícil que ha sido para el]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" title="Amor Geek" src="http://linkey.files.wordpress.com/2009/08/geek_love_mouse1.jpg?w=286&#038;h=400#38;h=400" border="1" alt="Geek Love, Amor Geek" width="286" height="400" /></p>
<p>Con la siguiente carta, una chica enamorada le cuenta a su novio geek lo difícil que ha sido para ella el cambio y por este motivo le pide tiempo…pero la pregunta es, ¿cómo le dices eso a un geek?. A continuación está la respuesta:</p>
<p><em>Subject: Películas en un clic</em></p>
<p>Mi querido geek, te escribo este e-mail porque sé que seguramente lo vas a leer. Temo que si te escribo a mano, puedas no entender la letra y eso te desanime totalmente. El subject fue escrito para llamar tu atención.</p>
<p>Yo sé que tenemos diferencias fundamentales para ti. Yo uso todos los programas crackeados y tú usas los de código abierto. A mi office no lo cambio por nada, y tú insistes en que use el <a href="http://www.openoffice.org/" target="_blank">Open Office</a>. Yo soy adicta al <a href="http://www.apple.com/itunes/" target="_blank">iTunes</a> y tú insistes en que use <a href="http://www.getsongbird.com/" target="_blank">SongBird</a>.</p>
<p>&#160;</p>
<p>Tú te pasas horas en Wikipedia (con todos tus artículos premiados y calificados) y yo le dedico horas a lo que tú llamas “coolness empaquetada”.</p>
<p>Tu celular tiene reproductor de MP3, cámara de fotos de 8 MP, WiFi y Blue Tooth. Yo, en cambio, tengo un aparato para hacer llamadas, una cámara de fotos aparte y un pendrive que llevo a todos lados.</p>
<p>Sin embargo, fijate amor: cuando te conocí usaba <a href="http://www.emule-project.net/" target="_blank">Emule</a> y ahora uso el <a href="http://www.utorrent.com/" target="_blank">uTorrent</a>. Lograste que “migrara” (viste como aprendí tus términos?) a <a href="http://www.mozilla.com/firefox/" target="_blank">Firefox</a> y abandonara Explorer a través de una técnica de convencimiento irrebatible: Cada vez que se abre una ventana nueva del Explorer, se muere un gatito.</p>
<p>Cambiaste mi Windows XP por el Windows UE, lo que implica una entrega importante. Aunque, lo sé, en el fondo sigues esperando que me pase al Linux (dame tiempo, amor, no puedo con tantos cambios). Antes veía Gossip Girl, ahora veo The Big Bang Theory.</p>
<p>Me enseñaste tantas combinaciones de teclas para acceder a aquello que más me gusta que mi memoria se vió sobrepasada y tuve que empezar a eliminar conocimientos para hacer lugar a lo nuevo.</p>
<p>Yo sé que te da vergüenza mi disco duro. Apenas 80 GB no son suficientes para ti. Sé que esperas de mi mucho más y, aunque lo intento, juro que sigo sin entender para qué necesitaría 500 GB.</p>
<p>Al fin y al cabo, sólo quería decirte que espero sepas darme el tiempo suficiente para estar a la altura de tus circunstancias.</p>
<p>Te quiero, amor.</p>
<p>Pau</p>
<p>PD: La última vez que tuvimos cyber sex te note raro. Estabas mirando porno?</p>
<p>Fuente: <a href="http://linkey.wordpress.com/2009/08/30/carta-de-amor-a-un-geek/#more-1971" target="_blank">linkey.wordpress.com</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cartas que necesito escribir]]></title>
<link>http://didisvie.wordpress.com/2009/11/28/cartas-que-necesito-escribir/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 18:49:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>didiscaro</dc:creator>
<guid>http://didisvie.wordpress.com/2009/11/28/cartas-que-necesito-escribir/</guid>
<description><![CDATA[Antecedentes: Un mensaje, una llamada o simplemente la telepatía hubieran sido la excusa perfecta pa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Antecedentes:</strong></p>
<p>Un mensaje, una llamada o simplemente la telepatía hubieran sido la excusa perfecta para verlo. Pero llamémoslo simplemente casualidad. Porque el azar fue quien me acercó a él, me alejó y nos vuelve a reencontrar.</p>
<p>Si tan solo me hubiese quedado tranquila con la indiferencia que rodeaba lo &#8220;nuestro&#8221;, pero no, ahí estaba yo, obstinada en por lo menos rescatar una amistad que nunca existió. ¿Y él? ¿Él que hacía? Primero juzgarme por los comentarios de sus amigos, luego buscar pretextos y ahora concederme el beneficio de la duda. Pero nunca, tratar de aclarar los malos entendidos.</p>
<p>Y nunca es tarde&#8230; para aclarar. Porque para otras cosas ya pasó el tiempo. Y al igual, nunca hay palabras para explicar los hechos, pero por lo menos lo intentaré.</p>
<p><strong>Al susodicho:</strong></p>
<p>Me miras y evado tu mirada. Te miro y clavas tus pupilas en mis ojos. Hago una mueca, casi como una pícara sonrisa y volteo inmediatamente la cara. No quiero que se cumpla el augurio de muchos &#8220;van a terminar vacilando OTRA VEZ&#8221;, pero la situación no me favorece: poca luz, música salsa (que sólo me gusta contigo) y tu cuerpo razando el mío.</p>
<p>Parecería que yo soy la indefensa, mas el indefenso eres tú porque tus creencias se caen ante mis palabras y tu boca tiembla con solo un movimiento de mis labios. ¡No puedo creer que los papeles se han cambiado!</p>
<p>Ahora, ¿toca seguir el guión para llegar al mismo final o vas a improvisar? Eres el chico más predescible, pero te confieso que a veces me da miedo que salgas con algo inesperado. Y si de confesiones se trata, también debería decirte que me moría de ganas por decirte: <a href="http://miyointerior.wordpress.com/2009/11/29/besame-2/" target="_blank">Bésame</a>, porque para mi mala suerte, cuando estoy contigo padezco falta de memoria. Por suerte, me armé de valor y cuando nos despedimos recordé que era el plato de primera mesa, pero que se comía después del plato español; que era con quien salías siempre, solo a las  farras; que era a quien llamabas siempre, pero cuando tu mejor amigo o hermano te lo recordaban, y que era la más importante, después de tu familia, tus estudios, tus juegos, tus vaciles y todo lo que quieras todavía agregar.</p>
<p>Y aún así nos preguntamos por qué lo nuestro no funcionó&#8230; Ojalá nuestros encuentros fueran como el primero después de terminar, porque así no damos oportunidad a que, por enésima vez, iniciemos lo que tiene un final anunciado.</p>
<p><strong>A mi sister:</strong></p>
<p>Sólo lee. No me digas otra vez que te cae mal, que es tonto, que me ha hecho esto o el otro; todo eso ya lo sé. Lo sé tan bien, que tus palabras me retumbaban en la cabeza cuando él intentaba acercarse a mí y solo eso es lo que impedía caer de nuevo en el error. Sister, me conoces muy bien y por eso a ti no te puedo mentir. No sabes las ganas que tenía de que ese momento fuera real; pasó en verdad, pero fue como un espejismo, como algo que tendría final. Sé que me dirás que es lo mejor y yo lo creo, pero no sabes cuánto me duele el no estar con la persona que quiero y a la vez me alegro de no estar con la persona que no me quiere. ¡Tremenda paradoja de la vida!</p>
<p>Ahora ya no es tan difícil hablar contigo de estas cosas, bueno nunca lo ha sido, pero creo que me entiendes mejor porque (aunque muchos no lo crean) ya superaste 6 meses con alguien. Me sorprendes ja ja&#8230; Y deseo con todo el corazón que ese amor dure para siempre y sea lo más lindo en tu vida. Con tu felicidad me das más a mí.</p>
<p>Las cosas pasadas no las puedo cambiar. Las que pasan ahora las trato de manejar, pero las que pasen luego no sé como serán. A veces me asusta que se cumpla esta canción:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/s6nlBSKth80&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/s6nlBSKth80&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>O esta:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/oEU1BwTAe_8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/oEU1BwTAe_8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Sea como sea, tú y yo vamos a estar juntas por siempre. Apoyándonos y queriéndonos mucho.</p>
