Cine este premierul Indiei?

R: Manmohan Singh

Cinematografie: În ce an a avut loc premiera filmului “Casablanca”?

R: 1942

Ce formaţie a lansat de curând compilaţia “Absolute Greatest”?

R: Queen

Aviaţie: În ce an a avut loc ultimul zbor al unui avion Concorde?

R: 2003

Exploratori: Care a fost primul european care a ajuns pe insula Maui?

R: James Cook

Atracţii turistice: În ce ţară se află Palatul Kensington, afectat de marele incendiu din anul 1666?

R: Marea Britanie

Premiera ,,New Moon” are loc azi, in Los Angeles, iar Rachelle a confirmat prezenta ei la eveniment, afirmand ca  este vorba, pana la urma, de munca ei si de dorinta de a-si revedea prietenii pe care si i-a facut in timpul filmarilor, precum protagonistii Robert Pattinson sau Kristen Stewart. Rachelle, insa, nu a primit o invitatie oficiala.

Rachelle Lefevre este cunoscuta pentru rolul Victoria din ,,Twilight“( ,,Amurg”) si  din continuarea ,,New Moon” ( ,,Luna Noua”) . Actrita,totusi, nu s-a bucurat prea mult de succes dupa ce producatorii au decis ca pentru a treia parte, ,,Eclipse”, Rachelle sa fie inlocuita de Bryce Dallas Howard.

Scandalul a inceput in vara acestui an, cand s-a afirmat ca rolul Victoriei ii revenise de fapt actritei Bryce Dallas. Aceasta lucra atunci  la Spiderman 3 si a refuzat  propunerea producatorilor filmului, Summit Entertainment, de a juca in ,,Twilight”. Aceeasi companie producatoare, Summit, a dat o replica si pentru situatia lui Rachelle. Ea a fost scoasa din productia celei de-a treia parti a filmului pentru ca, actrita, urma sa aiba filmari in Europa pentru un alt produs cinematografic.

Sursa: cinemarx.ro

Mara, cu mânuţele ei talentate, meştereşte bijuuri deosebite. Vă invit să le admiraţi, să le cumpăraţi şi să le purtaţi.

Iubit popor,iubiti romani!

Sa ne unim cu toti eforturile ,cei care nu dorim sa-i mai aruncam gologanul, in poala, acestui cersetor pervers numit Basescu , sa punem mina de la mina si sa ii facem cadou, un mandat cu transmisie permanenta live ,sa aiba o Romanie numai a lui,cea din propria celula!

Sa-i spunem ,intreg poporul,la unison:

„Mars la puscarie ,escrocule!Mars la puscarie,Satan!”

Popor roman, sa-i dam un sut in cur lui Satan si tiitoarei sale diavolesti,Elena Udrea!

JOS TIRANUL!VIVAT PATRIA!

Bravo,Mazare,mi-a placut!Bravo, Mircea Dinescu!Bravo, Mircea Badea!Bravo,moguli!

Bravo baaaa,romani!M-ati uns la inima!

ASALT FINAL : REDUTA DIN COTROCENI!

Suntem alimentati de Basescu,ca mogulii reprezinta raul acestui neam.

Tot ce e potrivnic lui Basescu este impotriva interesului national.

Basescu se crede interesul national.

Mogulii sunt :

Liderii rezistentei poporului roman in fata unui dictator .Traian Basescu.

Traian Basescu este: CANCERUL ROMANIEI!

Mie nu mi-e scarba de Romania,nu mi-e scarba de institutiile statului.

Mi-e scarba de Traian Basescu si Elena Udrea!

Nu-i inghit nici cu un camion de lamai,vorba unui apropiat.

Traian Basescu a amenintat ,furios ,ca daca mogulii o sa mai „muste din Romania” o sa le arate el in viitorul mandat.

O amenintare.

Un atac direct la libertatea presei.

Traian Basescu spune :

”Daca nu va astamparati comisarul Daniel Morar va va ingropa in dosare!”

„Baaaaaaa,va fac dosare,lasati-ma sa ies presedinte!”

Traian Basescu isi elimina opozantii prin dosare de politie politica.

Curata mizerie!

Odios acest chelios si chior presedinte al Romaniei!

Cine sunt „mogulii”?

Dan Voiculescu si Sorin Ovidiu Vantu.

Fratii Paunescu proprietari ai televiziunii B1TV,unde se difuzeaza emisiuni de genul „Nasul” un fel de „Telejurnal” de pe timpul lui Ceasca nu sunt moguli.

Difuzeaza conform directivelor materiale de propaganda basesciana si exulta in laude.

Daniil Sihastru,din viitoarea chilie Gherla, maraie ceva de escrocii astia doi,fratii Paunescu ?

