First of all, I would like to wish everyone back in the States [and indeed, Americans all over the world] a happy Thanksgiving. In order to commemorate the occasion, this post will be about eating in Japan. I should get this out of the way: I did not do anything special for Thanksgiving this year. In fact, I ate less than I do on an average day. I was invited to a pizza party with my program, but I was still pretty sick and honestly speaking…Japanese Domino’s is a pretty depressing substitute for what I was missing back in Connecticut. Then again, the study abroad experience isn’t only about the things you do; I’ve found the greatest differences lie in what you don’t do.

I’m having trouble coming up with how to describe Japanese food. When I describe American food to my host parents, I begin by explaining that we very rarely eat burgers at home. So perhaps I should start by saying this: I have never had sushi at my homestay. Not once. What do we eat, then? Breakfast is pretty consistent.

• One egg, either scrambled or hardboiled
• A bunch of lettuce [no dressing]
• A thick piece of toast
• Some sort of cold meat [usually ham or sausage]
• Black coffee
• Half a tomato
• Some fruit [usually apple or pear]
• A shot-sized yogurt drink

It all fits on a normally-sized plate and a separate plate for the toast, but I can’t really wolf it. We eat together while watching the news, and it usually takes between twenty and thirty minutes. At first, I had a tough time with some of the stuff because it didn’t feel like ‘morning food’ to me.

I can’t tell you a thing about lunch because I don’t eat lunch with my family. Instead, I’ll talk about what I do for lunch! There are plenty of options for eating on your own. Japanese – style fast food places like Matsuya, Yoshinoya or C&C Curry Shop are everywhere. They’re all tiny lunch counter places with ticket ordering. There’s a vending machine at the door that prints tickets to be exchanged for food. It’s great, because on a grumpy kind of day, you don’t need to say a word to your server. Curry is big here, and it’s become one of my favorites. Japanese curry places are everywhere and you can get a big plate of curry and rice for about $5. If you’re on more of a budget, you can go to the convenience store and buy any sort of meal you like. They have sandwiches, onigiri [rice balls with some sort of meat or veggie filling] or microwave lunchboxes that they will nuke for you right there. These things are all a couple bucks. Here’s an ad for the fast food place, Yoshinoya. Recognize him?

Dinner is where things start to get interesting. Here is where dinner begins: a bowl of white rice, miso soup and maybe some pickled vegetables. From there, we have endless possibilities. A lot of the dinners I have with my family involve a plate in front of me with a whole baked fish on it. I mean like fins, skin, tail, head…all of it. They’re pretty tricky to eat, especially with the teeny bones. I’m pretty confident that in the past two months, I’ve eaten more fish than I did in the previous 19 years. Last night, my miso soup was full of about a hundred tiny mussels, in-shell. That took FOREVER to eat, and I am sponsored with chopsticks. The food is amazing, though. Sometimes my host mother bakes enormous shrimp or cooks whole crabs and we just go at it. And while there isn’t sushi, there is a lot of sashimi, which is just raw fish slices by themselves. I’ve become quite partial to tuna in sashimi form, even though I can’t stand canned tuna. I just can’t see why the West would do something like that to such a delicious fish!

My host mother has a sweet tooth, so every night over after dinner tea, we have a sweet of some sort. She likes Japanese sweets [wakashi], which usually involve fruit, chestnuts or sweet red bean paste. Not bad.

Finally, I’d like to share one of my favorite videos, the sushi installment of the “Japanese Tradition” series. This is a set of videos made by a Japanese director, all poking fun at Japanese customs and exaggerating them ridiculously. I can safely say that not a thing in this video is true, but I hope you enjoy it.

This topic was suggested by my aunt Deborah, and she suggested a few others. I had some ideas of my own, but I’ll do them in the order you want! What would you all like to hear about next?

Update: Just a few hours after publishing this, here’s my dinner for tonight. Sushi. How do they know this stuff???

Got your mouth watering?

REMIX

• 6400 W. St. Joseph Highway
• Lansing, MI 48917
• (517) 319-4124
• Website

If you would have told me two years ago one of the things I would miss most about Lansing was Quality Dairy, I would have called you crazy.  From the outside, these stores look like the typical convenience store.  Inside?  Not much different…at least until you dive into their unique goodies. 

For me, most Quality Dairy stops were Pepsi stops.  The thing I really loved about QD is that there’s almost always one near where you are.  I could actually plan a trip somewhere and know that I could stop for a 32 oz. pop on my way and not have to deal with the gas station hassle of everyone in front of you buying cigarettes and the clerk not knowing which package is which.  It was almost always a quick in and out.

My second day of work in East Lansing ended pretty late.  It was after 10:00 by the time I started heading back to my hotel.  I thought about grabbing a pizza in East Lansing, but I was tired and not really wanting to deal with Friday night crowds in a college town, so I just drove.  I didn’t want fast food again, but I really wanted a Pepsi. 

I took the Creyts Road exit off I-496 to get back to my hotel on Saginaw Highway.  Along the way, I came across a QD at Creyts Road and St. Joseph Highway.  There were also a couple gas stations in the area, but just because I had started a mission to hit every QD (31 in all) I crossed traffic to see if I could find something to eat.

If you’re in a doughnut or ice cream mood, Quality Dairy is a good choice.  They have some delicious fresh-baked (in Lansing) pastries and some great premium ice cream.  I wasn’t in the mood for either.  Some QD locations have pizza by the slice.  It’s not great pizza, but at least it’s warm.  This is not one of those locations. 

I grabbed my Pepsi from the fountain machine which looks to be pretty new.  Some of the older QD locations had some pretty sad-looking fountain drink machines.  This was not one of those. 

After that, I started looking around for food.  All I could really find were cold meat sandwiches.  I had picked up one of their sandwiches before and was pretty satisfied by it, so I grabbed a Triple Turkey Wedge. 

Tonight’s “dinner” cost me a whopping four bucks.  Hard to argue with that.  I waited until I got back to the hotel to dig into the sandwich.  It really isn’t much more than a truck stop sandwich, but instead of just two wedges, there were three.  There was a slice of turkey wedged between a slice of yellow cheese and a slice of white cheese (no indication on the package what kind it was).  I wasn’t super hungry due to a big lunch, but it was something before bed and I knew Saturday was going to be another day where I wouldn’t get a whole lot of time to eat. 

Quality Dairy came through again.  Like I said earlier, I know it’s wierd to miss a convenience store, but I’d really rather go to a place like this for a quick pop than a gas station.  At least I still have a few more trips to Lansing to see if I can hunt down the other stores I wasn’t able to make it to when I lived there. 

“เซเว่นฯ” จับมือซัพพลายเออร์พัฒนาสินค้า-ทุ่มโฆษณา ดึงคนเข้าร้าน ทยอยแปะโลโก้เซเว่นฯรับรองคุณภาพ-ความสะอาด ประเดิมที่อาหารกล่องก่อนขยายผลไปสู่ เบเกอรี่ ตั้งเป้าปีหน้าการันตี 100 เอสเคยู เผยหลังปรับเป็นร้านอิ่มสะดวก ข้าวกล่องวิ่งฉิวกวาดนิ่ม ๆ 5 ล้าน/เดือน

นายยุทธศักดิ์ ภูมิสุรกุล รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารร้านเซเว่นอีเลฟเว่น เปิดเผย “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า เพื่อดึงลูกค้าให้เข้าร้านมากขึ้น บริษัทจะร่วมมือกับซัพพลายเออร์พัฒนาสินค้าร่วมกัน ขณะเดียวกันก็จะมีการสร้างการรับรู้กับผู้บริโภคว่าสินค้ามีวางจำหน่ายในเซเว่นฯผ่านสื่อทั้งโทรทัศน์และสิ่งพิมพ์ ซึ่งที่ผ่านมาได้เริ่มใช้กลยุทธ์นี้มาได้ระยะหนึ่งแล้ว และพบว่าช่วยเพิ่มยอดขายให้ซัพพลายเออร์ได้เป็นจำนวนมาก

ควบคู่กับแนวทางดังกล่าว เมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมาบริษัทได้นำโลโก้ของเซเว่นฯมาใส่เพิ่มในบรรจุภัณฑ์ เพื่อรับประกันเรื่องคุณภาพและความสะอาดแก่ลูกค้า เบื้องต้นเป็นกลุ่มสินค้าพร้อมดื่มและพร้อมรับประทาน เช่น อาหารกล่องแช่แข็ง ต่อไปคือกลุ่มเบเกอรี่

“ปัจจุบันสินค้าที่มีโลโก้ของเซเว่นฯปิดอยู่บนแพ็กเกจมีประมาณ 20 เอสเคยู และปีหน้าคาดว่าจะเพิ่มอีกไม่เกิน 100 เอสเคยู จากจำนวนสินค้าในร้านทั้งหมด 2,000-2,200 เอสเคยู”

ขณะเดียวกัน ยังมีแผนจะเพิ่มสินค้า โอนลี่แอต (only @) หรือสินค้าที่ผลิตขึ้นมาเพื่อวางจำหน่ายในร้านเซเว่นฯโดยเฉพาะ อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีสินค้าเฟิรสต์ (first) หรือสินค้าที่ขายในเซเว่นฯเป็นที่แรก เช่น ไอศกรีมวอลล์ ชาเขียว มัทฉะ และเร็ว ๆ นี้กำลังจะเปิดตัวทิสชูของแบรนด์คิมเบอร์ลี่ย์-คล๊าค ซึ่งสินค้าเฟิรสต์ในปีหน้าส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเครื่องดื่ม เพื่อให้สอดคล้องกับอากาศร้อนของเมืองไทย

นายยุทธศักดิ์ยังกล่าวด้วยว่า การสร้างคอนเซ็ปต์ร้านอิ่มสะดวกของเซเว่นฯ ขณะนี้ถือว่าผ่านช่วงแนะนำไปแล้ว และกำลังอยู่ในระยะเติบโต โดยเฉพาะอาหารกล่องมียอดขายเฉลี่ยเดือนละ 5 ล้านกล่อง แบ่งเป็นอาหารแช่แข็งพร้อมรับประทาน 4 ล้านกล่อง และอาหารแช่เย็นพร้อมรับประทาน 1 ล้านกล่อง ปัจจุบันมีสินค้าประเภทอาหาร 75% ตั้งเป้าเพิ่มเป็น 80% ภายใน 3-5 ปี

สำหรับปีหน้า บริษัทตั้งงบฯการตลาดใกล้เคียงกับปีนี้ เนื่องจากเริ่มเห็นสัญญาณบวกทางเศรษฐกิจ วางแผนขยายสาขาอีก 450 แห่ง ซึ่ง 10 เดือนที่ผ่านมา เซเว่นฯเติบโตทุกเดือน เฉลี่ยเดือนละ 5-10% แม้แต่สาขาที่อยู่ในย่านโรงงานซึ่งยอดขายเคยตกไป 5-10% ในช่วงเศรษฐกิจไม่ดี ตอนนี้ก็เริ่มปรับตัวดีขึ้นติดลบอยู่เพียง 2% โดยผลดำเนินงานในไตรมาส 3 มีรายได้ 28,769 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 16.5% และมีผลกำไร 1,135 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 33.1% เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน” นายยุทธศักดิ์กล่าว

ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เมื่อนึกถึงร้านเซเว่น-อีเลฟเว่น โมเดลธุรกิจที่อยู่ในความนึกคิดของผู้บริโภคทั่วโลกก็คือ ร้านค้าสะดวกซื้อที่มีสินค้าหลากหลายแบบร้านขายของชำแบบโมเดิร์น
แต่ผู้บริหารของเซเว่น-อีเลฟเว่น ได้ตัดสินใจทดสอบโมเดลร้านค้าแบบใหม่ที่เรียกว่า ฟู้ดสโตร์ เพราะสินค้าส่วนใหญ่ในร้านเป็นกลุ่มอาหาร โดยเริ่มในออสเตรเลียเป็นโมเดลนำร่องที่เมลเบิร์นและซิดนีย์ ซึ่งหากผลการทดสอบตามโครงการนำร่องประสบความสำเร็จ ก็คาดว่าจะมีการนำร้านค้าตามต้นแบบฟู้ดสโตร์นี้ไปขยายฐานในเมืองอื่นๆ ของออสเตรเลียต่อไปอย่างกว้างขวาง

ลักษณะของร้านฟู้ดสโตร์ของเซเว่น-อีเลฟเว่น จะประกอบด้วย ประการแรก มีรายการอาหารที่สดใหม่ให้บริการราว 45 รายการ และปรับเปลี่ยนไปตามความต้องการของตลาดและฤดูกาล

ประการที่สอง ประเภทของอาหารที่จำหน่ายจะมีทั้งอาหารร้อนและเป็นอาหารเช้า ซึ่งเน้นหนักกลุ่มเบคอนและมัฟฟิ่นไข่ แฮมและชีส ครัวซองต์ แซนด์วิช ที่มีส่วนผสมแตกต่างกันตามคำสั่งลูกค้า ส่วนสินค้าอื่นก็คือ พิซซ่า ซุป และสลัด

ประการที่สาม เซเว่น-อีเลฟเว่นได้จับมือร่วมกับผู้ผลิตกาแฟลาวาซซ่า (Lavazza) ในการจำหน่ายเครื่องดื่มกาแฟในรูปแบบและรสชาติที่แตกต่างจากเครื่องดื่มกาแฟที่ร้านของเซเว่น-อีเลฟเว่นมีอยู่แล้ว เพื่อเพิ่มทางเลือกให้กับลูกค้า

