Türk medya tarihi, medya patronları açısından iniş ve çıkışlarla dolu. Çok değil on yıl öncesinin medyası artık yok. Simavi, Bilgin ve Uzan ailesinin akıbetleri herkesin mâlumu.

Elinize geçirdiğiniz bir aleti yahut gücü, amacı dışında kullanırsanız bir gelip sizi vurur. Açtığınız ateşin mermisi bir gün gelip sizi bulur. Yaktığınız her ateş bir gün gelir sizi de sarar. İmdat çığlığı attığınızda yapayalnız olduğunuzu anlarsınız. Artık çığlığınızı duyacak kimse yoktur.

Bugün Aydın Doğan’ı saran ateş, dün Uzanları ve Bilgin ailesini sarmıştı. Geçmişteki ateşleri belki de en çok Doğan Medyası’nı mutlu etmişti. Doğan’ın bugünkü yapayalnızlığı bu yüzden…

Şimdi fatura ödeme sırası, güç sarhoşluğuyla bir gün sıranın kendinse geleceğini fark edemeyen Doğan’da!

Siyasi irade, Doğan’a son iki yılda birkaç kez ‘kendine gel’ anlamında ihtarda bulundu. Ama nafile. Çünkü kafasını 28 Şubat’ta kuma gömen Doğan Medyası, kafasını çıkarmaya niyetli değildi.

Star Tv’nin Doğan’a devri, aslında önemli bir test ve en büyük ihtardı. Fakat birkaç on yılın sarhoşluğu, idraklerini kapatmış olmalı ki mesajı anlamamada direndi.

Yolun sonuna gelindi. Artık her yol duvar!

Bir dönem daha kapandı.

Ve Doğan Medyası’nın da dönemi bitti.

Hürriyet ve Milliyet dâhil DYH’e ait tüm yayın organları yeni patronuna devir için işlemleri bekliyor.

Doğan’la masaya oturulduğunda önüne konulan günah galerisinin dudak uçuklatmaktan öte bir ateş topu olduğunu gördüğünde oldu ne olduysa Aydın Beye.

Günah galerisinde yok yoktu.

Dönülmez bir yolda olduğunu anladı anlamasına ama çok geçti artık.

Birilerini kovarak düzeltilecek iş değildi bu süreç.

Üç seçenek kalmıştı.

Bir: Tıpkı Hürriyet’ini aldığı Simaviler gibi bir gece ansızın toz olup uçmak –ki Aydın bey uçtu bile–

İki: Uzlaşmak ve ne kurtarabilirse onunla yetinmek…

Üç: Ya da savaşmak…

Fakat önündeki dosyada yer alan çoğunu kendisinin bile unuttuğu günahları, savaş için mermisinin tükendiğine işaret ediyordu.

İhtiyaten Cem gibi uzansa da Aydın Bey orta yolu seçti.

İlk iş olarak Milliyet’ini ve Hürriyet’ini devretti

Sonra eski ve yaşlı patronların kulübünden yumuşak bir çekilme yaptı büyük kızı.

Ardından aile fertleri tek tek medya yönetimlerinden çekildiler.

Daha Ocak 2009’da ‘Bende satılacak gazete yok! Varsa satan ben alayım’ diyen patron, ödenmesi çok zor bir ceza için Maliye ile masaya oturup ‘tarhiyat sonrası uzlaşma’ talep ediyordu. Üstelik geçmişte olduğu gibi gürültü patırtı yapmadan… Sessiz sedasız…

Artık ‘hodri meydan’ diyecek ne güç vardı ne de gazete satın alacak uygun bir ortam.

Dahası mektup yazmaya bile vakit kalmamıştı.

Kapıda pijama ile Başbakan karşılama devri çoktan kapanmıştı.

Adeta bir çağ kapanıp yeni bir çağ açılması gibi Doğan Medyası çağı kapandı ve -isimleri şimdilik bizde mahfuz- yeni patronların çağı başlıyor!

Görünen o ki 2010’da Doğan Medyası olmayacak. Ancak Aydın Doğan, ne Bilgin gibi Uzanacak ne selefi Simaviler gibi toz olup uçak.

