De laatste jaren zien we meer en meer dat de consumentenbescherming ervoor zorgt dat de contractvrijheid in het overeenkomstenrecht aangevallen wordt. Van contractuele autonomie kunnen we al lang niet meer spreken, meer en meer contracten zijn op voorhand al helemaal opgesteld (inclusief de kleine lettertjes). Als consument hoef je maar een handtekening te zetten, of gewoon het goed te betalen en het contract nemen zoals het is.

Uiteraard moeten we hier realistisch in zijn: de gemiddelde consument is helemaal niet in staat om te discussiëren over juridische fratsen, anderen nemen er gewoon de tijd niet voor en de meesten zijn al helemaal niet bereid om een raadsman te betalen (als ze dat al zouden kunnen). De kostprijs van deskundige juridische begeleiding is dermate hoog dat dit enkel weggelegd is voor de meer dan begoede burger in ons land.

Om die burger dan ook beter te beschermen, nog voor het kwaad geschied is, komen er dan wetten tot stand zoals de wet betreffende de handelspraktijken, de voorlichting en bescherming van de consument (ook wel WHPC genoemd). Heel wat bedingen en praktijken zijn hierdoor wettelijk verboden.

Maar daar wringt het schoentje nu… Stel dat een verkoper jou als consument een jaar garantie geeft. Na een jaar en een paar maanden begeeft het goed het. Jij snort (als je al zover gaat) snel het bewijsje op en ontdekt dat je garantietermijn verstreken is. Fout! Europa bepaalt immers dat je minstens twee jaar garantie moet krijgen. Maar sta hier als consument maar eens recht genoeg in je schoenen om van je oren te gaan maken! En de bescherming gaat nog iets verder: gaat het goed kapot binnen de 6 maanden na aankoop, dan ligt de bewijslast bij de verkoper. Híj moet dan aantonen dat je als consument het goed oneigenlijk hebt gebruikt, en indien dat niet het geval is moet hij het goed repareren of vervangen.

Ondanks de wetgeving die een zeer goede doelstelling nastreeft, moet ik in mijn omgeving vaak vaststellen dat de niet-juridisch geschoolde consument (en dat zijn er uiteraard wel wat) zich zeer vaak laat bedotten waar hij bij staat. En dan heb ik het niet over één of ander kneusje dat over zich laat lopen…

“nemo censetur ignorare legem”

Iedereen wordt geacht de wet te kennen, althans een algemeen rechtsbeginsel. Maar ben je als consument in staat om alle finesses van de wet uit te pluizen? Om, wanneer je in het zak gezet wordt, de wet erop na te lezen, laat staan begrijpen? Er zijn een heel aantal juridische facts die ik nooit uit het oog verlies, maar waarvan ik in mijn omgeving al gezien heb dat het misloopt:

• wanneer je een overeenkomst maakt tussen partijen (“een onderhandse akte”), zorg je ervoor dat er evenveel contracten zijn als er partijen zijn én dat iedereen een overeenkomst heeft die door alle partijen gehandtekend is.
• wanneer je één jaar garantie hebt gekregen, dwing je er twee af, dit recht heb je bij wet. wanneer de verkoper dit niet kan geven omwille van het feit dat de producent dit niet wil, is het aan de verkoper om een regresvordering in te stellen, maar dat is nooit ofte nimmer het probleem van de consument.
• wanneer je iets achterlaat om te herstellen bij de verkoper (onder garantie of niet, dat maakt niet uit), zorg je ervoor dat je een schriftelijk bewijs hebt van wat je hebt achtergelaten.

Dit laatste is de rechtstreekse, maar lang niet de enige aanleiding voor het schrijven van dit opiniestukje. Mijn vriend stapte enkele maanden geleden met zijn (heel duur) horloge naar de aanvankelijke verkoper. Het bandje was kapot en men zou een nieuw bandje bestellen. Omdat het horloge niet meer gedragen kon worden, werd het daar achtergelaten. Enkele maanden gaan voorbij zonder reactie van de verkoper en wanneer mijn vriend uiteindelijk beslist dat het welletjes is geweest en hij gewoon zijn horloge terug wil (kapot of niet), barst de bom: de verkoper is de horloge “kwijt”. Het is te zeggen, hij beweert opeens dat dat “niet de manier van werken is om horloges in bewaring te nemen”. En voilà, op het bonnetje stond alleen een vermelding van het bandje (met een betaald voorschot van €10) maar niets van het horloge. Mijn vriend is 110% zeker en de verkoper (die het duidelijk bij het verkeerde eind heeft) “zal nog eens zoeken nadat hij van de producent een afbeelding heeft verkregen om zeker te zijn naar waar hij op zoek is”, maar nogmaals het is “niet de manier van werken om horloges in bewaring te nemen”.

Ik wil graag als afsluiter nog even pleiten voor iets waar ik al heel lang achter sta: gedurende een paar jaar in het middelbaar een algemeen vak verbintenissenrecht met een link naar het bijzondere overeenkomstenrecht. Meer bepaald de basis van een contract (hoe sluit je dit af, wat ben je verplicht, wat doe je bij niet-naleving?) en dan meer specifiek een aantal contracten waarmee we allemaal te maken krijgen: koop, huur en dienstenovereenkomsten (aanneming, bewaargeving, lastgeving). Voor een ASO is dit absoluut haalbaar, maar ook in de andere richtingen van het secundair onderwijs is dit wat mij betreft onontbeerlijk. Ik hoop dat dit er ooit van komt en dat er op die manier voor gezorgd wordt dat de drempel met “de wet” iets lager wordt, dat je als consument beter je rechten kent en dat je recht in je schoenen kan staan bij een dispuut…

Men doet soms smalend over de consumentenbescherming, “ocharme, de consument”, maar wat mij betreft kan deze bescherming gerust wel wat beter. Het kan niet dat je als consument in de maatschappij onderworpen bent aan de grillen van de verkoper waarmee je een overeenkomst aangaat!

