<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>dilema &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/dilema/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "dilema"</description>
	<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 01:10:31 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[isso é sim uma confissão]]></title>
<link>http://codinomesejalaqualfor.wordpress.com/2009/11/22/isso-e-sim-uma-confissao/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 21:21:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>Paula</dc:creator>
<guid>http://codinomesejalaqualfor.wordpress.com/2009/11/22/isso-e-sim-uma-confissao/</guid>
<description><![CDATA[ai, eu juro que não me aguento quando a pré-adolescente que um dia existiu em mim resolve vir a tona]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>ai, eu juro que não me aguento quando a pré-adolescente que um dia existiu em mim resolve vir a tona. nem por algumas horas. eu devia mesmo ser muito, muito chata. mais do que sou hoje, com certeza (pros que devem estar se perguntando). mas determinadas situações me fazem ficar sem saber como agir, levantando 2.695 possibilidades sobre o foi feito ou deixou de ser e por aí vai. aí começa o baile. primeiro a insegurança que parece ser a maior do universo, depois conversa com todos os amigos pra saber se o que eu penso está certo e se tem alguma idéia boa pra acrescentar, depois tudo fica tranquilo naturalmente sem nenhum esforço. e eu no fim só estressei todo mundo. todos os dias eu me prometo que vou ser mais introspectiva (com os conhecidos mesmo. os desconhecidos nem me enxergam mais), que vou guardar pra mim mesma certas dúvidas e certos momentos. &#8216;não preciso contar tudo&#8217; me repito. mas eles aparecem de algum jeito (contando na agenda do meu telefone) e eu não resisto. conto tudo! eles são meu diário. mesmo quando não querem. mas seguram direitinho e quase nunca fazem cara de tédio que é como devem ficar por dentro quando me ouvem enlouquecida.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dilema lunii noiembrie]]></title>
<link>http://soundmans.wordpress.com/2009/11/22/dilema-lunii-noiembrie/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 22:25:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>soundmans</dc:creator>
<guid>http://soundmans.wordpress.com/2009/11/22/dilema-lunii-noiembrie/</guid>
<description><![CDATA[Cum traduci din engleza in romana FOLEY? In post-productie la americani se foloseste termenul de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Cum traduci din engleza in romana FOLEY?</p>
<p>In post-productie la americani se foloseste termenul de &#8220;foley artist&#8221; pentru a descrie indeletnicirea unui om ce face sunetul in sincron pe imagine, la microfon, folosindu-se de absolut tot ce este nevoie pentru o anumita secventa. Exemplu&#8230; unu are o geaca de piele si se aseaza pe canapea. Artistul ia ceva din material de piele daca nu chiar o geaca si o misca astfel incat sa recreeze sunetul respectiv cat mai fidel si la o calitate mult mai buna decat cea imprimata la locatie. Noi nu numai ca nu avem departament si oameni care sa faca numai asa ceva, nu avem nici titlu pt aceasta ocupatie in limba romana; mai mult cuvantul foley nu apare nici in dictionar.</p>
<p>Wikipedia spune asa:</p>
<p>&#8220;<strong>Foley</strong> is a term that describes the process of live recording of sound effects that are created by a foley artist, which are added in post production to enhance the quality of audio for films, television, video, video games and radio . The term &#8220;foley&#8221; is also used to describe a place, such as <strong>foley-stage</strong> or <strong>foley-studio</strong>, where the foley process takes place. &#8220;Foley&#8221; gets its name from Jack Donovan Foley (1891-1967), a sound editor at Universal Studios in the 1950s who became famous for his advancements in synchronized sound effects.&#8221;</p>
<p>La noi totul e mai simplu. Avem sunetist&#8230; si cam atat. Las&#8217; ca ia el de pe torente niste Sound-Ideas© si se foloseste de alea.</p>
<p>Inteleg ca asa il cheama pe tipul ala, dar nu ar trebui sa avem si noi un termen cat de cat similar? Cum o sa-i spunem? Artist de zarva? Artist de galagie? Artist de harmalaie? Artist de zgomot?&#8230; sau the best so far&#8230; ARTIST DE TARABOI !?!</p>
<p>Cel mai apropiat la care m-am gandit ar fi artist de ambianta dar NU, pentru ca ambianta in post productie se refera clar la mediul inconjurator si la sunetele din planul indepartat, nu la totalitatea sunetelor din imagine. Ar mai fi artist de sunet(e)&#8230; care sunet(e) maica? Ca sunet e si coloana muzicala si efectele speciale sonore, care-s facute de designerul de sunet (iar un termen dubios)&#8230;</p>
<p>Pana una alta cred ca o sa mai ramanem mult si bine cu bunul nostru sunetist atot stiutor si atot facator. Dar unul poate sa spere nu?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cat de frumoasa esti...]]></title>
<link>http://bazyleus.wordpress.com/2009/11/20/cat-de-frumoasa-esti/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 14:10:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>bazyleus</dc:creator>
<guid>http://bazyleus.wordpress.com/2009/11/20/cat-de-frumoasa-esti/</guid>
<description><![CDATA[    Ba, sunt momente critice in perioada unui cuplu, de exemplu cand un baiat crede ca isi poate dep]]></description>
<content:encoded><![CDATA[    Ba, sunt momente critice in perioada unui cuplu, de exemplu cand un baiat crede ca isi poate dep]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dilema das Sereias]]></title>
<link>http://thejacks.wordpress.com/2009/11/20/dilema-das-sereias/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 03:34:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>Moura</dc:creator>
<guid>http://thejacks.wordpress.com/2009/11/20/dilema-das-sereias/</guid>
<description><![CDATA[&#160; E então?? Vai de A (Sereia) ou B(Sereia &#8211; Invertida) ?? Deixe a resposta nos comentário]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#160;</p>
<p><img style="border-bottom:0;border-left:0;display:block;float:none;margin-left:auto;border-top:0;margin-right:auto;border-right:0;" title="Dilema das Sereias" border="0" alt="Dilema das Sereias" src="http://thejacks.files.wordpress.com/2009/11/dilema540x406.jpg?w=450&#038;h=348" width="450" height="348" /> </p>
<p>E então?? Vai de A (Sereia) ou B(Sereia &#8211; Invertida) ?? </p>
<p>Deixe a resposta nos comentários!!! =P</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dilema na Inovação]]></title>
<link>http://abaldaia.wordpress.com/2009/11/19/dilema-na-inovacao/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 21:59:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>jabaldaia</dc:creator>
<guid>http://abaldaia.wordpress.com/2009/11/19/dilema-na-inovacao/</guid>
<description><![CDATA[E SE?&#8230; Hoje em dia os líderes de negócio tem, muitas vezes, medo de fazer evoluir ideias sem c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em><strong>E SE?&#8230;</strong></em></p>
<p>Hoje em dia os líderes de negócio tem, muitas vezes, medo de fazer evoluir ideias sem cimentarem as suas decisões em dados comprovativos. Sem provas não há sucesso. Assumem afinal o papel de perdedores.</p>
<p><strong>&#8220;Usa a cabeça, ouve o teu coração e faz o que de dá gozo!&#8221;</strong></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/Q1vw23YHFds&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/Q1vw23YHFds&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>As empresas não são como as pessoas. Mudam muito lentamente. E qualquer um que sugira que uma empresa deve fazer as coisas de uma maneira nova, vai enfrentar fortes pressões dos tradicionalistas que querem continuar a fazer as coisas à maneira antiga.</p>
<p>Por vezes só com inovações “<strong>revolucionárias”,</strong> como aconteceu com os contentores de barcos, semicondutores, lentes de contacto ou armazenagem da internet, ou com inovações <strong>“disruptivas”,</strong> como papel, fotografia digital, frigoríficos, computadores pessoais, barcos a vapor, automóveis ou telefones, se consegue vencer o tradicionalismo e prescindir dos dados comprovativos de sucesso.</p>
<p>Uma não esperada direcção pode levar a situações radicais por oposição a inovação sustentada.</p>
<p>As emoções, afinal de contas, são tão poderosas como o instinto e muitas vezes são a força motriz que nos leva na direcção certa.</p>
<p><strong>Dilema:</strong> Como posso provar que a minha ideia inovadora resulta em sucesso se ainda não foi testada por ninguém?</p>
<p><!-- SlideShare error: doc is missing or has illegal characters /[^-_a-zA-Z0-9]/ --></p>
<p>No curto prazo, os tradicionalistas ganham quase sempre. A velha maneira de fazer as coisas é quase sempre mais rentável a curto prazo.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Hablando de: "La imagen actual en la intersección del arte y la publicidad"]]></title>
<link>http://lmarinlopez.wordpress.com/2009/11/19/hablando-de-la-imagen-actual-en-la-interseccion-del-arte-y-la-publicidad/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 14:17:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>L. Marin</dc:creator>