O kendi halinde orta halli bir işadamı olarak girecek 2010’a.

2010 sonrası ise Doğan ailesi için ayrı bir muamma.

Bütün bunlar bir kehanet mi? Değil. Çünkü Doğan Grubu birkaç gün önce SPK’ya gönderdiği mektubunda Doğan Medya organlarının hepsinin tüm hisselerini satılık olduğu resmen bildirdi.

Bugün itibari ile vergi cezaları için açtığı yürütmeyi durdurma talebi de reddedildi. Başta da belirttiğimiz gibi hiçbir çıkış yolu kalmadı.

Bu durum sadece bir medya devinin hazin sonu olmayacak elbette. Bu durum Türkiye’de yepyeni bir dönemin de habercisi.

Hem Ortadoğu’da hem de dünyada açtığı tüm kartlar aleyhine işleyen Siyonizm içinde kötü bir haber bu.

Fakat Doğan’ın gidişe kimse sevinmesin. Bir çaresine bakar bir Doğan’ı gönderir yenilerini ortaya çıkarırız. Almanya için de kara bir haber.

Bu duruma sevinme hakkı olan herkes sevinebilir lakin medya patronları hiç sevinmemeli. Çünkü Türkiye’nin yakın tarihi ne ulu medya çınarlarını devrilişi ile dolu.

Medya patronları için bugün sevindikleri şey, yarın kendilerini bekleyen akıbet. Bugün hoşunuza giden şey, kendiniz için biçtiğiniz kader.

Akıllı bir medya patronu, medyasını bir silah olarak kullanmaz. Diğer ticari işleri için bir araca dönüştürmez ve dahası silahını kendine doğrulmaz.

Muhtemeldir ki yeni dönemde medya devlerinden biri de KT’ler olacak. Yeni ve eski patronları, ölümlü güç odaklarına tetikçilik yaparak toplumla savaşmak yerine, toplum ve değerleri ile barışık yaşamalı.

Sonsuzluk Allah’a mahsustur ve ‘O’nun değerleri ile savaşan kaybeder.

Her Doğan batar!

MALATYA, Turquia, 22 de outubro de 2009 (CDN) – o Chefe do Departamento Nacional de Inteligência da polícia turca, Sr. Ramazan Akyurek, foi demitido na sexta-feira 16 de outubro em meio a alegações de que ele cometeu erros que levaram ao assassinato do editor cristão de um jornal semanário armênio, Sr. Hrank Dink, bem como os homicídios de outros três cristãos nesta cidade do sudoeste da Turquia. Ramazan Akyurek é também acusado de ocultar evidências nesses casos e cometer erros na investigação de um padre católico em 2006.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Depois de uma audiência de tribunal na cidade de Malatya na sexta-feira, os advodados de acusaão neste caso pediram a demissão de Akyurek por negligência, mas esse pedido veio tarde. Akyurek havia sido promovido para outro cargo na sede central de polícia de Ankara. Antes do assassinato do editor Hrant Dink do semanário armênio Argos, Ayurek havia recebido um relatório sobre o plano para o crime. Isso implica claramente que ele foi um dos organizadores do crime, de acordo com Erdal Dogan que é um dos advogados de acusação neste caso.

Enquanto chefiava as investigações sobre o assassinato de Dink, Aykurek não só ocultou evidências mas também tentou influir no resultado do julgamento, declarando no seu relatório sobre a investigação de que um grupo de “amigos” planejou matar Dink porque ele ofendeu a Turquia. “Isso é um desastre”, disse o advogado de acusação Dogan. “O mesmo aconteceu com o massacre de Malatya. Nós sabemos que o Chefe de Polícia Aykurek tinha informações sobre todos os detalhes mas ele não agiu para evitar. Ele tentou encobrir. Nós sabemos agora que eles estavam seguindo os movimentos dos assassinos.”

O massacre de Malatya: os cristãos turcos Necati Aydin e Ugur Yuksel e o cristão alemão Christian Tilmann Geske tiveram seus pés e mãos amarrados, foram torturados e depois degolados com facas nos escritórios da editora Zirve Publishing Co. em abril de 2007. O advogado de acusação Dogan disse que se os membros da equipe da editora Zirve não houvessem suspeitado de que algo estava errado e houvessem chamado a polícia, os cinco jovens que foram presos na cena do crime jamais teriam sido localizados.

