Na próxima quarta, dia 2 pelas 15 horas, regressamos aos anfiteatros do complexo pedagógico onde Henrique Cayatte vai voltar falar-nos sobre a identidade. O tema desta nova conferência será “Identidade: da comunicação ao design”.
[...]
Para mais informações, contacte alvarosousa@ua.pt

Enviado por email por Álvaro S. e pelo ID+

Koé Nerdzada. Uma coisa é malhar e ficar com um corpo namoral, todo proporcional pra não fazer feio na rua. Outra coisa é fazer merda com o corpo, que nem  isso aqui:

Montagem que eu fiz:

Dnevnik, 7. oktobar

Dnevnik, 7. oktobar 2009.

Ovo je vreme vladavine mediokriteta, rekao je pre vek i po Džon Stuart Mil, čije je delo “O slobodi” toliko očaralo kneževića Petra Prvog Karađorđevića da ga je preveo na srpski, i tako nas upoznao sa čarima “masovne kulture”. Da je Mil bio u pravu potvrđuje ne samo odsustvo bilo kakvih prevoda naših političkih vođa (osim ako u to ne ubrojimo “prevođenje žednih preko vode”), već i opčinjenost ljudi likovima sa društvene, intelektualne i socijalne margine koji kulturi nameću svoje uzuse, ne mareći za etiku, moral i pristojnost.

Rijaliti programi logičan su nastavak višedecenijskog serijala raznoraznih izbora za mis – osmeh, šarm, mokra majica, rasparana suknja. Počelo je nevino i naivno, skromnim šetnjama devojaka pokupljenih s plaže na improvizovanim binama, završilo je… pa, izgleda da tome nema kraja.

Kako odrastamo u ovakvom miljeu, ne treba da nas čudi zato potreba roditelja da svoju decu “na vreme” pripreme za život pod kamerama, pravilno procenjujući da od učenja ionako nema ništa (komšija doktor nauka ide biciklom na posao, komšija diler – džipom koji izgleda kao Oklopnjača Potemkin). Zato se u izgled ulaže sve što se može, a obuka počinje od najranijeg doba.

U američkom slučaju, na izbore za Mini mis decu (upadljivo isključivo žensku) vode praktično od samog rođenja, a njihove napore da osvoje trofeje koji su pet puta teži od njih možemo da pratimo u emisiji “Toddlers&Tiaras”. Emisija je pravi raj za sociologe, pedagoge i psihologe, a u nekim slučajevima, cenim da bi  i policija i psihijatrija imali posla.

Svakog vikenda, na binama širom Sjedinjenih Američkih Država održavaju se brojni izbori za mis, u kojma devojčice paradiraju pred publikom i žirijem u balskim haljinama, sa natapiranim frizurama, preplanulim tenom i lažnim trepavicama, u pokušaju da osvoje blistave krune, velike trofeje – i mnogo, mnogo novca.

U tim nastojanjima svesrdno ih pomažu roditelji, najčešće majke, još češće one koje su nekadu životu zaključile da je “njihovih pet minuta prošlo” i da im je ćerka jedina karta za raj, onaj novčani, naravno. Stvar ide dotle da, kao u nekom lošem filmu, gledate decu koja plaču kao kiša dok im mame utrljavaju kreme za samopotamnjivanje i izgladnjuju pred nastup jer “moraju da budu vitke” – o uvežbavanju naklona i lažnog osmeha da i ne pričam.

Srećnog detinjstva nema ni na razglednici, igračke se ni ne spominju jer nalakirani nokti mogu da se slome, slikovnice i bojice zamenjene su korsetima i teškim nakitom. I masažom lica, toliko važnom za trogodišnje dete.

Gledati sirotu decu, umornu, gladnu i nervoznu, kako stiskaju usne dok im mamica maže ruž za usne boje ciklame i uvlači nožice u cipele na štiklu, predstavlja pravo mučenje za svakog normalnog gledaoca, a izjave ponosnih majki zvuče kao falične banke: pune brige o dobrobiti svojih devojčica, pokazuju zlu i neutaživu neostvarenu ambiciju i želju da konačno postanu “neko”, makar i “mama te-i-te”.

