<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>dossiers &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/dossiers/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "dossiers"</description>
	<pubDate>Mon, 28 Dec 2009 19:43:27 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[An Update]]></title>
<link>http://kelseyparks.wordpress.com/2009/12/14/an-update/</link>
<pubDate>Mon, 14 Dec 2009 16:32:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>kelseyparks</dc:creator>
<guid>http://kelseyparks.wordpress.com/2009/12/14/an-update/</guid>
<description><![CDATA[Sorry about not posting. I&#8217;ve been in and out all weekend. I just finished my last final and I]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Sorry about not posting. I&#8217;ve been in and out all weekend. I just finished my last final and I have a good feeling about it. Some things that happened since my last post.</p>
<ul>
<li><span style="color:#008080;">My computer ran out of ink so now I have to edit my stuff on the computer. I&#8217;m really bad at doing this so for those who read my fanfics, they won&#8217;t really be that great.</span></li>
<li><span style="color:#33cccc;">I made a </span><a title="Kelsey's Twitter" href="http://www.twitter.com/Kelsey_Parks" target="_blank"><span style="color:#33cccc;">Twitter</span></a><span style="color:#33cccc;"> account. I&#8217;m still ultimately confused with it. It&#8217;s easy to work but I just don&#8217;t understand the concept. I don&#8217;t know. I only have two followers. Why do they call them followers? Just curious. </span></li>
<li><span style="color:#339966;">I just found out that </span><a title="Liquid Story Binder Site" href="http://www.blackobelisksoftware.com/" target="_blank"><span style="color:#339966;">Liquid Story Binder </span></a><span style="color:#339966;">had Dossiers for places! This is awesome. I love LSB and I suggest it for people who write fiction. It&#8217;s great and helpful. I find that it helps me organize. You should just try it out first. They have a free trial version. </span></li>
<li><span style="color:#008000;"><span style="text-decoration:line-through;">I literally just forgot what I was going to put here.</span>  Nevermind, I remember now. I&#8217;m working on my summaries and &#8220;art&#8221; for my projects. I&#8217;ll post them as soon as possible. </span></li>
</ul>
<p><span style="color:#808080;">There are more, I think. I&#8217;ll have to think about it. It&#8217;s obviously not important.</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mind Your Tweets: The CIA Social Networking Surveillance System]]></title>
<link>http://axiomamuse.wordpress.com/2009/11/28/mind-your-tweets-the-cia-social-networking-surveillance-system/</link>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 03:39:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>AxXiom</dc:creator>
<guid>http://axiomamuse.wordpress.com/2009/11/28/mind-your-tweets-the-cia-social-networking-surveillance-system/</guid>
<description><![CDATA[From Wikileaks Jump to: navigation, search October 24, 2009 By Tom Burghardt (Global Research)[1] Th]]></description>
<content:encoded><![CDATA[From Wikileaks Jump to: navigation, search October 24, 2009 By Tom Burghardt (Global Research)[1] Th]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La pollution des fleuves du Liban]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/28/la-pollution-des-fleuves-du-liban/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 09:42:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/28/la-pollution-des-fleuves-du-liban/</guid>
<description><![CDATA[Mawassem Kheir 1- Parlez-nous de vous-même? Votre formation? Votre profession? Vos activités? Je sui]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://fondation-elali.blogspot.com/2009/11/pollution-des-fleuves-au-liban.html" target="_blank">Mawassem Kheir</a></p>
<p><strong><img class="alignleft" src="http://2.bp.blogspot.com/_13xWk2I-aWE/Sw2xLqno3OI/AAAAAAAABqY/YTwnGcaL6hY/s400/DSC08275.JPG" alt="" width="301" height="169" />1- Parlez-nous de vous-même? Votre formation? Votre profession? Vos activités?</p>
<p></strong>Je suis président d’une ONG Mawassem Khair (moissons de la bienfaisance) dont la seule mission est de faire découvrir et sauvegarder ce patrimoine de la biodiversité et la richesse de notre nature.</p>
<p>Membre de la communauté Libanaise du Sénégal, j’ai commencé mes actions en Afrique avant de me consacrer exclusivement au Moyen-Orient…. Là-bas, au côté de mon frère Haidar El Ali, je me suis engagé, dans le cadre de l’association Océanium, dans la défense des dauphins et des espèces protégées, puis dans l’effort de reboisement.<br />
Au Liban ensuite, où je me suis rendu la première fois il y a cinq ans seulement,  accompagnant mon père  suite au décès de ma mère. Le Liban a été pour moi une révélation : j’y ai découvert une « Terre Sacrée », capitale de la biodiversité du Moyen-Orient, et je me suis, depuis lors, engagé dans la protection de son riche patrimoine écologique. Mon ONG, Mawassem Khair, Moisson de la Bienfaisance, en coopération avec la FINUL, a participé au désamorçage de plus de 4000 bombes au Liban du Sud, au reboisement de la région ainsi qu’à la lutte contre les incendies, et surtout aux efforts de sensibilisation et d’éducation de la population aux problèmes environnementaux.<br />
Mon grand projet actuel est de renforcer mes initiatives de reboisement du Liban, d’assister les municipalités en matière de traitement des déchets et des eaux usées, et de créer une agence d’information dédiée au développement durable et aux questions d’éco-santé au Liban.<br />
[Pour suivre les actions de Ibrahim El Ali, rendez-vous sur son site : <a href="http://fondation-elali.blogspot.com/" target="_blank">http://fondation-elali.blogspot.com/</a>]</p>
<p><strong><img class="alignright" src="http://1.bp.blogspot.com/_13xWk2I-aWE/Sw5XKWqHuWI/AAAAAAAABsE/QdeuEc27yCY/s400/DSC07916.JPG" alt="" width="348" height="261" />2-Que pouvez-vous dire des fleuves au Liban?</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p>Le Liban, contrairement à ses voisins, dispose d’abondantes ressources en eau. Ses<strong> </strong>fleuves sont à l’image des nombreux paradoxes de notre pays. Que ce soit notre eau, nos montagnes, nos plantes et fleurs, notre littoral, nos oiseaux migrateurs, ou la faune sauvage &#8211; affluence du trésor de la biodiversité du moyen orient et gâchis permanents causés par la cupidité -, l’écosystème libanais paye un lourd tribut à cause des solutions de facilité et du manque d’implication d’un gouvernement encore instable, davantage inquiet de son maintien et soucieux des questions de  sécurité, que de développement durable qui est pourtant parti intégrante de la sécurité humaine.</p>
<p>Le Liban est composé de plus de 2000 rivières et de 40 fleuves dont 17 pérennes que sont le Nahr Litani, l’Oronte, Nahr Awali, Nahr Ibrahim, Nahr Abu Ali, ainsi que 23 saisonniers.<br />
Les principaux polluants sont de nature agricole, avec l’azotate et le phosphore, par les engrais et les différents pesticides de nature industrielle, les lacunes en matière d’évacuation d’eaux usées et enfin de déchets physiques de toute sorte. L’eau est la plus grande richesse des décennies à venir, protégeons-la pour en tirer les fruits demain.</p>
<p><strong>3- Quelles sont les activités qui polluent (les causes de la pollution) ?</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p>Quelle question ! Tout pollue au Liban. L’agriculture, comme je le disais tantôt, avec son surdosage en pesticides n’est certainement pas le dernier des facteurs. Savez-vous qu’en France, 70 produits sont acceptés comme pesticides alors qu’au Liban, nous en avons plus de 130 homologués, sans parler des <!--more-->produits de contrebande ! L’activité industrielle à proximité des villes a une grande part de responsabilité, en se débarrassant de ses surplus toxiques, de peintures, d’huile de vidanges etc. Les déchets domestiques, les déchets sanitaires, les rejets des déchets d’hôpitaux, l’évacuation des égouts dans les fleuves, en zone urbaine ou dans les campagnes constituent un fléau. Les fosses septiques dans nos maisons laissent s’infiltrer les déchets et matières fécales dans les nappes souterraines. Les diverses huiles de vidange des industries ou des voitures sont hautement cancérigènes faute d’installations prévues pour leur récupération. Enfin, soulignons notre mauvaise habitude de tout déverser dans les fleuves après nos pique-niques familiaux.</p>
<p><strong>4- Y a-t-il des fleuves plus pollués que d&#8217;autres? Les fleuves les moins (ou les non) pollués?</strong></p>
<p><img class="alignleft" src="http://2.bp.blogspot.com/_13xWk2I-aWE/Sw2eqJfq5QI/AAAAAAAABqE/G6CV6Yzoekc/s400/PICT2597.JPG" alt="" width="306" height="229" />Oui, Nahr Ghadir qui traverse le sud de Beyrouth pourrait battre le record du monde du fleuve le plus pollué, et le plus propre à mon sens serait le fleuve Wazani, car il y a très peu d’agriculture à proximité ; on y trouve même des poissons et une faune abondante.</p>
<p>Ce que l’on peut dire sur le sujet, c’est qu’il y a disparité du dosage de polluants sur les différents fleuves. Le Ministère de l’environnement a fait des études en 2006 et leur observation sur cinq captages indique que les fleuves de Damour, d’Awali, de Beyrouth et du Litani présenteraient un déficit en oxygène, entraînant un phénomène d&#8217;eutrophisation<strong> </strong>qui est principalement provoqué par une augmentation des niveaux de nitrate et de phosphate et par une influence négative sur la vie de l&#8217;eau. En effet, en raison de l&#8217;enrichissement, les plantes aquatiques, telles que les algues se développent de façon intensive. Par conséquent, l&#8217;eau absorbe moins de lumière et certaines bactéries aérobies deviennent plus actives. Ces bactéries abaissent les niveaux d&#8217;oxygène à un tel niveau que seules les bactéries anaérobiques peuvent être actives. Ceci rend la vie dans l&#8217;eau impossible pour les poissons et les autres organismes.</p>
<p>Les déchets qui peuvent être décomposées par des bactéries sont gourmands en oxygène.</p>
<p>Cependant la demande de nitrogène est importante dans les fleuves de Damour et d’Awali.</p>
<p>En outre, le fleuve d’Awali sollicite  du phosphore, au contraire des fleuves de Beyrouth et du Litani. Malheureusement, ce déséquilibre écosystémique des fleuves cause des épidémies.</p>
<p><strong>5- On dit que la Méditerranée est la mer la plus polluée au monde. Quelle est la part du Liban dans ce désastre écologique?</strong></p>
<p>Quiconque se baigne dans la mer Méditerranée a de fortes chances de tomber sur des ordures, et plus on remonte vers le nord, plus les concentrations sont fortes à cause du courant qui ramène tout de Tyr à Tripoli.</p>
<p>Il y a 33 unités de résidus par mètre carré d’eau, sans oublier les dommages occasionnés par les plastiques, confondus avec les méduses dont se nourrissent nos tortues, dauphins et les oiseaux migrateurs.</p>
<p>L’état du fleuve Ghadir qui traverse le sud de Beyrouth, notre montagne d’ordures de Saida, et celle de Ras al Ayn au dessus de la source d’eau qui alimente toute la ville de Tyr, résument à eux trois toute la problématique de l’environnement au Liban.</p>
<p><img class="alignright" src="http://3.bp.blogspot.com/_13xWk2I-aWE/Sw4tXeU1NlI/AAAAAAAABq8/PvLdm7PB-e8/s400/DSC08656.JPG" alt="" width="304" height="171" />Tous ces déchets se jettent à volonté dans la mer. Une mer déjà largement polluée suite à la destruction des réservoirs d’hydrocarbures de la  centrale de Jiyeh, vomissant plus de 15.000  tonnes de mazout sur notre littoral. Outre nos vies et nos maisons, notre nature a subi de lourds dommages et ceux-ci perdurent à nos jours.</p>
<p>La reconstruction après la guerre s’est caractérisée par une surconsommation en eau et surtout en sable du littoral, véritable filtre empêchant toute la salinité et la pollution marine de remonter dans nos fleuves. Les produits chimiques des bombes  se retrouvent dans nos nappes phréatiques, et enfin, sont responsables en partie des feux de forêt.</p>
<p>La fragilité politique du Liban le transforme en dépotoir.</p>
<p><img class="alignleft" src="http://1.bp.blogspot.com/_13xWk2I-aWE/Sw4vUBaQDjI/AAAAAAAABrM/Y69lyeRtIV8/s400/DSC08661.JPG" alt="" width="305" height="171" />Le Liban est dans la confluence du trafic des tankers de pétroliers qui y déversent allègrement tout leur surplus. Chaque année, 400 000 tonnes d’hydrocarbures sont déversées de façon illicite dans la Méditerranée, jusqu&#8217;à 10 grammes d’hydrocarbures par litre.</p>
<p>Les sources de pollution les plus directes sont les fleuves et les systèmes qui drainent les eaux usées des zones urbaines pour les déverser en mer. Quand aurons-nous enfin nos stations d’épuration d’eaux usées ?</p>
<p>La mer méditerranée est la plus polluée du monde, son nettoyage doit constituer une priorité de l’Union Pour la Méditerranée (UPM).</p>
<p>Tout le monde a compris les interdépendances en matière d’écologie : un sac de plastique qui tombe à Saida peut se retrouver à Marseille.</p>
<p><strong>6 Quelles sont les conséquences de cette pollution sur l&#8217;environnement et sur la santé du citoyen?</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p>J’ai toujours été frappé par le taux élevé de cancer au Liban, alors que notre régime alimentaire proche du régime crétois, est le meilleur du monde. La pollution de l’eau au Liban en est certainement l’une des causes.</p>
<p>La pollution des fleuves est un véritable danger pour la santé, la proximité des habitations sur le fleuve traversant les villes fait que l’effusion des produits PCB ou encore polychlorobiphényles, classés comme polluants organiques persistants (POPS) et employés industriellement comme additifs dans les peintures, les encres et les huiles mécaniques, sont très peu biodégradables, et hyper cancérigènes.</p>
<p>Les bactéries, les virus, les protozoaires et les vers parasites qui se développent dans les égouts et les eaux usées non traitées et l’accès à une eau potable de mauvaise qualité (Pratiquement partout au Liban), entraînent toute sorte de maladies (diarrhée, dysenterie, gastroentérite, etc.). Outre le cancer, de nombreux patients sont atteints par l’hépatite A et la typhoïde. Ceci se vérifie plus au nord et au sud (régions recevant l’eau potable avec parcimonie). On boit encore dans ces régions de l’eau de pluie stockée dans des cuves en béton pendant toute l’année, sans aucune forme de traitement.</p>
<p>Enfin, les composés radioactifs hydrosolubles peuvent causer des cancers, des malformations chez les nouveau-nés et des modifications génétiques et sont donc des polluants de l&#8217;eau très dangereux. L’actualité nous parle de produits hautement radioactifs destinés à l’agriculture, contenant un cobalt-36 source de -60 capable de tuer une personne en quelques minutes. Ce produit devait être utilisé pour un projet de lutte contre les mouches qui détruisent les récoltes, en particulier les pommes. Je trouve vraiment cette information très inquiétante. Toutes les formes de pollution finissent dans l’eau puis affectent notre santé. Comment pouvons-nous raisonnablement penser que seuls les poissons des fleuves vont mourir et que cette pollution nous épargnera?</p>
<p><strong>7- Quelle est la responsabilité du gouvernement dans cette lutte contre la pollution?</strong></p>
<p>Je ne voudrais pas trop accabler de reproches le gouvernement  libanais qui d’une part se débat pour survivre dans un contexte politique interne et régional compliqué, et qui d’autre part n’ose pas prendre de mesures courageuses de crainte que cela ne contrevienne aux intérêts des paysans, déjà très affectés par la crise. Une telle option lui ferait perdre encore plus de crédit auprès des populations rurales.</p>
<p>Les rapports du CNRS  rattaché au Premier ministre sont formels et font le détail précis de toutes les formes de pollution dans notre agriculture et dans nos sources d’eau. Les mesures à prendre sont connues par nos scientifiques mais la stabilité sociale déjà ô combien fragile dans notre pays, ligote le gouvernement. Qui osera toucher aux subventions sur le tabac qu’on finit par brûler, ou imposer une agriculture biologique et travailler pour un Liban écologique ?</p>
<p>Quelle est la responsabilité du citoyen qui ne paie pas ses factures d’eau tout en augmentant son débit, qui déverse toutes ses poubelles dans nos fleuves ?combien de maires ont détourné des licences de forage des municipalités dans leur villa ? En matière d’environnement, la responsabilité incombe avant tout à nos curés et « sayyids », à nos municipalités, à nos instituteurs. Le travail doit être fait au niveau de la société civile pour parvenir à responsabiliser le citoyen, en menant des campagnes efficaces de sensibilisation et à condition de rétablir l’équilibre de  la distribution de l’eau dans les différentes régions et d’assurer une meilleure gestion des deniers publics. Le principal effort doit être consenti par l’Etat qui doit rester exemplaire pour que nos municipalités si pauvres en moyen financiers finissent par se mobiliser. (Il n’est pas interdit de rêver).</p>
<p><strong>8- Parlez-nous de votre prochain (ou plutôt actuel?)  Projet?</p>
<p></strong></p>
<p>Trois projets me tiennent à cœur.</p>
<p>Le premier est le nettoyage du Nahr Ghadir descendant le Chouf pour traverser les quartiers populaires du sud de Beyrouth avant de se jeter dans la mer. Ce fleuve est un « poison ambulant », et concentre toutes les formes de pollutions qui existent au Liban.</p>
<p>On y trouve des concentrations très élevées de métaux lourds, du nitrate, des bactéries, source de maladies pour les riverains.</p>
<p>Pour nettoyer ce fleuve efficacement, il faut impérativement sensibiliser du même coup les paysans qui fournissent le maraîchage de Beyrouth en utilisant des pesticides et des engrais à fortes doses,  les industriels du Chouf et de la région de l’aéroport, qui utilisent ce fleuve comme poubelle de leurs produits toxiques, et enfin la plus forte démographie de tout le Liban, qui vit dans ces quartiers et qui y jette soit ses détritus, soit ses eaux usées.</p>
<p>Mon deuxième projet  est un vaste programme de reboisement.</p>
<p>Mon troisième est de rajouter deux réserves ou parcs nationaux dans le programme du ministère de l’environnement. L’un serait la forêt de pins de Jezzine, le second cette magnifique forêt riche en biodiversité de wadi hjer partant de Zawtar à Majdal dans la région de Nabatiyé, et développer l’écotourisme.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Les Libanaises se mobilisent pour le droit de transmettre leur nationalité à leurs enfants]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/26/les-libanaises-se-mobilisent-pour-le-droit-de-transmettre-leur-nationalite-a-leurs-enfants/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 21:59:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/26/les-libanaises-se-mobilisent-pour-le-droit-de-transmettre-leur-nationalite-a-leurs-enfants/</guid>
<description><![CDATA[(L&#8217;Orient le Jour) Pousser le nouveau gouvernement à l&#8217;action est le moyen qu&#8217;util]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>(L&#8217;Orient le Jour)</em></p>
<p><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/05/drapeau-liban.gif"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-499" title="Drapeau Liban" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/05/drapeau-liban.gif?w=150" alt="" width="150" height="100" /></a>Pousser le nouveau gouvernement à l&#8217;action est le moyen qu&#8217;utilise, aujourd&#8217;hui, la campagne « Ma nationalité, un droit pour ma famille et pour moi », pour obtenir à la femme libanaise le droit de transmettre sa nationalité à ses enfants.</p>
<p>C&#8217;est au cours d&#8217;une conférence de presse que les organisateurs ont invité hier le nouveau gouvernement à se pencher sur la transmission par la Libanaise de sa nationalité à ses enfants. L&#8217;événement s&#8217;est déroulé au siège de l&#8217;ordre des ingénieurs de Beyrouth.<br />
« L&#8217;État n&#8217;a pas le droit de me priver de transmettre ma nationalité à mes enfants », s&#8217;est indignée Samira Soueidan, une mère libanaise ayant épousé un Égyptien. « Depuis quand l&#8217;État se permet-il de décider du destin des citoyens ? » a-t-elle demandé. Elle a remercié le juge John Kazzi pour lui avoir accordé le droit de transmettre la nationalité à ses enfants. M. Kazzi lui avait accordé ce droit en se basant sur les principes de l&#8217;égalité, de la justice et de la suppression de toute forme de discrimination.</p>
<p>C&#8217;est face à l&#8217;injustice et à la paralysie étatiques que les organisateurs de la campagne ont appelé les ministres, dans un mémorandum, à prendre cette affaire au sérieux. Ils les invitent surtout à accorder aux Libanaises ce droit qu&#8217;ils estiment être un « droit naturel ».<br />
« Nous en avons assez d&#8217;attendre que le gouvernement commence à travailler. S&#8217;il ne veut pas nous accorder ce droit, je propose que nous arrêtions de payer nos impôts », a déclaré <!--more-->Ikbal Doughan, avocate de la campagne pour la nationalité de la femme et militante pour les droits de la femme.</p>
<p>La coordinatrice de la campagne, Lina Bou Habib, a renchéri : « C&#8217;est une bataille quotidienne pour les femmes libanaises mariées à des étrangers. Leurs enfants sont considérés comme non-Libanais et subissent les complications administratives. Ils sont obligés de légaliser leur présence, ils n&#8217;ont pas accès au système de santé publique. Ils subissent aussi des humiliations. »<br />
La campagne « Ma nationalité, un droit pour ma famille et pour moi » a débuté en 2002 et, malgré toutes les initiatives, « l&#8217;État libanais n&#8217;en tient toujours pas compte », a-t-elle ajouté.</p>
<p>Lina Bou Habib n&#8217;a pas manqué de saluer les efforts du ministre de l&#8217;Intérieur, Ziyad Baroud, qui a collaboré à la campagne pour l&#8217;obtention de ce droit. Elle l&#8217;a également remercié pour son soutien. Elle a toutefois exprimé ses regrets face à la décision de certains ministres de retirer de leur agenda la question de la transmission par la mère libanaise de la nationalité à ses enfants.<br />
Critiquant l&#8217;État, qui « doit être tenu pour seul responsable de ces inégalités », Eid al-Aziz Tarakji, membre de l&#8217;association Rassed, a également affirmé qu&#8217;il pratique la discrimination à l&#8217;égard des « femmes libanaises en particulier et de la femme en général ».</p>
<p>Cette conférence a donné lieu à un débat au cours duquel a été mentionné le « prétexte qui surgit toujours, celui de la naturalisation des Palestiniens ». En effet, les autorités craignent qu&#8217;accorder le droit à la femme libanaise de transmettre sa nationalité à ses enfants ne favorise les mariages entre Palestiniens et Libanaises. Ont été également évoqués les progrès dans d&#8217;autres pays arabes, notamment à Bahreïn et en Algérie. Les femmes libanaises ressentent toujours cette « honte », « qu&#8217;un pays comme le Liban, pays considéré moderne et avancé, ignore les droits de la femme ».<br />
Le nouveau gouvernement répondra-t-il, une fois pour toutes, aux Libanaises qui attendent la reconnaissance de leurs droits fondamentaux ?</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Condamné à mort parce qu’il est chiite]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/25/condamne-a-mort-parce-qu%e2%80%99il-est-chiite/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 21:51:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/25/condamne-a-mort-parce-qu%e2%80%99il-est-chiite/</guid>
<description><![CDATA[Frenchy Cécile Hennion, correspondante du quotidien Le Monde, nous fait part d’une affaire non média]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://blog.libnanews.com/frenchy/2009/11/25/condamne-a-mort-parce-quil-est-chiite/" target="_blank">Frenchy</a></p>
<p><strong><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/carte-mo-religion.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-7151" title="Carte - Moyen Orient - Religions" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/carte-mo-religion.jpg?w=286" alt="" width="286" height="300" /></a>Cécile Hennion, correspondante du quotidien Le Monde, nous fait part d’une affaire non médiatisée au Liban, celle de la condamnation à mort d&#8217;un ressortissant libanais <a href="http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2009/11/19/condamne-a-mort-en-arabie-saoudite-pour-avoir-dit-la-bonne-aventure-au-liban_1269293_3218.html"></a>originaire du Akkar, en Arabie Saoudite. Son tord, celui d’avoir présenté une émission de télévision au Liban, émission de voyance, genre Madame Soleil. Son autre tord, selon l’article, citant le propre frère de la victime, </strong></p>