“É difícil saber até onde o chefe de polícia Akyurek deturpou as investigações naquele tempo”, disse Dogan. “Isso porque ele havia sido promovido para uma posição muito importante, a de Chefe do Departamento Nacional de Inteligência, mas eles o removeram desse posto muito tarde, ele foi demitido tarde demais.”

Promoção de um incompetente para um alto cargo

Akyurek era chefe de polícia na cidade de Trabzon em 2006 quando o padre católico Andrea Santoro foi assassinado. Foi por orientação de Ayurek que um jovem foi preso e acusado do assassinato sem a devida investigação de quem estava por trás do crime, de acordo com Dogan. No mesmo ano, Akyurek foi promovido para chefe nacional da unidade de inteligência da Turquia. “Mesmo sendo incompetente como chefe de polícia e encobrindo crimes, Akyurek tornou-se chefe nacional da inteligência policial com acesso a todos os dados importantes e secretos,” disse Dogan.

Embora a Constituição turca permita a liberdade de religião, e as atividades missionárias sejam legais, um relatório da Comissão da União Europeia informa que os missionários são amplamente vistos como uma ameaça à integridade da Turquia e do Islã. O relatório também informa que o Ministério da Justiça da Turquia permitiu julgamentos sob o artigo 301 do Código Criminal – que determina que “insultar a nacionalidade turca é crime” – no caso dos cristãos turcos Hakan Tastajn e Turan Topal que compartilhavam sua fé cristã com outros.

De volta ao caso Dink em Malatya, “Está finalmente claro que existe uma conexão entre as mortes de Santoro, Dink, Aydin, Yuksel e o cristão alemão Tilmann”, disse o advogado de acusação Dogan. “Agora é óbvio que esses crimes foram organizados pelas mesmas pessoas”.

A próxima audiência do julgamento em Malatya está marcada para 13 de novembro.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

By Daren Butler

ISTANBUL, Oct 21 (Reuters) – Turkey’s largest media company Dogan Yayin on Wednesday took its multi-billion-dollar tax dispute with the government to a new stage with the opening of court cases challenging record fines.

Dogan, which has accused Prime Minister Tayyip Erdogan’s Islamist-rooted government of political persecution for its critical news coverage including graft allegations, has already opened cases to stop a collateral demand of $3.3 billion.

A day after authorities opened a second front against Dogan by accusing it of breaching a law limiting foreign ownership of Turkish companies, Dogan said some of its units had filed suits against the tax fine, which has raised concern about press freedoms in European Union candidate Turkey.

The company has also launched court cases to stop a preliminary injunction on assets of some of its units.

Erdogan rejects allegations the fine is politically motivated and has accused Dogan, which controls half of Turkey’s private media, of acting like an opposition party.

In an interview with Reuters financial television on Wednesday, Finance Minister Mehmet Simsek said the tax dispute was not politically motivated and that press freedom was not at risk in the Muslim country.

‘There is no question that (Dogan) is purely a tax case, not a political case, it is not (politically motivated),’ Simsek said, speaking on the sidelines of an investment conference in London.

The holding company’s CEO Nebil Ilseven told Reuters this week the case had political implications.

‘Our tax system, I am not going to pretend it is perfect … but there has been not a single change … that would imply this is a political case,’ Simsek said.

‘This is a purely technical case. This is not the first tax case but because it involves a media group, the risk is that it is blown out of proportion.’

Among Dogan’s media rivals are groups sympathetic to the government, including Calik Holding’s Sabah-ATV, whose chief executive is Erdogan’s son-in-law. Calik has denied receiving favourable treatment and says its media is independent.

PRESS FREEDOM

An EU report earlier this month suggested the ruling AK Party may be treating Dogan Yayin unfairly, but Simsek said: ‘Nobody should be worried about freedom of press in Turkey’.