<p><strong>A mi mejor amiga:</strong></p>
<p>Te juro, te juro que no quise provocarte una úlcera. Simplemente, tú lo sabes: aún no lo supero del todo. Pero alégrate no hice lo que muchos hubieran pensado. Al fin, equilibré mi cabeza con mi corazón y la única persona que ganó fui yo.</p>
<p>Bueno, admito que no debí dirigirle la palabra o, si lo hacía, debí por lo menos reclamarle todas los insultos que te dijo; igual ya no importa, porque nadie nos quita todo lo que nos reímos al leer su mensaje. No lo justifico, pero lo entiendo y si tú lo conocieras como yo, también sabrías que fue su único mecanismo de defensa para respaldar sus falsas convicciones. Lo que ambas sabemos, es que no es una mala persona, simplemente le falta madurar y entender que no es lo mismo decir que actuar, sentir que pensar, besar que amar.</p>
<p>Para que veas, que todo en el mundo tiene una explicación.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Una carta para...]]></title>
<link>http://silvacamache.wordpress.com/2009/11/28/una-carta-para/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 17:31:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>Camaché</dc:creator>
<guid>http://silvacamache.wordpress.com/2009/11/28/una-carta-para/</guid>
<description><![CDATA[Querida amiga. Discúlpame por no recordar tu nombre. Hace ya tiempo que no te escribo. Espero compre]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://silvacamache.wordpress.com/files/2009/11/a_letter_to_someone___by_portraitofalife.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-96" title="A letter to someone" src="http://silvacamache.wordpress.com/files/2009/11/a_letter_to_someone___by_portraitofalife.jpg" alt="" width="351" height="234" /></a>Querida amiga.</p>
<p>Discúlpame por no recordar tu nombre.</p>
<p>Hace ya tiempo que no te escribo. Espero comprendas que las cosas aquí no son del todo fáciles. Por lo menos no como me lo esperaba.</p>
<p>No sé si la última vez que te dije que quería venir a este país, también te dije que te iba a extrañar. Y por si no lo hice, quiero que lo sepas ahora. Te extraño.</p>
<p>Hace ya muchos años que no te veo, ni a ti ni a los demás aunque todos los días pasen por mi lado cruzando la calle hacía el metro.</p>
<p>Me siento muy solo</p>
<p>En estas tierras siempre hace frío y las calles siempre están abarrotadas de gente y seres extraños. Hay algo bueno… algo que me gusta, y es que nunca veré a la misma persona o a la misma criatura dos veces.</p>
<p>Quisiera que estuvieras aquí conmigo. Pero comprendo que nunca quisiste acompañarme. Este no es tu clima favorito. Se muy bien que los cielos verdes o rojos no te gustan, que tampoco te gustan las aguas arenosas ni los ciclopes, que tampoco te gustan las ballenas; ¡y menos cuando vuelan! sé muy bien que pocas cosas de este país te gustan. Por no decir que ninguna… no entiendo por qué decidiste estudiar ciencias. Pero en todo caso, creo que tú tampoco entenderás por qué decidí ser pintor y es que para que me entendieras, tendrías que venir a este país.</p>
<p>… yo se que tal vez no quieras saber nada de mi, ¡y estás en todo tu derecho! ¡Seguro!. Se que cometí un grave error al irme sin despedirme ni dejarte una dirección donde escribirme. Pero pretendía hacerlo cuando llegara. Solo que tuve un problema. Espero que me lo creas porque en este país las cosas son demasiado extrañas, y es que aquí, no hay direcciones. No hay donde refugiarse. Un día duermes debajo de una hormiga, al otro día, si es que acaso sale el sol, tienes que dormir en lo primero que quiera dejarte dormir. Una noche tuve que dormir debajo de un buitre. Los animales son los hogares, y algunos cobran demasiado dinero por una noche y mis pinturas aún no valen lo suficiente para pagarle a alguna paloma o comprar un hongo de esos gigantes en una zona residencial. ¡Y lo peor es cuando llueve! Los pintores, cómo yo, utilizamos el lienzo, le pintamos un paraguas o un sol radiante y nos protegemos de las lluvias, algunas de nueces, otras de arena, otras se sal, otras de azúcar. Pero los músicos, esos pobres no tienen dónde refugiarse, si les da por utilizar sus guitarras o sus instrumentos para protegerse; primero, se les dañan y segundo, los multan los agentes de la ley que por cierto son bastante grotescos. Ninguno mide mas de veinte centímetros, son obesos, arrugados, malacarosos y drogadictos, en este país los delincuentes son ellos, no nosotros.</p>
<p>Bueno, ya no quiero seguir relatándote todo por aquí, se que no te gusta y que desde que te conozco sientes un profundo desprecio por estas tierras.</p>
<p>Ahora me dispongo a caminar. Espero que hoy haya más rocas en el aire. Porque no me gusta nadar y no tengo dinero para pagarle a una bruja. Y espero toparme con un mensajero confiable. Hace seis años que te estoy escribiendo esta misma carta y siempre, el cartero, el loco de mierda ese que se viste de blanco, apunta con las cejas al cielo y mira con desprecio, se va con las cartas de todos y con el dinero también. Prefiero pensar eso, que es lo que se rumorea y no pensar que durante seis años has recibido esta carta y yo aquí, sin una respuesta tuya.</p>
<p>En cualquier caso, espero que me visites. Ya te dije que no tengo un hogar fijo. Pero aunque este país es difícil de encontrar en el mapa. Un amigo, un tipo ciego, que dicen que es un asesino a sueldo del gobierno, me dijo que vio una dirección. Así que la anoto al final.</p>
<p>Gracias de nuevo por todo.</p>
<p>Discúlpame por no recordar tu nombre.</p>
<p>La dirección es: avenida 34 con calle 27. Hospital psiquiátrico del estado.</p>
<p>Te quiero.</p>
<p style="text-align:right;">DAVID SILVA</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CARTA A CHAVEZ, EL NUEVO FIDEL CASTRO]]></title>
<link>http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/2009/11/28/carta-a-chavez-el-nuevo-fidel-castro/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 10:30:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>ramrockmanchesterunited</dc:creator>
<guid>http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/2009/11/28/carta-a-chavez-el-nuevo-fidel-castro/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; Esta carta a Chávez la publicó Cristina de Toro (actriz y escritora colombiana) en el Diario ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#160;</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/image0011.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-974" title="image0011" src="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/image0011.jpg" alt="" width="116" height="87" /></a></p>
<div style="text-align:justify;"><strong><span style="font-family:Times New Roman;">Esta carta a Chávez la publicó Cristina de Toro (actriz y escritora colombiana) en el Diario de Colombia &#8220;El Colombiano&#8221; el 15 de Agosto pasado; como muchos no leemos este periódico, quise transcribirla porque me pareció que no tiene desperdicio, ojalá la disfruten como lo hice yo. </span></strong></div>
<div style="text-align:justify;"><strong> </strong> </div>
<div style="text-align:justify;"><strong><span style="font-family:Times New Roman;">Saludos<br />
</span></strong><span style="font-family:Times New Roman;"> <br />