ประการที่สี่ ลักษณะของร้านอาหารฟู้ดสโตร์ของเซเว่น-อีเลฟเว่นเป็นโมเดลร้านสะดวกซื้อที่จัดทำไว้เพื่อรองรับวิถีชีวิตของคนออสเตรเลีย ที่ดูเหมือนต้องคร่ำเคร่งกับงานเพิ่มขึ้น ใช้ชีวิตอยู่กับที่ทำงานเพิ่มขึ้น และยังต้องเพิ่มชั่วโมงทำงานนอกเวลาทำงานปรกติมากขึ้น จึงต้องการบริหารอาหารพร้อมบริโภคและเครื่องดื่มร้อนๆ เพื่อลดความเหนื่อยล้าเป็นพิเศษนี้ โดยจุดเลือกตั้งร้านค้าอยู่ในทำเลที่มีผู้คนที่วุ่นวายกับงานผ่านไปผ่านมาทั้งวันและขยายไปถึงช่วงกลางคืนด้วย

ความเปลี่ยนแปลงและความพยายามในการปรับตัวของเซเว่น-อีเลฟเว่นไม่ได้จำกัดอยู่แต่เฉพาะที่ตลาดออสเตรเลียเท่านั้น หากแต่ในตลาดสหรัฐฯ เอง ก็ได้เกิดการขยายไลน์ของสินค้าที่อยู่ในกลุ่มของแบรนด์ที่ใช้ชื่อ ‘7-Select’ ด้วย

โดยร้านสะดวกซื้อรายใหญ่ที่สุดของโลกรายนี้ ได้เพิ่มสินค้าให้บริการใต้ร่มของแบรนด์ ‘7-Select’ อีก 32 รายใหม่ทีเดียว โดยเฉพาะสินค้าที่เป็นอาหารในแพกเกจพร้อมบริโภคหลังจากที่ได้ทบทวนยอดขายของร้านเซเว่น-อีเลฟเว่นในปีที่แล้ว และพบว่าสินค้าประเภทนี้ดูเหมือนจะขายดีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และยังทำท่าว่าน่าจะมีอัตราการเติบโตที่ดีต่อไป

สินค้าที่เพิ่มเติมขึ้นมานี้ เป็นกลุ่มที่จำหน่ายในราคาถูกกว่าของแบรนด์ดัง โดยหวังจะถูกใจผู้บริโภคที่ต้องการซื้อสินค้าที่ช่วยประหยัดเงินในกระเป๋าของตนได้ ในขณะที่ภาวะเศรษฐกิจยังไม่ดีขึ้นมากนัก มีการประเมินว่าราคาของแบรนด์ในกลุ่ม 7-Select นี้น่าจะต่ำกว่าแบรนด์ชั้นนำราว 10-20% ทีเดียว

สินค้าใหม่ๆ ในกลุ่ม 7-Select ได้เริ่มทยอยเปิดตัวในร้านสะดวกซื้อของเซเว่น-อีเลฟเว่น ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาในร้านค้า 1,500 แห่ง โดยทำแคมเปญโปรโมชั่นด้วยการจัดแสดงสินค้าใหม่ภายในพื้นที่ร้าน ซึ่งพบว่าได้รับความสนใจจากลูกค้าทันทีที่มีการเปิดตัวในตลาดสหรัฐฯ และยอดการจำหน่ายก็มีการเติบโตมาตามลำดับนักจากที่เริ่มมีการเปิดตัว แถมบางรายการก็มียอดขายในร้านของเซเว่น-อีเลฟเว่นมากกว่าแบรนด์ดังระดับประเทศในสินค้าตัวเดียวกันด้วยซ้ำ

7-Selectเป็นกลุ่มของสินค้า ที่เกิดมาจากการเลือกสรรของผู้บริหารของเซเว่น-อีเลฟเว่นจากผู้ผลิตและซัปพลายเออร์ได้คุณภาพเพื่อทำการผลิตสินค้าในนามของแบรนด์นี้ โดยมีหลายรายที่เป็นสแน็กหรือขนมขบเคี้ยว ซึ่งเป็นกลุ่มสินค้าที่ลูกค้าส่วนใหญ่จะซื้อติดมือเมื่อมีโอกาสเข้ามาซื้อสินค้าในร้านเซเว่น-อีเลฟเว่น

ที่จริงสินค้าในกลุ่มแรกที่จำหน่ายภายใต้แบรนด์ 7-Select เป็นกลุ่มกระดาษเครื่องเขียน และแบตเตอรี่เมื่อปี 2004และขยายของมาเป็นน้ำดื่มบรรจุขวดภายใต้ชื่อ ควอลิตี้ คลาสสิก ซีเล็กชั่น (Quality Classic Selection) และในเวลาต่อมาจึงได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อแบรนด์ 7-Select หลังจากเชื่อมั่นว่าแบรนด์ 7-Select สามารถขายได้ในทางการตลาด

ในช่วงปี 2009 นี้ สินค้าภายใต้แบรนด์ 7-Select คาดว่าจะมีจำนวนรวมกันกว่า 180 รายการ โดยความสำเร็จของแบรนด์นี้มาจากภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าที่เป็นฐานธุรกิจของร้านเซเว่น-อีเลฟเว่นนั่นเอง

การสร้างภาพลักษณ์ของร้านสะดวกซื้อที่มีการกระจายตัวและให้บริการได้ในทุกทำเลที่ลูกค้าต้องการทำให้สินค้าแบรนด์เล็กๆ ภายในร้านค้าของเซเว่น-อีเลฟเว่นประสบความสำเร็จมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสเลอร์ปี้ หรือ บิ๊ก กัลป์ (Slurpee & Big Gulp) ที่เป็นกลุ่มเครื่องดื่มที่มีความยืนยงแข่งกับยักษ์ใหญ่อย่างโคคา-โคลาและเป๊ปซี่มากว่า 40 แล้ว

โดย ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์ 2 พฤศจิกายน 2552

Daisy Mart: Asking $ 155,000 Net income $ 60K annual
Convenience Store: Asking $ 58,000 with Inventory(Partial) Net Income $ 36K annual
Convenience Store-Hamilton: Asking $ 249,000 Net Income over $ 130K annual
Convenience Store – Hamilton: Asking $ 182,000 Net Income $ 100K annual

I know, the following is just a form letter in the modern age… but it’s good to get acknowledged. Plus, we already know that Senator Wayne Fontata reads his mail (thanks to the idiots at Clean Water Action)!

While at the Sheetz website, I discovered a sweet little link at the bottom that enables you to fire off an email to your local politicians to let them know that you’re in support of Sheetz being allowed to sell beer in its stores. Juts click the Take Action button and it writes the letter for you, and sends it to your State Senator & State Representative. How awesome is that?

It’s 2009 and PA’s beer & liquor laws are beyond antiquated, end of story.

Forwarded Message —-
From: PA Senator Wayne Fontana Fontana
To: me@myemailaddre.ss
Sent: Fri, November 13, 2009 4:37:37 PM
Subject: Re: Freedom to Purchase Beer in Convenience Stores

Mr. Carroll ~

Thank you for contacting me recently regarding your interest in seeing beer available at more locations.

As you are probably aware, there has been great deal of discussion on this issue – both in the positive and negative. I agree with you that our laws are antiquated, but believe that we are slowly seeing change – both in new law and in legislation that is being considered. This remains one of those issues that we will need to continue to work on to address the concerns that have been raised. I have noted your support for this effort, and will certainly share it with my colleagues and take it into consideration should we have the opportunity to vote on related legislation.

Again, thank you for your communication. I look forward to further communication with you on this and other issues that are of interest and importance to you.

Senator Wayne D. Fontana
42nd Senatorial District
www.senatorfontana.com

>>> <me@myemailaddre.ss> 11/12/2009 8:31 AM >>>
Eric Carroll
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Pittsburgh, PA XXXXX-XXXX

November 12, 2009

The Honorable Wayne Fontana
Pennsylvania Senate
Senate Box 203042
Harrisburg, PA 17120-3042

Dear Senator Fontana:

As a Pennsylvania voter, I want to add my name to the growing list of
those who are asking you to consider making a change to Pennsylvania’s
beer laws.

It is hard to ignore how backward our beer laws are in light of the recent
ruling by the Pennsylvania Supreme Court against Sheetz – taking its
license, because it did not allow for on-premise consumption.

At their worst, these laws encourage drinking and driving. At the very
least, the current laws are incredibly outdated.

Let me be clear. I want to be able to purchase alcoholic beverages in
convenience and grocery stores. Please support the call for common sense
beer laws and bring the convenient purchase of beer to the Pennsylvania
consumer.

Sincerely,

Eric Carroll

This message and any attachment may contain privileged or confidential information intended solely for the use of the person to whom it is addressed. If the reader is not the intended recipient then be advised that forwarding, communicating, disseminating, copying or using this message or its attachments is strictly prohibited. If you receive this message in error, please notify the sender immediately and delete the information without saving any copies.

Last time I wrote in favour of buying a branded store versus a non branded store and I said that because most coming into this industry have little or no retail experience. The transition into retail is therefore made easier. However, this industry is moving backwards in many ways in terms of its offering to our customers. Quite frankly, we are losing our boots with the lack of inspiration in the offerings we are giving to our customers!

When we first opened our shops in the early 1990’s our vision for these stores was very narrow indeed. We catered to offering our customers the 4 C’s. These were cigarettes, chips, cooldrinks and confectionary (sweets). So our shops were small and very quickly we learned that our customers were wanting more from us. And so we started to build bigger shops with a wider offering.

In the last two weeks, I have purposely gone into over 20 convenience stores in the Cape Town area – just to look at the range of products. It appears that the industry has shifted back to the 4 C’s – whether this is due to the recession or whether this is a concerted and planned move backwards, I am not sure. One thing I can tell you with absolute certainty, is that we will lose this portion of the consumer market very quickly and any growth potential that is out there is going to be lost, if we continue down this path. Or worse still, we are going to have to hand it over to the big supermarket chains to manage on our behalf!

Where has the selection of products gone to? Even in the categories of the 4 C’s – take a look. There is hardly any choice for our customers! Suppliers – what role are you playing in dumbing down the consumer choice? Just look at the number of line items you can find in slabs of chocolates? Or boiled sweets? Never mind groceries or fresh food items!

Let me give you a very small example of what I am trying to say here – and it pertains to experiences I have had in the past two weeks, which then prompted me to actively search and look for any branded convenience store that has a half decent offering out there.

I live in Sea Point in Cape Town and have three oil branded stores less than 500 metres from my home. One evening I ran out of eggs, so popped into one of them – to find that they did not stock eggs or did not have them on that evening. Another evening I needed cream so popped into another one of the branded stores (on the assumption that if the first one did not have eggs, they would not have cream) – and they did not have any cream. On the third occasion I needed a tub of ice cream for desert, custard would have done too – and none of the three had either? Why no ice cream in any of those big deep freezers?

Now right across from my street is an old fashioned Mom’s and Pops store run by a family from India and new to our country. On each occasion they had just what I was looking for including fresh produce such as potatoes and onions – and a great selection of breads. All of which needless to say I bought!

And I am not even talking about the price difference on like products between the branded stores versus the family owned store!

This industry has huge potential for all stakeholders! Our customers will move with their feet and wallets, if we do not realign ourselves with customer needs…

Take care out there

และแล้ว “ซี.พี.เซเว่นอีเลฟเว่น” ได้กลายเป็นตัวแปรใหม่ที่สร้างความสงสัยอย่างกว้างขวางให้เกิดขึ้นกับแวดวงค้าปลีกไทย พลันที่ “ซี.พี.ออลล์” นำทีมผู้ประกอบการค้าปลีกไทย อาทิ ตั้งฮั่วเส็ง-โฮมโปร-วิลล่า มาร์เก็ต-ช้อยส์ มินิสโตร์ (กลุ่มตันตราภัณฑ์เชียงใหม่ ผู้ดำเนินธุรกิจเซเว่น อีเลฟเว่นในเชียงใหม่ ลำพูน และแม่ฮ่องสอน รวม 160 สาขา) และอื่น ๆ รวม 20 ราย ตั้งโต๊ะแถลงข่าวตั้ง “สมาคมพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจค้าปลีกทุนไทย” (The Development of Thai Capital Retailers Association หรือ DTRA) ขึ้นมา ในช่วงบ่ายของวันพุธที่ 4 พฤศจิกายนนี้ เมื่อต้นสัปดาห์ที่ผ่านมา

เป็นการแยกวงจากที่เคยสังกัดอยู่ในสมาคมผู้ค้าปลีกไทย

เช้าวันเดียวกับที่มีแถลงข่าวเปิดตัวนั้น สมาคมผู้ค้าปลีกไทยที่ปัจจุบัน “ธนภณ ตังคณานันท์” ผู้บริหารจากเครือเซ็นทรัล สวมหมวกเป็นประธานต่อเนื่องสมัยที่ 2 ได้เรียกประชุมสมาชิก แม้จะออกตัวว่ายังไม่ทราบแน่ชัดเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของสมาชิกที่แตกตัวออกไปตั้งสมาคมใหม่

“ธนภณ” สงวนท่าทีกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ ทั้งยังมองว่าการรวมกลุ่มกันเป็นเรื่องที่ดีแต่ทุกอย่างย่อมขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์และจุดมุ่งหมายของการทำงาน

ขณะที่ “สุวิทย์ กิ่งแก้ว” รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) นายกสมาคม DTRA สด ๆ ร้อน ๆ ระบุว่า ยังคงเป็นสมาชิกของสมาคมผู้ค้าปลีกอยู่ แต่อาจต้องลดบทบาทและการทำงานลงเพื่อมาดูแลสมาคมใหม่นี้อย่างเต็มตัวและเต็มเวลา

สุวิทย์แจกแจงว่า การทำงานหลัก ๆ สมาคมจะเข้ามาดูแลให้ความช่วยเหลือ อบรมความรู้และเทคนิคการบริหารร้านรูปแบบต่าง ๆ แก่สมาชิกกลุ่มค้าปลีก สายพันธุ์ไทยด้วยกันเอง โดยเฉพาะค้าปลีกรายย่อย (โชห่วย) กว่า 4 แสนรายทั่วประเทศที่ขึ้นทะเบียนไว้กับกระทรวงพาณิชย์ เพื่อต่อสู้และรับมือการแข่งขัน