On Tuesday, Turkey’s state media watchdog gave Dogan three months to comply with a law limiting foreign ownership of Turkish companies. Under Turkish law, foreigners cannot own more than a 25 percent stake in a private radio and television firm.

Dogan, which is co-owner with Time Warner of broadcaster CNN Turk and recently sold a 25 percent stake to German publisher Axel Springer, says it does not know how the government reached the conclusion it had breached the law on foreign ownership.

Critics say Turkey’s tax code is ambiguous and open to interpretation and that the government wants to get rid of an uncomfortable critic ahead of general elections due in 2011.

The fine has drawn parallels with Russia’s treatment of oil giant Yukos, which was crippled by a huge tax bill its owners said was politically motivated, undermining the country’s investment climate.

Aydin Dogan has been accused of using his media outlet to further his business interests and campaign against Erdogan, suspected by secularists of harbouring an Islamist agenda.

(Additional reporting by Sujata Rao and Darcy Lambton in London, Alexandra Hudson in Istanbul and Selcuk Gokoluk in Ankara; editing by Andrew Roche) Keywords: DOGAN/TAX

• Kristin szerint a 6. évad premierje előtt egyetlen egy új hivalatos promo képet illetve új felvételekből készült előzetest nem fog kiadni az ABC a producerek kérésére. Hogy ez mennyire igaz, az majd kiderül.
• Ez is Kristintől érkezett: Cynthia Watros (Libby) és Michelle Rodriguez (Ana-Lucia) is visszatér az utolsó évadra. Más régi szereplő akár több részben is feltűnhet. (pl Boone, Charlie stb…)
• Meg lett erősítve, hogy azt fogjuk látni a 6. évadban, hogy mi lett volna ha nem zuhan le a repülő, hanem megérkezik Los Angelesben. Úgy tűnik, ilyenek lesznek flashback/flashforward helyett.
• Said Taghmaoui (Caesar) is visszatér.
• Billy Ray Gallion (Randy Nations) Facebookjára felrakott néhány képet a forgatásról.
• Sonya Walger-nek fogalma sincs arról, hogy Penny visszatér-e az utolsó évadban.
• Rasmussen ügynököt, aki ott van a kórházban, amikor Claire-nek megszületik a babája, egy 30-as év körüli barna hajú nő játsza, akit most látunk majd először a sorozatban.
• Sayid-ot a templomban lévő Többiek elfogják, majd megkínozzak, annak ellenére, hogy ők látták el az 5. évad végén szerezett sebeit.
• A Többiek és a kedvenceink közötti konfliktusokat Richard oldja meg, majd mindannyian bemennek a templomba, ahol Sayidot élve találják meg.
• Dogan (Hiroyuki Sanada) és Jacob is bent vannak a templomban.
• A Jack-centrikus 6×05 címe: Lighthouse
• Azon kívül, hogy Dogan a templomi jelenetknél jelen van, Jack alternatív jelenében is ott lesz.
• Úgy tűnik a 6×05 egy elég fontos rész lesz, hisz Carlton Cuse és Damon Lindelof is ott voltak a forgatáson Matthew Fox-szal (Jack). Az epizódot Jack Bender rendezi. Kép 1, 2.
• A napokban látták Doug Hutchinson-t (Horace Goodspeed) Hawaii-on forgatni. Evangeline Lilly (Kate) is helyszínen volt.

Journée d’étude du GEJC

« Nouvelles religiosités, nouvelles laïcités ? »

 vendredi 23 octobre 2009

de 9h30 à 16h (entrée libre)

 au CNRS, 59-61 rue Pouchet 75017 PARIS

 Programme de la journée

 9h30                Introduction

par Jean Baubérot (Directeur d’étude émérite, EPHE)

 10h00-11h30   « La laïcité, frein ou vecteur de la sécularisation ?»