]]> http://bobduynstee.wordpress.com/2009/11/07/hand-in-hand/ Sat, 07 Nov 2009 15:57:11 +0000 Bob Duynstee http://bobduynstee.wordpress.com/2009/11/07/hand-in-hand/

Er wordt op dit moment veel verwacht van onze overheid. Misschien teveel. Maar dat komt omdat er afgelopen twintig jaar heel veel werd verwacht van de markt. Misschien teveel. Voor verdere liberalisering en marktwerking krijgt in Den Haag niemand nog de handen op elkaar. En in Brussel kan even geen commissaris de Lissabon Agenda (flexibilisering arbeidsmarkt naar Amerikaanse snit) vinden. Europa, inclusief Nederland, lijkt het geloof in marktwerking en deregulering te hebben verloren.

Er zijn volgens vooraanstaande economen nog wel sectoren waar prestatiecontracten en productiequota geen kwaad kunnen, zoals in het hoger onderwijs en de woningmarkt. Maar je hoeft geen helderziende te zijn om te voorspellen dat dit kabinet het publieke belang niet snel meer uitlevert aan de markt. Het verschil tussen efficiëntie en effectiviteit is vaker een praathuis zonder uitgang gebleken. Op kritische factoren als prijs en kwaliteit bekruipt de consument in elk geval het gevoel dat hij door de overheid met zijn marktwerking het bos in is gestuurd, waar hij het verder maar voor het uitzoeken heeft: zie bijvoorbeeld de Amsterdamse taximarkt.

Misschien is de PPS dan een mooi referentiemodel voor de toekomst: de efficiëntie van de markt, de objectieven van de overheid. Een model dus waarbij MVO en verlicht eigenbelang hand in hand gaan. Om het in één lange zin te zeggen: een optimum, waarbij een zelfbewuste overheid ondernemingen stimuleert om met een duurzaam rendement op een duurzame wijze die duurzame producten op de markt te brengen waar een kritische consument bereid voor is een faire prijs te betalen.

Het slechte nieuws is natuurlijk dat we een volgende vastloper niet kunnen voorkomen. Af en toe uitglijden over een bananenschil hoort bij de ontwikkelingsgeschiedenis van de homo economicus. We hebben al acht eeuwen financiële crises. Het zit ingebakken in de markteconomie. Innovatie is de drijver van de groei, maar we overdrijven. Na een eerste reële groei, worden we euforisch en denken dat de wereld definitief veranderd is, dat er een ‘nieuwe economie’ zal ontstaan. En die verbeelding gaat met ons aan de haal. En die kan er mee aan de haal gaan omdat risicomodellen nooit het hele plaatje laten zien. In modellen zou de meest onwaarschijnlijke 1 procent op de curve in het risicomanagement meer aandacht verdienen dan de 99 meest waarschijnlijke procenten. Maar dat gebeurt natuurlijk niet, waardoor managers, handelaren, fondsbeheerders en consumenten er na verloop van tijd op gaan rekenen dat het steeds gaat zoals het ging: omhoog. De mens is ongeneeslijk optimistisch. Dat is geen oordeel, laat staan een veroordeling. Slechts een constatering. Voorkomen mag dan wel beter zijn dan genezen, maar dan moeten we wel eerst accepteren dat we wat mankeren. En dat zal niet snel gebeuren. En daarom vinden we als calculerende burgers de premie (investering) voor een verzekering (bijvoorbeeld dijkverhoging) weggegooid geld zolang niet onomstotelijk vaststaat dat zich het risico (overstroming) ook openbaart (1953). Kortom: het verhaal van de wal en het schip, het kalf en de put en de kruik die te water gaat tot ie barst. Met zoveel waterbeeldspraak zouden we beter moeten weten.

De mens als energetische verbinding en intelligent systeem tegelijkertijd

Ik keek naar een presentatie van Kevin Kelly over de The World Wide Web waarin hij sprak over dat nog geen 5000 dagen geleden het internet zijn intrede deed. Een amber of blauwgroen scherm waar niet veel meer dan een eenvoudige email mee te verzenden was. Toen was er al elektriciteit, er waren computers en mobiele telefoons. Zelfs de maan werd al bezocht. Een revolutie was het; achter je bureau online zijn. Geen papier meer, zelfs geen postzegel meer nodig om mondiaal in verbinding te staan. Het @ werd begrepen. Anno 2007 waren er wereldwijd meer dan 1 miljard computers en bij benadering 100 biljoen clicks per dag! Bijna niet meer voor te stellen.

De wereld is in beweging. Een grote groep mensen wil op een constructieve wijze deelnemen aan deze bewegingen, veranderingen. Steve Rother zei het mooi: “Sommige mensen trekken ‘luid’ de aandacht en anderen creëren ‘stilletjes’  de ontwikkeling die de daadwerkelijke verandering binnenleidt. Wanneer je werkelijk de magie van de verandering wilt zien let dan op de ‘stille hand’ van de goochelaar. Dan ‘zie’ je dat niet de luidruchtige mensen maar juist de op de achtergrond aanwezige mensen de werkelijk veranderingen vormgeven”. Daarnaast zijn er de zogenaamde nerds die 24 uur per dag in hoog tempo software bouwen. Ook hen hoor je niet. Zij werken of communiceren via eigen platforms in een eigen taal, in een eigen wereld. Zij laten ons, de samenleving, deelnemen aan alles wat aangeboden wordt.