ทั้งยังให้เหตุผลว่า ที่ผ่านมายังไม่มีการรวมกลุ่มระหว่างผู้ประกอบการค้าปลีกที่เป็น “ทุนของคนไทย” อย่างชัดเจน ขณะที่ผู้ประกอบการเองก็ต้องการให้มีสมาคมที่เป็นศูนย์กลางในการช่วยเหลือด้านการดำเนินธุรกิจของผู้ประกอบการค้าปลีกทุนไทยโดยเฉพาะ และได้กำหนดคุณสมบัติของสมาชิกว่าจะต้องเป็นผู้ประกอบการค้าปลีกที่มีคนไทยเป็น “ผู้ถือหุ้นใหญ่” เท่านั้น

เทียบกับสมาคมผู้ค้าปลีกไทยที่ไม่ได้มีข้อกำหนดนี้

จะเป็นทุนไทย หรือร่วมทุนไทย-เทศ หรือทุนต่างประเทศล้วน ๆ สามารถเป็นสมาชิกสมาคมผู้ค้าปลีกได้ทั้งสิ้น

เมื่อมีข้อกำหนดว่าต้องเป็น “ทุนไทย” อย่างชัดแจ้ง จึงไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดที่ย่อมมีคำถามตามมาว่า การก่อตั้งสมาคมใหม่นี้เกี่ยวข้องกับกระแส “ต่อต้านค้าปลีกต่างชาติ” ใช่หรือไม่

คำถามนี้แจ่มชัดขึ้นอีกระดับหนึ่ง เมื่อ “สุวิทย์ กิ่งแก้ว” ยืนยันกับผู้สื่อข่าวว่า ภารกิจแรกของ DTRA คือจะเข้าร่วมนำร่องประชาพิจารณ์ที่จังหวัดสงขลา ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากวันแถงข่าวเปิดตัวแค่วันเดียว เพื่อแสดงบทบาทและสะท้อนความต้องการที่เป็นกลุ่มก้อนในฐานะค้าปลีกไทย

หัวขบวนใหม่ผู้นี้ยังมองว่า ร่าง พ.ร.บ. ค้าปลีกฯดังกล่าวยังไม่มีความชัดเจนในหลาย ๆ ประเด็น และเนื้อหาส่วนใหญ่ให้น้ำหนักไปที่กลุ่มโมเดิร์นเทรด แต่ไม่มีมาตรการที่จะช่วยเหลือผู้ประกอบการค้าปลีกรายเล็กที่เป็นรูปธรรมแต่อย่างใด

อย่างไรก็ตาม ด้านหนึ่งต้องยอมรับว่า ร่าง พ.ร.บ.ค้าปลีกฯที่กำลังแก้ไขกันอยู่นี้ ไม่ได้มีการแยกระหว่าง “ทุนไทย” และ “ทุนต่างประเทศ”

หากแยกระหว่าง “ค้าปลีกสมัยใหม่-โมเดิร์นเทรด” กับ “ค้าปลีกดั้งเดิม-โชห่วย” เป็นประเด็นหลัก

เมื่อดูจากร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้ย่อมทำให้ “เซเว่นอีเลฟเว่น” ถูกเหมารวมอยู่ในซีก คอนวีเนี่ยนสโตร์ เฉกเช่นเดียวกับ “เทสโก้ โลตัส เอ็กซ์เพรส”

เป?นยักษŒใหญˆที่รุมรังแกโชหˆวย

ขณะที่ซูเปอร์มาร์เก็ตสัญชาติไทยอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นฟู้ดแลนด์ เก็ท-อิท ซูเปอร์ มาร์เก็ตของตั้งฮั่วเส็ง หรือวิลล่า มาร์เก็ต ย่อมไม่ต่างอะไรจาก “ตลาดโลตัส”

ย้อนกลับไปที่ประเด็น “ทุนไทย” “ทุนต่างประเทศ” ยังเป็นข้อสังเกตว่า ในกรณีตั้งฮั่วเส็ง-โฮมโปร-วิลล่า มาร์เก็ท คงไม่น่ามีปัญหาสำหรับการนิยามตัวเองว่าเป็นค้าปลีกสายพันธุ์ไทย แต่สำหรับสถานภาพ ของคอนวีเนี่ยนสโตร์ “เซเว่นอีเลฟเว่น” ที่ยังคงต้องเสียค่าไลเซนส์ให้กับต่างชาติ อยู่นั้นจะอยู่ในนิยามจุดยืนสายพันธุ์ไทยหรือไม่

ขณะเดียวกันถ้าจะเปรียบ “ซี.พี.ออลล์” กับ “บิ๊กซี” ก็ไม่น่าจะแตกต่างกัน เพราะอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ฯทั้งคู่ มีผู้ถือหุ้นทั้งไทย-เทศ ผสมปนเปกัน

ประกอบกับเมื่อไล่ย้อนดูบทบาทของ “ซี.พี.ออลล์” เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้มีการส่งตัวแทนไปนั่งเป็นประธานสมาคมผู้ค้าปลีกไทยมาแล้ว ย่อมไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทุกสายตาย่อมเพ่งมองไปที่การเล่นบท “หัวหอก” ของ ซี.พี.ออลล์ ด้วยแววตาที่สงสัยยิ่ง

กระนั้นก็ตาม หาก “ซี.พี.ออลล์” สามารถพิสูจน์ตัวเองว่า ทำเพื่อโชห่วย จริง ๆ ย่อมเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

ผลจากการกระทำย่อมเป็นตัวชี้เจตนาเป็นอื่นไปไม่ได้

วันที่ 09 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ปีที่ 33 ฉบับที่ 4156 ประชาชาติธุรกิจ

เมื่อเอ่ยถึง “เซเว่นอีเลฟเว่น” ชื่อนี้ได้รับการการันตีในแง่ของความสะดวกสบายและมีร้านให้จับจ่ายสินค้าที่จำเป็นได้ทุกซอกทุกมุม ทุกหนแห่ง และนับวันธุรกิจก็ยิ่งจะเติบใหญ่และยากที่คู่แข่งจะตามทัน

“ประชาชาติธุรกิจ” ได้สนทนากับ “ก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์” ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารร้านสะดวกซื้อ “เซเว่นอีเลฟเว่น” ที่ตอนหลังได้เปลี่ยนภาพลักษณ์มาเป็น “ร้านอิ่มสะดวก”

เริ่มจากการอัพเดตมูลค่าเบื้องต้นของ เซเว่นฯ “ก่อศักดิ์” ให้ข้อมูลว่า ตอนนี้ เซเว่นฯมีสาขาประมาณ 5,100 แห่ง และคาดว่า ในแง่ยอดขายปีนี้น่าจะทำได้กว่า 9 หมื่นล้านบาท อาจจะถึงแสนล้านได้ มีลูกค้าเข้าใช้บริการในร้านประมาณ 6 ล้านราย/วัน จากเมื่อช่วงต้นปีที่มีประมาณ 5 ล้านราย/วัน

ตอนที่ผมมาทำงานเมื่อประมาณปี 2532 หรือประมาณ 20 ปีก่อน ตอนเริ่มต้นตอนนั้นมีประมาณสาขา 27 แห่ง และลูกค้าไม่ถึง 1,000 คน/สาขา

อย่างไรก็ตาม วันนี้เซเว่นฯอาจจะยังถูกเพ่งเล็งว่าเป็นตัวที่ทำให้ร้านโชห่วยลำบาก แต่จริง ๆ สาขาของเซเว่นฯเมื่อไปเปิดที่ไหนแล้ว ทำให้บริเวณนั้นสว่างขึ้น ร้านค้าต่าง ๆ ขายได้ยาวขึ้น ลูกค้ามาเยอะกว่าเพราะร้านเซเว่นฯเปิดโต้รุ่ง ร้านค้า ร้านขายประเภทรถเข็นต่าง ๆ ที่เปิดใกล้ ๆ กับเซเว่นฯก็ขายดีขึ้น

พร้อมกันนี้ประธาน ซีพี ออลล์ยังย้ำด้วยว่า ร้านเซเว่นฯไม่ได้แข่งกับโชห่วย และสินค้าในร้านเราขายแพงที่สุดในประเทศ ขายแพงกว่าร้านโชห่วยทั่วไป สินค้าที่มีขายในร้านเราก็ไม่เหมือนกับ โชห่วย หรืออย่างเครื่องสำอางเราขายแต่โชห่วยไม่ได้ขาย เซเว่นฯเน้นขายอาหาร-เครื่องดื่ม แต่โชห่วยไม่มี เซเว่นฯ ไม่เป็นศัตรูกับโชห่วย

“เซเว่นฯขายความสะดวก ขายอาหาร หิวขึ้นมาจะไปไหนก็มาที่เซเว่นฯ เราเปลี่ยนมาเป็นร้านอิ่มสะดวก ไม่ใช่ร้านสะดวกซื้อ ซึ่งคำว่า สะดวกซื้อเราก็ไม่ได้ตั้งเอง มีคนอื่นตั้งให้”

วกมาถามถึงยอดขายและผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น “ก่อศักดิ์” แจงว่า ตัวเลขยอดขายยังเติบโตดี ลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการในร้าน นอกจากมาซื้ออาหาร ซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคที่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นของใช้ สบู่ รวมทั้งเข้ามาซื้อของจำเป็นที่ขาดเฉพาะหน้า ฯลฯ เขายังเข้ามาจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ฯลฯ

อย่างที่บอกตอนนี้สินค้าในร้านจะเน้นหนักที่กลุ่มอาหาร ดังนั้นจึงมีสัดส่วนของกินถึง 70% และส่วนที่เหลือประมาณ 30% เป็นของใช้

ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ สาขาแต่ละแห่งก็จะขายสินค้าที่มีความแตกต่างกันไปตามความต้องการของลูกค้าในแต่ละพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นชุมชน โรงเรียน โรงพยาบาล

โดยในร้านจะมีสินค้าให้ลูกค้าเลือกอย่างมากมายประมาณ 5,000-10,000 รายการ และจะมีสินค้าใหม่ตลอดเวลา เพราะนอกจากซัพพลายเออร์ หรือผู้ผลิตจะมีสินค้าใหม่ ๆ ออกมาทำตลาดอย่างต่อเนื่องแล้ว ผู้ผลิตเขาจะมาคุยกับเราตลอดเพื่อหารือกันว่าสินค้าแบบนี้ควรโฆษณาแบบไหน ตั้งราคาอย่างไร

นอกจากนี้ ก็ยังมีซัพพลายเออร์จำนวนไม่น้อยที่ต้องการใช้เซเว่นฯเป็นเวทีแข่งขัน หรือบางรายก็จะใช้เซเว่นฯที่มีสาขามากและครอบคลุมเป็นตัววิจัย ถ้าเซเว่นฯขายได้ก็ย่อมขายได้หมด มีการมาเทสต์ตลาดกับเรา อีกอย่างหนึ่งก็คือ สินค้าในเซเว่นฯเป็นของเครือซีพีไม่ถึง 10%

นอกจากนี้ บริษัทยังให้ความสำคัญกับสินค้าโอท็อปด้วย อย่างอาหารที่เป็นของทานเล่นก็มีวางขายในร้านเซเว่นฯจังหวัด นั้น ๆ เช่น กล้วยตากอบน้ำผึ้ง หรือขนมเค้กฝอยทอง จังหวัดเพชรบุรี สินค้าที่อร่อย ๆ จริง ๆ ขายน้อยแห่งก็เยอะแล้ว หรือมะม่วงดองวราพร ตัวนี้ก็พัฒนาจากกลุ่มแม่บ้าน ตอนนี้ขยับไปสู่การส่งออกซึ่งบริษัทเข้าไปช่วยเขาพัฒนาสินค้า

หรือผลไม้อบแห้ง หรือเถ้าแก่น้อย ส่วนไข่เค็มพันธศักดิ์ ไข่เค็มไชยา ตัวนี้ขายดีทั่วประเทศ เขารวบรวมจากหลายโรงงานทั้งจังหวัด เติบโตดี ขายไม่ทัน

เมื่อถามถึงแคมเปญโปรโมชั่นเกี่ยวกับอาหารที่มีออกมาอย่างต่อเนื่องในขณะนี้ แม่ทัพใหญ่เซเว่นฯยกเป็นความดีความชอบให้กับทีมงาน พร้อมกับให้ข้อคิดถึงแนวทางการบริหารงานว่า

“…ลูกน้องทำทั้งหมด ที่นี่ฉลาดที่จะให้ลูกน้องทำงาน เรามีลูกน้องเก่ง ๆ ส่วน คนแก่ก็คอยเตือนว่า อย่าไปยุ่งกับลูกน้อง เราคอยให้กำลังใจ เราต้องไม่รวบอำนาจ ถ้ารวบอำนาจเราเป็นเต่าล้านปี ไม่งั้นทำงานไม่ทัน ความทันสมัยเราสู้เด็กไม่ได้ เราจะต้องคอยเปิดหูเปิดตาตลอด ไปต่างประเทศเห็นไอเดียอะไรดี ๆ ก็นำมาทดลองทำ”

นี่เป็นเพียงความเคลื่อนไหวและแนวคิดการบริหารงานของก่อศักดิ์และเซเว่นอีเลฟเว่น

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ 2 พฤศจิกายน 2552

It’s no secret that I have been feeling kinda ill lately. If it wasn’t my dodgy knees it was Friday’s migrane attack which prevented me from going to the last Soul Run practice and the much anticipated pizza party.