Mogulii au cladit prin munca imperii financiare.

Dau de lucru oamenilor.

Fac cinste Romaniei in relatiile internationale.

Se zbat,construiesc,nu dorm noaptea.

Investesc.

Sunt oameni de afaceri romani,fac parte din acest popor.

Mogulii sunt piinea de pe masa a multora.

Nu au averile ca Basescu si Berceanu dosite prin offshore-uri,nu au vase care navigheaza sub alte pavilioane.

Pe unul din acele vase se intoarce capitan ,Basescu?Nu mai apuca!

Procurorii de la DNA iau leapsa mereu de la avocati,de la ei mai invata si ei cate ceva.Politia politica DNA,nu respecta legile tarii si drepturile omului in Romania.

Ce sa faci cu facultatile private.Ecologica ,auzi!

Morar de la DNA, un fraier ca si Placinta Constantin, care copiaza rechizitoriile.

Morar este un papagal foarte bun cand ii rasuceste Basescu cheita.

Doru Tulus,Ionita Vasile,Doana Vasile: cheita si spaguta.

Basescu e nemultumit ca ,cei mai bogati romani, nu i-au aruncat gologanul in poala de cersetor lui si curvei aleia.

S-a lamurit lumea buna dupa cazurile Anghelescu si Becali.

Sa nu mai vorbim de consilierii prezidentiali care au zburat ca potarnichile in toate cele patru vanturi!

Arunca dupa ei cu scrumiera.

Baaaaa,mogulilor dati-i bani lui Basescu sa cumpere voturi!

Fara moguli la ce ne-am fi uitat?

La TVR unde,tara arde si baba se piaptana,la B1TV unde se lafaie Talpes protectorul criminalilor si Udrea santajista ?

Suntem o tara de manelisti sa ne uitam la „Taraf’ si mai stiu eu ce mizerii de televiziuni de-ale lui Prigoana ?

Nu mai zic de televiziunea care era favorita mea PRO TV care traieste,parca,intr-o lume paralela.

Dan Diaconescu e mai libertin,apare orice numai sa platesti factura,daca mai e vorba si de pupat in cur basescu e si mai bine.

Din care Romanie musca mogulii?

Romania este mosia masii,a lui Basescu?

Ce a facut acest betiv in viata?Nimic.

A furat banii impreuna cu frate-sau si Udrea.

De la primaria capitalei,de la ministerul transporturilor,de la Cotroceni.

Au nenorocit judetul Prahova cu furaciunile lui William Branza,Andrei Volosevici,Roberta Anastase si cele doua curve de pe centura politicii,Florin Anghel si Emanoil Savin.

Baaaaa chiorpecu’ dracu’ la Ploiesti ,la gazari,a fost republica.

Noi l-am dat pe Caragiale,noi l-am dat pe Nichita Stanescu.

Ioan Grigorescu ,un pionier al documentarului de televiziune, e tot al nostru.

Nicolae Iorga a trait,a scris si a murit tot la noi in Prahova.Hasdeu asisderea.

Ploiestenii nu sunt prosti.

Noi aveam lumina la coltul strazii cand toata Europa nu avea.

Noi ,ploiestenii,americanii si rusii,am invatat intregul glob petrochimie.

Prahova a fost rezervorul de petrol care a alimentat masina de razboi germana.

Americanii in al doilea razboi mondial nu stiau unde e Romania,dar Ploiestiul il stiau ca pe tatal nostru.

Pe noi ,prahovenii,ploiestenii republicani,ne pune in genuchi ,prostituata Elena Udrea si proxenetul,Traian Basescu?

Rusine prahoveni,rusine romani!

Are dreptate nu iti trebuie prea multa carte.

„How much?”sau „Skolko?” si „OK” sau „Davai”

Ce sa mai facem cu invatatorii si profesorii?

Le dam droguri usoare si prostituate la copii.Ce ne trebuie noua educatie?

Primul program al presedintelui american Barack Obama,se numeste „CARTI NU ARME!”

Investitii colosale in educatie.

Ai copii stiutori de carte,ai elita.

Valabil si in sport si in arte,cultura.Nu sadesti in pepiniera ,nu ai de unde sa culegi!

De unde echipa nationala daca nu mai avem un lot mare de selectie?

Am ras de „Daciada” lui Ceasca,luati sportivi,acum!

Copiii nu mai merg la sport de performanta.Nu au cadru,nu au burse de merit.

Un speculant,un bisnitar,un betiv,un curvar!

A adus el si piticul din Twin Peaks-Boc ,tara asta in sapa de lemn.

Niste diletanti la carma Romaniei!

