After The Two Guys were confident that all of their holiday shopping was finished, they reserved a table at Pasadena’s newest French restaurant, Cheval Blanc.  Occupying the site of the old Delacey’s Club 41, Cheval Blanc is dark, quiet and oddly reminiscent of its sister restaurant, Smitty’s, a few miles to the east.  Still, the service was wonderful and the food was good.  While the rest of Pasadena shopped outside on Colorado Boulevard, no less than a block away, The Two Guys were tucked away in a corner booth ordering martinis, wine, mushroom crepes, bourgogne beef crepes, coq au vin and skate wing.  Ooh la la, indeed.

So we settled into the very large and comfy booth, ordered a martini (Hendrick’s, of course), and perused the menu for a bit.

First up was the crepes forestiere (aka mushroom and gruyere-filled crepes)

Crepes Forestiere

They were ok.  The crepes were a bit thick, and the mushrooms were cut too large and a bit underdone, but with the baked gruyere and garlic on top, the whole dish turned out passable.  We did tell the server that the mushrooms could be a tad more finely diced, which would (1) result in more flavor and (2) mean that they would be less firm.

We also ordered the bourgogne beef crepes, which were much more memorable than the mushroom crepes.

Bourgogne Beef Crepes

They were perfectly prepared, with just the right amount of beef inside, a few very thinly sliced mushrooms, some sauce, and that’s it.  The beef looked to be a chuck or shoulder roast, chunks simmered for many hours in wine jus, perhaps with root vegetables, no doubt with garlic and onion, and the result was perfection.  The meat crumbled under the slightest touch.  The single crepe was served “wet” with a bit of sauce on the outside as well.  The Two Guys used restraint not to lick the plate right there at the table.

Next up was the beet salad.  This was a bowl of butter lettuce cradling golden and red beets, chopped and tossed with a balsamic vinaigrette, topped with crumbled goat cheese.  It was wonderful, and The Two Guys devoured it.  But it was just a bit . . . deja vu.  Yes, deja vu.  You see, this is the same dish that The Two Guys have eaten at Smitty’s.  So to us, it was like, “This is great, but wait a minute, we could have ordered this a few miles away for a few bucks less.”

Still, it was good, and we’ve no regrets.

The wine was (a white) the Domaine Joseph Mellot “La Chantellenie” 2008 (Sancerre) and (and red) the Roland Thevenin & Fils 2005 Monthelie.

Sadly, the Sancerre might as well have been Kool-Aid.  It was pointless.  We asked the server if the bottle had been open for more than a day.  He checked and assured us that it had not.  Too bad, because we had hopes that it would be yeasty and grassy with mineral notes that would have played with the beets.  Instead, it fell asleep before it hit our mouths.  It was a flop.  We didn’t even bother finishing it.

The Menthelie was better . . . not great, but passable.  It was a good match to the beef crepes.

Let’s talk wine.  The wine list here needs help.  A lot of help.  OK, let’s be blunt — the wine list needs Urgent Care.  First, it needs to be presented as a separate list.  Here, it’s printed on the reverse of the menu, both of which appear on a thick, brown paper-bag-like print.  (Hmmm . . . . just like Smitty’s.  But wait, we digress.)

Second, the list itself is heavy on bottles and has few by-the-glass selections, and the ones that are by-the-glass are mostly low-end producers that aren’t worth the time.  It’s odd to The Two Guys that a restaurant that wants to be nouveau Francais in Pasadena (of all places) would choose to not place effort in a decent wine list.  Heck, The Two Guys would be willing to create a wine list for you for free!  For example, the list has San Simeon Pinot Noir – which retails for not more than fifteen bucks!  You will also find Rodney Strong Zinfandel and Angeline Cabernet.  These are hardly wines that are worthy of a spot on a list that is paired to what are supposed to be classic French entrees.  How about some decent Bordeaux and Burgundy?

Third, it’s got more than 40 entries on its list.  Now look, you can be a decent French restaurant with 40 bottles, but they had better be 40 bottles of really good Bordeaux and Burgundy.  This list doesn’t come close.  So Cheval Blanc needs to sit up and take notice.

At any rate, the restaurant is young.  It’s only a few months’ old, and there’s time to work out the kinks, right?

Next up was the skate wing with savoy cabbage and capers in butter sauce.

Skate Wing with Caper and Butter Sauce

And the Burgundian-style coq au vin with bacon, carrots and onions.

Coq au Vin with Bacon, Carrot and Onions

Both were phenomenal dishes, except that the skate had a bit too much butter doused on it, and the chicken could have used ten extra minutes of cooking.  Still, both were very, very good presentations of classical French cooking.  And both disappeared from the plate.

We opted to forgo dessert, figuring that The Two Guys could use a walk along Colorado Boulevard to work off the meal . . . and grab a frozen yogurt.

Cheval Blanc is located at 41 South De Lacey Avenue, Pasadena, California 91105. 626-577-4141.

LOCOMOTIV!: Lour de Sens

Stéfane Campbell

Bang Bang, novembre 2009

Lourd et hypnotique, le rock du groupe Locomotiv! s’alloue tous les détours pour concocter sa signature farouche. Flirtant avec un canevas progressif très ouvert où s’érige une mosaïque d’ingrédients musicaux aussi disparates que le parcours de chacun des quatre musiciens qui s’y côtoient, le dénominateur commun pourrait en être la puissance de charge : corrosive et assumée au possible. Le chanteur et guitariste Jérôme Turgeon ainsi que le bassiste Dan Villeneuve discutent avec nous.

