La galerie Polka (ici et 104 rue Oberkampf) que je visite régulièrement (billet ici par exemple) met en oeuvres jusqu’au 16 mai 2009 son accrochage de printemps.

On est accueilli dans le haut de l’escalier par les prix SFR jeunes talents. Sur le coup, je me suis demandé ce que ça faisait là. Une photo noir et blanc de petit format de chacun, parfois sous pseudo. En cherchant un peu, on découvre les vrais noms des auteurs : Vincent Réauté, Jean-Stéphane Cantero, Ludovic Coudray, Nicolas Anglade. Dans le jury figuraient Marc Riboud et les fondateurs de la galerie : tout s’explique maintenant. C’est dommage de ne pas préciser tout cela sur des cartels et de ne pas mieux mettre en valeur les clichés (un article complet là-dessus, ici).

Polka ressort aussi pour l’occasion quelques tirages de ses célébrités que sont Erwitt, Salgado ou Mac Cullin. Une place spéciale est dévolue à Riboud, fort opportunément puisqu’il est expose en ce moment au musée de la vie romantique (ici): au programme, Tour Eiffel et sites industriels.

Jean-Gabriel Barthélemy montre en grand format couleur “la cité des 4000″, soit des immeubles soit des intérieurs. Diane Grimonet (ici) montre les habitants d’”hôtels sans étoile” (titre de sa série), toujours en noir et blanc. Il y a une proximité des thématiques dans ces deux travaux (le mal-logement) même si le traitement est bien différent.

Sarah Caron (site ici) montre des femmes dans la guerre (de 600 à 1 100 euros) au proche-orient et Marie Laure De Decker (ici) rend hommage aux parures des femmes woodabé (au Niger), presque des compositions abstraites. Deux visions bien différentes de la femme.

Bruno Barbey (son site ici) nous montre l’Italie des années 60 en noir et blanc ainsi que le Brésil et  la Pologne en couleur. Derek Hudson (son site ici) nous montre de grands hommes chez eux et aussi le backstage de défilés.

L’agence VII (ici) est représentée par Marcus Bleasdale, Lauren Greenfield (son site hypercommercial ici), Antonin Kratochvil, et Christopher Morris. Hélas, l’espace qui leur esr dévolu est bien réduit.Baptisée “4 photographes au pays d’Obama”, cette mini expo dans l’expo porte un titre un peu trop grand pour elle. Seules les photos de Lauren Greenfield attirent l’oeil avec ces jeunes femmes préoccupées de leur corps, vraisemblablement extraites de “Girl culture”, sa série la plus fameuse dont la photo ci-dessous qui a fait la couverture du livre éponyme.

Quant à Cédric Gerbehaye (sa page chez VU’, ici) et  Diane Grimonet (son site, engagé, ici), j’ai du rater carrément leurs photos.

Quoi qu’il en soit, le travail le plus remarquable au sein de cette exposition, et de loin, est celui de Benjamin Lowy (ici, hélas en flash). Il s’agit de petites images prises derrière la vitre d’un véhicule blindé, sur des territoires de conflit (en Iraq en l’espèce). L’aspect formel de la chose avec le cadre réduit entouré du noir donne un aspect étrange et contraste avec un extérieur ensoleillé et les visages des gens, aux sentiments contrasté.

Je continue de  déplorer que les photos sur le site de Polka soit tagguées (avec un petit chien certes sympa) ce qui leur ôte tout intérêt, même illustratif.

Ik kan me nauwelijks een voorstelling maken van de omvang van de foto-archieven waarover krantenredacties moeten beschikken… laat staan van de moeite die het moet kosten om die foto’s te ordenen en terugvindbaar te maken op het moment dat ze nodig zijn.

Om het zoveelste saaie persbericht of Belga telexje te kunnen opfleuren met dié foto die in één oogopslag het hele verhaal vertelt…

“Koninklijke verzoeners” Herman Van Rompuy en Armand De Decker, die op de eerste dag van hun opdracht al dadelijk met elkaar in ruzie vallen…

Zondag nadert met rasse schreden. En dus ook de Eenheidsmars die zondag 18 november op het programma staat. Het wordt een feest voor jong en oud, groot en klein. Hou je van je land? Maak dan dat je er bij bent!