Président de séance Jean Baubérot

 Sami Kilic, « L’idéologisation de la laïcité juridique en France et en Turquie »

Salih Dogan, « L’exception laïque turque : approche comparative d’une symbolique républicaine séculière »

Marjorie Moya, « La laïcité, nouvel enjeu du féminisme ? »

 11h45-13h15   « Les voies de la sécularisation : l’impact des nouvelles formes de religiosité »,

Présidente de séance : Valentine Zuber (maître de conférence, EPHE)

 Erkan Toguslu, « La nouvelle sociabilité religieuse en Turquie »

Kim Hien Nguyen, « ‘Univers psycho-spirituel’  chez les cadres-fonctionnaires et sécularisation/laïcisation de la religion communiste au Vietnam »

Mustapha Bakir, « Pratique individuelle contre religion institutionnelle : une nouvelle religiosité au Maghreb ? »

 13h15-14h15  Pause déjeuner

 14h30-16h00   « Le rôle des minorités religieuses dans la sécularisation des sociétés »

Président de séance : Pierre-Jean Luizard (chercheur au CNRS)

 Ali Ihsan Aydin, « Le lobbying catholique auprès de l’UE »

Christian Euvrard, « Entre défis et accommodements, l’intégration de l’Eglise mormone dans différents pays d’Europe »

Hakan Kaplankaya, « La sécularisation du droit : le cas des minorités en Turquie »

Rachid Id Yassine, « Les musulmans des sociétés occidentales : mobilité et éclectisme culturels ? »

 16h00-           Conclusions 

Valentine Zuber et Erkan Toguslu

“Fenerbahçe, gruptan kesin çıkar. Galatasaray da eh işte, çıksın yani, şans faktörü Yunanistan’da galibiyeti getirdi.”
Mustafa Doğan

(Maç toplantısı programında, kötü oynayıp yenilen Fenerbahçe ve Yunan devini evinde parçalayan Galatasaray için yaptığı yorum)

İlk önce şunu belirteyim –  Biz açılımı seven halkız…

Zamanında Osmanlı imparatorluğu, 3 kıtaya birden açılım yapmıştı, ama ne açılım…

Gelelim bugüne…

Son günler en fazla kullanılan kelime yine açılım…

Şimdi herkes bir açılımın peşinde…

Herkes bir açılım tutturmuş gidiyor…

O buna, bu ona açılım yapıyor…

Galatasaray Beşiktaşa, Beşiktaş  Vergi idaresine , Vergi idaresi Doğana, Doğan Erdoğana, Erdoğansa iki doğuya birden açılım yapıyor.

Birine Demokrasi açılımı adını koydular, diğerine Ermenistan açılımı… Hadi hayırlısı…

Doğal afeti de unutmamak lazım…

Herkes diğer açılımları tartışırken yağmur da İstanbula ve Trakyaya açılım yaptı…

Ama ne açılım…

Koskoca İstanbulun yarısı su altında kaldı, Trakyada da durum vahim…

Doğal olarak üzüntüverici…

Peki sorumlu kim?… Sorumluluğu yağan yağmurun üzerine atmaya çalışanlar var, ama ne kadar komik duruma düşdüklerinin farkında değiller…

Orasını şimdilik geçiyoruz…

Biz de herkes gibi açılım yapmaya devam ediyoruz…

Ama nereye kadar…

Doğal afetten önce ve sonra bu ülkenin iki ana gündem maddesi vardı, hala da var…

İki Açılım…

Tabii ki, bunlar öyle basit açılımlar değil…  Açıl susam açıl demekle olmaz bu açılımlar..

Çok su götürür, hatta süreç gerekli seviyede sürdürülemezse  İstanbula yağan yağmurun aynısı Türkiye siyasetinde de yağar, sorumlular bu buhran selinde boğulur…

Açılım kelimesi, türk siyasetinde yeni bir kelime değil aslında…

Yakın senelerde, Alevi açılımı, başörtüsü açılımı vardı, ne kadar başarılı açılım oldukları tartışılır tabii…

Bugün tartışılan açılımlar da çok önemli…

Önce Neden Açılım?

Kısa ve net olarak daha önce de belirttiğim gibi biz açılımı seven halkız…

Zaman olur gereksiz yere içimize kapanırız, zaman olur gereksiz yere açılım yaparız…

Hangi Açılım(lar)?…

Demokrasi açılımı ve ya kürt açılımı

Kürt açılımı kelimesi hiç hoş değil, asırlarca bir arada yaşamış ve bir-birinden ayırt edilemiyecek kadar akrabalık bağı bulunan iki halk arasında böyle bir kelime açılımın tanımı olamaz…

Demokrasi açılımı da biraz kaba sesleniyor, satır arasında  ayrımcılık kelimesini görmek mümkün… Bence sorunun temelinde ayrımcılık yok…

Peki bu açılımın adını ne koya biliriz?