Pe Basescu il deranjeaza 100 de oameni in plus in Parlament.In plus sau in minus ,cu toate cheltuielile aferente,nu insumeaza la un loc cat o singura teapa ca cea data de ministrul sportului Placinta.Un demagog.Cel mai prost presedinte al Romaniei!

Bag mina in foc ca l-a asasinat pe Anghelescu Florin.

Prea s-a atacat ,marti,cu internetul.

Sunt bucuros ca sunt in atentia presedintelui.

Multumesc de confirmare:Traian Basescu este un asasin!

Sunt responsabil pentru aceasta informatie difuzata in premiera de subsemnatul pe internet.

Sherlock Holmes ,sunt!Lazarus ,pe cai!

Romania este si a mogulilor dupa cum este si a mea,a altora ca mine dar si a ultimului maturator din tara asta amarata!

Nu o sa mai fie a ta,Basescule!

Era plin portul.,vanzoleala ,strigate de hamali,chingi care zburau prin aer.

Pescadoare pline cu peste.

Ma minunam ca un copil.

Cunosc portul din Constanta ca pe propriile mele buzunare.

Am avut cunostinte la capitanie.Oameni de treaba.

Machedoni de-ai lui Becali.

E pustiu azi.Unde-i flota tarii mai hotule,mai escrocule de Traian Basescu ?

Decat incarcaturile cu armament ale lui Mircea si arabii lui Ioan Talpes.

Transportul e gratis.

Iar marinari filipinezi sunt garla,cand nu mai are cu ce-i plati ii arunca peste bord.

Marinarii romani sunt someri.Au limbarnita.Cum sa-i angajeze?!

Neamul lui Basescu este inrudit cu Onasis,armatorul miliardar grec,nu stiati?

Va spun eu.

Garjania mamilor voastre de hoti!

Un popor de elite a ajuns sa fie condus de un proxenet.

Traian Basescu si cu Elena Udrea sunt criminali.

Liiceanule,elitistule sari dracu din bmw-utul tau pe care l-ai botezat,semn al senilitatii,fa ceva,repara ce ai lins in cur!

Florin Anghelescu ,bietul negustor,evazionistul de casa al lui Basescu, i-a carat valize cu dolari in campanie si l-a lasat sa moara ca un caine sau chiar i-au comandat asasinarea(vezi articol pe blog).

Cazul Gigi Becali:„Azi te beau,maine te iau!”

Dupa ce a baut cu Becali,i-a ticluit miseleste arestarea.

Sunt criminali.

Ce mod pervers de a-l mulge de bani.

Generalii de opereta Oprea si Iordanescu,evazionistul nr.1 in alcool,Netoiu, prostituata ,blonda falsa,Udrea,vor club de fotbal.

Inaintarea e Hagi,probabil inghioldit de DNA cu dosarele lui cumnate-sau Gica Popescu.ISM.

Au fost presedinti si Ion Iliescu si Emil Constantinescu,dar nu au facut golanii din astea .

Traian Basescu este o „hurjuma”,un neica-nimeni care o sa arda in iad,la smoala.

Un astfel de diavol criminal nu a mai stapinit Romania.

Romania are nevoie de moguli !

Unire!

Astfel de oameni construiesc,Basescu,darima!

Sa nu mai credem in povestile plasmuite de Petre Ispirescu- Basescu cand mogulii refuza sa sustina financiar despotul.

Strig:

Baaaaaa,mogulilor, hai sa-l dam jos pe Basea!

Cum rabda omul de afaceri ,Videanu ,sa fie coordonat de un excrement ca Basescu ?

Mai nea Videne,e prost rau seful asta al dtale…

Vasile Blaga-cap de porc,este un alt exemplu:

adica el cara bani pentru tot partidul sa cumpere voturi si pentru el nu putea?

Parol,Udrea l-a lucrat cand a candidat la primarie.

Bai,Vasile Blaga ,daca taica-tau vindea branza,il stiu.

Daca ala-i taica-tau,cum a iesit un prostavan si un hot dintr-un om asa istet si cumsecade ?

Stolojan este un alt exemplu:

i-a distrus in mod ireversibil cariera politica,i-a furat in mod nedrept imaginea,capitalul politic.

Scapati,mai oameni buni,de Satan si tiitoarea sa!

Apropo,cu cine are Basea un copil?

Cu Boagiu?I-a umblat ala micu ,Sida la motor?

Nea Bebe cauta-i femeie neinceputa la baiat,ca Eba ii distruge copilaria.

Aia e muiere in toata regula ,vorba lui Vadim !

Udrea Elena este Talpa Iadului!

Basescu este insusi Scaraotchi-capetenia dracilor.