<guid>http://lmarinlopez.wordpress.com/2009/11/19/hablando-de-la-imagen-actual-en-la-interseccion-del-arte-y-la-publicidad/</guid>
<description><![CDATA[Consumo y diseño son los puntos de interferencia y contacto entre arte y publicidad actualmente. Mie]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Consumo y diseño son los puntos de interferencia y contacto entre arte y publicidad actualmente.</p>
<p>Mientras el arte antes era sólo visual y la publicidad permitía vender, ahora han cambiado sus tornas y la publicidad se dedica a lo visual y el arte a vender. Me explico.</p>
<p>Un ejemplo claro es la búsqueda en la publicidad no de vender el producto, sino de vender un estilo de vida, una cualidad, una característica (vital, no del producto), busca causar impacto, una sensación, de lo que antes se ocupaba el arte; mientras que el arte es dependiente de un tipo de publicidad para salir a flote, puesto que el diseño ha superado con creces al arte.</p>
<p>La mayoría de los artistas han visto en la publicidad y en el diseño una salida para su capacidad creativa, que antes no conseguían exprimir por las vías tradicionales. Así vemos pintores o fotógrafos, que acaban por sucumbir al tentativo mundo de la publicidad o a ocuparse de poner la firma en el diseño de una silla o una cubitera, que antes ni se les habría pasado por la cabeza el haber cambiado eso por los cuadros que pintaban.</p>
<p>En resumen, dos “disciplinas” que antes simplemente se tocaban en algunos puntos, han pasado a depender la una de la otra y a “prestarse” parte de su conocimiento y de sus servicios.</p>
<p>Aparte, se observa una dependencia (actualmente) de lo morboso, de aquello que sin más llame la atención. Ya no se busca lo increíble, lo sorprendente por sí solo, sino que se recurre a lo grotesco y llamativo, aquello que nos saque los ojos de las órbitas y no por puro arte, sino por morboso. Un ejemplo es recurrir al sexo en la publicidad o a veces (pocos casos he visto) imágenes gore o violentas que llaman la atención del espectador.</p>
<p>Antes simplemente una insinuación ya era motivo de escándalo, mientras que ahora parece que esté bien visto que se recurra al sexo para llamar la atención (el sexo en publicidad, en fotografía, en arte en general…)</p>
<p>Definitivamente, el arte ha sucumbido a la necesidad de hacerse MÁS pública que antes, de necesitar esa venta que antes no conseguía, por eso recurre a medios o maneras de publicitarse; mientras que la publicidad, cansada de la rutina de vender el producto en sí, sin más, se dedica a vender estilos de vida, sensaciones, y de conseguir, mediante el uso del arte o de conocimientos artísticos, sacar a flote productos que por otros medios no llegarían (perfumes, cremas, juegos, juguetes… etc) Y por ello, como ya dije antes, también los artistas sucumben a la publicidad de modo que se convierten ellos mismos en diseñadores y a crear productos, en los que proyectan su arte, para más tarde venderlos.</p>
<p>Sin duda alguna, vivimos en una amalgama de las dos, en la que no conseguimos distinguir si un anuncio es arte o si es un artista anunciándose. El problema es aprender a distinguir entre arte y publicidad, por eso: he ahí el dilema.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bimbangku ..........]]></title>
<link>http://putianggraini.wordpress.com/2009/11/19/bimbangku/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 13:30:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>putianggraini</dc:creator>
<guid>http://putianggraini.wordpress.com/2009/11/19/bimbangku/</guid>
<description><![CDATA[dilema yg tiada berkesudahan dalam hidup q kemana q harus bersandar disaat sandaran yg q punya rapuh]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="alignleft size-medium wp-image-9" title="sedih2" src="http://putianggraini.wordpress.com/files/2009/11/sedih2.jpg?w=248" alt="" width="248" height="300" />dilema yg tiada berkesudahan dalam hidup q<br />
kemana q harus bersandar disaat sandaran yg q punya rapuh<br />
kemana q harus menangis di saat pangkuan yg ku butuhkan terurai<br />
kemana q mengadu disaat semua berpaling</p>
<p>masih adakah harapan q untuk meraih secercah kebahagian<br />
masih adakah yg akan mengerti arti kebersamaan</p>
<p>apakah kesendirian itu yang terbaik atau bukan&#8230;&#8230;..<br />
aq dah ga sanggup lagi untuk berfikir<br />
aq dah ga sanggup lagi untuk berbuat&#8230;</p>
<p>q berdiri di jurang  keputus asaan<br />
haruskah aq mengakhiri ini semua biar q terbebas dari belenggu delema ini&#8230;&#8230;.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA POLÉMICA DE LA SEMANA: ¿El fin justifica los medios?]]></title>
<link>http://losojosdelafilosofia.wordpress.com/2009/11/18/la-polemica-de-la-semana-%c2%bfel-fin-justifica-los-medios/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 10:57:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>losojosdelafilosofia</dc:creator>
<guid>http://losojosdelafilosofia.wordpress.com/2009/11/18/la-polemica-de-la-semana-%c2%bfel-fin-justifica-los-medios/</guid>
<description><![CDATA[Esta semana hemos empezado en clase de ética las diversas teorías éticas, clasificadas en formales y]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Esta semana hemos empezado en clase de ética las diversas teorías éticas, clasificadas en formales y materiales. La clasificación proviene del filósofo alemán <a href="http://www.webdianoia.com/moderna/kant/kant_fil_etica.htm">Immanuel Kant</a>, quien las distingue en función de la consideración de los medios y los fines. Para la consecución de determinados fines o metas, debo utilizar mi razón práctica para considerar qué medios son los más adecuados para alcanzar dichos fines, entendiendo como razón práctica el uso de la racionalidad aplicado a las acciones, deliberaciones, decisiones, etc. Según el filósofo de Königsberg, las éticas materiales son las que proponen un fin como un Bien Supremo, y además la mejor vía para conseguirlos, es decir, los medios. En cambio, las éticas formales prescinden de toda finalidad material, concreta, de todo &#8220;Bien Supremo&#8221;  y por tanto de la reflexión sobre los medios orientados a su consecución.</p>
<p>A partir de aquí, traemos al pensador pionero de la filosofía política realista o &#8220;científica&#8221;, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Nicol%C3%A1s_Maquiavelo">Nicolás Maquiavelo</a>, quien propone en su obra El Príncipe la teoría y la práctica para conseguir el poder y mantenerse en él por medio del ejercicio de las virtudes políticas, desde el enfoque de la separación radical entre ética y política. Uno de los axiomas maquiavélicos es que el fin justifica los medios; por tanto, si aplicamos el axioma maquiavélico, uno puede (y debe) hacer cualquier cosa, aunque vaya en contra de los principios de la ética, con tal de mantenerse en el poder. Veamos el texto:</p>
<p>“<strong><em>Pero, siendo </em></strong><em>mi propósito escribir algo útil para quien lo lea, me ha parecido más conveniente ir directamente a la verdad real de la cosa antes que a la representación imaginaria de la misma. Muchos se han imaginado repúblicas y principados que nadie ha visto jamás ni se ha sabido que existieran realmente; porque hay tanta distancia de cómo se vive a cómo se debería vivir, que quien deja a un lado lo que se hace por lo que se debería hacer, aprende antes su ruina que su preservación: porque un hombre que quiera hacer en todos los puntos profesión de bueno, labrará necesariamente su ruina entre tantos que no lo son. Por todo ello es necesario a un príncipe, si se quiere mantener, que aprenda a poder ser no bueno y a usar o no usar de esta capacidad en función de la necesidad.</em>” (MAQUIAVELO, <em>El príncipe</em>)</p>
<p>En la actualidad podemos encontrar muchos ejemplos de maquiavelismo político, como en el caso Gurtel o el caso de los alcaldes y concejales del Caso Pretoria, donde personajes públicos, cargos importantes de partidos políticos implicados en casos de corrupción, líderes que los apoyan incondicionalmente, reacionan desesperadamente para mantener su cargo o posición, a pesar de las evodencias y pruebas en su contra&#8230; Sin embargo, la polémica está servida: ¿EL FIN JUSTIFICA LOS MEDIOS?</p>
<p>Esperamos vuestros comentarios.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rugby dilema]]></title>
<link>http://goggabyt.wordpress.com/2009/11/17/rugby-dilema/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 08:10:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gogga</dc:creator>
<guid>http://goggabyt.wordpress.com/2009/11/17/rugby-dilema/</guid>
<description><![CDATA[Wat om te doen? Vanaand gaan ek vir die heel eerste keer in my lewe sien hoe die manne in groen en g]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Wat om te doen?<br />
Vanaand gaan ek vir die heel eerste keer in my lewe sien hoe die manne in groen en goud op die rugbyveld uitdraf. Ek was al voorheen by rugby wedstryde maar nog nooit by &#8216;n game waar daar &#8216;n hele span springbokke was nie. Maak nie saak of dit die A of die B span is nie, hulle bly nogsteeds bokke.<br />