<blockquote><p><strong>“C’est parce qu’il s’appelle Ali, pense son frère Mehdi. Il est chiite avec un nom chiite et il avait un visa iranien sur son passeport.”</strong></p></blockquote>
<p>Ali Hussein Sbat est donc condamné à la peine capitale, divisant également les autorités libanaises:</p>
<blockquote><p>“Cette étrange affaire embarrasse les autorités libanaises, elles-mêmes divisées entre sunnites et chiites, alors que l’Arabie saoudite est un “parrain” très influents au Liban.”</p></blockquote>
<p>Nous touchons ainsi le fond de l’Histoire, celui des antagonismes historiques entre sunnites et chiites, des chocs de civilisations entres musulmans et chrétiens.</p>
<p>Une autre information, cette fois-ci des confidences du Magazine, nous fait part d’une autre nouvelle inquiétante, celle de la cause des dernières attaques contre les chrétiens du Liban par le mufti du Mont Liban, le fameux Jouzou. Ce dernier, doit-on encore le rappeler, appelait justement à égorger les chrétiens, considérés comme infidèles durant<!--more--> la guerre civile. Il recevrait, selon le Magazine, des fonds de Pays du Golfe pour financer des groupuscules islamistes et notamment dans le Akkar, décidément région maudite pour les non-sunnites. L’objectif de ces groupuscules seraient de sauver les prérogatives du premier ministre -sunnite au Liban également-, estimant que le retour du Général Aoun, en 2005, son accord avec le Hezbollah en 2006 et aujourd’hui les amendements proposés pour le renforcement des prérogatives de la Présidence de la République nuisent aux sunnites libanais. On comprendra alors mieux ses dernières paroles, refusant que “les sunnites puissent être dirigés par un Président Maronite”, ou appelant encore les maronites à l’exil en Syrie, mettant dans l’embarras également les Saad Hariri et les autres Fouad Saniora.</p>
<p>Mais la question n’est pas là, il s’agit du rôle que jouent ces pétro-monarchies, pour ne pas nommer l’Arabie Saoudite dans la déstabilisation du Liban. Des ressortissants saoudiens du groupe terroriste du Fatah al Islam, souvenons-nous, ont été rapatriés à la demande de Riad et cela continue encore aujourd&#8217;hui. Le Fatah al Islam est accusé des meurtres de Pierre Gemayel, Eido, du caporal Eid, du général Francois el Hajj et qui sait de combien d’autres victimes?</p>
<p>Il faut rappeler ici qu’un des anciens ministres de l’intérieur saoudien avant les attentats du 11 septembre 2001, était un proche d’Al Qaida. Le fils de son prédécesseur lui, a été visé par un suppositoire explosif. Il faut rappeler que Ben Laden lui-même avait dit s’être inspiré de Beyrouth en feu lors de l’invasion israélienne de 1982 pour le World Trade Center. Il faut rappeler que les islamistes au Liban ont tenté une première fois d’établir un émirat islamique au Nord Liban en 1984. Il faut ensuite se souvenir que certains dirigeants libanais soutenaient ouvertement l’arrivée d’une coalition hétérogène en Syrie après l’attentat visant Rafic Hariri, coalition composée de Khaddam, ancien vice-roi du Liban sous Hafez el Assad et bourreau de Hama et Frères Musulmans, eux également à Hama mais de l’autre coté.</p>
<p>Aucune nouvelle des islamistes de Nahr Bared, du moins officiellement, les autorités judiciaires libanaises semblent les avoir oubliés, comme elles oublient d’ailleurs le cas d’Ali Hussein Sbat, alors que certains se targuent d’être dans les bons papiers du roi Abdallah d’Arabie Saoudite.</p>
<p><a href="http://www.lefigaro.fr/international/2006/04/17/01003-20060417ARTFIG90169-au_koweit_les_chiites_relevent_la_tete.php"></a>Koweït, Yémen, où rebelles Houtis se font bombarder par l&#8217;Arabie Saoudite, guerre par procuration comme le qualifie le Colonel Français Jean Louis Dufour, interpellation de chiites à Bahrein en 2007, voir en Arabie Saoudite même, certains analystes estiment qu’il s’agit avant tout d&#8217;une confirmation entre croissant chiite et sunnite, l’Égypte ou Moubarak parle d’une 5ème colonne chiite, les régimes traditionnels arabes, eux soutenus par les USA et pas vraiment démocratiques se sentent menacés par des minorités chiites, accusées alors d’être soutenues par l’Iran.</p>
<p>Une carte de la répartition des religions au Moyen-Orient ne peut que nous convaincre que la plupart des conflits actuels dans la région est avant tout d’origine religieuse comme au Yémen, en Irak, voir dans les zones pétrolifères saoudiennes et les pays du Golfe, et le Liban est mal placé en cela, puisqu’il s’agit d’un pays de minorités dans un environnement globalement sunnite.</p>
<p>Peut être que certaines monarchies, face à des minorités religieuses dans leur propre pays, veulent exporter “la menace chiite” vers le Liban sous des couverts électoraux, comme le dénonçait Walid Joumblatt après les élections législatives de 2009, qualifiées de sectaires et voulant aujourd’hui ouvertement éviter un conflit “inter-musulman” sans toutefois en dire plus. Et cela, Ali Hussein Sbat en paye peut-être le prix.</p>
<p><em>PS: Ce billet traite de l’Arabie Saoudite et non de l’Iran. L’Iran est un sujet par lui-même qui pourra être traité ultérieurement.</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Kanaan: il est interdit de négliger l'autorité du ministre de l'intérieur]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/22/kanaan-il-est-interdit-de-negliger-lautorite-du-ministre-de-linterieur/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 12:19:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>dodzi</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/22/kanaan-il-est-interdit-de-negliger-lautorite-du-ministre-de-linterieur/</guid>
<description><![CDATA[MPLBelgique.org Le député CPL du Matn, Ibrahim Kanaan, a vivement condamné les comportements du Géné]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://mplbelgique.org" target="_blank">MPLBelgique.org</a></p>
<p><strong>Le député CPL du Matn, Ibrahim Kanaan, a vivement condamné les comportements du Général Ashraf Rifi, ainsi que son manque de respect envers le ministre de l&#8217;intérieur, Ziad Baroud, et l&#8217;autorité que celui-ci représente.</strong></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/4lkalQTN000&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/4lkalQTN000&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>&#8220;Le ministre de l&#8217;intérieur, dans son ministère, est responsable de toutes les institutions qui répondent à ses ordres. Il est l&#8217;autorité sécuritaire politique la plus élevée. Lorsque cette autorité donne des ordres ou des directives, ceux-ci doivent être respectés, en vertu de la loi, des valeurs nationales et de la Constitution. Il est interdit de négliger la volonté de l&#8217;autorité politique, représentée par le ministère de l&#8217;intérieur.&#8221;<!--more--></p>
<p>&#8220;Nous refusons aujourd&#8217;hui, conformément aux valeurs de l&#8217;Etat et de la Constitution, et dans le nouveau contexte de réconciliation nationale d&#8217;un gouvernement d&#8217;union, que l&#8217;autorité du ministre de l&#8217;intérieur soit remise en question à l&#8217;intérieur de son ministère, notamment que ceci pourrait constituer un précédent. Il faut que tout le monde comprenne qu&#8217;il y a une page de l&#8217;histoire que nous avons tourné, et que nous ne souhaitons plus y revenir.&#8221;</p>
<p>Le député Kanaan a affirmé souhaiter la construction de l&#8217;institution et non son sa destruction!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Baroud boycotte le ministère et les réunions gouvernementales, et attend des excuses de Rifi]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/baroud-boycotte-le-ministere-et-les-reunions-gouvernementales-et-attend-des-excuses-de-rifi/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 16:50:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>dodzi</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/baroud-boycotte-le-ministere-et-les-reunions-gouvernementales-et-attend-des-excuses-de-rifi/</guid>
<description><![CDATA[Libnanews Beyrouth, le 21 novembre – En réaction à l’affaire Rifi-Chaccour, le ministre de l&#8217;I]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.libnanews.com/index.php?option=com_content&#38;view=article&#38;id=606:liban--baroud-boycotte-le-ministere-et-les-reunions-gouvernementales-et-attend-des-excuses-de-rifi&#38;catid=45:libactu&#38;Itemid=82" target="_blank">Libnanews</a></p>
<p><strong><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/01/ziadbaroud.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-3186" title="Ziad Baroud - Ministre de l'Intérieur" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/01/ziadbaroud.jpg" alt="" width="229" height="265" /></a>Beyrouth, le 21 novembre – En réaction à l’affaire Rifi-Chaccour, le ministre de l&#8217;Intérieur, Ziad Baroud, a pris la décision hier de boycotter son ministère ainsi que la réunion du comité de rédaction de la déclaration ministérielle. Baroud a expliqué que la loi doit être au dessus de tous, sans aucune exception, indiquant qu’il n’est pas d’usage que le directeur général ignore les ordres de son ministre, et d’ajouter ne pas avoir de problèmes personnels avec Rifi, mais qu’il n’accepte pas que ses instructions à lui soient négligées de la sorte. </strong></p>
<p>Ces déclarations ont été faites au quotidien local An-Nahar, qui a également révélé que le président de la République libanaise ainsi que le Premier ministre essaye de trouver une issue à l’affaire en demandant à Rifi de présenter ses excuses à Baroud.</p>
<p>Ce samedi, le chef du PSP Walid Joumblatt a effectué un appel téléphonique au ministre Baroud afin de lui faire part de sa solidarité, soulignant l&#8217;importance du respect de la hiérarchie administrative au sein des ministères pour l’accomplissement des missions requises.</p>
<p>Dans les détails, le chef des FSI général Achraf Rifi a décidé du transfert du capitaine Raymond Khalifé de la gendarmerie du Batroun à la garde gouvernementale, et a ainsi nommé le commandant Michel Abou Antoun afin de le remplacer au Batroun. La demande de Rifi a été refusée par le commandement de l’unité de gendarmerie. Rifi signala à ce dernier qu’il n’a toujours pas eu recours à ses prérogatives lui permettant de sanctionner l’officier en question, et a exigé du commandant Chaccour de revenir sur certaines décisions portant également sur des transferts de certaines unités, considérées par Rifi comme illégales. Le conflit s’est aggravé notamment en raison du renforcement du service des renseignements des FSI que le commandant Chaccour ainsi que d’autres officiers prennent pour illégal, sans oublier l’appropriation du Courant du Futur des FSI que ressentent un certain nombre d’officiers qui refusent que leur institution soit aux mains d’un camp en particulier.<!--more--> Ce litige personnel au sein des FSI, au lieu d’être réglé pour ne pas porter atteinte à la situation politique, a été exacerbé par la décision de Rifi de mettre en demeure Chaccour, sans en informer son supérieur, le ministre de l’Intérieur Ziad Baroud, qui a réagi en boycottant et le ministère et les réunions gouvernementale, refusant de la sorte d’être la proie des litiges politiques.</p>
<p>Le général Rifi, a fini par revenir sur sa décision de sanctionner le général Chaccour, qui se doit d’exécuter les ordres de Rifi qu’il juge jusqu’à présent illégaux.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Grote Leugens deel 4: De kwestie van de nederzettingen]]></title>
<link>http://brabosh.com/2009/11/21/grote-leugens-deel-4-de-kwestie-van-de-nederzettingen/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 15:06:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>brabosh</dc:creator>
<guid>http://brabosh.com/2009/11/21/grote-leugens-deel-4-de-kwestie-van-de-nederzettingen/</guid>
<description><![CDATA[David Meir-Levi heeft een tekst geschreven die het geheugen herstelt van de feiten die de kern vorme]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><img class="alignright size-full wp-image-12947" title="David_MeirLevi" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/10/david_meirlevi.jpg" alt="David_MeirLevi" hspace="5" vspace="5" width="96" height="114" /><strong>David Meir-Levi</strong> heeft een tekst geschreven die het geheugen herstelt van de feiten die de kern vormen van het conflict in het Midden-Oosten. Deze feiten zijn van cruciaal belang, niet alleen om de geschiedenis te restaureren die door de politiek werd verduisterd, maar om een volk te helpen overleven dat leeft in de schaduw van haar eigen vernietiging. Iedereen die geïnteresseerd is in rechtvaardigheid moet deze tekst hebben gelezen.</p>
<p style="text-align:justify;">Door <strong>Brabosh</strong> werd deze omvangrijke tekst (toch voor een weblog) vertaald en in vijf delen gepubliceerd als:</p>
<ul>
<li> Grote Leugens <a href="http://brabosh.com/2009/10/16/grote-leugens-deel-1-het-vluchtelingenprobleem/">deel 1: Het vluchtelingenprobleem</a> (16 okt. 2009)</li>
<li> Grote Leugens <a href="http://brabosh.com/2009/11/01/grote-leugens-deel-2-de-creatie-van-het-vluchtelingenprobleem-in-acht-stappen/" target="_blank">deel 2: De creatie van het vluchtelingenprobleem in acht stappen</a> (1 nov. 2009)</li>
<li> Grote Leugens <a href="http://brabosh.com/2009/11/08/grote-leugens-deel-3-de-kwestie-van-de-bezetting/" target="_blank">deel 3: De kwestie van de bezetting</a> (8 nov. 2009)</li>
<li> Grote Leugens <a href="http://brabosh.com/2009/11/21/grote-leugens-deel-4-de-kwestie-van-de-nederzettingen/" target="_blank">deel 4: De kwestie van de nederzettingen</a> (21 nov. 2009)</li>
<li> Grote Leugens <a href="http://brabosh.com/2009/12/13/grote-leugens-deel-5-de-nederzettingen-en-het-vredesproces/" target="_blank">deel 5: De nederzettingen en het Vredesproces</a> (13 dec. 2009)</li>
</ul>
<h3>Grote Leugens deel 4: De kwestie van de nederzettingen</h3>
<h2>BIG LIES 4. The Settlements &#8211; Part 1</h2>
<p><strong>door David Meir-Levi</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Er zijn vijf soorten nederzettingen: A. Agrarische nederzettingen voor militaire doeleinden, meestal bemand door soldaten; B. Nederzettingen van Joden die terugkeerden naar gebieden die zij vóór 1948 in bezit hadden (Hebron, Gush Etzion, Joodse wijk van Oost-Jeruzalem); C. Uitbreidende voorsteden van Israëlische steden op of nabij de ‘Groene Lijn’; D. Nederzettingen los van de voorgaande drie soorten; E. Illegale wilde nederzettingen.</p>
<h3>A. Nederzettingen voor militaire doeleinden</h3>
<div id="attachment_14641" class="wp-caption alignright" style="width: 248px"><a href="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/allonmap.jpg" target="_blank"><img class="size-medium wp-image-14641" title="allonmap" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/allonmap.jpg?w=238" alt="" width="238" height="300" /></a><p class="wp-caption-text">Het Allon Plan 1968-1987</p></div>
<p style="text-align:justify;">Agrarische nederzettingen bemand door Israëlische soldaten, werden al snel werd ingesteld na de oorlog in gebieden waarvan het IDF (Israëlische Leger) oordeelde dat ze cruciale corridors voor de defensie waren, vooral langs de rivier de Jordaan, nabij de ‘<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Green_Line_%28Israel%29" target="_blank">Groene Lijn</a>’, in de Golanhoogte en in de omgeving van de Gazastrook. De term Groene Lijn wordt gebruikt om te verwijzen naar de grenzen tussen Israël en haar buurlanden (Egypte, Jordanië, Libanon en Syrië) die na de Wapenstilstand van 1949 ontstonden na het einde van de Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-1949.</p>
<p style="text-align:justify;">Omdat Egypte, Syrië en Jordanië ook na het einde van de oorlog decennialang oorlogvoerende staten bleven en omdat de PLO actief probeerde basissen voor terrorisme in de nieuw veroverde gebieden te ontwikkelen en omdat Israël eerder was binnengevallen in deze gebieden, werden deze nederzettingen in de eerste plaats bestemd om strategisch militaire defensieve doeleinden te dienen.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.mideastweb.org/alonplan.htm" target="_blank">Het Allon Plan</a>, ontwikkeld door generaal <strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Yigal_Allon" target="_blank">Yigal Allon</a></strong> kort na de Zesdaagse Oorlog van 1967, voorzag een aantal van deze militair-agrarische nederzettingen (in het Hebreeuws als ‘<em>nahal</em>’ genoemd) als bescherming van de strategische gebieden langsheen de rivier de Jordaan (het is belangrijk eraan te herinneren dat het Hasjemitische Koninkrijk van Jordanië <em>de jure</em> in staat van oorlog verkeerde met Israël tot 1994) en in delen van de Westelijke Jordaanoever waar de bewaking en de mogelijkheden voor een snelle militaire inzet, van essentieel belang werden geacht in het kader van de  beveiliging [van de staat en haar inwoners].</p>
<p style="text-align:justify;">In een aantal gevallen maakten Palestijnse boeren gebruik van het Israëlische rechtsysteem om klacht neer te leggen tegen het leger dat het onnodig terrein innam zonder de juiste militaire doeleinden en deed het Israëlische Hooggerechtshof van Justitie uitspraak in het voordeel van de eisers. De legerbasis Beth El (in de buurt van Ramallah) is het meest bekende geval en waarschijnlijk een van de weinige gevallen in de geschiedenis van de wereld waarin het rechtssysteem van het zegevierende land besluiten nam in het voordeel van de overwonnenen en in strijd met de veiligheidseisen van het leger. Het IDF werd gedwongen om haar basis tien kilometer verder naar het westen te verplaatsen om te voldoen aan aan de land aanspraken van de lokale Palestijnen.</p>
<h3>B. Nederzettingen van Joden die terugkeerden naar hun pre-1948 huizen</h3>
<p style="text-align:justify;">Het bouwen van nederzettingen door Israëlische burgers op de Westelijke Jordaanoever, begon kort na het einde van de Zesdaagse Oorlog toen een kleine groep orthodoxe Joden een aantal huishoudens opzetten in de voormalige Joodse sectie van Hebron, gevolgd door een grotere herkolonisering door Joden in de snel gereconstrueerde Joodse wijk van Oost-Jeruzalem.</p>
<div id="attachment_14649" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><a href="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/hebron_massacre_newspaper.jpg"><img class="size-medium wp-image-14649" title="Hebron_massacre_newspaper" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/hebron_massacre_newspaper.jpg?w=300" alt="" width="300" height="165" /></a><p class="wp-caption-text">Voorpagina van The Baltimore News krant over de massamoord door Arabieren van 1929 in Hebron</p></div>
<p style="text-align:justify;">Joden hadden Hebron bijna doorlopend bewoond sinds de dagen van Jozua &#8211; 3100 jaar geleden &#8211; en werden enkel verdreven tijdens de verschrikkelijke <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/hebron29.html" target="_blank">Arabische pogroms van 23 en 24 augustus 1929</a> toen 67 Joden, mannen vrouwen en kinderen, meedogenloos werden afgeslacht. Een andere bloedige gebeurtenis staat eveneens bekend als de Massacre van Hebron, toen op 25 februari 1994 &#8211; op de Joodse Poerimfeestdag &#8211; de Joods-orthodoxe extremistische kolonist <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Baruch_Goldstein" target="_blank">Baruch Goldstein</a> het vuur opende op biddende moslims in de Ibrahimi Moskee van Hebron <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cave_of_the_Patriarchs_massacre" target="_blank">waarbij 39 Palestijnen werden gedood</a> en 150 anderen werden gewond. Goldstein, die lid was van de <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jewish_Defense_League" target="_blank">Jewish Defense League</a> (JDL), een militante Joodse organisatie die in 1968 in New York opgericht was door de extremistische rabbijn <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Meir_Kahane" target="_blank">Meir Kahane</a>, werd ter plaatse doodgeslagen door Arabieren.</p>
<p style="text-align:justify;">De Joodse bewoning van Jeruzalem heeft een soortgelijke millennia-lange geschiedenis, tot de oorlog van 1948 en de massamoord op bijna de helft van de bevolking van de Joodse wijk deze Joodse aanwezigheid in bloed beëindigde. Later hervestigden Joden zich in de dorpen van het Kfar Etzion gebied (alias <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gush_Etzion" target="_blank">Gush Etzion</a>) ten zuidwesten van Bethlehem. Aangezien dit gebied uitgebreid door zionistische pioniers werd gekoloniseerd en ontwikkeld in het begin van de 20ste eeuw en bendes ongeregelde Arabieren de meeste Joden van deze dorpen hadden uitgemoord tijdens de oorlog van 1948 [de <a href="http://www.zionism-israel.com/Gush_Etzion_Massacre.htm" target="_blank">Massamoord van Kfar Etzion</a> van 13 mei 1948, precies één dag voor Israël de onafhankelijkheid zal uitroepen], wordt de terugkeer van de Israëli’s naar deze gebieden aangeduid als Type B nederzettingen.</p>
<h3>C. Uitbreidende voorsteden van Israëlische steden op of nabij de ‘Groene Lijn’</h3>
<p style="text-align:justify;">Onbezette gebieden rondom Jeruzalem en ten oosten van Kfar Saba en <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Netanya" target="_blank">Netanya</a> (nabij Tel Aviv) en ten noordoosten van <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Petah_Tikva" target="_blank">Petah Tikva</a>, werden gebruikt als locaties voor grote bouwprojecten die goedkope huisvesting realiseerden voor de groeiende bevolking van Jeruzalem en de gebieden rondom Tel Aviv. In de meeste gevallen werd de gronden van het voormalige Jordaanse ‘kroongebied’ in gebruik genomen omdat geen enkel individu aanspraken kon laten gelden van particulier eigendom. Ook omdat Jordanië dit &#8216;betwist gebied&#8217; op 24 april 1950 <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Occupation_of_the_West_Bank_and_East_Jerusalem_by_Jordan" target="_blank">illegaal had geannexeerd bij haar koninkrijk</a>, annexatie die enkel door Groot-Brittannië en Pakistan (toen nog een Britse kolonie) werd erkend maar afgekeurd werd door de meeste landen van de Arabische Liga.</p>
<div id="attachment_14666" class="wp-caption alignright" style="width: 245px"><img class="size-medium wp-image-14666" title="doodstraf" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/doodstraf.jpg?w=235" alt="" width="235" height="360" /><p class="wp-caption-text">Hebron, april 2009. Palestijnse Arabier wordt opgehangen als straf voor het verkopen van grond aan een Israëlische onderneming</p></div>
<p style="text-align:justify;">Jordanië zal pas op 31 juli 1988 afzien van haar aanspraken op de Westelijke Jordaanoever door het wegschenken van dit &#8216;betwist gebied&#8217; aan Yasser Arafat en zijn PLO (Palestijnse Bevrijding Organisatie). Bij het ontbreken van de bereidheid van Jordanië om na het einde van de Zesdaagse Oorlog vredesonderhandelingen aan te vatten met het soevereine Israël, begonnen de Israëli’s deze onbezette gebieden in beslag te nemen en te ontwikkelen, wat juridisch volkomen legaal en conform was met Israël’s soevereiniteit en die het gevolg waren van haar defensieve acties tegen een aanvallende mogendheid (Jordanië) dat <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/67_War.html" target="_blank">haar aanvalsoorlog</a> (in 1967) tegen een soevereine staat [Israël] had verloren.</p>
<p style="text-align:justify;">In die gevallen waarin Arabieren legaal gronden bezaten op de Westelijke Jordaanoever en die Israël wilde bezitten bestemd voor de uitbreiding van haar projecten, kocht Israël deze gronden op aan eerlijke marktprijzen. Gronden verkopen door Arabieren aan Israël was in de decennia na de Zesdaagse oorlog de gewoonste zaak van de wereld en bleek voor veel Arabieren een erg winstgevende handel. Zozeer zelfs dat toen de Palestijnse Autoriteit in 1994 werd opgericht, Arafat verklaarde dat de verkoop van grond aan de Joden voortaan een kapitaal vergrijp was en kondigde tegelijk <a href="http://www.missionandjustice.org/death-verdict-over-w-bank-land-sale/" target="_blank">de doodstraf</a> door ophanging af voor grondverkoop aan de Joden, met het onmiddellijke gevolg dat vele Palestijnse families die goed hadden geprofiteerd van deze grondverkoop, plotseling in acuut levensgevaar verkeerden en sommigen gedwongen werden de Westelijke Jordaanoever te ontvluchten.</p>
