<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>ceviche &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/ceviche/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "ceviche"</description>
	<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 01:42:01 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Shrimp and Scallop Ceviche]]></title>
<link>http://avocadola.com/2009/11/25/shrimp-and-scallop-ceviche/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 21:38:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>avocado</dc:creator>
<guid>http://avocadola.com/2009/11/25/shrimp-and-scallop-ceviche/</guid>
<description><![CDATA[Ceviche is basically a citrus marinated seafood dish from South America. And for some of you that do]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Ceviche is basically a citrus marinated seafood dish from South America. And for some of you that don&#8217;t know, the citric acid (lemon/ lime juice) is what pickles or cooks the seafood without heat. In this ceviche I used shrimp, scallops, tomatoes, a red onion, jalapeno, cilantro, limes, lemons, oranges, avocados, salt, pepper, olive oil, chipotle habanero sauce and Clamato. Yes Clamato&#8230;</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1153" title="1" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/11.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1154" title="2" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/2.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1155" title="3" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/3.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1156" title="4" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/4.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p>dice everything&#8230;</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1157" title="5" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/5.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1158" title="6" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/6.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1159" title="7" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/7.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1160" title="8" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/8.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p>Add lime, orange and lemon juice to diced raw seafood and let cook in the frig for 3 to 7 hours. Add diced veggies with the seafood citric acid mixture and let sit in the frig for another 30 minutes. Now here&#8217;s the fun part, if you don&#8217;t like it too bitter take some of the juice (lime/ lemon/ orange) out and add more tomatoes, ketchup or even Clamato. If you like it spicy add more diced peppers or hot sauce. You can even have it sweet by adding mango, papaya or even more orange juice, it&#8217;s up to you. I just took out a little bit of the juice and added some  Clamato, diced avocados, olive oil, salt, pepper, garlic and chipotle habanero sauce for spice.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1161" title="9" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/9.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p>When I cook I taste the food so much that by the time it&#8217;s finished I don&#8217;t feel like eating it anymore. This time I was smart and put aside a couple pieces of shrimp and scallops. These are just seasoned and pan seared&#8230;</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1162" title="10" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/10.jpg" alt="" width="499" height="333" /></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-1163" title="11" src="http://avocadola.wordpress.com/files/2009/11/111.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Los Cabos en casa]]></title>
<link>http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/2009/11/24/los-cabos-en-casa/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 15:45:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>vacacionesfeliceseinolvidables</dc:creator>
<guid>http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/2009/11/24/los-cabos-en-casa/</guid>
<description><![CDATA[Regresar a casa en Buenos Aires con los deseos enormes de reproducir las imágenes visuales, auditiva]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Regresar a casa en Buenos Aires con los deseos enormes de reproducir las imágenes visuales, auditivas y olfativas de las playas, paisajes y gastronomía de Los Cabos no ha sido facil.   Por supuesto que aprendí la forma de hacer ceviche porque ya mi vida es otra después de esas vacaciones, pero encontrar el pescado ideal para hacerlo no es tarea facil.  Si googleás la palabra &#8220;ceviche&#8221; (<a href="http://www.google.com">www.google.com</a>) te aparecen más de 400,000 páginas con recetas y tips de todo tipo y además todas las formas de prepararlo en Latinoamerica, ya que es un platillo comun a varios países.  para no errarle, le consulté a mi amiga Silvia, que es experta, y me recomendó el gatuzo que es como el cazón mexicano, que tiene una carne durita que no se deshace como la merluza, o en su defecto, si da el presupuesto, salmón blanco.  Cada vez que preparamos ceviche, conseguimos unas tostadas de maíz, abrimos la terraza, ponemos nuestros CD de Luna Itzel, y nos dejamos llevar por la brisa del verano, imaginando que tal vez estamos en Los Cabos,pisando esa arena suave, a la orilla del mar, con el sol brillando..entonces alzamos la copa  y decimos Viva México!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A propósito de Ceviches]]></title>
<link>http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/2009/11/24/a-proposito-de-ceviches/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 15:23:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>vacacionesfeliceseinolvidables</dc:creator>
<guid>http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/2009/11/24/a-proposito-de-ceviches/</guid>
<description><![CDATA[Hemos estado de vacaciones varias veces en México, y en distintas playas:  Acapulco, Ixtapa, Cancún,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/files/2009/11/mar211.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-1581" title="mar21" src="http://vacacionesfeliceseinolvidables.wordpress.com/files/2009/11/mar211.jpg?w=150" alt="" width="150" height="112" /></a>Hemos estado de vacaciones varias veces en México, y en distintas playas:  Acapulco, Ixtapa, Cancún, Cozumel&#8230;pero realmente el viaje a Los Cabos fue revelador en muchos sentidos, el primero de ellos fue darnos cuenta que hay muchos Méxicos, y que el norte es diferente al sur, y todo esto incluye a la gastronomía, evidentemente.  Hemos disfrutado resorts fantásticos, excursiones, playas increíbles, convivido con gente hospitalaria y amable&#8230;y quizá uno de nuestras mejores experiencias ha sido el descubrir el famoso ceviche, y no sólo eso, incorporarlo a nuestra vida cotidiana en Buenos Aires.  Y hemos probado de todo tipo, pero en Los Cabos nos aventuramos a los ceviches de pulpo, de camarón, de pescado, de caracol, en fin, se puede hacer prácticamente ceviche de cualquier marisco, siempre y cuando se lo prepare con las recetas tradicionales, y cada región de México  y de latinoamerica tiene su propia preparación ( <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Cebiche">http://es.wikipedia.org/wiki/Cebiche</a>).  El más tradicional se hace con pez sierra ( acá contesto un comentario que gentilmente me han dejado), pero puede uno inventarse ceviche hasta de pollo, como hacen en Perú.  Sin embargo, el más rico que comimos, fue en las playas de Los Cabos, un medio día, mirando el mar y el fabuloso paisaje, acompañamientos fundamentales.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ceviche]]></title>
<link>http://cozinhafacil.wordpress.com/2009/11/24/ceviche/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 01:15:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>Flávia Massara</dc:creator>
<guid>http://cozinhafacil.wordpress.com/2009/11/24/ceviche/</guid>
<description><![CDATA[O prato de hoje é uma ótima sugestão para os dias quentes. Além de ser bastante refrescante, é també]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://cozinhafacil.wordpress.com/files/2009/11/ceviche.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-457" title="ceviche" src="http://cozinhafacil.wordpress.com/files/2009/11/ceviche.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>O prato de hoje é uma ótima sugestão para os dias quentes. Além de ser bastante refrescante, é também muito saboroso. Foi inspirado no jantar servido na Cantina Piacenza, em Belo Horizonte.</p>
<p>O Ceviche é uma receita de origem peruana, cuja base é a marinada de peixe em um caldo citríco (suco de limão, lima, vinagre etc.). Deve ser usado um peixe de carne branca e firme, como namorado, robalo ou até frutos do mar, como camarão, lagosta e polvo. Eu usei tilápia, assim como a receita que provei. Para temperar, utiliza-se cebola, cheiro verde ou outras ervas e pimenta. Algumas receitas levam abacate. Pode ser servido como entrada ou prato principal, acompanhado de tortilhas mexicanas de milho, pipoca, pão, milho cozido ou batatas cozidas.</p>
<p>Então, sem mais delongas, vamos à receita! </p>
<div><strong>Ingredientes:</strong></div>
<div>- 300g de filé de tilápia cortado em cubos pequenos (o peixe deve ser fresco)</div>
<div>- 150g de vinagre de framboesa (você pode usar suco de limão)</div>
<div>- 1/2 cebola picada em tiras finas</div>
<div>- Pepinos fatiados em conserva a gosto</div>
<div>- Pimenta do reino a gosto</div>
<div>- Sal a gosto</div>
<div>- Ramos de alecrim</div>
<div> </div>
<div><strong>Modo de fazer:</strong></div>
<div>Faça uma marinada com os ingredientes, ou seja, coloque em uma tigela os cubos de peixe, o vinagre de framboesa, os ramos de alecrim, a cebola picada, o sal e a pimenta do reino. Cubra com plástico PVC e deixe descansar por 20 minutos na geladeira.</div>
<div>Em seguida, na vasilha onde for servir o ceviche, coloque os pepinos em conserva no fundo. Depois, acrescente a marinada por cima e coloque os raminhos de alecrim no topo para arrematar.</div>
<div>Sirva frio, acompanhado de tortilhas de milho e um bom vinho rosé ou branco geladinho.</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ceviche ]]></title>
<link>http://dietrecipes007.wordpress.com/2009/11/23/ceviche/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 11:51:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Astining Putri</dc:creator>
<guid>http://dietrecipes007.wordpress.com/2009/11/23/ceviche/</guid>
<description><![CDATA[Ceviche Serves:Depends on how much shrimp you use Effort:Easy Ingredients: Shrimp (raw) cilantro oni]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h1><span style="color:#ff0000;"><strong>Ceviche </strong></span></h1>
<p>Serves:Depends on how much shrimp you use</p>
<p>Effort:Easy</p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>Ingredients:</strong></span></p>
<p>Shrimp (raw) cilantro onion tomatoe Lime juice (fresh)</p>
<p>salt pepper garlic Jalepenos (optional)</p>
<p><span style="color:#ff0000;">How to Prepare:</span></p>
<p>Peel and wash shrimp. dice all veggies and drop in same bowl with shrimp. Add lime juice and add seasoning- salt, pepper, garlic powder to taste. let sit for 10 to 15 minutes and when shrimp is pink, ready to eat!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Food seen around town - Pure Taqueria and Uncle Julio's fajitas]]></title>
<link>http://foodnearsnellville.wordpress.com/2009/11/22/food-seen-around-town-pure-taqueria-and-uncle-julios-fajitas/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 16:55:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>foodnearsnellville</dc:creator>
<guid>http://foodnearsnellville.wordpress.com/2009/11/22/food-seen-around-town-pure-taqueria-and-uncle-julios-fajitas/</guid>
<description><![CDATA[My last visit to Pure Taqueria was so successful, people at work were wanting me to make another foo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>My last visit to <a href="http://foodnearsnellville.wordpress.com/2009/05/31/pure-taqueria-alpharetta-ga/">Pure Taqueria</a> was so successful, people at work were wanting me to make another food run. And if I were going to do that, I thought it worthwhile to eat there myself. This is the one new dish I tried:</p>
<p><a href="http://foodnearsnellville.wordpress.com/files/2009/11/img_1148.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-2166" title="img_1148" src="http://foodnearsnellville.wordpress.com/files/2009/11/img_1148.jpg" alt="" width="510" height="382" /></a></p>
<p>They call it<em> tres ceviche</em>, with shrimp, fish, and octopus in each of the three containers.  I took most of this dish back to work, and it disappeared around 5 pm. Delicious.</p>
<p>Later this weekend, we went to the <a href="http://foodnearsnellville.wordpress.com/2009/11/19/uncle-julios-fine-mexican-food-sandy-springs-ga/">new Uncle Julio&#8217;s</a> in Sandy Springs. Our timing couldn&#8217;t have been worse, as three large groups arrived before we did and the wait was quite long. And after the food arrived, I had the joy of watching my mother-in-law take the long strips of chicken fajita meat and steadily cut them into thin 1.5 inch long strips that would have been suited for a stir fry, perfectly sized for chop sticks. She was persistent in her resizing, even though she didn&#8217;t have any chop sticks.</p>
<p><a href="http://foodnearsnellville.wordpress.com/files/2009/11/img_1149.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-2167" title="img_1149" src="http://foodnearsnellville.wordpress.com/files/2009/11/img_1149.jpg" alt="" width="510" height="382" /></a></p>
<p>These are Uncle Julio&#8217;s beef fajitas. I&#8217;m guessing, given the grain of the meat, that they are using something like flank. The fajitas are really good, though they arrived without a hint of steam or smoke and the onions are just turning transparent, let alone caramelized. So on taste, they are an A. On presentation, maybe a B.</p>
<p>Uncle Julio&#8217;s has good pork ribs (my wife had a plate they call a Juarez, a mix of fajitas and ribs) and an interesting tomato based sauce. And in fact, most of the dishes the waiters will steer you to are grilled foods. This restaurant is more like Outback or Longhorns than I realized at first.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ceviche de camarón]]></title>
<link>http://micocina.wordpress.com/2009/11/20/ceviche-de-camaron/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 08:19:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>audaciosus</dc:creator>
<guid>http://micocina.wordpress.com/2009/11/20/ceviche-de-camaron/</guid>
<description><![CDATA[Estoy de viaje, son las ocho de la mañana, no conduzco yo. Me apete estrenar, en buga, esto del pinc]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><img class="aligncenter size-full wp-image-442" title="los camarones escaldados quedan súper bien" src="http://micocina.wordpress.com/files/2009/11/p1070784.jpg" alt="" width="500" height="375" />Estoy de viaje, son las ocho de la mañana, no conduzco yo. Me <em>apete</em> estrenar, en <em>buga</em>, esto del pinchito usb que hace ubicua la conexión, pero a estas horas y con el cuerpo que tengo, sólo pensar en el limón del ceviche me está matando.</p>
<p style="text-align:justify;">En casi todos los sitios a las gambas les dicen camarones y a los camarones supongo que les dirán gambas ¿? El ceviche de camarón es uno de los más ricos –para mi gusto. Aunque se hace igual que todos: limón, cebolla, cilantro, sal y ají, tiene alguna particularidad.</p>
<p style="text-align:justify;">Por algún motivo que desconozco las gambas no se cuecen en el limón. Si pones trozos de pescado dentro de un bol con limón y los sacas en, digamos, una hora están cocidos, tienen la misma textura que si los hubieses puesto en una cacerola con agua. Si pelas gambas y haces lo mismo, por fuera toman el color de carne cocida pero por dentro están cruditas, con la carne traslúcida.</p>
<p style="text-align:justify;">Lo otro que hay que hacer con los camarones es quitarles la caca. Es laborioso pero fácil. Se les da un corte todo lo largo del cuerpo y se tira del tubo digestivo que suele salir de una vez. En la foto se ve el proceso.<img class="aligncenter size-full wp-image-443" title="es un poco grimoso" src="http://micocina.wordpress.com/files/2009/11/p1070769.jpg" alt="" width="500" height="375" /></p>
<p>El ceviche que se ve, lleva: gambones limpios, limón, el zumo de una mandarina, cebolla, sal, cilantro y salsa de chile habanero.</p>
<p style="text-align:justify;">Una vez pelados y limpios los gambones se escaldan un minuto –un minuto sólo- en agua hirviendo, se sacan y se ponen en un colador. Se refrescan con agua helada. Así se consigue que la carne quede muy tiesa pero tierna en la boca. Estuvieron dos horas en el limón.</p>
<p>Me lo comí con un chorro de AOVE y unas rebanaditas de pan.<img class="aligncenter size-full wp-image-444" title=":)" src="http://micocina.wordpress.com/files/2009/11/p1070793.jpg" alt="" width="500" height="375" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Min far hade en dröm av Barack Obama]]></title>
<link>http://veraviktoria.wordpress.com/2009/11/19/min-far-hade-en-drom-av-barack-obama/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 03:39:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>veraviktoria</dc:creator>
<guid>http://veraviktoria.wordpress.com/2009/11/19/min-far-hade-en-drom-av-barack-obama/</guid>
<description><![CDATA[Jag har legat på stranden och läst sista halvan av Barack Obamas memoarer Min far hade en dröm. Den ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Jag har legat på stranden och läst sista halvan av <em>Barack Obamas</em> memoarer <em>Min far hade en dröm</em>. Den läste vi i bokklubben, men jag skummade sista halvan av boken för att hinna färdigt. Jag tänkte att den nog var värd en bättre och mer noggrann läsning, och det var den! I synnerhet den sista tredjedelen, som handlar om Obamas första besök i Afrika tyckte jag mycket om. I bokklubben kom vi överens om att vi gillade första delen om hans barndom bäst, men nu ändrade jag mig och gillade sista delen om Afrika var bäst. I mitten finns en del som handlar om hans liv i Chicago precis efter universitetsexamen, där Obama försöker jobba som organisatör och efter mycket slit gör succé. Det var också läsvärt och visar kanske allra mest på hans stenhårda övertygelse, men det kändes inte lika personligt som första och tredje delen. Det är helt otroligt att denne kloke, begåvade och ödmjuke man är USA:s president! Och tänk att USA har en president som har sovit på en trappa i New York utan knappt en krona på fickan! Det är nästan för bra för att vara sant. Nu blev jag sugen att läsa fortsättningen <em>The Audacity of Hope</em> också.