Dus wanneer je je ogen niet opent voltrekt de wereld zich in no time en sta je als consument machteloos aan de zijlijn. Dit geldt voor iedereen. Alle ouders en kinderen, werkgevers en werknemers. Politici, professionals, studenten en ondernemers. Noem maar op, iedereen.

Als wij, en dan bedoel ik iedereen in onze samenleving, niet deelnemen aan de snelheid van verandering en geen besluiten zullen nemen over belangrijke issues doen onze (indigo) kinderen dat binnenkort wel. Zij kennen weinig angst en zijn van nature al en meer verbonden met zelfdenkende en zelfsturende integrale systemen. Een kind experimenteert vanzelf wanneer het toetsen, knoppen of een aanraakscherm ziet. Dat een kind van zijn ouders niet overal aan mag komen is dan jammer. Ze doen het toch, vaker en morgen als een voorbeeld voor de oudere. Gisteren was het fijn wanneer je een slim neefje of nichtje had voor de installatie van je laptop. Morgen vraag je ieder kind of het je wil helpen bij het aanraken van schermen zoals TomTom en andere systemen nu al reeds laten zien.

Worden de chips in een computer binnenkort van biologisch materiaal, van plasma, gemaakt? Of is dat nu een te grote denkstap? Herkent dit materiaal ons daar waar we zijn en wat we doen? Zijn wij dan steeds en overal te traceren niet alleen  via onze gsm, gps en onze chip op wielen maar ook via bijvoorbeeld de zolen van onze schoenen? Vinden wij dat al heel normaal worden? En wat vinden we van de integrale combinatie en communicatie van dat geheel? Zijn dan vervolgens alle documenten als paspoort, rijbewijs en andere ‘papieren’ nog wel nodig? Is intelligentie overdraagbaar aan de systemen en zijn intelligente systemen zelfvoedend en zelfontwikkelend? Is de reeks van aangesloten computers en servers, momenteel al meer dan 1 miljard, al een alomvattend Global netwerk wat zo fijnmazig en interactief is dat het ons binnenkort werkelijk leidt naar nieuwe vormen van wetenschappen, zoals ‘Melatron; De leer van het Licht’, of de leer dat het  ‘Fiber optics’ zijn zonder transmissiekabel wat wij bestuderen (glasvezeltechnologie maakt gebruik van licht voor het uitvoeren van digitale signalen via optische kabels (dunne glasdraden gemaakt van optisch zuiver glas)). Ontstaat er dan een netwerk van verbindingen van biologie en technologie? Heet dat dan Triologie? Is water door het te laden met het licht uit het Global Netwerk in zichzelf dan niet al energie?

Zijn al onze media niet volledig te integreren en daardoor niet meer van elkaar te scheiden? Kijken we dan nog wel televisie, luisteren wij nog naar de radio, kennen we nog Cd’s, hebben wij nog wel een of meerdere laptops in huis? Zal alle leven Real-time wereldwijd te volgen én te beleven zijn, tegelijkertijd? Wordt een gebeurtenis direct via meerdere vormen zoals  You Tube volgbaar? Krijg jij een signaal voor informatie of nieuws dat jij nodig hebt op dat moment? Is dat dan dé of een kwantumsprong? Zijn dat de veranderende paradigma’s? Is dat het poliparadigmatisch denken?

Zou dat dan ook een veranderend bewustzijn kunnen inhouden? Worden onze jonge kinderen nu al met geheel andere denk en belevingswijzen ingericht door wat ze in hun jonge leven al allemaal tegen komen? Gaat het zo snel?

Zijn het dus onze kinderen die alle oude systemen uit de 20^ste eeuw definitief omverwerpen?

Doen ze dat dan op een constructieve wijze door toe te voegen vanuit een liefdevolle, waarden toevoegende samenleving én ook op een destructieve wijze door aan te geven dat pijngrenzen en slaap verlegd kunnen worden middels chemische middelen met als gevolg dat  daardoor een ontwrichting van het huidige maatschappelijke bestel plaats zal vinden?

We zien een dergelijke ontwrichting al in de huidige en gevestigde politiek. Is het toenemende agitatieniveau en het geweld tussen en onder mensen een significant signaal van maatschappelijke en sociale ontwrichting? Uit een onderzoek van de UN, Study Violence against childeren, blijkt dat in 2006, 275 miljoen kinderen over de gehele wereld getuige zijn van huiselijk geweld (Bron: Movisie).

In Nederland zijn in 2007 in totaal in alle politieregio’s in Nederland bijna 65.000 incidenten huiselijk geweld geregistreerd, een toename van 3% vergeleken met 2006. Naar schatting wordt 10-12% van de incidenten bij de politie gemeld, dus de daadwerkelijke omvang is vele malen groter. Geweld van kinderen naar ouderen schijnt sterk toe te nemen. En wat dacht je van gewelddadig gedrag in en buiten stadions, festivals, in het verkeer maar ook in de formats van veel televisieprogramma’s.

Aan de andere kant  wordt ook en in toenemende mate duidelijk dat mensen behoefte hebben aan rust, veiligheid, rechtvaardigheid, warmte, gezelligheid en liefde. Zou het nieuwe ‘netwerk’ mensen helpen om zichzelf meer te begrijpen en daardoor te geleiden? Zou er meer rust zijn wanneer juist duidelijk wordt waar de mens zich aan te houden heeft? Zou dat mogelijk grote groepen naar elkaar brengen en verbinden in gedeelde waarden?