Bence bu bir Kardeşlik Açılımıdır. Üvey evlat pozisyonundan kurtulma açılımıdır.

Üvey evlat muamelesi sadece kürtlere yapılmadı, bütün doğuya yapıldı…

Yıllarca… Kürt, türk demeden…

Batı, doğuyu yıllarca kendine üvey kardeş belledi… Suç devlet babanın tabii ki…

Şimdi, batı yanlışını anladı, doğuyla kardeş olduğunu, bir ailenin fertleri olduğunu algıladı..

Şimdi sorunu çözmek zamanı… Ama çözüm sürecinde dikkatli olmak şart…

Ermeni Açılımı

Çok hassas bir açılım…

Türkiye Azerbaycanı düşünmek zorunda…

Ama olması gereken ve bir gün olacak açılım…

Ermenistanla sınırlar açıldığı takdirde Türkiyenin Ermenistan ekonomisinde söz sahibi olma şansı çok yüksek…

Bu faktörü, daha sonra Karabağ sorunun çözümünde kullana bilir…

Diğer taraftan Ermenistanın sözde ermeni soykırımı iddialarından vazgeçmesi…

Aslında bu açılım da yeni bir açılım değil, yıllardır yapılmakta…

Zaten Türkiyenin Ermenistan deplasmanındaki 2-0′lık galibiyeti, bu açılımı resmi olarak tescilledi…

Şimdi gözler Türkiyedeki maçta – Açılımın doruk noktası da diyebiliriz… Skor farklı ola bilir…

Bir diğer konu

Altı ay önce Ermenistan açılımı açıklandığında en sert tepkiyi Azerbaycan vermişti.. Hatta bu tepki, Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyevin Moskovaya giderek Rusyayla doğalgaz anlaşması yapmasına kadar varmıştı…

İkinci açıklamadan sonra resmi Bakü daha soğukkanlı…

Belli ki, Karabağ sorunuyla ilgili Türkiye hükumeti, Azerbaycana güvence vermiş…

Detaylar açıklanmıyor, ama çok yakın yıllarda bu detayların sonucunu görme şansımız olacak…

Diğer mesele, Ermenistan ve Azerbaycan kamuoyunun bu sonuçlara ne kadar hazır olması…

Sonuç olarak, Ermenistan Türkiye ve Azerbaycanın komşusu…

Hiç kimse komşusuyla problemi olsun istemez, o zaman ortada olan sorunların çözülmesi zorunlu…

Komşu açılımı desek daha doğru olur…

Sadece zamana ihtiyaç var…

Bir de dikkatli ve soğukkanlı olmağa…

Bir de Halk açılımı var ki,  en çok dikkat etmemiz nokta bu…

Yapılan bir sürü açılımlara cevabı, önümüzdeki ilk seçimde halk sandıkta  verecek…

Halkın iktidara mı yoksa muhalefete mi açılım yapacağını şimdiden kesdirmek çok zor, bekleyip göreceğiz….

Avându-l ca prezentator pe Andrei Gheorghe, emisiunea “Rătăciţi în Panama” combină exoticul cu aventura, competiţia cu reality-show-ul, vedete cu oameni obişnuiţi. Rătăciţi în Panama este un concurs pe viaţă şi pe moarte în jungle panameze, între 18 concurenţi care se luptă pentru un premiu de 50.000 euro.

Show-ul are la bază conceptul de ierarhizare a celor trei clase sociale: cea de vârf, de mijloc şi cea de jos. Astfel, cei 18 concurenţi vor fi selectaţi în felul următor:
- 6 dintre ei sunt vedete în domeniul în care activează (actori, cântăreţi, sportivi, etc);
- 6 sunt persoane oarecum cunoscute (foşti participanţi în alte emisiuni TV)
- 6 sunt oameni obişnuiţi.