En gros, nous avons devant nous un groupe qui se paie la traite. Fatigués de jongler avec les contraintes qui ont entravé leurs historiques de musicien respectifs, voici quatre jeunes hommes qui, sous peine de suffoquer, se permettent d’aller dans tous les sens. Villeneuve : « Souvent, durant les premiers mois où on se retrouvait, on se faisait des jams interminables, on montait des tounes de quinze minutes. On se disait que ça n’avait pas d’allure. » C’est donc unanimement réunis sous prétexte de se permettre tous les excès que ces quatre gars affichant des CVs impressionnants (400 Lapins, Danny Twang, Ily Morgane, Le mieux de la mort, Raid ainsi que plusieurs autres) matérialisent peu à peu la Locomotiv! : « On a déjà travaillé avec plein d’autres bands avant. Et on perd trop souvent de vue l’objectif premier qui est tout simplement la musique. Si on fait ça, ça ne passe pas : ça devient plate », résume Turgeon.

Sorte d’hybride rock-stoner-progressif, Villeneuve se surprend même de constater qu’en spectacle, « il y a des matantes qui nous trouvent pas pires! » Un constat d’autant plus étonnant compte tenu de l’espace alloué à l’improvisation. Ce sur quoi Turgeon corrobore : « C’est un gros party qui évolue constamment » En mal de mettre en mots le genre défendu, le jeune homme s’amuse : « Je dis souvent que ça oscille entre Black Sabbath et Miles Davis, c’est la façon la plus juste que j’ai trouvé pour définir le spectre. Mais bon, c’est évident qu’il y a un côté Led Zep, stoner qui en ressort très fort. C’est une ligne directrice. »

Et voilà que de ce chaos aujourd’hui plus organisé nous arrive un premier album, Marche, qui témoigne d’une réelle courtepointe d’influences, comme se plaisent à le dire nos principaux intéressés. Bien évidemment, l’enveloppe se situe à des lunes de la surenchère d’effets de studio qui pollue trop souvent le paysage. : « On a tapé live avec des peaks dins’ micros. C’est un peu brun, ce n’est pas trop poli pis on aime ça comme ça. »

De beaucoup porté sur le visuel suggéré par les gammes, le groupe pousse la référence jusqu’à carrément inclure lors de ses perfos live des projections vidéo complètement hallucinées et tout aussi corrosives, gracieuseté de Maryse Latulipe. « Elle fait définitivement partie du band aujourd’hui. On trouvait qu’il y avait beaucoup d’images dans notre musique, ça n’était que logique d’y donner cette extension. Et ça va dans toutes les directions tout comme nous. Un collage d’ombres chinoises, d’archives trash, etc. Maryse est une bidouilleuse, elle ramasse une foule de détails et joue par la suite avec ces contrastes. »

Sans tomber dans le parallèle trop boiteux, disons tout de même que Locomotiv! est au rock local ce que l’abstraction est à l’art visuel. Villeneuve renchérit : « Il y a probablement quelque chose de la déconstruction. Si on réfère à l’art abstrait, ce serait moins du Jackson Pollock que du Borduas. Il y a quelque chose de plus épuré au niveau musical. Je trouve qu’on simplifie les structures pour arriver à trois-quatre riffs très intenses, très appuyés. On ne passe même plus par les formules couplet-refrain-couplet… Plus on va, plus c’est unifié comme son. »

Lancement au Cheval Blanc, le 9 novembre, 20h.

myspace.com/Locomotivmtl

Monet arvostetuimmat viinijournalistit, kuten Robert Parker, maistavat Bordeauxin huippuviinit avoimesti tilavierailujen yhteydessä, eivät sokkoina tai puolisokkoina.

Useasti toistetut empiiriset kokeet ovat osoittaneet, että harjaantunutkin maistelija “juo etikettiä”, kuten viinin parissa sanotaan, jopa siinä määrin, että värjätty valkoviini punaviinipullossa hämää maistajan usein uskomaan, että kyseessä todella on punaviini! Tämä erehtyväisyys liittyy uskoakseni olennaiseti tapaan, jolla homo sapiens on piuhoitettu. Visuaalisuus näyttelee niin keskeistä roolia aistipaletissamme, että vähäpätöisemmät aistit, kuten haju ja maku, ovat persoja taipumaan visuaalisoituun versioon todellisuudesta, vaikka olisivat suorassa ristiriidassa silmien välittämän informaation kanssa.

Mutta miten tämä liittyy Bordeauxiin? Etikettien juominen mahdollistaa sen, ettei viinimaailman keisarilla tarvitse olla vaatteita. Riittää että maine on kunnossa. Jos kyseessä on legendaarinen tuottaja, jonka viinit maksavat satoja euroja, viinin on oltava satumaisen hyvää, eikö?

Bordeauxin huipputilat tapaavat vastustaa sokkomaistinkeja kaikissa muodoissa ja kaikissa tilanteissa. Alla oleva pätkä antaa hieman osviittaa miksi…

ps. lisää matskua Bordeauxista, Parkerista ja sokotuksesta Dr. Vino-blogissa.

Vinexpò 2009

by Filippo Bartolotta

I am only managing now to report from Bordeaux. It was a great trip with some amazing revelations: good and bad ones too.

