Ik ben/heb:

• het hele weekend aan het dichten en knutselen geweest.
• voor het eerst sinds tijden weer eens een appeltaart gebakken.
• ook voor het eerst sinds tijden weer eens ‘koekjesbrij’ – een familierecept – gemaakt. Yum!
• weer begonnen met breien. In het nieuwe breiwinkeltje in Joure zag ik een hele leuke muts, precies waar ik al tijden naar zocht. Ik heb de wol en bijbehorend patroon gekocht en ben nu druk aan het oefenen.
• kabelbreien aan het oefenen, wat nog niet helemaal soepel gaat. Op één of andere manier eindig ik altijd met meer steken dan ik begon. Ik ben blijkbaar een kei in (onbedoeld) meerderen.
• me opgegeven voor een uilenexcursie door Friesland.
• me lichtelijk zorgen aan het maken over aankomende tentamens, dossiers en interviews.

Peace.

Jammer dat je met muzieknoten geen verhaal kan schrijven. Ik bedoel dat noten geen taal op zich zijn en ik kan dus geen do of fa typen om een tekstje neer te pennen. Do zou dan bloem betekenen en fa liefde. En de combinatie van re met mi wordt dan kerstboom ofzo. Er zouden zo miljoenen mogelijkheden kunnen gemaakt worden.

Stel nu voor dat ik een mini noten alfabet zou opmaken, ik zou het volgende voorstellen:

do = ik

re = vuur

mi = cherry blossom kaakjes

fa = Claude Debussy

sol = oren

la = zacht

si = heerlijk

do 2 = houtblokken

do + re = geniet (do-re)

re + mi = aangestoken  (re-mi)

mi + fa = luister  (mi-fa)

fa + sol = voel  (fa-sol)

sol + la = warmte (sol-la)

la + si = aanschouw  (la-si)

si + do 2 = meeslepen   (si-do 2)

do + mi = de of het  (do-mi)

mi + sol = ervan  (mi-sol)

sol + si = er  (sol-si)

re + fa = van  (re-fa)

sol + fa = krijg  (sol-fa)

re + do = muziek (re-do)

fa + mi = klinkt  (fa-mi)

si + sol = in  (si-sol)

sol + mi = en  (sol-mi)

do + do = me  (do-do)

mi + la = laat  (mi -la)

In een notendop wil ik eigenlijk dit zeggen…

Do la-si do-mi re-mi do 2.

Do fa-sol do-mi sol-la re-fa do-mi re, do sol-fa sol-si mi re-fa. Si.

Do-mi re-do re-fa fa fa-mi la si-sol do-mi sol.

Do do-re sol-mi mi-la do-do si-do 2.

Ga jij als communicatie- of media-adviseur, marketeer of creatief wel eens naar een beurs? En dan bedoel ik niet als vip-met-toastje-en-glaasje op de vooravond van de opening, maar echt, als er echte mensen lopen. Een carrierebeurs bij voorbeeld, of een kunstbeurs, de Margriet en Libelle beurs, of een vrachtwagenbeurs, of een vakantiebeurs, of gamersbeurs? Om maar ‘s wat te noemen. Mijn ervaring leert dat er niet veel mensen -ja- zullen zeggen. Gemiste kans! Beurzen zijn namelijk een uitgelezen mogelijkheid om doelgroepen van dichtbij te kunnen bestuderen. Het thema van de beurs hoeft voor jou persoonlijk helemaal niet interessant te zijn, het gaat om de mensen (jouw doelgroep) die daar rondlopen en het wel interessant vinden. Verschillende beurzen trekken verschillende typen mensen en dat biedt uitgelezen kansen om nader kennis te maken met specifieke doelgroepen.

Kijk en luister is het devies. Ontdek wat vindt jouw doelgroep interessant en wat niet? Hoe kleden zij zich? Hoe gedragen zij zich? Komen ze alleen, met een gezin, vrienden/collega’s? Waar blijven ze staan en waar lopen ze door? Waar praten ze over bij de koffie? Waar staan echt drommen en waar is het totaal uitgestorven? Op de Margriet Winterfair mocht iets simpels als “bloeddruk & cholesterol meten” zich verheugen in een enorme belangstelling. Het beursdeel gewijd aan “de betere wereld” met een aantal humanitaire en sociaal betrokken standhouders was zo goed als uitgestorven.