<p style="text-align:justify;">De snelle aangroei van de Joodse bevolking van Jeruzalem na de oorlog confronteerde de Israëlische regering met zowel het probleem als met de oplossing met een verstrekkende politieke valentie. Wijken in een nederzetting met een dichte Joodse bevolking, werden ontwikkeld om aan deze groei tegemoet te komen en die nederzettingen werden gebruikt om Jeruzalem te omringen, zodat het fenomeen tussen 1948 en 1967 van een ‘Jeruzalem corridor’ (toen Jeruzalem aan drie en een halve zijde werd omringd door vijandige Arabische steden en dorpen en haar bewoners enkel toegang hadden tot de andere Israëlische gebieden via een smalle weg) niet opnieuw zou worden gecreëerd in het kader van een toekomstig vredesakkoord met de Arabieren. De perifere gebieden (onder meer <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/French_Hill" target="_blank">French Hill</a>, <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Society_&#38;_Culture/geo/Ammohill.html" target="_blank">Ammunition Hill</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gilo" target="_blank">Gilo</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ma%27ale_Adumim" target="_blank">Ma&#8217;aleh Adumim</a> en <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Har_Homa" target="_blank">Har Homah</a>) werden omgezet in snel groeiende voorsteden die de stad een grotere omtrek gaven en onderdak boden aan de snel opkomende bevolking. Hiervan werd enkel <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gilo" target="_blank">Gilo</a> gebouwd op particulier bezit. Een Palestijns christelijk gezin in <a href="http://www.beitjala-city.org/" target="_blank">Beit Jalla</a> verkocht dit gebied op de heuveltop in 1974 aan de gemeente van Jeruzalem. [<strong>Gilo</strong> kwam op 17 november 2009 in het nieuws toen het gemeentebestuur van Jeruzalem haar fiat gaf voor de <a href="http://brabosh.com/2009/11/18/israel-bouwt-900-nieuwe-woningen-in-oost-jeruzalem/" target="_blank">bouw van 900 nieuwe woningen</a>.]</p>
<h3>D. Nederzettingen los van de voorgaande drie soorten</h3>
<div id="attachment_8927" class="wp-caption alignright" style="width: 325px"><img class="size-full wp-image-8927" title="maaleh" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/07/maaleh.jpg" alt="Arabieren besturen bulldozers en leggen een weg aan in de Joodse nederzetting Maaleh Adumim, nabij Jeruzalem (22 juni 2009)" width="315" height="275" /><p class="wp-caption-text">22 juni 2009. Arabieren besturen bulldozers en leggen een weg aan in de Joodse nederzetting Maaleh Adumim, nabij Jeruzalem op de Westelijke Jordaanoever</p></div>
<p style="text-align:justify;">Na verloop van tijd moedigden religieuze en rechtse politieke drukkingsgroepen de oprichting aan van nieuwe nederzettingen elders op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza. Onder de premiers Menachem Begin en Yitschak Rabin, rukten deze nederzettingen snel op. Vaak werden zij gesticht in de buurt van oude heilige Joodse plaatsen, zoals het <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph%27s_Tomb" target="_blank">Graf van Jozef</a> in de buurt van Nabloes (= het bijbelse <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Shechem" target="_blank">Sichem/Shechem</a>).</p>
<p style="text-align:justify;">Arabische woordvoerders beweren dat deze nederzettingen, waarvan een aantal gebouwd werden diep in de gebieden op de Westelijke Jordaanoever of in de Gazastrook, gestolen land was van Arabische boeren. Israël beweert dat de meeste grond die worden gebruikt voor ontwikkeling, onbezet waren en niemands eigendom, en dat aldus de kwalificatie als &#8216;<em>Kroongebied</em>’ Israël het volledige wettelijke recht verleende om op die gronden te bouwen en in ontwikkeling te brengen. In die gevallen waar de verwerving van particulier bezit noodzakelijk was voor de uitbreiding van de nederzettingen, beweert Israël dat het die gronden van haar juridische eigenaars heeft aangekocht tegen de reële marktwaarde.</p>
<p style="text-align:justify;">Er was veel discussie in de Israëlische regering en binnen de samenleving over de vraag of het toelaten van dit soort nederzettingen van Type D wel productief bijdroegen in de context van het doel van Israël om op lange termijn vrede met de Arabieren te bereiken. Uiteindelijk was de Israëlische regering van mening dat het creëren van de ‘<em>uvdot bashetah</em>’ [als een <em>fait accompli</em> in het gebied – met name nederzettingen die de facto bestonden, letterlijk in beton, compleet met gebouwen, bevolkt waren, agrarische en industriële activiteiten ontwikkelden en onderling verbonden waren door een efficiënte infrastructuur met de voor-1967 Israëlische gebieden] nuttig zou kunnen zijn als onderpand tijdens toekomstige onderhandelingen voor vrede met de Arabieren.</p>
<h3>E: Illegale wilde nederzettingen</h3>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-7459" title="outpost" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/05/outpost.jpg" alt="outpost" width="640" height="340" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#000000;">De Joodse illegale nederzetting Hilltop 18 (Mitzpe Avichai), werd op bevel van premier Netanjahoe in de nacht van 26 op 27 mei 2009 weer afgebroken</span></p>
<p style="text-align:justify;">Illegale ‘in het wilde’ opgezette nederzettingen werden opgericht door break-away kolonisten, vaak in strijd met de instructies van het IDF en/of de overheid, soms op particuliere Palestijnse gronden. Palestijnse klachten over dergelijke illegale landroof werden behandeld voor de Israëlische rechtbank met besluiten die niet zelden in het voordeel van de Palestijnen werden beslecht. Deze nederzettingen, of ze nu wel dan niet op illegale grond werden opgericht, worden door velen in Israël als illegaal beschouwd. Sommigen werden onder dwang weer afgebroken of plat gewalst door Israëlische legerbulldozers.</p>
<p style="text-align:justify;">Deze kwestie ligt zeer gevoelig in Israël, met voornamelijk orthodoxe Joden die eisen dat het aan alle Joden wordt toegestaan om zich overal in het Beloofde Land te vestigen (vooral dan  overal in de regio waar Abraham woonde: dwz, van Sichem / Nabloes naar Hebron op de Westelijke Jordaanoever). Anti-nederzettingen sentiment onder de Israëli&#8217;s (vooral de niet-religieuze) wordt voor een groot deel gestimuleerd door deze malafide wilde ‘<em>outposts</em>’ (zie afbeelding hierboven Hilltop 18/Mitzpe Avichai), en het is bijna uitsluitend te wijten aan dit soort nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, dat premier Sharon besloot deze te ontmantelen nog vooraleer de vredesonderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit moesten beginnen.</p>
<h3>De legaliteit van de nederzettingen</h3>
<p style="text-align:justify;">Woordvoerders van de organisaties die tegen de nederzettingen zijn gekant (zowel Arabische, Israëlische en anderen), hebben herhaaldelijk de nederzettingen gebrandmerkt als illegaal in overeenstemming met de <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/Human_Rights/geneva1.html" target="_blank">Vierde Conventie van Genève</a> (van 12 augustus 1949) en het internationale recht. Maar zelfs een oppervlakkig overzicht van de relevante elementen van het internationale recht, tonen aan dat deze interpretatie van het Verdrag van Genève een typisch voorbeeld is van Orwelliaanse ‘gespletenheid’. Het is integendeel precies het internationale recht, het Verdrag van Genève alsmede de relevante resoluties van de Verenigde Naties, die het bestaan en de oprichting van de nederzettingen als juridisch volkomen legaal bestempelen.</p>
<div id="attachment_14688" class="wp-caption alignright" style="width: 270px"><img class="size-full wp-image-14688" title="haniyeh" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/haniyeh.jpg" alt="" width="260" height="191" /><p class="wp-caption-text">Hamasleider Ismael Haniyeh (links naast Iraans president Ahmadinejad) werd samen met 415 terroristen in 1992 door Israël het land uitgezet </p></div>
<p style="text-align:justify;">Volgens de <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/Human_Rights/geneva1.html" target="_blank">Vierde Conventie van Genève</a> van 12 augustus 1949 is het verbod op het verbannen van overwonnen bevolkingsgroepen en het overbrengen van de bevolking vanuit het grondgebied van de overwinnaar naar de door haar veroverde gebieden, enkel van toepassing op grondgebied dat veroverd werd gedurende een offensieve oorlog. Deze secties van het verdrag werden geschreven om toekomstige acties &#8211; zoals bijvoorbeeld de aanvalsoorlog door de nazi&#8217;s op Oost-Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog &#8211; af te schrikken. Sinds Israël haar soevereiniteit over het grondgebied heeft verworven in een defensieve oorlog, is het zeer de vraag of deze verbodsbepalingen hier wel van toepassing zijn.</p>
<p style="text-align:justify;">Het feit dat de oorlogvoerende tegenstander (Jordanië) tot 1994 permanent in staat van oorlog verkeerde met het soevereine Israël, betekent dit dat de veroverde bevolking potentieel en expliciet vijandig stond tegenover de Joodse staat. Bovendien heeft Israël nooit geen enkele Arabier verbannen uit de door haar heroverde gebieden (behalve dan op 17 december 1992, toen Israël <a href="http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=214068" target="_blank">415 terroristen deporteerde</a> van Hamas (waaronder ook huidig Hamasleider <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ismail_Haniyeh" target="_blank">Ismail Haniyeh</a>) en Islamic Jihad van op de Westelijke Jordaanoever en Gaza naar het zuiden van Libanon in een poging om de terreuracties te stoppen).</p>
<p style="text-align:justify;">Integendeel, als gevolg van Israël&#8217;s beleid van &#8216;open bruggen&#8217; langsheen de Jordaanrivier (alhoewel Jordanië op dat ogenblik nog steeds op voet van oorlog stond met Israël), weken grote aantallen Arabieren uit naar Israël en kon de Arabische bevolking op de Westelijke Jordaanoever zich verdrievoudigen &#8211; van ongeveer 650.000 in 1967 tot meer dan 2.000.000 in 1994 &#8211; die gelijktijdig gepaard liep met een evenredige toename van Arabische nederzettingen (volgens sommige schattingen blijkt dat maar liefst 260 nieuwe Arabische dorpen werden gesticht of uitbreidingen van bestaande locaties hebben plaatsgevonden gedurende deze periode). Het is dus duidelijk dat het Israëlische nederzettingenbeleid niet alleen niets deed dat een inbreuk kon zijn op het wel en wee van de inheemse bevolking, maar integendeel juist door haar activiteiten daadwerkelijk een gunstige economische omgeving creëerde waardoor  honderdduizenden Arabieren konden integreren.</p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignright size-full wp-image-14693" title="book" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/book.jpg" alt="" width="190" height="274" />Met betrekking tot grondgebied dat veroverd werd in een defensieve actie, toont het <a href="http://avalon.law.yale.edu/20th_century/leagcov.asp" target="_blank">Handvest van de Volkerenbond</a> (van december 1924) duidelijk aan (tegelijk ook dezelfde wereldorganisatie die aan Groot-Brittannië het recht gaf om een Mandaat Regering in te stellen over Palestina en die verklaarde dat het Britse Mandaat Palestina het thuisland moest worden van het Joodse volk), dat de dispositie van dergelijk grondgebied deel zal uitmaken van een vredesovereenkomst tussen de strijdende partijen. Bij gebrek aan een dergelijke overeenkomst, zal de dispositie van deze gebieden in geschil blijven. Dergelijke gebieden worden algemeen aangeduid als ‘betwiste gebieden’ en niet als ‘bezette gebieden’. Hun voortdurende bezetting door de verdedigende partij is bijgevolg legaal.</p>
<p style="text-align:justify;">Omdat de oorlogen van 1948 en 1967 van defensieve aard waren, is de Israëlische bezetting van gebieden buiten de grenzen van het Verdeelplan van 1947 (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Partition_Plan_for_Palestine">VN-resolutie 181</a>) en de grenzen na de wapenstilstand van 1949, volledig legaal. Het <a href="http://www.un.org/en/documents/charter/index.shtml" target="_blank">Charter van de Verenigde Naties</a> (van 26 juni en van kracht op 24 oktober 1945) aanvaardt &#8211; en met geen enkele autoriteit die dat kan veranderen – aldus het <a href="http://avalon.law.yale.edu/20th_century/leagcov.asp" target="_blank">Handvest van de Volkerenbond</a>. Dus is het Handvest van de Volkerenbond nog steeds internationaal rechtsgeldig en biedt het een congruent en rationeel evenwicht aan de <a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/Human_Rights/geneva1.html" target="_blank">Vierde Conventie van Genève</a> (dat wil zeggen, het Charter beschrijft de rechten van een land dat grondgebied bezet in een defensieve actie en de Conventie beschrijft de beperkingen die op een natie worden gelegd die grondgebied bezet in een offensieve actie). Beide zijn internationaal rechtsgeldig.</p>
<p style="text-align:justify;">Het is ook wettelijk voor de verdedigende partij dat zij, bij het ontbreken van een vredesverdrag, de nodige maatregelen mag treffen om de veiligheid van haar onderdanen te handhaven. Zo zijn nahal-nederzettingen (om militaire redenen) juridisch conform volgens het internationale recht. Het internationale recht is ook duidelijk met betrekking tot populaties die werden verdreven uit hun voorouderlijke huizen, die door hun offensieve actie het recht hebben om zich opnieuw te vestigen in hun voormalige huizen, wanneer zij door een succesvolle defensieve actie het land heroverden waaruit ze werden verdreven. Dus de terugkeer van de Joden naar Hebron, Gush Etzion en de Joodse wijk (in Oost-Jeruzalem) is eveneens juridisch conform aan het internationale recht.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Security_Council_Resolution_242" target="_blank">Resolutie 242</a> van 22 november 1967 van de Verenigde Naties maakt duidelijk dat het doel van de resolutie is, de creatie van een rechtvaardige en duurzame vrede met garanties voor de territoriale onschendbaarheid, wederzijds erkende grenzen en politieke onafhankelijkheid van elke staat in het gebied. Volgens <strong>Eugene Rostow</strong>, één van de opstellers van <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Security_Council_Resolution_242" target="_blank">VN-Resolutie 242</a>, betekent de resolutie &#8211; in haar volle omvang &#8211; dat het Israëlische bestuur over de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook volkomen legaal handelt, tot op het ogenblik dat een rechtvaardige en duurzame vrede is bereikt. Dergelijk bestuur mag, bij het ontbreken van een vredesverdrag en in het gezicht van de aanhoudende vijandigheid van de Arabische staten en terroristische groeperingen, leegstaande segmenten verder ontwikkelen voor de huisvesting van een groeiende bevolking. Deze activiteit is niet hetzelfde als het verplaatsen van de bevolking naar het grondgebied voor hervestiging. Dus is ook het derde type van nederzettingen (Type C) bijgevolg eveneens legaal.</p>
<div id="attachment_14709" class="wp-caption alignright" style="width: 360px"><img class="size-full wp-image-14709" title="gushkatif" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/gushkatif.jpg" alt="" width="350" height="260" /><p class="wp-caption-text">Ontruiming van Joodse nederzetting Gush Katif in de Gazastrook, augustus 2005. De 8.000 Joodse kolonisten worden door het Israëlische leger verdreven</p></div>
<p style="text-align:justify;">De kwestie van de nederzettingen Type D ligt ingewikkelder. Niets in het Verdrag van Genève verbiedt de vrijwillige ontwikkeling van ‘betwiste gebieden’. Wat wel verboden is, is de gedwongen deportatie en georganiseerde verplaatsing van de originele bevolking als gevolg van de opgedrongen kolonisering door de veroverende bevolkingsgroep. Dus, in de mate dat de nederzettingen van het type D in functie zijn van Israëliërs die zich vrijwillig vestigen in de gebieden op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook zonder dat zij beslag leggen op Palestijnse grond en de Palestijnse bevolking niet verwijderd werd, zijn deze nederzettingen van het Type D legaal.</p>
<p style="text-align:justify;">Aangezien de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook juridisch gezien nooit onderdeel waren van een soevereine natie (ze maakten t/m 29 november 1947 deel uit van het Britse Mandaat Palestina en waren door de Verenigde Naties oorspronkelijk voorbestemd om er een Palestijns-Arabische staat op te richten; zij werden in de oorlog van 1948 veroverd en illegaal bezet door Jordanië en Egypte, een schril contrast en een uitdagende schending van het VN-verdelingsplan &#8211; <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Partition_Plan_for_Palestine">VN-resolutie 181</a> en <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_General_Assembly_Resolution_194" target="_blank">VN-resolutie 194</a> – alsmede het internationaal recht), is de Israëlische bezetting van deze gebieden na de oorlog van 1967 geen schending van de wettelijke aanspraken van eender welke natie .</p>
<p style="text-align:justify;">Echter, aangezien sommige Palestijnse grond in particuliere handen in beslag werd genomen met instemming van de overheid, kan worden aangevoerd dat hetzij door medeplichtigheid of naar het ontwerp van de Israëlische regering die deze nederzettingen sponsorde (waardoor deze actie van de overheid meer weg heeft van een plan dan van een vrijwillige kolonisatie), is het meer dan billijk om te stellen dat de nederzettingen van het Type D, hoewel juridisch geheel conform volgens de Vierde Conventie van Genève en de relevante VN resoluties, in een grijze morele zone vertoeven. ‘Wilde’ nederzettingen van het Type E zijn manifest onwettig. Ambtenaren van de Israëlische overheid verwijzen naar die outposts als ‘piraterij’ nederzettingen, het Israëlische leger heeft verscheidene van die nederzettingen ontmanteld en premier Sharon heeft een aantal andere soortgelijke nederzettingen hetzelfde lot toe bedacht. Hetzelfde beleid wordt overigens onder de huidige regering van premier Netanjahoe verder gezet.</p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#ff0000;">Lees het vervolg in het 5de en laatste deel van: <a href="http://brabosh.com/2009/12/13/grote-leugens-deel-5-de-nederzettingen-en-het-vredesproces/" target="_blank">Grote Leugens deel 5: De nederzettingen en het Vredesproces</a></span></p>
<p style="text-align:justify;">Bron: Free Republic.com: <a href="http://www.freerepublic.com/focus/news/1501222/posts" target="_blank">BIG LIES: Demolishing The Myths of the Propaganda War Against Israel</a> door <strong>David Meir-Levi</strong> met een voorwoord van <strong>David Horowitz</strong>; een publicatie van het Center for the Study of Popular Culture; Los Angeles, Californië (VS) 7 oktober 2005; website: <a href="http://www.studentsforacademicfreedom.org/" target="_blank">Students For Academic Freedom</a>; vrij bewerkt en vertaald door <strong>Brabosh</strong> op 21 november 2009</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[50% des adolescents palestiniens au Liban sont pratiquement illettrés]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/50-des-adolescents-palestiniens-au-liban-sont-pratiquement-illettres/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 01:31:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>dodzi</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/50-des-adolescents-palestiniens-au-liban-sont-pratiquement-illettres/</guid>
<description><![CDATA[L&#8217;Orient le Jour Le taux d&#8217;abandon de l&#8217;école parmi les jeunes réfugiés palestinie]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.lorientlejour.com" target="_blank">L&#8217;Orient le Jour</a></p>
<p><strong><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/fille-palestinienne-i-have-rights.jpeg"><img class="alignleft size-full wp-image-7119" title="Fille palestinienne - I have rights" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/fille-palestinienne-i-have-rights.jpeg" alt="" width="396" height="264" /></a>Le taux d&#8217;abandon de l&#8217;école parmi les jeunes réfugiés palestiniens au Liban est très élevé, avec 50% des adolescents de 17 ans qui ne bénéficient pas d&#8217;éducation scolaire, s&#8217;est alarmée vendredi l&#8217;ONU.</strong></p>
<p>Nous tirons la sonnette d&#8217;alarme sur le fait que le taux d&#8217;abandon est trop élevé parmi les enfants en âge d&#8217;être scolarisés&#8221;, a déclaré à Beyrouth Ray Virgilio Torres, chef du Fonds des Nations unies pour l&#8217;enfance (Unicef) au Liban. L&#8217;Unicef publiait vendredi un rapport sur le sujet à l&#8217;occasion du 20e anniversaire de la Convention internationale des droits de l&#8217;enfant. M. Torres a expliqué que près de 15% des enfants âgés de 7 à 17 ans résidant dans les douze camps de réfugiés du pays et dans des zones de regroupements de Palestiniens hors des camps avaient quitté l&#8217;école. Un tiers de ces enfants sont illettrés, selon le rapport. &#8220;Ce chiffre est vraiment inquiétant quand vous considérez que la moitié des enfants âgés de 17 ans et 40% de ceux âgés de 16 ans ont abandonné l&#8217;école&#8221;, a indiqué M. Torres. &#8220;C&#8217;est un âge sensible, et si vous ajoutez cela à d&#8217;autres risques auxquels ils sont exposés dans les camps, il y a des raisons de s&#8217;alarmer.&#8221; Le responsable de l&#8217;Unicef indique que la plupart des enfants abandonnent l&#8217;école en raison de la pauvreté, du manque de programmes scolaires appropriés et de perspectives quant à leur avenir. &#8220;Les jeunes disent pourquoi étudier quand, après, je ne peux pas travailler&#8221;, a dit M. Torres.<!--more--> La loi libanaise interdit aux réfugiés palestiniens d&#8217;exercer la plupart des métiers et de posséder des propriétés. M. Torres a indiqué qu&#8217;un autre facteur inquiétant était le taux de travail parmi les jeunes réfugiés palestiniens qui s&#8217;élève à 6,1%, des garçons pour la plupart. &#8220;Ce chiffre est trop élevé si vous le comparez à ceux des pays développés où le travail des enfants a pratiquement disparu.&#8221;</p>
<p>Entre 250 000 et 270 000 réfugiés palestiniens vivent au Liban. La majorité provient de familles arrivées en 1948 après la création de l&#8217;État d&#8217;Israël.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Forte chute du Liban au classement de la gestion des ressources naturelles]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/forte-chute-du-liban-au-classement-de-la-gestion-des-ressources-naturelles/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 01:00:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>dodzi</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/21/forte-chute-du-liban-au-classement-de-la-gestion-des-ressources-naturelles/</guid>
<description><![CDATA[(L&#8217;Orient le Jour) Le Liban est arrivé en 92e position sur 216 pays dans le classement établi ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>(L&#8217;Orient le Jour)</em></p>
<p><strong><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/classement-gestion-des-ressources-naturelles.jpeg"><img class="alignleft size-full wp-image-7115" title="Classement - Gestion des ressources naturelles" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/classement-gestion-des-ressources-naturelles.jpeg" alt="" width="371" height="321" /></a>Le Liban est arrivé en 92e position sur 216 pays dans le classement établi par les universités de Columbia et de Yale.</strong></p>
<p>Le Liban est arrivé en 92e position sur 216 pays dans le classement basé sur l&#8217;indicateur 2009 de gestion des ressources naturelles dans le monde, 23e sur 30 pays à revenu intermédiaire (UMIC) et 8e sur 17 pays de la région Moyen-Orient-Afrique du Nord (MENA).</p>
<p>Conjointement effectué par les universités de Columbia et Yale aux États-Unis, et repris par le bulletin économique hebdomadaire de la Byblos Bank, Lebanon This Week, le classement s&#8217;est servi de l&#8217;indicateur de gestion des ressources naturelles dans le monde comme critère d&#8217;évaluation, mesurant ainsi les politiques économiques d&#8217;un pays axées sur la promotion d&#8217;une gestion durable de ses ressources naturelles.</p>
<p>Le but de cette démarche est de refléter le degré d&#8217;investissement d&#8217;un gouvernement afin d&#8217;augmenter la croissance économique, de réduire la pauvreté et d&#8217;améliorer la gestion des ressources naturelles. L&#8217;indicateur se base de ce fait sur quatre sous-indicateurs couvrant la protection écorégionale, l&#8217;accès à une eau plus propre, l&#8217;accès à une meilleure hygiène en plus de la mortalité infantile. Chaque catégorie est notée sur une échelle allant de zéro à 100 ; l&#8217;indicateur global ne représentant que la simple somme de ces quatre sous-indicateurs.</p>
<p>Le Liban a ainsi obtenu une note globale de 75,4 points qui est inférieure à la moyenne du classement mondial et des pays à revenu intermédiaire qui sont de 75,7 et 85,1 points respectivement.<!--more--> La notation du Liban est toutefois supérieure à la moyenne du classement régional et à celle des pays arabes, qui s&#8217;élèvent à 74,2 et 72,1 points respectivement. Notons que Le Liban était en 57e position au classement mondial de 2008 contre la 92e cette année, ce qui représente un glissement important de 35 échelons sur un an (moins 14,1 %).</p>