Put od pobednice izbora za Mis pelene do zanimanja starleta i egzotična plesačica tako je utaban, a gledaoci mogu samo da se nadaju da staza “uspeha” neće dovesti mini junakinje do hladnjače u mrtvačnici zbog predoziranja i da će pubertet, u kombinaciji sa socijalnom službom, raskinuti njihove veze sa roditeljima i potonje postaviti tamo gde im je i mesto – u zatvor.

Lunch was pretty fucking crappy.
I told Elham to go to DECA after she was finished getting lunch since she INSISTED that she go to the cafeteria, and it didn’t really help when Ariam and Stephanie was pulling her along. So, me and Truc waited the entire lunch for her, and whenever I called them they were just like “we’ll be there in a few minutes” or whatever, and it turned out that they were fucking eating! Wth. Me, Truc, Naomi, and Britney wasted our entire lunch because of that stupid reason.
Plus I think Ariam is mad at me because she forgot her Boo Grams behind, and I wouldn’t go to the cafeteria because…you know, so I gave it to Naomi to give it to her in fourth period. But when Naomi left, Ariam showed up and I didn’t have it anymore (it was passing time then), and she said that today was the last day of turning them in, and that no one was going to get them! I feel hella guilty/bad but wth was I supposed to doo?? If today was really the last day to turn them in, then Phuong’s screwed too because she still has hers. Gawd. Worst lunch ever.
Phuong cheered me up though in fourth period, so I wasn’t in that bad of a mood…
Today was the advisory trick or treating thing.
I was with Christina the whole time, and then Stephanie saw us and walked with us.
I only have a few candy left, but whatever.

Um dia nas Espraiadas. ∞

A mostra Casa Cor Ceará, em uma área privilegiada de Fortaleza, a Aldeota, em imóvel projetado há 40 anos pelo renomado arquiteto Acácio Gil Borsoi e jardim assinado pelo paisagista Roberto Burle Marx, homenageado em todas as edições da mostra pelo Brasil. A Deca, maior fabricante de metais e louças sanitárias, marca presença na versão cearense com produtos que levam design e opções sustentáveis para a casa.

O Filtro Deca Twin de mesa, por exemplo, é a novidade que combina torneira e filtro com a exclusiva tecnologia de filtração da 3M. O sistema elimina odores, resíduos, cloro e evita a proliferação de micro-organismos. Além de design sem igual no mercado, possui refil com duração de aproximadamente seis meses, se considerarmos o consumo de uma família de quatro pessoas (cerca de 1500 litros). Um benefício para o meio ambiente, já que isso equivale a deixar de usar quase 1500 garrafas pet de 1,5 litros. O filtro Deca Twin está presente na Cozinha da Família, da dupla Gina Paiva e Aline Almeida.

Atendendo às exigências do uso racional de água em áreas públicas, Kel Oliveira e Daiane Santos adotaram para os Banheiros Públicos a torneira Decamatic Eco de mesa e de parede, certificada com o Selo de Sustentabilidade Sustentax por gerar uma economia de até 55% de água. A mesma torneira aparece também no Lavabo Social de Sergei de Castro, provando que a conscientização está presente nos mais diversos projetos.

Ainda no Lavabo, encontramos também a Hydra Duo, válvula de descarga dotada de dois botões: um para líquidos e outro para sólidos, o que corresponde a economizar cerca de 30% no acionamento do botão de meia descarga. A válvula economizadora também está presente na Suíte Nupcial de Chaguinha Silveira e Carolina Silveira, assim como na Suíte do Casal, de Paulo André Salles e no Banheiro Especial de Camila Freitas e Carla Cruz.

O Soap Dispenser é outro lançamento com apelo ecológico, pois possui botão antivandalismo, reservatório de sabão antifurto e fechamento automático com sistema de retenção de líquido após utilização, evitando vazamentos. Disponível na versão cromada, compõe o projeto da Oficina de Artes, de Marçal Ramos, junto à cuba L1036, conhecida como meia-lua, vencedora do IF Design Awards 2008.

O que garante total segurança no banheiro? A linha de Apoio DECA, os acessórios que integram a Linha Conforto Deca contam com assentos (removível, articulado e com abertura frontal); barras ( de apoio, de apoio em L, articulada e articulada com papeleira), além de lavatórios.