</span><strong><span style="font-family:Times New Roman;"><em>&#8220;Señor Presidente Hugo Chávez: Desde el día de su entrevista con la periodista Vicky Dávila, he querido comunicarme con usted para, respetuosamente (el significado de esta palabra lo puede averiguar en cualquier diccionario), hacerle algunos comentarios. <br />
 <br />
En primer lugar, quiero manifestarle que, al oírle decir con tanta propiedad, que es hijo de Simón Bolívar, recordé cuando en algunos de sus tantos viajes a Argentina dijo allá, con la misma convicción del sábado pasado, que era hijo de San Martín y del Che Guevara. También he leído que le ha achacado la paternidad entre otros a Tupac Amaru, Sandino, José Martí y Mao. Señor Presidente Chávez, de la manera más comedida, me permito decirle que de esa mezcolanza genética e ideológica que usted está haciendo, no puede resultar nada bueno. Lo que a usted le está pasando, es como cuando a uno le da por pintar y se pone a revolver colores sin ningún criterio. El resultado de semejante amasijo es un color sucio, algo que acaba por asemejarse más al pantano que a la pintura. Además, ese afán que mantiene de parecerse a uno y a otro, hace que usted carezca por completo de identidad ideológica y, mas bien sea un mal remedo de esos hombres que, aunque no comulgue yo con sus ideas, si les reconozco su autenticidad.<br />
 <br />
En segundo lugar, presidente Chávez, quería decirle que me gustó mucho cuando le dijo a la periodista, que usted se consideraba simplemente un soldado chiquitiiiiiiiiico. Estoy completamente de acuerdo con usted, no por lo de soldado, sino por lo de chiquitico. Si presidente Chávez, chiquitico es como lo veo cada vez que insulta a mi país y a mi presidente Álvaro Uribe. Chiquitico, por ridiculizar al vicepresidente Francisco Santos. Chiquitico, cuando con lenguaje procaz y ordinario, se refiere a los que no opinan como usted.. Chiquitico por negarse a reconocer como terroristas a la Farc, nuestro más grande flagelo. Chiquitico cuando utiliza las relaciones comerciales como instrumento de retaliación política. Chiquitico, por acostumbrase a adulterar la verdad. Chiquitico, por abusar de la libertad de expresión de la que su pueblo carece. Chiquitico, por ser un Presidente autocrático que se ampara tras el uniforme que alguna vez enlodó. Chiquitico, por engañar a los venezolanos con la ilusión de un futuro mejor, mientras enmascara los desastres que provocan su incapacidad y megalomanía. Y para terminar, quiero que sepa presidente Chávez que ser o sentirse Colombiano no es simplemente cantar el ¡OH GLORIA INMARCESIBLE! con pasión y fuego, como usted dice. Ser Colombiano es bastante más y, discúlpeme que se lo diga, pero, usted no es digno de ese honor. Y creame, con esa mescolanza de paternidad que según usted mismo dice, que todos ellos son sus padres, no me queda más que creer que es usted un hijo de la gran puta.&#8221;<br />
 <br />
PD: &#8220;Presidente Chávez, no se le vaya a ocurrir decir que también es hijo de su compatriota Andrés Bello, le garantizo que esa si que no se la van a creer..&#8221;</em></span></strong></div>
<div style="text-align:justify;"><strong><em></em></strong></div>
<div style="text-align:center;"><a href="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/barra.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-975" title="barra" src="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/barra.jpg" alt="" width="312" height="50" /></a><strong><em></em></strong></div>
<div style="text-align:justify;"><strong><em></em></strong></div>
<div style="text-align:justify;">
<div><strong><span style="font-family:Times New Roman;"><em>Las flores se las regalo yo a la la escritora por cantarle la verdad</em></span></strong></div>
<div><strong><em><span style="font-family:Times New Roman;">a este mono del Caribe.</span></em></strong></div>
<div><strong><em></em></strong></div>
<div style="text-align:center;"><strong><em><span style="font-family:Times New Roman;"><a href="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/08-foto-21.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-976" title="08-foto-21" src="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/08-foto-21.jpg" alt="" width="200" height="220" /></a></span></em></strong></div>
<div style="text-align:center;"><strong><em></em></strong></div>
<div style="text-align:center;"><a href="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/flores-regalos.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-977" title="flores regalos" src="http://ramrockmanchesterunited.wordpress.com/files/2009/11/flores-regalos.jpg" alt="" width="444" height="334" /></a></div>
<div><strong><em></em></strong></div>
<div>
<div><strong><span style="font-family:Times New Roman;">Son para la colombiana Cristina de Toro.</span></strong></div>
</div>
</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA["Amiga, amic" a 'Amb P de Pòrtula' de Ràdio Marratxí]]></title>
<link>http://comescoltiveig.wordpress.com/2009/11/28/amiga-amic-a-amb-p-de-portula-de-radio-marratxi/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 08:44:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>escoltiveig</dc:creator>
<guid>http://comescoltiveig.wordpress.com/2009/11/28/amiga-amic-a-amb-p-de-portula-de-radio-marratxi/</guid>
<description><![CDATA[L’amic Biel Massot em va convidar dimecres passat a compartir tres quarts d’hora amb ell i els oient]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/tomeu-radio-marratxi1.jpg"></a><a href="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/equip-de-portula1.jpg"></a><a href="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/equip-de-portula2.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1517" title="equip de Pòrtula" src="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/equip-de-portula2.jpg" alt="" width="199" height="143" /></a><a href="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/equip-de-portula.jpg"></a></p>
<p style="text-align:justify;">L’<strong><em>amic</em> <a href="http://www.youtube.com/watch?v=R-qDep3YrqE">Biel Massot</a></strong> em va convidar dimecres passat a compartir tres quarts d’hora amb ell i els oients de <a href="http://www.radiomarratxi.es/flashplayer.html">Ràdio Marratxí</a> (92.9 FM). El programa <em><a href="http://ambpdeportula.googlepages.com/home">Amb P de Pòrtula</a></em> –en el qual particip amb una col·laboració mensual dedicada a temes de Comunicació– s’emet cada dimecres de 17 a 20 h, i es repeteix cada diumenge dematí de 7 a 10. El <em>leitmotiv</em> (ui, que sona d’antic això) de l’audició comentada era l’AMISTAT; sobre ella, les amigues i els amics, divagàrem al voltant d’un parell (mallorquí) de cançons. Va ser una estona molt, molt agradable perquè estàvem&#8230; entre amics. N’hi ha qualcunes a Youtube (d&#8217;altres no&#8230; llàstima), i m’ha semblat divertit posar-les per aquí. Esper que a voltros també vos agradin.  </p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/tomeu-radio-marratxi2.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1518" title="Tomeu-ràdio Marratxí" src="http://comescoltiveig.wordpress.com/files/2009/11/tomeu-radio-marratxi2.jpg" alt="" width="239" height="206" /></a></p>