<p>À l&#8217;échelle mondiale, le Liban a devancé la Mongolie, la Polynésie française et le Zimbabwe, mais est arrivé derrière le Nicaragua, le Malawi et la Yougoslavie. Au classement des pays à revenu intermédiaire, le Liban a fourni une meilleure performance que la Turquie et l&#8217;Uruguay, mais a été devancé par la Grenade et la Roumanie.</p>
<p>En se basant sur les quatre sous-indicateurs précités, il apparaît que le Liban a partagé la meilleure note avec le Canada, la France, la Suisse ou encore le Japon pour l&#8217;accès à l&#8217;eau propre, devançant ainsi les États-Unis. Au niveau du classement selon le sous-indicateur de mortalité infantile, le Liban est en meilleure position que le Sri Lanka ou les Philippines, mais derrière le Vietnam et la Thaïlande. Il a également obtenu une meilleure note que l&#8217;Afghanistan ou la Bosnie-Herzégovine concernant la protection écorégionale, mais sa performance a été surpassée par celle de l&#8217;Irlande, la Mauritanie et la Somalie.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nasrallah réélu à la tête du Hezbollah, un nouveau "manifeste" adopté]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/20/nasrallah-reelu-a-la-tete-du-hezbollah-un-nouveau-manifeste-adopte/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 14:01:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/20/nasrallah-reelu-a-la-tete-du-hezbollah-un-nouveau-manifeste-adopte/</guid>
<description><![CDATA[AFP Le chef du Hezbollah libanais Hassan Nasrallah a été réélu secrétaire général du mouvement chiit]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5hcfi4SOZD3ILH50ToeVUrmUt42rg" target="_blank">AFP</a></p>
<p><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/12/hezbollah-drapeau.png"><img class="alignleft size-medium wp-image-2503" title="hezbollah-drapeau" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/12/hezbollah-drapeau.png?w=300" alt="" width="216" height="143" /></a>Le chef du Hezbollah libanais Hassan Nasrallah a été réélu secrétaire général du mouvement chiite soutenu par l&#8217;Iran, à l&#8217;issue d&#8217;un congrès annuel qui a adopté un nouveau &#8220;document&#8221; politique, le deuxième depuis la fondation du parti en 1985.</p>
<p>Le chef du Hezbollah, qui en est à la tête depuis 1992, tiendra une conférence de presse dans les prochains jours pour expliquer la teneur du document, a indiqué un communiqué du parti.</p>
<p>&#8220;Le Hezbollah a également adopté des modifications qui s&#8217;accordent avec la nature du changement au sein (du parti) et de son parcours au cours des dernières années&#8221;, lit-on dans le communiqué, sans plus de précisions.</p>
<p>Le parti a précisé qu&#8217;il &#8220;avait clôturé son congrès annuel qui durait depuis des mois&#8221;.</p>
<p>S&#8217;il est coutumier des longs discours, Hassan Nasrallah, 49 ans, tient rarement des conférences de presse.</p>
<p>En 1985, la fondation officielle du Hezbollah et de son aile armée, &#8220;la Résistance islamique&#8221; fut annoncée dans une &#8220;Lettre ouverte aux opprimés du Liban et du monde entier&#8221;.</p>
<p>Cette &#8220;lettre ouverte&#8221;, considérée comme le document stratégique du Hezbollah, prônait la création d&#8217;un État islamique au Liban.</p>
<p>Mais au fil des ans, et à mesure que le parti s&#8217;imposait comme une force politique incontournable, ses dirigeants ont modéré leur rhétorique islamique, indiquant que <!--more-->ce scénario n&#8217;est possible qu&#8217;à travers la volonté populaire.</p>
<p>Le Hezbollah reste toutefois attaché au principe du &#8220;Wilayat al-Faqih&#8221;, c&#8217;est-à-dire le système clérical appliqué en Iran.</p>
<p>Sa naissance remonte toutefois à 1982, lorsque à l&#8217;initiative des Pasdaran, les Gardiens de la Révolution iraniens, un noyau de militants prennent les armes dans la foulée de l&#8217;invasion israélienne du Liban.</p>
<p>Soutenu par Téhéran et Damas, le Hezbollah, qui a combattu les troupes israéliennes jusqu&#8217;à leur retrait du sud du Liban en 2000 après 22 ans d&#8217;occupation, refuse de désarmer, affirmant vouloir imposer &#8220;un équilibre des forces&#8221; avec Israël.</p>
<p>Son arsenal, évalué à des dizaines de milliers de roquettes par Israël, est la pomme de discorde entre la majorité parlementaire soutenue par l&#8217;Occident et la minorité dont il fait partie.</p>
<p>Les Etats-Unis le classent parmi les organisations terroristes.</p>
<p>Représenté au Parlement depuis 1992, il a deux ministre au sein du gouvernement actuel d&#8217;union nationale.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La crise au sein des FSI s'achève par un compromis, alors que le gouvernement s'efforce de finaliser "le miracle du consensus"!]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/20/la-crise-au-sein-des-fsi-sacheve-par-un-compromis-alors-que-le-gouvernement-sefforce-de-finaliser-le-miracle-du-consensus/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 13:48:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/20/la-crise-au-sein-des-fsi-sacheve-par-un-compromis-alors-que-le-gouvernement-sefforce-de-finaliser-le-miracle-du-consensus/</guid>
<description><![CDATA[El Nashra Le Liban, une patrie où le terme &#8220;crise&#8221; semble souvent à l&#8217;ordre du jou]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.elnashra.com/news-2-369671.html" target="_blank">El Nashra</a></p>
<p><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/01/ziadbaroud.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-3186" title="Ziad Baroud - Ministre de l'Intérieur" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/01/ziadbaroud.jpg" alt="" width="165" height="190" /></a><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/achraf-rifi.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-7101" title="Achraf Rifi" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/achraf-rifi.jpg" alt="" width="134" height="190" /></a>Le Liban, une patrie où le terme &#8220;crise&#8221; semble souvent à l&#8217;ordre du jour. Ce &#8220;calme suspect&#8221; et &#8220;sans précédent&#8221; devait sans aucun doute laisser la place à une &#8220;scène de crises&#8221;.<br />
C&#8217;est le Liban. Pays des merveilles et de l&#8217;excentrisme, pays des crises successives, une crise s&#8217;avérait nécessaire pour mettre un terme à cette routine si insolite.</p>
<p>Depuis le début de cette semaine, les Libanais guettent la prochaine polémique. Ils seraient las de voir leurs ministres parlant de &#8220;sérieux&#8221;, &#8220;d&#8217;entente&#8221; et de &#8220;paix&#8221;. Las aussi d&#8217;écouter ces discours mielleux. Ils ne sont d&#8217;ailleurs pas habitués à témoigner des solutions définitives à leurs crises.<br />
En effet, alors que &#8220;nos chers ministres se réunissaient pour le cinquième jour de suite pour élaborer la déclaration ministérielle déjà accomplie, avec quelques réserves&#8221;, la &#8220;crise pointait l&#8217;horizon&#8221;, prenant sa source dans la direction des Forces de Sécurité Intérieure.</p>
<p>La polémique a débuté hier au crépuscule du soir par une promesse non tenue. Cette dernière consistait en ce que le général de division Achraf Rifi, directeur général des Forces de Sécurité Intérieure (FSI), reporte la sanction conduite à l&#8217;encontre du chef des gendarmes Antoine Chaccour, ce dernier ayant <!--more-->refusé de signer une notification concernant des permutations d&#8217;officiers. Rifi a également accentué la présence de patrouilles véhiculées, depuis hier soir, autour de la direction générale des FSI, pour interdire à Chaccour l&#8217;accès à son bureau ce matin.</p>
<p>Plus tard hier soir, une communication téléphonique a réuni le général Michel Aoun, député chef du groupe parlementaire &#8220;Changement et Réformes&#8221;, et le général de division Rifi. Le premier aurait informé que Chaccour serait prêt à signer les permutations des officiers en contrepartie de retrait des sanctions conduites par Rifi à son encontre. Par ailleurs, Chaccour s&#8217;est rendu dans son bureau pour exécuter l&#8217;accord établi sur ce plan.</p>
<p>Un point demeure évident: la crise n&#8217;a guère pris fin, elle est tout simplement ajournée, attendant que le cabinet obtienne la confiance de l&#8217;Assemblée nationale.</p>
<p>Pourtant, le ministre de l&#8217;Intérieur Ziyad Baroud est &#8220;fort mécontent&#8221;&#8230; Oui&#8230; &#8220;Fortement indigné&#8221; de ce qui se produit au sein des FSI, ce qui menace les sacrifices de ses officiers et de ses membres, ainsi que leurs accomplissements de qualité.</p>
<p>Sur le plan politique, un nouveau &#8220;progrès remarquable&#8221; a percé le silence. Le Hezbollah en est le héros, puisqu&#8217;à l&#8217;issue de son congrès général, tenu depuis plusieurs semaines, mais loin des médias, il a établi une nouvelle charte politique, remplaçant celle que le parti avait décrétée en 1985. Le secrétaire général du Hezbollah, Sayyed Hassan Nasrallah, &#8220;exposera&#8221; cette charte au cours d&#8217;une conférence de presse qu&#8217;il tiendra dans les prochains jours. D&#8217;ailleurs, Sayyed Nasrallah a été réélu secrétaire général du parti. Cheikh Naïm Kassem demeurera vice secrétaire général, Sayyed Ibrahim Amine Sayyed a été nommé chef du bureau politique, Sayyed Hachem Safieddine chef du conseil exécutif. Quant au député Mohammad Raad, il restera le chef du groupe parlementaire &#8220;Fidélité à la Résistance&#8221;.</p>
<p>Ainsi, l&#8217;attente domine la situation actuelle. Attente de la conférence de presse de Sayyed Hassan Nasrallah. Attente de la proclamation de la charte politique du Hezbollah, considérée comme étant une &#8220;évolution importante&#8221; dans la mission organisationnelle et politique de ce parti&#8230; Attente d&#8217;une finalisation de la déclaration ministérielle. Encore plus, attente de nouvelles crises qui marqueront le milieu libanais directement après que le gouvernement obtiendra la confiance.</p>
<p>Une attente, rien que des attentes que l&#8217;avenir saura confirmer ou infirmer!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De vergeten onderdrukking van de Joden onder de islam en in het Land van Israël [2]]]></title>
<link>http://brabosh.com/2009/11/20/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-2/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 06:00:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>brabosh</dc:creator>
<guid>http://brabosh.com/2009/11/20/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-2/</guid>
<description><![CDATA[typische dhimmi houding In deel 1 van dit artikel hebben we laten zien 1) de staat van onderdrukking]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_2369" class="wp-caption alignright" style="width: 240px"><img class="size-full wp-image-2369" title="dhimmi2" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/03/dhimmi2.jpg" alt="typische dhimmi houding" width="230" height="175" /><p class="wp-caption-text">typische dhimmi houding</p></div>
<p style="text-align:justify;">In <a href="http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/" target="_blank">deel 1</a> van dit artikel hebben we laten zien 1) de staat van onderdrukking, vernedering en economische uitbuiting &#8211; de dhimmitude &#8211; van Joden en christenen in de traditionele Arabische-islamitische samenleving, 2) dat de status van de Joden onder de Arabische Islam slechter was dan elders (volgens Maïmonides) en 3) de lagere status van de Joden zelfs ten aanzien van de christelijke dhimmi&#8217;s in de Arabisch-islamitische samenleving in het algemeen en in Jeruzalem in het bijzonder.</p>
<p style="text-align:justify;">Deze geschiedenis is belangrijk omdat geschiedenis nooit verdwijnt. Wanneer er een leegte ontstaat in de algemene kennis van de geschiedenis in een situatie van nationaal conflict, zouden de vijanden die leegte kunnen opvullen met een valse geschiedenis en uitvinden wat het beste hun doelen en belangen dient. Daarom is het gevaarlijk de geschiedenis te vergeten.</p>
<p style="text-align:justify;">In diezelfde geest onderscheidt zich hier het anti-Israël discours van de professoren Walt en Mearsheimer, dat instemmend geciteerd wordt door de vooraanstaande Britse journalist, Max Hastings: &#8220;&#8230; terwijl er geen twijfel over bestaat dat de Joden in Europa slachtoffers waren, werden zij in het Midden-Oosten vaak als daders voorgesteld, niet als slachtoffers dus, en hun belangrijkste slachtoffers waren en zijn nog steeds de Palestijnen.&#8221; [John J. Mearsheimer en Stephen M. Walt, <a href="http://www.depers.nl/buitenland/121821/Column-De-Israel-Lobby.html" target="_blank">De Israël Lobby</a> - Uitgeverij Atlas, 2007: 'Niet wetenschappelijk, smakeloos, antisemitisch...']</p>
<p style="text-align:justify;">Deze auteurs moraliseren. Zij ontwikkelen de thema&#8217;s van schuld en onschuld. Toch is het moeilijk om er zeker van welke die historische periode is die Walt en Mearsheimer bedoelen. Is het de gehele geschiedenis of het heden of een deel van het verleden? De onbepaalde tijd, de insinuatie en het suggestieve in plaats van het specifieke of het expliciete, zijn kenmerken van hun proza. In een andere passage blijkt echter dat ze de Palestijnse Arabieren onschuldig bevinden toen Israël een staat werd.</p>
<p style="text-align:justify;">Een derde morele rechtvaardiging [voor Israël] is de geschiedenis van het Joodse lijden in het christelijke Westen, in het bijzonder &#8230; de Holocaust&#8230; de Joden hebben sterk geleden onder de afschuwelijke erfenis van het antisemitisme&#8230; en Israël’s creatie was een passend antwoord op een lange staat van misdaden. Maar in de rand van de oprichting van Israël werden bijkomende misdaden begaan tegen een grotendeels onschuldige derde partij: de Palestijnen.</p>
<p style="text-align:justify;">Walt en Mearsheimer geven ontwapenend toe dat &#8216;het christelijke Westen&#8217; de Joden heeft doen lijden. Maar ze pleiten impliciet het Arabisch-islamitische Oosten in het algemeen &#8211; en de Palestijnse Arabieren expliciet – vrij dat zij de Joden door de geschiedenis heen schade hebben berokkend, misschien insinuerend dat de Joden zelfs niet aanwezig waren in dat deel van de wereld tot aan de 20ste eeuw. Maar we hebben in het <a href="http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/" target="_blank">eerste deel</a> aangetoond dat de traditionele Arabische-islamitische samenleving de Joden in Israël en elders hebben onderdrukt, uitgebuit en vernederd. Is het daarom dat de auteurs zich rechtvaardigen zeggend dat de Palestijnse Arabieren &#8216;grotendeels onschuldig&#8217; zijn ten aanzien van de Joden nadat zij de moderne wereld betraden in het midden van de 19de eeuw?</p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignright size-full wp-image-14616" title="jewsarabs" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/jewsarabs.gif" alt="" width="250" height="341" />Vanaf deze tijd &#8211; de late de Ottomaanse periode &#8211; trad er een verbetering op in de status van de dhimmi, grotendeels dankzij de interventie van de Europese mogendheden. Dit was zelfs meer het geval in Jeruzalem dan op vele andere plaatsen in het Rijk. Toch bestond tijdens de Eerste Wereldoorlog de reële vrees dat de Joden in Israël dezelfde lijdensweg stond te wachten zoals de Armeniërs. In dit verband bracht de Balfour-verklaring en de internationale erkenning van haar principes weer hoop. Echter, Groot-Brittannië &#8211; dat de Joden tijdens het einde van de Ottomaanse periode in het land had beschermd – pleegde verraad aan haar Mandaat dat de Joden een Joods Nationaal Tehuis beloofde en moedigde de Arabische pogroms op de Joden soms nog wat aan. Dat begon in 1920 in Jeruzalem en werd gevolgd door een reeks van Arabische pogroms in 1921, 1929, 1936-39. Het bloedbad en ‘etnische zuivering’ van de oude gemeenschap in Hebron (68 Joden werden gedood en honderden uitgedreven in augustus 1929) wordt nog steeds met bijzondere bitterheid herdacht door de Joden in Israël en in het buitenland. Deze pogroms vonden plaats jaren vooraleer er een staat Israël was.</p>
<p style="text-align:justify;">Het was dan ook geen verrassing dat de Palestijnse Arabische vertegenwoordigers in 1939, dus nog lang vóór de onafhankelijkheid van Israël, van de Britten eisten dat zij een einde maakten aan de Joodse immigratie. Dit gebeurde aan de vooravond van de Holocaust toen nog maar weinig landen bereid bleken om zelfs maar een symbolisch aantal Joodse vluchtelingen in hun landen toe te laten. De Britten hebben aan deze eis fundamenteel voldaan in het Witboek van voor Palestina van 1939, waardoor zelfs de poort van het internationaal toegewezen Joods Nationaal Tehuis voor de Joodse vervolgden werd gesloten, behoudens dan een symbolisch handvol Joodse immigranten. Vervolgens hebben de Arabische nationalisten, en in het bijzonder dan Haj Amin el-Husseini &#8211; de Grootmoeftie van Jeruzalem en de belangrijkste Palestijnse Arabische leider &#8211; meer dan rechtstreeks meegewerkt aan de Holocaust. Husseini had er effectief de hand in dat de vrijlating van duizenden Joodse kinderen en andere Joden in het nazi-fascistische gebieden werd voorkomen en dat de Joden in plaats van naar Polen werden gedeporteerd, waar ze in zijn woorden ‘onder actief toezicht’ zouden staan, zijn eufemisme voor de vernietigingskampen.</p>
<p style="text-align:justify;">Het is duidelijk dat wanneer de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties pleitte voor een &#8216;twee-staten-oplossing’, met name het Verdeelpan van 29 november 1947, dat de Palestijnse Arabieren nauwelijks nog onschuldig kunnen worden genoemd met betrekking tot de Joden. Noch bleken zij achteraf onschuldig. De Arabieren hebben onder leiding van Husseini, de Joden in het hele land aangevallen en vermoord als reactie op de VN-aanbeveling. Hoewel er sinds 1948 veel wordt gepraat over de Arabische vluchtelingen, is dat maar zelden het geval voor de Joodse vluchtelingen in die oorlog. De eerste vluchtelingen in de oorlog die niet konden terugkeren naar hun huizen, waren de Joden die gevlucht waren uit het Shim&#8217;on haTsadiq kwartier (in wat nu ‘Oost-Jeruzalem’ heet) op het einde van december 1947. Inderdaad konden duizenden Joden in het hele land niet terug naar huis na de oorlog.</p>
<p style="text-align:justify;">Daarnaast verboden Jordanië en Egypte de Joden om te wonen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook. In alle duidelijkheid: het bleek dat er uiteindelijk minder Arabische vluchtelingen waren dan Joodse vluchtelingen. Er waren aanzienlijk meer Joodse vluchtelingen afkomstig uit de Arabische landen dan Arabische vluchtelingen afkomstig uit Israël. Van het bijna een miljoen Joden in 1948 blijven er vandaag nauwelijks meer dan een paar duizend Joden over in de Arabische landen. De Arabische Liga hebben volgens hun plan hun Joodse bevolking uitgedreven nog voordat het VN-Verdeelplan was opgesteld. Zoveel valt er te zeggen over de zogenaamde Arabische of Palestijns-Arabische onschuld voor of na 1948.</p>
<div id="attachment_14615" class="wp-caption alignright" style="width: 255px"><img class="size-full wp-image-14615" title="tunneltempel" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/tunneltempel.jpg" alt="" width="245" height="334" /><p class="wp-caption-text">Bestaande tunnel onder de Tempelberg uit de antieke periode</p></div>
<p style="text-align:justify;">We slaan even de Arabische provocaties, oorlogen en terreur aanslagen uit de jaren 1950 tot de jaren 1980 over en komen we tot wat velen zagen als een nieuw begin van de Arabisch-Israëlische betrekkingen, met name de Oslo-akkoorden van 1993. In tegenstelling tot de hoge verwachtingen, werd de ondertekening van de akkoorden gevolgd door meer terrorisme, zelfmoordaanslagen, schietpartijen vanuit voorbijrijdende wagens enz., een golf van geweld die inging nog vóór <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Baruch_Goldstein" target="_blank">Baruch Goldstein</a> in februari 1994 29 Arabieren doodde in Hebron. Zij gaven de controle over de Arabische steden op de Westelijke Jordaanoever aan de Palestijnse Autoriteit eind 1995 &#8211; begin 1996, wat leidde tot een ongekende slachting onder de burgers in Israël. Nadat Netanjahoe minister-president werd, heeft Arafat gelogen over de Israëlische activiteiten naast de Tempelberg (september 1996), <a href="http://www.templemount.org/tunnel.html" target="_blank">door valselijk te beweren </a>dat de Israëliërs een tunnel groeven onder de berg, waardoor een vierdaagse mini-oorlog begon met links en rechts weer aantallen doden aan beide zijden.</p>
<p style="text-align:justify;">Ehud Barak werd premier na Netanyahu en boodt de Palestijns-Arabische zijde ongekende toegevingen aan. Nadat hij het aanbod verwierp, begon Arafat een nieuwe golf van terrorisme die nog steeds voortduurt die begon, nog vooraleer Ariel Sharon de Tempelberg bezocht, alsof al wat Sharon ooit heeft gedaan alles zou kunnen rechtvaardigen van massamoorden, bomaanslagen of de indoctrinatie van de Palestijnse Autoriteit bevolking en dan vooral de kinderen, een cultuur aanbidden van doden en gedood worden, doordrenkt van een dierlijke haat jegens de Joden die op zich al een schending is van het internationaal recht. Inderdaad is het opzettelijk gebruik van kinderen in de strijd een oorlogsmisdaad. Symbolisch voor de situatie is de toename van het afschieten van dodelijke raketten op willekeurige burgerdoelwitten in Israëlische steden en de boerengemeenschappen sinds de eenzijdige Israëlische terugtrekking uit Gaza in 2005 en nog vóór de gedeeltelijke blokkade van kracht werd nadat Hamas in 2007 de Gazastrook had overgenomen.</p>
<p style="text-align:justify;">Toch houden velen vandaag &#8211; zoals Walt, Mearsheimer en ook Max Hastings – nog steeds vast aan de Arabische en de Palestijns-Arabische onschuld. Toch was de bewering van Arabische onschuld, prominent in de jaren 1940 en 1950, hoewel de Palestijnse Arabieren niet dezelfden waren als de ‘Palestijnen’ van vandaag, toen zij als volk apart leefden van de andere Arabieren. In die dagen werd expliciet geargumenteerd dat de Arabische-islamitische behandeling van de Joden in het algemeen goedaardig was, waardoor de vermeende wandaden van Israël in 1948 des te weerzinwekkender werden. Dat argument werd voor het eerst al lang geleden gebruikt. Het diende om het politieke beleid ten aanzien van Israël en de Arabieren aan te sporen. Het werd altijd als een instrument gebruikt, noch feitelijk, wetenschappelijk of historisch. Het drijft op de algemene publiek onwetendheid van de echte geschiedenis, met name op de onwetendheid onder Joden en zionisten.</p>
<p style="text-align:justify;">Uit het in het <a href="http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/" target="_blank">eerste deel</a> gepresenteerde bewijsmateriaal blijkt dat door de geschiedenis heen, deze bewering niet alleen vals is geweest maar zelfs het tegendeel van de waarheid is. Dit vals begrip van de geschiedenis van de betrekkingen tussen Joden en Arabieren in Israël door de eeuwen heen, is wijd verbreid in de academische wereld, in regeringskringen en in de media. De enige manier om leugens te weerleggen is door kennis van de geschiedenis te nemen, vanaf de instelling van de dhimma, van de Joodse geschiedenis, van de Arabische en islamitische geschiedenis, in het bijzonder de geschiedenis van de Joden in het Land van Israël, in alle perioden vanaf de oudheid tot de Middeleeuwen tot aan het begin van de moderne tijd en de laatste tijd, tot aan de laatste Qassam-raket die landde op de stad Sderot. Onwetendheid van die geschiedenis kan beschouwd worden als een belemmering voor de vrede tussen Israël en de Arabieren.</p>
<p>Terug naar <a href="http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/" target="_blank">deel 1: De vergeten onderdrukking van de Joden onder de islam en in het Land van Israël</a>.</p>
<p style="text-align:justify;">Bronnen: Middle East &#38; Terrorism Blog: The forgotten oppression of Jews under Islam and in The Land of Israel <a href="http://israelagainstterror.blogspot.com/2009/08/forgotten-oppression-of-jews-under_14.html" target="_blank">deel 1</a> en <a href="http://israelagainstterror.blogspot.com/2009/08/forgotten-oppression-of-jews-under.html" target="_blank">deel 2</a> door <strong>Elliott A. Green</strong> van 14 augustus 2009; deel 2 vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 20 november 2009; Elliott A. Green is een onderzoeker, auteur en vertaler die in Jeruzalem woont. Zijn schrijfsels werden gepubliceerd in <em>Midstream</em> [New York], <em>Nativ</em> en in <em>The Jerusalem Post</em> [Israel] alsmede in andere publicaties. Hij was mede uitgever van <em>Crossroads</em>, een kwartaalblad over sociale wetenschappen dat nog steeds wordt uitgegeven in Jeruzalem.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Don d’organes : la pénurie aiguë reste de mise au Liban]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/19/don-d%e2%80%99organes-la-penurie-aigue-reste-de-mise-au-liban/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 13:31:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/19/don-d%e2%80%99organes-la-penurie-aigue-reste-de-mise-au-liban/</guid>