Wanneer we allemaal duidelijk kunnen zien dat wij door eigen toe doen de wereld kunnen beïnvloeden, zou dat helpen?

In de 20^ste eeuw zagen we de beweging van Elektriciteit  -> Telefoon àcomputer -> Internet -> Netwerken ->

En in de 21^ste eeuw bewegen we naar Collectiviteit -> Eenheidsbewustzijn -> Licht -> ……

Licht is van oudsher al een intrigerende term en verbonden aan energie. Hebben wij in onze taal immers niet vreselijk veel begrippen, citaten en gezegden of spreekwoorden en metaforen over het licht en ‘Het Licht’?

En zullen die nieuwe Netwerken (lees een fijnmazig elektrisch met informatie geladen net) ons  energie en collectief, constructief en coherent Licht bieden? Zullen dit dus letterlijk ‘Lichtnetwerken’ zijn?

Zullen die Lichtnetwerken ook ‘Lichtwerkers’ hebben? De nieuwe werkers in onze wereld? Mensen die op een duidelijke, transparantie, eerlijke, helpende en integere wijze waarden toevoegen aan onze samenleving? Mensen die onze samenleving naar de volgende fase brengen? Zou dat ook parallel kunnen gaan met de technologische ontwikkelingen? Zou de onrust ontstaan en geculmineerd in de huidige wereldwijde situatie, die wij crises noemen, juist niet heel vruchtbaar kunnen zijn voor totaal andere ontwikkelingen in onze inmiddels mondiale en door het Global Netwerk verbonden samenleving?

Zou het dan voorstelbaar zijn dat die Lichtwerker ook een spirituele deelnemer is aan het alomvattende Wereldnetwerk? Een meer dan 3-dimensionale wereld? Of een inter-dimensionale wereld? In die veronderstelling, natuurlijk volledig Out of the box-denkend, zou er dan ook een HeelalNet kunnen ontstaan?

Op vele plaatsen in onze aarde zijn vele vormen van kristallen opgeslagen in aardlagen. Van edelstenen tot mineralen en zouten. Deze vertegenwoordigen kracht, energie. Wanneer we het Out of de box-denken voortzetten, zou het dan zo kunnen zijn dat onze planeet  in dat denken zoveel Netwerkenergie af  geeft dat wij in de lijn van de Kristalenergie weer opnieuw energie afgeven waar ook weer opnieuw door gecommuniceerd wordt? Dat zou dé evolutie in een gigantische versnelling kunnen brengen. Wanneer de tektonische platen van onze aardbol, die van nature al kristallijnig (bijvoorbeeld het kwartskristal dat voor precisie  in horloges zorgt) zijn in samenhang worden gebracht met het intelligente en in toenemende mate zelfredenerende netwerk rondom onze aarde, dan zouden we komen tot Bioplasma interfaces  (een grondstof van levende organismen die intelligent met elkaar kunnen communiceren).

Dit zou mogelijk  herstel van het aardmagnetisch veld tot gevolg hebben, waardoor belastende straling en velden voor de aarde worden afgevoerd of omgezet worden tot bruikbare energie.

Wat zal er in de komende 5000 dagen gaan gebeuren en waarom zijn daar momenteel zoveel mensen mee bezig? Wow, wat een snelheid; energiek, energetisch én intelligent tegelijkertijd! Dit zal het Nieuwe Ondernemen sterk gaan beïnvloeden.

Loet Schoonhoven

Management Coach

Op mijn Hyves-account lijkt het steeds stiller te worden. De rubriek wie-wat-waar wordt steeds minder goed bijgehouden door mijn vrienden. Nieuwe foto’s, blogs en video’s worden steeds minder online gezet. En dan nog het meest schrijnende symptoom – ik krijg steeds minder krabbels. Soms gaat er meer dan een week voorbij zonder een krabbel, een angstaanjagende periode van stilte waarin er niets te horen is dan het gezoem van mijn computer. “Waar is iedereen?” vroeg ik me laatst af. Inmiddels weet ik het antwoord.

Ze zeggen dat het de vormgeving is, de strakke, heldere lijn die voor iedereen hetzelfde is, waardoor het geheel er overzichtelijk en veilig uitziet. Ze zeggen dat het komt door de internationale allure: iedereen die ooit heeft gereisd vindt er zijn buitenlandse vrienden of exotische liefdesavonturen weer terug. Ze zeggen dat het komt door de betere functionaliteit: het ontwerp van het platform is zo ingenieus dat gebruikers maar blijven reageren, zodat gesprekken dagenlang kunnen voortduren. Wat de precieze reden ook is – iedereen zit op Facebook.

Jazz

Zodra ik uitlog op Hyves en inlog op Facebook voel ik iets aanzwellen dat lijkt op het geluid van een stampvol café, maar het is geen geluid, het is de visualisatie van activiteit. Het is buzz, het is jazz, het is het gonzen van reacties en berichten, het opladen van nieuwe video’s, foto’s en hyperlinks. Het is de opwinding van een sociale gemeenschap anno 2009 (zowel Hyves als Facebook zijn in 2004 opgericht), honderden mensen die metropolen of jungles bewonen, maar elkaar via internet op de hoogte houden van zielenroerselen en hersenspinsels, wetenswaardigheden en nieuwsfeiten.

