Bu yazıyı kesinlikle okumayın.Bu yazının içeriğinde herhangi bir bilgi, ilgi çekici bir olay bulunmamaktır. Bu yazıyı yazmakta herhangi bir amacım yoktur sadece yazı yazmış olmak için yazıyorum.

Ne bir haber, ne bir yenilik, ne bir düşünce bulamayacağınız bu yazıyı okumadığınız için de teşekkür ederim. Şu ana kadar içinde hiçbirşey geçmeyen bu yazıda 43 kelime kullanmışım ama bu bu cümleye başlamadan önce idi bu cümlenin sonundaki sayıda o andaki kelime sayısını verecek yani 69′u. Bu deneysel çalışmamda anladığım kadarı ile insan hiçbirşeyden bahsetmeden en az 100 kelime rahatlıkla yazabiliyor ki bu da köşe yazarlığının ne kadar kolay olduğunu gösterdi bana.

Birilerine de laf atmaktan çekinmediğim bu içi boş artı kelimelerle dolu yazının kategorisinin ne olması gerektiğini düşünüyorum şimdi de. Sanırım haber, güncel, son dakika,siyaset,politika,ekonomi, spor, medya gibi etiketler yapıştırınca yazılara okunma ihtimalleri daha yüksek oluyor. Bu yazı da bunlardan hiçbiri bulunmasa da o kelimeler geçtiğine göre gönül rahatlığı ile etiketler arasına yazabilirim.  Özellikle çıplak etiketinin çok fazla dikkat çektiğini farkettim aslında. Bir de çıplak etiketi koyayım da, çıplak fotoğraf arayanların da okumayacağı yazılar arasında çıksın bare. Bir de çeşitli videolar arayanlar var. Onlarında okumaması için onlara ulaşmam gerekiyor. Son cümlenin bana verdiği yetkiye dayanarak video kelimesini de etiketler arasına koyabilirim.

Bu içi boş dolu yazımı okumadığınız için teşekkür de etmiyorum sadece kendiniz için iyi bir şey yaptığınızı düşünüyorum. Ama siz bunu bilemiyorsunuz çünkü bu yazıyı okumuyorsunuz. Aferin size çok da iyi yapıyorsunuz. Hatta ananemin sözü ile “Az bile yapıyorsunuz.”

Bir daha ki içi bomboş yazımda yeniden görüşmemek üzere. Burda kendime de boş bir yazının 25o’nin üzerinde kelimeyi rahatlıkla içerebileceiğini gösterdim. Yazı yazmak boş iş. Tüm gençleri okuyup büyük adam olacağına topçu olmaya davet ediyorum. Hem daha sağlıklı sürekli spor  yapıyorsunuz. OKUMAYA HAYIR! çocuklar.

Blacklist, which produced the animation video above, is a corporation that creates very interesting products that contains mixed media elements like music, design and other visuals. Animations, toy designs, commercials, music videos and many other media productions are shown in its website and they are a lot different and experimental works compared to the ones in the market. To see more visit http://www.blacklist.tv/.

Blacklist -yukardaki animasyonu yaratan kurum- müzik, tasarım ve diğer görseller gibi farklı medya elemanlarını kullanarak çok ilginç ürünler yaratan bir kurum. Piyasadaki diğer işlerden hayli farklı ve deneysel olan animasyon, oyuncak  tasarımı, müzik videoları ve diğer medya işleri websitesinde gösteriliyor. Daha fazlasını görmek için  http://www.blacklist.tv/ ‘yi ziyaret edin.

Deneysel müzik kapsamında en çok tanınan sanatçılardan biridir Yann Tiersen. Fransız müzisyen, kendisini en az bir kez dinleyen herkesi kendine hayran bırakma gibi bir özelliğe sahip benden uyarması. Piyano, akordeon, keman, çello, gitar gibi enstürmanları müziğinin ana yemeği olarak kullanırken,  toy piyano, carillon, banjo, mandolin, harpsikord, vibrafon, bas gitar ve melodika enstrumanlarını aperatif yahut baharat olarak dinleyicinin önüne sunuyor kendileri. İşin garip yanı, yukarıda saydığımız ensturmanların hepsini profesyonel seviyede çalıyor olması. Müzikle ilgilenen herkesin olmak istediği, düşlediği kişilerden biridir muhtemelen Yann Tiersen, en azından benim açımdan öyle gibi. Omzundan aşağı sarkıttığı gitarına ara verip eline kemanını adığında ortaya çıkan görüntüye hayran olmayacak insan yoktur diye düşünüyorum, şahsen benim gözlerim kamaşıyor.

Çoğunlukla müziklerini soundtrack olarak piyasaya süren Yann Tiersen’ın ismi Erik Satie, Nino Rota ve the Penguin Café Orchestra gibi isimlerle bir arada anılır. Gençliğinde gittiği müzik akademilerinin arasında Rennes, Nantes ve Boulogne vardır. Fransa’da 1998 yılında çıkardığı albümü La Phare ile ünlenen müzisyen, dünya çapında şöhretini 2001 yapımı film Amelie’nin soundtrackleriyle kazanmıştır. Tiersen’in albümlerindeki eserlerin çoğu enstrümantaldir. Bir kısmını da sanatçı kendisi seslendirmiş ya da çeşitli konuk sanatçılarla çalışmıştır.

Konserlerinde genellikle stüdyo kayıtlarıyla pek alakalı şeyler çalmaz Yann Tiersen. Müziklerinin girişleri aynı olsa da, parça ilerledikçe doğaçlama yapmaya başlar ve kendi yaşadığı müzikal ritmi dinleyicinin de içinde hissetmesini sağlar, kalp atışlarını hızlandırır, karşısındakileri heyecanlandırır. Dinlemeden kesinlikle ölmeyin diyorum.

Bu blog amatör bir fotoğrafçı arkadaş tarafından oluşturulmuş bir site.Sitesinde bugüne kadar çektiği fotoğrafları yayınlıyor.Sitede yayınlanan fotoğraflar hiçte fena değil.Site aynı zamanda bazı fotoğraf makinaları hakkında bilgiler veriyor.Ben siteyi ve yayınlanan fotoğrafları oldukça beğendim.Siteyi izlemenizde fayda var.