<description><![CDATA[(L&#8217;Orient le Jour &#8211; Nada Merhi) Greffe Avec deux donneurs par an pour un million d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>(L&#8217;Orient le Jour &#8211; Nada Merhi)</em></p>
<p><strong><img class="alignleft" src="http://www.lorientlejour.com/images/news/medium/53052422133.jpeg" alt="" width="308" height="206" />Greffe</strong><br />
<strong>Avec deux donneurs par an pour un million d&#8217;habitants, le Liban a encore un long chemin à parcourir en matière de don d&#8217;organes. La raison principale de cette pénurie demeure essentiellement la réticence des hôpitaux à appliquer les décrets ministériels publiés en ce sens et le manque de sensibilisation à cette action noble.</strong></p>
<p>Abnégation, solidarité sociale et l&#8217;espoir de renouer avec la vie&#8230; Le don d&#8217;organes est presque inexistant au Liban où l&#8217;on compte moins de deux donneurs par an pour un million d&#8217;habitants. Une réalité d&#8217;autant plus amère lorsqu&#8217;on constate une amélioration de ces proportions dans plusieurs pays de la région où, il y a quelques années, la situation était identique à celle observée actuellement au Liban.</p>
<p>En Arabie saoudite et au Koweït, à titre d&#8217;exemple, le nombre des donneurs s&#8217;élève à 15 par an pour un million d&#8217;habitants. La raison de ce progrès réside pour l&#8217;essentiel dans une volonté politique, qui a poussé le gouvernement de ces pays à amender les lois en ce sens, au moment où au Liban les décrets ministériels qui « obligent » les hôpitaux à<!--more--> collaborer dans ce cadre avec le Comité national pour le don et la greffe des organes et des tissus (NOOTDT), en déclarant les cas potentiels de donneurs, tardent à être appliqués.</p>
<p>« Nous n&#8217;avons que des donneurs vivants, qui malheureusement ne peuvent pas satisfaire tous les besoins du pays, déplore Antoine Stephan, vice-président du NOOTDT. Si on devait compter uniquement sur eux, un grand nombre de patients qui attendent un cœur, un foie ou un pancréas n&#8217;oseront même pas espérer voir un jour le bout du tunnel. Ce sont donc des organes de personnes déclarées mortes dont nous avons besoin. »</p>
<p>« En 2005, le ministère de la Santé a publié un décret obligeant tous les hôpitaux à déclarer ces cas, poursuit le Dr Stephan. Malheureusement, aucun ne nous a été signalé, sachant que cette même année les statistiques font état de 800 décès rien que dans des accidents de la route. Si ces cas avaient été déclarés et que nous avions pu obtenir les organes d&#8217;un pour cent d&#8217;entre eux, le résultat aurait été nettement meilleur que celui observé en ce moment. Pour cette raison, le ministre de la Santé a publié un deuxième décret rendant la déclaration des personnes décédées obligatoire. » Encore faut-il qu&#8217;il soit appliqué.</p>
<p>Pour encourager les hôpitaux à le faire, « leur collaboration à l&#8217;amélioration du don d&#8217;organes sera une condition pour leur accréditation, précise le Dr Stephan. Par ailleurs, le ministère de la Santé a appelé les établissements hospitaliers qui désirent participer à cette campagne à former un comité qui sera responsable de confirmer ces morts et d&#8217;alerter le NOOTDT ».</p>
<p><strong>Couverture des frais</strong></p>
<p>Les hôpitaux au Liban appartenant dans leur majorité au secteur privé et les tiers payants publics et privés ne couvrant pas les frais de prélèvement d&#8217;organes, le ministère de la Santé s&#8217;est chargé de le faire. De même, les médecins qui le font recevront leurs honoraires. « Il n&#8217;existe plus donc d&#8217;obstacle financier qui empêcherait la déclaration de décès des potentiels donneurs », insiste le Dr Stephan.</p>
<p>Et d&#8217;ajouter : « Il est important de distinguer entre le coma et la mort cérébrale. En cas de coma, le patient a toujours une chance, même minime, de se réveiller. Par contre, la mort cérébrale est un point de non-retour. » Celle-ci doit être déclarée par trois spécialistes : le médecin traitant, un médecin légiste et un neurologue, et confirmée par un électroencéphalogramme au tracé plat ou une imagerie adéquate.</p>
<p>Une décision rapide étant un facteur important dans de pareilles situations, d&#8217;autant que l&#8217;arrêt cardiaque peut survenir à n&#8217;importe quel moment, il est important de ne pas bousculer les parents ou de les choquer. C&#8217;est le rôle des coordinateurs de transplantation. « Les médecins peuvent faire tomber le projet à l&#8217;eau, puisque, aux yeux des parents, ils ont un intérêt à le faire, constate le Dr Stephan. Par contre, les coordinateurs de transplantation n&#8217;ont rien à gagner eux. Leur approche sera mieux perçue par les familles. D&#8217;ailleurs, il ne faut jamais aborder le sujet avec les parents de la personne décédée que lorsqu&#8217;ils acceptent le décès. »</p>
<p>Cela est souvent difficile, notamment lorsque les familles voient que leur proche respire, qu&#8217;il a les joues roses et que la température de son corps est chaude. Dans certains cas extrêmes, les coordinateurs de transplantation se trouvent parfois dans l&#8217;obligation de prouver la mort en retirant le respirateur pour une durée maximale de trois minutes pour ne pas abîmer les organes. Les familles peuvent alors constater que leur patient ne respire pas spontanément.</p>
<p><strong>Reproduire le modèle espagnol</strong></p>
<p>Dans le monde, l&#8217;Espagne est le pays qui affiche le plus haut taux de dons d&#8217;organes, avec 35 donneurs par an pour un million d&#8217;habitants. « Les Espagnols ont trouvé la solution en décidant, parmi plusieurs autres mesures prises dans ce cadre, de placer dans chaque hôpital des coordinateurs pour la transplantation, qui perçoivent leurs salaires de l&#8217;Organisation nationale de transplantation et qui ont pour mission d&#8217;identifier les donneurs potentiels et d&#8217;alerter le comité de leur existence, explique le Dr Stephan. Cette démarche a permis d&#8217;améliorer le taux des donations. De plus, les résultats d&#8217;une telle mesure sont immédiats. Changer la culture et l&#8217;état d&#8217;esprit des gens est un travail lent et de longue haleine, au moment où nous avons besoin au Liban de solutions immédiates. Nous allons essayer de reproduire cette expérience positive de l&#8217;Espagne, d&#8217;autant que, depuis deux ans déjà, le ministère de la Santé nous accorde un budget annuel qui nous permet d&#8217;élargir le champ de nos activités. Le gouvernement espagnol a aussi accepté de nous aider. Il nous accorde un budget et dépêchera deux médecins. Nous espérons améliorer les résultats d&#8217;ici à un an. »<br />
« Les techniques et le savoir-faire ne nous manquent pas, insiste encore le Dr Stephan. Mais c&#8217;est la culture du don d&#8217;organes qui nous fait défaut. Il faudrait sensibiliser les corps médical et infirmier ainsi que l&#8217;opinion publique au don d&#8217;organes. Le gouvernement commence à coopérer dans ce cadre. Le ministre de l&#8217;Intérieur et le commandement de l&#8217;armée ont ainsi décidé de signaler respectivement sur le permis de conduire et la carte des militaires si l&#8217;on est donneur. Bien que ces mesures n&#8217;aient aucune valeur légale, elles aident toutefois à améliorer la sensibilisation à la question. De son côté, la ministre sortante de l&#8217;Éducation et de l&#8217;Enseignement supérieur a accepté que des conférences sur ce sujet soient données dans les écoles publiques. »</p>
<p><strong>Les religions favorables au don d&#8217;organes</strong></p>
<p>Les religions ne s&#8217;opposent pas au don d&#8217;organes. D&#8217;ailleurs, comment serait-il autrement puisque les pays arabes ont un taux acceptable de donneurs et que l&#8217;Église catholique l&#8217;a autorisé depuis 1992 ? La défiguration du donneur reste par ailleurs une autre idée préconçue qui pousse les familles à être réticentes. Il est important de préciser dans ce cadre que le prélèvement des organes se fait avec tout le respect dû au donneur. Il s&#8217;agit en fait d&#8217;une opération chirurgicale, dans le cadre de laquelle le corps est préservé.</p>
<p>Il est important toutefois de savoir &#8211; les rares expériences au Liban l&#8217;ont d&#8217;ailleurs prouvé &#8211; que les familles sont plus enclines à accepter l&#8217;idée du don, si la personne concernée a rempli sa carte de donneur ou si au moins elle a fait part de sa volonté aux membres de sa famille. Il est également possible de faire don de ses organes dans le cadre d&#8217;un testament officiel rédigé chez le notaire et dont copie est remise au NOOTDT.</p>
<p>Pour plus d&#8217;informations ou pour remplir une carte de donneur, appeler le NOOTDT au 01/398171 ou au 03/532908, ou en visitant le site web du comité à l&#8217;adresse :<br />
www.nootdt.org</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De vergeten onderdrukking van de Joden onder de islam en in het Land van Israël [1]]]></title>
<link>http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/</link>
<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 14:05:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>brabosh</dc:creator>
<guid>http://brabosh.com/2009/11/15/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-1/</guid>
<description><![CDATA[Gaza, 31 januari 2006. Een Palestijn toont het Hamas Charter (foto Abid Katib/Getty Images) Joden en]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div id="attachment_14362" class="wp-caption alignright" style="width: 240px"><img class="size-full wp-image-14362" title="hamascharter" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/hamascharter.jpg" alt="hamascharter" width="230" height="335" /><p class="wp-caption-text">Gaza, 31 januari 2006. Een Palestijn toont het Hamas Charter (foto Abid Katib/Getty Images)</p></div>
<p style="text-align:justify;">Joden en zionisten zijn in het algemeen zeer slecht op de hoogte van de leefomstandigheden van de Joden in het Land van Israël na de Arabische verovering [634-640 na Chr.]. Velen geloven dat het Arabische-islamitische bestuur gunstig was voor de Joden en dat niet enkel vergeleken met de omstandigheden in de christelijke landen. Velen menen dat tot zelfs enkele decennia terug, dat het conflict met de Arabieren over het land van Israël een zuivere kwestie was van concurrerend nationalisme. Echter, sinds de relatief weinig succesvolle <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/1993_World_Trade_Center_bombing" target="_blank">bomaanslag in 1993 op het World Trade Center</a> in New York door jihad fanatici, is het geïnformeerde publiek in het Westen zich meer bewust geworden van de machtige islamitische religieuze dimensie in de Arabische politiek.</p>
<p style="text-align:justify;">Dit inzicht wordt versterkt door de opkomst van Hamas bij de Palestijnse Arabieren. De Hamas is een tak van de Moslim Broederschap. Het charter is duidelijk een Judeofobisch document en is gebaseerd op middeleeuwse Judeofobische islamitische bronnen. Het is niet alleen anti-Israël. Artikel 7 van het <a href="http://www.thejerusalemfund.org/www.thejerusalemfund.org/carryover/documents/charter.html" target="_blank">handvest van Hamas</a> (1988) herhaalt de middeleeuwse islamitische fabel over de Joden op het einde der dagen, die ik samenvat: &#8220;Op de Dag des Oordeels, zullen de moslims tegen de Joden vechten die zich zullen verbergen achter rotsen en bomen. De rotsen en bomen zullen roepen: O moslim, een Jood verbergt zich achter mij. Kom hier en doodt hem.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">In dit artikel wordt eerst de status van niet-moslims &#8211; dhimmi&#8217;s genoemd – geschetst in de islamitische samenleving, en proberen we de aard van de islamitische tolerantie te definiëren. Dan zullen we het verslag citeren van een middeleeuwse Jood over de leefomstandiheden van de Joden in de middeleeuwse islamitische samenleving. Wij brengen ook de mening van een beroemde middeleeuwse Jood die de status van de Joden in de islam vergelijkt met die in het christendom. Tot slot zullen we laten zien dat in het kader van de <a href="http://brabosh.com/category/dhimmitude/" target="_blank">dhimmitude</a>, de status van dhimmi die gedeeld wordt door Joden, christenen en andere niet-moslims, de Joden in feite aan de onderkant van de maatschappij leefden, de minste van allemaal op de totempaal genageld van de Arabisch-islamitische samenleving, zowel in Jeruzalem als overal elders.</p>
<h3>Leven als dhimmies in de Arabische moslimwereld</h3>
<p style="text-align:justify;">Boeken, artikelen en verzamelingen documenten van Bat Ye&#8217;or, Norman Stillman en anderen, hebben veel gedaan sinds het begin van 1970 om de aard van de dhimmi-status aan te tonen, de dhimma &#8211; voor het intelligente lezerspubliek -, en hebben gewezen op de positie van de Joden onder de islam. Bovendien werd de afgelopen decennia een brede stroom van informatie over de islam beschikbaar voor het grote opgeleide publiek, hoewel islamitische apologeten eveneens floreerden, misschien zelfs nog beter. Christenen, Joden (met inbegrip van de Samaritanen) en aanhangers van het zoroastrisme waren in het Midden-Oosten gedoemd tot het dhimma leven en deze status werd later verder naar het oosten uitgebreid tot de Hindoes.</p>
<p style="text-align:justify;">Getolereerde niet-moslims in het land dat veroverd werd door de islam – de dhimmis &#8211; moesten een bijzondere belasting betalen, de <a href="http://www.answering-islam.org/Dutch/d/djizjagelijkheidenwaardigheid.htm" target="_blank">djizja</a>, hetzij direct uit eigen zak of via hun religieus-etnische gemeenschap. De reden voor deze verplichte bijdrage is in de islamitische wetgeving te vinden in de koran [soera 9:29 i]. De djizja kan worden beschouwd als een licentie voor een extra levensjaar tot de tijd was gekomen voor de volgende aanbetaling. In de gebieden die door de islam werden veroverd, bekeerden vele Joden en christenen zich tot de islam om aan de djizja te ontsnappen en om zich maatschappelijk te verbeteren. Koran 9:29 en 2:61 eisen tevens dat niet-moslims, met name Joden en christenen &#8211; de mensen van het Boek &#8211; moeten ‘onderworpen’ worden, dat wil zeggen: vernederd worden.</p>
<div id="attachment_2369" class="wp-caption alignright" style="width: 240px"><img class="size-full wp-image-2369" title="dhimmi2" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/03/dhimmi2.jpg" alt="typische dhimmi houding" width="230" height="175" /><p class="wp-caption-text">typische dhimmi houding</p></div>
<p style="text-align:justify;">De Islamitische samenleving heeft deze regels van de dhimma door de eeuwen heen ontwikkeld. Met het <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pact_of_Umar_II" target="_blank">Pakt van Omar II</a> (circa 717 na Chr.) werd een verdrag opgesteld dat volgens de traditie werd opgesteld door de tweede kalief, Umar ibn al-Khattab voor de &#8216;Mensen van het Boek&#8217; die woonden in gebieden die kort daarvoor door de moslims waren veroverd. Deze niet-moslims, die dhimmi&#8217;s genoemd werden, moesten zich onderwerpen aan enkele discriminerende regels indien ze zich niet wilden bekeren tot de islam. Deze verordeningen bepaalden dat dhimmi geen wapens mochten dragen. Hun kleding moest afwijken van islamitische kleding. Ze moesten altijd respect en eerbied tonen voor moslims, zoals van hun ezels afstappen wanneer ze een moslim kruisten op de weg. Het getuigenis van een dhimmi in de rechtbank was maar half zoveel waard als het getuigenis van een moslim. Deze lijst is verre van volledig en natuurlijk varieerden de toepassing van de regels als naargelang de tijd en plaats. Later, wanneer de macht van de islamitische staten verzwakte, konden niet alle regels worden afgedwongen. Zo konden dhimmi bergbewoners vaak veel van de regels negeren zolang ze maar weg bleven uit de islamitische steden. Het is veelzeggend dat de status van dhimmi in de loop van de tijd verergerde naarmate hun aantal tot de bevolking daalde.</p>
<p style="text-align:justify;">Hier is een illustratie van een van de dhimma vernederingen zoals ze tijdens zijn reis naar Egypte, Arabië en Syrië (1761-1762) beschreven werden door de Deense reiziger, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Carsten_Niebuhr">Carsten Niebuhr</a> (1733-1815): &#8220;In Cairo mogen christenen en Joden geen paard bereiden. Ze mogen alleen op ezels rijden en moeten afstappen van zodra ze een Egyptenaar op de weg tegenkomen, zelfs de minst belangrijke. De Egyptenaren gaan nooit naar buiten tenzij op een paard, voorafgegaan door een brutale dienaar die, gewapend met een grote knuppel, de man op de ezel waarschuwt respect te tonen voor zijn meester door uit te roepen: &#8220;Ongelovige, afstappen!&#8230;&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Niebuhr bezocht Egypte bijna vier decennia voor Napoleon, dat opmerkelijk is omdat de late Edward Said aanvoerde dat gelijkaardige verslagen die opgemaakt werden na de expeditie van Napoleon, ongeldig werden verklaard omdat zij besmet waren door het imperialisme.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Moshe_Gil" target="_blank">Moshe Gil</a> (° 1921) heeft rekeningen gevonden &#8211; in de Geniza documenten in Caïro &#8211; van Joden in Jeruzalem die werden uitgeperst om de djizja en andere belastingen in de pre-kruistochten periode bijeen te brengen. Zoals dit: &#8220;&#8230; en de levende mens werd garant gemaakt voor de doden en hij die bleef – moest voor degene die waren weggelopen, daarna een extra belasting te betalen. En als je zag wie al dat geld betaalde zou u geschrokken zijn, hen beklagen en over hen zeggen: “Hoe kan een dergelijk grote <em>onesh</em> [Hebreeuws woord hier in de zin van ongewone geldboete of afpersing] afkomstig zijn van die arme mensen?&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Jacob Barna&#8217;i heeft in de administratie van de Joodse gemeenschap van Jeruzalem van het einde van de 18de eeuw, verslagen gevonden die verrassend soortgelijke situatie onthullen zoals die door Gil werden gevonden van de tijd vóór de kruistochten. Niet alleen moesten Joden de djizja betalen aan de Ottomaanse staat, maar daarnaast ook een reeks van niet-officiële heffingen, belastingen, afpersingen en verplichte steekpenningen aan de plaatselijke islamitische notabelen en aan sterke mannen.</p>
<div id="attachment_14379" class="wp-caption alignright" style="width: 270px"><img class="size-full wp-image-14379" title="maimonides" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/maimonides.jpg" alt="maimonides" width="260" height="440" /><p class="wp-caption-text">Standbeeld van Maïmonides in Cordoba (Spanje)</p></div>
<p style="text-align:justify;">Nu, in tegenstelling tot wat veel Joden en andere mensen tot nog toe geloven, waren de leefomstandigheden in de islamitische landen vaak slechter voor de Joden dan onder het Christendom. Tenminste dat was de mening van de grote Joodse filosoof Moses ben Maimon beter gekend als <strong>Maimonides</strong> (1135-1204), die uit Spanje was gevlucht als gevolg van de vervolging door een fanatieke moslim sekte en in Egypte strandde als een Joodse leider en arts onder de beroemde sultan Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb, in het westen bekend als <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Saladin" target="_blank">sultan Saladin</a>. Hij schreef in zijn beroemde <em><a href="http://en.wikisource.org/wiki/Epistle_to_Yemen/Complete" target="_blank">Brief aan Jemen</a></em>: &#8220;[als straf] heeft God ons in het midden van dit volk &#8211; de Arabieren &#8211; geslingerd, die ons zwaar vervolgden en een verderfelijke en discriminerende wetgeving tegen ons maakten&#8230; Nooit heeft een natie ons zo gemolesteerd, gedegradeerd en vernederd en ons meer gehaat dan zij.”</p>
<p style="text-align:justify;">Maimonides was in correspondentie met veel Joden die uit Europa naar India waren gevlucht, en kende de leefomstandigheden in de verschillende plaatsen. Hier bedoelt hij dat in de islamitische samenleving in de regel Joden slechter behandeld werden dan in de christelijke samenleving. De volgende vraag die zich stelt is of de Joodse en christelijke dhimmi’s onderling gelijk waren in hun inferioriteit ten aanzien van de islamitische samenleving, en zo niet, wie waren dan in de superieure positie.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.faithfreedom.org/Articles/MosheSharon40214%20.htm" target="_blank">Dr. Prof. Moshe Sharon</a>, een gerespecteerde Israëlische historicus van de islam, stelt dat het feit dat de Koran de Joden bestempeld als de vijanden van de moslims, in vele opzichten hun lagere status in vergelijking met de christenen institutionaliseerde.</p>
<p style="text-align:justify;">De 9e eeuw islamitische schrijver <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Al-Jahiz" target="_blank">al-Jahiz</a> beweerde: &#8220;&#8230; de harten van de moslims zijn gehard in de richting van de Joden, maar geneigd in de richting van de christenen.&#8221; Hij wees erop dat &#8220;in zijn tijd de Christenen zowel sociaal als economisch beter af waren dan de Joden.” Hij verklaarde dit door het politieke verzet van de Joden van Medina tegen Mohammed. <a href="http://www.carlopanella.it/images/Carlo_Panella.jpg" target="_blank">Carlo Panella</a> concludeerde: &#8220;De Joden stonden op de laagste trede van de maatschappelijke ladder &#8230;&#8221; in de islamitische samenleving.</p>
<p style="text-align:justify;">De Italiaanse historicus van de islam, <a href="http://dannyreviews.com/h/Arab_Historians_of_the_Crusades.html" target="_blank">Francesco Gabrieli</a>, schreef dat wanneer &#8220;de naam &#8216;<em>Yahudi</em>&#8216; [= Jood] uit de mond van de moslims komt, dezelfde geur van vijandige minachting voor de Joden verspreidt zoals de term &#8216;Jood&#8217; dat deed in de Westerse wereld, en vijandiger en smalender klonk dan dat van de bijnaam &#8216;<em>Nasrani</em>&#8216; [= christen].&#8221; Net zoals al-Jahiz, Gabrieli en Panella wordt dit in het geheugen van de moslims uitgelegd als gevolg van de politieke weerstand van de Joden van Medina tegen Mohammed.</p>
<p style="text-align:justify;">Deze Joodse sociale minderwaardigheid werd niet enkel bevestigd door de middeleeuwse Arabier <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Al-Jahiz" target="_blank">al-Jahiz</a> uit Bagdad maar door een Turk geciteerd zoals werd aangehaald door <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Bernard_Lewis" target="_blank">Bernard Lewis</a>. Die 19de eeuwse Turk verwees naar een aantal Grieks-orthodoxe onderdanen in het Ottomaanse Rijk die de Ottomaanse hervormingen voor meer gelijkwaardigheid in het midden van de 19de eeuw betreurde. Hieruit blijkt dat de status van de Ottomaanse Christenen superieur werd geacht aan die van de Joden: &#8220;&#8230; Terwijl in vroegere tijden, in het Ottomaanse Rijk, de gemeenschappen werden gerangschikt met eerst de moslims, dan de Grieken [Grieks-orthodoxen], dan de Armeniërs en dan de Joden, worden ze nu allen op hetzelfde niveau geplaatst. Sommige Grieken maakten bezwaar en zegden: &#8220;De overheid heeft ons samen met de Joden gezet. Wij waren best tevreden met de suprematie van de islam.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Een Britse gezant bevestigde deze rangschikking. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/John_Bowring" target="_blank">Sir John Bowring</a> (1792-1972) was in 1830 in Libanon en Syrië (in de omgeving van Israël), kort voor de eerste van de Ottomaanse hervormingen van 1839 van kracht werden. <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Ali_van_Egypte" target="_blank">Muhammad Ali</a> (1769-1849) van Egypte, die op dat ogenblik met de Ottomaanse heersers in conflict lag over de heerschappij van de <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Levant" target="_blank">Levant</a>, had al grotere gelijkheid tussen moslims en dhimmi’s ingevoerd in zijn gebieden. Bowring merkte op dat: &#8220;De Muzelmannen&#8230; betreuren ten zeerste het verlies van dat soort van superioriteit die ze allen en individueel uitoefenden over en tegen de andere sekten&#8230; een muzelman&#8230; gelooft en onderhoud dat een christen – en een Jood nog meer&#8230; minderwaardig zijn aan zichzelf.” Hoewel de situatie van de Joden zich enigszins zal verbeteren onder het bewind van Muhammad Ali in de <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Levant" target="_blank">Levant</a>.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-14405" title="dhimmies" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/dhimmies.jpg" alt="dhimmies" width="500" height="392" /></p>