Niet alleen krijg je op een beurs een beeld bij een doelgroep, beurzen geven vrijwel instant (met een redelijk betrouwbare mate van onafhankelijkheid) inzicht in wat wel of niet relevant is voor een doelgroep. Bovendien voorkom je overschatting of onderschatting van  een doelgroep in je communicatie.

Met de juiste creatieve invulling moet je na beursbezoek in staat zijn efficienter maar vooral effectiever te communiceren. Naar de beurs dus.

1. ZORG VOOR EEN DUIDELIJKE BRIEFING

De ene klant heeft geen idee hoe hij zijn campagne zal aanpakken; de andere geeft je een briefing van zes bladzijden. Met geen van beide kun je iets aanvangen. Vóór je ook maar een letter op papier zet, moet je met de klant goed afspreken wat hij met de spot wil
bereiken. Zoek naar één call to action. Dat houdt de boodschap simpel en overtuigend. Gewoon een telefoonnummer vermelden, bijvoorbeeld, kan al volstaan.
Adverteerders willen soms veel te veel in een spot stoppen. Dat maakt de boodschap minder krachtig. Een duidelijke briefing is de eerste stap naar een goede radiospot.

2. LUISTER ALS EEN LUISTERAAR

De aandacht van de radioluisteraar wordt voor 95 procent onbewust gestuurd. Er zijn momenten waarop zijn aandacht inzoomt op wat hij hoort. Dan zoomt hij weer uit en verslapt zijn interesse. “Het is belangrijk om het patroon daarachter te ontleden. Waarom luistert een luisteraar naar één bepaald net? Omdat hij er een intieme band mee heeft. Hij hoort er muziek en informatie die hem interesseert. De presentatoren zijn mensen
van vlees en bloed waaraan hij zichzelf spiegelt. Ook de luisteraar die naar het programma belt, is echt. Als een spot niet in dat patroon past, zoomt zijn aandacht snel uit. Een spot moet dus even geloofwaardig, echt en interessant zijn als de rest van de uitzending. Als je ideeën zoekt en de spot al in je hoofd hoort, stel je dan niet in de plaats van de adverteerder maar in die van de luisteraar. Wat heeft hij aan deze spot?”

3. GOOI HET SCRIPT OVERBOORD

Een luisteraar hoort een radiospot gemiddeld veel vaker dan dat hij een televisiespot ziet. Met radio bereik je de consument dus vaker. Dat lijkt een voordeel, maar dat is
het niet altijd. De kans op irritatie is immers groter. Op de radio heb je dus meer behoefte aan een fris en origineel idee. Een radiospot zonder script bvoorbeeld. Op een dag trok ik
naar een klant zonder script, zonder voorstel van acteurs of studio. Maar op het einde van de vergadering had ik de klant – een chocoladefabricant – ervan overtuigd de
chocoladereep te laten proeven door wildvreemden, in cafés en andere openbare plaatsen en hen er spontaan iets over te laten zeggen. Deze reacties hebben we verwerkt tot zestien verschillende spots, een echt succes. De spots waren waarheidsgetrouw, er stond niets op papier, en dat kon je ook horen. Dat verraste de luisteraar, waardoor hij de spot helemaal niet beschouwde als reclame.”

4. HUMOR WERKT, ALS JE HEM JUIST GEBRUIKT

Heel veel radiospots vallen onder de categorie humor. Grappen zorgen dat de grens tussen reclame en entertainment vervaagt. Erg handig dus om de aandacht van de luisteraar vast te houden. Maar er zijn regels om humor in een radiospot te laten werken. Zo moet de spot echt leuk zijn. Want ook na de vierde luisterbeurt mag hij niet irriteren. “Een spot is niet humoristisch omdat er een goeie grap in zit, wel dankzij de personages en de interactie.
De grap zelf is enkel de kers op de taart. Een spot met meer leuke vondsten, zal de luisteraar niet noodzakelijk harder doen lachen, verder is de kunst van de stilte essentieel. Nergens is timing zo belangrijk als bij humor. Een stilte op het juiste moment kan het meest grappige idee van een spot zijn. De reacties van de personages moeten ook precies getimed zijn. Geef daar dus de ruimte voor. Vele jonge creatieven zondigen daartegen. Ze willen nog een extra grap en drijven het tempo dan maar op. Een oorspronkelijk goed humoristisch idee gaat zo vaak de mist in”.