This was my first time over there and I was very thrilled to go visit some

of the famous First Growths that I have been tasting above all during my London years with Steven Spurrier, Jancis Robinson, Hugh Jhonson and other famous top wine expert.

At the time I used to work as a sommelier, pouring the wines during Master Classes and vertical tastings held by these great wine expert. There is where my life as a wine professional changed forever. Listen to this great experts, tasting all the First Growth in different years and in different conditions for several years.

Very often together with my colleagues we were given a bottle to share as a token back for our work and late hours.

Drinking old vintages of the world most famous wines on the river Thames

near London Bridge is one of the greatest memory of my life.

Vincent Monnier was one of these friends and colleagues. We kept in touch and we are still drinking loads of great wines together and above all we are still questioning, with the purest aim and spirit what is FINE WINE!

And so, in the splendid city of Bordeaux we carried our quest along, meeting pretty amazing people and drinking pretty amazing wines.

Vincent came over with me in Bordeaux, together with Dario of LeBaccanti, to present 4 important Tuscan DOCG (I’ll give a full report about this later) in Vinexpò.

Here I have introduced Brunello di Montalcino, Chianti Classico, Vernaccia di SanGimignano e Vino Nobile di Montepulciano to the world wine press together with Tierry Dessauve and Mr. Dubourdieu. Also this has been great experience which i will tell more about it later on.

Some of the wines tasted. The rest of the story to come pretty soon with all the accounts of where I drank them…

-Château Latour 1970

Mature garnet, with an old wine character nose of leather and some earthy driven spices. On the palate the structure ws dominated by a very high acidity and a lean tannic structure. Some blackberries could be detected, although this wine is more about the licorice earty tones rather then fruit. Neverthelss the intensity, power and length were those of a great wine which has probabily reached its peack.

-Château Cheval Blanc 2006

A dark purple wine with a light edge. Very intense red fruit with violets, mint and a tar/earthy finish. It’s the palata giving away the most at this stage with elegant silk smooth like tannins. Very intense and balanced with a mineral lingering finish.

-Château MARTET “Réserve de la Famille” 2006

Wonderful complexity of mushrooms and trufles with an very opulent dark fruit and leather. This wine was a blast combining power and elegance together with fruit concentration and teriary complexity, lenght and drinkability, smooth tannins and refreshing acidity with a bright mineral contrasted finish-

Château Lafite 2004

Loads of black cherries and graphite with a super elegant floral and cassis nose. Somehow a bit austere and silent but with an uncompromising power and length. Very refined tannins with a tobacco and cedar wood finish.

-Château Roc des Cambes 2004

Packed with pure dark cherries and balck berries. Very concentrated and yet jucy and extremely drinkable now and yet with an anourmous aging potential. The texture on the palate is clearly that of a super star with smooth and structure contrast. Very impressive and seductive wine which everyone loved thouroughly.

- Château Tertre-Roteboeuf 2006

Very ripe black sweet fruit with an extremely spicy finish. Round and densely extracted palate with a very smooth tannic structure. Very pripary at the moment, needs time to show complexity and its true potential.

-Château Tertre-Roteboeuf 2005

rich, elegant and powerfull with loads of balck and red fruit. Extremely mineral and lingering with an amazing natural tannic structure and personality. This is an extremely dense and mineral St.Emilion with a superb magic depth.

-Château Roc des Cambes 1999

-

Loads of fresh and polished fruit with a dense black currant aroma and a tobacco leaf complexity. The palate is subtle, again very dense and sweet with super luxuriously smooth tannins. Natural sweet and juicy mouthfil with an extremely structured palate which shows the wine is far away to reach its peak

-Château Tertre-Roteboeuf 1988

A very earty and leathery style nose with a strong farmyardy character. Tobacco and oak driven spices. On the palate the wine has a different aprroach with less earthyness, more clean black pure fruit and a cencentrated refined tannic structure. This is a wine with a great personality, lenght and depth.

-Château Tertre Roteboeuf 1990

Same style of the 1988 but with a cleaner and more refined aromatic character. There is also more integration between nose and palate. Elegance and power with plenty of tobacco, licorice and seductive tannins with a very prolonged finish. -Haut Brion 2008 Very balanced wine with

-Château Mouton Rotshild 2008

Very alcoholic wine with a powerful oak driven spicess, cigar boxes and black currant extraction. Loads of methol and vanilla with a very floral character. Intense, robust and with sweet silky tannins. The wine is very polished and slick with nothing out of place, but the alcohol.

-Château Roc des Cambes 2005

Very rich and structured wine with power, elegance and drinkability. A very classy red with loads of black pure fruit, minerality, tobacco leaf and length.

-Château Tertre-Roteboeuf 1997

-Château Pichon Longueville Lalande 1982

This was without doubts the highlight of the trip. One of the most sexy wines ever tasted. The nose, the palate, the texture, the depth, the lenght, the youth and the aging potential. Everything was in this wine. A gracious and delicate perfume of violets and sweet spices; a more mature rose petal aroma with a a tar/tobacco contrast; fresh and pure black currants and blueberries together with a graphite and leather finish. The palate extremely volaptuos, curvaceous and yet elegantly balanced, tich and smooth like cashmere. Another 25 of life…and what a life!