Scarbit de Basescu am scris catre:

US-President,Mister Barack Obama,

US-Vice President Mister Joe Biden,

prestigioaselor Washington Post,Il Messagero,The Guardian,The Independent si institutiilor UE

Am mai scris tuturor presedintilor europeni.

Asa sa stii betivan ratat-Basescu!

Scriu tot ce stiu si este adevarat pe internet sa te ataci tu .

Mor de el, e vax,cel putin se crede Ganditorul de la Hamangia sau Esop.

Esti varza mai ticalosule!

Mars la puscarie!Ia-o si pe Udrea!

I-a mai ramas un singur sustinator ,curva cu care face sex oral in biroul de la Cotroceni,Elena Udrea.

Idiota suna la Realitatea cu vocea pitigaita de atata vascozitati care ii astupa gatlejul criminal.

Huoooooooo,cuplu odios,Adolf Hitler si Eva Braun !

Cu astia nu putem sa ne comportam civilizat, trebuie sa ne comportam ca pe stadion cand ne fura arbitrul echipa de suflet.

Cu prietenie si devotiune pentru poporul roman ,

Florin MIHAI.

http://florinmihai.wordpress.com

http://dinscarbadebasescu.blogspot.com

http://my.barackobama.com/page/community/blog/florinmihai

1. Jaques Tati a avut o mare obsesie. Asfixiat de imbecilitatea afaceriştilor metropolitani, de parodia neagră a dezumanizării marxiste, de kitschul arhitectural al minimalismului sefeistic şi de distrugerea sistematică a grandioasei culturi franceze sub imperativul confortului tehnologizat (psihozele de prim rang ale Franţei anilor 50-60-70), Tati a vrut să demonstreze opiniei publice că, în esenţa lui, actul coabitării  - odată orientat numai pe sofismele mundane ale vieţii, adică pe vectorul consumerist - nu este altceva decât un asamblaj de automatisme ale stării de vid, un număr grotesc de circ hedonist. Altfel spus, existenţa ca o eternă paradă de bufoni nevricoşi.  

2. Tati nu oferă soluţii explicite, dictate mot-a-mot. El aduce la cunoştinţă. Telegidându-l pe Monsieur Hulot, antologicul Monsieur Hulot, irefutabilul Monsieur Hulot - personaj-spion, cetăţean picat din cer şi fanfaron cu vocaţia ridicolului - , Tati înregistrează la rece, detaliu cu detaliu, aspectele normale ale realităţii relaţiilor interumane, aşa cum se văd de afară, de deasupra labirintului, cu lupa neaburită de vreun interes apocaliptic.  Fără eufemisme. Fără scuze. Fără apologii. Fără lamentouri. Adică fără sisteme ale emoţiilor. Doar individul în forma unei bile de plastic rostogolindu-se din ţintă-n ţintă, ca la masa de Pinball: ping! TILT! ping! TILT! ping! TILT!

Dezvăluri cutremurătoare despre interesele criminale şi tehnicile de programare mentală din spatele companiei şi producţiilor Disney

Trofeul Anim’est 2009, acordat sambata seara, in Capitala, la cea de-a patra editie a celui mai important festival de film de animatie din Romania, a revenit scurtmetrajului olandez “The Phantom of The Cinema” (“Fantoma de la cinema”), regizat de olandezul Eric van Schaaik.
Distinctia pentru cel mai bun lungmetraj, oferita de Animax, a revenit filmului japonez “Piano no mori” (“Pianul din padure”), realizat in 2007 de Masayuki Kojima si receptat de juriu drept un „moment de emotie, surpriza si uimire”.
Vali Chincisan, regizorul “Copacului urban”, a fost marele castigator in competitia romaneasca, scurtmetrajul lui fiind rasplatit cu premiul pentru cel mai bun film romanesc al acestei editii de Anim’est, oferit de Centrul Cultural European al Sectorului 6.

“9″ e un film atat de mediocru incat nu e nici bun, nici rau. In acelasi timp, e dovada clara ca nu tot ce are un nume ca Tim Burton in spate este si un film memorabil.

Scenariul este unul atat de re-incalzit incat devine gretos: in viitor, oamenii construiesc un creier cibernetic, pe care il folosesc pentru a crea arme. In final, creierul ( numit The Machine in film ) se intoarce impotriva oamenilor, pe care ii masacreaza complet. Hello?! Terminator 1, 2, 3 si 4?! Matrix 1, 2 si 3?! I, Robot?! Chiar nu mai exista idei originale?

Tot ce se intampla in film e cliseu, personajele sunt cliseu, ce li se intampla e incredibil de previzibil, nu exista nicio miza personala, multe din actiunile personajelor din film, desi sunt previzibile, nu au niciun fel de justificare si se intampla pentru ca asa a vrut scenaristul.