5. KIES ÉCHTE ACTEURS

Het zoeken naar de juiste acteurs is een fase die voldoende tijd verdient in een productieschema. Het allerbelangrijkste is dat de spot echt klinkt. De acteur moet
overkomen als iemand die je zelf zou kunnen ontmoeten. Je zoekt dus meer dan
een goede stem. Het gevaar met ervaren acteurs is dat ze soms op automatische piloot spelen, dat ze te bekend zijn. Ooit had ik een script waarin een zware jongen gespeeld moest worden. Ik ben naar de gevangenis gegaan en heb daar een echte crimineel de tekst laten inspreken. Als ik een koppel nodig heb, dan zoek ik ook een echt koppel. Acteurs kunnen maar hoeven dus geen beroepsacteurs te zijn. Gewone mensen zijn misschien
geen perfecte acteurs, maar net dat zoek ik. Het maakt de personages echt.”

6. BELEG EEN PRODUCTIEMEETING

In België hebben we de gewoonte om met het script en de acteurs meteen de studio in te trekken. Fout, want Studiotijd is duur. Discussies tussen klant, creatieven, het productiehuis en acteurs moeten niet in die kleine ruimte gevoerd worden. Daar moet het vooruit gaan en dan worden verschillende meningen ook niet meer grondig doorgepraat. Want dat er discussies zullen komen, staat vast. Iedereen heeft immers zijn eigen interpretatie van het script en hoort een andere spot in zn hoofd. Vóór je de studio ingaat, moet je een meeting beleggen waarin je alles tot in de kleinste details overloopt. Wat wil je bereiken? Welk effect zoek je? Waarom kies je deze muziek? Welke sfeer wil je? Het werk in de studio zal vlotter verlopen en de kwaliteit van de spot zal beter zijn. Radio wordt echter traditioneel laat gebrieft. Het komt erop aan bij de klant aan te dringen op het belang van deze tussenfase.

7. WERK MET EEN RADIO DIRECTOR

Ik pleit voor de inbreng van een radio director bij de productie van elke radiospot. In een studio zit je gauw met zes verschillende mensen en functies aan een spot te werken. Iemand moet dat in goede banen leiden en als een soort neutrale buitenstaander de spot naar een hoger creatief niveau tillen. Een radio director doet al vijftig procent van zijn job vóór de spot de studio in gaat. In de preproductie is hij de coach die de spot verder uitpuurt en extra creatieve input geeft. Hij kent de spot tot in het kleinste detail en weet welk effect bereikt moet worden. In de studio wordt de spot soms nog helemaal omgegooid, maar de radio director houdt het oorspronkelijke opzet in de gaten. Zelf besteed ik veel aandacht aan de dialogen. Ik schrap veel omdat je met minder vaak meer kunt zeggen. De kracht van woorden ligt in de pauzes tussenin. Dialogen laat je ook ‘echter’ klinken door personages veel tussengeluiden te laten maken. Wij doen dat in een gesprek ook om onze betrokkenheid te benadrukken. Die tussengeluiden staan nooit in een script. In de realiteit spreken we ook veel meer door elkaar. Dergelke creatieve ingrepen maken de karakters levendiger.” De radio director kijkt op een andere manier naar het script. Het gaat bij hem niet meer om woorden, maar om het gevoel dat de spot bij de luisteraar oproept. En zo komen we opnieuw bij het uitgangspunt dat radioreclame bij de luisteraar even diep moet gaan als de relatie die hij met zijn favoriete radio heeft. Leer luisteren zoals een luisteraar en diep je relatie met hem uit. Daar begint elke briljante radiospot.