Locaţiile în care cei 18 concurenţi vor trăi pe toată perioadă emisiunii joacă de asemenea un rol esenţial în desfăşurarea emisiunii. Există trei plaje:
- ”Insula condamnaţilor” – un loc în care supravieţuirea costă timp şi energie, concurenţii fiind nevoiţi să îşi construiască singuri adăposturi, să caute de mâncare, să se încălzească, etc. Mai mult, concurenţii vor fi nevoiţi să facă toate astea într-un loc mai mult decât neprimitor, plaja pe care sunt adopostiti fiind înconjurată de jungla virgină, iar în timpul ploilor inundându-se.

- “Insula Speranţei” – aici lucrurile stau ceva mai bine. Concurenţii dispun pe plajă de toate materialele necesare pentru a-şi construi adăposturi şi de toate uneltele necesare pentru a-şi pregăti/găsi hrana. Astfel, singurul lucru ce le rămâne de făcut este să utilizeze aceste resurse pentru a-şi crea un minim de confort.

- “Insula Paradisului” – un loc desprins din paradis, unde concurenţii nu au altceva de făcut decât să se relaxeze şi să se bucure de o vacanţă de lux. Şampanie, masaje şi mâncăruri alese sunt doar câteva din lucrurile de care au ocazia să se bucure rezidenţii acestei plaje.

Dar, cum nimic nu durează o veşnicie, concurenţii vor fi puşi în situaţia de a schimba luxul plajei de sus cu lupta pentru supravieţuire a plajei de jos într-o clipă. Depinde doar de ei dacă îşi vor păstra condiţia ori dacă şi-o vor schimba.

Fiecare episod va conţine o serie de probe, unele în care cele 3 echipe vor lupta una împotriva celeilalte, iar altele în care luptele se vor purta individual, între concurenţi. Între probe vor fi interpuse momente importante din cele 3 tabere: suferinţe, momente de bucurie, momente de chin, momente de relaxare, impresiile concurenţilor, etc.

Probele sunt spectaculoase, tensionate şi încărcate de emoţie, iar statutul social al concurenţilor noştri îşi va spune încă o dată cuvântul. Astfel, cei de pe ”Insula condamnaţilor” ce au fost nevoiţi să-şi consume energia căutând de mâncare şi făcându-şi adăposturi vor fi în net dezavantaj faţă de cei din “Insula Paradisului”, ce concurează revigoraţi, odihniţi şi relaxaţi.

“Stop Dogan!” and ”Bulgaria’s Parliament is not elected in Turkey” read some of the banners carried by supporters of the opposition “Order, Law and Justice” (RZS) party at a rally on Wednesday. Photo by BGNES

The record-high number of polling booths to be opened in Turkey for Bulgaria’s upcoming general elections have promoted an opposition conservative party to demand that they are cut in two.

In an open letter to the president, the government, the foreign minister and heads of the special services, the “Order, Law and Justice” party has demanded that half of the polling booths, more than 120 in total, are not opened on July 5.

The letter alleges that there is “a campaign of monstrous proportions” about changing the vote on July 5.

It blames Ahmed Dogan, leader of the ethnic Turkish Movement for Rights and Freedoms, to be the mastermind of the campaign, which aims to buy more than 120,000 votes of people with double citizenship.

The party has threatened to block the border with Turkey in a bid to stop the flood of ethnic Turkish voters for the general elections on July 5 unless their demands are met.

Expectations are that Bulgaria-born migrants to Turkey will show keen interest in the general elections on July 5, either voting in Turkey or traveling to Bulgaria to do so.

Unlike countries such as Germany and Italy, where there will be no more than three or four polling booths, people with double citizenship in Turkey will have the opportunity to cast a ballot in more than 120.

These voters, supporters of the ethnic Turkish Movement for Rights and Freedoms, have tipped the scales in a number of votes in the Southern districts over the last decade in a traditional for Bulgaria phenomenon, known as electoral tourism.

Bulgaria-born migrants to Turkey left the country during the so-called “regeneration process” at the end of the 80s, when ethnic Turks were forced to adopt Bulgarian names, prompting their mass exodus.