Details
Label: Sony
Year: 2001
Quality: 192 (VBR) Kbps (stereo)
Try: Megaupload
Buy: Amazon
Performer: Vladimir Horowitz

Allmusic about Domenico Scarlatti
Domenico Scarlatti began his compositional career following in the footsteps of his father Alessandro Scarlatti by writing operas, chamber cantatas, and other vocal music, but he is most remembered for his 555 keyboard sonatas, written between approximately 1719 and 1757… Read more…

L’occasione fa l’uomo ladro, ma fa, anche, il grande musicista. Che, poi, è la stessa cosa. Almeno a stare a sentire il clarinettista Gabriele Mirabassi che lo scorso 3 agosto si è esibito, con il pianista Andrea Lucchesini al Teatro Romano di Aosta per la rassegna “Aosta Classica”. «Credo che la musica sia uno dei pochi campi in cui il termine “ladro” sia un complimento più che un reato. – ha detto prima del concerto- I grandi musicisti hanno rubato, per amore, dai loro predecessori, trasformando le loro musiche in qualcosa di nuovo. E, in fondo, un jazzista onesto fa il “ladro” tutta la vita.» Grandissimo “ladro” di musica è stato anche Domenico Scarlatti, musicista barocco che, nel corso del suo peregrinare, raccolse materiali popolari del Sud Italia e della penisola Iberica coi quale nutrì di passione le sue sonate per clavicembalo. Sono state queste il punto di partenza per il progetto “In viaggio con Scarlatti” che Lucchesini e Mirabassi hanno portato ad Aosta. «Scarlatti era un compositore totalmente visionario- ha continuato Mirabassi- con un rapporto quasi carnale col suono e la melodia che ha lasciato una forte impronta nella musica popolare brasiliana. Quando, infatti, è stato Maestro di cappella della corte portoghese, è stato l’iniziatore della scuola di musica classica brasiliana. E’ per questo che lo abbiamo fatto “migrare” in Brasile grazie alle riletture per clarinetto e pianoforte di sue sonate opera del brasiliano Andre Mehmari». Nato clarinettista classico, Mirabassi ha usato il linguaggio jazz per muoversi ai confini di vari linguaggi musicali, finché, qualche anno fa, è stato folgorato dalla musica brasiliana. «In Brasile ho trovato la quadratura del cerchio, perché si tratta di una musica afroamericana come il jazz ma in cui, però, la parte europea che ha impattato con quella americana non è stata anglosassone, come nel jazz, ma iberica con componenti arabe e italiane. E, poi, in Brasile il confine tra musica popolare e colta è molto più labile che da noi, perché la musica popolare è quanto mai viva e ha quella funzione identitaria che aveva ai tempi di Scarlatti che, purtroppo, in Italia si è completamente persa.» A cercare di recuperare questo spirito della musica è anche Andrea Lucchesini, prestigioso pianista classico che con Mirabassi divide l’amore per la musica barocca, per il Brasile e per Scarlatti, individuato da entrambi come ponte di connessione tra le due culture. «Sono cresciuto-spiega Lucchesini- sentendo la mia insegnante Maria Tipo suonare Scarlatti, per cui lo suono anch’io spesso in concerto. Per le sue sonate parlò di “gioco ardito” perché all’epoca era abituale improvvisare su un basso. In questo progetto c’è l’essenza della musica che è condivisione con gli altri e scambio di informazioni musicali. Un gioco di squadra che si esalta quando si incontrano musicisti come Gabriele che, oltre ad essere bravi, si tirano dietro nuovi mondi musicali.»

Mia intervista a Mirabassi e Lucchesini in un video di Michelangelo Buffa

Details
Label: Deutsche Grammophon
Year: 1993
Quality: 320 Kbps (stereo)
Try: Megaupload or Rapidshare
Buy: Amazon
Performer: Ivo Pogorelich

Random review from Amazon about this album
Does anyone else play with greater delicacy, clarity and precision? Pogorelich’s abilities are astounding. His digressions from the norm make you hear the music again, revive your interest and give new insights you never had before. His other recordings are just as fine. If this is controversial, I’ll take it. He’s taken me deeper into the music. For those who don’t know Scarlatti, you don’t know what you’re missing. Find out.

Allmusic about Domenico Scarlatti
Domenico Scarlatti began his compositional career following in the footsteps of his father Alessandro Scarlatti by writing operas, chamber cantatas, and other vocal music, but he is most remembered for his 555 keyboard sonatas, written between approximately 1719 and 1757… Read more…

Antonio Lucio Vivaldi zwany Il Prete Rosso, co po włosku znaczy “Rudy Ksiądz” (ur. 4 marca 1678 w Wenecji, zm. 28 lipca 1741 w Wiedniu) – włoski skrzypek i kompozytor.

Życiorys

Jego ojciec był cyrulikiem grającym na skrzypcach. To od niego młody Vivaldi uczył się gry na tym instrumencie. Ze względu na kolor włosów zwany Rosi – “Rudy”. Był golibrodą o zamiłowaniach muzycznych, przez co znalazł zatrudnienie w orkiestrze katedry św. Marka. Antonio był pierwszym z piętnaściorga dzieci Giambattisty i Camilli Calicchio. Pobierał u ojca lekcje gry na skrzypcach, ale kształcił się na księdza i w wieku 25 lat otrzymał święcenia kapłańskie. Przyznawał się jednak do braku powołania, dlatego też przestał odprawiać msze. Plotka głosiła, że odebrano mu prawo do odprawiania mszy dyscyplinarnie, bo gdy przychodził mu do głowy w czasie mszy nowy pomysł muzyczny, biegł do zakrystii by go zapisać.