-Giraud 1999 Ay Grand Cru

Very fruit driven and yet complex Champagne with a sweet dense peach and apple freshness. Extremely rich mouthfill with a high level of drinkability, structure and lenght. It’s a strange combination of a very intense and complexe wine with an accessible balanced overall elegance. Very classy and uplifting finish.

-Krug 1995

Lemon zest, orange peel and unforgiving powerfull minerality. This is a true classic vintage Champagne with never ending perfumes of pasticcerie, bread crust and a refined mousse. The wine is based on a wonderful acidity which gives the wine plenty of shelf life, light and contrast during tasting.

-Château Cheval Blanc 2008

Dense, complex and fresh black fruit with an eucaliptus finish. Some perfectly integrated oak driven spices with an immaculate and polished tannic structure. The wine is already in perfect balance with superb smoothness and clear cut architectural structure. It is robust, but balanced: expressive but restrained, almost too altogether well.

-Petite Cheval Blanc 2008

Very intese cherry driven nose with some cedar wood driven spices. On the palate tannins are more aggressive then the Grand Vin with also a shorter finish although still pretty intese.

-Château Haut Brion 2008

Very deeply concentrated wine with an almost perfect overall balance. Very solid with extremely tight tannins, but already smoothening out with sweet black currants, leather and e minty/anise finish. This is a powerhouse wine which manage to combine elegance, aging potential and an intense and persistent finish.

Château Latour  2006

This was one of my favourite wines of the trip. With an elegant, subtle floral nose which combins also smokiness and black polished fruit. On the palate the tannins are perfect with structure and smoothness and juicy sweetness. The texture is extremely pleasings with a mineral silky cassis finish. It is one of those wines with amazing drinkability, longevity, complexity and character. Difficoult to stop drinking it!

Le Fortes de La Tour 2006

A smoky and earthy wine with tighter tannins then expected. Still a robust and intriguing wine which seems to be needing more time to open then the grand vin.

Poulliac de La Tour 2006

A leaner style wine with structured tannins which need to be resolved and a black currant bouquet. Very austere, more then expected with a silent and yet mineral finish.

-Domaine de Valmengaux La dame de onze heures 2007

This was a great revelation of a forrest fruit extremely fresh and yet farmyard seductive touch. Plenty of delicate violet and medow flowers, ripe and crisp fruit, minerality, smooth tannins with a white truffle and black berry finish. Great intensity and leght. I loved this wine and I wish I had some more to taste right now!

Bon, la séance de dédicace de Monsieur Viravong est en train de se transformer en “get together” officiel au Cheval Blanc. Si vous voulez boire de la vodka, manger des cornichons et jaser BD, c’est un rendez-vous au Cheval Blanc à 21h15.

Santé!

Op de fiets van Haarlem naar Cheval Blanc.
We kunnen budgetair gerust op pad want wij laten ons tracteren. Een “klusje” van meneer maakt het mogelijk een restaurantbon (www. restaurantbon.nl) te besteden.
Een kleine 10 minuutjes fietsen naar Heemstede brengt ons bij Cheval Blanc. Gezien het mooie weer deze avond kunnen wij buiten een apperatief genieten. En niet verwacht maar wij blijven buiten tot aan het hoofdgerecht. De ontvangst is uiterst vriendelijk en geeft heel open en vriendelijk de keuze aan ons of we naar buiten willen. Overduidelijk is het dat we ook binnen hartelijk welkom zijn dus dat wij maar een hint hoeven te geven en we kunnen naar binnen.
Het menu, welnu daar wijden we regelmatig niet te veel over uit maar dit keer is het noemens waardig! Niet veel vaker werd het menu zo duidelijk en simpel (in onze eigen taal) uitgelegd. Kort gezegd is alles mogelijk. A la card zijn er 3 voor- en 3 hoofdgerechten. Er is ook een menu Deschamps (vrij vertaald, van der Velden), met 5 gangen of 4 of 3 of nu ja wat je maar wilt eigenlijk. We krijgen een duidelijke uitleg over de gerechten uit het menu met daarbij een goede uitleg over alle uitwegen die je maar kunt bedenken om een uitstapje uit het menu te willen. Wilt u 1 gerecht vervangen door een gerecht uit a la card? dat kan. Wilt u minder, meer of anders? dat kan. het geheel zo vriendelijk en gastvrij bedacht dat het werkelijk het gevoel geeft dat geen vraag of opmerking te gek is. En dat vinden wij “te gek”! Hoe vaak gebeurd het ons niet dat wij toch het gevoel hebben iets te willen wat niet echt kan? Bij Cheval Blanc is het echt niet te veel gevraagd. Een fijn gevoel geeft dat. We kiezen de 5 gangen, bij twijfel of we wel of niet voor soep gaan wordt direct aangeboden een kleine hoeveelheid te brengen en dat is fantastisch, niet kiezen en toch proeven. (achteraf blijkt dit volledig terecht dat men ons laat proeven want het gerecht is fantastisch! die hadden wij niet willen missen)
We starten met een amuse van Hollandse nieuwe, en die zijn echt nieuw deze week. En dan:1; langzaam gegaard Kalfsvlees getrancheerd met geblancheerde verrassende groenten en kreeft, dan; 2. een ravioli met spinazie en ricotta zomercanterellen met zomercanterellenjus en dan; 3. die soep… erwtensoep (maar dan anders) met zeeduivel en kalfswang (bij ons direct geserveerd omdat wij maar een proefje namen, maar gezien bij ‘de buren’ werd deze aan tafel opgeschonken, wat een gezellig effect), dan; 4. Voor meneer canard met…. maar mevrouw kiest niet voor canard want dat is al zo vaak niet goed bevallen. Keurig wordt een keuze voor een vis of vlees alternatief geboden, met daarbij direct het excuus dat het vleesalternatief het geheel niet spannend maakt omdat het kalfje weer uit de kast gehaald wordt. Toch kies ik het vleesalternatief! En ik heb geen spijt. Een prachtige creme van aardappel gegratineerd met oud hollandse geit (maar die was goed af te schrapen). voor de liefhebber vast en zeker een verwennerij, maar sommigen zullen met mij eens zijn: die smaak van geit (en dan nog oud en hollands ook) blijft zo lang hangen, ik bedank daarvoor, geef mij maar een jong internationaal kalfje als nasmaak. En dan die dubbelgedopte tuinbonen. Navraag over die tuinbonen gaf ons ook nog een kort samengevatte dop-les, leuk als dergelijke informatie met je gedeeld wordt.
1, 2, 3, 4 en dan 5. keuze uit onbeperkt koffie, een dessert of de kaastafel. Wel nu onze oppas moet morgen vroeg roeien en gezien wij het vermoeden hebben dat zij een zware avond met 1 van onze boys heeft sluiten wij tijdig af met een voortreffelijke koffie. De kaart biedt een ruime keuze aan koffie’s (bedenk het en het staat op de kaart), ook voor een eventuele thee liefhebber is de keuze mogelijkheid zeer ruim, maar wij zijn geen T-leutjes. Er mogen 2 Costa Rica Tarazzu’s onze kant op komen. De bediening geeft heel eerlijk aan deze koffie zelf nog niet geproefd te hebben. Wij zien dat er 3 koffie’s gemaakt worden, jawel ze gaat gelijk ook proeven (een goed teken dat de wens het te willen weten zeker aanwezig is). Prachtige friandizes waarvan de hoeveelheid (zo ook het formaat) perfect is, niet te veel en niet te karig, precies goed.