<p style="text-align:center;"><strong>1.- “Carta a un amic” –  </strong><a href="http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0011120&#38;BATE=Maria%20del%20Mar%20Bonet%20i%20Verdaguer"><strong>Maria del Mar Bonet</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;">     “<em>Per altres sé de tu / i molt poques vegades / cau aquell tel / que tot ho fa confús</em>”. Conec poques cançons que comencin així, així de bé. És un tema original de <strong>Mª del Mar Bonet</strong> del disc <em>Anells d’aigua</em> (1985), editat com a fruit del seu interès per la música del nord d&#8217;Àfrica. En ell comptà amb la col·laboració de l&#8217;<em>Ensemble de Musique Traditionelle </em>de Tunis, amb el qual realitzà una gira per Espanya i França i, posteriorment, mantengué una presència continuada als escenaris al llarg de molts anys. Un disc ben redó (“<em>redó com tots</em>” digué en Biel, però ja m’enteneu), amb cançons que queden en el record (ja fa quasi 25 anys!) com ”Els boscos del pensament”, “El salt de la Bella Dona”, “Ànima morta”, i aquesta “Dansa de la primavera”,&#8230; <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/O3hDNP7QFjY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/O3hDNP7QFjY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:center;"><strong>2.- “Els amics que se’n van” –  </strong><a href="http://www.anegats.com/biografia.php"><strong>Anegats</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;">     <strong>Anegats</strong> és un grup mallorquí nascut a Son Servera (1994) que es caracteritza per l’èxit entre la gent jove de les seves cançons, més o menys divertides, que parlen de l’amistat, l&#8217;amor i les arrels de l’illa. Cinc amics de colla varen decidir omplir el temps lliure amb una banda: varen comprar instruments, anaren a classes de guitarra i varen convèncer un d’ells, en Jaume, perquè se compràs una bateria i aprengués a fer-la sonar. El 2009 han tret el 4t disc: “<em>Paraules</em>” sempre amb Blau/Disc Medi. De la 1ª època sobreviuen temes com &#8220;<em>I ara què</em>&#8220;, &#8220;<em>Vell marí</em>&#8221; o &#8220;<em>Els amics que se&#8217;n van</em>&#8220;, vinculats a l&#8217;edat que tenien aleshores, 15 anys. <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/O8Nw5r-uTKA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/O8Nw5r-uTKA&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong>3.- “Tens un amic” – </strong><a href="http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0250359&#38;BATE=Gossos"><strong>Gossos</strong></a> </p>
<p style="text-align:justify;">     El grup <strong>Gossos</strong>, un dels més populars del rock català, ha destacat per la seva música totalment acústica, només amb guitarres i baix, sense percusions fins el 2002, any en què va iniciar una electrificació del seu so que ha arribat a la maduresa el 2008 amb el disc en directe &#8216;A l&#8217;Auditori&#8217;. “<em>Tens un amic</em>” és una versió en català de “<em>You’ve got a friend</em>”, de Carole King (popular cantant i compositora nordamericana a qui Neil Sedaka dedicà als anys ’60 la famosa “<em>Oh Carol</em>”). La versió de Gossos va ser utilitzada el desembre del 2006 per a promocionar <strong>La Marató de TV3</strong> dedicada al dolor crònic. “<em>Si et sents trist i emboirat i necessites una mà / si les coses no et roden bé / tanca els ulls i pensa amb mi / que prest jo seré aquí&#8230;</em>”. Una cançó que també havia versionat la marratxinera Marisa Rojas. <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/UEk_uEJh9fs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/UEk_uEJh9fs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong>4.- “Per al meu amic” – </strong><a href="http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0062165&#38;BATE=Joan%20Manuel%20Serrat%20i%20Teresa"><strong>Joan Manuel Serrat  </strong></a> </p>
<p style="text-align:justify;">     Joan Manuel Serrat publicà el 1973 l’àlbum “Per al meu amic” que alguns crítics consideren un dels més aconseguits de la seva carrera. Inclou temes ben coneguts com “<em>Helena</em>”, cançó d’enyor d’un amor perdut i “<em>Pare</em>”, una ferma denúncia –ben actual– de la destrucció que sofreix la Natura. El 1971 havia editat “<em>Mediterráneo</em>” (amb cançons memorables com la que dóna nom al LP i tan meravelloses com “<em>Aquellas pequeñas cosas</em>”) i el 1972 el disc dedicat als poemes de Miguel Hernández. “<em>Per al meu amic</em>” (2006) també va ser el títol d’un triple àlbum col·lectiu de Discmedi dedicat a Serrat per un grapat de cantants que feien versions de cançons seves: Antònia Font, Miguel Poveda, Mª del Mar Bonet, Dyango, Cris Juanico, Cappela, Uc, Marina Rossell, Jaume Sisa, Miquela Lladó&#8230; i Big Mama que versiona aquesta “<em>Per al meu amic</em>” que en l’original de Serrat que escoltam aquí tenia els arranjaments del mestre Antoni Ros Marbà. <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/piovKdnCC5c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/piovKdnCC5c&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong>5 &#8211; “Jo sóc el teu amic” – </strong><a href="http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0242797&#38;BATE=Els%20Pets"><strong>Els Pets</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;">Els Pets és un grup de pop rock català, liderat per Lluís Gavaldà, originari del poble de Constantí (al Tarragonès), a la veu i guitarra, i també n&#8217;és el principal compositor, Joan Reig a la bateria i Falin Cáceres al baix. En els dos primers discos també formava part del grup el guitarrista Ramon Vidal. Els acompanyen habitualment unes coristes anomenades Les Llufes. Allò que esperam dels amics és que estiguin aprop en els pitjors moments: “<em>Quan tot sona tan repetit / tan inútil, tan avorrit / quan l’únic combustible és el dolor (&#8230;). Quan se’t fa tant costa amunt / començar des del mateix punt / prova de cridar-me, que no tens motiu per estalviar-me</em>”. Un tema que conclou: som el teu amic, vull que em molestis, parla’m o plora, que no tenc cap altra feina aquesta nit. Això se diu “disposició total”, sí senyor&#8230; <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/D1yo6xs6RFo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/D1yo6xs6RFo&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong>6.- “Amics per sempre” – </strong><a href="http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0015321&#38;BATE=Josep%20Maria%20Carreras%20i%20Coll"><strong>Josep Carreras</strong></a><strong> i </strong><a href="http://www.sarah-brightman.com/"><strong>Sarah Brightman</strong></a><strong> / </strong><a href="http://www.losmanolos.net/"><strong>Los Manolos</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;"><em>Amics per sempre</em>, o <em>Friends for Life</em>, és un tema interpretat per Josep Carreras i Sarah Brightman escrit per als Jocs Olímpics<a title="Jocs Olímpics" href="http://ca.wikipedia.org/wiki/Jocs_Ol%C3%ADmpics"></a> de Barcelona/1992, amb música d&#8217;Andrew Loyd Weber (quasi res !!). La lletra, escrita per Don Black, és en anglès, excepte la tornada que és repeteix en anglès, castellà i català. Aquest tema va ser interpretat durant la cerimònia de clausura del Jocs. <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/rsvVzAn_qlI&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/rsvVzAn_qlI&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span> Aquí la versió més escoltada, que va assolir la tercera posició en les llistes, fou&#8230; la del grup Los Manolos amb arranjaments de rumba i lletra en català i castellà, excepte la tornada. Se n’han fet moltes versions i en un dels concerts a Beijing (Xina) se&#8217;n va interpretar una versió xinesa &#8220;永远的朋友&#8221;amb la meitat de la lletra en mandarí i l&#8217;altra meitat en anglès. <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/sTSzsg6sjwU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/sTSzsg6sjwU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"> </p>