Singura parte cu adevarat remarcabila a filmului este partea vizuala – ceva intre stilul obisnuit al lui Tim Burton si La cité des enfants perdus. Care, cinematografic vorbind, contribuie la atmosfera intr-un mod exceptional – constituind astfel poate singurul motiv pentru a vedea filmul, si singurul motiv pentru care ii dau nota pe care i-o dau.

Nota: 6/10

‘I am an eye. I am a mechanical eye. I, a machine, I am showing you a world, the likes of which only I can see.’

Het is een gevleugelde uitspraak van de legendarische Russische filmmaker Dziga Vertov. In de jaren twintig van de vorige eeuw kwam hij met het begrip Kino Eye op de proppen om de haast magische kracht van de camera te bestempelen. Met de ontwikkeling van de technologie is die camera vandaag de dag geen log bakbeest meer, zoals in Vertovs tijd. Integendeel: camera’s vliegen door sleutelgaten, glijden door hotelgangen, nemen hele films in één doorlopend shot op, en vervormen de wereld naar believen. Op deze blog, en in de Xi, wil ik meerdere keren een relatief onderbelichte film bestuderen om de keuzes en het stempel van de director of photography te achterhalen. Dit keer Andrew Dominiks moderne klassieker (en persoonlijke filmfavoriet) The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, met weergaloos camerawerk van de gelauwerde Roger Deakins.

Brad Pitt als Jesse James in "The Assassination..."

In de film met de belachelijk lange en opmerkelijk onthullende titel draait alles om Jesse James (gespeeld door Brad Pitt), een Amerikaanse outlaw in de tweede helft van de negentiende eeuw. James en zijn bende teisteren grote bankcorporaties en spoorwegnetwerken in hun niet-aflatende zoektocht naar geld. Onder de delinquenten in James’ bende bevinden zich de gebroeders Ford, waarvan de jongste, Robert (een magistrale rol van Casey Affleck), een bijzonder intense haat-liefdeverhouding met de bendeleider heeft. James’ paranoïde houding en onvoorspelbare karakter maken hem een moeilijk te peilen figuur. Hoewel dit zijn mythische, haast heroïsche status onder het volk ten goede komt, begint Robert, die er een niet zo stiekeme idolatrie voor James op nahoudt, zich meer en meer te ergeren aan de onkwetsbaarheid en arrogantie van de illustere bandiet. Uiteindelijk beginnen de zinderende spanningen tussen de twee mannen dergelijke hoogtes te bereiken dat de titelbelofte wel ingelost móet worden.

‘Zinderend’, ‘mythisch’, ‘intens’, ‘onvoorspelbaar’; het zijn allen trefwoorden die ook hun weerslag hebben gekend op de cinematografie van Roger Deakins. Deakins verdiende zijn sporen met films als The Shawshank Redemption en A Beautiful Mind. Hij verwierf grote roem door zijn haast onafgebroken samenwerking sinds 1991 met de gebroeders Coen (The Big Lebowski, No Country For Old Men) en als de nieuwe vaste cinematograaf van Sam Mendes (Jarhead, Revolutionary Road) sinds de dood van Conrad L. Hall. Deakins staat bekend om de kracht die hij uit minimalistische, zelfs eenvoudige shots weet te puren. Zelfs in het huidige digitale tijdperk zoekt Deakins de mogelijkheden van de camera en de belichting, van het ambacht. Zijn shots lijken vaak te ademen door de belangrijke mate waarin zij bijdragen aan de sfeer van de film. De sneeuwvlaktes in Fargo, de iets te fel verlichte gangen in Revolutionary Road, de dreigende luchten van No Country For Old Men; het is Deakins’ grote prestatie dat zijn cinematografie op zichzelf altijd bijzonder origineel en wonderschoon is, maar tegelijkertijd nooit de aandacht van het verhaal afleidt.

Pitt als James en het graan als, eh, het graan in "The Assassination..."

Eén van de meest treffende voorbeelden hiervan is Deakins’ werk aan The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford. De cinematograaf heeft gezocht naar een stilistische methode die recht doet aan de insteek en de visie van regisseur Andrew Dominik. Generisch gezien ligt Jesse James namelijk mijlenver buiten de gebaande paden; het is noch een typische biografie, noch een western, noch een avonturen- of actiefilm. De film is een psychologisch geladen, poëtische en contemplatieve bespiegeling van sterrenstatus in de negentiende eeuw – daarmee hevig knipogend naar de huidige situatie. Deze onalledaagse insteek vraagt om een ietwat ongewone manier om in beeld gebracht te worden.