Een notitie dienen wij te maken over het wijnarrangement. Het risico van een volldig arrangement wil nog wel eens zijn dat je volledig beschonken en platzak de deur uit gaat. Bij Cheval Blanc wordt aan diverse mogelijkheden gedacht. Er wordt geschonken in hele glazen, halve glazen of slokjes (het zgn BOB arrangement). En als je begint met halve glazen en het is te weinig dan kun je overstappen op hele glazen of andersom als je tafelgenoot vindt dat je teveel drinkt kun je ook nog over op halve glazen. Ook hierin is geen opmerking hen te gek. Het BOB arrangement zal best fijn zijn, maar wij zijn op de fiets… . Per gang worden er 2 wijnen aangeboden van 2 verschillende prijzen. En de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat wij wisselende keuzes maakten tussen de duurdere en de cheapy ones. Wij vonden ze stuk voor stuk geweldig. Goede keuzes dus.

Wat een verhaal over het eten…. maar wij hebben ook nog even om ons heen gekeken en uiteraard…. de toiletten bezocht.
Keurige toiletten, duidelijk gekozen voor de facilitaire service maar juist gekozen voor een strakke roestvrij stalen uitstraling, dit vormt een goed geheel met de RVS spoelbakjes. Het maakt het een geheel van strak, modern en een hygienisch uiterlijk. En ja wat is dit genieten, een hele kast vol met zachte badstof handdoekjes meer dan genoeg aanwezig. Heerlijk wassen en drogen en hup in de wasmand. Wat een weelde.

Een korte anekdote waar ik de bediening even deed blozen: de stoelen binnen zijn voor een persoon van 1.60 m belabberd!!! Je verzuipt letterlijk achter de tafel. Buiten liggen er kussens op de stoelen dus dwong ik mij zelf binnen te vragen om: ‘een kussen van de stoel buiten’. Maar meneer verstond klaarblijkelijk : mag ik een kusje buiten? het schaamrood op de kaken… maar ik kreeg een kussentje.  In het vervolg zal ik beter articuleren of zullen er tegen die tijd fatsoenlijke stoelen staan (of lagere tafels)?

De bediening ziet er keurig uit in zwart pak (dames en heren gelijk) met witte overhemden en knal rode dassen. Echter dit ziet er binnen een stuk beter uit bij schemer-licht dan buiten bij daglicht. De pakken zien er in het zonlicht behoorlijk afgedragen uit, jasjes en broeken matchen onvoldoende (zowel bij de dames als bij de heren). Een te strakke broek doet ons zelfs de gedachte spelen (en ja sorry die spreken wij uit) dat de gulp van een van de dames open staat. Het blijkt een defect aan haar broek te zijn waardoor het slechts optisch een open gulp lijkt. Helaas niet representatief, die broek moet vervangen worden. Over de schoenen van het personeel: een likje poets zal veel goed maken…. .

Van de kaas-wagen hebben wij (tot onze grote spijt) wegens tijdgebrek (hoe genant om dit toe te geven) geen gebruik kunnen maken. Wel zagen wij bij ‘de buren’ de bediening ervan en hoorden wij een stukje mee. De presentatie was perfect, de keuze was ruim maar wij misten wel een handschoentje bij de bediening. De gebruikte kaasmessen raakten verschillende kazen en werden aan elkaar afgeschraapt, en er werd daarna weer fijn mee verder gesneden. Hier mogen misschien nog wat puntjes op de spreekwoordelijke i.