<p>
Stranden i Huanchaco är egentligen inte så himla fin, men den är ok. Det är egentligen mer en fiskarstrand och surfarstrand än en badstrand, men den är bra ändå trots att vågorna är höga och vattnet är iskallt. Jag vet inte hur många grader det är i vattnet, men man kan på sin höjd doppa sig och sedan rusa upp. Sanden är nästan svart och stranden är lång. Igår när jag gick ganska långt längs stranden så stötte jag på en stendöd strandad jättesäl, eller om det var en valross. Stor var den i alla fall. Jag såg inte vad det var förrän jag var nästan ända inpå den, även om jag tyckte att det luktade lite skumt. Jag trodde att det var en klippa i sanden, så jag blev helt förskräckt och vände genast helt om. Det nästan allra bästa med stranden är att man får vara ifred utan att en massa folk kommer fram och ska försöka en pracka på en saker att köpa, för det är man inte bortskämd med. Strandpromenaden är Huanchacos hjärta. Det är där det händer, om det händer. Längs strandpromenaden ligger en mängd restauranger, säkert ett 30-tal. Där finns också glassförsäljare, fruktförsäljare, kakförsäljare och godisförsäljare. På söndagarna lever byn upp och stranden och strandpromenaden fylls med helgfirare från Trujillo och turistbussar. Folk med bil gillar att köra ut på stranden och sitta och picknicka bredvid bilen, vilket jag har lite svårt att förstå.</p>
<p>Huanchaco är en fiskeby, som nu också ser en del turister. Fiskarna kör ut i små vassbåtar som har sett likadana ut i hundratals eller tusentals år. Fast jag såg faktiskt att de hade frigolit under vassen, och det kan de väl inte ha haft för tusentals år sedan? Men det är ändå imponerande att de ror ut i de här små vassbåtarna och fiskar varje morgon. Och fisk finns det sannerligen. När tidvattnet kommer in så kan man med blotta ögat se hur fiskstimmen hoppar i vattnet. Detta innebär såklart att de serverar fantastiska fiskrätter på alla restaurangerna här. Mina favoriter är <em>ceviche</em> (den peruanska nationalrätten &#8211; vit fisk som marineras i lime med chili), <em>Arroz de Mariscos</em> (risotto med skaldjur) och <em>Pescado a la Plancha</em> (grillad/stekt fisk rakt upp och ner). I synnerhet <em>Arroz de Mariscos</em> är spännande. Inget snålande med skaldjuren här inte, utan man får en tallrik som svämmar över av mer eller mindre mystiska kryp och krålare från havets botten. Räkor känner jag igen, och bläckfick och musslor, men vad allt det andra är har jag ingen aning om. Det är bara att tugga, njuta och vara glad! En lustig sak är att man alltid i <em>Arroz de Mariscos</em> får typ Findus majs-ärtor-paprika blandning, precis som i risotton i skolmatsalen. Jag har tänkt ta foton på goda maten flera gånger, men sedan när maten står på bordet så har jag varit så hungrig att jag har glömt bort det. Någon som är förvånad? Om man äter en menu vid lunchtid så består den av tre rätter, och kostar mellan 6 och 12 soles (= ca 15-30 SEK). Det peruanska standardpriset är nog egentligen 6 soles. Som hittat, får man säga.</p>
<div id="attachment_61" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/hunachaco-3.jpg"><img class="size-medium wp-image-61" title="Huanchaco 3" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/hunachaco-3.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Vassbåtar i Huanchaco</p></div>
<p><span style="font-size:x-small;">
<p>&#160;</p>
<p></span></p>
<div id="attachment_62" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-2.jpg"><img class="size-medium wp-image-62" title="Huanchaco 2" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-2.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Huanchacos strand</p></div>
<div id="attachment_63" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-4.jpg"><img class="size-medium wp-image-63" title="Huanchaco 4" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-4.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Lunch på stranden i Huanchaco</p></div>
<div id="attachment_64" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-5.jpg"><img class="size-medium wp-image-64" title="Huanchaco 5" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-5.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Skolklass som badar. Dessvärre hade de inte gått i Mulle eller scouterna, för det såg ut som fan när de gick därifrån med flaskor, papper och plast överallt.</p></div>
<div id="attachment_65" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-6.jpg"><img class="size-medium wp-image-65" title="Huanchaco 6" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-6.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Solnedgång Huanchaco</p></div>
<div id="attachment_66" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-9.jpg"><img class="size-medium wp-image-66" title="Huanchaco 9" src="http://veraviktoria.wordpress.com/files/2009/11/huanchaco-9.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Försäljare på strandpromenaden</p></div>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Eccentrics by Estero Bay]]></title>
<link>http://blarneycrone.wordpress.com/2009/11/15/eccentrics-by-estero-bay/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 03:03:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>blarneycrone</dc:creator>
<guid>http://blarneycrone.wordpress.com/2009/11/15/eccentrics-by-estero-bay/</guid>
<description><![CDATA[The Crone finds herself in Bonita Springs, FL, on the Gulf of Mexico. She is staying in the very lap]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>The Crone finds herself in Bonita Springs, FL, on the Gulf of Mexico. She is staying in the very lap of luxury&#8211;a <a href="http://coconutpoint.hyatt.com/hyatt/hotels/index.jsp">hotel </a>where they insist on giving her a glass of champagne every time she passes reception. The hotel has 3 outdoor pools although so far the Crone has found only two of them, possibly because the third is nowhere near reception.  Last night the hotel hosted 3 weddings and a Bat Mitzvah and still managed to pay individual attention to every need of the Crone. A mojito. Some ceviche. The works of George Gershwin rendered by a singer and double bassist. (Check them out <a href="http://www.pacificcoastmusic.com/listen.html" target="_self">here</a>) None of it was too much trouble.</p>
<p>This morning, the Crone ventured out into the environs of the <a href="http://www.floridastateparks.org/esteroBay/default.cfm">Estero bay</a> to discover that all around the luxury resorts are trailer parks.  The super-rich and the staff who serve them live hugger mugger&#8211;talk about a service economy.</p>
<p>The area is famous for mangroves and manatees.  The Crone saw neither but did bump into eccentrics at every turn.</p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-1213" title="florida 002" src="http://blarneycrone.wordpress.com/files/2009/11/florida-0021.jpg?w=200" alt="florida 002" width="200" height="300" /></p>
<p>Up bright and early to go to the <a href="http://www.fleamall.com/" target="_self">Fleamarket</a> (budgies, golf balls, shamwows, gold chains by the yard, knives, guns, fruit and vegetables,  vintage t-shirts, a Doo-Wop band&#8211;although this last was not for sale), the Crone stopped at Dolly&#8217;s for breakfast  and was quickly joined by an elderly gentleman: &#8220;You all by yourself honey? Mind if I sit down? These high seats are easier for me to get out of&#8230;&#8221;  In Crone world this passes for a pick-up line. Her breakfast companion, a man of at least 75, then proceeded to tell the Crone that he had been on active service in Iraq but had had to come back to get his knees replaced 6 months ago.  He went on to share that he was in the CIA (which surely they&#8217;re not supposed to mention?), that his son had worked for Tip O&#8217;Neill (ahhh, still sentient enough to work that old Irish connection&#8230;) and that his wife had died 8 years ago after winning $50,000 at a casino so she would leave him well off. &#8220;She spoke to God and he told her what machine to go to. She went straight to it and put in 4 quarters and won $50,000 dollars. &#8221; His wife didn&#8217;t last long after that &#8221;An angel came and got her. She said she&#8217;d seen this angel and she got me to get all the kids together and then she sat her in seat and put out her arms and the angel came and took her. Now what do you think of that?&#8221;  Truly the Crone didn&#8217;t know what to think. She told him to take care of himself when he went back to Iraq (&#8220;I&#8217;ll serve as long as they need me&#8221; ) and went on her way. And bumped right into<a href="http://www.masterbaitonline.com/index.asp" target="_self"> Master Bait and Tackle</a>, a fine emporium meeting all South West Florida&#8217;s fishing needs.</p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-1217" title="florida 006" src="http://blarneycrone.wordpress.com/files/2009/11/florida-0062.jpg?w=300" alt="florida 006" width="300" height="200" /></p>
<p>The owner came out to chat when he saw the Crone stop to take a photo. As you can see, he is very proud of his store. The Crone didn&#8217;t ask him what he says when he answers the phone&#8230;</p>
<p><img class="aligncenter size-medium wp-image-1218" title="florida 005" src="http://blarneycrone.wordpress.com/files/2009/11/florida-005.jpg?w=300" alt="florida 005" width="300" height="200" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Photo Essay: Lima]]></title>
<link>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/15/photo-essay-lima/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 14:15:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>robertkittilson</dc:creator>
<guid>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/15/photo-essay-lima/</guid>
<description><![CDATA[Lima, north of the river. Bus, yes. Un-happy tourists Conchitas a la Parmesana Jessie and her best f]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><div id="attachment_1282" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-01.jpg" alt="The slums of Lima crawling up the hills north of the Centro district and north of the river." title="20091115_Essay_Lima-01" width="500" height="119" class="size-full wp-image-1282" /></a><p class="wp-caption-text">Lima, north of the river.</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1285" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-02.jpg" alt="Lima inner city busses." title="20091115_Essay_Lima-02" width="500" height="180" class="size-full wp-image-1285" /></a><p class="wp-caption-text">Bus, yes.</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1286" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-03.jpg" alt="Robert and Jessie on some ruins in Lima." title="20091115_Essay_Lima-03" width="500" height="250" class="size-full wp-image-1286" /></a><p class="wp-caption-text">Un-happy tourists</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1287" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-04.jpg" alt="Conchitas a la Parmesana at el Muelle in Barranco Lima, Peru," title="20091115_Essay_Lima-04" width="500" height="322" class="size-full wp-image-1287" /></a><p class="wp-caption-text">Conchitas a la Parmesana</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1294" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-05.jpg" alt="Jessie holding a beer coaster of a British IPA that was very yummy." title="20091115_Essay_Lima-05" width="500" height="357" class="size-full wp-image-1294" /></a><p class="wp-caption-text">Jessie and her best friend, IPA</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1288" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-06.jpg" alt="Gauges at DeTomas cervesaria in Lima, Peru." title="20091115_Essay_Lima-06" width="500" height="282" class="size-full wp-image-1288" /></a><p class="wp-caption-text">Gauges</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1289" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-07.jpg" alt="The only goal in the Peru vs. Uruguay futbol match in Lima's Estadio Monumental" title="20091115_Essay_Lima-07" width="500" height="457" class="size-full wp-image-1289" /></a><p class="wp-caption-text">Lima Goal</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1290" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-08.jpg" alt="Raul my most recent tattoo artist." title="20091115_Essay_Lima-08" width="500" height="252" class="size-full wp-image-1290" /></a><p class="wp-caption-text">Raul</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1291" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-09.jpg" alt="The new Westin hotel and business center in San Isidro Lima, Peru." title="20091115_Essay_Lima-09" width="500" height="587" class="size-full wp-image-1291" /></a><p class="wp-caption-text">Growth</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1295" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-10.jpg" alt="Tricycle cargo lowrider." title="20091115_Essay_Lima-10" width="500" height="253" class="size-full wp-image-1295" /></a><p class="wp-caption-text">Cargo</p></div><br />
<br />
<div id="attachment_1292" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/collections/72157622748292378/"><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091115_essay_lima-11.jpg" alt="The coast at Miraflores Lima Peru, looking south to the cross dedicated to Pope John Paul II, which remains lit 24 hours a day." title="20091115_Essay_Lima-11" width="500" height="187" class="size-full wp-image-1292" /></a><p class="wp-caption-text">Miraflores and South</p></div><br />
<br />
<a href="http://knkexplore.wordpress.com/photographs">Photos Page Link</a><br />
<br />
<a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622682978341/show/">Flickr Slide Show</a><br />
<br />
<a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622682978341/">Flickr Page</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Downtown Orlando's Ceviche]]></title>
<link>http://pulseofcentralflorida.com/2009/11/12/downtown-orlandos-ceviche/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 20:14:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>akeorlando</dc:creator>
<guid>http://pulseofcentralflorida.com/2009/11/12/downtown-orlandos-ceviche/</guid>
<description><![CDATA[You may not be familiar with Ceviche Orlando, given the fact it&#8217;s sorta tucked-away in rarely ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:left;">You may not be familiar with <a href="http://www.ceviche.com/3133" target="_blank">Ceviche Orlando</a>, given the fact it&#8217;s sorta tucked-away in rarely visited downtown Orlando&#8217;s Church Street.  I actually went there with a group of friends for the first time a couple of weeks ago.  &#8220;Interesting experience&#8221; is sorta my take on the place.</p>
<p style="text-align:left;"><img class="aligncenter size-medium wp-image-2542" title="P1020209" src="http://pulseofcentralflorida.wordpress.com/files/2009/11/p1020209.jpg?w=300" alt="P1020209" width="505" height="430" /></p>
<p>Good:<br />
<br />
The atmosphere is really great.  Large, open dining room, bar that overlooks the main room.  Very cool, and different from other venues located in the downtown Orlando area.  There&#8217;s a great community feel, and I really like that.  This was certainly one of the most positive aspects of the experience.<br />
<br />
<img class="size-medium wp-image-2562   alignleft" title="P1020211" src="http://pulseofcentralflorida.wordpress.com/files/2009/11/p10202111.jpg?w=225" alt="P1020211" width="227" height="302" /><img class="size-medium wp-image-2563  alignright" title="P1020213" src="http://pulseofcentralflorida.wordpress.com/files/2009/11/p10202132.jpg?w=225" alt="P1020213" width="227" height="302" /><br /><img class="size-medium wp-image-2564  alignleft" title="P1020214" src="http://pulseofcentralflorida.wordpress.com/files/2009/11/p10202141.jpg?w=225" alt="P1020214" width="227" height="302" /><img class="size-medium wp-image-2571  alignright" title="P1020215" src="http://pulseofcentralflorida.wordpress.com/files/2009/11/p10202152.jpg?w=225" alt="P1020215" width="227" height="302" /></p>
<p>Not-so-good:</p>
<p>The service was incredibly slow.  Granted, our party was fairly large but in my opinion the service shouldn&#8217;t suffer for that.  We only had one waiter dedicated to our party; a second server would&#8217;ve certainly helped out.</p>
<p>Coupled with the rather slow service, the waiter had a not-so-pleasant attitude.  He actually dropped the &#8220;f bomb&#8221; to one of my friends, which I thought was inappropriate.</p>
<p>My last beef with <a href="http://www.ceviche.com/3133" target="_blank">Ceviche in downtown Orlando</a> is the menu.  While there&#8217;s some really great dishes available, there is a lot of seafood&#8230;and I&#8217;m not a huge seafood fan.  I ended-up having some amazing meatballs, but items of that nature were few-and-far-between.</p>
<p>All-in-all I&#8217;d have to say I feel so/so about Ceviche.  As with any restaurant I&#8217;m definitely willing to give it another shot, but there have to be some major improvements before I give-up some glowing reviews.  Ceviche: wanna have me come back and have another meal?</p>
<p>Details:</p>
<p><strong>125 West Church Street<br />
Orlando, FL  32801<br />
Phone:  321.281.8140</strong></p>
<p><strong>Hours of Operation</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong>Dining Room:<br />
5 p.m. &#8211; 10 p.m. (Mon)<br />
5 p.m. &#8211; Midnight (Tues-Thur)<br />
5 p.m. &#8211; 1 a.m. (Fri-Sat)</strong></p>
<p><strong>Flamenco Room:<br />
5 p.m. &#8211; 2 a.m. (Thur-Sat)</strong></p>
<p><strong>Closed Sunday</strong></p>
<p><strong> </strong><br />
So, have you been to Ceviche?  If so, what are your thoughts.  Do you agree?  Or did you have an awesome experience?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ceviche]]></title>