Mensen die een paar jaar geleden nog een eed zwoeren dat ze zich nooit zouden overgeven aan het voyeurisme en exhibitionisme van een sociale netwerksite, zijn toch gevallen voor de verlokkingen van Facebook. Internetcynici, netwerkcriticasters en digibeten gaan overstag voor een sociaal medium met de universele aantrekkingskracht van Apple of Coca-Cola. Zelfs de creatieve avant-garde, die zich voorheen alleen op MySpace ophield, is nu op Facebook te vinden. Dat wil veel zeggen, want het snobisme van bepaalde groepen en subculturen kan dodelijk zijn voor de populariteit van een medium.

Leegstromend café

En zo beland ik, net als in het echte leven, al snel van een leegstromend café in het café dat maar steeds drukker lijkt te worden. Mijn activiteit op Hyves neemt langzaam af, terwijl ik steeds actiever begin te worden op Facebook. Steeds meer Hyves-vrienden nemen op dramatische manier afscheid en kondigen trots aan dat ze voortaan alleen nog op Facebook te vinden zijn. Ik ben benieuwd of Hyves erin slaagt op tijd het tij te keren.

Het gaat natuurlijk om een zuiver particuliere ervaring, uit een overzicht op de site van Yme Bosma (werkzaam voor Hyves), opgesteld naar aanleiding van Comscore-cijfers over het gebruik van social media, blijkt hoe de verhoudingen numeriek verdeeld zijn. Zo is het aantal pageviews van Facebook in de periode december 2008 – juli 2009 gegroeid met 118,60%, Hyves groeide in die periode maar met 64,05%. Hyves heeft in Nederland echter nog steeds de meeste leden, namelijk ruim 9 miljoen, de meeste naamsbekendheid en gebruikers die actiever zijn dan die van Facebook, ook in vergelijking met de gebruikers in de Verenigde Staten.

Er lijkt dus nog geen sprake van groot alarm voor Hyves, maar het is wellicht een teken aan de wand dat Raymond Spanjar van Hyves inmiddels ook mijn Facebook-vriend is geworden…

bron: Maurice Seleky van Coebergh Communicatie en PR

De Resistance Tour heeft als doel om mensen anders te laten denken en doen over het gebruik van tabak. Hierin moet verder worden gekeken dan algemeen bekende gezondsheidsrisico`s. De focus ligt op het aanspreken van tabaksfabrikanten en de manier van het vermarkten van hun producten, waarbij de consument uiteindelijk verslaafd raakt.

Tijdens de tour worden bezoeker met behulp van Bluetooth Marketing en SMS Marketing interactief en mobiel benaderd om bewustwording te realiseren. Behalve bewustwording wordt ook exclusief DJ materiaal verstuurd naar mobiele telefoons.

De Resistance Tour  is een Europese tour met DJ Wool, Arveene en andere speciale gasten.
In de maanden augustus, september en oktober 2009 doet de tour Dublin (Ierland), Malmo (Zweden), Warschau (Polen), Berlijn (Duitsland) en Rotterdam aan in de grotere clubs van Europa. Toegang tot de club is gratis.

Het evenement in Factor 10 in Rotterdam vindt plaats op 3 oktober 2009. De mobile marketing diensten tijdens het evenement worden mogelijk gemaakt met behulp van ProSurve.

Op bezoek bij schoonmama spotte ik afgelopen week een oude Seasons van Feb 2009. Hoewel het blad naar mijn verwachting vol zou staan met decoratieve pompoenen en chique laarzen naast voordeuren van eigenhandige opgeknapte boerderijen in pittoresk landelijke omgeving, stonden er ook meerdere artikeltjes in die aan mijn werk relateren. Zoals een kleine reportage over een aantal biologische boeren (p34), de rubriek “Platteland” met een leuke anecdote over het ontstaan van het kaasje Le Petit Doruvael (p188), en de kennelijk vaste rubriek “Boerenbericht – Nieuws van boeren van nu die zich inzetten voor het behoud van het platteland” (p63). In die laatste rubriek is Gert-Jan Lagerweij uit Buurmalsen aan het woord.

Verkoop aan huis efficiënter

Gert-Jan en zijn vrouw Anita runnen een kippenboerderij met scharrelkippen. Moeilijk om te runnen, naast een gezin en een baan buitenshuis. Verkoop aan huis leek hen wel wat, maar:

De meeste mensen die op de boerderij komen houden wel van een praatje. Dat is heel gezellig, maar je kunt moeilijk een halfuur uittrekken om een doosje eieren te verkopen.

Lagerweij ging daarom opzoek naar een automaat om, gevuld met verse eieren, langs de weg te zetten voor rechtstreekse verkoop aan consumenten. De machine moest groot genoeg zijn om veel doosjes eieren te kunnen bevatten, anders zou het bijvullen van de machine hen alsnog te veel werk kosten en te weinig rendement opleveren.

Voorjaar 2008 startte een aspergeteler uit de buurt van Rotterdam (afgaande op Google zal dat Verhoeven uit Cromvoirt zijn) met de verkoop van asperges per automaat. Middels een type machine dat precies voldeed aan de wensen van Lagerweij. En zo stond kort daarna aan de Rijksstraatweg tussen Culemborg en Geldermalsen een mooie eier-automaat, met doosjes van 10 eieren voor 1 euro. Verkoop, nog geen jaar later: tweehonderd doosjes per dag doordeweeks en in het weekend nog meer. Tijd voor een tweede machine, aldus Lagerweij. (Hier leest u ongeveer hetzelfde verhaal na in de Gelderlander van 15 juli 2008, en in Wegener’s Weekkrant van 30 juli 2008.)