De rekening was alleszins acceptabel voor een fijne avond met heel goed eten en een fijne presentatie daarvan. De bediening maakte de kledingdracht goed door een absolute klantvriendelijkheid.

Wat is het toch fijn om uit te zijn.

Mijnheer van der Velden en keuken bedankt.

Bediening bedankt.

Iris Boudreau exposera ses toiles au Cheval blanc (809 Ontario Est), du 29 juin au 19 juillet. Comme à l’habitude, une petite pinte, ou deux, ou trois, le 29 juin à partir de 17h, en compagnie des amis, au bar le plus marbré vert de la ville.

À ne pas manquer; prestation live de Jacques Bertrand Jr. (chanteur de Jérémi Mourand) Iris ne laisse littéralement au.cune chance à l’ennui.

Mécanique Général lancera le 22 avril prochain “Hamidou Diop”, de Simon Bossé et Éric Simon, ainsi que “Malaise”, de Sébastien Rivest.

Cheval Blanc (809 Ontario Est, Montréal)
de 17h à 20h (officiellement)

Je profite de l’occasion pour mentionner que Simon Bossé exposera du 16 au 26 avril à la galerie Morgan-Bridge (367du Pont, Québec).

Le bar Le Cheval Blanc (809 Ontario E.) présentera une exposition d’assiettes illustrées par 38 artistes visuels, dont quelques bédéistes comme Simon Bossé, Iris et Richard Suicide. Le vernissage aura lieu mardi le 17 février, à compter de 17h, et l’exposition se déroule jusqu’au 14 mars.

I was flicking through the channels the other night and stumbled across Silence of the Lambs just as Sir Anphoney Ham-it-up-kins was doing his “ate his liver with some fava beans and a glass of Chianti” speech.

It got me thinking. What are the best wine references in film? So, here’s my Top Five -

1 – Intolerable Cruelty – Margaux ‘54

George Clooney is waiting for Catherine Zeta Jones to arrive for dinner and is obsessively polishing his teeth. She arrives, and in turn so does the waiter and the following exchange occurs:

Waiter: Something to start. Some wines perhaps
MILES: Red
MARILYN: French
MILES: Bordeaux
MARILYN: Chateau Margaux
MILES: 57?
MARILYN: 59?
MILES: 54
MARILYN: Oh, Mr Massey

2 -”The Muppet Movie” (1979) – Sparkling Muscatel from Idaho

Steve Martin plays a haughty sommelier in what must be the best wine moment in a children’s wine film – how many can there be? Kermit is out to dinner with Miss Piggy and orders a bottle of bubbly – hilarity ensues!

3 – Notorious” (1946) – Champagne

In which Alfred Hitchcock makes it nerve-racking to watch people drink Champagne. Cary Grant suspects that the Nazis are hiding a substance used to make radioactive weapons in wine bottles – I’ve had a few bottles that have tasted like uranium but that’s another story.

He and Ingrid Bergman poke around in the wine cellar of a mansion, opening bottles, while the Nazis throw a big party. If they are caught, they will be killed!!

4 – Sideways – Cheval Blanc ‘61

Much of the films post publicity centred on the increased sales of Pinot Noir attributed to Virginia Madsen’s extraordinary speech in the middle of the film (quite frankly she could soliloquise about beetroot and I’d buy it off her).

However it is Miles’ relationship with his prized bottle of Cheval Blanc ‘61 that is central to our appreciation of the film. A lovelorn and broken Miles, who has been saving his most prized possession for the most special of days ends up drinking the bottle in a fast food outlet with nothing more than a greasy burger and a brown paper bag. Tragic

5 – Manhattan Murder Mystery – Mouton Rothschild ‘45

Diane Keaton and Alan Alda, take in a wine tasting, providing Woody Allen an opportunity to take a pop at wine snobs:

TED: That Mouton 45. That was . . .
CAROL: Didn’t you love it?
TED: Oh, that was-was like, sublime, you know?
CAROL: Yeah.
TED: And the inexpensive Spanish one. Wasn’t that . . . wasn’t that a nice surprise?
CAROL: It was very, very . . .
TED: Wasn’t that great?
CAROL: Yeah.

Vandaag was het weer zo ver. Sterrenregen. Beluga geen derde ster! Snap ik niets van. Parkheuvel een 2e ster! Zonder Helder op de weg terug naar 3! Parkheuvel had onder het bewind van Helder de beste servetten ceremonie ooit! Elke keer een nieuw servet prachtig opgevouwen zonder dat iemand aan tafel kon vertellen waarneer en wie het gedaan had. Als dat geen 3e ster waard is ! De Librije en Oud Sluis houden keurig hun 3 sterren vast en wat heb ik een zin om begin volgend jaar Oud Sluis te bezoeken.

Wat me vooral opviel dit jaar was dat er in de buurt van Haarlem heel wat sterren zijn te vinden. Zo heeft het mooie Overveen vanaf vandaag maar liefst 2 restaurants met 2 sterren. Het bekende top restaurant De Bokkedoorns en ‘t Brouwerskolkje het restaurant van de nieuwe nouvelle cuisine. Ik ben nu toch wel heel nieuwsgierig geworden naar de moluculaire keuken van dit restaurant waar we ook nog eens op de fiets naar toe kunnen!