Door Ralph van Dijk

(Via Var)

spiegeltje spiegeltje aan de wand

wie is het meest eerlijke meisje van het land?

ze heeft gouden lokken en zit sinds kort ook zonder tand

ze geeft toe vergeetachtig te zijn

hiervoor krijgt ze dit jaar van sinterklaas extra marsepein

hopelijk doet dit haar andere tanden niet te veel pijn

want nog meer gaten krijgen zou echt zonde zijn

ze heeft tegenwoordig duidelijk veel om handen

zoals het laten trekken van kapotte tanden

kerst en nieuwjaar komen eraan

een paar gouden tanden zou haar mss wel goed staan

nu, dit rijm wil niet te veel spotten

zeker als het gaat om tanden die rotten

dit is een rijm met één gouden raad

je tanden poetsen is een gouden daad

Ik word tegenwoordig omgeven door de zwangere vrouwen en baby’s. Vorige zomer is één van mijn klanten bevallen van een zoontje Oscar. Het was haar tweede, de eerste noemt Achilles. Binnen een week gaat haar collega bevallen, we weten niet of het een jongen of meisje is. Spannend toch. Recht tegenover mijn appartementje leeft een koppel dat ook net hun eerste kindje heeft. Hun appartement is heel open en ze doen de ’stores’ nooit naar beneden. Het is fantastisch om naar te kijken. Als de papa thuis komt, neemt hij foto’s, loopt hij rond met de baby in de armen, speelt hij er zachtjes mee. Ik kan niet zien of het een jongen of een meisje is. Hij/zij heeft wel een pikzwart kopje en is toch zo klein… Het doet er mij aan denken dat ik samen met vriendinnen op de middelbare school al druk bezig was met het zoeken naar de mooiste babynaam. Ik denk dat alle meisjes daar rond hun 16 wel bewust of onbewust mee bezig zijn. Het zijn de hormonen die dan te veel opspelen hé.

Voor A staat het al jaren vast: het wordt Noah, of het nu een jongen of meisje is. Ik lees nu gisteren dat dat de meest populaire naam is van het jaar 2008. En voor A zal het kost wat kost Sander zijn als ze ooit een zoontje zou hebben. O wee als we die naam zouden durven ‘pikken’!

Een mooie naam hebben is ergens wel belangrijk. Eéntje die goed klinkt op zowel jonge als oudere leeftijd. Zo zou ik mijn ‘dochter’ nooit Anaïs kunnen noemen, is cute op 2 jaar, maar belachelijk op 20 vind ik. En aangezien ik toch wel heel hard van plan ben om mijn kids tweetalig op te voeden, moet het ergens wel goed klinken in zowel Nederlands als Frans.

Ik heb ook al een sinds jaren een naam in mijn achterhoofd… ik hou namelijk van jongensnamen voor meisjes. Vergeet namen zoals Julie, Jessica, Caroline, Stefanie, Sara, Sofie, Valerie enz. Deze kunnen een persoon heel mooi staan, maar ze zijn te kitcherig en echt… te meisjesachtig. Als ik ooit een dochtertje heb, dan wens ik haar karakter toe, persoonlijkeid en uitstraling. Daarom hou ik zo hard van de naam Robin. Begint met de sterke r en eindigt met het zachte in. Niet te lang, niet te kort. Maar Esmé vind ik ook mooi. Zachter dan wel, maar toch krachtig met de é achteraan. Robin en Esmé, klinkt goed samen. Er is ook Zoe Felix, genaamd naar de Franse actrice. Twee namen als voornaam is speciaal, maar dan moeten ze wel perfect bij elkaar passen om te vermijden dat er één naam na een tijd niet meer wordt gezegd. Zoe is mooi, maar zonder Felix zou ik het nooit willen. Sterke Z en F en zachte uitspraak op het einde weer. Klinkt poëtisch ook. Ok, uiteraard wens ik ook een meisje Fauve te kunnen noemen, zo moest ik eigenlijk heten. Echt op zijn Frans uitgesproken. Fauve, de wilde. Grappig. Artistiek.