Automatisering

Sinds vorig jaar zijn er al vele boeren die een eigen automaat hebben aangeschaft. Vooral automaten voor eieren. Mogelijk komt dit ook door de marketing van Jaski, een bedrijf uit Barneveld, dat automaten aan de man brengt, en ook actief “eierautomaten en andere boerderijautomaten“ (met houten ombouw) verkoopt onder boeren? Mooi gat in de markt, zo blijkt. Voor de leverancier van automaten dan in elk geval. Omdat de machine een stuk kleiner is dan degene die door Lagerweij wordt gebruikt kost het bijvullen nog erg veel tijd.

Google vertelt me verder dat bijvoorbeeld op de Hoeve Mostert in het Limburgse Teuven (net buiten NL) men ook al sinds 2008 boter en streekproducten rechtstreeks uit een automaat kon kopen – naast verse melk voor in je zelf meegebrachte kannetje. Vooral voor gasten van de vakantieverblijven op het terrein van de hoeve, aan het artikeltje hier te lezen.

Kopen bij de boer

Hoewel ik het allemaal erg leuke voorbeelden vind, en ook zeker het nut er van inzie voor de consument (verser producten uit eigen omgeving), vraag ik me af: Wat is de motivatie van boeren om aan huis te verkopen? Ik dacht dat dit vooral de link met de consument was. Het toegankelijk maken van je bedrijf. Laten zien wat je doet om de mensen dagelijks van eten te voorzien. Als dat klopt, neem je daar dan niet een heel stuk van weg op het moment dat je al langs de weg een automaat neerzet, waar mensen niet eens van hun fiets hoeven stappen om een doosje eieren uit de muur te trekken?

Wanneer persoonlijk contact met de consument je teveel tijd kost, maar het bijvullen van de automaten ook nog een dagelijkse investering is of zelfs niet bij te houden, zoals in sommige voorbeelden genoemd, loont het dan niet gewoon meer om je producten in de winkel te (laten) verkopen, of op een andere manier meerwaarde toe te voegen en een hogere prijs te vragen?

De boerderijautomaat hangt voor mij net een beetje tussen dat idyllische platteland, waar langs de weg op tafeltjes met huisgemaakte jam ook nog een geldtrommeltje staat, en de grote supermarkt waar de consument alles kan kopen wat hij voor zijn dagelijks maaltje nodig heeft, zonder nog te weten waar het vandaan kwam en wie ervoor heeft gewerkt. Het heeft een beetje van de voordelen van beide… en een beetje van de nadelen. Ben benieuwd of dhet automaten-idee in de toekomst nog leuke innovaties tot gevolg heeft, waarbij wordt voortgeborduurd op die mogelijkheden en voordelen, voor producent en consument.

Morgen Dinsdag de 26e Mei komen er een aantal belangrijke cijfers, Engelse Huizenprijzen ontwikkeling over Mei, om 8:00 Duitse 1e Kwartaal BNP, Consumptie, Overheidsuitgaven, Investeringen, 10 minuten daarna het Duitse consumenten vertrouwen , 8:45 het April vertrouwen van de Fransen, om 15:00 de Case Shiller Huizenprijs ontwikkelingen in the VS over Maart en om 16:00 het Amerikaanse consumenten vertouwen gemeten per 24 Mei. Woensdag 13:00 hypotheek aanvragen en om 16:00 het zeer belangrijke bestaande huizenverkopen over April. Donderdag durable goods om 14:30 en de nieuwe huizenverkopen om 16:00. Met vrijdag de cijfers over de Europese April M3 en werkeloosheid in Europa. Met als klap op de vuurpijl de herziening van BNP in the VS over het 1st kwartaal en Chicago PMI en Univ of Mich Confidence. Morgen zal al er richting worden gegeven aan de beurzen, wordt het mijn verwacht 300 doel in de AEX gehaald de komende weken of zal ik door de geleverde cijfers deze week moeten lozen om op een flink lager niveau weer aan te kopen? Op het moment kan men zien dat er veel beleggers weer risico’s willen nemen en dat ook hebben gedaan met een prachtig resultaat vanaf begin Maart. Nu wacht iedereen af, er wordt wat winst genomen en herbelegd in grondstoffen, zie de recente mooie resultaten in Olie, Goud, Zilver en agrarische producten, een leuke hedge mochten de aandelen weer naar beneden gaan. Een snel herstel in de Economie zal het niet worden, gezien de hoge werkeloosheid cijfers die doorkomen en de spaarzin van mensen (consumptie wordt niets dit jaar). Laat we hopen dat de ontluikende groei zich kan doorzetten zonder compost (De Consument). De aller belangrijkste vraag is of hetgeen wat we tot nu toe zien een aanvulling van de flink geslonken voorraden zijn en we straks gewoon weer op de oude (lagere) voet verder leven, met dan flink lagere koersen of dat er een echte reële groei te zien is? Ik houd de vingers aan de knoppen deze week.

Dit moet ik even kwijt.

Soms komt het aan op de details. De gedachte dat je winst kunt boeken door efficiënt te werken is niet vreemd. Het aanpakken van productieprocessen kan veel geld opleveren of moet ik zeggen, kan veel kosten besparen.

Afgelopen weekend was ik op bezoek bij mijn moeder. Zij is 92 jaar oud en vitaal. Er is een beperking die wel erg in het oog springt. Ze is dement. Is dat vervelend? Helemaal niet. Ze is gelukkiger dan ooit, kan zich kinderlijk amuseren met een pluche beestje en geniet van alle aandacht. Soms herkent ze me, soms niet. Binnenkort gaat ze verhuizen naar een bijzonder kleinschalig woonproject. Samen met een zestal andere bejaarden vormen ze daar een gezin met huiskamer, tuin en permanente verzorging. Ze mogen nog heel veel zelf doen, onder begeleiding. Koken, wassen, stofzuigen….