Nou omdat ek hier in Engeland bly moet ek dalk dit oorweeg om vir die Saracens te skree. Die probleem daar is my span wat ek in London ondersteun is London Irish. Ek dink nou dat ek dit so neerskryf maak dit beter sin.<br />
In my sak is my Springbok jumper al klaar ingepak. My naatuurlike instinkte het klaar gekies, wen of verloor ek is al langer &#8216;n springbok as wat ek &#8216;n Londener is.<br />
Go Bokke!!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sir Lovealot ne invata "ce si cum" la prima intalnire]]></title>
<link>http://bazyleus.wordpress.com/2009/11/16/sir-lovealot-ne-invata-ce-si-cum-la-prima-intalnire/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 18:04:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>bazyleus</dc:creator>
<guid>http://bazyleus.wordpress.com/2009/11/16/sir-lovealot-ne-invata-ce-si-cum-la-prima-intalnire/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bignada Story Especial - Amazonas Film Festival: O Bignada Quasar esteve lá - Akanadin e Surucucucu penetraram na cerimômina de encerramento]]></title>
<link>http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/14/bignada-story-especial-amazonas-film-festival-o-bignada-quasar-esteve-la-akanadin-e-surucucucu-penetraram-na-cerimomina-de-encerramento/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 23:11:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>bignadaquasar</dc:creator>
<guid>http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/14/bignada-story-especial-amazonas-film-festival-o-bignada-quasar-esteve-la-akanadin-e-surucucucu-penetraram-na-cerimomina-de-encerramento/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; Amazonas Film Festival &nbsp; Nessa semana, aconteceu um dos maiores eventos cinematográficos]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#160;</p>
<div id="attachment_1616" class="wp-caption aligncenter" style="width: 250px"><a rel="attachment wp-att-1616" href="http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/14/bignada-story-especial-amazonas-film-festival-o-bignada-quasar-esteve-la-akanadin-e-surucucucu-penetraram-na-cerimomina-de-encerramento/amazonas-film-festival/"><img class="size-full wp-image-1616" title="Amazonas Film Festival" src="http://bignadaquasar.wordpress.com/files/2009/11/amazonas-film-festival.jpg" alt="Amazonas Film Festival" width="240" height="240" /></a><p class="wp-caption-text">Amazonas Film Festival</p></div>
<p>&#160;</p>
<p>Nessa semana, aconteceu um dos maiores eventos cinematográficos de tudo o Brasil, se não do mundo, realizado em todo o Teatro Amazonas. Brasileiros, americanos, franceses, italianos e outros pessoas de outros países foram prestigiar e participar do evento.</p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>Celebridades Presente:</strong></span></p>
<p>Rita Cardillac</p>
<p>Davi Assayag</p>
<p>Mulher dele vestida de índia</p>
<p>Homem-Aranha</p>
<p>Rambo</p>
<p>Preta Gil</p>
<p>Malagueta</p>
<p>etc&#8230;</p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>Prólogo</strong></span></p>
<p>Bom, nós não estivemos no início e não depois disso, mas estivemos na véspera do encerramento e no encerramento.</p>
<p>No penúltimo dia de Festival, tivemos uma performance  protagonisada por Rita Cardillac. O motivo: Ela foi prestigiar o filme do Chacrinha: &#8220;Alô Alô Teresinha!&#8221;. Sua performance envolveu escolher dois homens da platéia <span style="color:#000000;">Surucucucu queria muito e estava em p</span>é e leva-los ao palco. Ela escolheu dois caras aleartórios <span style="color:#000000;">pinguços</span>. No palco, cada um teve que falar no ouvido dela o que queria se vencesse. Não sabemos o que eles disseram, mas a reação dela foi bem expressiva. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Enfim, eles dançaram no palco duas músicas dela e no final eles ganharam um abacaxi cada um e beijaram a bunda dela. Normal.</p>
<p>Em seguida, o filme do Chacrinha que será falado em outro post.</p>
<p>&#160;</p>
<div id="attachment_1617" class="wp-caption aligncenter" style="width: 397px"><a rel="attachment wp-att-1617" href="http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/14/bignada-story-especial-amazonas-film-festival-o-bignada-quasar-esteve-la-akanadin-e-surucucucu-penetraram-na-cerimomina-de-encerramento/amazonas-film-festival-teatro-amazonas/"><img class="size-full wp-image-1617" title="Amazonas Film Festival - Teatro Amazonas" src="http://bignadaquasar.wordpress.com/files/2009/11/amazonas-film-festival-teatro-amazonas.jpg" alt="Amazonas Film Festival - Teatro Amazonas" width="387" height="287" /></a><p class="wp-caption-text">Amazonas Film Festival - Teatro Amazonas</p></div>
<p>&#160;</p>
<p><span style="color:#ff0000;"><strong>Amazonas Film Festival</strong></span></p>
<p>A aventura começa aqui.</p>
<p>Primeiramente eu resolvi ir sozinho ao festival, mas tendo visto um grande potencial, eu entrei em contato com Josymandias Surucucu.Em 15 minutos ele chegou. Ficamos vendo a premiação do dos diretores dos curta-metragens. Fiquei desapontado por não mostrarem um review dos filmes no telão, mas anotei o título dos principais vencedores.</p>
<p>Green.</p>
<p>Gruj&#8230; ?</p>
<p>Casa dos Mortos.</p>
<p>Guerra de Arthur.</p>
<p>Picolé do Homem-Aranha.</p>
<p>Etc&#8230;</p>
<p>Destaque para o Homem-Aranha que revelou sua identidade no palco. Um simpático velhinho que fez o curta &#8220;Picolé do Homem-Aranha&#8221;. Também estava prestigiando o show: &#8220;Rambu da Amazonia&#8221;. Muito fodz. Davi Asayg, sei lá como escreve, também estava lá. Um incidente interessante foi a mulher dele vestida do índia que passou por nós enquanto estavamos sentados. Ela engatou em Surucucu e foi difícil se soltar, tendo que tirar parte de sua &#8220;fantasia&#8221;. Em um grande mal-entendido, Surucucu pensou que eu fosse passar a mão no traseiro dela. Numa tentativa de me deter, sem saber que nada eu ia fazer, uma loira, possivelmente segurança/personale  trainer/amiga/amante da índia Asayag, deu um tapa na mão de Surucucu para que ele não imaculasse a &#8220;pureza&#8221; da índia. HAHAHAHAHAHAHA! Essa foi inesquecível. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Enfim, vários diretores foram premiados com o troféu &#8220;Galinha Gabidela&#8221;. Também houve o prêmio &#8220;Salame&#8221;. É comparável com o M, creio eu, prêmio de participação. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Após a entrega de prêmios.</p>
<p>Rita Cardillac estava prestigiando o festival na área VIP, bem pertinho do palco. Ao redor, dezenas de seguranças. Era praticamente impossível penetrar, ao menos sequer registrar, afinal estavamos sem câmera. A idéia era pedir a ela uma câmera para tirarmos fotos com ela&#8230; Mas era melhor somente um autógrafo. Corremos, corremos, corremos. Vimos os impressionantes fogos de artifício a 10 metros de distância, calcinhas e peitinhos, ninfetas e velhocas, Rambu, Homem-Aranha, Malagueta, estrangeiros, um casal louco em cima de uma árvore expulsa a cacetas n<span style="color:#000000;">o rabo </span>por um guarda, uma gorda levando 15 minutos para descer dessa árvore, quedas de ambos eu e ele, segurança caindo no chão, garantido e caprichoso no palco com ninfeta e papa-anjos, com viados e travestis no maior auê, posers e bebados, um garotinho chamado Paulo Vitor que se perdeu, muitas gostosas e coca-cola, além de um show em Dual Audio (Inglês e Português) com relances em francês, mas não conseguimos ficar cara a cara com Rita. Conseguimos até invadir a área VIP, mas depois fomos expulsos pelo segurança. QUE FODZ! Onde nós iamos havia seguranças. Talvez com mais verba no ano que vem, quem sabe a gente consiga molhar algumas mãos e entrar. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p><span style="color:#000000;"><strong><span style="color:#ff0000;">Epílogo</span></strong></span></p>
<p>Fomos até a saída, onde os carros dos diretores estavam saindo. Vimos o Rambu, Homem-Aranha, High School Musical Amazonas, Malagueta, aleartórios e desconhecidos, entre outros não famosos e covers. Mas o melhor foi no finalzinho. Havia muitas mulheres ao redor que testemunharam nossa busca e nossas piadas e bobagens, que disseram a seguinte frase no fim: &#8220;Você são do CQC é?&#8221;. Fiquei emocionado. QUE FODZ!</p>
<p>Moral da História</p>
<p>Com mais verba, mais pessoal, mais recursos, mais prestígio, mais mais++, o Bignada Quasar vai se tornar o blog mais poser do mundo, mas até que o Blog do Paulinho, Omelete, Judão, Antigravidade, etc&#8230; A Lua é o limite. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Bignadaquasar, onde nada é cósmico e nada é Amazonas Film Festival.</p>
<p>Por Akanadin.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA['Grasul si baietelul']]></title>
<link>http://pitapata.wordpress.com/2009/11/14/grasul-si-baietelul/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 23:08:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>pitapata</dc:creator>
<guid>http://pitapata.wordpress.com/2009/11/14/grasul-si-baietelul/</guid>