Ok, jongens, dat is een heel heel moeilijke. Ik vind dat er maar weinig mooie jongensnamen zijn. Ja, Arthur. Ook zo populair hé tegenwoordig. En Oscar of Louis. De oude Franse namen zijn aan zet. Ruben is mooi, maar in het Frans, wat een verschrikking. Ze kunnen toch het accent niet op de u leggen. En als het is om Rubén te zeggen, hoeft het voor mijn niet meer. Tja, dat wordt nog eens heel heel heel hard nadenken.

Nu ja, tijd zat hé. Ik zit zonder lief.

De cd met foto’s is eindelijk afgegeven, hoog tijd om ook hier jullie kennis te laten maken met Karen en Diederiek. Enkele weken terug was het zover, fotoshoot met K&D. Twee tot over hun oren verliefde mensen. Als locatie werd gekozen voor de vestingsmuren van Ieper. Toen hingen er nog meer blad aan de bomen dan nu, wat zorgde voor een goede setting. Ook de zon was -gelukkig- van de partij. Wat mij opvalt is dat ik veel liever met hersfstlicht fotografeer dan in de zomer, het is gewoon veel zachter en zorgt voor die speciale sfeer die je in de zomer mss niet zal hebben. Vandaar dat dus hoofdzakelijk gewerkt werd met natuurlijk licht (en omdat mijn plu en statief nog niet in mijn bezit waren > balletshoot) Ook een nieuwe term werd geïntroduceerd: statuut  (statief, samson)

Rest mij nog K&D te bedanken voor de fijne namiddag (en de godendrank natuurlijk, ie zal smaken!) .

Vanaf nu is er weer een nieuwe poster te bestellen via de EigenWijsz webshop, de Rotterdam fluor poster. Een poster met bekende eyecatchers, zoals de Erasmusbrug, de Hef, de Euromast, Café Rotterdam en een stuk skyline langs de Boompjes. Er wordt druk gewerkt aan nieuwe (stads) posters. Dus kom nog eens terug.

Even iets anders tussendoor… Vrijdag was Piens Album Track! Wat was het gezellig en wat liep alles gesmeerd! Het was de eerste keer dat PAT in De Bergplaats in Nederhorst den Berg werd gehouden en dat is heel goed bevallen. Het was ook de eerste keer dat ik geen camera bij me had… Ik kan zelfs geen enkele afbeelding van mijn album laten zien, want er was gisteren nog een PAT-dag en als het goed is, heeft Regina’s dochter Amber daar mijn album geshowd. Regina’s album staat trouwens al wel online!

Deze PAT was mijn laatste Pien-evenement als lid van het designteam… Ik heb besloten om te stoppen en de weg vrij te maken voor andere dingen. Er is nog zoveel wat ik wil ontwikkelen en doen! Misschien zit ik nog in de ontkenningsfase, maar op dit moment voelt het niet als een afscheid. Ik vermoed dat ik het nog wel ga missen hoor: de groepsmailtjes, het brainstormen, de (voorbereidings)bijeenkomsten, de evenementen… Maar tweeënhalf jaar is een hele tijd en nu is het tijd voor wat anders. Ik ben trouwens erg benieuwd wie straks het team gaat versterken: Oproep designteam!

Gisteravond moest Harold draaien en heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om Dina Wakley’s Graffiti of my life-album af te maken:

Ik vind niet alles even mooi geworden, maar het was een interessant en heel leuk boek om te maken. Alle onderdelen zijn stap voor stap, los van elkaar gemaakt. Dina’s opdracht was om bij elk onderdeel vooral niet te veel na te denken over het geheel. Bij sommige onderdelen dacht ik echt ‘Dit komt nooit meer goed’, maar dan kwam de volgende stap en bleek het resultaat ineens heel erg mee te vallen of zelfs wel mooi te zijn!

Ik had ook nog nooit een boek gebonden met de Koptische bindtechniek. En ik heb zelden zo’n ontzettende ruzie gehad met mijn zwarte pennen/stiften… De enige die het op alle verschillende ondergronden deed was een zwarte Uniball Signo, maar er zat in mijn exemplaar helaas geen inkt genoeg om alle quotes te kunnen neerpennen. De quotes komen trouwens uit ‘The Artist’s Way‘ van Julia Cameron.