Eén van de meest ingrijpende visuele methodes waar Deakins naar gegrepen heeft, is het gebruik van pinhole photography. Deze vorm van cameravoering is te vergelijken met de klassieke camera obscura zoals wij die kennen van zeventiende-eeuwse Nederlandse schildersmeesters. Hierbij wordt er geen gebruik gemaakt van een cameralens, maar van een dichte doosconstructie met een klein gaatje. Deze minuscule opening in de doos zorgt voor de focus van de camera. De randen van het beeld vervormen echter door het ontbreken van een helder afbakenende cameralens. Het effect is vergelijkbaar met kijken door de loop van een geweer of een hele smalle buis; je kunt maar naar één specifiek object of persoon kijken, een helder en scherp centrum. De rest van het gefilmde is vervormd en lijkt het beeld uit te glijden.

Pitt in stoel als James in stoel in "The Assassination..."

Deakins hanteert deze visuele stijl hoofdzakelijk in twee typen filmscènes. Aan de ene kant zien we deze visuele stijl, in combinatie met tergend trage track-ins, vaak terug in dialoogloze situaties waarin de aandacht bij het personage van Jesse James ligt. Dit zijn bijvoorbeeld scènes waarin Jesse rustig met een handeling en of buiten het huis bezig is, andere mensen met zijn ogen volgt, of in gedachten verzonken is. De innerlijke emoties en gedachten komen hier niet tot uiting middels dialoog. Daarom versterkt Deakins het woordeloze acteerwerk van de acteur in kwestie, in dit geval Brad Pitt, middels de toepassing van de pinholecamera. De vervormde randen en verzengende focus op het personage van Jesse verlenen deze scènes een subtiele dreiging, hoe rustiek en licht de desbetreffende scène ook moge zijn.

Daarnaast zien we ook vaak pinholeshots in niet-persoonsgebonden situaties, met name in dichterlijke, artistieke weergaven van het landschap, de omgeving en de lucht. Jesse James bevat een flinke hoeveelheid Van Sant-achtige shots van voorbijtrekkende wolken, ditmaal echter extra intrigerend gefilmd middels het gebruik van de pinholeconstructie. Wolken trekken voorbij met een alarmerende snelheid richting de vervormde wereld aan de rand van het beeld. Details in het landschap vallen plotsklaps met genadeloze precisie op. Ook de wereld om de personages heen lijkt te verglijden in de steeds duister wordende geestelijke staat van het hoofdpersonage.

Landschap, met daarin Casey Affleck te paard, in "The Assassination..."

Daarnaast speelt Deakins op bijzondere wijze met het licht. De meeste scènes met het personage van Casey Affleck, de jonge, onzekere Robert Ford, zijn opvallend goed belicht. Zelfs als we Robert in avondlijke scènes zien, is met name zijn gezicht altijd bijzonder goed te zien door Deakins belichtingsplan. De onschuld, naïviteit en jeugdigheid van het personage komen op die wijze sterk uit de verf; Roberts wereld is immers nog licht en stralend, gespeend van iedere duistere kanttekening. Aan het eind van de film, als de filmtitel zich voltrokken heeft, komt het personage lichttechnisch gezien in sterkere beeldcontrasten terecht. Zo bevat de laatste akte van de film een aantal scènes waarin Robert en zijn broer het leven van Jesse James naspelen in theaters. Hier valt op hoe óverbelicht Robert plotsklaps is, zeker in vergelijking tot het bedreigende duister waarin het theaterpubliek zich bevindt.

Casey Affleck in de briljante rol van Bob Ford in "The Assassination..."

Het personage van Jesse James wordt aan de andere kant veel vaker onder- dan overbelicht. In veel situaties zien we Jesse James niet duidelijk, of slechts zijn silhouet, zijn ogen of zijn contouren. In scènes die zich overdag afspelen, wordt vaak gespeeld met de kleuren waartegen Jesse James wordt afgezet. Treffend is bijvoorbeeld de manier waarop Jesse vaak tussen wuivende graanhalmen en andere bruintinten wordt afgeschilderd. Hierdoor versmelt zijn personage als het ware met de omgeving waar hij zich in bevindt, en dat geeft aan de outlaw weer een betekenis mee dat hij feitelijk altijd en overal aanwezig is. Jesse James lijkt immer alles te weten en iedereen te doorgronden, alsof hij inzoomt op individuen met de scherpte en precisie van een pinholecamera.

Pitt in het donker in "The Assassination...". Oh, en hij is Jesse James.