<link>http://ylphoto.wordpress.com/2009/11/12/ceviche/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 05:42:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>y</dc:creator>
<guid>http://ylphoto.wordpress.com/2009/11/12/ceviche/</guid>
<description><![CDATA[surprise package&#8230;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>surprise package&#8230;</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-3395" title="20091112post-ceviche" src="http://ylphoto.wordpress.com/files/2009/11/20091112post-ceviche.jpg" alt="20091112post-ceviche" width="315" height="209" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Anniversary Dinner @ Home - Mushy Night]]></title>
<link>http://edgustation.wordpress.com/2009/11/12/anniversary-dinner-home-mushy-night/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 02:29:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>edgustation</dc:creator>
<guid>http://edgustation.wordpress.com/2009/11/12/anniversary-dinner-home-mushy-night/</guid>
<description><![CDATA[Our wedding anniversary was fast approaching and I decided to surprise Erin by cooking a 7 course me]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Our wedding anniversary was fast approaching and I decided to surprise Erin by cooking a 7 course meal by using mushroom as my <span style="text-decoration:line-through;">main</span> secret ingredient (obviously this is heavily influenced by Iron Chef America). &#8220;So now <span style="text-decoration:line-through;">America</span> friends, with an open heart and an empty stomach, I say unto you in the words of my <span style="text-decoration:line-through;">uncle</span>: ALLEZ CUISINE!!&#8221;</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-379" title="DSC_2264" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2264.jpg" alt="Oysters - Mushroom Ceviche" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Oysters &#8211; Mushroom Ceviche</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">For starters, it was freshly shucked oysters. Since I can’t go with the usual kilpatrick or mornay style, I used a ceviche instead. Hence, Oysters &#8211; Mushroom Ceviche. The ceviche actually substituted the need of lemon.</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-380" title="DSC_2278" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2278.jpg" alt="Portobello Mushroom and Beef Carpaccio" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Portobello Mushroom and Beef Carpaccio</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">First up for entree was &#8216;Portobello Mushroom and Beef Carpaccio&#8217;. This was really simple as everything can be pre-prepared except the rare beef. After pan frying the beef for 1 minute on each side, you will need to cut the beef as thin as possible and pound it with the back of your knife.</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-381" title="DSC_2287" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2287.jpg" alt="Mushroom Soup" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Mushroom Soup</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">Next was &#8216;Mushroom Soup&#8217;. This soup was unbelievably easy to make and it was made from scratch. Best served with dinner rolls but I only had multigrain bread that night. It wasn’t too bad after I toasted it.</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-382" title="DSC_2300" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2300.jpg" alt="Prosciutto Wrapped Enoki Mushroom" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Prosciutto Wrapped Enoki Mushroom</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">Final entree for the night was &#8216;Prosciutto Wrapped Enoki Mushroom&#8217;. This entree was improvised from a recipe I saw on a cooking channel. He made bacon wrapped asparagus instead. This was the simplest dish to make and it looked impressive.</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-383" title="DSC_2314" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2314.jpg" alt="Seafood Stuffed Mushroom" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Seafood Stuffed Mushroom</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">After 3 wonderful and delicious (quoting myself) entree, the main was served. For a mushroom themed night, I can’t get away with not making stuffed mushroom as one of the dishes. Since Erin loves seafood, the stuffing I chose was seafood based. It has prawns, scallops and crab on a big flat mushroom and two little fresh mushrooms.</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-384" title="DSC_2326" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2326.jpg" alt="Mushroom Seafood Risotto" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Mushroom Seafood Risotto</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">My last savoury dish for the night was &#8216;Mushroom Seafood Risotto&#8221;. This took me the longest to prepare and cook. It was also my first time cooking any type of risotto but guess what, it turned out to be really nice (or maybe Erin was too nice to give me any negative comment).</p>
<div class="mceTemp mceIEcenter" style="text-align:justify;">
<dl class="wp-caption aligncenter">
<dt class="wp-caption-dt"><img class="size-full wp-image-385" title="DSC_2337" src="http://edgustation.wordpress.com/files/2009/11/dsc_2337.jpg" alt="Mushroom Ice-Cream" width="500" height="332" /></dt>
<dd class="wp-caption-dd">Mushroom Ice-Cream</dd>
</dl>
</div>
<p style="text-align:justify;">Last but not least, it&#8217;s dessert time. As everyone would know, using mushroom in dessert is quite impossible. Finally after a lot of researching and many hours of looking through the internet, I made &#8216;Mushroom Ice-Cream&#8217;. It&#8217;s not what you think it is. The closest I could get to match with the night&#8217;s theme was to make something that resembles a mushroom.</p>
<p style="text-align:justify;">If I have to judge my own food, I would give myself 10/10 for every single dish because I am bias. That’s why I will leave it to Erin for constructive criticism.</p>
<p style="text-align:justify;">Well, we had a wonderful night of wonderful food with absolutely wonderful company. By the end of the night, we were as stuffed as the mushrooms. LOL!</p>
<p style="text-align:justify;">Anyone who is interested in any of the recipes, just drop me a line in the comment. I am more than happy to share it with you. It was just too long for me to type out every single one of it.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Deli Meat Ceviche]]></title>
<link>http://thelabelsayspaleo.wordpress.com/2009/11/11/deli-meat-ceviche/</link>
<pubDate>Wed, 11 Nov 2009 16:09:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>Arun Dev</dc:creator>
<guid>http://thelabelsayspaleo.wordpress.com/2009/11/11/deli-meat-ceviche/</guid>
<description><![CDATA[One of my friends was recently asking me about choices for mid-morning or late afternoon snacks. Ins]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>One of my friends was recently asking me about choices for mid-morning or late afternoon snacks. Instead of reaching for that Snickers candy Bar (or in my case a Cliff Builder Bar), I suggested Deli meat. Her response was one I commonly hear &#8211; &#8220;I don&#8217;t like to eat deli meat by itself unless it is in a sandwich&#8221;.</p>
<p>Well here&#8217;s a quick alternative I&#8217;ve come up with.</p>
<p><strong>Deli Meat Ceviche</strong></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-medium wp-image-77" title="DeliCeviche" src="http://thelabelsayspaleo.wordpress.com/files/2009/11/img_0495-large.jpg?w=300" alt="DeliCeviche" width="300" height="180" /><br />
</strong></p>
<p><strong>Time </strong>- 10 mins</p>
<p><strong>Ingredients<br />
</strong></p>
<p>Cut up a couple of slices of your favorite Deli meat</p>
<ul>
<li>My favorite is Boar&#8217;s Head Blazing Buffalo Deli Chicken</li>
<li>Make sure you check the Deli meat you are buying for the ingredient list. A lot of them are loaded with fillers, gluten and artificial colors</li>
</ul>
<p>1/4 Avacado diced<br />
1/4 Bellpepper diced<br />
1/4 Raw Mango diced<br />
1/4 Onion diced</p>
<p>Crushed Walnuts or Pecans or Almonds</p>
<p>Crushed Pepper<br />
1 Lime</p>
<p>Mix the ingredients including crushed nuts, then add lime and crushed pepper as needed. Add a glass of cold Perrier Sparkling water to complete a quick healthy snack for the mid morning or late afternoon.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Delis, Sabor Latino]]></title>
<link>http://pinkcarpetmagazine.wordpress.com/2009/11/10/delis-sabor-latino/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 21:19:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>pinkcarpetmagazine</dc:creator>
<guid>http://pinkcarpetmagazine.wordpress.com/2009/11/10/delis-sabor-latino/</guid>
<description><![CDATA[Martes 10 de noviembre del 2009.- Fashion TV presenta hoy a las 20:00hs “DELIS, SABOR LATINO” donde ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><img class="aligncenter size-full wp-image-2532" title="Delis Sabor 1" src="http://pinkcarpetmagazine.wordpress.com/files/2009/11/delis-sabor-1.jpg" alt="Delis Sabor 1" width="497" height="745" /></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;">Martes 10 de noviembre del 2009.- Fashion TV presenta hoy a las 20:00hs </span><strong><em><span style="color:#ff0099;">“DELIS, SABOR LATINO”</span></em></strong><span style="color:#ff0099;"> donde los chefs Carolina Correa (chilena) y Víctor Moreno (Venezolano) compartirán y te enseñarán el paso a paso de un plato típico regional.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;">En cada uno de los programas, Carolina y Víctor, estarán acompañados por celebridades de toda América Latina</span><strong><span style="color:#ff0099;">, </span></strong><span style="color:#ff0099;">para preparar junto a ellas un plato típico de sus tierras, revelando los  principales trucos gastronómicos para transformar a los famosos en expertos de la cocina. Cada emisión de se convertirá  en la excusa perfecta para descubrir la intimidad de diferentes personalidades de la región desde un ángulo descontracturado y original. Mientras tanto, la audiencia participa de la elección de los ingredientes, la elaboración de los platos y la presentación de un menú impecable.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#ff0099;"> </span></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;"><br />
</span></p>
<p style="text-align:justify;"><em><span style="color:#ff0099;">Acerca de los chef invitados de la primera temporada de  “Delis: Sabor Latino”</span></em></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="text-decoration:underline;"><span style="color:#ff0099;">Carolina Correa</span></span></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;">En Chile, la conducción del programa estará a cargo de Carolina Correa, destacada chef nacional y animadora de televisión. Actualmente, Carolina Correa está encargada de la sección de cocina del matinal de Canal 13 “</span><em><span style="color:#ff0099;">Viva la Mañana</span></em><span style="color:#ff0099;">”, condición que le ha permitido reemplazar a la anfitriona del programa Fernanda Hansen durante su accidente. Carolina, además de ser dueña junto a su padre del restorán “</span><em><span style="color:#ff0099;">Raúl Correa y Familia</span></em><span style="color:#ff0099;">”, ha participado en otros proyectos televisivos como sus secciones de cocina en los programas “</span><em><span style="color:#ff0099;">Buenos Días a Todos</span></em><span style="color:#ff0099;">”, de TVN, y “</span><em><span style="color:#ff0099;">Cocinados</span></em><span style="color:#ff0099;">”, de Telecanal. Una de sus grandes preocupaciones culinarias está en la comida sana y sin grasas.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;"><br />
</span></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="text-decoration:underline;"><span style="color:#ff0099;">Víctor Moreno</span></span></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;">En Colombia, el anfitrión será el reconocido chef venezolano Víctor Moreno. Creador del concepto cebiche bar en Venezuela, también ha llevado su sazón a importantes restaurantes internacionales: “</span><em><span style="color:#ff0099;">Señorío del Sulco</span></em><span style="color:#ff0099;">”, en Perú, “</span><em><span style="color:#ff0099;">Balzac y Racó</span></em><span style="color:#ff0099;">” de Can Fabes, en España. Así mismo se ha desempeñado de manera magistral como chef en el CEGA: Centro de Estudios Gastronómicos (Escuela modelo para la formación de cocineros en Venezuela), “</span><em><span style="color:#ff0099;">La Fornería Café</span></em><span style="color:#ff0099;">”, ubicado en la Isla de Margarita, y “</span><em><span style="color:#ff0099;">Citrón Café</span></em><span style="color:#ff0099;">”, en Caracas. Al mismo tiempo, se desempeñó como chef en el programa de televisión “</span><em><span style="color:#ff0099;">Portadas</span></em><span style="color:#ff0099;">”, transmitido por el canal Venevisión. Además es autor del libro “</span><em><span style="color:#ff0099;">Ceviche, Seviche, Zebiche</span></em><span style="color:#ff0099;">”.</span></p>
<p style="text-align:justify;">
<div style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0099;"></p>
<p></span></div>
<p><span style="color:#ff0099;">
<p>&#160;</p>
<p></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[pescados capitales - lima - peru]]></title>
<link>http://eduluz.wordpress.com/2009/11/09/pescados-capitales-lima-peru/</link>
<pubDate>Mon, 09 Nov 2009 09:01:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>eduluz</dc:creator>
<guid>http://eduluz.wordpress.com/2009/11/09/pescados-capitales-lima-peru/</guid>
<description><![CDATA[10/10/09 que belo trocadilho! Pescados Capitales &#8211; Lima &#8211; Peru Que é  um  bom trocadilho]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>10/10/09<br />
que belo trocadilho!</p>
<p><strong><span style="color:#ff0000;">Pescados Capitales &#8211; Lima &#8211; Peru</span></strong></p>
<p>Que é  um  bom trocadilho, ah, isso é mesmo! <a href="http://www.pescados-capitales.com/">Pescados Capitales</a>!</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7053" title="DSC02131-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02131-2.jpg" alt="DSC02131-2" width="448" height="190" /></p>
<p>Além de um belo trocadilho, um grande nome prum restaurante (mais uma reserva de primeira feita pela agência especializada <a href="http://www.goute.com.br/">Gouté</a>) que  serve excelentes pratos de frutos do mar com a temática dos  7 pecados capitais.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7054" title="DSC02124-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02124-2.jpg" alt="DSC02124-2" width="448" height="336" /></p>
<p>O menu e o site fazem referência aos pecados. Tudo relaciona os pratos com os pecados.<br />
É um tal de luxúria, vaidade, gula ( este, dificílimo de não seguir) que em alguns momentos, você se sente com vontade de pedir alguma penitência pra escapar dos tais &#8220;pescados&#8221;.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7055" title="DSC02126-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02126-2.jpg" alt="DSC02126-2" width="448" height="199" /></p>
<p>O lugar é extremamente simples. Mais parece um daqueles restaurantes de praia que são muito despojados. Super bem iluminado, com cadeiras confortáveis e um astral único!  E os pescados/pecados de fazer qualquer um cometer vários pecados mesmo.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7056" title="DSC02151-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02151-2.jpg" alt="DSC02151-2" width="448" height="336" /></p>
<p>O próprio garçon te atende com um : <span style="color:#0000ff;"><em>Vamos pecar</em> </span>?</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7057" title="DSC02150-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02150-2.jpg" alt="DSC02150-2" width="448" height="336" /></p>
<p>Nós dissemos:<em><span style="color:#0000ff;"> é claro</span></em>! E começamos com 2 belos Pisco Sour&#8230;</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7058" title="DSC02130-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02130-2.jpg" alt="DSC02130-2" width="448" height="321" /></p>
<p> &#8230; e um agrado do chef, um fingerfood, <strong>um sushi de polvo.</strong></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7059" title="DSC02128-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02128-2.jpg" alt="DSC02128-2" width="448" height="336" /></p>
<p>Resolvemos radicalizar ( que isso não seja um pecado!). Pedimos 3 entradas.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7060" title="DSC02135-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02135-2.jpg" alt="DSC02135-2" width="448" height="198" /></p>
<p>Uma, a <strong>castidade</strong>. <em><span style="color:#0000ff;">Uma causa de camarão de batata amarela ayacuchana que tenta controlar os luxuruosos camarões chegados de Ocaña. Uma cama de maionese de coral suporta o conflito. O abacate e o o vinho dão fé  que esta é uma nobre causa.</span></em> Veja se esta descrição do cardápio é ou não perfeita ??</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7061" title="DSC02132-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02132-2.jpg" alt="DSC02132-2" width="448" height="336" /></p>