Dit is de Eindhovense methode om duidelijk te maken dat alcohol op straat niet wordt gewaardeerd. Kennelijk zijn Brabanders beperkte drinkers en volstaat een enkel glas om de regel duidelijk te maken. In Amsterdam was een hele fles nodig, plus tekst.

Je hebt het misschien al gelezen op de website van EigenWijsz. Bij EigenWijsz kun je nu ook posters bestellen in de formaten 50 x 70 cm en 70 x 100 cm.

Een aantal van onze ansichtkaarten zijn nu als poster te koop, de ansichtposters. Maar je kunt ook kiezen voor fotoposters. Foto’s van o.a. landschappen, urbex locaties, bloemen, dieren en abstracte afbeeldingen. Foto’s gemaakt door ons eigen team. Allemaal uniek en alleen verkrijgbaar via de EigenWijsz webshop. Dus wil je eens iets anders aan de muur, neem dan snel een kijkje. EigenWijsz posters zijn niet alleen voor thuis maar zeer zeker ook voor op kantoor. Momenteel wordt er gewerkt aan een aantal collages van o.a. Parijs. De collectie zal regelmatig worden uitgebreid, dus houdt onze website in de gaten. De prijzen bedragen: formaat 50 x 70 cm = € 40,00 en 70 x 100 cm = € 55,00 (inclusief verzendkosten).

Antwerpen. 20.30. Ik kan de E19 niet op richting Brussel. Oei, wat nu gedaan? Ik heb ook net A12 gemist. En nu? Volgende afrit: Boechout of zoiets. Of het is Breda. Slik. Dat is naar Nederland? Nee nee, dat is de foute richting. Ik moet terug keren. Ja maar, dan kom ik terug in Antwerpen. Ah! Een oranje bordje dat aanduidt dat je via Wilrijk de E19 opkan. Allez, we vertrouwen de signalisatie en gaan ervoor. Honger, nog niet gegeten sinds 13 uur. Warm in de auto. Beetje onwennig. Al die auto’s en zo slecht mijn weg kennen. Wilrijk, signalisatie klopt niet meer. Verloren gereden. Te veel vrachtwagens, tankstations, mensen die me voorbij steken. Paniek. Hoofd begint te draaien. Eindelijk! Bordje met A12, foert, ik neem het. Fuck de E19! Oef, op weg naar huis… Even zwart voor mijn ogen gezien, suiker tekort, mag me niet meer overkomen. Damned, stomme werken… blijkbaar ergens in de Craeybeckxtunnel. Wat een naam zeg. Hoe zijn ze daar op gekomen?

Thuiskomen… eten. En daarna… genieten. Je hebt hiernet een doek geleverd voor een heel toffe showroom. Bij S. Bij Scopes Design. www.scopesdesign.be. Leuk. En je mag nog een tweede bijmaken. Nog leuker. Doek past zo mooi in het interieur. En S organiseert etentjes en ze wil de doeken tonen. Ik heel blij. Zij ook. Dat is het belangrijkste. Genieten. Doeken in de Kloosterstraat. Ze hangen daar goed.

Twee beelden om jullie al wat nieuwsgierig te maken…

De andere beelden laat ik nog even ‘rusten’ (zoals wijn, dan kunnen ze rijpen in mijn kopke)

Het is alweer een tijdje geleden dat hier nog wat ‘werk’ gepost werd, bij deze

Vol goede moed ging ik een week of twee terug op bezoek bij de VKSJ van Moorslede. Een zotte bende dat kun je wel zeggen, Na wat kleine aanwijzingen om in groep te gaan staan beginnen de dames zichzelf -compleet uit het niets- te entertainen. Gemakkelijk dat wel, ik moest niets meer zeggen. Gewoon op het knopje drukken. Ze mogen altijd zo zijn mijn modellen!

Steeds meer mensen hebben minder geld om uit te geven, ik ook! Liep ik vroeger snel door de supermarkt heen en pakte, zonder te kijken, alles wat ik nodig had (lees heel veel extra wat ik niet nodig had !!) deed ik er opeens een stuk langer over. Soms had ik het gevoel dat ik kruipend door de supermarkt heen ging omdat onderaan in de schappen de goedkoperen merken lagen.