<h3>De leefomstandigheden van de Joden in Jeruzalem onder Islamitische heerschappij</h3>
<p style="text-align:justify;">De leefomstandigheden van de Joden vormen misschien een uitzondering [vergeleken met de algemene verbetering van niet-moslims] en er kan niet van worden gezegd dat ze verbeterd waren in vergelijking met die van de andere sekten. De hierboven aangehaalde citaten en de autoriteiten hebben voldoende aangetoonde dat in het algemeen de Joden op de bodem van het vat leefden in de Arabische-islamitische samenleving. Daaruit zou logischerwijze moeten volgen dat de Joden ook op de bodem van het vat leefden in het Jeruzalem onder islamitische heerschappij. Hoedanook moet en kan dit worden aangetoond door bronnenmateriaal.</p>
<p style="text-align:justify;">Tegen het einde van de heerschappij van de <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Mamelukken" target="_blank">Mamelukken</a> &#8211; die duurde van de Mongoolse terugtrekking in 1260 tot aan de Ottomaanse verovering in 1517 – leefde er in het Franciscaner klooster in Jeruzalem een monnik genaamd <strong>Francesco Suriano</strong> (Venetië, 1450-1529) voor zowat vijfentwintig jaar lang. Gedurende zes jaar was hij in opdracht van zijn orde de <em>Custos Terrae Sanctae</em> of Voogd van het Heilige Land. Dat wil zeggen, dat hij de hoogste westerse christelijke ambtenaar was in het Land van Israël, die door de paus belast werd met het toezicht op rooms-katholieke belangen in de christelijke heilige plaatsen en kerkelijke zaken in het land en hulp te bieden aan katholieke pelgrims. Hij hield niet van moslims maar hij wist goed te waarderen hoe zij de Joden behandelden. Hij beschreef hoe ze de Joden in Jeruzalem behandelden als volgt:</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;">&#8220;Als je wilt weten hoe deze honden van Joden worden gestampt, geslagen en mishandeld, zoals ze dat verdienen gelijk welk ander ongelovig volk, is dit gewoon het juiste gebod van  God. Ze leven in dit land in een dergelijke staat van onderwerping dat die met geen woorden valt te beschrijven&#8230; daar in Jeruzalem, waar ze de zonde begaan hebben waardoor ze verspreid werden over de hele wereld [dwz, de Kruisiging van Christus], worden ze door God gestraft en lijden ze meer dan in enig ander deel van de wereld. En daar ben ik lange tijd getuige van geweest&#8230;. Geen ongelovige [= moslim] zou een Jood met zijn handen durven aanraken omdat hij onrein is, maar als ze zin hebben om hen te slaan, doen ze hun schoenen uit en slaan ze hen op hun baarden en snorren; de grootste fout en belediging voor een man is hem een Jood te noemen. En het is een achtenswaardige zaak dat de moslims geen Jood aanvaarden tot hun geloof, tenzij hij eerst christen is geworden&#8230; En als ze niet werden gesubsidieerd door de Joden van het christendom, zouden de Joden die in Judea wonen omkomen van de honger zoals honden.”</p>
</blockquote>
<div id="attachment_158" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><img class="size-full wp-image-158" title="dhimmi1" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/02/dhimmi1.jpg" alt="Behandeling van dhimmi (niet-moslim) " width="300" height="219" /><p class="wp-caption-text">Behandeling van dhimmi (niet-moslim) </p></div>
<p style="text-align:justify;">Het Ottomaanse Rijk lijkt de status van de Joden in Jeruzalem zich te hebben verbeterd, maar dit gebeurde zeer tegen de zin van de lokale moslims. Niettemin, “Lagen de prijzen van de djizja, de bijzondere taks die de Joodse gemeenschap aan de moslims moesten betalen&#8230; gemiddeld iets hoger dan die van de [Grieks-] Orthodoxen.”</p>
<p style="text-align:justify;">Ongeveer 300 jaar na Suriano, constateerde de grote Franse schrijver <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7ois-Ren%C3%A9_de_Chateaubriand" target="_blank">François-René de Chateaubriand</a> (1768-1848) dat de Joden nog steeds op de bodem van het sociale vat leefden. Hij bezocht in 1806 Jeruzalem en schreef er later dit over: “De speciale doelgroep van alle minachting [dwz. van zowel moslims als christenen], zij buigen hun hoofden zonder morren; zij lijden onder alle beledigingen zonder dat zij opkomen voor hun rechten; zij laten zich verpletteren en omver blazen&#8230;  dringt de woningen van deze mensen binnen, waar u ze zal aantreffen in de verschrikkelijkste armoede&#8230;”</p>
<p style="text-align:justify;">Niets kan voorkomen dat ze hun blik naar Zion keren. Als men de Joden ziet die verspreid leven over de hele wereld,&#8230; is men waarschijnlijk verbaasd, maar wil men met bovennatuurlijke verstomming worden geslagen, moet men noodzakelijk eerst zien hoe ze in Jeruzalem leven&#8230; deze rechtmatige eigenaren van Judea, als slaven en vreemdelingen in hun eigen land. Men moet ze zien onder alle onderdrukking, in afwachting van een koning die ooit komen zal om hen te verlossen.</p>
<p style="text-align:justify;">Toch stonden niet alle christenen in Jeruzalem te popelen om de Joden te haten. Neophytos was een Grieks-orthodoxe monnik die behoren tot de Broederschap van het Heilige Graf, die de belangen regelde van de Orthodoxe Kerk in Jeruzalem. Een inwoner van Cyprus die al vele jaren leefde in Jeruzalem, toonde een zekere sympathie of medelijden met de Joden, voor alle zekerheid niet te overdreven. Neophytos had zelf geleden onder de vervolging en bedreiging van zijn eigen gemeenschap tijdens de Griekse opstand tegen het keizerrijk, tot de Grieks-Orthodoxen in Jeruzalem grote sommen betaalde &#8211; inclusief gouden religieuze objecten – aan de lokale Arabisch-Islamitische notabelen om een bloedbad te vermijden uit wraak voor de Griekse opstand van de jaren 1820.</p>
<p style="text-align:justify;">De relatieve grootmoedigheid van Muhammad Ali beschrijvende tegenover de dhimmi gemeenschappen, nadat hij de Islamitische opstand &#8211; door de Ottomanen gesteund &#8211; tegen hem in 1834 in Israël had neergeslagen, merkte Neophytos op dat deze grootmoedigheid zich ook naar de Joden uitstrekte. Onder de Ottomaanse heerschappij, zoals hij uitlegt, durfden zij niet eens de toestemming te vragen om hun synagogen te repareren:</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;">&#8220;Als we op de kwestie van de reparaties aankomen, moeten we iets zeggen over de Joodse Synagoge. Amper een jaar geleden, en de liberale bepalingen van Mehemet Ali Pasha [Muhammad Ali] en Ibrahim Pasha [zijn zoon, generaal en afgevaardigde] in ogenschouw genomen, durven zij weer te spreken over hun synagoge. Ze vroegen dat hun Huis van Gebed, dat in een vervallen staat verkeert en op het punt staat ineen te storten, kan worden gerepareerd. Dus, diegenen die niet eens durfden om een tegel op het dak van de synagoge te vervangen, kregen daar nu de toestemming voor en een decreet om te bouwen.&#8221;</p>
</blockquote>
<div id="attachment_14407" class="wp-caption alignright" style="width: 260px"><img class="size-full wp-image-14407" title="slavery" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/slavery.jpg" alt="slavery" width="250" height="247" /><p class="wp-caption-text">Vanaf de 10de eeuw schuimen moslim piraten voor hun lucratieve slavenhandel, de kusten van Afrika en van de Middellandse Zee af, op zoek naar jonge niet-moslim vrouwen voor hun harems </p></div>
<p style="text-align:justify;">Neophytos&#8217; woorden &#8220;degenen die niet eens durfden,&#8221; impliceren de minderwaardigheid van de Joden ten aanzien van de christenen. Dit toont de omvang van de Joodse degradatie aan in de Joodse Heilige stad Jeruzalem.</p>
<p style="text-align:justify;">Het volgende getuigenis over de nederige status van de Joden in de stad komt van niemand minder dan <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Marx" target="_blank">Karl Marx</a> (1818-1883), de grondlegger van het marxisme, en het is alleszins een verrassend getuigenis. In zijn rapport in de New York <em>Daily Tribune</em> van 15 april 1854 over het ontstaan van de Krimoorlog (1853-1856), beschrijft Marx de leefomstandigheden in Jeruzalem, waar religieuze rivaliteit gericht op de Kerk van het Heilige Graf, voor de grote mogendheden kon dienen als voorwendsel voor de oorlog:</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;">&#8220;De Muzelmannen, die ongeveer een vierde deel van het geheel uitmaken, dat verder bestaat uit Turken, Arabieren en Moren, zijn natuurlijk de meesters in alle opzichten, omdat zij op geen enkele wijze beïnvloed worden door de zwakte van hun regering in Constantinopel. .. ‘Er is niets dat te vergelijken valt met de ellende en het lijden van de Joden in Jeruzalem, waar ze de meest smerige wijk van de stad bevolken, met name Hareth-el-yahoud. In het kwartier van het stortvuil, tussen de Zion en de Moriah waar hun synagogen zijn gelegen – zijn ze voortdurend het mikpunt van onderdrukking en intolerantie door de muzelmannen, beledigd door de Grieken en vervolgd door de Latijnen&#8230;&#8221;</p>
</blockquote>
<p style="text-align:justify;">Merk op dat Joden zowel door de christenen in de stad werden vernederd alsook door de moslims. Voor de volledigheid: Marx is nooit in Jeruzalem geweest. Zijn verslag van de datum hierboven is vrijwel volledig geciteerd of geparafraseerd uit een boek van de Franse diplomaat en historicus, César Famin. Famin zou Jeruzalem kunnen hebben bezocht, maar zo niet, dan was hij ongetwijfeld zeer goed geïnformeerd over de toestand in de Heilige Stad door collega-Franse diplomaten, verslagen van het ministerie van Buitenlandse Zaken, Franse geestelijken en reizigers. Hij was gestationeerd in Yassi (Jassy) in Roemenië, dat toen deel uitmaakte van het Ottomaanse Rijk, waar hij een idee van de status van de Joden en christenen had kunnen krijgen in een islamitische staat. Het boek van Famin ‘<em>Histoire de la rivalité et du protectorat des églises chrétiennes en Orient</em>’, gepubliceerd in 1853, sprak van een absolute Joodse meerderheid van de bevolking van Jeruzalem en Marx reproduceerde zijn voorstel voor de splitsing van de bevolking van de stad.</p>
<p style="text-align:justify;">We zullen met onze voorbeelden eindigen bij Gerardy Santine, een Fransman die drie jaren woonde in Jeruzalem in de jaren 1850 en met Felix Bovet, een Franstalige Zwitserse protestantse predikant die een bezoek bracht aan de stad in 1858. Santine benadrukte het gevoel van angst en intimidatie waaronder de inheemse Joden gebukt liepen: &#8220;&#8230; de zonen van Israël zijn hier het mikpunt van antipathie en minachting vanwege de andere gemeenschappen&#8230; kruiperig en overdreven angstig&#8230; Zij wakkeren &#8211; eerder dan te ontwapenen &#8211; de vijandige gevoelens van de christenen nog wat aan, die blij zijn wraak te nemen door hen [de Joden] te plagen voor hun eigen vrijwillige degradatie ten opzichte van de moslims &#8230; de Joden die schuilen onder de vlag van een Europese consul, zijn bijna allen mannen.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Bovet schreef dat &#8220;de Joden nog steeds, tot op vandaag, het meest ellendige deel zijn van de bevolking van de Heilige Stad.&#8221; Bovet citeert een Franse bekeerling tot de Islam, die schreef: &#8220;de Jood van Jeruzalem leeft maar half, bang als hij is om nauwelijks adem te halen.”</p>
<p style="text-align:justify;">We hebben hierboven laten zien 1) de staat van onderdrukking, vernedering en economische uitbuiting &#8211; de dhimmitude &#8211; van Joden en christenen in de traditionele Arabische-islamitische samenleving, 2) dat de status van de Joden onder de Arabische Islam slechter was dan elders (volgens Maïmonides) en 3) de lagere status van de Joden zelfs ten aanzien van de christelijke dhimmi&#8217;s in de Arabisch-islamitische samenleving in het algemeen en in Jeruzalem in het bijzonder.</p>
<p style="text-align:justify;">Wordt vervolgd in <a href="http://brabosh.com/2009/11/20/de-vergeten-onderdrukking-van-de-joden-onder-de-islam-en-in-het-land-van-israel-2/" target="_blank">deel 2 van De vergeten onderdrukking van de Joden onder de islam en in het Land van Israël</a>.</p>
<p style="text-align:justify;">Bronnen: Middle East &#38; Terrorism Blog: The forgotten oppression of Jews under Islam and in The Land of Israel <a href="http://israelagainstterror.blogspot.com/2009/08/forgotten-oppression-of-jews-under_14.html" target="_blank">deel 1</a> en <a href="http://israelagainstterror.blogspot.com/2009/08/forgotten-oppression-of-jews-under.html" target="_blank">deel 2</a> door <strong>Elliott A. Green</strong> van 14 augustus 2009; deel 1 vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 15 november 2009; Elliott A. Green is een onderzoeker, auteur en vertaler die in Jeruzalem woont. Zijn schrijfsels werden gepubliceerd in <em>Midstream</em> [New York], <em>Nativ</em> en in <em>The Jerusalem Post</em> [Israel] alsmede in andere publicaties. Hij was mede uitgever van <em>Crossroads</em>, een kwartaalblad over sociale wetenschappen dat nog steeds wordt uitgegeven in Jeruzalem.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Disparus de la Guerre Libanaise : Le dossier de Johnny Nassif se referme fatalement; les mères libanaises attendent avec anxiété de connaitre le sort des leurs]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/15/disparus-de-la-guerre-libanaise-le-dossier-de-johnny-nassif-se-referme-fatalement-les-meres-libanaises-attendent-avec-anxiete-de-connaitre-le-sort-des-leurs/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 23:26:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/15/disparus-de-la-guerre-libanaise-le-dossier-de-johnny-nassif-se-referme-fatalement-les-meres-libanaises-attendent-avec-anxiete-de-connaitre-le-sort-des-leurs/</guid>
<description><![CDATA[Carmen B. &#8211; Libnanews Ce soir, je viens d’apprendre une nouvelle qui a eu sur moi l’effet d’un]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.libnanews.com/index.php?option=com_content&#38;view=article&#38;id=604:disparus-de-la-guerre-libanaise--le-dossier-de-johnny-nassif-se-referme-fatalement-les-meres-libanaises-attendent-avec-anxiete-de-connaitre-le-sort-des-leurs&#38;catid=52:libanalyse&#38;Itemid=85" target="_blank">Carmen B. &#8211; Libnanews</a></p>
<p><strong><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/johnny-nassif-martyr1990.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-7079" title="Johnny Nassif - martyr 1990" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/11/johnny-nassif-martyr1990.jpg?w=214" alt="Johnny Nassif - martyr 1990" width="214" height="300" /></a>Ce soir, je viens d’apprendre une nouvelle qui a eu sur moi l’effet d’une claque, qui m’a glacé mon sang, mes nerfs, mon cœur. Le sort de Johnny Nassif, un jeune soldat de 16 ans enrôlé dans l’Armée libanaise, disparu le 13 octobre 1990, vient d’être dévoilé.</strong></p>
<p>Le corps de Johnny se trouvait dans une fosse commune au ministère de la Défense à Yarzé au Liban. Les tests ADN réalisés ont prouvé son identité…Ghazy Aad, le représentant de Solide, (Soutien aux Libanais détenus en exil) – une des rares figures libanaises qui jouit de toute ma déférence – a indiqué ce soir que le corps de Johnny a été transporté depuis la Syrie vers le ministère de la Défense libanaise bien après la triste date du 13 octobre 1990, appuyant son argument par les témoignages des ambulanciers qui avaient enterré les dépouilles en 1990 et qui affirmaient avoir enseveli 13 corps seulement, alors que les inspections faites en 2005 montrent qu’il existe un nombre beaucoup plus élevé que celui des années 1990. Cette nouvelle a été annoncée ce soir uniquement par l’OTV, les télés libanaises ayant toujours passé l’éponge sur le dossier des détenus libanais dans les geôles syriennes – personnellement je ne l’ai pas vu directement, parce que je ne suis pas fan des télévisions libanaises, mais je viens de l’apprendre par un coup de fil.</p>
<p>Le nom de Johnny et Violette Nassif a longtemps été étroitement lié à la cause des Libanais portés disparus depuis les années 1990. Le témoignage de cette dame m’a longtemps fait pleurer. Pleurer sur sa souffrance et celle de son fils. Pleurer sur le triste sort de ces soldats et de leurs familles qui ne vivent que dans l’espoir de revoir leurs fils ou filles.</p>
<p>Je ne veux même pas imaginer quelle est la réaction de Mme Nassif, qui depuis la disparition de son fils, n’a pas hésité une seule seconde à crier haut et fort sa volonté de revoir son fils, qui a fait de sa cause une cause nationale, malheureusement perçue par peu de personnes. Quelle <!--more-->affliction d’apprendre que son fils qui a subi les pire tortures pendant des années, est inhumé dans un ministère libanais ! Elle s’est souvent rendu à Yarzé, Violette, certainement. Elle ne savait pas que son fils y reposait – comme si le verbe « reposer » peut avoir un sens ici.</p>
<p>Quelle triste réalité de voir qu’un dossier aussi important que celui des Libanais portés disparus, est toujours en suspens. Quelle honte ! Quel déshonneur ! Quelle bassesse de la part de nos dirigeants !</p>
<p>Je n’oublierais jamais les funérailles d’Odette, décédée il y a moins d’un an, par un accident de voiture, alors qu’elle était sur son chemin pour atteindre la tente des mères à l’Escwa. J’y ai vu le Liban, avec son côté doux-amer. Des mères chrétiennes, chiites, sunnites, druzes, étaient là, aux funérailles d’une catholique, présentant le café comme si elles étaient ses sœurs ou ses cousines, comme il est d’usage lors des funérailles au Liban.</p>
<p>J’ai entendu une des mères me dire : « C’est ce qu’ils veulent, nous voir s’éteindre les unes après les autres pour que plus personne ne réclame nos enfants ».</p>
<p>Cette phrase a eu l’effet d’un poignard en plein dans mon cœur. Tout le monde s’en fout, tout le monde oublie. Comme si le chagrin d’une mère n’était pas grand-chose.</p>
<p>Et nos dirigeants continuent à s’empiffrer et à gonfler cupidement leurs comptes en banques. Je n’accuse pas la Syrie, elle était en guerre avec nous, et en temps de guerre, j’ai appris, que tout est permis, malencontreusement. Sans oublier que nos « chers » partis libanais n’ont pas été tendre eux non plus, non pas avec les Syriens, mais avec leurs propres frères ! J’accuse ces avortons qu’on a au pouvoir, qui se réjouissent tous maintenant d’avoir formé un gouvernement. Vous donnez des sièges sur les dépouilles de vos confrères ? Vous êtes contents, bande de cons ? J’en ai assez de vos saletés, vous qui nourrissez vos fortunes des corps de vos compatriotes, et qui désaltérez votre soif à coups de sang versé, passant rapidement l’éponge pour vous baigner dans vos marécages de corruption. J’en ai assez de vos discours fallacieux, de vos sourires abrutis et de vos regards maléfiques. Avec l’annonce d’une information pareille, mes seuls députés et représentants ce sont ces familles qui persévèrent dans leurs causes, qui vous implorent de leur dire la vérité sur le sort de leurs enfants, alors que c’est à vous de vous prosterner à leurs souliers et de vous enfouir sous terre embarrassés par votre impuissance et votre incompétence.</p>
<p>Je m’arrête là. Ne sachant conclure que par le fameux « j’irai cracher sur vos tombes » que j’adresse aux dirigeants du pays des cèdres, je préfère laisser la parole à Violette, qui raconte la disparition de son fils : (texte tiré de Solida.org)</p>
<p><em>« Mon fils, Johnny Salem NASSIF, né en 1974 à Beyrouth était soldat dans l&#8217;armée libanaise. Il a été enlevé le 13 octobre 1990 par l&#8217;Armée Syrienne, alors qu&#8217;il était sur le front de Daher El Wahech.</p>
<p>Pendant un an, les armées libanaises et syriennes ont nié sa présence dans une prison syrienne. Mais une personne de ma connaissance a reconnu mon fils dans le convoi de camions de prisonniers qui montait vers Damas.</p>
<p>Puis, en 1991, un communiqué du Ministère de la Défense a affirmé sa présence en Syrie et a diffusé une liste d&#8217;autres noms dans les casernes de l&#8217;Armée Libanaise.</p>
<p>Depuis, j&#8217;ai rencontré des dizaines de personnalités libano-syriennes dans le monde politique et militaire, dont entre autres, l&#8217;ancien ministre de la Défense libanais, Michel EL MUR, qui n&#8217;a pas pu m&#8217;aider pour voir mon fils Johnny dans une prison syrienne, ou même le faire transférer au Liban.</p>
<p>Suite à un laissez-passer obtenu par le Patriarche des Orthodoxes, j&#8217;ai pu obtenir un rendez-vous à Damas, avec le Commandant du Club des Officiers, Brahim EL BITTAR, qui après m&#8217;avoir affirmé sa présence dans une prison syrienne, s&#8217;est rétracté sur tout ce qu&#8217;il venait d&#8217;avancer&#8230;</p>
<p>Ensuite, j&#8217;ai pu grâce au directeur des prisons syriennes, Bassem EL TAEF, obtenir un rendez-vous avec un officier qui me montrera mon fils. Pendant que je lui parlais un de ses lieutenants a appelé mon fils Johnny NASSIF de sa cellule pour venir me voir. Mais dès qu&#8217;il a su qu&#8217;il a été arrêté le 13 octobre 1990, il a annulé la rencontre et a nié la présence de mon fils chez eux!</p>
<p>Car la présence des soldats libanais arrêtés le 13 octobre 1990 relève d&#8217;un cas particulier sachant qu&#8217;ils combattaient sous les ordres du Général Aoun. Ensuite pour preuve que cette date de l&#8217;histoire est un sujet tabou pour le gouvernement libanais, l&#8217;actuel ministre de la Défense, Mohsen DALLOUL, m&#8217;a textuellement dit que si mon fils était présent en Syrie, il ne pouvait rien pour lui. Ainsi que la Première Dame libanaise, Mona HRAOUI, qui suite à une conversation téléphonique, m&#8217;a dit que cette affaire l&#8217;agace et qu&#8217;elle baisse les bras.</p>
<p>Pour le moment mon fils Johnny NASSIF, âgé de 23 ans, est torturé depuis l&#8217;âge de 16 ans dans une prison syrienne (à Saydnaya), où il reçoit des pressions physiques et psychologiques depuis sept ans. » </em>Violette Nassif.</p>
<p>Paix à ton âme, Johnny …<br />
Par Carmen B.<br />
Libnanews</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De communistische wortels van de Palestijnse terreur [deel 2]]]></title>
<link>http://brabosh.com/2009/11/14/de-communistische-wortels-van-de-palestijnse-terreur-deel-2/</link>
<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 11:38:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>brabosh</dc:creator>
<guid>http://brabosh.com/2009/11/14/de-communistische-wortels-van-de-palestijnse-terreur-deel-2/</guid>
<description><![CDATA[In de Verenigde Naties, op universitaire campussen, en onder een groeiend aantal van onze meest pres]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><blockquote>
<p style="text-align:justify;">In de Verenigde Naties, op universitaire campussen, en onder een groeiend aantal van onze meest prestigieuze westerse kranten, werd de geschiedenis zo grondig herschreven dat Israël  wordt gezien als de slechtste van de onderdrukkende Westerse bezetters in de Derde Wereld. Zo succesvol is hun campagne geweest dat Palestijnse <em>spinmeisters</em> en hun apologeten effectief verklaarden dat de Israëli&#8217;s, een volk dat leeft in de schaduw van de holocaust, echte ‘nazi’s’ zijn. Hoe kon dit gebeuren? Hoe is het onaanvaardbare antisemitisme erin geslaagd zich om te turnen in een verdedigbaar anti-Zionisme en verfoeilijke Jodenhaat om te zetten in een politiek correcte Israël-haat?</p>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignright size-full wp-image-14137" title="history" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/history.jpg" alt="history" width="240" height="354" />In zijn boek <em>History Upside Down</em>, gaat historicus <strong>David Meir-Levi</strong> op zoek naar de ideologische DNA-sporen achter het Palestijnse nationalisme en haar belachelijke &#8220;alternatieve&#8221; verhalen. Hij onthult hoe het nazi-fascisme voedsel gaf aan de Jodenhaat in de Arabische wereld en de  intellectuele structuur daar rond en hoe het Sovjet-communisme haar genocidale bedoelingen maskeerde met de mantel van de zogeheten ‘nationale bevrijding’.</p>
<p style="text-align:justify;">Meir-Levi onderzoekt de mythen die de hoekstenen vormen van deze beweging &#8211; mythen die decennialang de aanhoudende terreur en volkerenmoord rationaliseren en hun ambities verheerlijken, met als resultaat dat zij de geschiedenis van het  Midden-Oosten verdraaien, haar ondersteboven en binnenstebuiten hebben gekeerd, waardoor het slachtoffer tot de agressor werd gemaakt en de agressor het slachtoffer.</p>
<p style="text-align:justify;">History Upside-Down is de eerste golf in een tegenaanval tegen deze Arabische oorlog op de geschiedenis. Zij verwerpt het idee dat de fundamentele situatie in het Midden-Oosten veranderd is, sinds de Verenigde Naties eerst de Joodse staat hebben gesticht en een Palestijnse staat die ernaast zou hebben gestaan. Spijtig genoeg bewijzen de argumenten van Meir-Levi dat de situatie in het Midden-Oosten nu is wat ze was tijdens de islamitische invasie in de zevende eeuw: de haat van de Arabieren jegens de Joden.</p>