<p>A outra entrada foi  a <strong>humildade</strong> em <span style="color:#0000ff;"><em>forma dum polvo em lâminas humildes que se banham em azeite de oliva. A azeitona, soberba como ela só, se apresenta em dois molhos diferentes.</em> <span style="color:#000000;">Na verdade, é uma batalha entre a humildade ( do polvo) e a soberba ( da azeitona).</span></span><span style="color:#000000;"> </span>Realmente é de pecar !!</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7062" title="DSC02136-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02136-2.jpg" alt="DSC02136-2" width="448" height="336" /></p>
<p>E após esta luta, mais uma rodada de Piscos pra toda a mesa ( eu e a Dé!).</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7063" title="DSC02147-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02147-2.jpg" alt="DSC02147-2" width="448" height="175" /></p>
<p>Finalmente, na terra do ceviche, pedimos um deles. Classificado como <strong>pecado original</strong>, <em><span style="color:#0000ff;">eles são feitos com cremes e lá nos Pescados, eles resgatam e ressaltam a natureza deste prato tão simbólico. Tenha em conta que ele é feito com linguado fresco, bom limão (limão peruano), cebola roxa a viva e um ponto de aji.</span></em></p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7064" title="DSC02139-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02139-2.jpg" alt="DSC02139-2" width="448" height="336" /></p>
<p>Acompanhado de milho (que milho!), batata doce  e alface pra decorar. Espetacular !</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7065" title="DSC02141-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02141-2.jpg" alt="DSC02141-2" width="448" height="202" /></p>
<p>Pronto e como tínhamos um compromisso à tarde ( experimentar várias sobremesas num lonche!), pedimos a conta, tomamos uns expressos e nós sentimos extremamente leves.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7066" title="DSC02146-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02146-2.jpg" alt="DSC02146-2" width="336" height="382" /></p>
<p>Nada como tirar uns pescados, ôpa, pecados da consciência !!</p>
<p>PS &#8211; Só pra tirar todas as dúvidas (nós também a tivemos!), os 7 pecados capitais são : ira, gula, inveja, orgulho, avareza, preguiça e luxúria.</p>
<p>Cometemos os seguintes pecados no <a href="http://www.pescados-capitales.com/">Pescados</a>:</p>
<p><strong><span style="color:#ff0000;">Ira </span></strong>- estávamos  zangados por termos que ir embora do <a href="http://www.pescados-capitales.com/">Pescados</a> .<br />
<span style="color:#ff0000;"><strong>Gula </strong></span>- este não precisa nem justificar.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7067" title="DSC02125-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02125-2.jpg" alt="DSC02125-2" width="448" height="336" /></p>
<p><strong><span style="color:#ff0000;">Inveja</span></strong> &#8211; de quem mora em Lima e tem um <a href="http://www.pescados-capitales.com/">Pescados</a> à disposição.<br />
<strong><span style="color:#ff0000;">Orgulho </span></strong>- de ter comido num lugar tão legal.<br />
<strong><span style="color:#ff0000;">Avareza </span></strong>- este também é fácil. Pagamos bem pouco por lá.</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-7068" title="DSC02156-2" src="http://eduluz.wordpress.com/files/2009/11/dsc02156-2.jpg" alt="DSC02156-2" width="448" height="236" /></p>
<p><strong><span style="color:#ff0000;">Preguiça</span></strong> &#8211; de levantar da mesa e ir embora.<br />
<strong><span style="color:#ff0000;">Luxúria </span>-</strong> é isto mesmo. Dá vontade de comer tudo o que tem no cardápio.</p>
<p>Hasta!</p>
<p>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Peru w/ 3 Lenses: Market Time.]]></title>
<link>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/08/peru-w-3-lenses-market-time/</link>
<pubDate>Sun, 08 Nov 2009 23:08:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>robertkittilson</dc:creator>
<guid>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/08/peru-w-3-lenses-market-time/</guid>
<description><![CDATA[A controlled power outage in all of Huanchaco has delayed this post about ten hours. You may now rev]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>A controlled power outage in all of Huanchaco has delayed this post about ten hours. You may now revel in its glory.</p>
<p>Welcome to the Market. Peru&#8217;s markets are a great place to get food, supplies and even voodoo remedies. They offer a look back in time, and yet their currents still run deep within the community. For two months we have observed and participated in the craziness, and I am now just beginning to feel the pulse. I will show you here what crossed my vision in the myriad of underworlds called, in Peru, the Mercado.<br />
Flickr <a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622747825630/show/">SLIDE SHOW</a>.</p>
<div id="attachment_1182" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076618042/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1182" title="A bike market outside of one of Lima's many galerias" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-011.jpg" alt="Bike market." width="500" height="330" /></a><p class="wp-caption-text">All markets start small</p></div>
<p>&#160;</p>
<div id="attachment_1223" class="wp-caption aligncenter" style="width: 150px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076666596/in/set-72157622747825630/"><img class="size-medium wp-image-1223" title="The long and skinny market stretches off into the distance." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-21.jpg?w=140" alt="The long and skinny Tarma market stretches off into the distance." width="140" height="300" /></a><p class="wp-caption-text">Long and skinny</p></div>
<div id="attachment_1204" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076620012/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1204" title="Low clearance at a textiles market outside Huancayo." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-02.jpg" alt="Low clearance" width="500" height="333" /></a><p class="wp-caption-text">Low clearance</p></div>
<div id="attachment_1205" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075867993/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1205" title="Rice on the left and Planela on the right." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-03.jpg" alt="Outside light coming in." width="500" height="331" /></a><p class="wp-caption-text">Light and sweet</p></div>
<div id="attachment_1206" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075869997/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1206" title="Spices of various colors" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-04.jpg" alt="Everything you could need can be found at the Market" width="500" height="333" /></a><p class="wp-caption-text">Everything you could need can be found at the Market</p></div>
<div id="attachment_1207" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076625510/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1207" title="Olives in the Trujillo market beckon to the weary traveler." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-05.jpg" alt="Olives" width="500" height="271" /></a><p class="wp-caption-text">Olives and Jessie</p></div>
<div id="attachment_1208" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075873105/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1208" title="Isrrael apples remind me of Seattle's Pike Place Market." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-06.jpg" alt="Apples and Jessie." width="500" height="333" /></a><p class="wp-caption-text">Apples and Jessie</p></div>
<div id="attachment_1209" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076629138/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1209" title="Flowers hang in the isle of Chiclayo's market, offering homemade remedies for the purchasing" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-07.jpg" alt="Remedies?" width="500" height="333" /></a><p class="wp-caption-text">Remedies?</p></div>
<div id="attachment_1210" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075876825/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1210" title="Silk flowers hang and catch light in one of the many dark cooridors in the Trujillo market." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-08.jpg" alt="Fake flowers bring light to the darkness." width="500" height="351" /></a><p class="wp-caption-text">Fake flowers bring light to the darkness</p></div>
<div id="attachment_1211" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075879811/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1211" title="A snake, turtle, iguana and other reptile vendor assaults us with his little cups of white sauce in the Trujillo market." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-09.jpg" alt="What'chu want, I got it." width="500" height="375" /></a><p class="wp-caption-text">What&#39;chu want, I got it</p></div>
<div id="attachment_1212" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076640178/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1212" title="Overhead shot in a Lima market of a ceviche restaurant not 30 meters from where they butcher chickens and hang them for sale." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-10.jpg" alt="A look down into a ceviche restaurant stall in the Lima markets." width="500" height="362" /></a><p class="wp-caption-text">Overhead</p></div>
<div id="attachment_1213" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076642076/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1213" title="Little ducks stand trial in the cages lining the streets near Trujillo's main market." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-11.jpg" alt="Baby ducks in cages on the Trujillo roadside, waiting for their next meal. Sooner or later they will be a meal." width="500" height="338" /></a><p class="wp-caption-text">Tough guy, then, food</p></div>
<div id="attachment_1214" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076644386/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1214" title="Two chickens severed in half hang by stainless steel hooks in the Chiclayo market." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-12.jpg" alt="Two chickens severed in half hang by stainless steel hooks in the Chiclayo market." width="500" height="315" /></a><p class="wp-caption-text">The inside scoop... Chicken</p></div>
<div id="attachment_1215" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076649778/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1215" title="Dead fish a the fish market in Lima. The are beautiful and they look fresh." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-13.jpg" alt="Dead fish a the fish market in Lima. The are beautiful and they look fresh." width="500" height="581" /></a><p class="wp-caption-text">Bonito Fresco</p></div>
<div id="attachment_1216" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075897297/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1216" title="Guinea Pigs in detention on many floors at the Trujillo market" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-14.jpg" alt="Guinea Pigs in detention on many floors at the Trujillo market" width="500" height="238" /></a><p class="wp-caption-text"> Kathy Kwak said: Dinner, anyone?</p></div>
<div id="attachment_1217" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076653580/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1217" title="Huge clear bags of fruit loop style breakfast cereal." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-15.jpg" alt="Huge clear bags of fruit loop style breakfast cereal." width="500" height="387" /></a><p class="wp-caption-text">Breakfast now makes me sick</p></div>
<div id="attachment_1218" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076656324/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1218" title="Many large tarp like bags, open at the top, hold different styles of white rice and a few other light colored grains." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-16.jpg" alt="Many large tarp like bags, open at the top, hold different styles of white rice and a few other light colored grains." width="500" height="240" /></a><p class="wp-caption-text">Not your supermarket varieties</p></div>
<div id="attachment_1219" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076659734/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1219" title="Vendor in his larger size unit selling grains and growing supplies." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-17.jpg" alt="Vendor in his larger size unit selling grains and growing supplies." width="500" height="358" /></a><p class="wp-caption-text">Where you from</p></div>
<div id="attachment_1220" class="wp-caption aligncenter" style="width: 509px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4075907819/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1220" title="A line of people selling food and sodas at a Chiclayo Juan Aurich Futbol game." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-18.jpg" alt="A line of people selling food and sodas at a Chiclayo Juan Aurich Futbol game." width="499" height="647" /></a><p class="wp-caption-text">Even at the game</p></div>
<div id="attachment_1221" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076665156/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1221" title="Multi colored brooms bristle in the afternoon light." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-19.jpg" alt="Multi colored brooms bristle in the afternoon light." width="500" height="300" /></a><p class="wp-caption-text">Chose. No you chose.</p></div>
<p>&#160;</p>
<div id="attachment_1222" class="wp-caption aligncenter" style="width: 510px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/4076666596/in/set-72157622747825630/"><img class="size-full wp-image-1222" title="Once outside of the trujillo market we ran into a huge street market not in the confines of the regular market. It was mobbed with people." src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20091108_essay_market-20.jpg" alt="Once outside of the trujillo market we ran into a huge street market not in the confines of the regular market. It was mobbed with people." width="500" height="270" /></a><p class="wp-caption-text">Adjacent to the Market.</p></div>
<p><a href="http://wp.me/Pyi1y-jW">Photo Essay.</a><br />
<a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622747825630/">Flicker Page.</a><br />
<a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622747825630/show/">Slide show.</a></p>
<p>&#160;</p>
<p>&#160;</p>
<p><a href="http://www.addtoany.com/share_save?linkurl=http%3A%2F%2Fknkexplore.wordpress.com%2F2009%2F11%2F08%2Fperu-w-3-lenses-market-time%2F&#38;linkname=Peru%20w%2F%203%20Lenses%3A%20Market%20Time."><img src="http://static.addtoany.com/buttons/share_save_256_24.png" alt="Share" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CEVICHE]]></title>
<link>http://nacozinha.wordpress.com/2009/11/05/ceviche/</link>
<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 17:22:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>nacozinha</dc:creator>
<guid>http://nacozinha.wordpress.com/2009/11/05/ceviche/</guid>
<description><![CDATA[Num domingo desses, na casa dos meus pais, em piedade, eu e minha mãe fizemos um ceviche, usando uma]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-medium wp-image-897" title="800px-Cebiche-don-lucho" src="http://nacozinha.wordpress.com/files/2009/11/800px-cebiche-don-lucho.jpg?w=300" alt="800px-Cebiche-don-lucho" width="300" height="225" /></p>
<p>Num domingo desses, na casa dos meus pais, em piedade, eu e minha mãe fizemos um ceviche, usando uma receita que ela obteve ou pesquisou, não sei bem, num dos tantos livros ou cursos de gastronomia que lê e faz, como, aliás, o de agora, em SP, onde concluiu animadíssima, apesar do calorão, o curso Mesa Tendências/Semana Da Mesa  <a href="http://prazeresdamesa.uol.com.br/exibirMateria/2199/veja-como-foi-o-semana-mesa-sp">http://prazeresdamesa.uol.com.br/exibirMateria/2199/veja-como-foi-o-semana-mesa-sp</a></p>
<p>Pois bem, a receita original é assim:</p>
<p><em>Ingredientes: </em></p>
<p><em>8 pessoas como entrada,</em></p>
<p><em>6 pessoas com prato principal,</em></p>
<p><em> 1kg de file de linguado, em cubos de 2 cm</em></p>
<p><em>Suco de 8 limões (o necessário para cobrir o peixe)</em></p>
<p><em>1pimenta dedo de moca sem sementes, em rodelinhas</em></p>
<p><em>2 dentes de alho picados</em></p>
<p><em>500g de cebolas em rodelas</em></p>
<p><em>3c. s. de salsão picado</em></p>
<p><em>1 ramo bem pequeno de coentro</em></p>
<p><em>3 espigas de milho cozidos em rodelas de 1 cm</em></p>
<p><em>Sal</em></p>
<p><em>Tomate em rodelas para decorar</em></p>
<p><em>Batata doce em rodelas pré-cozidas para decorar</em></p>
<p><em>Limão em rodelas para decorar</em></p>
<p><em> </em></p>
<p><em> Pra fazer: Tempere os files com sal, passe para uma tigela e cubra com o suco de limão. Junte a pimenta e o alho. Misture tudo cuidadosamente. Cubra com a cebola, salsão e coentro. Acrescente as rodelas de milho e deixe curtir por 1 hora, ate que o peixe fique branco. Sirva em pratos decorados com rodelas de tomate, a batata e limão.</em></p>
<p>Nós usamos cebola roxa, colocamos mais batata do que tomate e limão, e ficou DELÍCIA! Amei, almocei e jantei cecviche naquele domingo! No final de semana anterior, minha mãe havia feito a mesma receita, na casa da minha tia, e usou tilápia ao invés de linguado, todo mundo também gostou bastante.</p>
<p>Beijos</p>
<p>Sandra</p>
<p>PS.  Ceviche ou Cebiche???</p>
<p>Discussão sobre a etimologia do nome</p>