<p style="text-align:center;"><strong>7.- “Amiga” – </strong><a href="http://www.caponnam.com/trajectoria.php"><strong>Cap on’nam</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;"> CAPONNAM neix a Barcelona (1995), d&#8217;entre un grup d&#8217;amics universitaris, amb l&#8217;objectiu de sonar cançons populars i tradicionals d&#8217;arreu dels Països Catalans. «<em>Amiga</em>» és un tema de Lluís Vaquer i Edgar Gabaldà que pertany al seu disc «<em><a href="http://www.caponnam.com/cd2.php">Roda al món i torna al born</a></em>» <strong>(</strong><strong>Ref. Blau cd 231) enregistrat a Ona Digital l’any 2000.</strong><strong> </strong>Jaume Gomila Saura, vocalista del grup, resumeix la nova proposta en els termes següents: «<strong><em>CAPONNAM</em></strong><em> convida a fer un itinerari per les diverses melodies i geografies del planeta: partint del </em><em>background</em><em> popular i tradicional, abordam, de manera decidida, la composició pròpia, l&#8217;exploració de nous estils —llatí, </em><em>pop</em><em>, </em><em>country</em><em>, mediterrani o </em><em>folk</em><em>— i, fins i tot, la versió d&#8217;algun clàssic de la música </em><em>beat</em><em>. El disc és, doncs, resultat de la fusió de sis personalitats artístiques força singulars, que queden amalgamades per mitjà d&#8217;una instrumentació i uns arranjaments cada cop més ambiciosos i menys convencionals.</em>» <span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/fN46L5V9D8o&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/fN46L5V9D8o&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;">Si voleu escoltar el programa de dimecres passat d’<em><a href="http://ambpdeportula.googlepages.com/home">Amb P de Pòrtula</a></em></p>
<p style="text-align:center;">el repetiran <strong><span style="color:#ff0000;">demà diumenge dematí</span></strong> <strong>de 7 a 10</strong>;</p>
<p style="text-align:center;">la nostra audició sonarà <strong><span style="color:#ff0000;">cap a les 9:15</span></strong>,</p>
<p style="text-align:center;">una hora perfecta per gaudir de la sintonia de l’amistat</p>
<p style="text-align:center;">&#8230;si és que encara no dormiu, que és diumenge, carai <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif' alt=';)' class='wp-smiley' /> </p>
<p style="text-align:center;"> <a href="http://www.radiomarratxi.es/flashplayer.html"><strong>Ràdio Marratxí</strong></a><strong>   92.9 FM</strong></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#339966;"><strong>Ràdio Marratxí en directe…</strong> </span><a href="http://www.radiomarratxi.es/flashplayer.html"><strong>http://www.radiomarratxi.es/flashplayer.html</strong></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[IS SHE SELLING]]></title>
<link>http://factoryboi.wordpress.com/2009/11/28/is-she-selling/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 04:38:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>factoryboi</dc:creator>
<guid>http://factoryboi.wordpress.com/2009/11/28/is-she-selling/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mensaje del ex Pantera Negra Dhoruba Bin Wahad,  detenido con Naji Mujahid en un reten israelí]]></title>
<link>http://zapateando2.wordpress.com/2009/11/27/mensaje-del-ex-pantera-negra-dhoruba-bin-wahad-detenido-con-naji-mujahid-en-un-reten-israeli/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 18:46:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>zapateando2</dc:creator>
<guid>http://zapateando2.wordpress.com/2009/11/27/mensaje-del-ex-pantera-negra-dhoruba-bin-wahad-detenido-con-naji-mujahid-en-un-reten-israeli/</guid>
<description><![CDATA[[Escrito después de que Dhoruba Bin Wahad y el videasta Naji Mujahid fueron bajados de un autobús  p]]></description>
<content:encoded><![CDATA[[Escrito después de que Dhoruba Bin Wahad y el videasta Naji Mujahid fueron bajados de un autobús  p]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Uno strano addobbo.]]></title>
<link>http://irenepalladini.wordpress.com/2009/11/27/296/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:13:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Irene</dc:creator>
<guid>http://irenepalladini.wordpress.com/2009/11/27/296/</guid>
<description><![CDATA[Un consiglio a chi possiede un gatto: queste adorabili creature, come già sapete, amano particolarme]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Un consiglio a chi possiede un gatto: queste adorabili creature, come già sapete, amano particolarmente arrampicarsi, perciò, dimenticate l&#8217;albero di Natale!  Se siete amanti degli addobbi natalizi e non volete rinunciarvi, tenete in conto la possibilità di tornare a casa dal lavoro e trovare il vostro delizioso alberello, addobbato con tanta cura, a terra distrutto e, accanto ad esso, il vostro micio che vi guarda con aria innocente.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-297" title="uno strano addobbo2" src="http://irenepalladini.wordpress.com/files/2009/11/uno-strano-addobbo21.jpg" alt="" width="460" height="623" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Da série "clássicos":  Carta para amiga]]></title>
<link>http://brokenarrowbrasil.wordpress.com/2009/11/27/da-serie-classicos-carta-para-amiga/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:11:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Iron Man</dc:creator>
<guid>http://brokenarrowbrasil.wordpress.com/2009/11/27/da-serie-classicos-carta-para-amiga/</guid>
<description><![CDATA[Carta para amiga Amiga: Conforme minha promessa, estou enviando um e-mail contando as novidades da m]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"><strong><span style="text-decoration:underline;">Carta para amiga </span></strong></span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;">Amiga:<br />
Conforme minha promessa, estou  enviando um e-mail contando as novidades da minha primeira semana depois  de ser transferida pela firma para o Rio de Janeiro. Terminei hoje de  arrumar as coisas no meu novo apartamento. Ficou uma gracinha, mas  estou exausta. São dez da noite e já estou pregada.</span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"> Segunda-Feira: Cheguei na firma e já adorei. Entrei no elevador quase no  mesmo instante que o homem mais lindo desse planeta. Ele é loiro, tem olhos  verdes e o corpo musculoso parece querer arrebentar o terno.  Lindooooo!Estou apaixonada. Olhei disfarçadamente a hora no meu relógio  de pulso e fiz uma promessa de estar parada defronte ao elevador todos os  dias a essa mesma hora. Ele desceu no andar da engenharia. Conheci o pessoal  do setor,todos foram atenciosos comigo.  Até o meu chefe foi  super delicado.  Estou maravilhada com essa cidade. Cheguei em  casa e comi comida enlatada. Amanhã vou a um mercado comprar alguma  coisa.</span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"> Terça-Feira:  Amiga! Precisava contar. Sabe  aquele homem de quem falei?Ele olhou para mim e sorriu quando  entramos no elevador. Fiquei sem ação e baixei a cabeça. Como sou burra!  Passei o dia no trabalho pensando que preciso fazer um regime. Me olhei no  espelho hoje de manhã e estou com<br />
uma barriguinha indiscreta.Fui no mercado  e só comprei coisinhas leves:biscoitos, legumes e chás. Resolvido!  Estou  de dieta.</span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"> Quarta-Feira: Acordei com dor-de-cabeça. Acho  que foi a folha de alface ou o biscoito do jantar. Preciso manter-me  firme na dieta. Quero emagrecer dois quilos até o fim-de-semana. Ah! O nome  dele é Marcelo. Ouvi um amigo dele falando com ele no elevador. E ainda tem  mais: ele  desmanchou o noivado há dois meses e está sozinho. Consegui  sorrir para ele quando entrou no elevador e me  cumprimentou. Estou  progredindo, né? Como faço para me insinuar sem parecer vulgar? Comprei um vestido dois números menor que o meu.  Será a minha  meta.<br />