<description><![CDATA[Am vazut filmul Fat Man &amp; Little boy cu Paul Newman. &nbsp; Micul baiat, este numele bombei atom]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>Am vazut filmul <strong>Fat Man &#38; Little boy </strong>cu Paul Newman.</em></p>
<p><em>
<p>&#160;</p>
<p></em>Micul baiat, este numele bombei atomice azvirlita peste Hiroshima la 6 august 1945.<br />
Iar Barbatul Gras, este numele celei de-a doua bombe atomice ,azvirlita peste orasul Nagasaki, la 9 august 1945.<br />
Actiune care a dus la capitularea Imperiului Japoniei.<br />
Folosirea de bombe atomice a avut ca scop impactul intr-un timp scurt, in loc de un razboi indelungat cu arme conventionale, pentru ca japonezii nu vroiau sa termine razboiul.  Decizia de a fi folosite bombe atomice a pus in impas multi savanti, si ii vezi in film cum sint in  dilema , daca o astfel de arma trebuie folosita ? </p>
<p>Intre noi fie vorba , intrebarea pe care constiinta trebuie sa ne-o provoace , este,daca razboiul,  ca metoda de a solutiona conflicte politice nu ar trebui eliminat total!? Adultii, si putinul la care te astepti de la ei, se cheama comunicare, diplomatie, rezolvare prin acorduri, tratate politice, si nu razboi.  Oricum, decizia  nu s-a luat usor. Iar tragedia  nu-i uitata nici pina acum.<br />
Depinde de majoritate, ca sa nu lase oameni cum au fost hitler, sau cum e ahmadinejad , in a se ajunge la situatii limita pe care le platesc oamenii de rind. Familii care vor sa traiasca , dar nu au sansa  datorita grandomaniei politice ale unor fanatici.<br />
De avut grija!!</p>
<p><img class="alignnone size-full wp-image-459" title="225px-Atomic_cloud_over_Hiroshima" src="http://pitapata.wordpress.com/files/2009/11/225px-atomic_cloud_over_hiroshima.jpg" alt="225px-Atomic_cloud_over_Hiroshima" width="225" height="265" />           <img class="alignnone size-full wp-image-460" title="225px-Nagasakibomb" src="http://pitapata.wordpress.com/files/2009/11/225px-nagasakibomb.jpg" alt="225px-Nagasakibomb" width="225" height="269" />      <img class="alignnone size-full wp-image-461" title="200px-Japan_map_hiroshima_nagasaki" src="http://pitapata.wordpress.com/files/2009/11/200px-japan_map_hiroshima_nagasaki.png" alt="200px-Japan_map_hiroshima_nagasaki" width="200" height="236" /></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Clodovea Ludovica y su dilema]]></title>
<link>http://bludgersdepalabras.wordpress.com/2009/11/13/clodovea-ludovica-y-su-dilema/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 04:17:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ayllyn</dc:creator>
<guid>http://bludgersdepalabras.wordpress.com/2009/11/13/clodovea-ludovica-y-su-dilema/</guid>
<description><![CDATA[Y así Ayllyn oía la voz de su amiga Clodovea  Ludovica,  una voz cansada que con cierto tono irónico]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Y así Ayllyn oía la voz de su amiga Clodovea  Ludovica,  una voz cansada que con cierto tono irónico hablaba de algunos de sus problemas amorosos, esos problemas por los que todos alguna vez hemos pasado, pero ¡hay que ver que su caso ha sido grave!</p>
<p>Clodovea Ludovica, a quien de ahora en adelante llamaremos CL, se encontraba en uno de esos fangos mentales en los que te empiezas a preguntar: ¿hay algo de malo conmigo? ¿Será que moriré solo/a?&#8230; Pero mejor les contaré de qué trata.</p>
<p><!--more--></p>
<p>Todo se remonta a la época colegial, CL era una chica como muchas otras; tenía familia, amigos, y muchos sueños que quería cumplir, pero no tenía novio, la pobre llegó a creer que había una especie de Repelente de Chicos en su piel, era bonita (y aún lo es) espontánea e inteligente, pero siempre terminaba como La Amiga. Cuando un chico la tomaba en serio resultaba un simple idiota, un inmaduro, un esperpento, todo hasta que apareció EL; Niño 1, ese chico que le quitaba el sueño, amable, delicado y que le correspondía.  CL no podía estar mejor, si él sonreía ella era feliz, lo malo es que su felicidad no duró mucho, el día menos esperado una bala le quitó la sonrisa que tanto amaba, Niño 1 se fue de su lado, hasta hoy se pregunta ¿por qué?</p>
<p>CL siguió adelante, Niño 1 lo hubiera querido así, siguió con sus sueños, conoció más gente, pero no había como él, encontró refugio en otro amigo, Niño 2, alguien que la comprendía,  uno de esos que dicen estar para las buenas, las malas y las peores, lo malo es que a Niño 2 el orgullo lo arrulla. Niño 2 se dejó llevar por comentarios de 3ros y la trató mal. Su amistad no fue sincera.</p>
<p>Apareció Niño 3, el que se creía Galán de feria, quiso conquistarla pero ella sabía que sus frases “tú sabes que soy sincero”, “me gustas y creo que eres muy linda” y el resto de charlatanerías, eran solo eso… charlatanerías. Niño 3 la usaba para quedar bien con sus amigotes, les decía que ella andaba persiguiéndolo, eso no es de caballeros. CL se descubrió todo y no fue usada más tiempo, pero igual tenía esa sensación; se le acercaron solo para hacerle daño.</p>
<p>Y ahora me dirán, ¿su vida es pura desgracia? Pues No, apareció Niño 4, después de muchísimo tiempo CL vuelve  sentir lo que es querer de verdad, la calidez al tomarle la mano a alguien, el nudo en el pecho que te hace querer volar, cuando no puedes dormir porque los sueños no superan a la realidad y toda la cursilería del caso… El único problema es que Niño 4 no sabe lo que siente CL y ella tiene miedo de dejarse llevar, pues podría perder la amistad por el simple hecho de confesar lo que siente…</p>
<p>¿Qué creen que deba hacer? Si opinan que debe mostrar lo que le pasa, ¿de qué manera? No he sabido exactamente que aconsejarle. Ella leerá cualquier respuesta…</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dilemas que toda mulher padece no ginecologista]]></title>
<link>http://regganata.wordpress.com/2009/11/12/dilemas-que-toda-mulher-padece-no-ginecologista/</link>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 21:32:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>regganata</dc:creator>
<guid>http://regganata.wordpress.com/2009/11/12/dilemas-que-toda-mulher-padece-no-ginecologista/</guid>
<description><![CDATA[Medo de encarar o espéculo? De revelar intimidades? Acabe agora com o sofrimento da visita ao médico]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:BmxSOEVg53b3UM:http://comps.fotosearch.com/bigcomps/BNS/BNS281/ERM008.jpg"><img class="aligncenter" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:BmxSOEVg53b3UM:http://comps.fotosearch.com/bigcomps/BNS/BNS281/ERM008.jpg" alt="" width="130" height="102" /></a></p>
<p>Medo de encarar o espéculo? De revelar intimidades? Acabe agora com o sofrimento da visita ao médico.<br />
Que é uma visita essencial à saúde não há dúvida. Mas não conheço ninguém que dê pulos de alegria na hora de encarar o espéculo e tudo o mais que acontece dentro do consultório desse especialista em mulher. A maioria de nós fica ansiosa só de pensar em abrir questões extra-íntimas como o dia em que esqueceu a camisinha numa transa casual, tentou experimentar sexo anal e sentiu dor… É o caso da repórter Valentina Kazan, que aceitou trocar ansiedade por informações claras e tranqüilizadoras diretamente da autoridade de branco. Depois de descobrir se é melhor ir depilada ou ao natural e o melhor jeito para perguntar sobre orgasmo, por exemplo, esse compromisso médico vai mais parecer um passeio no parque.</p>
<p>Para toda e qualquer mulher preocupada com a própria saúde e interessada em ação entre os lençóis, o ginecologista deveria ser o cara. Afinal, quem melhor do que ele para deixar os órgãos que definem a nossa feminilidade funcionando bem? Só que até hoje não vi nenhuma das minhas amigas indo saltitante a essa consulta. certa ansiedade é normal, já que vou mostrar meu corpo (e a alma) a alguém que não chega a ser um amigo íntimo. E, como não há um manual de etiqueta para essa relação delicada, sempre crescem dúvidas na nossa cabeça sobre o que o médico está fazendo lá dentro, para que servem os exames ou como devemos nos comportar (principalmente na parte em que andamos pela sala só com aquele avental). Uma vez que a visita é fundamental, seja para prevenir um corrimento, seja para esclarecer dilemas sexuais, melhor acabar com a tensão dissecando cada segundo desse compromisso tão feminino, certo?</p>
<p><strong>Quase um casamento</strong><br />
Minha amiga Martha*, uma economista de 26 anos, acha que escolher um médico é parecido com eleger um noivo. “Você precisa se sentir à vontade para mostrar seu corpo e falar sobre seus sentimentos mais secretos”, diz. “Ele deve inspirar confiança, mostrar-se aberto sem invadir sua privacidade e saber ouvir sem julgar.” Esses atributos não estão na lista telefônica, que pena! Como então encontrar o ginecologista da sua vida? Tentativa e erro, amiga. Martha passou por nove até achar o ideal, depois de pedir indicações a amigas e familiares. Ok, parece esquisito compartilhar o médico com a sogra, mas tudo o que acontece no consultório é sigiloso.</p>
<p><strong>Homem ou mulher?</strong><br />