I made myself go to the festival on Saturday because I needed to perform Soul Run and could not let my friends down, but I was pleased that when I got up, I was merely tired and had a slight headache. I went off to Musashino to get me some paracetamol and a black tank top for the performance and happened to bump into my good friend Ashley who was heading to the festival too.  So we went to the festival together and sampled the bubble tea (plenty of choice as to where to buy it from since there were at least 3 stalls) and other nice foods (though I didn’t really eat since I was quite nervous and had already eaten some Poppo okonomiyaki for brunch)
We watched the traditional Japanese dancing in Shin D building and stood and talked to Jillian and her Japanese host-dad for a bit. He was such a sweet guy. He invited us to visit Jillian whenever we wanted lol. Very sweet.
I had to go get prepared for Soul Run’s 2.55pm performance so I lent Ashley my camera to take film footage and then went to get changed.

Before the performance we had a run through which went ok. Then we headed off to Shin D to drop off our stuff, but we had a crisis when we were 1 happi short. It was somehow worked out and we then went and lined up for our performance. It were all buzzing – it was an amazing feeling. Not so much nervous as excited.  We all headed off into formation and waited for the shout of “komai”. It was over so quickly! I made a few mistakes and didn’t go down as low as the others because of my knee but the performance still looked amazing. We got a load of cheers and as we went back behind the stage and celebrated the end of our performance we were suddenly posing for a billion photos. We were uber-popular. But alas, no-one knew how to vote for us so we didn’t win the best performance award at the end of the festival today.

After that we all went back to Shin-D and got changed, then I hung around with Rob, Miles, Katie and their friends from Leeds Uni (Kazuya, Matthew, Fran and Ella) and we wandered around sampling more foods and things. I got me some choco taiyaki (fish shaped chocolate filled pancake), some takoyaki (fried batter balls with octopus inside, covered in a sticky sauce, mayonnaise and bonito flakes) and some green tea

We sat on the grass talking for a bit, mostly about British accents and stuff. Then we went to Shin-D and sat talking to Lianne from Soul Run. We arranged to go to karaoke after the Soul Ran Otsukare Party in Kichijouji.
I headed off to get my bike for the ride up to Musashisakai Station (since my knee had fared quite nicely when all strapped up) and met up with everyone from Soul Run. We headed off, parked our bikes and got the train to Kichijouji Station. I had to lend some money from Rei for the meal because I couldn’t get any cash out.

The meal was an all-you-can-eat, all-you-can drink yakiniku party. We had to grill the meal ourselves on a little bbq in front of us. We were constantly supplied with giant pitchers of cocktails and huge plates of sliced meat and veggies, and massive bowls of plain rice. It was totally delishous. We played party games in English and Japanese,  laughed, joked, made people down their booze and then the presents for the graduating members, the club committee and the bosses were presented, and Tatsuya was announced as next year’s “danjo” (boss).

We got kicked out at 9.15pm, but Wataru was suddenly very ill. No-one realised he had been unwell before we forced a load of drinks down his neck, but he had to be taken home he was so unwell. We were very worried.  He managed to get home ok, and emailed everyone late saying he was ok.

We split into 2 groups after that – those who were going to go clubbing for Halloween and those who weregoing to come to karaoke with the Brits

There were 15 of us going for karaoke. It was an amzing experience. We all got a free drink, and we sung loads of songs. I was a bit lost reading the Japanese sometimes but I got to sing Arashi’s Sakura Sake, since I knew most of the words anyway.
I tried Dragonball’s Cha-La Head Cha-La but only remembered the chorus lol. My throat was sore from singing so much!

We headed home at midnight, and got the train back to Musashisakai Station, collected our bikes and rode off home.

This morning I didn’t wake up until 2.30pm, and had missed my friend’s events at the festival I had a headache and a sore throat but just thought it was sleeping too much and because of karaoke.

I tidied my apartment, which was looking super messy. Got all the dishes washed and cleaned the bathroom for fear of cockroaches, and put clothes in the washing machine, then got ready and headed off to see the end of the festival.

On the way there I got stopped by a Japanese guy who started talking to me at random. He was asking me loads of questions, and we exchanged phone numbers. I was a little surprised because I thought Japanese people were quite reserved. I think he may have been coming on to me, because he was saying he likes western girls, and asking me what I thought of Japanese guys and when he saw a pic of my boyfriend he asked where he was from and seemed happy to find out my boyfriend was English and not currently in Japan. He seemed nice enough, but a little too forward. I shouldn’t have given my number out to a stranger… but at the time I was too surprised to make an excuse that wouldn’t cause offense. I managed to escape eventually though and headed off to find Soul Run people.

We were told there was a chance we got 1st, 2nd or 3rd place in the performance awards, and if we did we would have to perform again. I brought my stuff with me but the place was being cleared up. The stage was being cleared away and I could hardly see anyone from Soul Run. I bumped into Anna who told me everything had been moved to the auditorium because they were worried about rain, and that we still may have to perform. I was about to head home because I was feeling a bit yucky and had nothing to do, but she said we may have to perform so I had to go park my bike and get changed.

I met up with a load of Soul Run members and we watched the ceremony in the auditorium.
We didn’t win. Wadaiko got 1st place, Smooth Steppers got 2nd place and I have no idea who 3rd place was.

I had to leave though because I was burning up and very thirsty. I felt light-headed and sick. I got home after stopping by the convenience store and grabbing some vitamin water, green tea, cooling patches for my head, some throat sweets and a bentou (since all I had eaten before then was some cheesy-potato mochi from Kanako’s stall.)

I rode my bike back in a rather wobbly fashion and found myself talking my thoughts aloud to myself for some reason. I was a bit delirious I think. I got home, full of aches and pains in my legs, back and especially my neck, I was shaking, my head was burning up, I was tired, super thirsty with a pounding headache and a sore throat. My nose was blocked but I could feel the phlegm in the back of my throat making me sick.

As soon as I got in I downed some water and some cold and flu capsules and started drinking my vitamin water. I put my cooling patch on my head and broadcast my sickness to my friends on facebook.

I am so gonna have to go to the doctors. Could be swine flu… but I think it may just be a bad cold caused by lack-of-sleep and stress.

Early night for me I think, and lots of fluids. Going to the ICU Clinic tomorrow to get some help.

Apart from being ill though, the weekend was awesome!

ตลาดข้าวกล่องสำเร็จรูปหรือเรดดี้ ทู อีท นับวันจะยิ่งเติบโตพร้อม ๆ ไปกับการเติบโตของร้านสะดวกซื้อที่เป็นช่องทางจำหน่ายหลัก และจับกลุ่มผู้บริโภคที่กำลังซื้อไม่มากนัก ด้วยราคาเพียง 29-35 บาท ซึ่งใกล้เคียงกับราคาข้าวแกงข้างทาง

ยิ่งเมื่อเซเว่นอีเลฟเว่นที่เริ่มยุทธการบูมข้าวกล่อง เรดดี้ ทู อีท ด้วยกลยุทธ์ราคา ที่แสนจูงใจ คือ เมนูละ 29 บาท ก็ยิ่งทำให้การตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคง่ายขึ้นและทำให้ตลาดเติบโตอย่างรวดเร็ว

ปัจจุบันผู้เล่นในตลาดข้าวกล่องสำเร็จรูปมีมากหน้าหลายตา และมีการ แบ่งเซ็กเมนต์กันอย่างชัดเจนว่า หากเป็นตลาดบนที่ราคาต่อกล่อง 50 บาทขึ้นไป ก็จะเน้นจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตผู้เล่น ในตลาดนี้ อาทิ เอสแอนด์พี,พรานทะเล, สุรพลฟู้ดส์ เป็นต้น ขณะที่ในร้านสะดวกซื้อปัจจุบันทั้งโลตัส เอ็กซ์เพรส และแฟมิลี่ มาร์ท ก็กระโดด เข้ามาด้วยเช่นกัน โดยใช้เฮาส์แบรนด์ที่ว่าจ้างซัพพลายเออร์ผลิตสินค้าให้เป็นหัวหอกนำร่อง

ความเคลื่อนไหวที่น่าจับตามองใน ตลาดล่างนี้ คือ การเข้ามาของแฟมิลี่ มาร์ท ที่จับมือแบรนด์ดัง “พรานทะเล” ที่เป็นผู้ผลิตสินค้าให้เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับเฮาส์แบรนด์ของแฟมิลี่ มาร์ทมากขึ้น ขณะที่พรานทะเลเองก็สามารถขยายใน ส่วนของการผลิตที่มากขึ้น

มากกว่านั้นยังเป็นการประกาศให้รู้ว่าพรานทะเลก็สามารถผลิตสินค้าในราคาย่อมเยาคุณภาพดีได้ แม้ปกติจะเล่นอยู่ในเซ็กเมนต์พรีเมี่ยมก็ตาม

“รุ่งเพ็ชร พรรณาปยุกต์” ผู้จัดการทั่วไป กลุ่มสื่อสารการตลาดและภาพลักษณ์องค์กร บริษัท พรานทะเล มาร์เก็ตติ้ง จำกัด กล่าวกับ “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า จริง ๆ ที่ผ่านมาบริษัทเป็นโออีเอ็มหรือรับจ้างผลิตให้กับหลายค่ายอยู่แล้ว แต่ที่ผ่านมาก็ไม่เคยมีการออกมาประกาศว่าพรานทะเลเป็นผู้ผลิตให้ แต่เนื่องจากครั้งนี้แฟมิลี่ มาร์ทต้องการให้มีการออกมาประกาศร่วมกันเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ ให้กับแบรนด์ควิกเซิร์ฟ (Quick Serve) เฮาส์แบรนด์อาหารกล่องของแฟมิลี่มาร์ท

งานนี้ขนาดว่าแฟมิลี่ มาร์ทเอาจริงด้วยการดิสเพลย์ร้านกว่า 500 สาขาใหม่หมด โดยเพิ่มมุมตู้แช่สำหรับ frozen food โดยเฉพาะ นอกจากนี้ในช่วงแรกยังมีโปรโมชั่น 25 บาทเข้ามาเสริมด้วย ซึ่ง “รุ่งเพ็ชร” ชี้ว่า กระแสการตอบรับเป็นไปด้วยดีอย่างยิ่ง ผ่านไปเพียง 1-2 สัปดาห์ก็มียอดสั่งซ้ำเข้ามา ซึ่งเชื่อว่าเทรนด์หลังจากนี้จะดีขึ้นเรื่อย ๆ

เธอมองว่าปัจจุบันอาหารพร้อมรับประทานประเภทข้าวกล่อง ถือว่ามีการ แข่งขันที่รุนแรงมาก และมีการแบ่งเซ็กเมนต์อย่างชัดเจนระหว่างพรีเมี่ยมแบรนด์ในซูเปอร์มาร์เก็ต แบรนด์ที่เจาะกลุ่มล่างในร้านสะดวกซื้อ และคอนวีเนี่ยนสโตร์ทุกร้านต่างก็มีแบรนด์ ข้าวกล่องเป็นของตัวเองด้วยกันทั้งสิ้น”

สำหรับเซเว่นฯที่รุกตลาดนี้มาระยะหนึ่ง ถึงวันนี้มีแบรนด์ข้าวกล่องถึง 3 แบรนด์ นอกจาก “อีซี่โก” ที่เป็นรูปแบบโฟรเซ่นแล้วยังมีรูปแบบชิลฟู้ด หรือแช่เย็นกับอีซี่เวย์ และอีซี่ช้อยส์ ทำให้ผู้บริโภคมีทางเลือกที่หลากหลาย และด้วยพลังของสาขากว่า 5,000 แห่ง จึงไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับร้านสะดวกซื้อค่ายนี้ที่จะ เข้าถึงลูกค้า

มากกว่านั้นจากการปรับโพซิชันนิ่งจากเพียงร้านสะดวกซื้อไปสู่โมเดล “อิ่มสะดวก” ที่โฟกัสกลุ่มอาหาร เครื่องดื่ม เพื่อตอบสนองผู้บริโภคในเรื่องของความรวดเร็ว

“สุวิทย์ กิ่งแก้ว” รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารร้านอิ่มสะดวก เซเว่น อีเลฟเว่น กล่าวกับ “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า แม้จะมีผู้ประกอบการหลายรายสนใจตลาดอาหารกล่องแช่แข็งและแช่เย็นมากขึ้น โดยตั้งราคาเท่ากัน หรือบางรายใช้ โปรโมชั่นตั้งราคาถูกกว่า แต่ก็ยังไม่ส่งผลกระทบถึงเซเว่นฯ เพราะเซเว่นฯมีลูกค้าขาประจำอยู่แล้ว ตรงกันข้ามกลับ ยิ่งช่วยทำให้ตลาดอาหารกล่องยิ่งบูมมากขึ้น

นอกจากนี้ เพื่อเพิ่มความหลากหลายตอบสนองช่วงเทศกาลเจที่ผ่านมา เซเว่น อีเลฟเว่นได้เพิ่มเมนูอาหารเจ 4 รายการ เมนูละ 35 บาท ได้แก่ ข้าวกะเพรา ทรงเครื่องเจ ผัดหมี่ฮ่องกงเจ ข้าวกล่องแกงเขียวหวานเจ และแกงเผ็ดเป็ดย่างเจ

“ภาพรวมตลาดอาหารกล่องตอนนี้กำลังไปได้ดี เพราะเป็นธุรกิจที่สอดคล้องกับ ไลฟ์สไตล์ผู้บริโภคที่ไม่มีเวลาเข้าครัวประกอบอาหาร ยกเว้นช่วงวันหยุด”

ส่วนของโลตัส เอ็กซ์เพรส ที่ปัจจุบันมีประมาณ 500 สาขา ได้รุกตลาดมาสักพักด้วยเฮาส์แบรนด์ของตัวเอง แต่ก็ยังไม่ได้จริงจังมากนักเนื่องด้วยปัจจุบันภาพของโลตัส เอ็กซ์เพรสยังนำด้วยกลุ่มอุปโภค มากกว่า ขณะที่กลุ่มฟู้ดโดยรวมยังไม่แข็งแกร่งมากนัก โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับ เซเว่นอีเลฟเว่น