<p style="text-align:justify;">De volgende tekst is een hoofdstuk uit het boek van <strong>David Meir-Levi</strong>: <a href="http://www.encounterbooks.com/books/historyupsidedown/" target="_blank">History Upside Down: The Roots of Palestinian Fascism and the Myth of Israeli Aggression</a> (&#8216;Geschiedenis op zijn kop. De wortels van het Palestijnse fascisme en de Mythe van de Israëlische agressie&#8217;). Het <a href="http://www.terrorismawareness.org/" target="_blank">Terrorism Awareness Project</a> drukte eerder de geschiedenis van de invloed van extreemrechts op het Islamitische extremisme in het boek: <a href="http://media0.terrorismawareness.org/files/NaziRoots.pdf" target="_blank">The Nazi Roots of Palestinian Nationalism and Islamic Jihad</a> (&#8216;De naziwortels van het Palestijnse nationalisme en Islamitische Jihad&#8217;). Samen genomen (met zijn volledige boek) tonen deze hoofdstukken aan dat het <strong>islamofascisme</strong> een politieke strijd is &#8211; en dus niet enkel een religieuze &#8211; en de krachtige en dodelijke nakomelingen zijn van de totalitaire ideologieën uit het verleden.</p>
<p style="text-align:justify;">Omwille van de omvang, wordt dit dossier door Brabosh in 2 delen gebracht, zoals gewoonlijk vrij vertaald en bewerkt: [<a href="http://brabosh.com/2009/11/12/de-communistische-wortels-van-de-palestijnse-terreur-deel-1/" target="_blank">deel 1</a>] en [<a href="http://brabosh.com/2009/11/14/de-communistische-wortels-van-de-palestijnse-terreur-deel-2/" target="_blank">deel 2</a>]</p>
</blockquote>
<h3>De communistische wortels van de Palestijnse terreur &#8211; deel 2</h3>
<p><strong>door David Meir-Levi</strong></p>
<h3>De PLO ontdekt de ‘Nationale Bevrijdingsoorlogen’</h3>
<p style="text-align:justify;">Reeds in 1964 had Arafat <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Khalil_al-Wazir" target="_blank">Khalil Ibrahim al-Wazir</a>, beter gekend onder zijn oorlogsnaam <strong>Abu Jihad al-Wazir</strong> (= &#8216;Vader van de Strijd&#8217;, de latere leider van de militaire operaties van de PLO), naar Noord-Vietnam gezonden om de strategie en tactiek van de guerrilla-oorlogvoering te studeren, zoals die gevoerd werd door Ho Chi Minh. Op dat ogenblik vertaalde Fatah ook de geschriften van de Noord-Vietnamese generaal Nguyen Giap, evenals de werken van Mao en Che Guevara in het Arabisch.</p>
<div id="attachment_14285" class="wp-caption alignright" style="width: 260px"><img class="size-full wp-image-14285" title="Abu_Jihad_al-Wazir" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/abu_jihad_al-wazir.jpg" alt="Abu_Jihad_al-Wazir" width="250" height="322" /><p class="wp-caption-text">Abu Jihad al Wazir</p></div>
<p style="text-align:justify;">Arafat was in het bijzonder getroffen door het succes van <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ho_Chi_Minh" target="_blank">Ho Chi Minh</a> in het mobiliseren van linkse sympathisanten in Europa en de Verenigde Staten, waar activisten op de Amerikaanse campussen enthousiast de lijn van Noord-Vietnamese agenten volgden, erin slaagde om de Vietnamoorlog van een communistische aanval op het zuiden te veranderen in een strijd voor nationale bevrijding. Ho’s meester strateeg, generaal <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Vo_Nguyen_Giap" target="_blank">Vo Nguyen Giap</a>, maakte Arafat en zijn luitenants duidelijk dat wilden zij slagen, het ook voor hen noodzakelijk was om de voorwaarden van hun strijd te herdefiniëren. Het advies van generaal Giap was tegelijk eenvoudig maar ten gronde: de PLO moest leren werken op een manier die haar werkelijke doelen verborg, via het toestaan van de strategische misleiding en aldus de schijn van gematigdheid ophouden: &#8220;Hou op met het praten over de vernietiging van Israël en verander in plaats daarvan uw terreuroorlog in een strijd voor de mensenrechten. Dan zal het Amerikaanse volk uit je hand eten.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Op hetzelfde moment dat hij het advies kreeg van generaal Giap, werd Arafat ook begeleid door <a href="http://www.jstor.org/pss/2535951" target="_blank">Mohammed Yazid</a>, die minister voor informatie was geweest in twee Algerijnse regeringen in oorlogstijd (1958-1962): “Veeg het argument van tafel dat Israël een kleine staat is waarvan haar bestaan wordt bedreigd door de Arabische staten, of reduceer het Palestijnse probleem naar een vluchtelingenprobleem; presenteer in plaats daarvan de Palestijnse strijd als een bevrijdingsstrijd zoals de anderen dat doen. Veeg de indruk uit dat in de strijd tussen de Palestijnen en de zionisten, de zionist de verliezer is. Nu is het de Arabier die onderdrukt en geslachtofferd wordt in zijn bestaan, omdat hij niet alleen met de Zionisten wordt geconfronteerd, maar ook met het wereld imperialisme.”</p>
<p style="text-align:justify;">Om er zeker van te zijn dat zij dit advies zouden opvolgen, legde de KGB Arafat en zijn adjudanten in de handen van een meester in de propaganda: <strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nicolae_Ceau%C5%9Fescu" target="_blank">Nicolai Ceausescu</a></strong>, voorzitter-voor-leven van Roemenië. Voor de komende jaren, werd Arafat regelmatig begeleid door Ceausescu en gaf hem lessen over hoe het advies van Giap, Yazid, en anderen die onder de Sovjet-invloed stonden, moest worden geïmplementeerd. Arafat persoonlijke &#8216;<em>coach</em>&#8216;, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ion_Mihai_Pacepa" target="_blank">Ion Mihai Pacepa</a>, het hoofd van de Roemeense militaire inlichtingendienst, moest hard werken aan zijn soms erg onhandelbare protégé. Pacepa legde later een aantal sessies vast waarin Arafat woedend uitvoer tegen de bevelen van Ceausescu dat de PLO zich moet presenteren als een revolutionair volksleger dat streed tegen onrecht en voor de bevrijding van de onderdrukten: Arafat wilde alleen maar Israël vernietigen. Geleidelijk aan begonnen de lessen van Ceausescu&#8217;s machiavellistische staatsmanschap door te dringen. Tijdens zijn vroege jaren in Libanon, had Arafat propaganda tactieken ontwikkeld die het hem mogelijk maakten het beeld te creëren van een ontworteld volk dat onderdrukt werd door een koloniale macht. Deze gedaantewisseling zou hem in het Westen de komende decennia nog goed van pas komen&#8230;</p>
<div id="attachment_14300" class="wp-caption alignright" style="width: 226px"><img class="size-medium wp-image-14300" title="zwarteseptember" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/zwarteseptember1.jpg?w=216" alt="zwarteseptember" width="216" height="300" /><p class="wp-caption-text">München, 5 september 1972. Gijzelingsactie op de Olympische Spelen. De terreurgroep &#39;Zwarte September&#39;, mede-opgericht door Arafat in september 1971 in Damaskus, vermoordde 11 Israëlische atleten</p></div>
<p style="text-align:justify;">Hoewel Arafat in die periode een pionier was in het gebruik van vliegtuigkapingen en een golf van navolgers veroorzaakte die het luchtruim terroriseerden, ontdekte hij dat zelfs de zwakste en meest transparante excuses, voor de westerse media voldoende waren om hem vrij te pleiten en de oorzaak bij Israël te leggen voor haar represaille- of preventieve aanvallen, en zijn vasthoudendheid te aanvaarden dat hij een staatsman was die geen controle had over de terroristen die hij in feite zelf orkestreerde.</p>
<p style="text-align:justify;">Maar terwijl Arafat uiteindelijk de lessen absorbeerde en toepaste die hij had gekregen van zijn Roemeense en Noord-Vietnamese gastheren en coaches, zoals Pacepa beschrijft in zijn boek <a href="http://www.amazon.com/Red-Horizons-Ceausescus-Lifestyle-Corruption/dp/0895267462" target="_blank">Red Horizons</a>, stelden de Russen nog steeds zijn betrouwbaarheid in vraag. Aldus werd met de hulp van Pacepa, een hoogst gespecialiseerde &#8216;verzekeringspolis’ gemaakt. Gebruik makend van de goede diensten van de Roemeense ambassadeur in Egypte, legden zij in het geheim Arafat ’s nachtelijke <a href="http://www.jnewswire.com/article/230" target="_blank">homoseksuele affaires</a> op tape vast, meestal met zijn lijfwachten en met ongelukkige minderjarige weesjongetjes die hem door Ceausescu werden geleverd als onderdeel van de &#8220;Roemeense gastvrijheid.&#8221; Met de videobanden van een vraatzuchtige pedofiele Arafat in hun kluis, en bekend met de traditionele houding tegenover homoseksualiteit in de islam, oordeelde de KGB dat Arafat voortaan een betrouwbare troef voor het Kremlin zou blijven.</p>
<p style="text-align:justify;">Of de homoseksualiteit van Arafat nu al dan niet de sleutel was van de controle van de Sovjets over hem, is het duidelijk dat in de vroege jaren 1970 de PLO de rangen had vervoegd van andere socialistische anti-koloniale ‘bevrijdings-’ bewegingen, zowel op cultureel als op politiek gebied en de terreuroorlog omboog naar een ‘volksoorlog’, vergelijkbaar met die van de andere marxistisch-leninistische terroristische guerrillabewegingen in China, Cuba en Vietnam. Dankzij de inbreng van Ceausescu, generaal Giap en de Algerijnen, zag Arafat geleidelijk aan de wijsheid in dat hij zijn scheldpartijen over ‘het gooien van de Joden in de zee’ beter kon laten vallen, en in plaats daarvan ontwikkelde hij het beeld van ‘illegale bezetting’ en ‘Palestijnse nationale zelfbeschikking &#8216;, die beiden zijn terrorisme bedekten met de mantel van een legitiem ‘volksverzet’. Natuurlijk ontbrak er nog een belangrijk ingrediënt in deze fantasierijke gedaanteverandering van de strijd: Er heeft nooit zoiets bestaan als een ‘Palestijns volk’,  of een &#8216;Palestijnse natie’, of een soevereine staat bekend als &#8216;Palestina&#8217;.</p>
<h3>De creatie van ‘Palestina’</h3>
<p style="text-align:justify;">De term Palestina (in het Arabisch) is een oude naam voor de algemene geografische regio die min of meer het huidige Israël beslaat. De naam is afgeleid van het volk van de Filistijnen, die afkomstig zijn uit het oostelijke Middellandse-Zeegebied en de regio binnenvielen in de elfde en twaalfde eeuw voor Christus. De Filistijnen waren blijkbaar afkomstig uit Griekenland, of misschien Kreta, of de Egeïsche Eilanden, of Ionia. Ze lijken te zijn gerelateerd aan de Grieken uit de Bronstijd en ze spraken een taal die verwant is met het Myceense Grieks.</p>
<p style="text-align:justify;">Hun afstammelingen woonden nog steeds aan de oevers van de Middellandse Zee toen de Roemeinse veroveraars duizend jaar later toekwamen. De Romeinen verbasterden de naam tot &#8220;Paelestina&#8221; en het kustgebied onder de soevereiniteit van stadstaten werd bekend als &#8220;Philistia.&#8221; Zeshonderd jaar later noemden de Arabische bezetters de regio &#8220;Falastin.&#8221;</p>
<p style="text-align:justify;">Gedurende de latere geschiedenis, verwees de naam slechts naar een vage geografische entiteit. Er was nooit een natie ‘Palestina’ en er was nooit een volk bekend als de ‘Palestijnen’, en bestaat er geen enkele notie van een ‘historisch Palestina’. De regio heeft nooit genoten van een soevereine autonomie, maar bleef onder het gezag van opeenvolgende buitenlandse soevereine gebieden, van de Umayyaden en Abbasiden tot aan de Fatimiden, van de Ottomanen tot aan de Britten.</p>
<div id="attachment_13453" class="wp-caption alignright" style="width: 310px"><a href="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/10/greater_syria_plan.jpg"><img class="size-medium wp-image-13453" title="greater_syria_plan" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/10/greater_syria_plan.jpg?w=300" alt="greater_syria_plan" width="300" height="232" /></a><p class="wp-caption-text">De ambities van de Syrische president Assad: Groot-Syrië, met de Golanhoogte als springplank</p></div>
<p style="text-align:justify;">Tijdens de periode van het Britse Mandaat (1922-1948), gaven de Arabieren van het gebied hun eigen naam aan de regio: <em>Balad esh-Sham</em> (het land, of de provincie van Damascus). In het begin van 1947, toen de Verenigde Naties de mogelijkheid verkenden om het Britse Mandaat Palestina op te delen in twee aparte staten, een voor de Joden en een voor de Arabieren, protesteerden verschillende Arabische politieke en academische woordvoerders luidkeels tegen een dergelijke splitsing, omdat ze betoogden dat de regio echt deel uitmaakte van het zuiden van Syrië. Omdat er nooit een volk van &#8216;Palestijnen&#8217; had bestaan, zou Syrië onrecht worden aangedaan door <em>ex nihilo</em> (uit het niets) een staat op te richten ten koste van het soevereine Syrische grondgebied.</p>
<p style="text-align:justify;">Gedurende de negentien jaar tussen de overwinning van Israël in 1948 en de overwinning van Israël tijdens de Zesdaagse oorlog, was alles wat overbleef van het grondgebied, dat in eerste instantie was bestemd voor de Arabieren van het Britse Mandaat Palestina onder de voorwaarden van het Verdeelplan van de Verenigde Naties [resolutie 181], de Westelijke Jordaanoever onder illegale Jordaanse soevereiniteit, en de Gazastrook onder illegale Egyptische heerschappij. Nooit is er tijdens deze negentien jaren een Arabische leider opgestaan die overal in de wereld pleitte voor het recht op nationale zelfbeschikking voor de Arabieren die in deze illegaal bezette gebieden woonden. Zelfs Yasser Arafat, vanaf zijn vroegste terroristische dagen tot 1967, gebruikte de term ‘Palestijnen’ alleen maar om te verwijzen naar de Arabieren die leefden onder of de Israëlische soevereiniteit waren ontvlucht en de aanduiding ‘Palestina’ verwees enkel naar Israël binnen de grenzen van voor 1967.</p>
<p style="text-align:justify;">In de <a href="http://www.un.int/palestine/PLO/PNA2.html" target="_blank">oorspronkelijke oprichtingsakte of Handvest van de PLO</a> uit 1964 bepaalt Artikel 24 dat: “Deze Organisatie (de PLO) oefent geen regionale soevereiniteit uit over de Westelijke Jordaanoever in het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, noch in de Gazastrook of het Himmah gebied.” [‘<em>This Organization (the PLO) does not exercise any regional sovereignty over the West Bank in the Hashemite Kingdom of Jordan, in the Gaza Strip or the Himmah area.</em>’] Wat Arafat betreft, behoorde de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook niet tot ‘Palestina’, die sinds 1948 het eigendom waren van andere Arabische staten. Het enige echte ‘thuisland’ voor de PLO in 1964 werd de staat Israël.</p>
<p style="text-align:justify;">Echter, in reactie op de Zesdaagse Oorlog, en Arafat ’s beïnvloeding door de Russen en hun bondgenoten, <a href="http://www.palestine-pmc.com/details.asp?cat=11&#38;id=121" target="_blank">herzag de PLO haar Handvest op 17 juli 1968</a> en verwijderde de taal van artikel 24, waardoor een nieuwe ‘Palestijnse’ claim werd gecreëerd van soevereiniteit over de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.</p>
<p style="text-align:justify;">Als onderdeel in de herkadering van het conflict, samen met de adoptie van de identiteit van een &#8216;onderdrukt volk’ en ‘slachtoffer van het kolonialisme&#8217;, ontstond de creatie &#8211; ex nihilo (uit het niets) – van een ‘historisch Palestina’ en een oud ‘Palestijns volk’ dat in haar ‘thuisland’ had geleefd sinds ‘onheuglijke tijden’, dat haar ‘erfgoed’ zou kunnen traceren helemaal terug tot in de tijd van de Kanaänieten maar door de zionisten uit haar ‘vaderland’ werd verdreven, en dat thans over het onvervreemdbare recht beschikte dat hen verleend werd door het internationaal recht en de universele rechtvaardigheid, om terreur te gebruiken en aldus hun nationale identiteit en politieke zelfbeschikking terug te nemen.</p>
<div id="attachment_13981" class="wp-caption alignright" style="width: 250px"><img class="size-full wp-image-13981" title="zuheir" src="http://brabosh.wordpress.com/files/2009/11/zuheir.jpg" alt="zuheir" width="240" height="330" /><p class="wp-caption-text">PLO topman Zahir Muhsein in 1977: &#39;Het Palestijnse volk bestaat niet&#39;</p></div>
<p style="text-align:justify;">Dat dit een politiek imaginaire constructie was, misschien onbedoeld, werd aan het Westen geopenbaard door Zahir Muhsein, een lid van het uitvoerend Comité van de PLO, tijdens een interview in 1977 met het Amsterdamse dagblad Trouw: “Het Palestijnse volk bestaat niet. De oprichting van een Palestijnse staat is slechts een middel om onze strijd voort te zetten tegen de staat Israël voor onze Arabische eenheid. In werkelijkheid is er vandaag geen verschil tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen. Alleen om politieke en tactische redenen spreken we heden over het bestaan van een Palestijns volk omdat de nationale Arabische belangen vereisen dat we het bestaan poneren van een afzonderlijk ‘Palestijns volk’ om zich te verzetten tegen het zionisme.”</p>
<p style="text-align:justify;">Arafat zelf beweerde bij vele gelegenheden precies hetzelfde principe. In zijn geautoriseerde biografie zegt hij letterlijk, &#8220;Het Palestijnse volk heeft geen nationale identiteit. Ik, Yasser Arafat, een man gekozen door het lot, zal ze die identiteit schenken door het conflict met Israël.&#8221; [<em>The Palestinian people have no national identity. I, Yasir Arafat, man of destiny, will give them that identity through conflict with Israel.</em>]</p>
<p style="text-align:justify;">Maar zelfs deze bekentenissen – met name dat het concept van een ‘Palestijns volk’ en een ‘Palestijns vaderland’ werden uitgevonden voor politieke doeleinden om terrorisme en genocide te rechtvaardigen, konden het enthousiasme niet temperen van de westerse leiders. Op slechts enkele jaren tijds werd het Midden-Oosten conflict met Israël radicaal herschreven. Niet langer stond het kleine Israël als de kwetsbare David tegenover de reus Goliath van de Arabische wereld. Zoals de door de communisten opgeleide leiders van de PLO konden met eigen ogen vaststellen dat de ‘bevrijdingsstrijd’ in Vietnam, Cuba en in andere gebieden furore had gemaakt in het westen, en bevorderde Arafat alzo hetzelfde script voor de Palestijnen. Nu werd Israël de pestende Goliath, een koloniale macht in het Midden-Oosten die de verarmde, ongewapende, hulpeloze, ongelukkige en hopeloze Palestijnen onderdrukte.</p>
<p style="text-align:justify;">Ondanks de wisselende beelden, bleef echter één ding constant. Vanaf zijn vroegste dagen was het Arafat duidelijk dat het doel van de PLO niet was &#8220;om onze wil op te leggen [aan Israël], maar om het te vernietigen en haar plaats in te nemen&#8230; niet om de vijand te onderwerpen, maar om hem te vernietigen.” Het Palestijnse nationalisme dat hij en zijn communistische adviseurs geschapen hebben, zou de enige nationale beweging worden voor politieke zelfbeschikking in de hele wereld en doorheen de ganse geschiedenis van de wereld, de vernietiging van een soevereine staat en de genocide op een volk als enige bestaansreden hebben.</p>
<p style="text-align:justify;">Terug naar deel 1 van <strong><a href="http://brabosh.com/2009/11/12/de-communistische-wortels-van-de-palestijnse-terreur-deel-1/" target="_blank">De communistische wortels van de Palestijnse terreur</a></strong></p>
<p style="text-align:justify;">Bron: FrontPageMagazine.com: <a href="http://97.74.65.51/readArticle.aspx?ARTID=29207" target="_blank">The Communist Roots of Palestinian Terror</a> door David Meir-Levi van 14 december 2007; deel 2 vertaald en vrij bewerkt door Brabosh op 14 november 2009</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Avec « Live Lebanon », le Pnud invite la diaspora à soutenir les projets de développement local au Liban]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/14/avec-%c2%ab-live-lebanon-%c2%bb-le-pnud-invite-la-diaspora-a-soutenir-les-projets-de-developpement-local-au-liban/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 23:19:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/14/avec-%c2%ab-live-lebanon-%c2%bb-le-pnud-invite-la-diaspora-a-soutenir-les-projets-de-developpement-local-au-liban/</guid>
<description><![CDATA[Iloubnan Le Programme des Nations-Unies pour le développement (Pnud) et le ministre libanais des Aff]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.iloubnan.info/economie/actualite/id/40006/titre/Avec-%C2%AB-Live-Lebanon-%C2%BB,-le-Pnud-invite-la-diaspora-%C3%A0-soutenir-les-projets-de-d%C3%A9veloppement-local-au-Liban" target="_blank">Iloubnan</a></p>
<p><strong><img class="alignleft" src="http://www.iloubnan.info/uploads/resisable_images/livelebA.jpg" alt="" width="225" height="335" />Le Programme des Nations-Unies pour le développement (Pnud) et le ministre libanais des Affaires Etrangères et des Expatriés ont lancé jeudi 12 novembre à Beyrouth le projet Live Lebanon. Objectif de l’initiative : inciter les Libanais de la diaspora à effectuer des dons pour soutenir des projets de développement local au Liban, susceptibles de lutter contre la pauvreté dans les régions du pays.</strong></p>
<p>Il est 17h ce jeudi quand divers représentants du secteur politique et économique ou encore des medias se dirigent vers le Dôme, ce drôle de bâtiment qui au Centre Ville est habitué à accueillir les manifestations culturelles beyrouthines. Cette fois, tous sont là pour saluer la naissance de Live Lebanon, un projet du Pnud et du ministère libanais des Affaires étrangères et des expatriés visant à lutter contre la pauvreté au Liban via le soutien de l’économie locale. Orchestre de sept musiciens, logo « Live Lebanon » accroché un peu partout : le lancement de l’initiative ne doit pas passer inaperçu. Quand l’orchestre entame l’hymne national libanais, il résonne sous la coupole du Dôme ainsi que dans l’oreillette des responsables étrangers, reliée à la cabine où officie une interprète.</p>
<p>L’initiative “Live Lebanon” vise à mobiliser le plus grand nombre possible de libanais expatriés pour financer, via des dons pouvant être effectués en ligne sur le site livelebanon.net, le développement local des régions les plus défavorisées du pays. Ragheb Assi, Directeur de programmation du PNUD, explique qu’à travers cette plateforme internet, « le donateur aura la liberté de choisir le projet <!--more-->qui lui semble le plus avoir le plus besoin de son aide, ainsi que la région (ou caza) qui lui semble le plus en manque d’infrastructures”.</p>
<p>Concernant les modalités de participation, M Assi indique qu’“Adhérer à la famille de Live Lebanon est très simple. Quand vous faites un don (100$ minimum) via internet, vous devenez automatiquement membre, ce qui implique la participation à l’organisation de projets, et le droit à proposer des idées pour la collecte de dons”. En collaboration avec la Banque Audi, et la chaine des Hôtels Golden Tulip (partenaires de l’évènement), les dons seront automatiquement transféré au comité de réalisation des projets du Pnud afin d’entamer dès que possible le travail sur le terrain.</p>
<p><strong>Un réfrigérateur pour les pêcheurs d’Ouzaï et de l’eau pour les familles de Marjeyoun</strong></p>
<p>Installée sous l’écran géant destiné à exposer au public le mode de navigation sur livelebanon.net, Marta Ruedas, représentante du programme des Nations Unies pour le développement, s’est de son côté attardée sur la question de l’immigration et de ses conséquences positives et négatives sur le passé et le futur du Liban. Elle explique que “Les transferts d’argents effectués par les expatriés pour leurs familles sont très importants : le pays reçoit environ 4,5 millions de dollars en termes de transferts, ce qui représente 20% de son PIB. Avant l’élaboration du projet « Live Lebanon », il n’y avait pas de système pour gérer une partie des transferts destinés à financer les projets de développements locaux”</p>
<p>L’un des projets les plus importants décrits sur le site est la construction d’un réfrigérateur pour les pêcheurs de la région d’Ouzai (banlieues du sud de Beyrouth). Plus de 120 pêcheurs et leurs familles n’ont que la pêche comme revenu et dépensent 20% de leur revenu quotidien pour s’acheter des sacs de glace destinés à garder leur pêche au frais. Ruedas précise : “Le fait de leur procurer un réfrigérateur pour garder leur pêche au frais est une initiative qui améliorera le niveau de vie de certaines personnes en manque. » Autre exemple de projet de développement : le projet d’installation d’une nouvelle pompe à eau dans la région Marjeyoun afin d’assurer constamment de l’eau à plus de 4500 maisons/ménages de cinq zones qui souffrent très souvent de problèmes d’interruption d’eau”.</p>