Para outra amiga, Cristina, advogada de 28 anos, um estranho tocando seu corpo é impensável. “Prefiro uma ginecologista, porque acho que ela sabe como me sinto”, confessa. Já Valéria, jornalista de 25 anos, pensa exatamente o contrário. “A idéia de uma mulher olhando para minha vagina me dá aflição”, diz. E o que pensa uma ginecologista? Jaqueline Blender, de Porto Alegre, que também é sexóloga, me explicou que, uma vez que os profissionais têm a mesma formação, fazer a opção é tão pessoal quanto escolher o cabeleireiro.</p>
<p><strong>Preparativos do encontro</strong><br />
Tudo bem se você rir de mim. Mas tenho uma dúvida que nunca me esclareceram: devo ir depilada? Alessandra, pedagoga de 31 anos, acha que sim. “Me preparo como se fosse para um encontro, com depilação bem-feita e lingerie bacana”, me contou. Mas espera aí, é consulta ou paquera? O marido de Clarissa, farmacêutica de 26 anos, não gosta dessa história — e pede que ela vá bem cabeluda para não dar “idéias” ao ginecologista. As duas estão por fora, me garantiram os médicos. Primeiro, porque os especialistas não ficam tendo “idéias” sobre as pacientes — se isso acontecer com você, denuncie ao conselho de medicina. “Passamos anos vendo corpos nus e somos educados a não erotizá-los”, fala a dra. Jaqueline. Segundo, porque a depilação pode ser importante para o exame. “Apesar de ser aconselhável não tirar todos os pêlos, já que eles servem para proteger a região, o excesso pode atrapalhar”, explica Amaury Mendes Júnior, ginecologista e terapeuta sexual do Rio de Janeiro. Para a dra. Jaqueline, melhor ir como você costuma ser no dia-a-dia: “Quem tira os pêlos com freqüência pode ter ínguas [pequenos caroços sob a pele] na virilha. Acontece que elas também são sinais de doenças. Se o ginecologista não conhece seus hábitos, pode se confundir”.</p>
<p>Outra dúvida cabeluda: pode transar na noite anterior? Não, dizem os profissionais. Se houver secreções masculinas dentro da vagina, o resultado dos exames fica comprometido — e você vai ter que repeti-los. E nem pense em fazer ducha vaginal para apagar as pistas: elas também interferem no diagnóstico. Caso sua preocupação sejam os odores lá de baixo, saiba que eles são normais. E, se estiverem alterados, podem ajudar a identificar problemas como uma infecção, por exemplo.</p>
<p><strong>Antes só do que acompanhada</strong><br />
Será que é uma boa idéia levar alguém a tiracolo? O marido de Clarissa costuma acompanhá-la, e Valéria acha que uma amiga ajuda a quebrar o gelo. O bom de levar o parceiro é que a consulta também serve para educá-lo. “Terá a chance de tomar conhecimento de algo que você não sabe como dizer, como uma dificuldade no sexo ou doença que diz respeito aos dois”, fala a dra. Jaqueline. Mas ela avisa: é indispensável ter um momento a sós com o médico. “Você precisa de privacidade para fazer — ou responder — certas perguntas”, lembra.</p>
<p><strong>Respira, relaxa, confessa…</strong><br />
Na sala de espera, Raquel, uma designer de 35 anos, baixa a ansiedade lendo contos eróticos. E Paulete, estilista de 27, prefere tomar duas taças de vinho branco. “Fico mais solta para fazer perguntas”, admite. Qual a minha tática? Escrever um listão com dúvidas para o nervosismo não deixar nenhuma escapar.</p>
<p>O começo da consulta é fácil. Conversamos sobre generalidades. Mas aí sou metralhada com um questionário dos meus hábitos, do número de parceiros que tive no último mês às minhas queixas sobre sexo. Essa parte dá medo. Como contar coisas que ninguém mais sabe, tipo aquele dia em que esqueceu a camisinha em uma transa casual? Ou que seu namorado não pára de insistir para fazerem sexo anal? Ou que você fez um aborto? Ou que ele traiu você? Sim, confessar é assustador — muitas vezes, não queremos assumir certos pecados que cometemos. Mas há bons motivos para abrir o jogo. Bancar a esperta e ficar calada só atrapalha. “O médico pode interpretar o silêncio como ausência de problemas. Por isso, se ele não perguntar, tome a iniciativa”, aconselha a dra. Jaqueline. Tem mais: a vida sexual está intimamente ligada a doenças. E não adianta só tratar o problema que o médico encontrou no exame físico — é na conversa que ele descobre por que isso está acontecendo e como prevenir reincidências. Também por isso você tem que falar sobre a vida sexual do seu par. Se ele é ou foi infiel, você pode correr riscos sérios. O mesmo acontece se o moço costuma usar drogas, se já se envolveu em sexo grupal ou com prostitutas. Outra razão para não entrar muda nem sair calada: o ginecologista pode resolver dilemas como aquela dificuldade em achar o ponto G, uma dor esquisita durante o orgasmo ou como fazer sexo anal sem problemas. Se ele tiver formação em sexualidade, melhor. “Muitos ginecologistas não estão preparados para falar de sexo. Mas podem indicar um terapeuta que irá ajudar”, diz o dr. Amaury.</p>
<p><strong>A hora do espéculo<br />
</strong>Se não bastasse ter que vestir um avental, é inevitável subir na cama ginecológica e colocar as panturrilhas nas desconfortáveis perneiras. O exame das mamas vem primeiro. Depois, o médico vai dar uma olhada lá embaixo — e aumenta o constrangimento. Ele começa investigando a vulva, grandes e pequenos lábios, períneo. Chega a hora do espéculo, mais conhecido como bico-de-pato. Colocado dentro da vagina, abre as paredes do canal e permite que o médico olhe lá dentro. Socorro! Por mais que a região seja elástica, impossível não sentir algum desconforto. Mas descobri alguns truques para diminuí-lo: “Faça força como se fosse fazer xixi”, me ensinou o dr. Amaury. “Mantenha o bumbum relaxado e deixe todo o peso sobre a cama”, acrescentou a colega Jaqueline. E você sabia que existem espéculos de vários tamanhos, inclusive para virgens? A ferramenta torna possível a realização do papanicolau, exame que consiste em “raspar” algumas células do colo do útero, que passarão por uma biópsia. Depois disso, ainda é costume fazer colposcopia, exame realizado com a ajuda de uma espécie de binóculo, o colposcópio. A rodada acaba e o espéculo é retirado. É a vez do exame de toque. O médico introduz um dedo — ele usa uma luva — na vagina e, com a outra mão, apalpa o abdômen. O objetivo é certificar-se de que o útero e os ovários estão da forma esperada, prevenindo infecções e tumores.</p>
<p><strong>Fora do consultório</strong><br />
Fim do exame. Coloco a roupa e ainda há tempo para mais um dedo de prosa. “É comum que no minuto antes de sair a mulher finalmente fale o que esteve ruminando a consulta inteira”, conta o dr. Amaury. Ufa, livre. Será? Renata, dentista de 23 anos, achou que sim. Até deu de cara com o gineco na academia! “Se você encontrar o médico fora do consultório, aja naturalmente”, sugere a dra. Jaqueline. A maioria não fica analisando a sua vida social ou pergunta “E aquele corrimento, passou?” Se acontecer, troque correndo de médico.</p>
<p><strong>Não vá para a cama sem eles<br />
</strong>Enquanto você está deitada, provavelmente não tem a chance de dar uma espiada nos equipamentos usados pelo médico. Aqui estão os principais:</p>
<p><strong>Espátulas</strong><br />
Com elas, o médico recolhe material para o papanicolau e exames de secreção.</p>
<p><strong>Espéculo</strong><br />
De vários tamanhos, usados de acordo com o histórico da paciente, ele serve para abrir as paredes vaginais e permitir uma vista interior do seu corpo.</p>
<p><strong>Colposcópio</strong><br />
Espécie de binóculo com lanterna e lentes de aumento, permite que o médico enxergue o colo do útero.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Accente da, diacritice nu]]></title>
<link>http://bymadme.wordpress.com/2009/11/10/accente-da-diacritice-nu/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 19:37:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>madMe</dc:creator>
<guid>http://bymadme.wordpress.com/2009/11/10/accente-da-diacritice-nu/</guid>
<description><![CDATA[Nu pot să înţeleg o chestie. Am observat persoane din medii &#8221;înalte&#8221; care trebuie să se ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Nu pot să înţeleg o chestie. Am observat persoane din medii &#8221;înalte&#8221; care trebuie să se ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Parabola vânzătorilor de maşini]]></title>
<link>http://asteptandlasemafor.wordpress.com/2009/11/10/parabola-vanzatorilor-de-masini/</link>
<pubDate>Tue, 10 Nov 2009 16:49:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Semafor</dc:creator>
<guid>http://asteptandlasemafor.wordpress.com/2009/11/10/parabola-vanzatorilor-de-masini/</guid>
<description><![CDATA[Nu cu mult timp în urmă, patru asistente medicale din New York au murit, după ce căzuseră cu maşina ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Nu cu mult timp în urmă, patru asistente medicale din New York au murit, după ce căzuseră cu maşina ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Maria Sem Vergonha]]></title>
<link>http://renatorossi.wordpress.com/2009/11/08/maria-sem-vergonha/</link>
<pubDate>Sun, 08 Nov 2009 23:45:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>Renato Rossi</dc:creator>
<guid>http://renatorossi.wordpress.com/2009/11/08/maria-sem-vergonha/</guid>