Programma:

10:00 : Bijeenkomst aan het Noord Station te Brussel
11:00 : Mars
13:00 : Aankomst Jubelpark en Onthaal van de stoet in aanwezigheid van talrijke vlaggendragers
13:30 : Overhanding van de petitie door Marie-Claire Houard aan de overheid vertegenwoordigd door de heer Armand   De Decker, voorzitter van de Senaat et de heer Herman Van Rompuy, voorzitter van de Kamer Toespraak van vertegenwoordigers uit de burgerlijke maatschappij : Rudy Aernoudt, prinses Rosalie de Mérode, …
14:00 : aanvang concerten
14h00 – 14h45: Nestor
15h15 – 16h00: The Vagabonds
16h30 – 17h15: The Peas Project
17h45 – 18h15: Super sans plomb
18:20: einde activiteiten

 Meer info: www.18nov.be & www.bebelgian.be

Nadat Bart De Wever zondag te horen gekregen had dat hij plat op de buik zal moeten gaan, ging het kartel CD&V-N-VA gisterenavond al onmiddelijk plat op de buik. In het openingsdebat van de Gentse LVSV-afdeling ging CD&V(-N-VA) afgevaardigde Hendrik Bogaert conform de voorspellingen plat op de buik. Of zakte hij door het ijs, zoals u wil. Hoewel hij met de nodige geestdrift de Vlaamse zaak verdedigde kon Bogaert het debat toch niet in zijn voordeel beslechten. Het spervuur op links en rechts van Gerolf Annemans (VB) en enfant terrible van de Nederlandstalige politiek in België; Jean-Marie De Decker (LDD), legden Bogaert op basis van de recente evolutie in de kamercommissie binnenlandse zaken het vuur aan de schenen. Bart Tommelein, die VLD-voorzitter Somers verving, Steven Van Hecke van Groen! en Bruno Tuybens van de naar zichzelf op zoek zijnde SPa waren bij gevolg de lachende derde groep die, met de nodige ratio, munt sloegen uit de broedermoord die zich in auditorium E van de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte van de Gentse Universiteit voltrok.

Terwijl het krakeel en de beschuldigingen van plat populisme niet uit de lucht waren doorprikte dit debat, waar, ondanks dat het over de vorming van een federale regering ging, geen Franstalige politici aanwezig waren, opnieuw de mythe van de eensgezinde Vlamingen en hun anti-Franstalige front. Niet dat dit betreurenswaardig is. Een dergelijk front, dat geen plaats laat voor een voor alle partijen bevredigend compromis, gaat in tegen de essentiële kenmerken van én een democratische gevoerde politiek én de vorming van een coalitieregering.

Al bij al een aangenaam debat dus waar het bij momenten aandoenlijk was te zien hoe een ex-VU-er zoals Tommelein pleitte voor de versterking van de diverse federale instellingen. Het was verrassend maar interessant te zien hoe de VLD, ondanks het feit dat het kartel CD&V-N-VA blijft claimen dat het de verkiezingen won op basis van zijn Vlaamsnationalistische programma, toch de politieke moed op brengt om, terecht, te pleiten ten voordele van België en de Belgische federale staat.  Niet dat ik ‘nen blauwen’ ben, het economische dereguleringsstandpunt dat de liberale partijen traditioneel huldigen kan me alles behalve bekoren, maar ik moest toch toegeven dat de liberalen deze avond overschot van gelijk hadden, zeker wanneer Tommelein de noodzaak van de vorming van een federale kieskring bepleitte. Een kieskring die, in tegenstelling tot het destructieve splitsingsvoorstel met betrekking tot B-H-V, politici van de diverse taalgroepen zal verplichten hun federale verantwoordelijk wel degelijk op te nemen. En daar kan alleen maar iedereen wel bij varen.