Tenslotte mag ik een van de cinematografische stokpaardjes uit deze film niet vergeten, een scène die ondergetekende ertoe bracht om The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford als casusfilm voor deze rubriek te nemen. In de eerste akte van de film is te zien hoe de bende van James zich opmaakt voor een grote, en tijdelijk laatste, treinroof. Op de bewuste avond volgt de camera hoe de bendeleden zich tussen de bomen naast het treinspoor verschuilen met hun lampen, terwijl James en zijn broers een blokkade op de rails voltooien. Uiteindelijk vraagt Jesse James aan zijn kornuiten om de lichten te doven. Het mysterieuze beeld van dansende, warme lichtbollen tussen de contouren van het bos vervaagt daardoor langzaam. De camera glijdt langzaam langs Jesse James naar voren.

Dan is het plotsklaps pikdonker in het beeld. En dat blijft het. Op de geluidsband is zacht gerommel in de verte te horen, een zwaar basgeluid dat langzaam maar zeker aan kracht wint. En dan, ineens, in het puntje van het scherm: een voortbewegend lichtje. Traag maar onherroepelijk schrijdt het lichtje richting de kijker. Het wordt groter en groter en belicht steeds meer van het gebied waar het doorheen laveert. De bomen doemen op, de treinrails en de wegversperring worden uitgetekend door het licht, de schimmen van de bendeleden worden zichtbaar. Het zware dondergeluid van de trein zwelt aan en plots stoot de trein tégen de camera aan, die achteruit met de trein mee glijdt. Terwijl de trein met piepende remmen zijn vaart mindert, stapt aan de rechterkant Jesse het beeld in. Hij gaat op de barricade staan, met zijn rug naar de camera, van voren belicht door de felle lamp van de trein.

The American hero: Jesse James/Brad Pitt in "The Assassination..."

En daar staat hij. Een crimineel van mythische proporties, een ambigue en onpeilbare schurk met een heldenstatus. De American hero van de bandeloze negentiende eeuw. Eén beeld, perfect belicht, omkadert en gevat door Roger Deakins, een held van de moderne filmcamera. Dát is cinematografie.

Dit artikel is, in een licht aangepaste versie, oorspronkelijk geschreven voor Xi, jrg. 18, nr. 1.

Ma, eu cand eram mica, era sarbatoare cand ma duceam la cinema. Mai precis cand ma ducea Alex la cinema. Sau cand ne ducea taica-miu pe amandoi la cinema cand eram mai fragezei amandoi. Ma imbracam frumos, imi luam bluzita calcata, pantofiorii ii stergea tot taica-miu saracu, posetuta ( goala ca pe vremea aia nu aveam ce portofele burdusite de chitante si bonuri sa bag in ele iar telefoane ioc nu doar la mine ) si imi prindeam in clesti un zambet tamp pe fata in drum spre marele ecran de panza. Cel mai tare mi se parea insa tot cand ma duceam la Cinema Albatros in Mamaia. Ieseam de acolo plina de piscaturi de tantari, dar simteam briza in fata atunci cand eroul se apropia de mine iar eu imi imaginam ca-mi sufla in frunte a drag. Uitai de tot, si de scandura de scaun care iti intra in cur, si de semintele de ti le scuipa in ceafa ceafa-lata ala din spatele tau. Aproape respirai acelasi aer cu Jeff Goldblum in jurassic.

In Bucuresti oferta era coplesitor de variata. Corso, Scala, Patria, Bucuresti,…o multime de sali, un singur tel comun : satisfacerea nevoii de imagini miscatoare impuscate pe un cearceaf. Si eram toti gura-casca ce n-aveam altceva mai de soi de facut decat sa ne scoatem unii pe altii in oras ” la film “. Nu conta ca boxele pârâiau, se rasfira buretele din scaune, pe jos era covorul de jeg peste covorul initial mult mai moale si mai lipicios, trebuia doar sa te asiguri ca te asezi drept in buricul salii unde sunt scaunele cu vizibilitate de nota 10, ca nu-i nimeni pe randul din fata si sa iti trantesti fara nici o grija pe lumea asta ciolanele pe spatarul din fata, sau, daca erai un personaj mai timid, pe mai modestul spatiu dintre doua scaune. Pepsiul cu floricelele erau sfinte iar, din cand in cand, nu strica sa ai pernuta la tine.

Mergeai la fix pentru ca se stia din timp ce-a fost, ce e acu si ce urmeaza sa vina. Odata ajuns la cinema dadeai cu banul in fata a doua postere din vitrina ( asta daca mergeai doar asa, de chestie ). Adevaratii cunoscatori isi pandeau filmul cu lunile inainte cat ii lua unei pelicule amarate sa traverseze oceanul. Si mai intotdeauna era aia in care se vad deasupra microfoanele cu blanita de şinşila exact intre personagiile in tensiune sexuala. Nu ne suparam rau si treceam si peste asta. Nici cand sarea banda nu era drama. Asteptai cuminte o juma de ora pana venea tanti de matura pe jos sa-i dea una dupa ceafa proiectorului si totul revenea la normal.