Naast de 2 toppers in Overveen kunnen we ook nog op de fiets naar Chapeau in Bloemendaal en Cheval Blanc in Heemstede. Wel heel jammer dat we niet een keertje lopend naar een ster restaurant kunnen in Haarlem! Daarom eindig ik dit korte berichtje met: HUP LAMBERMONS! De nieuwe locatie zou het toch moeten doen.

An old fashioned welcome…
Aarich smuggled a Decap organ into the hall/bar of the venue, and it played all the classic 50’s and 60’s tunes you (or your parents) might have danced to back then. Aarich also wanted to add some Zita Swoon songs to the computer operated ‘machine’ but time got in the way (it would have been nice).

.

The Golden Glows (myspace)
Antwerp based trio with a repertoire of music from the first half of the previous century. Yesterday they added Jon (or John) Burton (something like that), a British cornet player to their line up, which worked very well. I loved the voice of singer Bram van Moorhem.

.

Prima Donkey (myspace)
To be honest: I was amazed by the number of musicians on stage. It’s rather a collective than a band - with members of DAAU and Laïs, Rudy Trouvé, leader Gunter Nagels and others. They’re playing the kind of ‘antwerp jazz’ you like!
… and Stef joined them to close the set with a cover of Bob Dylan’s Winterlude.

.

Intermission-act: The Robots
I really don’t now what to think of it, but I’m always in for some good old Belgian surrealism. 1 male and 2 female robots doing some funny dancing.
(The male robot made me think of Futurama’s Bender)

.

Rodaan Al Galidi (website)
A poet. A poet with a great sense of humour. As an Iraqi he uses the Dutch language in a very original/fresh way. Attack you local bookstore!

.

Cheval Blanc
This French singer-songwriter seemed a bit shy or uncertain, but his music sounds real, and that’s what it is about.

.

The Gates of Eden, Stef Kamil Carlens plays Dylan (setlist)
It was the third time we saw them this week. If quantity is your thing, the try-out in Leffinge – and his long setlist – was your place to be. If you wanted to be close to Stef and his friends you would have loved the Crossing Border-gig.
Here in Brussels you were given quality. Sound quality.
On the downside: Just as during Prima Donkey the gap between the band and the audience seemed a little too big. (or maybe we were spoiled before. Were we?)

about the band:
One can only have the greatest respect for this musicians. We saw Serge Feys (piano/keyboard), Mirko Banovic (bass), Thomas Vanelslander (guitar) and Sam Gysel (drums) on Monday at the Radio 1 session playing 3 hours of Arno music. One day later they were playing Dylan music. Over there in Leffinge Geert Hellings (Stanton, Guido Belcanto, Brazzaville…) joined them on guitar and lap steel.

Recientemente se anunció la alianza comercial entre  el Grupo LVMH —el conglomerado de productos de lujo mas importante del mundo— y la distribuidora venezolana Tamayo & Cía para atender sus marcas en este mercado. Una de sus primeras acciones es el lanzamiento del vino franco-argentino Cheval des Andes, catalogado como un super premium que reúne la experiencia del prestigioso chateau francés Cheval Blanc con la audacia de las argentinas bodegas Terrazas de Los Andes. Cheval des Andes está compuesto por 43% de Cabernet Sauvignon, 55% de Malbec y 2% de Petit Verdot. Los porcentajes cambian segun la añada, ya que dependen directamente de la vendimia. Cada cepa le trasfiere una caracteristica especial al vino.

Cheval des Andes es un vino un tanto osado.  Posee el estilo y la fineza del assemblage francés combinado con la intensidad de la fruta argentina. La elaboración  se lleva a cabo en Mendoza, en una parcela selecta de los más preciados terroirs de Argentina,  en una finca propia de 76 años de edad. Tiene 18 meses en barrica de 100% roble francés, con un potencial de guarda de hasta 20 años.

Posee una marcada presencia de frutos del bosque. Ofrece la estructura tánica que le otorga el Cabernet Sauvignon junto con la expresión de fruta, carnosidad y cuerpo del Malbec y con caracteristicas de complejidad  y agradable acidez del Petit Verdot.  Al inicio se presenta sutil en nariz y al girar la copa deja notar toda su potencia.  Posee notas de tabaco, y frutas rojas, junto a notas de madera.  Al ser degustado, Cheval des Andes irrumpe con  intensidad y volumen. Taninos maduros y dulces se alternan armoniosamente con la madera. Compite con vinos super premium de Argentina.

Ha sido concebido para los amantes del vino del viejo mundo, que buscan aventurase con propuestas del nuevo mundo, sin perder su gusto por lo clásico y lo tradicional. Es un vino que combina muy bien principalmente con carnes asadas y elaboradas con hierbas. Aunque es tan versátil, que con un pescado preparado con especias tambien combinaria. Su precio está muy acorde con su calidad.