Acessórios de apoio da Deca você encontra na Mil Assentos.

O mais recente lançamento da Linha Conforto é uma bacia com altura maior e abertura frontal para higiene pessoal para atender, principalmente, as pessoas que possuem dificuldades nas articulações. Além de disponibilizar estes produtos, a Deca também conta com um manual com orientações para a execução de banheiros para pessoas com alguma dificuldade de locomoção, pois é fundamental que se pense ao projetar estes espaços nas condições de acessibilidade destes usuários.

Sempre falamos sobre  a saga da serie “fora de linha”, vamos apresentar um clássico fora de linha:

o assento sanitário para vaso FUTURA da Hervy, sim aquele redondo, redondinho, fabricado na década de 80, nas cores branca, marrom café, caramelo, verde e azulão.

Chamamos de clássico pois foi um modelo futurista, e ainda hoje continua sendo futurista.

Gosto muito desta linha de louça sanitária, acho muito bonita e arrojada.

Tem pessoas trocando o banheiro todo por falta de reposição do assento.

Isto é um pecado, pois são muito bonitas as peças deste modelo.

Caso alguém tenha problema na reposição destes assentos antes de tomar a decisão drástica de quebrar todo o banheiro e gastar milhares de dinheiro, consulte a Loja especialista em assentos de privada que além de encontrar este difícil assento sanitário, ainda vai encontrar várias opções de materiais e cores.

A MIL ASSENTOS, especializada em assentos sanitários, desenvolveu o assento sanitário Futura da Hervy em resina de poliéster, madeira pintada e almofadado confortável e macio com camadas duplas de espuma.

Também todos os assentos para vasos sanitários de todos os fabricantes nacionais, tanto dos modelos atuais, bem como daqueles que foram retirados de linha.

On a random and late July night, I was on the computer putting songs on my iPod. I randomly get a message on Twitter from Kid Hum saying that he wanted to be interviewed out of nowhere. At this point, I’m confused because we never talked about me interviewing him prior to that. Ten minutes after I got the request, I have my questions ready and the interview lasted for about an hour. Unfortunately, only 10% of the actual interview is at the bottom because this was a wild conversation.

How did Kid Hum come to exist as a producer?

I bought an MPC because I wanted to try and sample old records, really badly
and be like Madlib.

So I can assume he’s one of your influences?

One. Of course I have many. Phil @ his blog w/ his interviews with DITC really inspired me too. Soulmans world of beats,  http://www.mhat.com/worldofbeats/ . Please plug that, its old school internet shit.

You are known by a lot of people as Kid Hum, but can you tell us who DJ Dylon is?

He mixes good hip hop for the masses. I used to have an ear for rap. The definition is in the playlists, and I have left them behind since 2005. I love rap, and my man Lazy Eyez told me back in ‘04 “mix the newest hip hop, before it comes out”. Basementalism Radio DJ Crew.

What makes Kid Hum different from other beatmakers?

Damn thats a difficult question.

We got time bro…

I don’t think Kid Hum wants to be different. It might not be important but for three years I made bootleg tapes of Basementalism and wrote down playlists and bumped them all week in my Camry tape deck but it might not mean anything, but here i am hahaha. I still have like 300 bootleg cassette tape radio rips in my closet.

Offshore Drilling can be considered a “breakthrough, underground” success for you and possibly on a larger scale for Colorado. Since it was featured on Frostclick, it has reached over 50,000 downloads to date. What did that mean for you?

The rappers on Offshore Drilling made it happen so they all need to be highly praised because they are dope, and Khal is dope for hitting them up. Couldn’t of done any of that without Khal over at RocktheDub.Com .

If you could make a beat for anyone, who would it be and why?

Working with FOE, SUNK, WHYGEE, KARMA , DECA, etc… is enough for me if I can work with them Colorado folks is alright, in fact more than alright, they are that next shit.

So you have your own little circle you prefer to work with?

I’d like to get $$ from strangers and ride with homie$$$.