Asa au trecut ani si filme peste noi. Tin minte ca a fost un moment de cumpana atunci cand s-a introdus la cinemaul cel mai cel din oras, Patria, dolby surroundul. In mintea mea de copil ma chinuiam sa-mi explic cum vine schema cu sunetul de te ia cu imprejurul. In momentul in care l-am auzit pe velociraptor cum ma alearga insistent m-am prins. M-am pisat pe mine de frica, dar am inteles perfect. Dar n-a fost destul. Cu timpul salile au fost din ce in ce mai goale pana am ajuns sa vad un film eu cu frati-miu si inca un nene doua randuri mai in fata. Macar vara era mai racoare inauntru iar uneori, cu putin noroc, iarna bagau caldura. Treptat s-au inchis aproape toate, Patria mai are putin si se transforma in carciuma, iar restul care inca mai supravietuiesc o fac pe seama prostitutiei. Ah, nu fugiti cu gandul aiurea, pur si simplu se inchiriaza cu ora la diferite intruniri de secte. Stiu sigur pentru ca am nimerit intamplator cu Dl. Meritoriu in plina actiune a uneia. Noi ne dadeam coate sus de la balcon, chicotind si hahaindu-ne in timp ce jos lumea o ardea in epifanii. Dar mai ales intarziind rularea filmului cu o juma de ora pretioasa.

O singura data am fost la mall la film. Tot cu frati-miu. Era abia inmugurirea ideii de mall la noi cand inca se ducea lumea ca la urs manata de curiozitate, nu de exces de autosuficienta. M-am trezit in fata cu mai mult decat un singur ghiseu cu o tanti de abia o vad ca are scaunul prea jos cum eram eu obisnuita. Eram ca in gara acolo. Sus nu intelegeam nimica din orele si titlurile si programarile lor, jos nu stiam care e coada la care sa ma asez, nu-mi inspira nimic incredere si eram derutata complet de un ecosistem ce nu se mula pe pielea mea tabacita pe scaunele cinematografelor comuniste. Intr-un final m-a descurcat Alex si m-a impins inspre un culoar ce m-a dus intr-o sufragerie. Pe bune. Zici ca asezase o cucoana scaunele de la masa in 3, hai maxim 4 randuri in fata cearceafului. Eu, obisnuita cu libertatea, aerul ce forma curenti, crivati si norisori in salile alea serioase, incercam un vag tremur de claustrofobie. Asa ca m-am foit juma de film uitandu-ma ba in dreapta ba in stanga, pana cand, intr-un final am adormit bustean. Ah, da, faza cu adormitul ar putea fi de la faptul ca nu ma uitam cu mult interes la Matrix 2.

De atunci n-am mai calcat in mall-uri incapatanandu-ma sa raman ignoranta, fara sa banuiesc ca intre timp oferta se va diversifica la cote alarmante. Mai deunazi mi-a trecut prin cap sa rasfoiesc virtual sfantul sapte seri. Mi-am dat palme de ce-am vazut. Eram deja pierduta intre cinema light, cityplex, movieplex, starplex, multiplex, drive in, din 3d, 4d,… Ca iti futi niste plastice pe nas si ii vezi pe aia in 3-lati-lungiti-D nu mi se pare mare schema. Intinzi mana s-o pui pe ei si ia-i de unde nu-s. Deja de la 4D in sus te pisca, te ciupeste, iti toarna apa in cap, te zgâlţâie de te ia mama dracu. S-ar parea ca se opresc pe la 6D, totusi, dar, vorba lu’ Alex, pentru 7D iti mai trage unu o basina si gata, esti in mijlocul actiunii. Si nici  sa nu incercati sa ma trageti de limba ca acu incep sa torn injuraturi despre cat de al naibii de scumpe sunt. Ca saraceste saracu baiat daca te scoate la film, plus popcornu, plus sucu plus inghetata de dupa film. Daca vrei sa-l iei tare de la inceput, n-ai decat, dar sa nu te mire daca te injura apoi ca nu l-ai prins macar in ziua de salariu.

Ma iertati, dar eu zic pas la toata desfasurarea asta de forte intru entertainment. Prefer varianta patentata, preistorica, veche, antica si de demult. Asa sunt eu, de moda veche, dar sanatoasa. Si, mai ales pentru cunoscatori, recomand cu caldura Cinemateca.