We’re closing in on that November weekend you don’t want to miss… and in order to make that clear for everyone, the Ancienne Belgique-crew released some new names and events…

Saturday Nov 22 (so far)

• The Gates of Eden: Stef Kamil Carlens plays Dylan
  (The main event! If you were there, back in 2006, you know those two nights at Theater aan Zee were nothing less than a glimp on what’s behind the gates of eden)
• The Golden Glows (myspace)
• Prima Donkey (website)
• Rodaan Al Galidi (website) (Dutch poet and writer with Iranian roots. SKC met him during this years Saint-Amour)
• Cheval Blanc (myspace)
• Blue Flamingo (website) (78 rpm DJ)

Sunday Nov 23 (so far)

• B’Rock (website) (a baroque orchestra)
• Claire Chevalier (website) (French pianist, plays Satie)
• Stef Kamil Carlens Solo (playing his own favourits)
• De Kift (website) (Dutch folk/brass/chanson orchestra)
• Rudy Trouvé Septet (info) (the Rudy Trouvé Septet!)
• Blue Flamingo (website) (78 rpm DJ)

Tickets en more: Saturday / Sunday / Weekend

Yet once again American Pop Culture has deemed a fictional movie as expert opinion- the French grape varietal Merlot continues to lose popularity due to it’s villianous depiction in the 2004 hit movie “Sideways“.  Not only have sales dropped, but every sommelier and waiter (waiterrant.com has a great blog about it) from San Fran to NYC has had to put up with questions and remarks from that same movie.  Now the WCWG has to step in and shed some light on this subject.

As far as the grape varietals lauded (Pinot Noir) and trashed (Merlot and Cabernet Franc) in the movie, all are capable of not just creating great wines and memories, but have strengths and weaknesses.  Learning more and trying them is the key to enjoyment.  I loved Paul Giamatti’s portrayal of Miles as much as anyone, but it was still just fiction.  Miles refused to drink Merlot during a funny famous rant and labeled Cab Franc as “insipid” (this is seldom remembered because it wasn’t in rant form), but what most do not know is his favorite wine, a bottle of 1961 Chateau Cheval Blanc, is made from both varietals.  Use your experts, not the movies. 

Another thing most do not realize about the movie is how the grapes themselves mirror the characters.  Pinot Noir is Miles.  Both are thin-skinned and if given proper care and nurturing can blossom into great products.  Merlot is Jack.  Both are silky and smooth but can be shallow and overmarketed.

The WCWG loves the movie.  The exploration of wine country, the male bonding, and all the laughs are well worth the purchase price.  Wine as a part of culture and beverage has been growing for years but movies such as this have only enhanced it.  Sideways made me want to run to the west coast and live among any of the wine country areas.  A Good Year and Under the Tuscan Sun made me want to fly to Europe and remain making wine and working the land.  Watching 007 James Bond in his tux and reciting his favorite champagne vintages makes any man want to be a spy.  Everyone is searching for the good life and wine can help bring some of it to you.

Welcomed by Sandrine Garbay, the woman cellar master at First Growth Superieur Sauternes for the past 10 years. Tasted the 2007 en primeur (started selling en primeur with the arrival of Pierre Lurton also in charge at top growth St Emilion property Cheval Blanc). The most amazing thing about Yquem is the severe selection that is carried out each year. This year only 55% of the production went into the final blend. The rest is declassified as generic Sauternes. This is a large property has 100 hectare with four main soil types so there is a lot of choice of lots.

In 2007 there were six different ‘tries’ of pickings. Small parcels of vineyards are scored for the perfectly ‘ripe’ grapes. Similar style of grapes (regarding soil type and grape variety are grouped together) to make up a particular lot.  All selection is done in the vineyard so training the pickers is key to the ultimate quality of the wine.  The pickings took place over two months (usual) with individual berries being picked at perfect stage of noble rot – only when the the Botrytis cinerea (a tiny fungus) has punctured the skins of the raisins enabling the water to evaporate leaving the sugar in the grape behind (stage 5 ‘raisin en debut de fletrissement’ et stage 6 ‘raisin pourri roti’).

The assemblage (blending) is done in May which in 2007 made up of a record 37 different lots. Blending is rather like taking 37 different colours and choosing only those lots (or parts of these lots) that add something to the final painting of the 2007 Chateau dYquem. The yield this year was a plentiful 18hl/ha – 10 is the average which amounts to not much more than a glass a vine!

2007 Chateau d’Yquem

Very intense spicy and floral aromas on the nose. Rich exotic fruits of mango and pineapple on the palate. Powerful and dense with wonderful lifting acidity. Caramel butterscotch flavours on the very long finish. 

Dans votre vie quotidienne, le département joue un rôle majeur dans le domaine économique et social.

Mes engagements associatifs,  mon activité professionnelle de médecin spécialiste,  mon attachement aux valeurs humanistes, font que je suis déterminée à mettre mon expérience, ma rigueur, et mes compétences au service du canton et du département.

Je développerai un nouveau dynamisme en faveur de la médecine préventive, qui est déjà mon travail quotidien.

Je défendrai une véritable politique culturelle pérenne et populaire en évitant l’élitisme.

L’écologie, notre patrimoine à tous, doit devenir une des préoccupations majeures du département, un travail immense nous attend, dans l’intérêt des générations futures.

Je m’engage pour une gestion saine, transparente dans un souci d’efficacité et d’économie. Je privilierai l’écoute, le dialogue et la disponibilité.

Read how the ‘47 became “the greatest wine on the planet” <link> . I’ll admit this was news to me but now I know.

And in echos of the fake ‘61 Petrus…

“At a Christie’s auction last year in London, a case of the ‘47 sold for $147,000, or just over $12,000 per bottle… … and bottles of the ‘47 offered for sale these days are being scrutinized for authenticity as never before.”

Here’s what a bottle looks like in Cheval Blanc’s cellar.

Thanks Slate.