Elham was still sick so she didn’t go to school today.
I’m still in Mrs. Nguyen’s class for advisory because all of the other classes I signed up for was full. Dx
Rebecca couldn’t switch either, so she stayed.
There’s more people I know in advisory now though, ish.
There’s Irvin, Isaiah, Christina, Ariam, and this other girl who looks REALLY familiar, but I can’t remember where. I know I’ve never actually talked to her before though. Lol.
I hope Elham can switch to my class! That’d be awesome.
Truc said she’ll switch to my class too, since I couldn’t switch to hers…but personally, I don’t know if she actually will because her advisory sounds like so much fun!! I think she’ll probably change her mind or something.

During lunch, I ate with Truc and Kiet at DECA. We were just talking and Stephanie just came up and mentioned something about that wheelchair/food cart incident I had for some reason. Who knows why. Lol.
But, basically I told Kiet/Truc what happened and then volunteering came up…and now Kiet’s going to volunteer too?
I think he already filled out the forms because he called me to ask about the forms, so that’s cooool. He filled them out A LOT faster than Truc and Elham, man. Lmao.
They are so lazy. xD

Afterschool, I was planning to go the knitting club (LOL) with Truc, but they moved it to Thursdays…and Truc can’t go so I probably won’t join. Ahaa.
So, we went to KFC’s to eat.
And then to the library because that’s where my mom was picking me up.

I think I really am going to quit Vovinam. Again.
Idk, I just don’t feel like forcing myself to go anymore.
I hate that feeling in my stomach every single time before I go.
I hate it.
I think if there was actually someone there my rank, who I actually talk to…I would still go.
But there’s not. So whatever.

Phuong told me about this volunteering thing at Mount View Elementary School.
For tutoring kids. I might do that.
I’m sure I can convince my mom to let me go.
I mean, it’s CLOSE and I can just say that I can’t take another volunteer day at the hospital because there’s already enough ppl.
And that’s the truth. Lol.

You know what? I think I’m almost over my cold! xD

Nekoliko volontera NSHCa je ovo leto provelo radno. Naravno, možete pretpostaviti da je to bilo uživanje uz našu decu ))

Imali smo četiri dana u nedelji koje smo koristili maksimalno. Utorkom i petkom se održavala plesna radionica u jednom fitness centru na limanu, čiju salu smo dobili na korištenje (hvala), sredom su se deca koja idu na popravni spremala sa volonterima za ispit i četvrtkom smo imali kreativne radionice na kojima smo se družili i pravili različite stvari. Da ne bih dužila, pogledajte slike i video zapise sa istih

Jednog letnjeg dana, dve porodice, moja i naših prijatelja, otišla je na izlet, tamo, gde je mali ON imao vikendajlu.
To je bilo na obali Dunava. Igrale se devojčice i odjednom, ON se stvorio, niotkuda.
Pridružio nam se u igri hvatanja zmija u grmlju. Nismo se bojali.
Videla sam da se mama i tata nešto raspravljaju, ali tek posto se pojavila NJEGOVA maman.
Palo je i objašnjenje ko su ONI. Pa njegova MAMAN se zabavljala sa mojim tatom, sve do njegovog odlaska u JNA. I, kada se vratio iz iste, spandjao se sa mojom majkom ali ga NJEGOVA MAMAN nije ostavljala na miru. Mame, od mog tata i NJEGOVE MAMAN, su već ugovorile brak, medjutim, moj ćalac se nije dao. Otkačio je NJU i zavoleo moju mamu. Medjutim, ONA se sa tim nije lako mirila. Trudila se da šikanira novu buduću snajku, na sve moguće načine. I kada su se moji uzeli, ONA je pozdravljala mog tatu a babe se i dalje družile i to sve u zajedničkom stanu.

I to nam je bio prvi i poslednji susret, sve do te 1976. godine, kada je ON počeo da radi u firmi u kojoj sam ja radila već, ohoho. Došao je na zamenu, inženjera za HTZ (higijensko-tehničke zaštite).

Ja sam tada bila u jednoj vezi, koja je morala da pukne, zato što moj tadašnji dragi, nije sproveo u delo razvod, a obećao je da hoce. Medjutim, ispalo je kako treba i vratio se svojoj zeni sa kojom je posle napravio jos jedno dete. Srećno!