Als kritische zoon ben ik maar wat blij dat ze niet op de verpleegafdeling van een groot tehuis wordt geplaatst. Ik heb het gezien. Ruimtes zo efficiënt mogelijk ingericht. Weinig personeel voor veel oude mensen, die aandacht nodig hebben. We, mijn broers en zussen, hebben geboft.

En dan de jus.

Ik sprak met een medewerker van een bejaardenhuis in Den Haag. Zij sprak over de ver doorgevoerde efficiencyslag. Elke behandeling wordt genoteerd:

2 minuten de haren gekamd

5 minuten geholpen op toilet

1 minuut dag gezegd in het voorbijgaan

Alles wordt opgeslagen in het Systeem. Daarin wordt precies bijgehouden wie recht heeft op welke zorg. En dat wordt uitgedrukt in minuten!

29 minuten voor mevrouw Jansen

16 minuten voor mijnheer de Bruin

De medewerkster van het bejaardenhuis vertelde me dat ze een oude dame geen glaasje jus konden aanbieden. Al haar zorgminuten waren opgebruikt. Als ze jus wilde moest ze het zelf regelen of haar familie bellen. De efficiency heeft toegeslagen in de zorg. Het voelt alsof de zorg voor oudere mensen een productie proces is geworden.

Ik hoop dat mijn moeder in haar nieuwe onderkomen intens kan genieten van de aandacht die ze krijgt. En als ze zin heeft in een glaasje jus? Dat ze jus aangeboden krijgt omdat ze dat graag voor mijn moeder willen doen en niet omdat het past binnen haar zorgminuten!

De economische crisis heeft ertoe geleid dat meer mensen wisselen van energieleverancier.

Dat blijkt uit een rondgang langs online prijsvergelijkers en energiebedrijven.

Consumenten zoeken actiever naar aanbiedingen, met name op internet, om zo honderden euro’s per jaar te besparen op hun gas- en elektriciteitsrekening.

Lees de rest van: Kredietcrisis wakkert prijzenoorlog onder energieleveranciers aan

Door Ingrid van den Heuvel

TILBURG – Nederlandse huishoudens hebben in de maand februari 31 procent minder uitgegeven aan het kopen van onder andere auto’s en motoren dan in dezelfde maand vorig jaar. Op andere duurzame goederen, zoals kleding en meubelen bezuinigden consumenten eveneens, maar in mindere mate. Dat blijkt uit de op 29 april gepubliceerde cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Als verklaring voor de dalende uitgaven noemt het CBS de economische crisis. De onderzoeksinstelling concludeerde uit een ander recent onderzoek dat consumenten vandaag de dag liever geen grote aankopen doen.

Consumenten waren in de tweede maand van 2009 zuiniger dan in dezelfde maand vorig jaar. Aan kleding en woninginrichting gaven Nederlanders ongeveer 10 procent minder uit. Ook niet-duurzame producten zoals voeding en genotsmiddelen werden in mindere maten aangeschaft. In totaal besteedden consumenten in februari bijna 3 procent minder dan in dezelfde periode vorig jaar.

Een uitzondering vormde de uitgavenpost energie. Daaraan spendeerden gebruikers bijna een kwart meer dan in februari 2008. De oorzaak daarvan was vooral de stijgende energieprijs. Het toegenomen verbruik bleef ruim achter op de toegenomen uitgaven en had dus minder invloed. Ook aan horeca, recreatie en financiële instellingen werd meer besteed (2,1 procent) dan in februari vorig jaar.

Uit de cijfers van het CBS blijkt dat huishoudens in de eerste twee maanden van 2009 voor het eerst sinds de kredietcrisis minder uitgeven dan het jaar ervoor. In januari besteedden ze 0,3 procent minder dan in januari vorig jaar. In maart tot en met december vorig jaar was dat nog meer of gelijk aan de bestedingen in die maanden in 2007.

Door Floyd Aanen

ROOSENDAAL – De financiële crisis heeft haar weerslag op veel consumentenbranches. Hoe zit dat eigenlijk met de vakantie-industrie? René Jansen van Reisbureau René uit Roosendaal geeft nadere uitleg. René, dit jaar gekozen tot beste reisadviseur van Nederland, runt een reisbureau dat het op drie na beste is van ons land.

Worden er nu nog verre reizen geboekt?

“Ja, er worden op ons kantoor nog diverse verre reizen geboekt, denk hierbij aan vakanties naar Zuid-Afrika, het Caribisch gebied en Azië. Voornamelijk Thailand, China en Bali zijn erg in trek. Ons reisbureau heeft een ‘eigen’ reis opgezet naar Afrika. Vaste klanten, maar ook nieuwe klanten die binnen kwamen voor een Europese zonvakantie, gaven zich uiteindelijk op voor de Afrikareis. Moet je nagaan dat deze reis binnen twee weken helemaal vol zat!”

Merken jullie dat klanten minder gemakkelijk geld uitgeven aan vakanties?

“De meeste klanten die bij ons binnen komen hebben vaak een idee van wat ze willen en wat het ongeveer mag gaan kosten. Klanten die nog geen idee hebben en voorstellen voor zich krijgen, zijn over het algemeen zeer tevreden wat betreft de prijs–kwaliteitverhouding. Sommige klanten stellen een maximum aan hun reissom, komen we daar net overheen dan is het vaak nog geen probleem hoor.”

Wat doen touroperators om mensen te trekken?