<p>Ghaleb Farha a reçu du Pnud le titre d’Ambassadeur de bonne volonté pour le projet «Live Lebanon». C’est une première nomination du genre dans la région. Expatrié libanais vivant à Dubai, Ghaleb Farha est membre actif de plusieurs associations caritatives et gère un grand nombre de sociétés d’immobiliers à Doha et à Bahreïn. “Je suis très reconnaissant d’avoir été choisi comme ambassadeur de bonne volonté, surtout au moment de l’élaboration de ce projet de développement” explique-t-il à iloubnan.info, en signalant que le Pnud tend à élire des ambassadeurs partout dans le monde où le nombre d’expatriés libanais est clairement signifiant, “c’est une initiative en elle-même de bonne volonté puisqu’elle battit des ponts entre les ambassadeurs libanais et leur patrie”, affirme Ghaleb Farha.</p>
<p>A noter que les personnes présentes ont pu profiter à l’issue de ce lancement d’une exposition de photos accueillie par le Dôme et illustrant justement le peuple libanais dans ses traditions. Kebbé et Manakichs étaient aussi de la partie, en parfait exemples de l’économie locale du pays.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[« Le Hezbollah sait tout sur l'armée israélienne »]]></title>
<link>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/13/%c2%ab-le-hezbollah-sait-tout-sur-larmee-israelienne-%c2%bb/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 22:41:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>jeunempl</dc:creator>
<guid>http://mplbelgique.wordpress.com/2009/11/13/%c2%ab-le-hezbollah-sait-tout-sur-larmee-israelienne-%c2%bb/</guid>
<description><![CDATA[Nada Raad &#8211; Al Manar Les médias israéliens se sont attardés au dernier discours du secrétaire ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.palestine-solidarite.org/analyses.Nada_Raad.131109.htm" target="_blank">Nada Raad &#8211; Al Manar</a></p>
<p><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/12/hezbollah-drapeau.png"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-2503" title="hezbollah-drapeau" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2008/12/hezbollah-drapeau.png?w=150" alt="hezbollah-drapeau" width="150" height="99" /></a><a href="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/08/tsahal-armee-israelienne.jpg"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-6335" title="Tsahal - armée israélienne" src="http://mplbelgique.wordpress.com/files/2009/08/tsahal-armee-israelienne.jpg?w=150" alt="Tsahal - armée israélienne" width="152" height="96" /></a>Les médias israéliens se sont attardés au dernier discours du  				secrétaire général du Hezbollah Sayed Hassan Nasrallah prononcé  				à l&#8217;occasion du jour du martyr, contrairement aux discours  				précédents, dont la diffusion était interdite, à cause de la  				censure imposée par les autorités de l&#8217;occupation depuis la  				guerre de juillet 2006.</p>
<p>La couverture médiatique israélienne a mis l&#8217;accent sur les  				menaces de Sayed Nasrallah de commencer par bombarder les villes  				situées au-delà de Haïfa dans la prochaine guerre, et du sort  				qui attend les légions militaires israéliennes qui tenteraient  				d&#8217;envahir la terre libanaise.</p>
<p>Selon l&#8217;analyste politique Oded Granot, &#8220;Nasrallah a confirmé  				les propos d&#8217;Ashkenazi sur la quantité de missiles chez le  				Hezbollah&#8221;, mettant ainsi les positions d&#8217;Ashkenazi dans le  				cadre de calmer ceux qui cherchent à déclencher une guerre  				contre le Liban, en leur disant qu&#8217;il ne faut pas s&#8217;impliquer  				avec le Hezbollah&#8221;.</p>
<p>Alone ben David, autre analyste politique, est allé dans le même  				sens:&#8221; Lorsque nous évaluons la force croissante du Hezbollah  				depuis la deuxième guerre, nous nous rendons compte que ce qui a  				été découvert à bord du navire Francop n&#8217;est qu&#8217;une goutte dans  				la mer de l&#8217;arsenal militaire du Hezbollah qui comprend des  				dizaines de milliers de missiles de courte portée, des milliers  				de missiles de portée moyenne, en plus de missiles de longue  				portée qui atteignent Tel Aviv et Dimona, et dont un missile  				peut à lui seul détruire un ensemble de bâtiments&#8221;.</p>
<p>Sur un autre plan, le quotidien Yediot Ahranot a révélé un  				document qui prouve à quel point le Hezbollah a réussi à  				s&#8217;infiltrer dans l&#8217;armée israélienne, ajoutant que le parti  				libanais possède des sources d&#8217;informations très importantes.</p>
<p>Un officier au commandement du nord dans l&#8217;armée de l&#8217;occupation  				s&#8217;est dit foudroyé à la lecture du document, qui assure que le  				Hezbollah connait profondément les systèmes de détection  				israéliens, surtout ceux des avions sans pilote que les  				Israéliens croyaient qu&#8217;ils opèrent en secret.</p>
<p>Le Yediot évoque également la détention par le Hezbollah  				d&#8217;informations sur la technologie israélienne utilisée à la  				frontière avec le Liban et sur les tactiques de l&#8217;armée.</p>
<p>Par ailleurs, la présentatrice de la dixième chaine israélienne  				a estimé que les renseignements du Hezbollah ont réalisé un  				bond, ajoutant que le Hezbollah connait comment l&#8217;armée opère  				les avions de reconnaissance, comment elle effectue ses  				patrouilles et comment elle entraine les chiens renifleurs&#8221;,  				alors que le présentateur de la même chaine a qualifié de &#8220;très  				horrifiantes&#8221; les informations précises et détaillées détenues  				par le Hezbollah.</p>
<p>Le Yediot Ahranot a prétexté que le Hezbollah  				espionnait le réseau des communications de l&#8217;armée israélienne,  				même les appels codés, concluant qu&#8217;il est difficile de ne pas  				croire que les agents du Hezbollah n&#8217;ont pas copié des documents  				secrets appartenant au commandement de la région du nord.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ce qui motive les hackers]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/ce-qui-motive-les-hackers/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:58:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/ce-qui-motive-les-hackers/</guid>
<description><![CDATA[L’Appât du gain: Vladimir Levin En 1994, Vladimir Levin, un mathématicien russe, réalise avec un gro]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><ul>
<li><strong>L’Appât du gain: </strong></li>
</ul>
<div id="attachment_473" class="wp-caption alignright" style="width: 150px"><img class="size-thumbnail wp-image-473" title="Vladimir-Levin" src="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/vladimir-levin.jpg?w=140" alt="Vladimir-Levin" width="140" height="150" /><p class="wp-caption-text">Vladimir Levin </p></div>
<p style="text-align:justify;">En 1994, Vladimir Levin, un mathématicien</p>
<p style="text-align:justify;">russe, réalise avec un groupe de hackers le plus gros détournement de fonds virtuel.Il parvient à pénétrer le réseau interne de la banque américaine Citibank et détourne 10,7 millions de dollars vers des comptes aux Etats-Unis. Il est arrêté en mars 1995 et condamné à trois ans de prison.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<ul style="text-align:justify;">
<li><strong>Révéler, partager des informations : </strong></li>
</ul>
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<div id="attachment_489" class="wp-caption alignleft" style="width: 124px"><a href="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/arian-lamo.png"><img class="size-thumbnail wp-image-489" title="arian lamo" src="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/arian-lamo.png?w=114" alt="arian lamo" width="114" height="150" /></a><p class="wp-caption-text">Adrian Lamo</p></div>
<p style="text-align:justify;"><em> </em>En 2002, Adrian Lamo, un jeune hacker « sans domicile fixe » originaire de Boston, a déjà contourné les systèmes ultra sécurisés de <em>Microsoft, Yahoo, MacDonald’s, AOL</em> (entre autres). Il réalise son plus gros coup en s’attaquant au secteur de l’information en s’infiltrant dans les données du <em>New York Times</em>. Il modifie certains fichiers, accède à la totalité des sujets du journal, y compris ceux qui n’ont jamais été publiés. Il est arrêté en  2003, après une enquête laborieuse. Il est condamné à deux ans de mise à l’épreuve, et doit payer 65 000 dollars de dommages et intérêts au <em>New York Times.<!--more--><br />
</em></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<ul>
<li><strong>Défi personnel, curiosité : </strong></li>
</ul>
<p>En 2007, un américain de 18 ans et son groupe d’amis se défient de parvenir à déverrouiller l’iphone, dernier né d’Apple. A l’époque, il était impossible de l&#8217;utiliser sans souscrire un abonnement avec l’opérateur américain AT&#38;T. Après des semaines d’essais, il y parvient et publie une vidéo sur youtube dans laquelle il explique  sa technique aux internautes, démonstration à l’appui.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/tvJ1RGlxe8Q&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/tvJ1RGlxe8Q&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><strong> </strong></p>
<ul>
<li><strong>Dénonciation,      Révélation de secret d’Etat</strong> :<a href="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/gary_mckinnon_23.jpg"><img class="alignright size-thumbnail wp-image-527" title="gary_mckinnon_2" src="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/gary_mckinnon_23.jpg?w=150" alt="gary_mckinnon_2" width="150" height="150" /></a></li>
</ul>
<p>Gary McKinnon, un Britannique autiste de  43 ans a réussi au lendemain du 11 septembre 2001 à percer le système de sécurité informatique de la NASA et de l’armée américaine pour récolter, dit-il, « des preuves d’un dialogue entre les Etats-Unis et les extraterrestres ».</p>
<ul>
<li><strong>Revendication      politique </strong>:</li>
</ul>
<p>Le hacker « Vendetta » s’est attiré les foudres de la première société belge de télécommunications Belgacom. Il a publié sur la toile les noms d’utilisateurs ADSL ainsi que leurs mots de passe. Ceci afin de dénoncer la politique de quotas de téléchargements imposée par l’entreprise.</p>
<p>Zoé Lemasle</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[L’image du hacker des origines à nos jours]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/l%e2%80%99image-du-hacker-des-origines-a-nos-jours/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:54:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/l%e2%80%99image-du-hacker-des-origines-a-nos-jours/</guid>
<description><![CDATA[     Aujourd’hui, le terme « Hacker » renvoie immédiatement à l’image d’un « geek », adolescent bout]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/hacker1.gif"><img class="alignright size-thumbnail wp-image-373" title="hacker" src="http://mpj2009.wordpress.com/files/2009/11/hacker1.gif?w=133" alt="hacker" width="152" height="170" /></a></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>     Aujourd’hui, le terme « Hacker » renvoie immédiatement </strong><strong>à l’image d’un « geek », adolescent boutonneux collé à son écran. La réalité qu&#8217;il recouvre ne correspond plus à celle d&#8217;il y a 40 ans. Comment la représentation du hacking a-t-elle évolué depuis l’émergence du phénomène dans les années 70 ?</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong><!--more-->L’esprit « peace &#38; love » : les origines du hacking.</strong></p>
<p>L’image du hacker correspond-elle à la philosophie véhiculée dans les années 1970 ?</p>
<p> Les hackers revendiquaient alors un engagement philosophique défini en<a href="http://http://en.wikipedia.org/wiki/Hacker_ethic" target="_blank"> 6 règles</a> par le Massachusetts’ Institut of Technology (MIT) de Cambridge aux Etats-Unis. Trois valeurs fondamentales sont à retenir :</p>
<ul>
<li>L&#8217;accès aux ordinateurs doit être illimité et total</li>
<li>L’information doit être libre et gratuite.</li>
<li>Se méfier de l&#8217;autorité et encourager la décentralisation.</li>
</ul>
<p>Leur but ? Partager les informations avec le plus grand nombre.</p>
<p>Ces règles s&#8217;inspirent de l’esprit hippie des années 70 et définissent l&#8217;éthique de ce nouveau phénomène communautaire. Une sorte de monde idéal « peace &#38; love ». Selon le MIT, cette volonté de diffuser largement l&#8217;information répondait à un besoin pratique de partage du savoir pour augmenter les capacités des ordinateurs.</p>
<p>L’idéal des années 70 est-il toujours au cœur du hacking moderne ? Le hacker a-t-il encore quelque chose à voir avec l’image véhiculée à cette époque ?</p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong>« La mauvaise réputation »</strong></p>
<p>Le phénomène du hacking s’est popularisé dans les années 1980.  A l’époque, les média ont mis en lumière les intrusions les plus marquantes, celles qui ont fait scandale : Pentagone, New York Times, Citibank. A travers ces exemples de fraudes, d’arnaque et de détournement, les média ont donné une connotation négative et une image tronquée du hacker au grand public.</p>
<p> En 1983, le film <a href="http://www.imdb.com/title/tt0086567/" target="_blank"><em>War games </em></a><em> </em>réalisé par John Badham n’améliore pas la réputation du hacker. Il met en scène un jeune pirate de jeux vidéo qui se branche malgré lui sur un ordinateur secret de l’armée et déclenche une troisième guerre mondiale.  Symbole de l’esprit de l’époque, le film montre la dangerosité potentielle du hacking qui emmène le hacker dans des sphères qu’il n’est parfois pas à même de contrôler.</p>
<p>Face à une perception dégradée du personnage, Loyd Blankenship, hacker de son état, lance un <a href="http://www.phrack.org/issues.html?issue=7&#38;id=3#article" target="_blank">Manifeste</a> le 8 janvier 1986. En décrivant avec ironie le monde des hackers, il détruit la représentation convenue et péjorative de l’escroc et réhabilite l’individu. Le hacking n’est pas un crime affirme-t-il, mais une « planche de salut », un défi exaltant pour de jeunes génies inadaptés au système.</p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong>Années 1990-2000 : changement d’époque, changement de ton.</strong></p>
<p>Le développement d’Internet multiplie le nombre et les possibilités des hackers. Ils deviennent partie intégrante du paysage informatique.</p>
<p>Pour preuve, le film « Hackers » de Iain Softley, sorti en 1995, fait du pirate informatique un héros. Un jeune homme déjà connu des services secrets empêche la diffusion d’un virus informatique très dangereux sur tout le réseau.</p>
<p>L’image populaire se transforme ainsi progressivement : l’opinion considère désormais le hacker comme un génie de l’informatique et non plus comme un hors-la-loi. Le phénomène se démocratise et sa médiatisation se fait plus flatteuse. Les jeunes générations admirent le côté rebelle et l’audace du hacker.</p>
<p>Gratuité des nouvelles technologies, libre accès à l’information et défiance envers l’autorité: les valeurs phares des années 1970 sont remises au goût du jour.</p>
<p>Si l’image des hackers s’est transformée au fil des décennies dans l’imaginaire collectif, on observe un retour aux sources de l’esprit qui anime ces acteurs du monde informatique.</p>
<p>Bérangère Ohlmann et Tiffanie Pierrot</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nom de code : Defcon]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/nom-de-code-defcon/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:39:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/nom-de-code-defcon/</guid>
<description><![CDATA[Las Vegas, centre incarné de tous les plaisirs, rime habituellement avec casinos et mariages à la mi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Las Vegas, centre incarné de tous les plaisirs, rime habituellement avec casinos et mariages à la minute. Pour un hacker, la ville américaine est davantage synonyme de paradis du piratage informatique, et ce, le temps d’un festival, <a href="http://www.defcon.org/index.html" target="_blank">la Defcon</a>. Tous les ans, au cœur de l’été, les hackers du monde entier se donnent rendez-vous pour partager leurs dernières trouvailles en matière de hacking. Conférences sur les dernières techniques de piratage sous Mac, affrontements entre hackers afin de déterminer le pirate le plus rapide dans le crochetage de systèmes de sécurité, concours de robotique sont autant d’activités proposées pour divertir le plus grand monde. Avec succès puisque la convention américaine attire aujourd’hui plus de 8.500 visiteurs.<!--more--></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/L0C8bqRzK6o&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/L0C8bqRzK6o&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Mais qui dit piratage, dit infraction à la loi. Aux Etats-Unis, le <a href="http://www.justice.gov/criminal/cybercrime/ccmanual/01ccma.pdf" target="_blank">Computer Fraud and Abuse Act</a> protège les Américains contre le hacking depuis 1986. La loi n’a pas empêché la création de la Defcon par Jeff Moss en 1993.</p>
<p>La convention ne se déroule pas sans heurt pour autant. En témoigne les derniers incidents survenus en 2008. Un <a href="http://www.eff.org/press/archives/2008/08/09" target="_blank">groupe d’étudiants du Massachusetts Institute of Technology</a> (MIT) dévoile durant une conférence comment ne plus payer les transports en commun à Boston grâce au piratage. Devant une telle divulgation d’informations, le réseau de transports de Boston réagit les jours suivants en poursuivant en justice les étudiants concernés. La Defcon est certes un paradis, mais pas sans contrôle.</p>
<p> Cécilia Rowe</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Le hacker, héros du cinéma]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/le-hacker-heros-du-cinema/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:28:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/le-hacker-heros-du-cinema/</guid>
<description><![CDATA[Même s&#8217;il se livre à une activité illégale, le hacker au cinéma met toujours ses talents au se]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Même s&#8217;il se livre à une activité illégale, le hacker au cinéma met toujours ses talents au service de l&#8217;humanité.<!--more--></p>
<p style="text-align:justify;">Dans &#8220;Sneakers&#8221;, sorti en 1992, un policier et son groupe d&#8217;experts en informatique attirent l&#8217;attention d&#8217;un groupe de terroristes. En se faisant passer pour des agents du gouvernement, ils obtiennent du policier une clé capable de décoder tous les systèmes cryptés du monde. Mais le policier se rend compte de la supercherie et prend les choses en main. Avec son groupe d&#8217;experts, il mettra fin aux plans machiavéliques des terroristes.</p>
<p style="text-align:justify;">En 1995, Internet offre de nouvelles possibilités de scénarios. Dans &#8220;Traque sur Internet&#8221;, Angela Bennett, experte en informatique, se retrouve malgré elle au cœur d&#8217;un réseau de terrorisme. Là encore, la survie du monde repose sur les épaules de la hackeuse.</p>
<p style="text-align:justify;">Dans &#8220;Matrix&#8221;, c&#8217;est la philosophie du hacking qui est vénérée. Le hacker est l&#8217;élu qui sauvera l&#8217;humanité de l&#8217;avilissement, pas grâce à ses talents informatiques mais parce que son activité lui permet de penser par lui-même et d&#8217;enfreindre les règles d&#8217;une société autoritaire.</p>
<p style="text-align:justify;">Enfin dans &#8220;Millénium&#8221;, sorti en 2009, la hackeuse Lisbeth Salander devient la partenaire d&#8217;un journalise d&#8217;investigation. Son apparence chétive et gothique cache un génie de l&#8217;informatique qui permettra au journaliste de faire éclater d&#8217;énormes scandales au grand jour.</p>
<p style="text-align:right;">Pauline MOISY</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Les grands moments du hacking]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/les-grands-moments-du-hacking/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:23:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/les-grands-moments-du-hacking/</guid>
<description><![CDATA[De Cap&#8217;n Crunch à Albert Gonzalez, quelques exploits de l&#8217;histoire du hacking. Cap]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">De Cap&#8217;n Crunch à Albert Gonzalez, quelques exploits de l&#8217;histoire du hacking.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Cap&#8217;n Crunch. </strong>En 1970, John Draper utilise un sifflet offert en cadeau dans une boite de céréales Cap&#8217;n Crunch pour reproduire la fréquence du réseau téléphonique de AT&#38;T. Il peut passer autant d&#8217;appels qu&#8217;il veut, sans payer.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Balade au Pentagone, 1983.</strong> Kevin Mitnik s&#8217;introduit dans les ordinateurs du Pentagone. Pour le fun.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Premier virus</strong>. En 1986, le virus <em>Brain</em>, made in Pakistan, infecte les disquettes.<!--more--></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Allô la prison? Non bébé, c&#8217;est Cynthia. </strong>En 1989, un étudiant de l’Indiana<strong> </strong>redirige les appels destinés à la prison de Palm Beach vers un service de téléphone rose.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Naissance du lombric virtuel. </strong>Robert Tappan Morris crée le premier ver informatique en 1989, pour « mesurer la taille d&#8217;Internet ».</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Le plus gros casse par internet. </strong>En 1994, le Russe Vladimir Levin pirate la Citybank et vole 10 millions de dollars.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Back Orifice, 1998. </strong>Ce cheval de Troie donne un accès complet aux ordinateurs infectés.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Des tags à la maison Blanche. </strong>En 1999, le site web du président américain est taggé en rouge.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Infiltrer la NASA? Facile! </strong>Jonathan James entre dans le réseau de la NASA en 1999. L&#8217;adolescent cause 2 millions de dollars de perte.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>I love you</strong>. C&#8217;est ce message que lisent plusieurs centaines de milliers d&#8217;internautes sur leur PC en mai 2000.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>130 millions de cartes de crédit piratées.</strong> Arrêté le 17 juin 2009, Albert Gonzalez a récupéré les numéros et les dates d&#8217;expiration des cartes sur les sites de shopping par internet.</p>
<p style="text-align:justify;">Pauline MOISY</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Hacking, ce qu'en dit la loi]]></title>
<link>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/hacking-ce-quen-dit-la-loi/</link>
<pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:04:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>mpj2009</dc:creator>
<guid>http://mpj2009.wordpress.com/2009/11/13/hacking-ce-quen-dit-la-loi/</guid>
<description><![CDATA[En deux exemples, le premier américain, le second français, voici ce que la loi prévoit pour punir l]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">En deux exemples, le premier américain, le second français, voici ce que la loi prévoit pour punir les hackers.</p>
<ul>
<li><strong>Le Computer Fraud and Abuse Act de 1984</strong></li>
</ul>
<p style="text-align:justify;">La loi américaine punit toute personne qui infiltre ou tente d’infiltrer un ordinateur (du gouvernement ou d’une autre personne) sans autorisation, pour obtenir des données personnelles et/ou confidentielles (sécurité nationale , finances, données des agences et départements du gouvernement etc.). Amendée en 2001 par le Patriot Act, elle prévoit des peines de prison d’un minimum de 10 ans (20 ans minimum en cas de récidive) et punit les hackers ainsi que leurs complices.</p>
<ul>
<li><strong>L’article 323 du Code Pénal Français sur les atteintes aux systèmes de traitements automatisé des données (STAD)* de 1988, révisée en 2004</strong>.</li>
</ul>
<p><!--more--></p>
<p style="text-align:justify;"> La loi française punit :</p>
<p style="text-align:justify;"><em> <span style="font-style:normal;">-L’atteinte au système : <em>« le fait d’entraver ou de fausser le fonctionnement d’un STAD est puni de cinq ans d’emprisonnement et de 75000 euros d’amende. »</em></span></em></p>
<p style="text-align:justify;">-Les atteintes frauduleuses aux données : <em>« Le fait d’introduire frauduleusement des données dans un STAD ou de supprimer ou de modifier frauduleusement les données qu’il contient est puni de cinq ans d’emprisonnement et de 75000 euros d’amende. »</em></p>
<p style="text-align:justify;"><em> <span style="font-style:normal;">-La tentative de l’un des délits ci-dessus (art. 323-7). Ces faits sont prévus et réprimés par les articles 323-1 et suivants du code pénal.</span></em></p>
<p style="text-align:justify;"> </p>
<p style="text-align:justify;">* Un STAD peut faire référence, par exemple, au réseau France Telecom, au système Carte Bancaire , un disque dur, un ordinateur isolé, un réseau…</p>
<p style="text-align:right;">Jérémy Parayre</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