Ja sam radila u Opštem sektoru, pa su se sve promene u firmi dešavale kod nas, kao i prijave radnika, izdavale potvrde i razne druge stvari. Radila sam kao daktilograf, pa mi je je ON, donosio i na kucanje svašta. Počeli smo malko da se gledamo. Isto godište, ista interesovanja, zgodni, mladi i eto.Na svaki dopis koji je donosio na prekucavanje, stavljao je cvetić na kraju! Polako mi je stavljao na znanje da mu se dopadam.

Jedanput smo se zatekli i u nekog glasačkoj komisiji u firmi, pa smo se tu jako zezali i smejali, i tako, malo po malo, rodila se ljubav.

Kod kuće sam počela da GA spominjem u fazonu: Mama, znaš ko radi samnom u firmi? Znas NJEN sin! Mama je bila prilično kiselog raspoloženja pri samoj pomisli na NJU i njenog sina, ali, nisam se ja baš puno štrecala zbog toga.

Počeli smo da se zabavljamo, doduše tajno, u novembru mesecu. Kako se približavala nova godina, mama je bila zabrinuta gde ću i sa kim biti, a ja sam je tešila rečima DA ĆU VALDA PRONAĆI NEKOG MOMKA DO SLAVLJA!
Nije sirota ni slutila da se nas dvoje volimo, uveliko. I u tom razgovoru, rekla mi je: Nemoj SLUČAJNO da bi se zabavljala sa NJIM, jer znaš sta je bilo, inače ĆU SE UBITI, AKO MI TO URADIŠ! Na tu izjavu ja popi*dim i odbusim joj: Pa to je tvoj problem, zar ne?
Ja ako budem zelela, ja ću se s njim zabavljati, a ti se ubi, ako hoćeš, tvoja volja!
Naravno, dobila sam po njokalici “kako sam bezobrazna, nevaspitana da treba da me je sramota”.” Dobila si ono sto si tražila”, bio je moj odgovor.Nije imala pravo da me tako uslovljava! To je ipak bio moj zivot, zar ne?
I od tada tajac. Kad god bi nazvala kuću, moja sestra je lagala da sam kod ove ili one drugarice, dok mami nije postalo sumnjivo, pa joj je sestra rekla istinu. Tu se malo zamislila i pitala me kada ću ga dovesti da se upoznaju! Nisam verovala da će ga ikada zavoleti, ali jesu i to mnogo. A i nas dvoje smo se voleli. Sedeli smo na klupi kod mame i tate na vikendici (Ribnjak, Uskrs, fotke), planirali zajednički život i zamišljali na koga će nam ličiti deca, na koga će imati dobre noge(na mamu:)), koga bismo više voleli da dobijemo, dečaka ili devojčicu (on oba dečaka, meni svejedno) i gde bismo živeli, posle svadbe.
Tog leta, 1977. godine, moji i njegovi su otišli na more, nas dvoje ziveli zajedno u kući mojih, i bilo nam, zaista lepo. Smejali se i voleli i rešili da iznenadimo naše, kada se vrate sa mora, da smo rešili da se uzmemo (moja inicijativa, jer mi dosadilo sastančenje).
Moji su to jako lepo primili, mada se mama jako iznenadila sto je iznenada. JU SINE (?) da nisi trudna? Mama, zaboga, zar misliš da bi to bio razlog za udaju? (volela sam malo da je šokiram izjavama) Nisam, ne brini, nego, volimo se i rešili da se uzmemo. Kada? Pa, što pre. I hoćemo svadbu, pravu, jer ni moja sestra, ni njegova, nisu nešto pravili značajno, a mi smo baš hteli prave svatove. Mlada nije NIKAKO ŽELELA belu venčanicu već bež, ali, u celom Trstu nije bilo takve, pa je ipak bila MLADA U BELOM. ON je imao tamno braon odelo sa braon leptir mašnom. Zivi piš, a još smo mu doneli veliko odelo, pa je moralo da se sve sužava.
No, preskočila sam upoznavanje roditelja. Jeste da su se njih troje znali, znate već ko, ali moj budući svekar nije poznavao moje, ali je znao za prošlu ljubav.