<p>Aparentemente, nem os próprios “donos” do prato sabem exactamente como se deve escrever, isto porque em <a title="Língua castelhana" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/L%C3%ADngua_castelhana">espanhol</a> o “b” e o “v” tem o mesmo som (informalmente, o espanhol culto, os sons dessas letras são iguais aos do portugués) e eles referem-se a esta letras como “b-larga” e “v-curta”. Já numa coisa, eles estão de acordo: a primeira letra “não pode” ser o “z” (que eles chamam zeta, mas que na maioria das variações do espanhol fora da Espanha, é pronunciado seta).</p>
<p>Mas há uma teoria interessante: embora a conservação do pescado com líquidos (como a <a title="Salmoura" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Salmoura">salmoura</a>, por exemplo) seja um conhecimento provavelmente <a title="Pre-história (página não existe)" href="http://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Pre-hist%C3%B3ria&#38;action=edit&#38;redlink=1">pre-histórico</a>, os <a title="Citrino" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Citrino">citrinos</a> foram introduzidos na <a title="Europa" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Europa">Europa</a> pelos <a title="Árabe" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%81rabe">árabes</a> e daí foram levados para as <a title="Colónia" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Col%C3%B3nia">colónias</a> onde, aparentemente, lhes foram dados outros usos. No entanto, a teoria continua com uma variante do <a title="Escabeche" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Escabeche">escabeche</a>, que supostamente provém da palavra árabe “iskbêª” (em vez da vizinha “sikbâª”, que é traduzida como &#8220;guisado de carne com <a title="Vinagre" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Vinagre">vinagre</a> e outros ingredientes&#8221;) ao qual os espanhóis começaram a adicionar bastante <a title="Cebola" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Cebola">cebola</a>, para o tornar menos <a title="Ácido" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%81cido">ácido</a>. Então, o “escabeche de cebola” teria-se tornado Cebiche.</p>
<p>Outra versão, mais “clássica”, seria do <a title="Latim" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Latim">latim</a> “cebo” que significava “comida abundante”.</p>
<p><a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Cebiche">http://pt.wikipedia.org/wiki/Cebiche</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dish of the Week Spotlight: Masa 14]]></title>
<link>http://diningindc.net/2009/11/05/dish-of-the-week-spotlight-masa-14/</link>
<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 17:02:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>diningindc</dc:creator>
<guid>http://diningindc.net/2009/11/05/dish-of-the-week-spotlight-masa-14/</guid>
<description><![CDATA[Kaz&#39;s Tuna Ceviche I reported on the opening a week or so ago; however, to sum up, Chef Richard ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_2442" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><a rel="attachment wp-att-2442" href="http://diningindc.net/2009/11/05/dish-of-the-week-spotlight-masa-14/ceviche_tuna/"><img class="size-medium wp-image-2442" title="Ceviche_Tuna" src="http://diningindc.wordpress.com/files/2009/11/ceviche_tuna.jpg?w=300" alt="Ceviche_Tuna" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Kaz&#39;s Tuna Ceviche</p></div>
<p><span style="color:#000000;">I reported on the </span><a href="http://www.examiner.com/x-6895-DC-Restaurant-Examiner~y2009m10d13-The-new-Masa-14-opens-today" target="_blank"><span style="color:#000000;">opening</span></a><span style="color:#000000;"> a week or so ago; however, to sum up, <strong><em>Chef Richard Sandoval</em></strong>, who brought us his marriage of Latin-Asian flavors, </span><a href="http://www.modernmexican.com" target="_blank"><span style="color:#000000;"><strong><em>Zengo</em></strong> </span></a><span style="color:#000000;">has partnered with award winning Chef <strong>Kazuhiro</strong> &#8220;<strong><em>Kaz&#8221; Okochi</em></strong> of </span><a href="http://www.kazsushibistro.com/" target="_blank"><span style="color:#000000;"><strong><em>Kaz Sushi Bistro</em></strong> </span></a><span style="color:#000000;">to bring us their new joint concept serving Latin and Asian small plates. After several </span><a href="http://www.examiner.com/x-6895-DC-Restaurant-Examiner~y2009m8d21-Masa-14" target="_blank"><span style="color:#000000;">months</span></a><span style="color:#000000;"> of anticipation, the 5,000 square foot restaurant just north of Logan Circle opened on Monday, October 12, 2009. The </span><a href="http://diningindc.wordpress.com/files/2009/10/masa-14_latif-menu-11-17-2.pdf" target="_blank"><em><strong><span style="color:#000000;">menu </span></strong></em></a><span style="color:#000000;">includes seafood dishes, meat and poultry, noodles and rice, to tacos to wood-oven flatbread pizzas ranging in price from $6 to $14. <strong><a href="http://www.examiner.com/x-6895-DC-Restaurant-Examiner~y2009m8d21-Masa-14" target="_blank">Antonio Burrell</a> </strong>will serve as the Chef de Cuisine, formerly of the </span><a href="http://commonwealthgastropub.com/index" target="_blank"><span style="color:#000000;">CommonWealth Gastro Pub</span></a><span style="color:#000000;"> in Columbia Heights.</span></p>
<p>Last week I was fortunate enough to attend a media dinner at the newly opened Masa 14. I tried several items on each portion of the menu. Of the<strong> &#8216;Cold&#8217;</strong> offerings on the menu, I tried the<strong> Crunchy shrimp / wasabi sauce / lettuce / crunchy rice Temaki Handrolls</strong> served in Chef Kaz&#8217;s creative presentation of using ice cream cone holders. I thought this was pretty inventive.  They were indeed quite crunchy. For texture, there were green like “roe” but made of wasabi. The handrolls were much larger than traditional sushi rolls, evidently are quite popular in Brazil. I found the handrolls very difficult to bite into. I also didn&#8217;t care for the bitter black seaweed wraps. Kaz said that he prepares the handrolls pretty much the same way as sushi rolls, but uses different vinegar.</p>
<p>The <strong>Tuna Ceviche / coconut / pineapple / pico de gallo</strong> was delicious (see photo above). The dish is very similar to Kaz’s scallops Ceviche that he offers at Kaz Sushi Bistro. He said that he didn’t want to do the same thing and wanted to try something different so decided to use Tuna. He said that there is so much scallop on the menu at the Kaz Sushi Bistro that he took it off the menu. The ceviche was one of my favorite dishes. When I return to Masa 14, I will definitely order the ceviche.</p>
<div id="attachment_2445" class="wp-caption alignleft" style="width: 310px"><a rel="attachment wp-att-2445" href="http://diningindc.net/2009/11/05/dish-of-the-week-spotlight-masa-14/img_6273/"><img class="size-medium wp-image-2445" title="IMG_6273" src="http://diningindc.wordpress.com/files/2009/11/img_6273.jpg?w=300" alt="IMG_6273" width="300" height="225" /></a><p class="wp-caption-text">Jicama Salad</p></div>
<p>Of the cold dishes, the <strong>Hijiki seaweed–jicama salad / sesame / chayote / daikon sprouts</strong> was probably my favorite or at least tied with the ceviche. I loved the seasonings, smokey sesame flavor, and the crunchy texture. Once I was home I researched some of the ingredients, which were new to me. In my research, I discovered that Hijiki is the most versatile kind of seaweed and  also extremely high in fiber. Jicama belongs to the legume or bean family (who knew?). It is a popular dietary staple in Latin America and widely grown in Mexico and Central America. Jicama looks similar to a turnip or a large radish, and it can be used as an alternative to the water chestnut. Additionally, raw jicama tastes similar to a pear or apple. When jicama is used in cooking it tends to take on the flavors of the ingredients that it is being combined with. Therefore, jicama is a nice complement to various stir-fry dishes because it blends well with many vegetables and seasonings. Jicama is a very versatile vegetable that contains a high amount of vitamin C, is low in sodium, and has no fat and great for menus, as it is available year round.</p>
<p>Of the Hot Dishes, the beef tenderloin with chimichurri, fingerling potatoes, and mushroom escabeche was my favorite. It was at least medium rare, tender, juicy and delicious. I tried the wild mushroom and serrano ham flatbread &#8211; I didn&#8217;t really care for the flatbreads. I tried the Grilled Baby Octopus, but I&#8217;m not an octopus fan, the black cod was too salty, I don&#8217;t really like salmon, and the Pork Belly Al Pastor Tacos weren&#8217;t very flavorful.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Two months in Peru, PART 3:  Wined and dined.]]></title>
<link>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/04/two-months-in-peru-part-3-wined-and-dined/</link>
<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 03:17:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jessie Kwak</dc:creator>
<guid>http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/04/two-months-in-peru-part-3-wined-and-dined/</guid>
<description><![CDATA[After two months in Peru, Rob and Jessie take a look back and try to put their fingers on just what ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>After two months in Peru, Rob and Jessie take a look back and try to put their fingers on just what it is that’s kept them here so long. Click here for parts <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/02/two-months-in-peru-part-1-the-peruvian-people-are-awesome/">One (Peruvian People)</a> and <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/11/03/two-months-in-peru-part-2-trains-buses-and-automobiles/">Two (Peruvian Transportation)</a>.  </p>
<p>In Part 3:  You get the </em>aeropuerto<em> and I&#8217;ll get the </em>tacu tacu.</p>
<p>One of my favorite parts of travel is sitting down at a restaurant, pointing at an unknown item on the menu, and seeing what they bring me.  In Peru it&#8217;s been almost uniformly delicious, and almost entirely meat-based.  </p>
<p>Peru has three main regions:  coast, sierra, and jungle, and though the cities of each region have similar cuisine (coast&#8211;fish!  sierra&#8211;cuy and potatoes!  jungle&#8211;not sure, since we haven&#8217;t been there yet!), each city prides itself on their typical local dishes that you <em>simply</em> must try.</p>
<p>And try them we have.</p>
<p>Every Wednesday we&#8217;ll be posting our <b>Midweek Snack</b>, a column about the food we eat, the restaurants we eat it at, and the people who cook it.  We plan to post reviews, recipes and plenty of photos.  To start it off in today&#8217;s recap we&#8217;ll review our food journey so far.</p>
<p><b>You went to Peru?  Did you eat cuy?</b></p>
<p><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20090918_lamerced-4248.jpg?w=150" alt="Lunch in La Merced restaurant" title="Fried-up jungle animal in a La Merced restaurant" width="150" height="105" class="alignnone size-thumbnail wp-image-1128" /></p>
<p>Cuy!  We have to start with that, don&#8217;t we?  Everyone&#8217;s favorite childhood pet, served up golden-brown with a tasty sauce!  I of course had to try it when we were in Huaraz, but since we had no camera with us (what!!) I&#8217;ll have to send you over to <a href="http://chloeblogue.wordpress.com/2009/10/05/cuy-eating-guinea-pig-in-peru/">Miss Chloé&#8217;s fantastic blog</a> to see a photo of the cute little guinea pig that I ate.</p>
<p>For the record, Rob made a vow not to touch cuy, and he has firmly lived by it.</p>
<p>Like most of the Peruvian population, Rob is living instead on <a href="//www.flickr.com/photos/knkexplore/3992070232/in/set-72157622415387645/">ice cream</a> and <a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/3900869074/in/set-72157622288875418/">pollo a la brasa</a> (roast chicken with french fries).  Both are readily available at every street corner.</p>
<p>Until moving into our new place in Huanchaco we&#8217;ve eaten nearly every meal in a restaurant.  I&#8217;m not entirely sure what Peruvians eat in their own homes, but for those of us doomed to eat every meal out, our options are: pollo a la brasa , comida criollo (traditional food, such as <a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/3941769988/in/set-72157622292502307/">lomo saltado:</a>  beef stir-fried with french fries, onions, and peppers), and <em>chifa</em>.  </p>
<p>According to Jesús of Condor&#8217;s House in Lima, <em>chifa</em> isn&#8217;t Chinese, it&#8217;s Peruvian.  “If you go to China, they won&#8217;t have <em>chifa</em>.”  It&#8217;s really not that great.</p>
<p><b>Raw fish is awesome!</b></p>
<p><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/20090905_lima_burranco-3575.jpg?w=104" alt="ceviche in El Muelle, Barranco, Lima" title="Appetizers in El Muelle, our favorite ceviche restaurant in Lima (Barranco)" width="104" height="150" class="alignnone size-thumbnail wp-image-1129" /></p>
<p>Rob and I both love sushi, and it turns out that Peru&#8217;s famous coastal dish, ceviche, is just another example of delicious fish au natural.  Ceviche is raw fish sliced and marinated in lime juice, generally served with yucca and sweet potatoes.  Everyone claims to have the best regional ceviche, but although we&#8217;ve tried it many places, I don&#8217;t know that I could choose my favorite.</p>
<p>We raved about <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/09/07/day-4-lima-gets-theatrical-and-tastes-truly-divine/">El Muelle in Barranco</a>, in particular because of their delicious conchitas a la parmesana.  Huanchaco&#8217;s ceviche tends to be quite spicy, and Chiclayo&#8217;s contained the greatest percentage by far of things that I couldn&#8217;t eat (shells, etc.).  </p>
<p>We&#8217;ve even tried ceviche in the Andes, at a delicious little place in Tarma, and back in Lima we came across a sushi joint in Miraflores that served ceviche sushi, complete with a mayonnaise-lime dipping sauce.  That, my friends, was incredible.</p>
<p><b>Para tomar?</b></p>
<p><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/11/dsc01446-edit.jpg?w=112" alt="Mug of Nescafe" title="A steaming cup of Nescafe coffee" width="112" height="150" class="alignnone size-thumbnail wp-image-1131" /></p>
<p>The soda of choice here is Inca Cola, a sugary, syrupy, fizzy-yellow concoction that tastes a bit like bubble gum.  If you don&#8217;t want that, you can buy the most incredible fruit juices for just a few soles.</p>
<p>Though much of the coffee here is <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/09/07/day-5-haz-una-pausa-con-nescafe/">Nescafé,</a> I&#8217;ve also had hands-down way better coffee than I ever found in England.  Even the Peruvian instant coffee brands like Altomayo are better than fresh-brewed British coffee.  (Confession time:  I&#8217;m actually starting to like Altomayo).</p>
<p><b>Beer is unsatisfying and wine is too sweet.</b></p>
<p><img src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/09/20090907_detomas-01486.jpg?w=150" alt="glass of beer, peruvian microbrew" title="Peruvian microbrew beer, courtesy of Eduardo de Tomás" width="150" height="112" class="alignnone size-thumbnail wp-image-238" /></p>
<p>I&#8217;ll admit that the Elysian has ruined my beer taste buds with their massively deliciously hoppy recipes, but <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/tipo-pilsen/">still!</a>  We&#8217;ve gone on a search for good Peruvian microbrews and come up with a few:  <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/industrias-de-tomas/">Industrias de Tomás</a>, <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/cerveceria-andina/">Cerveceria Andina</a>, and <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/10/30/peruvian-microbrews-at-de-tomass-oktoberfest/">others,</a> but sadly our most satisfying beer experience was with <a href="http://knkexplore.wordpress.com/2009/10/30/have-i-mentioned-how-much-i-miss-hops-or-an-ode-to-chez-philippe/">imported British beer.</a></p>
<p>For some reason Peruvians seem to believe that drinking cold beer can make you sick, so it&#8217;s often hard to find a place that serves beer “helado,” or chilled.  After my experience in Venezuela where if beer wasn&#8217;t straight out of the freezer Venezuelans would send it back, this is a bit strange.  (Peruvian beer really has even less going for it when it&#8217;s at room temperature.)</p>
<p>Oh.  And I&#8217;ve never seen a girl (or anyone) drink <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/quara/">Quara.</a></p>
<p>I&#8217;m really looking forward to going down to Ica with Mama and Papa Kwak to do some wine tasting, since all the Peruvian wine I&#8217;ve tried is too sweet.  I&#8217;ve always been a big proponent of drinking local wine (easy to do when you&#8217;re blessed to live in Washington State), but here I&#8217;m terrified of every bottle with a Peruvian label, after coming across one that tasted like uber-sugary raison-water that someone had used to put their cigarettes out in.</p>
<p><b>Settling in</b></p>
<p>Peru is an amazing place, full of great people, quirky but great transportation, and delicious food.  Tune in tomorrow when we explore the natural beauty and fascinating archaeology we&#8217;ve found here, as well.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¡Mierda! Ahora También El Perejil Es Peruano, ¡Viva El Perú Carajo!]]></title>
<link>http://patriziopalazzetti.wordpress.com/2009/11/04/mierda-ahora-tambien-el-perejil-es-peruano-viva-el-peru-carajo/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 16:51:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>Patrizio</dc:creator>