“Veel organisaties geven extra’s weg, bijvoorbeeld aanbiedingen op autohuur, cadeaus zoals handdoeken of een korting van 25 euro per persoon per boeking.”

Welke reizen worden dit voorjaar het meest verkocht?

“De meest voorkomende reizen, zoals de trend al een aantal jaar is, zijn de all-inclusive vakanties naar Turkije. Dit komt vooral omdat dit een kindvriendelijke bestemming is, qua prijs–kwaliteitverhouding goed is en het er altijd mooi weer is. Daarnaast zijn er ook veel reizigers die vertrekken naar Spanje of Griekenland.”

Door Judith den Boer

TILBURG – Prinses Annette heeft zaterdag 25 april in Amsterdam het rondreizende pretpark ‘de Belevenis’ geopend. De Belevenis is een uitgaanscentrum voor mensen met een ernstige verstandelijke handicap en diep dementerende ouderen, dat rondreist door het land, aldus de organisatie van het park.

Op de ruim zestienhonderd vierkante meter zijn verschillende themawerelden gerealiseerd, die de zintuigen van bezoekers prikkelen. Er is een onderwaterwereld, een tropenwereld, een Oosterse wereld en een winterwereld. Volgens de organisatie worden de activiteiten, theatervoorstellingen, het geluid en licht aangepast aan de behoeften van de bezoekers. Ook organiseert het park speciale dagen voor kinderen, voor volwassenen en voor ernstig dementerende ouderen.

Om al deze mensen een dag uit te kunnen bieden, beschikt het park over verschillende zorgfaciliteiten. Zo zijn er aangepaste toiletten, verschoningsruimtes en tilliften aanwezig in het park. Bovendien werken er deskundige medewerkers en vrijwilligers, die ervaring hebben in de zorg, aldus de organisatie.

Het park biedt dagelijks toegang aan 30 gasten en hun begeleiders. Volgens Moniek Spal, medewerker van de Belevenis, is het park een groot succes. ‘De bezoekers zijn dolenthousiast. We zitten tot eind mei al bijna helemaal vol.’

Het park kon worden gerealiseerd door een financiële bijdrage van de Sponsor Bingo Loterij van 300.000 euro. De oprichter van het park, Stichting DOEN, schonk eerder al 100.000 euro.

In oktober staat het park zes tot acht weken in Limburg. ‘Het is afhankelijk van de financiële situatie wat er daarna gaat gebeuren. Daar zijn we druk mee bezig. We hopen op een vaste locatie voor de toekomst, op een centrale plek in het land,’ aldus Spal.

Door Marijn Akerboom

DEN BOSCH – Liefhebbers van cultureel erfgoed konden het afgelopen weekend in de Brabanthallen terecht voor de vijfde editie van de Restauratiebeurs. Ruim 7.500 bezoekers maakten van de gelegenheid gebruik om zich voor te laten lichten en ervaringen uit te wisselen over oude gebouwen en bouwproducten. De belangrijkste conclusie na een dag rondlopen: van de financiële crisis leek niemand op de beursvloer last te hebben.

De zaterdagochtend is nog jong als tientallen bezoekers door de ingang van het beursgebouw schuifelen. Het merendeel grijzend, een stoffen draagtas in de ene en een beurscatalogus in de andere hand. “Op donderdag en vrijdag wordt er volop genetwerkt door restauratoren en leveranciers, op zaterdag komen er vooral recreatieve bezoekers,” zegt Jan Hijl, initiatiefnemer van de tweejaarlijkse beurs. “Dat zijn dan vooral monumenteigenaren die informatie komen inwinnen over het onderhoud van hun pand. Vaak zijn dat inderdaad oudere mensen.”

Bij de stand van het tijdschrift ‘Monumenten’ staat Johan Brouwer voorovergebogen over een stapel oude edities. De 67-jarige Amersfoorter, oud-beleidsmaker van de provincie Utrecht, is op zoek naar artikelen over zijn woonplaats. “Ik ben hier naartoe gekomen om een aantal lezingen bij te wonen, maar het aanbod valt me tegen. Daarom sta ik nu al een uur door deze tijdschriften te bladeren. Voor een hobbyist als ik is dit veel interessanter dan al die stands met bouwmaterialen en nieuwe technologieën.” Toch heeft Brouwer geen spijt van zijn bezoek aan de beurs. “Met een beetje geluk heb ik genoeg te lezen voor de rest van de week,” lacht hij, terwijl hij nog maar eens een stapel tijdschriften bijeen raapt.

Stefan Franssen (23), student bouwkunde en wél geïnteresseerd in bouwmaterialen. Bij de stand van het Gemertse renovatiebedrijf Protekta laat hij zich voorlichten over een nieuwe techniek om hout vochtvrij te maken door middel van een hard soort hars. “En zo ga ik de hele beurs af”, zegt Franssen. “Voor mijn studie houd ik me momenteel bezig met het restaureren van oud hout. Deze beurs is een perfecte manier om nieuwe ideeën op te doen en mijn netwerk te vergroten.”

Het hoge bezoekersaantal van de Restauratiebeurs komt volgens organisator Jan Hijl door de groeiende aandacht voor alles wat met cultureel erfgoed te maken heeft. “Zowel landelijk als provinciaal wordt er steeds meer geld uitgetrokken om het nationale erfgoed te behouden.” Van de kredietcrisis heeft de restauratiesector dan ook opvallend weinig last. “Tijdens de opening van de beurs benadrukte de Brabantse commissaris van de koningin Hanja Maij-Weggen dat elke investering in het erfgoed dubbel en dwars wordt terugverdiend. Ik geloof dat daar een grote kern van waarheid inzit.”