Moja mama je imala tremu, ogromnu, mada sam je ja uveravala da ONA nikako nije veštica blizanac kao ja), već jedna vesela, komunikativna žena koja je imala idiota za muža, vojnika, koji ih je sve postrojavao, sem mene. E, ja mu nikada nisam bila vojnik, pa me je valda zato toliko i voleo i nije mogao nista da mi odbije. Upoznavanje je prošlo super, veridba super a venčanje 8. oktobra 1977. godine. Oko 150 ljudi, velika sala, veselje, pokloni, lova, bračno putovanje u Dubrovnik, Babin kuk, hotel nemogudasesetimimena, ajoj! Divno vreme, mi se volimo!
Zivimo kod mojih, na opštu zalost VOJNIKA, koji smatra da mora da se zivi kod mladoženje, jedino njima na glavi, pošto su u dvoiposobnom stanu ziveli oni i njihova ćerka i zet i beba. A mi, gde? Dobro, jedva je to svario! ON uči zlatarski zanat sa drugim zetom, kod mog ćaleta u radnji (drugi zet je stigao ranije, tako da ga je više on obučavao nego ćale). U januaru, sledeće godine, odlazi mi muž u JNA. Smestio mu VOJNIK, da se ne mazi u Somboru u martu, nego u januaru u Ljubljani, gde je i ostao sve vreme vojske. Prva moja poseta mužu, bila mi je zabranjena (malo morgen) od strane VOJNIKA, “JER, ŠTA ĆE MU REĆI STAREŠINE STO MU ŽENA DOLAZI VEĆ POSLE MESEC DANA VOJEVANJA”. MA BRIGA MENE ŠTA ĆE MU REĆI, ON SE RASPITAO I PUSTIĆE GA NA TRI DANA VAN KASARNE I JA IDEM! Ne ideš ti nigde, reče mi on, jer sam tada živela kod njih jer je Ribnjak bio zavejan i nisam mogla kolima da idem na posao! Idem, ne ideš i tako ja izvadim vozne karte i stavim ih na sto da mu prkosim! Šta je ovo? – Karte za Ljubljanu! Znači ideš? – Idem, rekla sam vam! Baš si bezobrazna! – Dobro! I odoh da se pakujem a on me vozio na voz u Bg, Simplon expresom koji je išao iz Grčke do Francuske a prolazio kroz Ljubljanu! Samo je gledao da me smesti uneki kupe gde ima vojnika! I stigoh ja kod NJEGA, žgoljavog! Pojeo ga onaj šinjel, mal se nisam rasplakala, kad sam ga videla. Pustio i brkove,ko neki čovek! Dobro, bilo nam je lepo, uzivali tri dana u Ljubljani. Divna je!
Inače, slala sam mu pakete. Sve vakumirano u kese, od jabuke do popuča i čarapa! Kolači, ja pravila, i sve sto sam mu slala, ja pakovala i vakumirala. Luda žena, koja je volela svog muža. A on mi je pisao svaki božiji dan, sem kada su bili na logorovanju, zavejani u šatorima. Pa kada se vratio u kasarnu, slao mi po četiri, pet pisama koje je tamo pisao! I onda, te godine, ostadoh u drugom stanju u novembru, kada je bio na odsustvu Onda sam manje ja putovala a u martu sledeće se vratio iz vojske! Nastavi da radi i pije, sve više! No, to nije u ljubavnoj priči!
I onda smo se uselili u novi stan, koji su mi moji kupili a i otvorili smo svoju zlataru (moj tata nam otvorio), a sestri i zetu ostavio svoju (u kojoj sada ja radim), a po našem razvodu, ćerka je ostala sa njim u radnji i prepisao je istu na nju. Ni ovo nije u ljubavnoj priči, ali sam morala da spomenem!
I došlo je drugo naše dete, posle četiri godine i ljubavi je bilo sve manje i njega je bilo sve manje kod kuće i tako je ljubavna priča prerasla u ne ljubavnu i završila se 95.godine. A moglo je da nam bude zaista lepo, samo da sam ja bila magičnija od kafane!
Eto, to je to, ukratko! Ne znam da pišem romantičnije!
PS: Eto, za malo da mi se majka ubije zbog moje ljubavi, a ona bila dosta kratkog veka. Srecom (po njih) nisu bili živi kada smo se nas dvoje razišli, ali nesrećom po mene, jer mi je falila njihova podrška. No, izgurah sve sama, sa svojom decom. Kud ne poslušah mamu?