<guid>http://patriziopalazzetti.wordpress.com/2009/11/04/mierda-ahora-tambien-el-perejil-es-peruano-viva-el-peru-carajo/</guid>
<description><![CDATA[Hace ya algún tiempo me enteré de la existencia de un servicio de tours culinarios dirigido a turist]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="size-medium wp-image-213  alignleft" style="margin-left:5px;margin-right:5px;" title="Culinary Tour Peru" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020286_2.jpg?w=300" alt="Culinary tour peru" width="300" height="140" /></p>
<p>Hace ya algún tiempo me enteré de la existencia de un servicio de tours culinarios dirigido a turistas extranjeros y con muchas expectativas logré obtener un cupo aunque para pasar por extranjero tuve que recurrir a mi otra nacionalidad <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Como fanático amante de la cocina, la comida y en especial las muy variadas opciones de las cuales disponemos en nuestro país, me llamaba mucho la atención la posibilidad de refrescar mis conocimientos y agregar muchos nuevos de la mano de personas profesionales en la materia.</p>
<p>Mis expectativas eran muy altas y así es que me levanté temprano un viernes para estar a tiempo en la puerta de un hotel de Lima a la espera del inicio de mi viaje por la culinaria peruana.</p>
<p>Pero antes &#8230;</p>
<blockquote>
<h3>El &#8220;Disclaimer&#8221;</h3>
<p>Antes que empiecen a leer este artículo es justo y necesario advertirles que aunque hice todo el esfuerzo para ser imparcial, lo cierto es que se me pudo escapar algo por allí y otro poco por acá. La dueña de la empresa que organiza estos tours culinarios es la madre de unos muy viejos amigos míos, ella fue la que me contó de sus servicios. Y aunque en un inicio me negué a aceptar ser invitado y quise pagar como cualquier hijo de vecino para que no esperen ningún tipo de favor, amabilidad  o reducido nivel de sarcasmo de mi parte, al final del tour no aceptaron mi dinero.</p>
<p>Espero sin embargo poder desarrollar mi sarcasmo y mi indolencia al máximo como cualquier otros artículo que escribo y no me pidan explicaciones o disculpas si me quedo corto o exagero, ese es el riesgo que tienen conmigo.</p>
<p>Y no se olviden de la letra pequeña:</p>
<p><span style="font-size:8px;text-align:center;">Para cualquier abogado por allí: ¡no me j&#8230;n!</span></p></blockquote>
<p>Ahora si, si leyeron y están de acuerdo con mi &#8220;disclaimer&#8221; pueden seguir y enterarse de los detalles de mi experiencia durante este tour culinario.</p>
<h3>El Preámbulo</h3>
<p>9:45 am de una no tan fría mañana de octubre, el taxi me deja en la puerta del hotel donde se supone me esperaría el guía del tour, ¿guía? ¿tour? ¿transporte?</p>
<p>Supongo que si eres un turista que digan que estés listo a partir de las 9:45 am y que el tour partirá a las 10:00 am en punto, que acudan a las 10:00 am está dentro de lo considerado puntual, no lo dudo. Pero para un extraño nativo como yo, que se apareció a la recepción del hotel a las 9:45 am y que cuando preguntó por el tour recibió un &#8220;Disculpe, ¿Qué tour? Nosotros no estamos enterados de ningún tour.&#8221; Sin nadie de la empresa para recibirme, sin nadie que supiera de este tour, comence a dudar si es que estaba en lugar lugar correcto en el momento adecuado, algo que una llamada a la empresa que ofrecía el tour solucionó sin mayor esfuerzo pero hubiera sido agradable que si dicen que estemos desde las 9:45 am, a las 9:45 am ya hubiera alguien que nos pueda dar razón a los que no tenemos la suerte de contar con un cuarto donde esperar. Por lo menos que la recepción del hotel tenga alguna noción para que pueda guiar a los perdidos aborígenes como yo.</p>
<p>Mientras recibía la confirmación de la empresa llegaba el transporte del tour, una minivan con su respectivo chofer y un simpático guía. Tengo muy mala memoria y peor para los nombres por lo que de aquí en adelante llamaré Jorge (o Jorgito) a este simpático y regordete guía del cual el nombre por desgracia ya ni me acuerdo.</p>
<h4>Las Bellas Señoras</h4>
<p>Ya me habían advertido que en este tour no seríamos muchos, sólo dos señoras serían mis compañeras en esta aventura culinaria por los rincones de la cocina <span style="text-decoration:line-through;">limeña</span> peruana.</p>
<p>Si  no mal recuerdo estas señoras ya vivían sus 60 (disculpen si erré mi cálculo), una es profesora y la otra trabajaba en servicios públicos, ambas de una ciudad cerca de los lagos en el norte de Estados Unidos. Lo más resaltante y de mucha importancia para quizás entender el porqué de varias de mis disertaciones en este artículo, es que no eran dos turistas cualesquiera, no señor. Estas dos bellas señoras son miembros de una sociedad culinaria en su ciudad de origen donde los diferentes miembros realizan estos viajes con fines de aprendizaje culinario, que al regresar reúnen a los miembros de su sociedad y preparan un almuerzo o cena con los platos, ingredientes y técnicas aprendidas durante su sabrosos periplos.  Estas señoras ya tenían como experiencias previas varios viajes a Europa, Africa y Asia en sus hojas de vida, para nada eran unas principiantes en las artes culinarias.</p>
<p>Lo que más me sorprendió es que el guía no tenía ni idea de la experiencia culinaria de estas señoras, si lo hubiera sabido mmmmm , pero de esto hablaré más adelante. Es hora de salir a nuestro primer destino.</p>
<h3>El Mercado</h3>
<div id="attachment_169" class="wp-caption alignleft" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-169" title="El Mercado de San Isidro" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/10/p1020268.jpg?w=225" alt="El mercado de San Isidro" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">El mercado de San Isidro</p></div>
<p>Después de las presentaciones de ley, las bellas señoras y yo subimos a la pequeña van para tomar rumbo a nuestro primer destino, un mercado local muy representativo donde pudiéramos apreciar las múltiples y diversas variedades de vegetales, frutas, especies marinas y otras rarezas con las que nos premia nuestra muy peculiar geografía: el gran mercado de San Isidro!</p>
<p>En el tiempo que nos tomó llegar al mercado nuestro guía repartió cátedra sobre las costumbres de compra del peruano promedio, mientras que las señoras estaban más interesadas en el tipo de mercado que visitaríamos. En mi humilde opinión las señoras parecían tener la impresión que iríamos a un mercado mayor y no a uno de índole minorista, las noté algo decepcionadas cuando entendieron que nos dirigíamos a un mercado que en última instancia reemplazaba las funciones de un supermercado.</p>
<p>Aunque no pienso criticar la decisión del operador del tour sobre la selección del mercado representativo limeño, debo admitir que como peruano (y no como turista) esperaba una visita un poco más &#8220;underground&#8221; como el mercado de surquillo, algo más pintoresco que el pulcro mercado de San Isidro.</p>
<p>Al final las señoras, que es lo que en última instancia importa, se llevaron una buena impresión del mercado modelo de San Isidro, con una que otra excepción.</p>
<h4>Los Pescados</h4>
<div id="attachment_176" class="wp-caption alignright" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-176 " title="La Pescadería" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/10/p1020265.jpg?w=225" alt="Nuestros pescados" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">Clase de biología marina</p></div>
<p>Empezamos las clases de biología en la pescadería del mercado donde Jorge nos dio una clase maestra sobre lo que son las langostas, conchas de abanico, uno que otro lenguado y un redundantemente simpático bonito. Ok, tampoco es que los turistas vivan en el desierto, todos sabemos lo que una langosta es y de hecho sabemos también como se ve una concha de abanico. Porque no vivamos en Africa no significa que no sepamos lo que es una jirafa! Lo que si impresionó a nuestras visitantes fue el tamaño de nuestras conchas de abanico y el de uno que otro de nuestro moluscos.</p>
<p>Personalmente me hubiera gustado ver las langostas vivas pero las pobres estaban bien muertas en la vitrina de la pescadería y justo cuando iba a preguntar si tenían alguna viva quedé sorprendido cuando nuestro guía mencionó que provenían del sur de nuestro país. Debo admitir que con mi escaso conocimiento sobre la geografía marina yo juraría que las langostas en nuestro litoral proviene del norte y no del sur. ¿Algún arequipeño podría indicarme las bondades de las langostas arequipeñas? Porque hasta ahora sólo he tenido el placer de degustar la especie norteña.</p>
<h4>Las Frutas</h4>
<div id="attachment_179" class="wp-caption alignleft" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-179" title="Las Frutas" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/10/p1020276.jpg?w=225" alt="Las Frutas" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">El puesto de frutas</p></div>
<p>Pasamos por la <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Soursop" target="_blank">guanábana</a>, el <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Inga_edulis" target="_blank">pacay</a>, y la maravillosa <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pitaya" target="_blank">pitaya</a> (pitahaya o dragon fruit para los del otro lado de la frontera) que según nuestro guía son todas frutas peruanas, aunque me gustaría creerlo, todas estas frutas no son exclusivas del Perú pudiéndose encontrar en Sur América, Centro América, el Caribe y otras zonas del mundo. Como un detalle anecdótico la pitahaya o dragon fruit la podemos apreciar en escenas de películas de ciencia ficción como &#8220;Star Trek&#8221;, &#8220;Neon Flux&#8221;, entre otras y aunque de origen americano quienes le dieron el nombre por el cual se le conoce internacionalmente no fuimos nosotros, sino los chinos.</p>
<p>Pero más allá de las exageraciones o errores de información, nuestras señoras estuvieron fascinadas con el tamaños de la guanábana, la peculiaridad del pacay o pacae y el exquisito sabor de la pitaya.</p>
<p>Y la gran ausente: la <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Pouteria_lucuma" target="_blank">lúcuma</a>, esto a mi parecer fue una omición muy importante para un tour culinario, especialmente porque después de tanta fruta adoptada dejamos de lado la lúcuma que si es casi exclusiva del Perú, con algunos otros pocos cultivos en Bolivia y Chile (donde se cultiva otra especie) y su propagación a otros países, especialmente los industrializados, aun es muy limitada. Error, error, error, aunque sea tengan algunas guardadas en un cooler, y pásensela por debajo de la mesa al frutero para hacer la finta! <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> </p>
<h4>Las Verduras: rocoto, ají, papa y maca (y algunas otras adopciones)</h4>
<p>1, 2, 3 pasos y del frutero pasamos al verdulero empezamos con una muestra de los <span style="text-decoration:line-through;">chiles</span> ajíes peruanos más conocidos, Jorgito insistía en llamarlos chiles mmmmm, el amarillo, el mirasol, el formato panca y una muy apropiada mención del ají limo, está ultima muy acertada por lo que venía después de nuestra visita al mercado. Le siguieron los 15 <span style="text-decoration:line-through;">minutos</span> segundos de fama del rocoto con instrucciones de como evitar la parte &#8220;hot&#8221; de tan sabroso ají cuasi nacional: &#8220;quítenle las venas y las semillas&#8221; advirtió Jorgito.</p>
<p>Le tocó el turno a la peruanísima papa, que si usamos la misma lógica de la peruanísma Sra. Rosa Málaga utilizó para decir que la polenta es peruana y no italiana (artículo en <a href="http://elcomercio.pe/impresa/notas/polenta-cusquena/20090809/325204" target="_blank">El Comercio</a> y en <a href="http://www.arqueologos.org/rs/groups/viewbulletin/755-La+polenta+creación+inca.html?groupid=12" target="_blank">Arqueólogos.org</a>, entonces es igual de válido un <a href="http://www.scielo.cl/scielo.php?script=sci_arttext&#38;pid=S0717-34582007000300011&#38;lng=en&#38;nrm=" target="_blank">artículo de unos científicos chilenos </a>que aseguran que la papa es chilena porque según un estudio antropológico y de DNA la variedad más conocida de papa se comenzó a cultivar a los 1000 a.c. en un valle chileno, unos 2000 años antes de los cultivos más antiguos conocidos del altiplano peruano/boliviano. Aquí no más de esto porque es material para otro artículo.</p>
<p>Regresando a nuestro tema, Jorge nos empezó a mostrarnos las diferentes variedades de papa que se encontraban ese día a la venta en el puesto de verduras, la famosa papa blanca, amarilla, huayro, camote del naranja y del morado, siguiendo con la oca y el olluquito. Las gringas fascinadas! De la papa blanca y amarilla, y el naranja camotudo parece no pasaban.</p>
<p>Por último nos mostró nuestro ya famosamente secuestrado tubérculo: la Maca. De la cual no podemos comercializar tan libremente porque alguien patento el método de extracción de los ingredientes activos que hacen de la maca tan buena para muchas cosas.</p>
<p>Pero no empiecen a tirar piedras porque en todos lados se cuecen habas, a la reciente apropiación de la polenta, nuestro muy simpático Jorgito quiso agregarle algo de su propia cosecha.</p>
<h5>¿El Perejil es peruano?</h5>
<div id="attachment_185" class="wp-caption alignleft" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-185" title="El perejil" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020284.jpg?w=225" alt="El perejil" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">El perejil, es mio, mio, mio y sólo mio!</p></div>
<p>Entre tantas cualidades de las plantas de origen andino comenzaron a describir las peculiaridades medicinales de la manzanilla, el culantro y el perejil, al punto que en cierto momento al guía se le escapó que el perejil era peruano. Casi se me escapa un patriótico: &#8220;¡Mierda! El perejil es peruano, ¡Viva el Perú carajo!&#8221;. Esperen un momento, ¿El perejil peruano? Esta si era nueva para mi, y aunque seguro estaba de tal falacia no quise perturbar al guía y menos dejarlo expuesto ante las dos bellas señoras que estaban disfrutando del tour.</p>
<p>Como lo mencioné al principio, estas dulces señoras de neófitas cocineras no tenían absolutamente nada, y la sorpresa de tal osada afirmación se notó cuando sus rubias cejas se levantaron tanto que se fusionaron con su canoso cabello. Estas señoras del arte culinario peruano no eran especialmente conocedoras, habiendo recorrido Europa, Africa y Asia en otros tours culinarios similares, es natural suponer que conocían el origen de tan común planta. Ok, yo lo se, las damitas era obvio que lo sabían ¿y Uds.? E<a title="Origen del perejil según SeedSavers" href="http://www.seedsavers.net/handbook/parsley" target="_blank">l perejil es de origen mediterráneo</a>, muy, pero muy lejos del Perú y de sus incas, cultivado desde épocas del imperio romano antes de que los incas dejaran de ser sólo tribus esparcidas en el altiplano.</p>
<p>Más cuidado con lo que se dice, ya me imagino a estas damas contestar a la pregunta ¿y, que tal el tour culinario? Hay! Imagínate que nos dijeron que el perejil es peruano! &#8211; Risas burlonas en el grupo &#8211; Este tipo de deslices afecta la imagen de seriedad de todo el tour y menoscaban otras afirmaciones totalmente válidas como la de que el pisco es peruano. Ahora si &#8230; ¡Viva el Perú carajo! <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> </p>
<h4>El Resto</h4>
<p>Hagámosla corta, desde aquí hasta la partida al siguiente destino de nuestro tour, visitamos un par más de puestos de frutas secas y semillas donde nos mostraron el muy poco conocido maní, diferentes tipos de habas, el maíz morado, el cuzqueño y otras cositas que no sólo supongo ya los aburrirá que se los detalle, si no que a mi también me costó procesar en su momento. Pero mis ya yuntas disfrutaron como buenas turistas.</p>
<h3><strong>Ceviche, Maravilloso Ceviche</strong></h3>
<p>Saliendo del mercado y mientras nos dirigíamos a nuestro siguiente destino nos pusieron un vídeo en la pantalla gigante de nuestro jumbo 747 de 4 ruedas donde nos explicaban de forma bastante clara los orígenes de un de nuestros platos de bandera: el ceviche. Una muy buena introducción para lo que se venía.</p>
<p>Nos detuvimos en un restaurante miraflorino unas horas antes que abriera al público, teníamos al restaurante, su cocinero y personal de servicio a nuestra disposición. ¿para qué? Para aprender a preparar nuestro propio ceviche, lo tengo que decir, lejos la mejor parte de todo el tour!</p>
<div id="attachment_189" class="wp-caption alignright" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-189" title="La mesa" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020292.jpg?w=225" alt="vamos a hacer ceviche" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">Los ingredientes presentados: ¡vamos a preparar ceviche!</p></div>
<p>La mesa de trabajo estaba puesta, los ingredientes pulcramente presentados, incluido el secreto del chef.</p>
<p>El pescado, la cebolla, nuestro limón, el ají Limo, el choclito. el camote, adornos y extras estaban allí. Jorge empezó a explicarles a las muy felices señoras de que trataba cada uno de los ingredientes y haciendo una impecable correlación con lo que se nos mostró en los diferentes puestos del mercado.</p>
<p>&#8220;Tu turno&#8221;, dijo Jorge dirigiéndose a una de las señoras, &#8220;vas a aprender a preparar el ceviche, empezando con como cortar el pescado&#8221; en un inglés algo rudimentario. Segundos después teníamos una americana destrozando el pescado, aunque conocían de la teoría era notorio que de técnica no contaban mucha, en lugar de deslizar el cuchillo para realizar cortes limpios, ¡zacate! tal cual hacha, por más de que Jorge y el chef se esforzaron por explicarles como obtener trozos limpios y homogéneos la señora seguía mutilando el filete de pescado.</p>