แน่นอนว่าการแข่งขันในกลุ่มข้าวกล่อง หรืออาหารพร้อมรับประทานในร้านสะดวกซื้อ 3 แบรนด์นี้จะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเทรนด์ของผู้บริโภคยุคใหม่ กับตลาดที่เติบโตขึ้นทุกขณะ

โจทย์หลักของแฟมิลี่ มาร์ท กับโลตัส เอ็กซ์เพรส วันนี้จึงต้องหาช่องว่างและจุดยืนมาสู้กับผู้นำร้าน “อิ่มสะดวก” อย่างเซเว่นฯให้ได้

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ 30 ตุลาคม 2552

“เซเว่นฯ” ยิ้ม อิ่มสะดวก ดันยอดลูกค้าเพิ่ม เตรียมควักอีก 500 ล้านสร้างศูนย์กระจายอาหารสดแถบตะวันออก หวังกระจายตระกูลอาหารกล่องย้ำภาพลักษณ์ใหม่ คาด 5 ปีโมเดลอิ่มสะดวกครอบคลุมทั่วประเทศ

นายสุวิทย์ กิ่งแก้ว รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารร้านอิ่มสะดวก เซเว่น อีเลฟเว่น กล่าวกับ “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า ปีหน้าบริษัทจะลงทุน 500 ล้านบาท เพื่อสร้างศูนย์กระจายสินค้าอาหารสด และรถห้องเย็นแถบภาคตะวันออก ได้แก่ ที่ จ.ชลบุรี พัทยา และระยอง ซึ่งจะช่วยกระจายอาหารกล่องพร้อมรับประทานให้ครอบคลุมสาขาในพื้นที่ดังกล่าว 200-300 สาขา จากเดิมมีศูนย์อยู่แล้วที่สุราษฎร์ธานี ขอนแก่น เชียงใหม่ ฯลฯ

คาดว่า 5 ปีข้างหน้าบริษัทจะมีศูนย์ที่สามารถกระจายอาหารสดได้ทั่วประเทศ เบื้องต้นเน้นกระจายอาหารกล่องพร้อม รับประทานไปที่หัวเมืองใหญ่ ๆ ที่มีศักยภาพก่อน ขณะที่กลุ่มเบเกอรี่จะเจาะกลุ่มลูกค้าต่างจังหวัด ทั้งนี้เพื่อให้ร้านเซเว่นฯทุกสาขาปรับภาพลักษณ์เป็นร้าน อิ่มสะดวกอย่างสมบูรณ์

นายสุวิทย์กล่าวต่อไปว่า สินค้าที่จำหน่ายในร้านอิ่มสะดวกไม่จำเป็นต้องมีสินค้าครบทุกไลน์ แต่ต้องดูที่ความต้องการของผู้บริโภคและความพร้อมของแต่ละพื้นที่เป็นหลัก

ปัจจุบันเซเว่นฯมีอาหารกล่อง 2 ชนิด ได้แก่ อาหารแช่แข็งอีซี่โก ซึ่งสามารถเก็บได้นาน วางจำหน่ายได้ทุกสาขากับอาหารแช่เย็นหรือชิลฟู้ด แบรนด์อีซี่ช้อยส์และ อีซี่เวย์ ซึ่งมีอายุ 3 วัน จำหน่ายในสาขากรุงเทพฯและจังหวัดใกล้เคียง 300 สาขา และสำหรับช่วงเทศกาลอาหารเจที่ผ่านมาก็ได้มีการเพิ่มเมนูเจราคา 35 บาท อีก 4 เมนู ได้แก่ ข้าวกะเพราทรงเครื่องเจ ผัดหมี่ฮ่องกงเจ ข้าวกล่องแกงเขียวหวาน และแกงเผ็ดเป็ดย่างเจ เพื่อตอบสนองไลฟ์สไตล์ครอบครัวรุ่นใหม่ที่มีเวลาเข้าครัวน้อย

“หลังประกาศปรับภาพลักษณ์เป็นร้านอิ่มสะดวกเมื่อต้นปี ควบคู่การใช้หนังโฆษณาภายใต้คอนเซ็ปต์ หิวเมื่อไร ก็แวะมา จำนวน 5 ชุด ตลอดทั้งปีพบว่าลูกค้าเริ่มคุ้นเคยมากขึ้น ประกอบกับผลจากการที่ ลูกค้ากังวลเรื่องค่าใช้จ่ายในการเดินทาง จึงหันมาซื้อสินค้าที่ร้านใกล้บ้าน ส่งผลให้ เซเว่นฯมีจำนวนลูกค้าเพิ่มขึ้น”

นายสุวิทย์ยังกล่าวอีกว่า ด้านการพัฒนาธุรกิจไปยังต่างประเทศ บริษัทกำลังอยู่ระหว่างการศึกษาตลาดที่เวียดนาม ซึ่งหากต้องไปทำตลาดจริง ๆ จะต้องขอไลเซนส์จากบริษัทแม่อีกครั้ง ส่วนตัวมองว่าหลังเริ่มเปิดเขตการค้าเสรีอาฟต้าน่าจะยิ่งส่งผลดีในแง่ภาษีที่ลดลง และทำให้สินค้าจากประเทศไทยที่จำหน่ายในเซเว่นฯมีโอกาสขยายตลาดมากขึ้น แต่แผนดังกล่าวไม่น่าจะเสร็จทันปีหน้า และต้องใช้เวลาศึกษา อีกสักระยะ อย่างไรก็ตามการเปิดร้าน เซเว่นฯในเวียดนามอาจไม่อยู่ในรูปแบบร้านอิ่มสะดวกเหมือนในเมืองไทยและญี่ปุ่น เพราะกว่าจะพัฒนาโมเดลนี้ต้องใช้ระยะเวลานานนับ 10 ปี

ที่มา ประชาชาติธุรกิจ 30 ตุลาคม 2552

I stayed up late writing the world’s worst sakubun only to find out the hand in date was Friday and not Thursday. Gutted.
I have been dead on my feet all day having had to get up early for Soul Run’s morning practice. I nearly fell asleep a few times in class, and my eyes just couldn’t focus on the OHP or the textbook.
I also forgot about today’s vocab quiz due to my stressing over the sakubun and therefore did really badly on that.

I got back to my apartment, intending to do homework but fell asleep instead. And I am still tired. How is that possible?! I woke up with a sore throat and a fever somehow as well.

Went off to the evening practice of Soul Run which was hilarious – the dirty-minded English-speakers amongst us laughing when Rei used such terms as “spread your legs” to the girls and “I’ll come (to the front)”.
Rob and Miles were genki as usual – they always manage to cheer me up.
It was a shame Katie missed practice but since she only got 2 hours sleep last night, who can blame her?

The dance looks amazing, but I feel I let it down a lot. My knee injury means I cannot go down as low as I should be, so I stand out amongst everyone else who is doing it properly. I also am a bit clumsy with my moves – I missed so many practices too. I hope I can do ok on the day.

I am very much looking forward to the pizza party after tomorrow night’s 5pm practice, and the all-you-can-eat yakitori after the performance.

I also plan on eating the traditional festival foods – yakisoba, choco-banana and (if they have it) takoyaki Gonna be a weekend of excessive eating me thinks

Right now I am just about ready to die. My head is pounding, my throat is sore, I am freezing cold, but my forehead is burning. No cough yet, but I am feeling a bit sick (probably the convenience store takoyaki I ate earlier)

I want to sleep, but I need to shower and do more formation drills and stuff. Too tired… but I have to do the work.

I’m planning on going to buy a black top for Soul Run tomorrow so I may be joining Rob in his search for shirts that actually fit western people. Then again if I feel as crappy as I do right now, I may not get out of bed tomorrow and will have to miss uni, soul run practice and a pizza party and have no top for the festival… Ok, I’m gonna drag myself out of bed even if I am dying tomorrow.

Why is my apartment always so cold? I’m so glad I have a fluffy fleese blanket and cushion to help keep me extra warm.

หากย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว หลายคนคงจะจำกันได้ถึงร้านสะดวกซื้อรูปแบบดูทันสมัย เปิดให้บริการ 24 ชั่วโมง ซึ่งจะเป็นร้านอะไรไปไม่ได้นอกจากร้านสะดวกซื้อ “เซเว่น อีเลฟเว่น” ที่จนถึงวันนี้แบรนด์ได้ติดตลาด ทุกเพศทุกวัยได้มีโอกาสเข้าใช้บริการ หรือฝากท้องยามหิว ภายใต้คอนเซ็ปต์ล่าสุด “หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา” รวมถึงยังเป็นต้นแบบธุรกิจแฟรนไชส์ อันดับต้นๆ ของเมืองไทย ที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

มาวันนี้แฟรนไชส์ร้านเซเว่นฯ สาขาแรก ก็ยังดำเนินธุรกิจได้อย่างมั่นคง ไม่แพ้สาขาที่ทางบริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน) ลงทุนเอง รวมกว่า 18 ปีแล้ว ที่เจ้าของร้านโชวห่วยเล็กๆ แต่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ที่ต้องการจะปรับปรุงร้านให้ดูทันสมัย แข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นได้ ตัดสินใจขอร่วมธุรกิจแฟรนไชส์ ด้วยเงินลงทุนในยุคนั้นประมาณ 3 ล้านบาท

บุญมี บุญยิ่งสถิตย์ หรือ เฮียมิ้ง เจ้าของแฟรนไชส์เซเว่น อีเลฟเว่น ตั้งแต่ปี พ.ศ.2534 เล่าว่า อดีตตนเองเป็นเจ้าของกิจการร้านโชวห่วยในซอยเพชรบุรี 5 ซึ่งเป็นแหล่งชุมชนมีผู้คนพลุกพล่าน ซึ่งกิจการก็ค่อนไปข้างไปได้ดี แต่ด้วยธรรมชาติของร้านโชวห่วยที่เจ้าของต้องขายของเองคนเดียว ต้องอยู่เฝ้าร้านตลอดเวลา เพราะหากปิดร้านก็ขาดรายได้ไปอย่างน่าเสียดาย ส่วนสินค้าที่จัดวางก็ไม่ได้จัดเป็นหมวดหมู่ ดั้งนั้นการที่ลูกค้าต้องการสินค้าอะไร ก็ต้องผ่านมามือเจ้าของร้านเองทั้งหมด ซึ่งเฮียมิ้งบอกว่า พฤติกรรมดังกล่าวสุดท้ายแล้วก็ดูคล้ายกับ “ปู่โสมเฝ้าทรัพย์” ซึ่งยอมรับว่าเหนื่อยเหมือนกัน

จนกระทั่งมีร้านมินิมาร์ท มาเปิดใกล้กับร้านโชวห่วย ซึ่งเป็นการดำเนินธุรกิจในแบบของพี่น้องที่ร่วมกันทำ ทั้งๆ ที่ไม่เคยทำธุรกิจเกี่ยวกับร้านโชวห่วยมาก่อน ก็ได้รับความสนใจจากคนในละแวกนั้นเป็นอย่างมาก ด้วยรูปลักษณ์ที่เป็นร้านกระจก สะอาดสะอ้าน และจัดวางสินค้าได้อย่างเป็นระเบียบ

“ในช่วงที่ร้านเรามีคู่แข่ง ก็มีบริษัทฯ ซีพี เข้ามาติดต่อขอเซ้งร้าน แต่ยังไม่ได้แสดงตัว เพียงถามแค่ว่าทำร้านแบบนี้เหนื่อยไหม ซึ่งก็ตรงกับความคิดของเราที่ต้องการจะปรับปรุงพอดี เช่น ติดกระจก ติดแอร์ และมีเครื่องคิดเงินที่สะดวกรวดเร็ว แต่คงต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ เนื่องจากขาดประสบการณ์ และเป็นเรื่องที่ไกลตัวเกินไป สุดท้ายจึงตัดสินใจให้ทางบริษัทซีพี เซ้งร้านไป ในวงเงิน 10 ล้านบาท ซึ่งครอบครัวผมต้องย้ายออกไปภายใน 3 เดือน ซึ่งเมื่อเวลานั้นใกล้มาถึงจริงๆ สมาชิกในครอบครัวรู้สึกใจหาย ซึ่งภรรยาบอกว่าจริงๆ แล้วไม่อยากไปจากที่นี่ ผมจึงขอยกเลิกสัญญาโดยเสียค่าปรับไปประมาณ 50,000 บาท แต่วงจรชีวิตก็กลับมาในรูปแบบเดิมๆ คือ ยุ่งๆ เหนื่อยๆ สุดท้ายจึงตัดสินใจติดต่อเข้าไปที่บริษัทฯ อีกครั้ง เพื่อขอซื้อแฟรนไชส์ ทั้งๆ ที่ในช่วงนั้นทางซีพี ยังไม่ได้เปิดขายแฟรนไชส์ แต่ด้วยโมเดลธุรกิจร้านเซเว่นกว่า 27 สาขา ก็ถือว่าระบบส่วนใหญ่พร้อมแล้วสำหรับการรองรับธุรกิจในรูปแบบแฟรนไชส์ จนก่อเกิดเป็นร้านเซเว่น อีเลฟเว่น รหัส 0028 เพชรบุรี 5 ขึ้น”