<description><![CDATA[Nas lides dominicais no jardim, leia-se catar bosta, sempre arranco uma ou outra erva daninha a bem ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Nas lides dominicais no jardim, leia-se catar bosta, sempre arranco uma ou outra erva daninha a bem do visual do terreno. Não me parece muito justo, mas é o que se espera de qualquer um que se dedique a este afazer dominical na linha do “faça você mesmo” ou “os jardineiros estão pela hora da morte”.</p>
<p>Não, as costas não doem.  Só um pouco, mas é algo que já na quarta feira está resolvido..</p>
<p>Contornado o problema ético em relação às chamadas ervas daninhas, o que de per si já constitui preconceito intolerável nestes tempos modernos, surgiu hoje algo que não pude resolver só. Achei melhor dividir com vocês e colher opiniões. Enquanto isto, declarei moratória na poda das chamadas ervas daninhas do modesto gramado de que desfruto na casa em que moro.</p>
<p>Acontece que entre uma erva e outra quase arranco um pé de Maria Sem Vergonha. Não, não me refiro às plantas crescidas que foram plantadas nos canteiros, terreno próprio para o seu florescimento. A Maria Sem Vergonha a que me refiro, nasceu em uma pequena, minúscula mesmo, falha no rejunte das pedras que servem de caminho ao automóvel.</p>
<p>Maria Sem Vergonha, todos sabem, é uma destas flores que, como se diz de certas mulheres, dá em qualquer lugar. Como no caso das moças, sua generosidade em oferecer suas flores coloridas acaba por dar-lhe má fama, o que, sinceramente pessoal, é uma grande injustiça, com umas e outras. Colorida, simpática, sorridente mesmo, a Maria Sem Vergonha não escolhe lugar para mostrar sua beleza, está sempre disposta.</p>
<p>&#160;</p>
<p>Pois bem, o dilema sobre as ervas daninhas, que já me ocupava a mente, agora divide atenção com este novo problema ético estético agronômico. Que fazer?</p>
<p>Pior, ao levantar os olhos, abismado com a presença inesperada da Maria Sem Vergonha, olho em volta e vejo pelo menos mais três ocorrências do generoso fenômeno. Não se trata portanto de um caso isolado a que possa relevar ou fazer de conta que nem se notou. Ou algo que possa ser tolerado simplesmente pela peculiaridade. A permanência ou não das Marias Sem Vergonha deve ser ponderada. De um lado a liberdade e a beleza, que pode ser interpretada como desleixo. De outro a ordem e a organização, que pode ser interpretada como chatice e falta de liberdade. E, naturalmente, persiste a questão das ervas daninhas. Serão realmente daninhas e serão as marias mesmo sem vergonha?</p>
<p>Escreva, opine, sua opinião é muito importante. Por enquanto as Marias ficam, e também ficam as ervas.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cronicile Piterului IV]]></title>
<link>http://kiaviseaza.wordpress.com/2009/11/08/cronicile-piterului-iv/</link>
<pubDate>Sun, 08 Nov 2009 02:56:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>kiaviseaza</dc:creator>
<guid>http://kiaviseaza.wordpress.com/2009/11/08/cronicile-piterului-iv/</guid>
<description><![CDATA[Imi place la nebunie cand  descopar ca toate lucrurile in lipsa mea se desfasoara conform rutinei no]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Imi place la nebunie cand  descopar ca toate lucrurile in lipsa mea se desfasoara conform rutinei normale. Nu stiu de ce, dar eu speram sa se opreasca undeva in loc, pentru ca, in mintea mea, lucrurile de acasa nu pot avansa fara prezenta mea extraordinara. Speram ca soarele sa stea in loc, traficul sa stationeze si&#8230; sa ma astepte cineva acasa.</p>
<p>In ritmul asta, doar Leo ma mai asteapta. Si ea *testoasa* daca nu moare de foame/frig/inecata.</p>
<p>Stand sa reflectez, la 5.41 dimineata, au devenit anoste toate perindarile mele prin&#8230;peste tot pe unde ma plimbi. Joi seara am asistat la o scena remarcabila: un cuplu de rusi trageau pe nas, printr-un pix, heroina, de pe masa unui bar *Fidel*. In plin vaz, in plina lume. Fara jena. Asta seara, 2 perechi se iubeau pasional pe o masa, respectiv in asteptarea eliberarii WCului. Iar unele dansau pe o scena, la o bara, despuiate aproape de tot. De amorul artei. Neavand jobul de animatoare sau ceva. Am nimerit in Hormone Land, Sa moara aia micii!</p>
<p>Daca ajungi in Rusia te lovesti de fomei despuiate peste tot. Nu stiu cum sa se dezbrace mai repede si mai mult. E un cancer afara de zici ca nu e adevarat si ele umbla cu fuste pana la dos si maiouri&#8230;si gecute minuscule. Ieri am vazut-o pe una cum umbla intr-o rochie fara spate pana la c*r. Poate is eu pe dos, dar mie imi ingheata toate cele. In club nici nu mai vorbim ca mai au un pic si apar in chiloti. Din cate am inteles, vara, chiar umbla in pantaloni aproape inexistenti si in sutienele de la costumele de baie, individele de pe aici. Is tare curioasa sa vad daca asa-i. Voi prinde cu siguranta si vara aici. Daca nu ma loveste vreo masina intre timp, ca la cum traversez eu&#8230; Parca ma cred in Romanica. Cand le vad pe astea despuiate ma gandesc numai la prietenii mei de sex masculin si la cat de fericiti ar fi ei aici. Fomeile astea sunt dornice sa isi arate afectiunea fata de oricine&#8230; si nu o spun cu rautate sau invidie sau ca mi-a furat vreo rusoaica iubitul vietii mele. Parol!</p>
<p>A devenit obositor si deranjant. Sau am imbatranit si m-am inacrit si am devenit o matusa care &#8220;nu mai intelege tineretul din ziua de azi&#8221;.</p>
<p>Tot joi, mi-am vazut o colega cum cobora de la etajul 4 la etajul nostru, 2, doar intr-un maiou. Si incerca sa imi explice cum &#8220;doar se uita la film cu G. si nu fac nimic&#8221;. I-am deschis usa, am incercat sa nu ma holbez sa vad daca este epilata si sa ma concentrez asupra maioului roz si sa ma prefac ca nu este nimic nelalocului lui.  Poate tipatul scos cand am dat cu ochii de ea m-a tradat un pic, dar ea nu l-a sesizat&#8230; deci It&#8217;s all well! Azi incercam sa uit scena in care defila beata si despuiata printre etaje.</p>
<p>De cand am venit aici m-am pricopsit cu o niscaiva fani care ma viziteaza sa&#8230; gatim, facem teme, sa ne uitam la filme, sa merge la balet  etc, etc, etc. Pretextele is multe si stupide. Aia cu temele a fost cea mai tare. Nu am mai facut teme cu cineva din clasa a3a, cand mama ma supraveghea daca fac sau nu purcelusi pe caietul de acasa. Din punctul meu de vedere daca imi zici ca vii la mine sa facem teme, apai facem teme. Daca imi zici sa vedem un film, apai film vedem. Toti pleaca tare dezamagiti si eu raman nedumerita ca nu-nteleg care-i treaba. Poate daca vreunul mi-ar zici &#8220;Hai, acum, aici!&#8221; rezultatul ar fi unul eliberator&#8230; desi, cunoscandu-ma pe mine, ma indoiesc. E mai mult gura si constiinta de mine!</p>
<p>Si totusi, daca eu pot sa stau 3,6 sau 9 luni fara sa sar pe vreunul&#8230; de ce &#8216;vreunul anume&#8217; nu poate sa stea fara sa sara pe vre0 alta? Sunt revoltata! La 6 dimineata!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dilema unui pustnic]]></title>
<link>http://edituramateescu.wordpress.com/2009/11/07/dilema-unui-pustnic/</link>
<pubDate>Sat, 07 Nov 2009 08:40:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>edituramateescu</dc:creator>
<guid>http://edituramateescu.wordpress.com/2009/11/07/dilema-unui-pustnic/</guid>
<description><![CDATA[În vremuri nu demult apuse ascunşi în munţi îşi găseau loc de rugăciune şi întemeiere spirituală ade]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h1 style="margin-right:82.65pt;text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="margin-right:82.65pt;text-align:justify;">
<h1 style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">În vremuri nu demult apuse ascunşi în munţi îşi găseau loc de rugăciune şi întemeiere spirituală adevăraţii pustnici ai României. Câteodată, liniştea acestor locuri în care puteau fi auzite doar de bătăile de toacă şi ciripitul păsărilor, era tulburată de tâlhari evadaţi din puşcării. De multe ori ei îi atacau pe aceşti oameni lipsiţi de apărare pentru a face rost de merinde.</p>
<div id="attachment_219" class="wp-caption alignright" style="width: 478px"><a href="http://edituramateescu.wordpress.com/files/2009/11/pustnic-33.jpg"><img class="size-full wp-image-219" title="Pustnic 3" src="http://edituramateescu.wordpress.com/files/2009/11/pustnic-33.jpg" alt="Pustnicul din Cristianul Mare" width="468" height="624" /></a><p class="wp-caption-text">Pustnicul din Cristianul Mare</p></div>