<div id="attachment_206" class="wp-caption alignleft" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-206" title="Preparando Ceviche" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020307.jpg?w=225" alt="Cortando el pescado" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">¡Desgarrando el pescado! Suave con el cuchillo</p></div>
<p>La expresión de terror del chef era espectacular y su falta de paciencia más que notoria, es hora de volver a tomar el puente y tomar control de la nave Sr. Spock. Ya con el cuchillo de nuevo en manos del diestro chef pudimos apreciar como el resto de los filetes tomaban las formas ideales para un ceviche.</p>
<p>Acto seguido los condimentos, la mezcla secreta del local, el limón (justo lo necesario), el infaltable ají limo, la cebolla y algunas hierbas. La casi magia con la que el pescado pasa de un tono rosado al sutil blanco que indica que ya está listo para ser saboreado.</p>
<p>Siguieron algunos trucos y secretos del chef para que las señoras puedan repetir el plato en su terruño:</p>
<ul>
<li>El limón se exprime con la mano para evitar que la piel se rompa y suelte sus aceites aromáticos que suelen darle un toque demasiado amargo al ceviche.</li>
<li>El limón se agrega al pescado minutos antes de servir y, antes de agregar la cebolla y demás ingredientes. Esto evita que el pescado se &#8220;cocine&#8221; demasiado y que la cebolla pierda su consistencia crocante.</li>
<li>Hechar el suficiente limón para humedecer la mezcla, nada más.</li>
<li>El secreto del chef, que por suerte Jorge se adelantó a explicar de que se trataba porque entre otros ingredientes guardados bajo 7 llaves contenía un ingrediente infaltable en un ceviche: el ajo. Sin el ajo jamás conseguirían repetir el plato allá en los yunaited.</li>
</ul>
<p>Al final una rápida explicación de como preparar el camote, algo de arte para distribuir la mezcla en los platos y voilà (vualá para los normales como yo jejejeje). Una experiencia inolvidable.</p>
<h4>¡Niños! A sentarse a la mesa que está servido.</h4>
<div id="attachment_193" class="wp-caption alignleft" style="width: 235px"><img class="size-medium wp-image-193 " title="El Ceviche" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020320.jpg?w=225" alt="El Ceviche" width="225" height="300" /><p class="wp-caption-text">El Ceviche, y sí, lo hicimos nosotros <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> </p></div>
<p>Nos sentamos en una mesa central del restaurante, todo el local para nosotros, los platos de ceviche frente a nosotros, exquisito. Todo perfecto &#8230; hasta que nos cayó el balde de agua fría: &#8220;Por si acaso las bebidas no está incluidas&#8221;, What! La perfección del momento se esfumó, ok no es perfecto pero aun así lo podemos disfrutar, el ceviche sigue estando muy bueno y parece que a nuestras visitantes no les importó mucho este detalle, y suerte que no se dieron cuenta del DETALLE, porque creo que si hubieran reclamado y terminado de estropear toda la experiencia del ceviche. Durante nuestra degustación del ceviche, guía incluido, todos pedimos bebidas, guía incluido, y no perdonen la redundancia, es intencional, muy intencional. A la hora de pagar todos abrimos nuestras billeteras menos el guía, agárrense tuvimos no sólo que pagarnos nuestras bebidas, si no también la del guía. Suerte que las señoras no hicieron muchas matemáticas porque si no se desataba Katrina dentro del local.</p>
<p>Que pena que este momento que de lejos es la mejor experiencia de todo el tour se vea empañada primero por no incluir por lo menos un vaso de chicha en el costo, segundo que esto se anuncie a último minuto cuando ya es tarde si es que no cargas con efectivo y por último que todavía tengamos que pagarle al guía su gaseosa. Mal, muy mal!</p>
<p>Aparte de este desliz del guía que creo poco tiene que tener con las políticas del operador del tour, nuestras no tan jóvenes amigas estaban totalmente fascinadas con la textura, colores y mezcla de sabores y sensaciones de nuestro ceviche. Se ganó el honor de ser preparado para los amigos que quedaron en el añorado terruño y el primer lugar de nuestro tour.</p>
<h3>El Relleno Que No Debió Sólo Rellenar</h3>
<h4>La Taberna</h4>
<p>Saliendo de Miraflores, nos enrumbamos al histórico distrito de Pueblo Libre para visitar una de los típicos bares del distrito: la Antigua Taberna Queirolo. Se me hacía agua la boca de sólo pensar en los choritos, la patita y otros manjares que podríamos degustar junto a un buen vino, pisco o derivados.</p>
<h4>Se mira y no se toca</h4>
<p>Creánlo o no, nos hicieron entrar por una puerta y salir por la otra, nada de patita, nada de choritos, nada de nada. Misma visita a museo sin tienda de souvenirs, miren, miren, miren, por aquí las fotos, por allá más fotos y aquí está la puerta de salida. Yo quiero mis choritos! Como en la bodega más adelante no nos dieron ni la oportunidad.</p>
<h4>La bodega</h4>
<div id="attachment_196" class="wp-caption alignleft" style="width: 310px"><img class="size-medium wp-image-196" title="La Bodega" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020340.jpg?w=300" alt="La Bodega Santiago Queirolo" width="300" height="225" /><p class="wp-caption-text">Algo más de relleno: La Bodega Queirolo</p></div>
<p>Ahora si se me hizo, el turno de la bodega, nos ofrecerán comprar un par de botellitas a precio de ganga. Que <em><a href="http://www.babylon.com/definition/naive/Spanish" target="_blank">naive</a></em> fui, no pasamos de la carcochita de la entrada, el tiempo para tomar unas fotos mientras escuchaba la resumida historia de la bodega y sus orígenes, hora de irse. Esperaría un: &#8220;¿No desean comprar un vino o pisco? Le podemos recomendar este o aquel?&#8221;. Daba la impresión que no desearían que los turistas gasten su dinero ni en el bar ni en la bodega. ¿Quizá un desacuerdo entre el operador y los dueños de la bodega? Esa es la impresión que yo me llevé.</p>
<p>Me hace recordar un tour que tomé estando en Roma, nos bajaron en el Coliseo Romano, el guía no se esforzó en darnos los detalles de la historia detrás del coliseo y 15 minutos después un grito: &#8220;hora de subir al bus&#8221;. ¡15 minutos! 15 minutos para visitar todo el coliseo ¿es una broma?&#8221; Parece que en todos lados el ya internacionalizado dicho &#8220;Time Is Money&#8221; es parte de la biblia del operador de tours. &#8220;rápido, rápido que le toca al siguiente grupo&#8221;, &#8220;beeee, beeee, beee&#8221;.</p>
<h3>Se Acabo El Relleno Es Hora Del Pisco</h3>
<p>Antes de que mi humor se torne en una negra nube sobre mi cabeza Jorge vino con una noticia alentadora, es hora de ir al restaurante El Bolivariano que queda a la vuelta de la esquina donde nos enseñarán a preparar el muy tradicional whisky sour upss! perdón, el pisco sour.</p>
<p>El detalle de mencionar que la linea azul que veíamos trazada en la vereda conectaba dos de los más notorios museos del distrito fue un toque pintoresco para la corta caminata.</p>
<h4>El Bolivariano, el Destilado , el Pisco Sour y Algarrobina</h4>
<p>Llegamos al Bolivariano donde después de pasar por un largo corredor llegamos a una especie de pérgola rodeada de todos los equipos típicos de una destilería de pisco, como el vinos es calentado y sus vapores son enfriados para obtener el muy preciado destilado, que el pisco es producto de la segunda destilada porque el producto de la primera es prácticamente alcohol puro. Y algo que desconocía, el pisco peruano no tiene el grado alcohólico estandarizado, esté lleva el grado alcohólico con que sale del alambique y es por eso que botellas de la misma marca y tipo de pisco pueden tener diferentes grados alcohólicos en la etiqueta.</p>
<div id="attachment_230" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><img class="size-medium wp-image-230" title="Catando Pisco" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p10203591.jpg?w=300" alt="Cata de pisco" width="300" height="225" /><p class="wp-caption-text">Catando nuestras variedades de pisco</p></div>
<p>Terminada la educativa explicación de como se produce el pisco peruano pasamos al bar del restaurante donde un amable barman comenzó a prepararnos primero un pisco sour y luego una algarrobina mientras que Jorge nos explicaba en su inglés lo que el barman hacía. El pisco y la algarrobina quedaron deliciosos.</p>
<p>Un muy honorable segundo lugar en los mejores momentos del tour culinario.</p>
<p>Pueden ver los videos de como se prepara el <a title="Preparación del Pisco Sour" href="http://www.facebook.com/video/video.php?v=154557369997" target="_blank">pisco sour</a> y la <a title="Preparación de la algarrobina" href="http://www.facebook.com/video/video.php?v=155860704997" target="_blank">albarrobina</a> en mi <a title="Mi página en Facebook" href="http://www.facebook.com/pages/Patrizio-Palazzetti/176497853614" target="_blank">página de Facebook</a>. Y de paso pueden hacerse fans <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':-)' class='wp-smiley' /> .</p>
<p>Actualización: ahora ya pueden ver los vídeos desde aquí.</p>
<h5>Preparación del Pisco Sour</h5>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><br />
<object type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="300" data="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7440478&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA"><param name="quality" value="best" /><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="scale" value="showAll" /><param name="movie" value="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7440478&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA" /></object><br />
</span></p>
<h5>Preparación de la Algarrobina</h5>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><br />
<object type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="300" data="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7444075&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA"><param name="quality" value="best" /><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="scale" value="showAll" /><param name="movie" value="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=7444075&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA" /></object><br />
</span></p>
<h3>¿Y Esos Aromas? Es Hora Del Almuerzo</h3>
<p><span style="font-weight:normal;font-size:13px;"> </span></p>
<div id="attachment_214" class="wp-caption alignleft" style="width: 310px"><img class="size-medium wp-image-214" title="Aromas Peruanos" src="http://patriziopalazzetti.wordpress.com/files/2009/11/p1020370.jpg?w=300" alt="Aromas Peruanos" width="300" height="225" /><p class="wp-caption-text">Jorge explicando los ingredientes en cada plato</p></div>
<p>Un poco movidos por los piscos, pisco sour y la energética algarrobina nos dirigimos a un poco conocido restaurante de comida peruana: Aromas Peruanos. Un restaurante cuyos más asiduos visitantes son las personas que trabajan en las oficinas circundantes.</p>
<p>Se nos presentó con un buffet que no era para nada malo pero tampoco tenía nada de lo cual asombrarse. Tiraditos, causa limeñas, seco de carne, ají de gallina, cau cau, carapulcra, mazamorra morada, arroz con leche, suspiro a la limeña entre otras cosas. Un buen promedio en la calidad pero con detalles que sorprendieron a este bloguero. El ají de gallina, uno de mis platos preferidos fue el más desabrido que he probado pero el cau cau y el seco estaban mucho mejor.</p>
<p>Sirvió para hacer una pausa y tomarnos un tiempo para conversar en una especie de sobre mesa mientras las nada acostumbradas señoras repudiaban el cau cau debido a su ingrediente principal, por lo menos se atrevieron a probarlo. En estas conversaciones es que a nuestro guía se le soltó la lengua de nuevo y nos dejó como los neandertales que sólo trabajamos para darnos empachadas de comidas y todo lo que sobre de nuestro sueldo para emborracharnos. Aunque muchos podrían atreverse a afirmar que tal frase tiene mucho de verdad en algunos estratos socio económicos de nuestro amado Perú, no es algo que yo incluiría en el libreto oficial de los guías, no importando que tan cierto es, nos están dejando bastante mal como peruanos.</p>
<h3>Y al final del cuento ¿Colorín Colorado?</h3>
<p>¡Para nada! El cuento no ha acabado, cuando el tour tiene una mayor cantidad de turistas se incluye una clase de cocina sobre algún plato peruano además del ya descrito cursito en la preparación del ceviche, y si toman el tour llamado premium este incluye además una visita a una tienda de souvenirs al final de la ruta.</p>
<p>Más allá de mi ácida descripción de los hechos a lo largo de las horas que duró este tour culinario, si me preguntan si recomendaría este tour mi respuesta es un contundente sí, si es que eres turista, un peruano en el extranjero que está a punto o ya perdió los recuerdos culinarios que los ataban a su país y para los peruanos residentes que no tienen ni idea de lo que es acercarse a una cocina. Para los que tenemos experiencia en la cocina y somos asiduos de las diversas fuentes de inspiración del arte culinario peruano, el tour corre el riesgo de no cumplir con nuestras expectativas, como ejemplo aquí van algunas de mis críticas <span style="text-decoration:line-through;">destructivas</span> constructivas:</p>
<ul>
<li>Seleccionar el mercado de San Isidro como representativa fuente de sabores y aromas para la cocina peruana no me parece lo más adecuado, hay otros mercados como el Nº 2 de Surquillo el cual creo es una mejor manera de enseñar lo afortunados que somos los peruanos al tener la diversidad de frutas, vegetales, sabores y aromas a nuestra disposición. Y siempre hay que prever situaciones como la de que &#8220;ese día&#8221; no ingresó lúcuma, compren unas cuantas en uno de los tantos supermercados, ténganlas en un refrigerador y si ese día resulta que no hay en el mercado, bueno se le pasa al frutero por debajo de la mesa y se sigue como si nada hubiera pasado. Como ya lo mencioné párrafos atrás el no haber permitido que las turistas conozcan nuestra cuasi única del Perú lúcuma fue un error.</li>
<li>El libreto de los guías, por favor, entre las falacias, inexactitudes, exageraciones y adopciones podríamos escribir 3 tomos de una novela de ciencia ficción y fantasía, tanto o más voluminosa que la versión original del Señor de los Anillos. Se debería escribir un guión con todas las ideas y hechos que debemos asegurarnos los guías incluyan en sus discursos y no dejarlos a su libre albedrío. Faltó algo de profesionalismo en este punto.</li>
<li>Hablando de libretos, espero que el próximo venga traducido porque el inglés de nuestro guía tenía mucho que desear, habiendo situaciones donde las señoras preguntaban &#8220;a&#8221; y el guía contestaba &#8220;z&#8221;, como a la hora de sentarnos a disfrutar del ceviche en que las bellas señoras preguntaron por el tipo de bebidas que se podían pedir y el guía contestó con la razón por la cual las cevicherías no suelen estar abiertas hasta la noche.</li>
<li>La parte de la preparación del ceviche hubiera sido inmejorable a no ser por el detalle del cobro de la bebida y el tener que correr con los gastos del guía. Aunque el cobro es responsabilidad del operador y el pasarle la cuenta del guía a los turistas es una desfachatez del guía, al final la mala imagen siempre se la lleva el tour.</li>
<li>Tal vez mis expectativas estaban demasiado altas, tal vez estoy siendo irreal con el presupuesto del tour culinario pero tanta conversación durante el tour sobre lo bueno que es tal y cual restaurante que me imaginaba que nuestro destino final para el almuerzo de cierre del tour sería uno de los ya tan renombrados. Debo confesar que mis esperanzas estaban centradas en el Señorío de Sulco, no sólo por la calidad de su comida sino que en el contexto de un tour culinario hablar de la dueña del restaurante y su experiencia como historiadora culinaria, la historia de la creación del restaurante y la tradición que existe en su carta es una experiencia que recomendaría para cualquier turista extranjero y nacional.</li>
</ul>
<h4>¿Y todos vivieron felices para siempre?</h4>
<p>Horas después de terminado el tour la dueña de la operadora me llamó para solicitar mi opinión sobre el tour, en términos generales le mencioné, lineas menos lineas más, lo mismo que escribí en este artículo. Aunque un poco reacia a admitir que el perejil no es peruano (fue necesario enviarle un correo con la información en Internet donde explican el origen del perejil para que lo acepte) y que el ají de gallina no era nada bueno, escuchó todas mis críticas y estuvo de acuerdo con la mayoría, demostrando sus intenciones por siempre mejorar sus producto. Sólo esta actitud merece una nueva visita de mi parte al Culinary Tour en unas semanas para ver como a mejorado el producto, ademá de mi recomendación para que todos Uds. lo tengan en consideración para esos días en que buscan hacer algo diferente.</p>
<p>Y al final de nuestro cuento nuestras princesas parece que terminaron viviendo felices para siempre, y eso es lo que cuenta.</p>
<hr /><strong>Datos del Servicio</strong><br />
Nombre: Culinary Tour Peru<br />
Tour: Culinary Gold<br />
Página Web: <a href="http://www.culinarytour.com.pe" target="_blank">http://www.culinarytour.com.pe</a><br />
Facebook: <a href="http://www.facebook.com/pages/Culinary-Tour-Peru/152361655765" target="_blank">http://www.facebook.com/pages/Culinary-Tour-Peru/152361655765</a><br />
Teléfonos: +51 1 243 6074 / +51 1 243 6076</p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Surt om slarviga recept och begrepp]]></title>