เมื่อแฟรนไชส์สาขาแรกเกิดขึ้น โดยมีเฮียมิ้งเป็นเจ้าของ ด้วยเงินลงทุน 3 ล้านบาท กลับกลายว่าความเหนื่อยจะลดน้อยลง ด้วยระบบที่ทันสมัย และพนักงานที่ได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดี รวมถึงมีเจ้าหน้าที่จากทางบริษัทฯ เข้าไปดูแลและให้คำปรึกษาอยู่ตลอดเวลา แต่เฮียมิ้งกลับ ยอมรับว่าในช่วง 3 เดือนแรก เหนื่อยมาก เหนื่อยกว่าตอนทำร้านโชวห่วยอีก ถึงขนาดเคยคิดว่าเลือกทางผิดหรือเปล่า จากการที่ร้านต้องเปิดขายตลอด 24 ชั่วโมง จ้างพนักงาน ต้องเอาเงินไปจมกับสต็อกสินค้ากว่า 6 แสนบาท ในขณะที่มูลค่าสินค้าที่จัดวางภายในร้านประมาณ 4 แสนบาท

ปัจจุบันเฮียมิ้งได้ขยายสาขาแฟรนไชส์รวม 3 สาขาแล้ว โดยอาศัยกำไรที่ได้รับจากการบริหารสาขาแรกมาต่อยอด และล่าสุดได้ให้ลูกชาย และลูกสะใภ้ สานต่อกิจการนี้ คือนายสาธิต หรือ ฮุย ทายาทธุรกิจที่มารับช่วงต่อ แม้ว่าตนเองจะเรียนจบมาทางด้านคอมพิวเตอร์ แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการบริหารร้าน เนื่องจากคลุกคลีมากับร้านเซเว่น มาตั้งแต่เด็กๆ ทั้งจากร้านของตัวเอง และร้านที่ทางบริษัทซีพีลงทุนเอง

“ผมอาศัยความคุ้นเคยตั้งแต่เด็ก ที่ตอนทางบ้านยังไม่ได้เปิดร้านเซเว่น ก็มักจะไปอุดหนุนสเลอปี้ (Slurpy) อยู่บ่อยๆ และเมื่อรู้ว่าที่บ้านจะเปิดเป็นร้านเซเว่นเอง ก็รู้สึกดีใจ และพร้อมที่จะช่วยคุณพ่อดูแลร้านนี้อย่างเต็มที่ ซึ่งสิ่งที่ต้องเรียนรู้เพิ่มเติมคือระบบ ที่ช่วงหลังมีการนำบาร์โค้ดเข้ามาใช้ รวมถึงข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ แต่ทางบริษัทฯ ก็จัดให้มีการอบรมให้เป็นเรื่องง่ายขึ้น”

อย่างไรก็ตามแผนการขยายสาขาต่อๆ ไป คงจะเป็นหน้าที่ของทายาทธุรกิจที่ต้องสานต่อ ซึ่งขณะนี้ได้มีการเตรียมความในเรื่องของบุคคลากรและมาตรฐานการบริการที่ดี โดยคาดว่าภายในปีหน้าจะเห็นร้านเซเว่น ของครอบครัว “บุญยิ่งสถิตย์” เพิ่มอีก 1-2 สาขา

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 ตุลาคม 2552

สหพัฒน์ วาดเป้าปี 53 ดัน 108 ช็อปแคตตาล็อค เป็นศูนย์รวมสินค้าโอท็อป-เอสเอ็มอีเต็มรูปแบบทั้งเล่ม ใช้ต้นแบบประเทศญี่ปุ่นและอินโดนีเซีย เล็งจับมือหน่วยงานรัฐช่วยโปรโมต พร้อมหนุนผู้ประกอบการทั้งเก่าและใหม่ขยายตลาดเพิ่ม นอกจากนี้ยังเพิ่มช่องทางจำหน่ายผ่านเว็บไซต์อีกทางเลือกหนึ่ง

นายวิเชียร กันตถาวร กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทเกอร์ ดิสทริบิวชั่น แอนด์ ลอจิสติกส์ จำกัด บริษัทกระจายสินค้าในเครือสหพัฒน์ เปิดเผยกับ”ฐานเศรษฐกิจ” ว่า หลังจากที่บริษัทได้ร่วมมือกับสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) ในการดำเนินโครงการส่งเสริมการขยายตลาดสินค้าโอท็อปและเอสเอ็มอีทั่วไทย ซึ่งจะเป็นการนำสินค้าจำหน่ายผ่าน 108 ช็อปแคตตาล็อค โดยล่าสุดมีบริษัทที่สนใจเข้าร่วมโครงการดังกล่าวผ่านการคัดเลือกของส.อ.ท.แล้วประมาณ 50 ราย จากจำนวนสมาชิกในกลุ่มอุตสาหกรรมเอสเอ็มอีที่มีกว่า 1,000 ราย รวมทั้งเปิดรับสินค้าที่มีคุณภาพในการรุกตลาดอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดบริษัทได้จับมือกับกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ เพื่อดึงธุรกิจเอสเอ็มอี (SMEs) และโอท็อป(OTOP) นำสินค้าเข้ามาจำหน่ายผ่าน 108 ช็อปแคตตาล็อค ส่งผลให้มีผู้ประกอบการเพิ่มขึ้นอีก 33 ราย
“หลังจากที่บริษัทได้ออก 108 ช็อป แคตตาล็อคเล่มแรก ที่มีสินค้าในกลุ่มเอสเอ็มอีและโอท็อป ปรากฏว่า สินค้าในกลุ่มดังกล่าวสามารถมียอดขายประมาณ 200,000 บาท สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภคและเครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์อาหารเสริมสุขภาพ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี หลังจากที่ได้ร่วมมือกับกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมและ ส.อ.ท.คาดว่าในการลงโฆษณาสินค้าใน 108 ช็อป แคตตาล็อคในรอบต่อไป จะมีสินค้าในกลุ่มเอสเอ็มอีและโอท็อปเพิ่มขึ้นเป็น 50% จากเดิมที่มีเพียง 20%”
อย่างไรก็ตาม จากนโยบายของนายบุณยสิทธิ์ โชควัฒนา ประธานเครือสหพัฒน์ต้องการผลักดันให้ 108 ช็อปแคตตาล็อค เป็นศูนย์รวมของสินค้าโอท็อปและเอสเอ็มอี บริษัทได้ใช้ต้นแบบการตั้งศูนย์รวมสินค้าดังกล่าวจากประเทศญี่ปุ่นและอินโดนีเซีย ที่ในประเทศเหล่านี้จะให้ทางภาครัฐเป็นผู้ดำเนินการจัดการพิมพ์แคตตาล็อคทั้งหมด เพื่อสนับสนุนธุรกิจของสินค้าไทยให้เข้มแข็ง แต่ในประเทศไทยยังไม่สามารถดำเนินการได้ ดังนั้นบริษัทมีแผนร่วมมือกับหน่วยงานของภาครัฐที่ให้การสนับสนุนกลุ่มสินค้าเอสเอ็มอีและโอท็อป เพื่อนำสินค้าเข้ามาจำหน่ายมากขึ้น ทั้งกรมพัฒนาชุมชน กระทรวงพาณิชย์ สมาคมเอสเอ็มอี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งหน่วยงานเหล่านี้มีผู้ประกอบการจำนวนมาก โดยเป้าหมายนอกเหนือจากการนำสินค้าในกลุ่มนี้เข้ามาจำหน่ายผ่าน 108 ช็อป แคตตาล็อคแล้ว หน่วยงานภาครัฐยังมีบทบาทสำคัญในการช่วยประชาสัมพันธ์โครงการให้ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องด้วย
สำหรับคอนเซ็ปต์ในการดำเนินงานนั้น จะใช้คอนเซ็ปต์ “คิดถึงโอท็อป คิดถึงเอสเอ็มอี คิดถึง 108 ช็อปแคตตาล็อค” ทั้งนี้จากแผนการร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐ คาดว่าในปี 2553 จะสามารถทำให้ 108 ช็อปแคตตาล็อค ใช้พื้นที่สำหรับการจำหน่ายสินค้าเอสเอ็มอีและโอท็อปทั้งเล่ม ขณะที่สินค้าในเครือสหพัฒน์และสินค้าฝากขายนั้น ยังคงจำหน่ายอยู่เช่นเดิม แต่จะทำในรูปของการจัดพิมพ์เป็นแคตตาล็อคประจำปี คล้ายกับสมุดหน้าเหลือง และจะมีการนำสินค้าบางรายการมาจัดโปรโมชันผ่าน 108 ช็อป แคตตาล็อคประจำฉบับ รวมทั้งมีแผนการเพิ่มจำนวนพิมพ์แคตตาล็อคจากเดิมเป็น 3 เดือนต่อ 1 ฉบับ เพิ่มเป็น 1 ฉบับต่อเดือน
นอกจากนี้ บริษัทได้เพิ่มช่องทางการจำหน่ายสินค้าในกลุ่มดังกล่าวผ่านทางเว็บไซต์ www.108shopcatalog.com ด้วย โดยลูกค้าสามารถสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ ซึ่งทางบริษัทจะทำการจัดส่งสินค้าและเก็บเงินปลายทางทันที และล่าสุดเพื่อเปิดโอกาสให้สินค้าในกลุ่มเอสเอ็มอีและโอท็อปเข้ามาจำหน่ายผ่าน 108 ช็อปแคตตาล็อคมากขึ้น บริษัทได้ลดราคาโฆษณาจาก 12,000 บาท เหลือ 5,400 บาทต่อหน้า ซึ่งในการจัดพิมพ์แต่ละครั้งจะมีจำนวน 25,000 เล่ม ขณะที่รายได้จากการนำสินค้าผ่าน 108 ช็อป แคตตาล็อคนั้น ขึ้นอยู่กับผู้ประกอบการจะให้จำนวนเท่าใด แต่ต้องไม่น้อยกว่าการนำสินค้าผ่านช่องทางอื่นๆ หรือเฉลี่ยราว 15-25 % ในกลุ่มสินค้าอุปโภค ขณะที่กลุ่มผลิตภัณฑ์อาหารเสริมและเครื่องสำอางนั้นจะแบ่งคิดรายได้ประมาณ 25-30% ของยอดขาย รวมทั้งจะมีการนำสินค้ากลุ่มนี้ไปร่วมออกงานแสดงสินค้าที่บริษัทเข้าร่วมงานแฟร์ต่างๆ ทั่วประเทศด้วย ขณะที่
นายวิเชียร กล่าวต่อว่า ส่วนผลประกอบการของบริษัทในช่วง 9 เดือนที่ผ่านมา บริษัทมีรายได้เติบโต 13% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน แต่มีผลกำไรที่ลดลง เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายในส่วนของการจัดส่งสินค้าผ่าน 108 ช็อป แคตตาล็อคมากขึ้น และในสิ้นปีคาดว่าจะมียอดขายเติบโตราว 15% ตามเป้าหมายที่วางไว้

จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 2,472 22 ต.ค.- 24 ต.ค. 2552

ค่ายค้าปลีกออกแรงดิ้นหนีกฎเหล็ก ทยอยเปิดฟอร์แมตใหม่ แก้ปมขอใบอนุญาตยาก-อำนวยความสะดวกลูกค้าปรับพฤติ กรรมชอบซื้อของใกล้บ้าน คาร์ฟูร์สุ่มชิมลางส่งโมเดล “ซิตี้” ทดลองตลาด ขณะที่ “เทสโก้ โลตัส” ประกาศปูพรมสาขาเอ็กซ์เพรส ส่วน “ท็อปส์” ไม่น้อยหน้า ลั่นเปิด ซูเปอร์ไซซ์เล็ก “เดลี่” อีก 40 แห่งทั่วประเทศ

ขณะนี้แม้ว่าการเปิดสาขาของค้าปลีกรายใหญ่จะมีความถี่และมีจำนวนไม่มาก แต่ภาพหนึ่งที่มีให้เห็นมากขึ้นก็คือการนำฟอร์แมตใหม่ ๆ มาทดลองเปิดให้บริการ โดยเฉพาะสาขาที่มีขนาดเล็กลง เมื่อเร็ว ๆ นี้ คาร์ฟูร์ได้เปิดสาขาไซซ์เล็ก มีขนาดเพียง 300 ตร.ม. ที่คอมมิวนิตี้มอลล์ เออร์เบิน สแควร์ ใกล้มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ โดยใช้ชื่อว่าคาร์ฟูร์ซิตี้

คาร์ฟูร์เทสต์โมเดลใหม่ “ซิตี้”

แหล่งข่าวจากบริษัท เซ็นคาร์ จำกัด ผู้บริหารห้างคาร์ฟูร์ ให้ข้อมูลว่า เป็นการปรับตัวตามพฤติกรรมผู้บริโภคที่นิยมซื้อสินค้าในร้านใกล้บ้าน สินค้าส่วนใหญ่เน้นกลุ่มอาหารโกรเซอรี่ สินค้าอุปโภคบริโภค รวมถึงสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ เพื่อตอบโจทย์กำลังซื้อลูกค้ากลุ่มระดับกลางและกลาง-บน เป็นโมเดลลอนช์ครั้งแรกที่ฝรั่งเศส เมื่อช่วงต้นปี ประสบความสำเร็จมาก เพราะฝรั่งเศสไม่มีกฎหมายจำกัดเหมือนในประเทศไทย สำหรับในเมืองไทยถือเป็นสาขานำร่องที่อยู่ระหว่างการทดลอง ส่วนการเปิดเพิ่มในอนาคต คงต้องรอดูผลตอบรับจากกลุ่มลูกค้าเป้าหมายก่อน

จากการสำรวจคาร์ฟูร์ซิตี้ ซึ่งเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พบว่าจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคคล้ายๆ ซูเปอร์มาร์เก็ต ทั่ว ๆ ไป สินค้าส่วนใหญ่เป็นแบรนด์หลัก ในตลาดและเฮาส์แบรนด์ คาร์ฟูร์ และไส้กรอก ขนมจีบ ซาลาเปา เบอร์เกอร์ มีมุมจำหน่ายซีดีเพลงและภาพยนตร์ รวมถึงมุมกาแฟให้ลูกค้านั่งพัก รวมทั้งมีบริการรับชำระค่าสาธารณูปโภคต่าง ๆ ด้วย