<p>Într-una din zile, pustincul Teodosie străbătea cărările umbroase ale pădurii în căutare de ciuperci. Omul avea la el o armă de vânătoare pe care obişnuia să o folosească pentru a speria sălbăticiunile codrului. În spinare ducea o desagă în care avea câteva ciuperci, o mână de alune şi nişte ceai de soc, abia cules. Era sâmbătă. Deodată, în faţa lui apăru un bărbat prost îmbrăcat şi negricios, o arătare fioroasă şi barboasă, care îi spuse răstit:</span></h1>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">-Unde pornişi părinţele, aşa de dimineaţa?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">-Iaca după ciuperci, cu ajutorul lui Dumnezeu!, îi răspunse pustnicul.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">Privindu-l în ochi banditul răcni:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">-Ia dă încoace desaga aia, şi repede, că mă roade la maţe de foame!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">Sihastrul, speriat, a ridicat arma spre tâlhar crezând că-l sperie astfel. Însă, în acelaşi timp şi banditul scoate un ditamai puşcociul pe care i-l vâră pustnicului sub nas. Faţă în faţă cei doi au rămas neclintiţi în liniştea pădurii. Nici unul dintre ei, însă, nu trăgea.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">Atunci, banditul a spus rîzând:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">-Părinte, dacă mă împuşti şi mor mai poţi matale oare să faci mâine Liturghia?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">-Dar dacă mă împuşti tu primul, mai apuc, mă, tâlhare?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO">(D.M.)</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:-1.5pt;text-align:justify;"><span style="font-size:11pt;" lang="RO"> </span></p>
</h1>
<p class="MsoNormal" style="margin-right:82.65pt;text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bla, Bla [despre oamenii din ziua de azi]]]></title>
<link>http://oanaviolet.wordpress.com/2009/11/06/bla-bla/</link>
<pubDate>Fri, 06 Nov 2009 19:21:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>Oana.</dc:creator>
<guid>http://oanaviolet.wordpress.com/2009/11/06/bla-bla/</guid>
<description><![CDATA[Imi sarbatoresc revenirea pe blog cu un articol plin de ura, scarba si toate cele. Fara alte introdu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong><span style="color:#800080;">Imi sarbatoresc revenirea pe blog cu un articol plin de ura, scarba si toate cele. </span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">Fara alte introduceri, vreau sa va adresez o intrebare. Voi ce ati face daca ati avea un profesor tampit, care vine din nu-stiu-care sat, care nu iti preda si te pune sa citesti lectiile [gandite de altu’] dupa pereti, si care nu stie sa puna note, de te intrebi cum naiba a ajuns tocmai in scoala ta ?</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">Cu tot respectul cuvenit diferentei de varsta si de grad, nu stiu daca te-a anuntat cineva, stimata ce-oi-fi-tu-ca-numai-profesoara-nu-esti, da’ notele la ascultare se pun si alea dupa o regula, nu dupa cum visezi noaptea. Prin urmare, orice mamifer evoluat intelectual ar ajunge la concluzia ca nu se cuvine sa ii scazi unui elev care, culmea, mai vrea si sa fie ascultat din proprie initiativa, ca sa iti usureze tie munca de a alege un numar de la 1 la 30, mai mult decat ii scazi altuia, care nici nu s-a obosit sa deschida amaratul de caiet acasa, dar a avut noroc cu neatentia ta si cu colegu’ de langa, care i-a tinut caietul deschis. </span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">Concluzii:</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">1- </span></strong><strong><span style="color:#800080;">Ca si profesor, ar trebui sa iti mai pui o pereche de ochelari, ca sa nu te prosteasca orice elev, cu pretentii de ‘n-am invatat, da’ zic din caiet si asta imi pune 10’.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">2- </span></strong><strong><span style="color:#800080;">Tot tie, iti repet, invata sa pui note cum trebuie, altfel lumea ar putea crede ca ai preferinte in randul elevilor. Modul de notare nu se schimba de la o zi la alta, sunt sigura ca ar fi trebuit sa ti se spuna acolo unde ai facut tu scoala.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">3- </span></strong><strong><span style="color:#800080;">Tot oamenii corecti au de pierdut. </span></strong><strong><span style="color:#800080;">Asta e lumea in care traim, iar liceul ala de prestigiu in care am intrat anul trecut a scazut drastic in ochii mei.</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">4- </span></strong><strong><span style="color:#800080;">Fi-mi-ar scarba!</span></strong></p>
<p><strong><span style="color:#800080;">The end. </span></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bignada Story: Michael Jackson - This isn´t  it]]></title>
<link>http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/05/bignada-story-michael-jackson-this-isn%c2%b4t-it/</link>
<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 20:48:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>bignadaquasar</dc:creator>
<guid>http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/05/bignada-story-michael-jackson-this-isn%c2%b4t-it/</guid>
<description><![CDATA[&nbsp; Michael Jackson - This is it... NOT! This isn´t it! &nbsp; No mesmo dia do &#8220;Caso Hitler]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>&#160;</p>
<div id="attachment_1546" class="wp-caption aligncenter" style="width: 502px"><a rel="attachment wp-att-1546" href="http://bignadaquasar.wordpress.com/2009/11/05/bignada-story-michael-jackson-this-isn%c2%b4t-it/michael-jackson-this-is-it-not-this-isn%c2%b4t-it/"><img class="size-full wp-image-1546" title="Michael Jackson - This is it... NOT! This isn´t it!" src="http://bignadaquasar.wordpress.com/files/2009/11/michael-jackson-this-is-it-not-this-isnc2b4t-it.jpg" alt="Michael Jackson - This is it... NOT! This isn´t it!" width="492" height="480" /></a><p class="wp-caption-text">Michael Jackson - This is it... NOT! This isn´t it!</p></div>
<p>&#160;</p>
<p>No mesmo dia do &#8220;Caso Hitler&#8221;, houve o &#8220;Caso Jackson, Michael Jackson&#8221;.</p>
<p>Em resumo foi assim:&#8221;Michael Jackson é um líder?&#8221;. Houve dezenas de respostas diferentes: &#8220;Sim&#8221;, &#8220;Não&#8221;, &#8220;Ele não influenciou em nada minha vida&#8221;, &#8220;Ele mudou uma geração e por sua causa surgiu a MTV&#8221;, &#8220;Ele não é um exemplo para ninguém&#8221;, &#8220;Drogado e pedófilo, nunca seria um líder&#8221;, &#8220;Ele me violentou quando criança&#8221;, &#8220;Ele é inocente&#8221;, &#8220;This is it&#8221;, This isn´t it&#8221;. Em suma, Michael Jackson é mais uma lenda do que um líder, propriamente dizendo. Ele é uma criança e não tem capacidade para ser um &#8220;lider&#8221;, mas jogue a primeira pedra o dançarino que não queria participar em um de seus clipes. Jogue um parafuso quem não queria ser tão famoso. Jogue uma bomba quem  acha que o MJ <span style="color:#000000;">Mary Jane</span> Michael Jackson não tem talento. Sim, ele é um monstro totalmente desfigurado pelas <span style="color:#000000;">Crise das Infinitas Plásticas</span> plásticas que realizou e pelo vício em remédios que tinha/precisava e pela quantidade de dívidas que tinha por ser tão <span style="color:#000000;">abestado</span> excêntrico. O garotinha que ele &#8220;violentou&#8221; negou tudo depois da morte de Michael Jackson, mas quem sabe ele não estuprou mais? <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' />  Mas é brincadeira, por que ele era uma criança que não fazia criança. Era um inepto sexual. Essa é a verdade. This is it true.</p>
<p>Apesar de tudo, ele é um gênio que nunca mais irá surgir e nunca será esquecido&#8230; Ou não. Um líder ou não, ele era um rei.  O rei. O rei do pop.</p>
<p><span style="color:#000000;">Elvis é melhor. <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> </span></p>
<p>Obs.: Meu amigo que é muito poser e diz ser fã, não defendeu Michael Jackson na discussão.Em minha opinião ele <span style="color:#000000;">arregou amarelou peidou</span> trancou o MJ.</p>
<p>Bignadaquasar, onde nada é cósmico e nada é isso mesmo ou não. This isn´t it.</p>
<p>Por Akanadin.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[dilemă]]></title>
<link>http://hunedoaraevanghelica.wordpress.com/2009/11/04/dilema/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 08:09:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ruben Bucoiu</dc:creator>
<guid>http://hunedoaraevanghelica.wordpress.com/2009/11/04/dilema/</guid>
<description><![CDATA[S-a citit duminică dimineaţa la timpul de rugăciune din biserică (ca îndemn pentru timpul de rugăciu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>S-a citit duminică dimineaţa la timpul de rugăciune din biserică (ca îndemn pentru timpul de rugăciune) despre <strong>&#8220;credinţa care a fost dată sfinţilor odată pentru totdeauna&#8221;</strong> &#8211; şi m-am întrebat de ştiu ce-i aia, m-am întrebat de ştim ce-i aia.</p>
<p>La final am întrebat pe câţiva, pentru a primi (aşa cum mă aşteptam) răspunsuri ambigue, diferite, dezarticulate&#8230;</p>
<p>Ce este, sau la ce se referă când zice <strong>&#8220;credinţa care a fost dată sfinţilor odată pentru totdeauna&#8221;<br />
???<br />
</strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[“Dead Man Running”... ojo con esta pelicula]]></title>
<link>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/04/%e2%80%9cdead-man-running%e2%80%9d-ojo-con-esta-pelicula/</link>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 00:32:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>The Father</dc:creator>
<guid>http://fanacinerd.wordpress.com/2009/11/04/%e2%80%9cdead-man-running%e2%80%9d-ojo-con-esta-pelicula/</guid>