</span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"> Quinta-Feira: O Marcelo me cumprimentou ao entrar  no elevador. Seu sorriso iluminou tudo! Ele me perguntou se eu era a  arquiteta que viera transferida de Brasília e eu só fiz: &#8216;U-hum&#8217;&#8230; Ele me  perguntou se eu estava gostando do Rio e eu disse: &#8216;U-hum&#8217;. Aí  ele perguntou se eu já havia estado antes aqui e eu disse: &#8216;U-hum&#8217;.  Então ele perguntou se eu só sabia falar &#8216;U-hum&#8217; e eu respondi: &#8216;Ã-hã&#8217;. Será  que fui muito evasiva? Será que eu deveria ter falado um  pouco mais? Ai, amiga! Estou tão apaixonada! Estou resolvida! Amanhã vou perguntar se ele não gostaria de me mostrar o  Rio de Janeiro no final de semana. Quanto ao resto, bem&#8230;ando com muita  enxaqueca. Acho que vou quebrar meu regime hoje. Estou fazendo uma sopa de  legumes. Espero que não me engorde demais.</span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;"> Sexta-Feira:  Amiga! Estou arruinada! Ontem à noite  não resisti e me empanturrei.  Coloquei bastante batata-doce na sopa, além de couve, repolho e  beterraba.  Menina, saí de casa que parecia um caminhão de lixo. Como eu  peidava! (nossa! Você não imagina a minha vergonha de contar isto, mas se eu  não desabafar, vou me jogar pela janela!). No metrô, durante o  trajeto para o trabalho, bastava um solavanco para eu soltar um futum que  nem eu mesma suportava. Teve um momento em que alguém dentro do  trem<br />
gritou:  &#8216;Aí! Peidar até pode, mas jogar merda em pó dentro do vagão  é muita sacanagem!&#8217;  Uma senhora gorda foi responsabilizada. Todo mundo  olhava para ela, tadinha. Ela ficou vermelha, ficou amarela, e eu  aproveitava cada<br />
mudança de cor para soltar outro. O meu maior medo  era prender e sair um barulhento. Eu estava morta de vergonha.  Desci na estação e parei atrás de uma moça com um bebê no colo, enquanto  aguardava minha vez de sair pela<br />
roleta. Aproveitei e soltei mais um. O  senhor que estava na frente da mulher com o bebê virou-se para ela e  disse: &#8216;Dona! É melhor a senhora jogar esse bebê fora porque ele está  estragado!&#8217;.  Na entrada do prédio onde trabalho tem uma  senhora que vende bolinhos, café, queijo, essas coisas de camelô.<br />
Pois  eu ia passando e um freguês começou a cheirar um pastel, justo na hora em  que o futum se espalhou. O sujeito jogou o pastel no lixo e reclamou:&#8217;Pó,  dona Maria! Esse pastel tá bichado!&#8217;  Entrei no prédio resolvida a  subir os dezesseis degraus pela escada. Meu azar foi que o  Marcelo ficou segurando a porta,  esperando que eu entrasse. Como não me  decidia, ele me puxou pelo braço e apertou o botão do meu andar. Já  no terceiro andar ficamos sozinhos. Cheguei a me sentir aliviada, pois  assim a viagem terminaria mais rápido.  Pensei rápido demais. O elevador deu  um solavanco e as luzes se apagaram.  Quase instantaneamente a  iluminação de emergência acendeu. Marcelo sorriu (ai, aquele sorriso&#8230;) e  disse que era a bruxa da sexta-feira.<br />
Era assim mesmo,logo a luz  voltaria, não precisava se preocupar. Mal sabia ele que eu estava mesmo  preocupada. Amiga, juro que tentei prender.<br />
Mas antes que  saísse com estrondo, deixei escapar. Abaixei e fiquei respirando  rápido, tentando aspirar o máximo possível, como se estivesse me  sentindo mal, com falta de ar. Já se imaginou numa situação dessas?  Peidar e ficar tentando aspirar o peido para que o homem mais lindo do mundo  não perceba que você peidou? Ele ficou muito preocupado comigo e, se  percebeu o mau cheiro, não o demonstrou. Quando achei que a  catinga havia passado, voltei a respirar normal. Disse para ele  que eu era  claustrofóbica. Mal ele me ajudou a levantar, eu não consegui  prender o segundo, que saiu ainda pior que o anterior. O coitado  dessa vez ficou meio azulado, mas ainda não disse nada. Abaixei  novamente e fiquei respirando rápido de novo, como uma mulher em estado de  parto. Dessa vez Marcelo ficou afastado, no canto mais distante  de mim no elevador. Na ânsia de disfarçar, fiquei olhando para a  sola dos meus sapatos, como se estivesse buscando a origem daquele fedor  horroroso. Ele ficou lá, no canto, impávido. Nem bem o cheiro se  esvaiu e veio outro. Ele se desesperou e começou a apertar a  campainha de emergência. Coitado! Ele esmurrou a porta, gritou,  esperneou, e eu lá, na respiração cachorrinho.  Quando a  catinga dissipou, ele se acalmou. As lágrimas começaram a  escorrer pelos meus olhos. Ele me viu chorando, enxugou meus olhos e  disse: &#8216;Meus olhos também estão ardendo&#8230;&#8217; Eu juro que pensei que ele  fosse dizer algo bonito. Aquilo me magoou profundamente. Pensei:&#8217;Ah,  é, FDP? Então acabou a respiração cachorrinho&#8230;&#8217;<br />
Depois disso,  no primeiro ele cobriu o rosto com o paletó. No segundo, enrolou  a cabeça. No terceiro, prendeu a respiração, no quarto, ele ficou  roxo. No quinto, me sacudiu pelos braços e berrou: &#8216;Mulher! Pára  de se cagar!&#8217;. Depois disso ele só chorava.Chorou como um bebê até sermos  resgatados, quatro horas depois. Entrei no escritório e pedi  minha transferência para outro lugar, de preferência outro País. </span></p>
<p style="text-align:left;"><span style="color:#33cccc;">Apague este e-mail depois de ler, tá?<br />
Sua amiga, Cláudia.</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Preparativi natalizi.]]></title>
<link>http://irenepalladini.wordpress.com/2009/11/27/preparativi-natalizi/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:03:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>Irene</dc:creator>
<guid>http://irenepalladini.wordpress.com/2009/11/27/preparativi-natalizi/</guid>
<description><![CDATA[Il Natale è alle porte: bisogna iniziare a darsi da fare per addobbare al meglio la casa, ma sopratt]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Il Natale è alle porte: bisogna iniziare a darsi da fare per addobbare al meglio la casa, ma soprattutto, occorre preparare un bellissimo albero ricco di lucine e palline! Divertente? Humm&#8230;per chi condivide la casa con un amico a quattrozampe l&#8217;impresa può rivelarsi meno semplice del previsto!</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-292" title="preparativi natalizi2" src="http://irenepalladini.wordpress.com/files/2009/11/preparativi-natalizi2.jpg" alt="" width="460" height="615" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Altroconsumo firma la Carta dei cento per il libero wifi]]></title>
<link>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/27/altroconsumo-firma-la-carta-dei-cento-per-il-libero-wifi/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 13:56:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>paoblog</dc:creator>
<guid>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/27/altroconsumo-firma-la-carta-dei-cento-per-il-libero-wifi/</guid>
<description><![CDATA[Rendere più libero il wifi soffocato in Italia dal decreto Pisanu. Questo è lo scopo della Carta dei]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Rendere più libero il wifi soffocato in Italia dal decreto Pisanu. Questo è lo scopo della <a title="visita il sito esterno" href="http://gilioli.blogautore.espresso.repubblica.it/2009/11/26/la-carta-dei-cento-per-il-libero-wi-fi" target="_blank">Carta dei cento per il libero wifi</a> che anche Altroconsumo ha sottoscritto assieme a imprenditori, politici, manager, blogger, giuristi e tanti altri ancora in una logica, per una volta, davvero bipartisan.</p>