We wrześniu 1703 rozpoczął pracę jako nauczyciel gry na skrzypcach w sierocińcu dla dziewcząt Ospedale della Pieta, dla którego komponował do końca życia. Cotygodniowe występy zespołów z Ospedale stały się z czasem jednym z ważniejszych wydarzeń artystycznych w Wenecji. Pracowali tam także m.in. G.Legrenzi, Domenico Scarlatti. W 1705 został opublikowany jego pierwszy zbiór sonat na trzy instrumenty, a cztery lata później nowa seria sonat skrzypcowych.Sonaty te odniosły duży sukces. Sukces ten ugruntował w 1711 cyklem koncertów znanych jako L’Estro Armonico. W 1713 Vivaldi napisał swoją pierwszą operę Ottone in Villa.

W roku 1718 udał się do Mantui, gdzie pozostał przez dwa lata, dyrygując muzyką świecką na dworze księcia Filipa. Po powrocie z Wenecji, w 1727 opublikował Il Cimento dell`Armonia e dell`Invenzione ze słynnym zbiorem Le quattro stagioni (Cztery pory roku), który skomponował na podstawie anonimowych sonetów (istnieje hipoteza, że to sam Vivaldi był ich autorem), z których każdy nosił nazwę jednej z pór roku. Koncerty te są jednym z wybitniejszych przykładów muzyki programowo-ilustracyjnej. Następne lata podróżował po Europie dyrygując wykonaniami swoich dzieł. W 1740 wyruszył do Wiednia, gdzie rok później zmarł na niepoznaną do końca chorobę.

Sława “Rudego Księdza” wyszła daleko poza granice Wenecji. Jego dzieła cieszyły się powodzeniem we Francji, Holandii i Włoszech.

Zapomnienie i ponowne odkrycie

Vivaldi niemal natychmiast po śmierci pogrążył się w niepamięci, a jeśli już pojawiało się gdzieś jego nazwisko, to tylko w charakterze anegdoty o księdzu biegającym w trakcie mszy do zakrystii, by zapisać temat fugi. Dopiero narastające zainteresowanie muzyką J.S.Bacha, który dokonał transkrypcji na klawesyn 18 koncertów skrzypcowych Vivaldiego, kazało zwrócić uwagę badaczy na kompozytora oryginałów. Stopniowo stawało się jasne, że Vivaldi to kompozytor, którego można stawiać na równi z Haendlem i z Bachem. Odkrycie w 1926 r. “rękopisów turyńskich”, czyli partytur do 140 dzieł instrumentalnych, 29 kantat, 12 oper, trzech krótszych dramatów, jednego oratorium oraz wielu fragmentów różnych utworów, dało muzykologom impuls do poszukiwań dalszych dzieł w zbiorach w całej Europie. Nieznane dzieła Vivaldiego są odnajdywane do dziś.

Fernando Vasconcelos mantén un interesante blog divulgativo titulado “Diz que não gosta de música clássica?” (fermosa é tamén a ironía do subtítulo: “A única música que precisa de embalagem é a música de plástico”).

Alí descubrín a Carlos Seixas (1704 – 1742), un compositor de quen eu non coñecía nin o nome, e que debía de posuír un grande coñecemento musical, se xulgamos como fiable a anécdota que nos contan na anotación sobre Carlos Seixas do mencionado blog:

[...] Carlos Seixas nasceu em Coimbra a 11 de Junho de 1704. Filho do organista da Catedral cedo viajou para Lisboa onde conheceu [...] Domenico Scarlatti. Reza a história que Scarlatti terá dito ao Rei que não era Seixas que precisava de lições dele, mas sim o inverso.

Infelizmente a maioria da obra de Carlos Seixas perdeu-se no terramoto de 1755. [...]

Na anotación hai varios vídeos de YouTube con exemplos da música composta por Carlos Seixas: unha fuga para órgano e un concerto para cravo e cordas. Merecen ser escoitados.

Entre outras marabillas, o canal en YouTube de Nearness ofrécenos música de Alessandro Scarlatti (1660 – 1725) e do seu fillo, o “case español” Domenico Scarlatti (1685 – 1757).

Pois hoxe ofrecemos no menú o allegro do concerto grosso número 2 en “dó menor” de Alessandro Scarlatti, interpretado por Fabio Biondi e Europa Galante:

Track List

1.: Sonate D – Moll K 1
2.: Sonate D – Moll K 9
3.: Sonate G – Dur K 14
4.: Sonate H – Moll K 27
5.: Sonate F – Dur K 38
6.: Sonate G – Dur K 103
7.: Sonate a – Dur K 114
8.: Sonate D – Moll K 141
9.: Sonate a – Dur K 208
10.: Sonate D – Moll K 213
11.: Sonate F – Dur K 296
12.: Sonate F – Dur K 297
13.: Sonate D – Dur K 298
14.: Sonate D – Dur K 299
15.: Sonate E – Dur K 380
16.: Sonate D – Dur K 490
17.: Sonate D – Dur K 491
18.: Sonate D – Dur K 492
19.: Sonate F – Moll K 555

Download