De afgelopen maanden zijn financieel zwaar voor me geweest. Eerst had ik medelijden met mijzelf en had moeite om mijn ”oude” luxe leventje los te moeten laten. Daarnaast had ik opeens een behoorlijke schuld en de druk hierover was enorm groot.

Toen ben ik het opeens anders gaan benaderen en kwam mijn creativiteit omhoog. Tot mijn grote verbazing kon ik met heel weinig geld enorm veel doen.Daarnaast ben ik weer in “actie” gegaan en dat heeft me veel gebracht waaronder weer een goede nachtrust (heb nog heel wat slaap in te halen trouwens), er komt weer geld binnen & mijn creativiteit brengt veel plezier met zich mee.

Hoe en wat ik hb gedaan wil ik graag met je delen en uiteindelijk zal ik 100 tips geven over hoe je  met weinig geld veel kunt doen & hoe je op andere manieren van je geldzorgen kunt afkomen. Tenslotte ben ik  een ervaringsdeskundige!

TIP 1
Deze is ouderwets en is het begin van de financieele omkeer. Koop een schriftje (50 euro cent max) en schrijf voorin al je vasten lasten. Zonder deze duidelijkheid kom je alleen maar verder in de geldzorgen. Toch is dit  juist waarvoor je je ogen sluit. Zolang het nergens staat is het niet waar! (toch?!). Stop met struisvogelpolitiek want dat brengt je i.p.v. oplossingen alleen maar slapeloze nachten.

De keuze is aan jou. Weet door te stoppen met het hanteren  van struisvogelpolitiek dat dat voor mij de 1e & grootste stap richting het oplossen van mijn problemen geweest!

Tot de volgende tip.

Mijn eerste zelfgemaakte falls (zie ook: F.A.C.T.S.):

PS: Over het algemeen ben ik niet zo hard opgemaakt, hoor.

Afgelopen weekend is EigenWijsz in de Franse hoofdstad Parijs geweest. Even lekker cultuur snuiven, inspiratie op doen voor nieuwe concepten, creatieve foto’s maken en genieten.

De kernboodschap in het boek is niet blijven hangen in het ‘gevecht’ met de concurrent, maar echt een nieuwe weg inslaan.  Dat is de blauwe oceaan, een concurrentievrije wereld. De blauwe oceaan is op dit moment één van de meest populaire boeken over strategie.

Praktijk

Het echt in de praktijk brengen van de aanpak blijkt lastig. De voorbeelden in het boek zijn gestileerd en er kunnen – enige tijd later – ook vraagtekens gezet worden of de geschetste bedrijven echt nog in de concurrentievrije wereld leven.

Nieuwe bril

Ik ben erg enthousiast over het idee van Kim en Mauborgne om te inventariseren op welke onderdelen in een bedrijfstak wordt geconcurreerd. Zo’n inventarisatie levert absoluut strategische aanknopingspunten op om het beter te doen dan concurrent. Dat kan door een ‘rijker’ product te leveren. Maar ook door te besparen op onderdelen die de klanten eigenlijk niet zo belangrijk vinden.

Conclusie

De blauwe oceaan is een aanrader. Het boek leest gemakkelijk en enthousiasmeert om de eigen onderneming weer eens met andere ogen te bekijken. En dat levert de actieve ondernemer vrijwel altijd iets op.

Bestellen: www.managementboek.nl

Voor de shoot van volgende week (idd ik zit niet stil, jullie hebben nog het een en ander tegoed van mij) ben ik deze week de Gentse haven eens gaan verkennen. Ik was opzoek naar een verlaten fabriek, loods, whatever als het maar karakter en vele mogelijkheden had. Ik heb het een en ander gezien, maar was niet echt tevreden met mijn verkenningsronde. De tijd begon te dringen en gelijk god mijn smeekbeden aanhoord had vielen er donderdag twee mogelijke locatie uit de lucht (helemaal niet in gent, wat eigenlijk niets uitmaak, ik had alleen gedacht ginder meer kans te hebben een locatie te vinden). 

Omdat ik dan toch in het havengebied was, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om een klein zwart-wit reeksje te maken. Tot heel binnenkort!!

de vreemde eend…

Enkele van jullie illustraties…