<p>Alla vigilia della scadenza (fissata il 31 dicembre) di alcune disposizioni del cosiddetto Decreto Pisanu, normativa anti-terrorismo approvata nel 2005, la proposta è quella di non prorogare e di modificare il decreto stesso per incentivare l&#8217;utilizzo dei punti d&#8217;accesso alla rete, pubblici e senza fili.</p>
<p>Il famigerato decreto Pisanu, di fatto ancora oggi assoggetta la concessione dell&#8217;accesso a internet nei pubblici esercizi a una serie di obblighi, come ad esempio la richiesta di una speciale licenza al questore o l&#8217;obbligo per i gestori degli esercizi pubblici che offrono accesso alla rete all&#8217;identificazione degli utenti tramite documento d&#8217;identità.</p>
<p>Fonte: <a href="http://www.altroconsumo.it/">www.altroconsumo.it</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Quatre ànecs des de les Filipines]]></title>
<link>http://segellets.wordpress.com/2009/11/27/quatre-anecs-des-de-les-filipines/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 13:27:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>segellets</dc:creator>
<guid>http://segellets.wordpress.com/2009/11/27/quatre-anecs-des-de-les-filipines/</guid>
<description><![CDATA[La carta dels ànecs, des de les Filipines. Continuo amb les cartes. Aquesta ha estat una bona setman]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_45" class="wp-caption alignleft" style="width: 186px"><a href="http://segellets.wordpress.com/files/2009/11/segellets-cartes-filipines1.jpg"><img class="size-full wp-image-45" title="segellets-cartes-filipines" src="http://segellets.wordpress.com/files/2009/11/segellets-cartes-filipines1.jpg" alt="La carta dels ànecs, des de les Filipines." width="176" height="400" /></a><p class="wp-caption-text">La carta dels ànecs, des de les Filipines.</p></div>
<p>Continuo amb les cartes. Aquesta ha estat una bona setmana, n&#8217;he rebut força i les que he publicat són tan sols algunes de les destacades. Aquesta me l&#8217;ha enviada en Jun Tato des de Quezon City, a les Filipines, i m&#8217;ha agradat pel format original que té -en vertical en lloc de l&#8217;habitual horitzontal- així com per l&#8217;elegant escriptura que hi ha emprat.</p>
<p>Pel que fa als segells, es tracta d&#8217;una sèrie completa que els prolífics serveis postals filipins van emetre l&#8217;any 2007, i que està dedicada als ànecs salvatges. Els tres que hi ha als segells del mig i de sota són tres espècies comunes als Països Catalans: el morell de plomall, l&#8217;ànec collverd i el xarxet.</p>
<p>Els darrers anys, les Filipines s&#8217;han caracteritzat per emetre una gran quantitat de segells dins d&#8217;una bona quantitat de sèries (47 sèries el 2006 i 2007, i 44 el 2008, <a href="https://www.postbeeld.com/app?component=%24DirectLink_2&#38;page=Freestamp&#38;service=direct&#38;session=T&#38;sp=ZH4sIAAAAAAAAAH2Sv2sUURDHZ%2B9yXmIkXO6KaEAQEkQsdiUgiGIRY%2BBO1%2FPgtDDdu93Jucfue5u3b89Nc%2BSaiKRQRMHCIohl%2FgML0wgWWh6WEbEStFIEK%2Bdt7leabLXvzXw%2F8515s%2FcTcpGERUcEZigi1UD0XdMREk038s1AuOibKyLmSm6%2BmSz3nuzbCxk4acOEQyEFRbvF2szyGW9adSU93rxmw5QjuPI4cqVgySa0NURbGm0R2krRlsR1lMgdtFYGGgKcckWAkfKcKgtwAzpg2FDCWIoQGb%2FPPcHvYNBAqaA0Vv%2BGED7FSX8CE8W40sqsDRnPVVAYS7RFanPW4wolZ4p4zB8rVdB2mb8mONYVC8LoaJ0KyZooiVAcS4zD0Pcw0oicDfk2yoi46TGRsKQHrBHrrCE9x4y5pzOYbyL2p1zTikjRBO42Wuioywftzd0v162M7iHvSGQKR43EyvOtm3RFNvIkRwrqYnk6xqHLBsckpOctaokZbfjmPU8Plno6f7r30ai%2FxwwYFchxxkVENmfSRM02Nfthq2vcfqDOZAGS8NEkgDH3fPvHq2Tmz%2B%2F9MG11Kr1dfNdxLyRXP1zcUpCplTsSLh27UMNXN4evDv2vSKUGPvS0zVUeB%2BPBUMHEcr2yrGC6Vq7YlVqtUl2tU5OzI01%2FEz6fk1u91%2F9%2BUY9rkGszP8YkhNR3yYiOVElXYuf7s09PFw4o%2FdYgXUJhlFSN9dJt7708O%2F3i605Gmzn0ZXSPc9Pfl%2BK33bd%2Fu4%2BvHE78EK%2BtzBEgm5qap7%2Fc8G%2F%2BPwzYBQqcAwAA">segons Free Stamp Catalogue</a>). La fauna, i especialment les aus, ha estat un dels motius més habituals.</p>
<p><em>Salamat, Jun!</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ologrammi per la carta d'identità]]></title>
<link>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/27/ologrammi-per-la-carta-didentita/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 07:07:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>paoblog</dc:creator>
<guid>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/27/ologrammi-per-la-carta-didentita/</guid>
<description><![CDATA[Ologrammi animati per la carta d&#8217;identità del futuro. Attraverso i quali sarà possibile memori]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Ologrammi animati per la carta d&#8217;identità del futuro.</strong> Attraverso i quali sarà possibile memorizzare &#8211; e controllare &#8211; fotografie in 3-D e impronte digitali. Mettendo più al sicuro i propri dati personali. La novità &#8211; realizzata dal centro di ricerca di General Electric &#8211; sarà disponibile sul mercato dal 2010 e dovrebbe rendere l&#8217;identificazione più sicura.</p>
<p>Gli ologrammi, infatti, potranno essere inseriti in tutti i documenti personali: dalla carta d&#8217;identità alla patente, dai badge alle carte di credito, fino alla tessera sanitaria.</p>
<p><strong></strong> Rispetto agli ologrammi attualmente in uso, che vengono stampati sulla superficie dei tesserini identificativi rimanendo quindi &#8220;vulnerabili&#8221;, quelli sviluppati da GE &#8211; sostiene l&#8217;azienda &#8211; possono essere direttamente incorporati nei materiali con cui vengono fabbricati i supporti, rendendo impossibile l’alterazione e la duplicazione del documento.</p>
<p>«Infinite tessere di plastica sono ormai protagoniste del nostro quotidiano – dalla spesa al supermercato, dal check in all’aeroporto, o ancora la tessera sanitaria che mostriamo in occasione di visite mediche», spiega Moitreyee Sinha, responsabile del laboratorio di materiali ottici di GE.</p>
<p>«Garantirne la sicurezza è dunque essenziale, e noi vogliamo farlo in un mondo altamente digitalizzato e quindi più sicuro. La tecnologia che abbiamo sviluppata insieme a SABIC è una svolta importante: sarà praticamente impossibile rubare l&#8217;identità di una persona o contraffare una qualunque carta»</p>
<p>Clicca qui per vedere l&#8217;ologramma &#62; <a href="http://www.corriere.it/scienze_e_tecnologie/09_novembre_26/ologramma_carta_identita_f6559db8-dab1-11de-a7cd-00144f02aabc.shtml" target="_blank">http://www.corriere.it/scienze_e_tecnologie/09_novembre_26/ologramma_carta_identita_f6559db8-dab1-11de-a7cd-00144f02aabc.shtml</a></p>
<p>Fonte: <a href="http://www.corriere.it/">www.corriere.it</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Lula enviou carta a Obama, diz Amorim]]></title>
<link>http://rizzolot.wordpress.com/2009/11/26/lula-enviou-carta-a-obama-diz-amorim/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 00:11:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>rizzolot</dc:creator>
<guid>http://rizzolot.wordpress.com/2009/11/26/lula-enviou-carta-a-obama-diz-amorim/</guid>
<description><![CDATA[Enviado especial da BBC Brasil a Manaus &#8211; O Ministro das Relações Exteriores, Celso Amorim, di]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Enviado especial da BBC Brasil a Manaus &#8211; O Ministro das Relações Exteriores, Celso Amorim, disse nesta quinta-feira em Manaus que o presidente Luiz Inácio Lula da Silva enviou uma carta ao presidente dos Estados Unidos, Barack Obama, em resposta a uma carta que havia sido a ele pelo líder americano no domingo. </p>
<p>Amorim, entretanto, não quis revelar informações sobre o conteúdo da mensagem de Lula, argumentando que trata-se de correspondência diplomática e, por isso, deve ser mantida &#8220;reservada&#8221;. </p>