<description><![CDATA[Soy de las personas que cuando escucho o leo sobre una pelicula siempre me fijo en su historia, osea]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img class="aligncenter size-medium wp-image-415" title="po" src="http://fanacinerd.wordpress.com/files/2009/11/po.jpg?w=300" alt="po" width="300" height="224" /></p>
<p>Soy de las personas que cuando escucho o leo sobre una pelicula siempre me fijo en su historia, osea, acerca de que trata, esta pelicula que tiene por titulo &#8220;<strong>Dead Man Running</strong>&#8221; y que es de origen britanico me ha llamado mucho la atención porque su historia resulta ser interesante.</p>
<p>La pelicula trata sonre un ex- convicto que tiene deseos de volver al camino correcto pero tiene 24 horas para pagar un deuda. El problema es que tiene que conseguir el dinero sin volver a los bajos caminos de los cuales hacia uso.</p>
<p>La pelicula capto mi atención porque lei que es fuerte en contenido tanto así que tu como espectador te ves envuelto en el dilema moral del personaje, entre mantenerse honesto o salvar la vida.</p>
<p>Esperemos que llegue a este lado del mundo para poder disfrutar de ella.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ce faci cand trecutul bate la usa?]]></title>
<link>http://ralukam1r.wordpress.com/2009/10/31/ce-faci-cand-trecutul-bate-la-usa/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 11:54:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>Raluka</dc:creator>
<guid>http://ralukam1r.wordpress.com/2009/10/31/ce-faci-cand-trecutul-bate-la-usa/</guid>
<description><![CDATA[Iata doua povesti asemanatoare dar cu personaje diferite. Te arunci in valtoarea sentimenetelor? Ced]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h5><img class="alignright size-full wp-image-570" title="foame-de-dragoste" src="http://ralukam1r.wordpress.com/files/2009/10/foame-de-dragoste1.jpg" alt="foame-de-dragoste" width="273" height="180" /><em>Iata doua povesti asemanatoare dar cu personaje diferite.</em></h5>
<h5><em>Te arunci in valtoarea sentimenetelor? Cedezi primului impuls si implicit lui, sperand ca actiunile tale nu o sa aiba repercusiuni? Sau iti mentii verticalitatea, luciditatea si ii inchizi usa in nas, intr-un mod mai mult sau mai putin diplomat?</em></h5>
<h5><em>Bineinteles ca , la prima vedere, raspunsul ar fi “Evident ca nu ma intorc din drum! Ce-a fost a fost, acum nu mai  este….”Dar ce te faci cand EL continua sa aiba asupra ta o influenta aparte, care NU tine cont de vointa ta si pe care NU ti-o poti explica? Stii ca de iubit nu-l iubesti, esti constienta ca ti-e mai bine fara el si totusi iti dai seama ca nu poti sta departe de el…si aparent nici el de tine…Asta cu atat mai mult cu cat e tot timpul sub nasul tau, pentru ca, LA DRACU’ sunteti colegi de munca, de clasa sau vecini de bloc.</em></h5>
<h5><em>Ei bine, in cazul asta, pentru ghinionistii ca mine,  lucrurile se complica. “Si da-i si da-i si lupta si clopoteii…imi tiuie urechile”, caci DA, in astfel de situatii, abia acum incep dilemele si problemele existentiale:  Acum ce mai vrea de la mine? De ce nu ma lasa in pace si de ce  ii fac si eu jocul? Daca ne intalnim cum o sa fie, dar mai ales  ce o sa se intample dupa aceea? Cum o sa se comporte? O sa fie OK sau se va face ca ploua? Si mai ales, ce fac eu dupa aceea ( ca lui oricum nu-i pasa sau ii pasa prea putin)? Cum o scot la capat daca ma apuca din nou dragul de el? E ca-n bancul cu gaina…”daca fug zice ca sunt proasta, daca stau zice ca sunt curva..asa.. mai bine ma impiedic..”</em></h5>
<h5><em>Si te-mpiedici..o data, de doua ori, de noua ori, dupa care iti dai seama ca ai ajuns DIN NOU la punctul MORT. Impreuna nu puteti fii pentru ca, deh, sunteti vulcanici amandoi si o tineti numai in extreme- astazi va iubiti, maine va luati la misto, poimaine tipati ca nebununii unul la celalalt, iar la sfarsitul saptamanii va ignorati…ca dupa aceea sa o luati de la capat. Mai in gluma mai in serios, te gandesti ca poate ar trebui sa renunti… vorba aceea “glumeste in iubire, dar nu iubi in gluma, caci cel ce te iubeste, glumind te paraseste”. Si-l parasesti, te paraseste sau ca si-n TRECUT, va parasiti reciproc, lasand totul in aer, in asa fel incat sa ramana totusi o portita deschisa, ca vorba aia, nu se stie cand va mai apuca. Si, cum la voi e“rau cu rau, dar mai rau fara rau”, mai devreme sau mai tarziu va mananca din nou si evident ca “nescarpinati” NU va lasati.</em></h5>
<h5><em>So you STUMBLE AND FALL AGAIN, iar toate astea de UN AN. Si-ti vine sa-ti iei campii sau sa-i crapi capul, pentru ca deja stii ca toate drumurile duc la EL, chiar si atunci cand NU mai vrei. Ai obosit si ai vrea sa spui STOP, dar cu toate astea esti constienta ca ai o sensibilitate fata de EL. Esti dezamagita de tine si cu siguranta si de el. Insa in cele din urma, iti dai seama ca de fapt, EL merita tot RESPECTUL,  pentru ca face ce face si tot la el te intoarce, iar  asta fara nici un efort. Si-atunci ai vrea sa zidesti usa aia….poate asa…TRECUTUL nu se mai transforma in PREZENT si VIITOR.</em></h5>
<h5><em> <span style="color:#ff0000;">By Cristina</span></em></h5>
<h5><em>Oare avem puterea sa nu ii mai deschidem?&#8230; Cu siguranta nu… o sa avem o clipa de neatentie si o sa lasam usa intredeschise si el profita de aceasta clipa si intra.</em></h5>
<h5><em>Il lasam, ne bucuram pentru moment stiind ca amintirile o sa intre si ele navala, fie ele dureroase sau minunate si intr-o clipa o sa tulbure apele ce incepeau sa se linisteasca.</em></h5>
<h5><em>Dar o sa spunem ca trebuie sa traim clipa, sa profitam de prezent si sa nu ne gandim la ce o sa se intample dupa. Probabil o sa ne repetam in gand ca asa cum a trecut partial o data, de doua ori sau de cate ori a fost o sa treaca si de aceasta data. Dar nu constientizam ca de fiecare data cand apare si dispare devine si mai dureros, iar lupta dintre minte si inima o sa devina si mai crancena.</em></h5>
<h5><em>Amintirea persoanei iubite doare, si doare rau. </em></h5>
<h5><em>As minti daca as spune ca amintirea lui nu ma rascoleste de fiecare data cand il vad sau il salut. Nu rezist dorintei si tentatiei de a-mi dori sa-l mai am langa mine macar pentru cateva clipe. Buzele mele ard din dorinta de a le saruta pe ale lui, trupul meu tanjeste dupa atingerile lui suave, iar ochii mei sclipesc atunci cand se intersecteaza cu ochii lui.</em></h5>
<h5><em>Il simt din ce in ce mai aproape de mine dar totusi este atat de departe. O departare care a lasat urme adanci ce nu se vor mai sterge niciodata.</em></h5>
<h5><em>Mi-as dori sa pot sa pun un lacat locului pe care a stiu sa si-l castige sau chiar sa-l fure, iar cheia sa o ratacesc, pentru ca macar de data asta sa nu mai patrunda atat de usor. Dar nu este posibil deoarece lacatul are doua chei… si una este la mine iar cealalta la el.</em></h5>
<h5><em>Nu-i usor sa uit clipele mai mult decat frumoase petrecute impreuna, asa cum stiu ca nici el nu le poate uita. </em></h5>
<h5><em>Adesea in minte imi ruleaza filmele acelei perioade minunate si simt cum lacrimile fierbinti imi strabat obrajii. Sunt lacrimi de dor, sunt lacrimi de durere ce nu pot fi stapanite, si care “urla” sa fie eliberate.</em></h5>
<h5><em>In fiecare dimineata ma trezesc cu speranta ca trecutul devine prezent si ca o sa pot sa-l iau de mana si sa ne uitam impreuna la filmele noastre si sa revina dorinta de a face altele si mai minunate.</em></h5>
<h5><em>Oricat de mult ne-am dori trecutul nu poate fi inchis intr-o cutie si aruncat undeva pe un raft. El ne urmareste mereu si mai devreme sau mai tarziu intredeschide usa si patrunde cu pasi de pisica si tulbura prezentul.</em></h5>
<h5><span style="color:#ff0000;"><em>By Raluka</em></span></h5>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Gordon Brown's storm in a biscuit tin]]></title>
<link>http://littleredcourgette.wordpress.com/2009/10/31/storm-in-a-biscuit-tin/</link>
<pubDate>Sat, 31 Oct 2009 09:35:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>littleredcourgette</dc:creator>
<guid>http://littleredcourgette.wordpress.com/2009/10/31/storm-in-a-biscuit-tin/</guid>
<description><![CDATA[Gordon Brown got in a fudge over his favourite biscuit last week. Mumsnet.com users questioned the P]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="font-size:x-small;font-family:arial,helvetica,sans-serif;"><a href="http://littleredcourgette.wordpress.com/files/2009/11/gordon-brown.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-341" title="gordon-brown" src="http://littleredcourgette.wordpress.com/files/2009/11/gordon-brown.jpg?w=150" alt="" width="150" height="105" /></a></span></p>
<p>Gordon Brown got in a fudge over his favourite biscuit last week. Mumsnet.com users questioned the PM over his preferred tea time indulgence during an online forum – yet he refused to comment. Would Highland oatcakes be too loyal to his Scottish heritage and distasteful to English constituents? Were biscotti too continental? A pink wafer too effeminate? <a href="http://blog.foodnetwork.co.uk/post/2009/10/31/Solving-Gordons-biscuit-dilemma.aspx" target="_blank">More&#8230; </a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