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นอกจากการเปิดโมเดลใหม่ดังกล่าว ที่ผ่านมาคาร์ฟูร์ได้ทยอยเปิดสาขาเพิ่ม เช่น สาขาเดอะมาร์เก็ต ที่บางโพ ที่มีขนาด 2,000 ตร.ม. และเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมาเปิดสาขา เต็มรูปแบบที่รังสิต คลอง 4 เร็ว ๆ นี้จะเปิดเพิ่มอีกที่ชุมพร และยังมีกระแสข่าวว่าอยู่ระหว่างการหาพื้นที่จังหวัดตรังด้วย

เทสโก้ฯเร่งปูพรม “เอ็กซ์เพรส”

ดร.ดามพ์ สุคนธทรัพย์ รองกรรมการผู้จัดการอาวุโส บริษัท เอก-ชัย ดิสทริบิวชั่น ซิสเทม จำกัด ผู้บริหารห้างเทสโก้ โลตัส ให้ข้อมูล “ประชา ชาติธุรกิจ” ว่า ร้านทุกขนาดเกิดขึ้นตามความต้องการของผู้บริโภค ซึ่งสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชน ซึ่งปัจจุบันค้าปลีกในเมืองไทยมีประมาณ 10,000 แห่ง และมีแนวโน้มจะขยายตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในอนาคตจะได้เห็นภาพของมินิมาร์ตและคอนวีเนี่ยนสโตร์ที่ตอบโจทย์รายได้และวิถีชีวิตของคนในชุมชนเพิ่มจำนวนมากขึ้น ขณะเดียวกันในแง่การแข่งขันก็จะมีความรุนแรงตามศักยภาพของแต่ละพื้นที่

สำหรับเทสโก้ โลตัสก็จะยังคงเดินหน้าขยายสาขาที่เป็นโมเดลโลตัส เอ็กซ์เพรส อย่างต่อเนื่อง ปีหน้าจะเปิดอีก 50-60 สาขา ใช้พื้นที่ต่อสาขา 300 ตารางเมตร ภายใต้คอนเซ็ปต์ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็ก จำหน่ายทั้งสินค้าอุปโภคบริโภคและอาหารสด

ขณะที่แหล่งข่าวจากเทสโก้ โลตัสอีกรายหนึ่งยอมรับว่า การขอใบอนุญาตการก่อสร้างสาขาขนาดใหญ่ในย่านชุมชน ประกอบกับโลเกชั่นดี ๆ หายากขึ้น ทำให้ ผู้ประกอบการทุกค่ายต่างต้องพยายามสร้างหรือโมเดลค้าปลีกรูปแบบใหม่ ๆ ขึ้นมารองรับ โดยเฉพาะไซซ์เล็กที่สามารถดำเนินการได้งานและสอดรับกับพฤติกรรมผู้บริโภค รวมทั้งการขยายตัวของชุมชนที่มีมากขึ้น

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ผ่านมาเทสโก้ โลตัสเป็นค่ายหนึ่งที่มีโมเดลใหม่ ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง นอกจากสาขาในรูปแบบที่เป็นคอมมิวนิตี้มอลล์ อย่างแอทพาร์ค แอทการ์เด้นท์ และแอทโอเอซิส แล้วโมเดลที่น่าสนใจและได้รับการตอบรับจากผู้เช่าพื้นที่และลูกค้าก็คือพลัส ช็อปปิ้งมอลล์ ซึ่งเป็นการปรับสาขาเดิมที่มีอยู่แล้ว และเพิ่มพื้นที่เช่าสำหรับผู้ประกอบการรายเล็ก ปัจจุบันมี 2 สาขา ล่าสุดที่เพิ่งเปิดไปก็คือพลัส อมตะนคร และเร็วๆ นี้จะเปิดให้บริการสาขาเต็มรูปแบบที่จังหวัดสตูล ซึ่งก่อนหน้านี้ได้เปิดโลตัส เอ็กซ์เพรสไปแล้วที่อำเภอละงู

“กม.” บีบค้าปลีกผุดฟอร์แมตใหม่

นายธนภณ ตังคณานันท์ นายกสมาคมค้าปลีกไทย กล่าวในเรื่องนี้ว่า ปกติผู้ประกอบการค้าปลีกรายใหญ่จะมีสาขาหลาย ๆ ฟอร์แมต ไม่ว่าจะเป็นไฮเปอร์ มาร์เก็ตซูเปอร์มาร์เก็ต คอนวีเนี่ยนสโตร์ กึ่งคอนวีเนี่ยนสโตร์ ฯลฯ การที่ค้าปลีกรายใหญ่หันมาเปิดฟอร์แมตใหม่ ๆ มากขึ้น หลักๆ เป็นผลมาจากกฎระเบียบที่เข้มงวด ทำให้ผู้ประกอบการต้องนำฟอร์แมตใหม่ๆ มาให้บริการ ส่วนอีกประเด็นหนึ่งก็คือเป็นการปรับตัวเพื่อให้เข้าถึงและอำนวยความสะดวกให้ผู้บริโภค

“ตอนนี้ทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด การเปิดสาขาขนาดใหญ่ทำได้ยากขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากเรื่องโซนนิ่ง การควบคุมอาคาร และยังมีเรื่องของ พ.ร.บ.ค้าปลีกฯ ที่กำลังจะมีออกมาอีก ซึ่งก็จะทำให้มีเงื่อนไขที่ยากมากขึ้นไปอีก”

ขณะที่นางสาวภัทรพร เพ็ญประพัฒน์ ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดใหญ่สายการตลาดและประชาสัมพันธ์ บริษัท เซ็นทรัล ฟู้ด รีเทล จำกัด ผู้บริหารท็อปส์ ซูเปอร์มาร์เก็ต แสดงความเห็นว่า เหตุผลที่ค้าปลีกรายใหญ่หันมาเปิดโมเดลค้าปลีกขนาดเล็กมากขึ้น นอกจากกฎหมายโซนนิ่งที่ทำให้เปิดสาขาขนาดใหญ่ยากขึ้นแล้ว อีกเหตุผลหนึ่งก็คือการมุ่งตอบโจทย์พฤติกรรมลูกค้าเรื่องการช็อปใกล้บ้าน

นางสาวภัทรพรยังอ้างถึงผลสำรวจของเอ.ซี.นีลเส็นที่ระบุว่า ที่ผ่านมาคอนวีเนี่ยนสโตร์มีการเติบโตสูงมาก รวมถึงร้านโชห่วย ขณะที่ทั่วประเทศมีไฮเปอร์มาร์เก็ตกว่า 250 สาขา ซูเปอร์มาร์เก็ต 200 สาขา คนที่อยากได้มาร์เก็ตแชร์ก็ต้องมองหาโอกาสใหม่ ๆ

“ท็อปส์ เดลี่ ป็นโมเดลขนาดเล็กที่สุดของท็อปส์ ตอนนี้ มี 17 สาขา จะเป?ดอีก 5 สาขา ภายในสิ้นปีนี้ และจะเปิดอีก 40 สาขา ในปีหน้า โมเดลนี้ลูกค้ามีความถี่ในการใช้บริการมากที่สุด เฉลี่ยอยู่ที่ 3-3.5 ครั้งต่อสัปดาห์ สิ่งที่เป็นจุดแข็งของท็อปส์ เดลี่ คือการพยายามเพิ่มสินค้ากลุ่มอาหารสด”

ที่มา ประชาชาติธุรกิจวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ปีที่ 33 ฉบับที่ 4152

The convenience store industry raises a tremendous amount of money for various causes. Our industry has a large impact with its support of national and local charities.

Commitment to funding raising is admirable and makes our jobs rewarding. At the same time, it may be a business strategy not utilized enough. Most consumers’ lack of trust towards big businesses is at an all-time high. Banking and Wall Street heightened these feelings of distrust to a level not seen since the great depression. Cause marketing may bridge some of these feelings.

The next generation (22-30) is even more sensitive to cause marketing

• 83% will trust a company if it is socially/environmentally responsible
• 89% are likely to switch from one brand to another if the latter supports a cause
• 79% want to work for a company that cares about how it impacts society
• 74% listen to a company’s messages if they have a deep commitment to a cause

Cause marketing is a big opportunity for our industry. As the price of fuel goes over $3 again, fuel companies are viewed as the villains again. Consumers don’t understand how the average guy can’t afford to drive yet oil companies are posting strong profits. In a recent poll of 20 industries ranked on trust, fuel companies came out 19th. I am not promoting this thinking but trying to point out our industry has issues that we can turn into opportunities.

I would like to share a cause I have been involved in. 20 years ago. We felt our customers and employees didn’t see our company as an organization interested in anything other than generating profit.

We decided the charity must benefit kids and avoid high administrative costs.  After completing my due diligence we felt that getting involved with St. Jude Children’s Hospital was our best fit.

During the past three years, 84 cents of every dollar received has supported the research and treatment at St. Jude. Its mission is to find cures for children with cancer and other catastrophic diseases through research and treatment.

Children never pay for treatment not covered by insurance. No child is ever denied treatment because of the family’s inability to pay.

St. Jude Halloween Promotion sponsored by Coors

During October, employees at the participating establishments will ask patrons to make a $1 donation to St. Jude. The donors will have the opportunity to write their names on pumpkin-themed pinups which will be displayed in each location through Halloween.

Since its inception in 1992, the St. Jude Halloween Promotion has raised more than $41 million to help kids battling cancer at St. Jude.

Currently, the St. Jude Halloween Promotion has four national partners that are convenience stores: Casey’s General Stores, Hess Corporation, TravelCenters of America and Petro Stopping Centers.

Convenience stores can help by visiting www.stjude.org/halloween

This clip is an edited and spiced up version of a hilarious, albeit much longer clip that is making its way around the interwebs right now.
Yes, this guy is really that drunk, it’s amazing that he is somehow able to hold on to consciousness.

2 ยักษ์ค้าปลีกทำเซอร์ไพรส์ตลาด “เดอะ มอลล์” นำร่องเปิดตัวซูเปอร์มาร์เก็ต “โฮมเฟรชมาร์ท” นอกห้างแห่งแรก เผยยึดทำเลทองใจกลางเมือง ของคอมมิวนิตี มอลล์ย่านซอยอารีย์ฯ พหลโยธิน ผุดสาขาเต็มรูปแบบเน้นทันสมัย ใหม่ สด เอาใจลูกค้ากระเป๋าหนัก พร้อมดีเดย์เปิดให้บริการต้นปีหน้า ด้านคาร์ฟูร์ ส่ง”คาร์ฟูร์ซิตี้ ” โมเดลใหม่เอี่ยม ไซซ์ 300 ตร.ม. มินิซูเปอร์มาร์เก็ต จับกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่เออร์เบิน สแควร์ @ ประชาชื่น ของกลุ่มบาร์บีคิว พลาซ่า ส่งสัญญาณศึกค้าปลีกไซซ์เล็กแข่งดุ