<link>http://lottabrinck.wordpress.com/2009/11/02/surt-om-slarviga-recept-och-begrepp/</link>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 09:58:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>lottabrinck</dc:creator>
<guid>http://lottabrinck.wordpress.com/2009/11/02/surt-om-slarviga-recept-och-begrepp/</guid>
<description><![CDATA[Då och då hamnar fina, vackra kokböcker på mitt bord. Påfallande ofta är de gjorda av skickliga kock]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Då och då hamnar fina, vackra kokböcker på mitt bord. Påfallande ofta är de gjorda av skickliga kockar men tyvärr också skrivna för kockar. För hur ska man annars tyda:</p>
<p>Gradantalet för ugnen anges till 80  eller 240 grader. Hur många hemmakockar har en ugn som anger gradantalet så exakt? Brukar det inte vara 50, 100, 150 och så vidare. Visst 175 kan man ställa in men inte 180 grader. Dessutom pendlar ugnens temperatur hela tiden. Går ner eller upp 25-50 grader från den inställda temperaturen. 180 graders ugnvärme är alltså nonsens.</p>
<p>Dessutom har man pippi på att ange måtten i vikt. Handen på hjärtat hur många har eller plockar fram vågen för att göra en pajdeg eller ett fullkornsbröd? Och hur många vågar väger exakt? Bättre att lära sig att hälla i mjölet än att skopa upp det med decilitermått. Och varför inte  ange både vikt och volym?</p>
<p>Däremot är man förvånadsvärt ofta mycket luddig när det gäller att ange grönsaksmängder. Det kan stå 1 purjolök eller 1 fänkål.  Hur mycket är det egentligen? Är de stora eller små? En purjolök kan väga allt mellan 150 g till 600 g. Det är skillnad det! På många råvaror (kolla kvittot) anges ju vikten så det är inte svårt att ta reda på om man ligger i takt med receptet.</p>
<p>Visst kan man göra ceviche med ättika (låter inget gott) istället för grön söt citron och hoummos på gula ärter (är inte gott). Men kalla det också då för det ättiksceviche och ärthoummos och tala om att &#8220;riktig&#8221;  hoummos görs på kikärter. Hoummos betyder faktiskt just kikärta. Lär gärna av andra matkulturer men ha respekt och missbruka inte kvalitetsbegrepp. Inte f-n kallar vi väl något för köttbullar som görs av sojaprotein?</p>
<p>Det här kanske bara är gnäll men det som verkligen retar mig är att matlagningen görs svår, obegriplig och onödigt exklusiv. Ska inte kokböcker vara till hjälp och vägvisare i köket? Inspirera till att pröva nyheter? De ska väl inte få oss att känna oss dumma och inkompetenta?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Algumas receitas para aproveitar o feriadão]]></title>
<link>http://rositacafe.wordpress.com/2009/10/31/algumas-receitas-para-aproveitar-o-feriadao/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 17:14:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rosita Café</dc:creator>
<guid>http://rositacafe.wordpress.com/2009/10/31/algumas-receitas-para-aproveitar-o-feriadao/</guid>
<description><![CDATA[Pedro Castro selecionou algumas receitas de pratos deliciosos que foram publicadas no Jornal O Globo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><br />
</strong><br />
Pedro Castro selecionou algumas receitas de pratos deliciosos que foram publicadas no Jornal O Globo (Caderno Barra, 25/10) e que agora queremos compartilhar, também, com vocês!<br />
<strong><br />
</strong><br />
<strong><span style="color:#993300;">CEVICHE (para duas pessoas)</span></strong><br />
<div id="attachment_74" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://www.rositacafe.com.br"><img class="size-full wp-image-74" title="Ceviche" src="http://rositacafe.wordpress.com/files/2009/10/ceviche.jpg" alt="Ceviche - Rosita Café" width="300" height="153" /></a><p class="wp-caption-text">Ceviche - Rosita Café</p></div><br />
300g de Robalo ou qualquer peixe branco e muito fresco, cortado em cubinhos de 1,5cm x 1,5cm</p>
<p>1 colher de sobremesa de Sementes de coentro</p>
<p>1 Limão (sumo)</p>
<p>1 tangerina</p>
<p>Salsa picada a gosto</p>
<p>1 pimenta dedo-de-moça, picada e sem semente</p>
<p>1 ½ colher de sopa de cebola roxa picadinha</p>
<p>Flor de sal</p>
<p>Azeite extra virgem à gosto<br />
 </p>
<p>Acrescente o sumo de limão ao peixe e reserve, coberto e em geladeira por 10 minutos. Retire da geladeira e acrescente a tangerina, sem casca, sem pele e sem caroços, cortadas em cubos. Junte a salsa, a pimenta dedo-de-moça e a cebola roxa. Retorne para a geladeira, coberto mais cinco minutos. Antes de servir, acrescente o azeite, a flor de sal e as sementes de coentro.<br />
 </p>
<p><span style="color:#008000;"><span style="color:#993300;"><strong>NAMORADO COM MOLHO DE CAJU, PURÊ DE MANDIOQUINHA E LEGUMES NO AZEITE DE ERVAS (para duas pessoas)</strong></span><br />
</span><br />
2 filés de namorado fresco, com 200g cada um<br />
<strong><br />
</strong></p>
<p><strong>Molho de caju:</strong></p>
<p>1/2 cebola picada pequena</p>
<p>3 colheres de sopa de azeite</p>
<p>100 ml de suco de caju fresco</p>
<p>30ml leite de coco</p>
<p>1 colher de sopa de manteiga</p>
<p>1 colher de chá de açúcar (pode substituir pelo equivalente em adoçante)</p>
<p>Sal e pimenta-do-reino moída na hora, à gosto<br />
 </p>
<p><strong>Purê de Mandioquinha:</strong></p>
<p>300g de mandioquinha</p>
<p>1 colher de sopa de manteiga</p>
<p>1 colher de sopa de creme de leite (de preferência fresco)</p>
<p>Sal e pimenta-do-reino à gosto</p>
<p>Gergelim preto<br />
 </p>
<p><strong>Legumes no Azeite de Ervas:</strong></p>
<p>200g de flores de brócolis pré-cozidas no vapor</p>
<p>200g de tomatinhos cereja</p>
<p>2 colheres de sopa de azeite de ervas</p>
<p>Sal e pimenta-do-reino à gosto<br />
 </p>
<p><strong>Azeite de Ervas:<br />
</strong><br />
Em uma garrafa ou recipiente de vidro ou louça bem limpo e seco, deite ao fundo 1 dente de alho machucado, 2 ramos de alecrim fresco, 2 ramos de tomilho fresco, 1 folha de louro e grãos de pimenta branca. Cubra tudo com azeite extra-virgem. Tampe e deixe macerar por no mínimo 24hrs. Este azeite pode ser preparo em grandes quantidades e utilizado para cozinhar ou temperar saladas. Se for bem vedado e ficar em um lugar fresco e abrigado da luz do sol, dura meses. Basta completar com mais azeite à medida que for sendo usado. Quanto maior o tempo de maceração, mais saboroso ele ficará. <br />
Para os legumes: esquente um frigideira e acrescente o azeite de ervas. Junte as flores de brócolis, os tomatinhos cerejas fatiados ao meio e salteie rapidamente, por cerca de 3 minutos. Retifique o sal e pimenta. Reserve, mantendo aquecido.</p>
<p><strong><br />
</strong></p>
<p><strong>Para o Purê:</strong></p>
<p>Descasque, pique e cozinhe as mandioquinhas na água e sal. Escorra e esprema. Retorne a panela e com fogo baixo, incorpore aos poucos e mexendo sempre, a manteiga e o creme de leite. Retifique o sal e pimenta. Reserve e mantenha aquecido. Polvilhe com o gergelim preto antes de servir.<br />
 </p>
<p><strong>Para o peixe:<br />
</strong><br />
Seque os filés em papel toalha para retirar o excesso de umidade. Grelhe numa frigideira em fogo alto com o azeite. Quando estiver dourado, reserve, mantendo aquecido. Utilizando a mesma frigideira, refogue a cebola. Diminua o fogo e acrescente o suco de caju, o leite de coco, sal, pimenta e deixe reduzir pela metade. Acrescente a manteiga e desligue o fogo, mexendo rapidamente com um fouet.</p>
<p>Monte o prato juntando o peixe, o molho, o purê e os legumes. Sirva imediatamente.<br />
 </p>
<p><span style="color:#993300;"><strong>SONHO DE FORNO COM RECHEIO DE DULCE DE LECHE<br />
</strong></span></p>
<div id="attachment_75" class="wp-caption alignleft" style="width: 160px"><a href="http://www.rositacafe.com.br"><img class="size-full wp-image-75" title="sonho de forno com recheio de dulce de leche" src="http://rositacafe.wordpress.com/files/2009/10/sonho_doce-de-leite.jpg" alt="Sonho de forno com recheio de dulce de leche" width="150" height="220" /></a><p class="wp-caption-text">Sonho de forno com recheio de dulce de leche</p></div>
<p>150g de farinha de trigo</p>
<p>1 pitada de sal</p>
<p>15g de manteiga sem sal</p>
<p>1 ovo inteiro jumbo</p>
<p>25g de açúcar</p>
<p>15 de fermento biológico fresco</p>
<p>1 ovo para pincelar</p>
<p>Manteiga para untar<br />
 </p>
<p>Misture, na batedeira, o sal, o fermento, o ovo e a manteiga por 3 minutos, até tomar a consistência de uma esponja. Reserve e cubra com um pano úmido, deixando descansar até dobrar de volume, aproximadamente 40 minutos. Retorne para a batedeira, acrescente o açúcar e bata por mais 10 minutos. Reparta a massa em duas, formando bolinhas. Abra cada bolinha com o auxilio de um rolo, esticando num formato retangular com um comprimento de aproximadamente 30 à 40 cm. Dobre o retângulo ao meio (as pontas devem ficar levemente arrendondadas) e arrume em um tabuleiro untado com manteiga. Deixe descansar por mais 20 minutos. Pincele os sonhos com o ovo inteiro batido e leve para assar no forno à 140 graus por 10 minutos. Retire do forno, abrindo no meio, ao comprido, com uma faca e recheie com o Dulce de Leche.  <br />
 </p>
<p><strong>Dulce de Leche:</strong></p>
<p>1 litro de leite integral</p>
<p>250g de açúcar</p>
<p>1/2 colher de chá de sal marinho</p>
<p>1 fava de baunilha (opcional)</p>
<p>Coloque o leite, o açúcar e o sal numa panela grande o suficiente para que sobre pelo menos 10 centímetros até a borda da panela. Corte a fava de baunilha ao comprido e raspe as sementes com um faca, juntando tudo à panela. Leve ao fogo médio-alto mexendo com fouet constantemente até que ferva completamente. Diminua o fogo ao mínimo e continue a cozinhar, destampada por três horas. Cheque a consistência, que deve ser de um caramelo bem molinho. Quando esfriar o doce ficará mais grosso. Se ainda não estiver na consistência correta, continue cozinhando até atingir o ponto desejado. Retire as favas de baunilha e bata com um fouet para homogeneizar. Armazene em vidros limpos com tampa e guarde na geladeira.    <br />
<strong><br />
</strong><br />
Bom apetite! Esperamos que tenham gostado.</p>
<p>Abraços<br />
<strong><br />
</strong></p>
<p><strong>Visitem nosso site:</strong> <a href="http://www.rositacafe.com.br" target="_blank">http://www.rositacafe.com.br</a></p>
<p><strong>Acompanhem nosso Twitter:</strong> <a href="http://www.twitter.com/rositacafe" target="_blank">http://www.twitter.com/rositacafe</a></p>
<p><strong><br />
</strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Peruvian microbrews at de Tomás's Oktoberfest]]></title>
<link>http://knkexplore.wordpress.com/2009/10/30/peruvian-microbrews-at-de-tomass-oktoberfest/</link>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 14:23:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jessie Kwak</dc:creator>
<guid>http://knkexplore.wordpress.com/2009/10/30/peruvian-microbrews-at-de-tomass-oktoberfest/</guid>
<description><![CDATA[We met Eduardo de Tomás back in September, and he invited us back for Oktoberfest this past weekend,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>We met <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/industrias-de-tomas/">Eduardo de Tomás</a> back in September, and he invited us back for Oktoberfest this past weekend, October 24th.  It was held at his ceviche restaurant/brewery in San Borja, and he told me that the theme would be pairing ceviche with beer.</p>
<div id="attachment_967" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622675970688/"><img class="size-medium wp-image-967" title="20090907_detomas-01500" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/10/20090907_detomas-01500.jpg?w=300" alt="20090907_detomas-01500" width="300" height="249" /></a><p class="wp-caption-text">De Tomás tap handles</p></div>
<p>I was expecting a little more focus on the public&#8217;s awareness and enjoyment of microbrews, but it was more oriented toward the brewers themselves, and we were some of the only civilians in the restaurant who hadn&#8217;t just wandered in for lunch.</p>
<p>There were four other brewers there besides de Tomás, and three of them brewed on his system.  The fourth was <a href="http://knkexplore.wordpress.com/beer/cerveceria-andina/">Cerveceria Andina</a> from Huancayo, represented by the fine pair Francisco and Lorenzo.</p>
<p>We arrived around noon and made the rounds.  First we met Tony, the son of Hugo Aldon Ochoa, brewmaster of Brasserie Aldon.  Tony gave us hefty samples of a nice pale ale and a malty, sweet amber.  Next we met Christian Leyva Prieto, brewmaster of Prusia Bier.  He was also pouring a pale, though his had a bit more of a bite to it.  He told us that he sells his beer primarily in Pozuzo, a predominantly German settlement in the Peruvian Amazon.  Lastly we sampled another pale and a porter from Luis Estrada Anicama of Cerveza La Porteña.  The porter was a little light and too sweet for me, but Rob got a pint of the pale, which had a nice hoppy nutty finish.</p>
<div id="attachment_969" class="wp-caption aligncenter" style="width: 235px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622675970688/"><img class="size-medium wp-image-969" title="20091024_DeTomas-01963" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/10/20091024_detomas-01963.jpg?w=225" alt="20091024_DeTomas-01963" width="225" height="300" /></a><p class="wp-caption-text">Luis pours us a &#34;chopp&#34; of pale ale.</p></div>
<p>I finally got to taste de Tomás&#8217;s Premium beer, a lightly hoppy unfiltered ale.  It was pretty tasty, but like all the Peruvian microbrews we&#8217;ve tasted it had a sour citrusy flavor, which I assume is the hops.  When we visited Cerveceria Andina Francisco showed me the Saaz hop pellets they buy from Spain, and they had a quite powerful citrus scent.  More common even than hop pellets is cans of hop paste.  I didn&#8217;t get a chance to smell the paste, but I wonder if that&#8217;s partly the culprit?</p>
<p>After we&#8217;d made the rounds and met all the brewers, chairs were set up for a presentation.  After a few brief words of welcome we found ourselves sitting through a presentation of an international company who sold various additives for home-brewing and micro-brewing.  They went on at length about their products for foam reduction, foam retention, clarification, yeast nutrition, anti-oxidization&#8230;.  *yawn*.  Pretty boring for the uninitiated following along in Spanish, and pretty strange considering that nearly everyone I talked to there (including de Tomás) bragged that their beers were all-natural and had only four ingredients:  malts, water, hops and yeast.  I wonder if they sold any of their super-products.</p>
<div id="attachment_968" class="wp-caption aligncenter" style="width: 310px"><a href="http://www.flickr.com/photos/knkexplore/sets/72157622675970688/"><img class="size-medium wp-image-968" title="20090907_detomas-3595" src="http://knkexplore.wordpress.com/files/2009/10/20090907_detomas-3595.jpg?w=300" alt="20090907_detomas-3595" width="300" height="202" /></a><p class="wp-caption-text">That&#39;s a lotta tubes.</p></div>
<p><a href="http://www.addtoany.com/share_save?linkurl=http%3A%2F%2Fknkexplore.wordpress.com%2F2009%2F10%2F30%2Fperuvian-microbrews-at-de-tomass-oktoberfest%2F&#38;linkname=Peruvian%20microbrews%20at%20de%20Tom%C3%A1s%27s%20Oktoberfest"><img src="http://static.addtoany.com/buttons/share_save_256_24.png" alt="Share" /></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[cenita temática... (se advierte) pase de fotos, incluido!]]></title>
<link>http://ontravelling.wordpress.com/2009/11/12/cenita-tematica-se-advierte-pase-de-fotos-incluido/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 18:00:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>ontravelling</dc:creator>
<guid>http://ontravelling.wordpress.com/2009/11/12/cenita-tematica-se-advierte-pase-de-fotos-incluido/</guid>
<description><![CDATA[Bueno! vamos a por la segunda cenita temática!!! Despues del fulgurante éxito de la primera&#8230; h]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Bueno! vamos a por la segunda cenita temática!!!</p>
<p>Despues del fulgurante éxito de la primera&#8230; hemos concertado dos más! sí! sí! la familia no se lo quiere perder&#8230;  aunque esta vez, no pienso pasarme 3,5 horas, con las manos en la masa!!! los amiguitos hicieron de conejillas de indias del menú Peruano que habíamos pensado durante el viaje, y que concretamos con las recetas que encontramos en <a href="http://www.yanuq.com/recetasperuanas.asp" target="_blank">Yanuq (recetas peruanas)</a> y en el blog del <a href="http://elcocinerofiel.blogspot.com/2009/10/arroz-con-leche-vanguardia.html" target="_blank">&#8220;amigo Fiel&#8221;</a>. </p>
<p>Así que os cuento lo que degustaron:</p>
<ul>
<li><strong>para picar:</strong>  Ceviche y Papas a la Huancaina.</li>
<li><strong>el plato fuerte:</strong>  Pollo con salsa de pimientos y Ají.</li>
<li><strong>de postres:</strong>  Arroz con leche con coco y pasas, y unos matecitos.</li>
<li><img class="alignleft size-full wp-image-385" title="ceviche, en casa" src="http://ontravelling.wordpress.com/files/2009/11/imatge-wordpress-200.jpg" alt="ceviche, en casa" width="500" height="127" /></li>
</ul>
<p>Bueno, al final cambiamos un poco los ingredientes&#8230; encontrar ají fresco en Tarragona fué &#8220;misión imposible&#8221;, así que nos apañamos con unos desecados. En cuanto a la salsa de pimientos, esta vez utilizaremos los de color rojo&#8230; ya que el resultado promete un aspecto mejor, aunque será difícil superar el gusto!!! Uffff!!!</p>
<p>En cuanto al pase de fotos&#8230; lo pasamos genial, re-reexplicando la experiencia, la gente y los paisajes!!!</p>
<p>Como ya os <a href="http://ontravelling.wordpress.com/2009/11/04/peru-el-balance/" target="_blank">comentamos</a>, en la próxima entrada, cambio de país. Esperamos que os guste!.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