<p>O chanceler também revelou que passou nesta quinta-feira &#8220;mais de uma hora&#8221; conversando por telefone com a secretária de Estado americana, Hillary Clinton. Novamente, ele não entrou em detalhes. </p>
<p>&#8220;Isso que é importante, um diálogo constante sobre todos os temas. O presidente Lula respondeu à carta enviada pelo presidente Obama e eu conversei por mais de uma hora com a secretária de Estado.&#8221; </p>
<p>Garcia &#8216;decepcionado&#8217; </p>
<p>O conteúdo exato da carta enviada por Obama não foi revelado, mas segundo versões divulgadas na imprensa, nela o líder americano reitera a posição americana em relação ao golpe em Honduras. </p>
<p>O governo dos Estados Unidos defende que o reconhecimento do resultado das eleições presidenciais em Honduras pode ajudar a colocar um fim à crise política que se instalou no país desde a deposição de Zelaya, em 28 de junho. </p>
<p>O Brasil, por sua vez, insiste que não irá reconhecer o vencedor do pleito, porque interpreta que isso será o mesmo que reconhecer o que considerou ter sido um golpe de Estado no país centro-americano. </p>
<p>Em outro trecho da carta, Obama teria solicitado a Lula que comunicasse ao presidente do Irã, Mahmoud Ahmadinejad &#8211; que esteve em Brasília na segunda-feira &#8211; as preocupações americanas quanto ao programa nuclear iraniano e pedisse a Ahmadinejad que cumprisse suas obrigações internacionais. </p>
<p>O americano também teria abordado na mensagem pelo menos dois outros temas: a reunião sobre mudanças climáticas da ONU, que será realizada na Dinamarca no mês que vem, e as negociações da Rodada Doha para liberalização do comércio global. </p>
<p>O assessor especial da Presidência da República, Marco Aurélio Garcia, primeiramente reagiu à carta dizendo que a posição de Washington em relação a Honduras estava &#8220;equivocada&#8221; e que havia &#8220;um sabor de decepção&#8221; do Brasil em relação à posição defendida pelo governo Obama. </p>
<p>Depois, na quarta-feira, o general americano James Jones, assessor de segurança de Obama, teve uma conversa telefônica com Marco Aurélio Garcia, em que falaram sobre o teor da carta de Obama. </p>
<p>Nesta quinta-feira, em Manaus, tanto Garcia quanto o ministro das Relações Exteriores, Celso Amorim, procuraram minimizar a visão de que Estados Unidos e Brasil estejam vivendo um momento de confronto.<br />
agencia estado</p>
<p><strong>Rizzolo</strong>: Essa postura do Brasil não é nada recomendável. O ponto de vista brasileiro passou a ser o mesmo que os dos países esquerdistas como a Venezuela, Bolívia e outros. Fica evidente que o mal-estar já se instalou entre os dois países. Os EUA representam a maior democracia do planeta e o Brasil cerra fileiras com os de vocação ditatorial e os que não respeitam os direitos humanos como o Irã. Uma pena.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CARTA DE UN HIJO/A A TODOS LOS PADRES Y MADRES DEL MUNDO]]></title>
<link>http://jacoboreyesmartos.wordpress.com/2009/11/26/carta-de-un-hijoa-a-todos-los-padres-y-madres-del-mundo/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 18:28:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>jacoboreyesmartos</dc:creator>
<guid>http://jacoboreyesmartos.wordpress.com/2009/11/26/carta-de-un-hijoa-a-todos-los-padres-y-madres-del-mundo/</guid>
<description><![CDATA[No me des todo lo que pido. A veces sólo pido para ver hasta cuánto puedo coger. No me grites. Te re]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No me des <a href="http://jacoboreyesmartos.files.wordpress.com/2009/11/ce207_cartas.jpg"><img style="border-bottom:0;border-left:0;display:inline;border-top:0;border-right:0;margin:0 10px 0 0;" title="ce207_cartas" border="0" alt="ce207_cartas" align="left" src="http://jacoboreyesmartos.files.wordpress.com/2009/11/ce207_cartas_thumb.jpg?w=233&#038;h=260" width="233" height="260" /></a>todo lo que pido. A veces sólo pido para ver hasta cuánto puedo coger.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No me grites. Te respeto menos cuando lo haces; y me enseñas a gritar a mí también.&#160; </font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Cumple las promesas, agradables o desagradables. Si me prometes un premio , dámelo ; pero también si lo que prometiste fue un castigo.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No me compares con nadie, especialmente con mi hermano o mi hermana. Si me haces sentir mejor que los demás, alguien va a sufrir y si me haces sentir peor que los demás, seré yo quien sufra.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No cambies de opinión tan a menudo sobre lo que debo hacer. Decide y mantén esa decisión.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Déjame valerme por mí mismo. Si tú haces todo por mí, yo nunca podré aprender.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No digas mentiras delante de mí , ni me pidas que lo haga por tí , aunque sea para sacarte de un apuro. Me haces sentirme mal y perder la fe en lo que me dices.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Cuando yo hago algo malo, no me exijas que te diga el por qué lo hice . A veces ni yo mismo lo sé. </font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Cuando estás equivocado en algo, admítelo y crecerá la opinión que yo tengo de tí, y así me enseñarás a admitir mis equivocaciones también.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Trátame con la misma amabilidad y cordialidad con que tratas a los amigos. Porque seamos familia , no quiere decir que no podamos ser amigos también.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">No me digas que haga una cosa que tú no haces. Yo aprenderé siempre lo que tú haces, aunque no lo digas. Pero nunca haré lo que tú digas y no hagas.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Cuando te cuente un problema mío, no me digas “no tengo tiempo para bobadas” , o “eso no tiene importancia”. Trata de comprenderme y ayudarme.</font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy"></font></i></p>
<p align="justify"><i><font size="3" face="Lucida Calligraphy">Y quiéreme y dímelo. A mí me gusta oírtelo decir, aunque tú no creas necesario decírmelo.</font></i></p>
<p align="right"><font color="#ff8000"><strong>(H.Juan José Brunet ).</strong></font></p>
<p align="center"><strong><font color="#ff8000" size="5">****************************************************************************************************************************************</font></strong></p>
<p align="center"><strong><font color="#ff8000" size="5">****************************************************************************************************************************************</font></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carta Abierta a Todos Los Periodistas de la Prensa Corporativa Chilena]]></title>
<link>http://detenganlavacuna.wordpress.com/2009/11/26/carta-abierta-a-todos-los-periodistas-de-la-prensa-corporativa-chilena/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 17:51:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>detenganlavacuna</dc:creator>
<guid>http://detenganlavacuna.wordpress.com/2009/11/26/carta-abierta-a-todos-los-periodistas-de-la-prensa-corporativa-chilena/</guid>
<description><![CDATA[Carta Abierta a Todos Los Periodistas de la Prensa Corporativa Chilena &nbsp; &nbsp; A todos los per]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Carta Abierta a Todos Los Periodistas de la Prensa Corporativa Chilena &nbsp; &nbsp; A todos los per]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