แหล่งข่าวในวงการค้าปลีก เปิดเผยกับ”ฐานเศรษฐกิจ” ว่า การขยายสาขาใหม่ของห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมามีสัดส่วนที่น้อยลง โดยเฉพาะในเขตธุรกิจใจกลางเมือง เนื่องจากต้องใช้พื้นที่จำนวนมาก สวนทางกับการพัฒนาศูนย์การค้าขนาดย่อมหรือคอมมิวนิตี มอลล์ ที่เกิดขึ้นจำนวนมาก ทำให้ผู้ประกอบการห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ต้องปรับกลยุทธ์การลงทุน โดยบางรายหันมาลงทุนคอมมิวนิตี มอลล์ ขณะที่บางรายพัฒนาธุรกิจป้อนให้กับคอมมิวนิตี มอลล์ เพื่อเพิ่มโอกาสในการทำตลาดให้มากขึ้น
โดยล่าสุดพบว่าเดอะ มอลล์ กรุ๊ป ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่ม เค วิลเลจ ผู้พัฒนาคอมมิวนิตี มอลล์ ย่านซอยอารีย์ฯ พหลโยธิน ด้วยการเปิดให้บริการโฮมเฟรชมาร์ท ซูเปอร์มาร์เก็ตของกลุ่มเดอะ มอลล์ กรุ๊ป เพื่อเป็นแม็กเนตสำคัญในการให้บริการลูกค้า ร่วมกับร้านค้าอื่นๆ เพื่อรองรับความต้องการของผู้บริโภคในย่านนั้นๆ ซึ่งถือเป็นย่านธุรกิจสำคัญของกรุงเทพมหานคร โดยโฮมเฟรชมาร์ทนี้จะเป็นสาขาแรกที่ตั้งอยู่นอกห้างสรรพสินค้าเดอะ มอลล์ ซึ่งคาดว่าจะเปิดให้บริการในต้นปี 2553 ที่จะถึง ด้วยภาพลักษณ์ที่ทันสมัย เน้นความสดใหม่ และหลากหลายสินค้าตามสไตล์ของโฮมเฟรชมาร์ท
ทั้งนี้ปัจจุบันเดอะ มอลล์ กรุ๊ป เป็นผู้บริหารซูเปอร์มาร์เก็ตภายใต้ชื่อ โฮมเฟรชมาร์ท เปิดให้บริการในเดอะ มอลล์ ทุกสาขา และกรูเม่ต์ มาร์เก็ต เปิดให้บริการในดิ เอ็มโพเรียม และพารากอน ดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ โดยโฮมเฟรชมาร์ท เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ภายใต้คอนเซ็ปต์ Food Destinations ภายในโฮมเฟรชมาร์ท ประกอบไปด้วย 3 แผนกสินค้า ได้แก่ โกรเซอรี 30% เฟรช ฟูด 40% และฟูด ฮอลล์ 30% โดยกลุ่มฟูด ฮอลล์และเฟรช ฟูด เป็นกลุ่มที่มีการเติบโตสูง ทั้งนี้ 9 เดือนที่มีผ่านมามียอดขายกว่า 3,000 ล้านบาทมีการเติบโต 5-6% โดยโฮมเฟรชมาร์ท และกรูเม่ต์มาร์เก็ต ทำรายได้คิดเป็นสัดส่วน 25% ของรายได้รวมของเดอะ มอลล์ กรุ๊ป
นอกจากนี้ยังพบว่า ล่าสุดบริษัท เซ็นคาร์ จำกัด ผู้บริหารคาร์ฟูร์ ได้เปิดให้บริการ “คาร์ฟูร์ ซิตี้” ภายใต้คอนเซ็ปต์ มินิซูเปอร์มาร์เก็ต ขึ้นภายในเออร์เบิน สแควร์ @ ประชาชื่น คอมมิวนิตีมอลล์ ของกลุ่มบาร์บีคิว พลาซ่า ที่เปิดให้บริการบริเวณมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ โดยคาร์ฟูร์ ซิตี้ มีขนาดพื้นที่ประมาณ 300 ตารางเมตร ภายในตกแต่งแบบทันสมัย เน้นจำหน่ายสินค้าที่จำเป็น โดยเปิดให้บริการตั้งแต่ 07.00 – 23.00 น. มุ่งเจาะกลุ่มนักศึกษา ผู้ที่พักอาศัยในย่านดังกล่าว
แหล่งข่าวกล่าวต่อไปว่า คาร์ฟูร์เริ่มให้ความสนใจศึกษาโมเดลที่มีขนาดเล็กอย่างต่อเนื่อง หลังจากที่มีการผลักดันให้พระราชบัญญัติการประกอบการธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง พ.ศ…. มีผลบังคับใช้เพื่อควบคุมการลงทุนของผู้ประกอบการต่างชาติ และการขยายสาขาขนาดใหญ่ โดยโมเดลดังกล่าวเป็นโมเดลใหม่ล่าสุดที่บริษัทแม่ของคาร์ฟูร์ เริ่มทดลองเปิดให้บริการที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อต้นปีที่ผ่านมา
อย่างไรก็ดี ก่อนหน้านี้บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ ได้รีลอนช์แบรนด์ลีดเดอร์ ไพรซ์ พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น มินิบิ๊กซี ภายใต้คอนเซ็ปต์ มินิซูเปอร์มาร์เก็ต และเดินหน้าขยายสาขาในย่านชุมชน ซึ่งปัจจุบันมีอยู่ 10 สาขา และมีแผนที่จะขยายต่อเนื่องในทำเลต่างๆ โดยไม่อิงกับบิ๊กซี ซูเปอร์มาร์เก็ต เช่นเดียวกับท็อปส์ ของเซ็นทรัล ฟู้ด ฮอลล์ ที่เริ่มขยายสาขากระจายเข้าไปยังแหล่งชุมชน ในรูปแบบของสแตนด์อะโลนแทนการเปิดในห้างสรรพสินค้ามากขึ้น แนวโน้มการแข่งขันของค้าปลีกขนาดเล็กเชื่อว่าจะทวีความรุนแรงขึ้นหลังจาก 2 ค่ายยักษ์นี้โดดร่วมวงแย่งเค้กก้อนโต

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 16 กันยายน 2552

*published Oct. 15, 2009

BY VANESSA C. DEGGINS
Calcasieu deputies are searching for a man they say robbed a store and stole three trucks over a one-week period.

The suspect is described as a 6-foot-tall white male. He was last seen wearing black wind pants, white tennis shoes, a camouflage face mask, and a purple pullover with one gold sleeve and one black sleeve.

On Oct. 8, a 1999 two-toned Chevrolet Z71 truck was stolen from a house on La. 14 in Holmwood, authorities said.

At 4 a.m. Oct. 13, a person driving the vehicle reportedly broke into a convenience store on La. 3059 in LeBleu Settlement.

Just before midnight that same day, a patrol deputy spotted the vehicle on U.S. 171, just north of the Calcasieu River bridge in Moss Bluff, authorities said.

The man reportedly tried to flee, but got the truck trapped in a muddy vacant lot near the corner of Cob Circle and U.S. 171.

Authorities said he ran into the woods and that dogs were unable to find him.

Deputies said they later received a report that a 2007 Nissan Titan had been stolen from a house on Arrowhead Drive, about two miles south of Cob Circle.

Authorities believe the man is still driving that truck. The license plate is X126199.

Anyone with information can call 337-491-1352. The lead investigator is detective Stanford Mott.

link: http://bit.ly/32ZVKi

Police know when they choose to become police officers, they are going to have to deal with drunk people, stupid people and maybe even naked people at various times throughout their careers. And then one day comes and they are forced to deal with all three at once.

That’s just what happened when police responded to a call in Wisconsin recently.

Julia E. Laack thought it would be a good idea to steal some beef jerky and lighters at a convenience store. She might have gotten away with the beef jerky, if she’d stopped then. Store employees saw her stuffing packs of it into her bag and assumed she was stealing them for her kids and were prepared to let her go. But once she started stuffing lighters into her pants, employees drew the line.

She walked out of the store with $3 worth of stolen jerky and lighters and went back to her house. A short time later, the police arrived to ticket her for the offense. Laack, 36, refused to come out of her house, instead choosing to remain inside yelling and cussing at her three kids, even going as blaming one of them for the incident.

Police entered her home to calm her down and, in front of her children, she began stripping down to her bra and panties, because “you can’t arrest me if I’m naked,” she reasoned.

It turns out police can arrest semi-naked people and took her into custody, but not before she kicked one of the officers in the groin and spitted into another’s mouth.

However, she wasn’t done ruining her mother of the year chances just yet. On the way to the police station, where she had a blood-alcohol level of 0.112 percent, she mooned oncoming traffic.

Here is the link to the CSNews exclusive summary of the webinar I participated in “Trends in Eating and Drinking — High Touch, Some Touch or No Touch, Foodservice Is Key to Future of Convenience Retailing,” back in September.

http://www.csnews.com/csn/news/article_display.jsp?vnu_content_id=1004014330

แม้จะมีสัญญาณที่ดีว่าธุรกิจ คอนวีเนี่ยนสโตร์เป็นด่านหน้าที่จะได้รับอานิสงส์จากการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ หลังจากปรับกลยุทธ์มาเน้นสินค้าที่มีมาร์จิ้นกำไรสูงขึ้น ไม่ว่าจะเป็นอาหารพร้อมรับประทาน (ready-to-eat) และสารพัดเมนูอาหารราคาย่อมเยา ซึ่งถูกอกถูกใจผู้บริโภคอย่างมากในช่วงรัดเข็มขัด

แต่ก็ไม่ใช่ว่าโมเดล “อิ่มสะดวก” จะเป็นคำตอบสุดท้ายที่ใช้ได้กับทุก ๆ ตลาด

“ไทม์” รายงานว่า เมื่อเดือนก่อน “เซเว่นอีเลฟเว่น” เพิ่งเปิด “เซเว่น คาเฟ่” เป็นแห่งแรกในฮ่องกง โดยผสมผสานระหว่างเชนคอนวีเนี่ยนสโตร์กับร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนเมนูให้มีความหลากหลายมากขึ้น และแตกต่างจากร้านอาหารตามหัวมุมถนน ไม่ว่าจะเป็นเมนูฟิลเลต์ไก่กับหัวหอมราดด้วยซอสพริกไทยดำ เส้นอุด้งกับซอสแกงกะหรี่

“ทิม ชอล์ก” ผู้อำนวยการฝ่ายการค้าของแดรี่ ฟาร์ม เจ้าของแฟรนไชส์เซเว่นฯ ในฮ่องกง มาเก๊า สิงคโปร์ และกวางตุ้งระบุว่า เราเคยเป็นแหล่งรวมขนมขบเคี้ยว แต่เราต้องการจะเป็นศูนย์รวมเมนูอาหาร

แต่ก่อนนี้ร้านสะดวกซื้อเน้นของว่าง เช่น ไส้กรอก เครื่องดื่มเย็น และลูกอม แต่เมื่อ ผู้บริโภคหันมาซื้ออาหารนอกบ้านกันมากขึ้น ทำให้ธุรกิจคอนวีเนี่ยนสโตร์หันมาเน้นเมนูอาหารกันมากขึ้น ในฐานะกุญแจสำคัญที่จะช่วยผลักดันอนาคตของอุตสาหกรรมนี้

อย่างในไทย เซเว่นฯเน้นพวกเบอร์เกอร์ ส่วนในญี่ปุ่นร้านเซเว่นฯมีไก่ทอดของตัวเอง ส่วนในสหรัฐราว 1 ใน 3 ของสาขาทั้งหมดมีเมนูพิซซ่าที่พร้อมเข้าเตาไมโครเวฟ

ส่วนในฮ่องกงคู่แข่งสำคัญของเซเว่นฯ คือ “เซอร์เคิล เค” (Circle K) ที่เน้นขายเมนูขนมปังอบและพาสต้า

“เดนนิส เฟลป์ส” รองประธานฝ่ายอาหารของเซเว่นฯ ระบุว่า ร้านสะดวกซื้อเคยเป็นอุตสาหกรรมที่พึ่งพาสินค้าประเภทบุหรี่มาก ซึ่งปัจจุบันเผชิญกับแรงกดดันในเรื่องสุขภาพ แต่แม้ผู้คนจะเลิกสูบบุหรี่ แต่พวกเขาไม่มีทางที่จะเลิกกินอาหารได้

ทั้งนี้ ร้านเซเว่นอีเลฟเว่นมีสาขาเกือบ 1,000 แห่ง ส่วนเซอร์เคิล เคมีสาขาราว ๆ 1 ใน 3 ของตัวเลขดังกล่าว

บริษัทคาดว่าราว 85% ของชาวฮ่องกงเข้าไปใช้บริการในเซเว่นอีเลฟเว่นทุก ๆ เดือน ซึ่งลูกค้าสามารถซื้อสินค้าและทำธุรกรรม ทั้งถอนเงิน เติมเงินบัตรรถไฟฟ้าใต้ดิน ชำระค่าไฟ โอนเงินไปต่างประเทศ

แต่น่าสนใจว่าดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ด้วยอาหารการกินอย่างฮ่องกง มีการผสมผสานรสชาติอาหารระหว่างตะวันตกและอาหารจีนอย่างลงตัว ดังนั้นการพยายามจะเข้ามาสู่ตลาดฟาสต์ฟู้ดในฮ่องกงจึงไม่ใช่เรื่องง่าย และอาจนำมาซึ่งความเสี่ยงที่คาดไม่ถึง

เพราะก่อนหน้านี้ชาวฮ่องกงคุ้นเคยกับอาหารจานด่วนฉบับท้องถิ่นที่หาได้จากร้านน้ำชาที่จำหน่ายเมนูก๋วยเตี๋ยวและอาหาร หรือร้านขายอาหารว่างประเภทแป้งต้ม (dumpling) และลูกชิ้นปลาที่มีมากมาย

นั่นทำให้เซเว่นฯ ฮ่องกงพยายามสร้างความแตกต่างให้กับเมนูอาหารโปรดของ คนฮ่องกง โดยนำเสนอเมนูท้องถิ่นใน รูปแบบพร้อมกิน (ready-to-eat) ทั้งซาลาเปาไส้หมู แป้งต้ม และลูกชิ้นปลา

“เคซี ลัม” อาจารย์ด้านวัฒนธรรมอาหารในมหาวิทยาลัยวิลเลียม ปีเตอร์สัน มองว่า ส่วนหนึ่งของความสำเร็จของเซเว่นฯ ฮ่องกงมาจากการปรับให้เป็นเชนร้านสะดวกซื้อแบบ “glocal” หรือแบรนด์โกลบอลที่สามารถประยุกต์สินค้าให้ถูกปากและตอบโจทย์พฤติกรรมของคนท้องถิ่นได้ อย่างเช่น กลุ่มคนขับแท็กซี่กะกลางคืนที่จะหยุดพักที่ร้านเซเว่นฯ เพื่อกินของว่างสไตล์กวางตุ้ง

แต่เมื่อเซเว่นฯปรับตัวเองเป็นร้านจำหน่ายอาหารเต็มรูปแบบ การจะดึงให้ลูกค้าหันมาอุดหนุนเซเว่นฯจึงเป็นความท้าทายที่สำคัญ เพราะร้านขายอาหารข้างถนนไม่ว่าจะเป็นร้านน้ำชา หรือร้านก๋วยเตี๋ยว ได้กลายเป็นวัฒนธรรมที่หยั่งรากลึกในสังคมฮ่องกงไปแล้ว และลูกค้าก็เข้าร้านเหล่านี้เพื่อกินอาหารแบบจริงจัง

“สตีเฟน หว่อง” อดีตคอลัมนิสต์ด้านอาหารเห็นว่า เชนคอนวีเนี่ยนสโตร์ระดับโลกอาจจะเหมาะกับการขายอาหารว่าง แต่ไม่สามารถเป็นแบรนด์ร้านอาหารที่แท้จริง

สอดคล้องกับ “ฉวน เหริน” กรรมการ ผู้อำนวยการไชน่า มาร์เก็ต รีเสิร์ช กรุ๊ปที่ไม่เชื่อว่าเซเว่นฯจะสามารถเปลี่ยนตัวเองสู่ธุรกิจร้านอาหารที่ประสบความสำเร็จได้ และเซเว่นฯอาจเผชิญกับความยากลำบาก

“ลัม” บอกว่า แม้ใคร ๆ จะคิดว่าโมเดลอิ่มสะดวกกำลังบูม แต่เขาไม่คิดว่าเซเว่นฯ จะสามารถแข่งขันกับร้านอาหารข้างทางได้

ประชาชาติ 8 ตค 52
http://www.prachachat.net/view_news.php?newsid=02mar12081052&sectionid=0207&day=2009-10-08