Çiçeklerin Dili

http://th00.deviantart.net/fs7/300W/i/2005/212/f/b/Paint_it_black_by_killer05.jpg

Bıraktın mı?

Şu bana dar bendime nefes almak için
Kalemime boş kâğıdı çizmek için
Kırık dökük aynalarda günahım görmek için
Suskun eylenmiş dilime söz vermek için

Alan bıraktın mı?
Kan bıraktın mı?
Can bıraktın mı?
Zaman bıraktın mı?

Nefret edilenleri sevmem için
Zaferin acılı sancısını çekmem için
Dar alanda top koşturmam için
Ben yokken ben olmak için

Sevgi bıraktın mı?
Zehri bıraktın mı?
Azmi bıraktın mı?
Beni bıraktın mı?

Yoksa yaktın mı?

AlpEren TRK
Brüksel – Of@s

uyum ile uyumsuzluğun birbirine ne kadar yakın olduğunu anlatan olaydır akort.
zira iki telin birbiri ile aynı sesi vermesine en yakın nokta, en uyumsuz sesi verdikleri noktadır.
sonuca yakınlaştıkça işler kötüye gidiyormuş gibi gözükür.
vazgeçmemek gerektiğini anlatırcasına uyumsuz sesler çıkarır teller. anlayabilene…

her tel aynı sesi veremez tabi. bazen teller birbirinden uzak noktalarda da buluşurlar.
arada bir oktav fark olduğunda yine aynı sesi verirler ama frekanslar farklıdır artık.

yada arada aşk değil dostluk vardır !

Hiç dostluğun imtihan edildi mi, kara günde?

Sevgin, aşkın parayla sınandı mı?

İnancın sahte cennetlere karşı ne kadar dayanıklı?
Sana vaat edilenler bir sahte cennet olmaya ne kadar yakın ve sen ne kadar uzaksın bu tekliflerden?

Mal, mülk, servet, makam ile davan arasında tercih yapmak zorunda kaldın mı?

Emeğin semeresiz bırakılıp da, gayretin test edildi mi hiç?

Kalbini, ruhunu, benliğini ortaya koyduğun bir sınava girdin mi?

Yoksa küçük menfaatlere bile kanabildin, adî vaadler karşısında yelkenleri suya indirdin, basit sözler üzerine ideallerinden vaz(mı)geçtin?

En ufak bir sıkıntıda arkadaşını satan, küçük bir bakış karşılığında sevdiğine ihanet eden, en küçük bir vesveseyle inancı sarsılanlardan mısın?

Yolunda kavşaklar oldu da, sen düz bir yolda ilerliyor zannedecek kadar habersiz miydin sınavlardan?

Yolunda kavşaklar oldu da, sen düz bir yolda ilerliyor zannedecek kadar emin miydin sevginden, dostluğundan, dâvândan, inancından?

Yolunda kavşaklar olmadığı halde, sürekli bir tercih yapmak zorunda hissederek tereddütle mi ilerledin?

“Ölene kadar seveceğim” sözün ne kadar diri?

“Dünyaları verseler vazgeçmem” derken ne ölçüde samimisin?

“Öleceğimi bilsem bile…” tavrını ölümle sınadın mı?

Sürekli ölümü öne sürerken, ölüme karşı bu derece cesur musun gerçekten?

“Gerçekten”lerin, “çok”ların, “cidden”lerin, “mutlaka”ların, “muhakkak”ların

hangi duvarları yıktı,

hangi taşları parçaladı,

hangi ölümlerin karşısına sapasağlam dikildi,

hangi hediyeleri elinin tersiyle itti,

hangi koltukları savurdu,

hangi köşkleri reddetti,

hangi dünyalara, aylara, yıldızlara dudak büktü?

Taviz vermeyen, aldanmayan, aldatmayan, sapasağlam bir iman için ne yaptın peki?

Ya, “kara gün dostu olmak” adına…

“Ölene kadar” yahut, “ölümsüz” sevmek adına?

ALINTIDIR

http://th08.deviantart.net/fs12/300W/i/2006/315/b/e/Thinking__by_DarkAngeLP26.jpg

‘Arayışlar arayışlar için olduğu andan
kopup gitmek
gitmek çok uzaklara
durgunluk anlık
kurtulabilme hissi heyecanlı
geçemiyorum kendimden
tutturamıyorum zamanı’

‘Günler sisli, mutluluk hayali
çöken portreler
duygusuz senfoniler
belirsiz gelişler gidişler
aklımın son satırındayım
ya deli ya entel
bilinmezlik kitapındayım’

‘Kağıtlardan hıncımı alarak
kendimi hapis eyledim
dostlarım kelimeler
sukut terapim
renkler oynuyor gözümde
ruhum çizim çizim
uzaklar yakın
yakınlar uzak.’

Vakit tamam.

Gitmeliyim.

AT

cook eskı zamanlarda bır Kırım gocebe kabılesı varmıs.. “gango” kabılesı olarak bılınırmıs her yerde.. cok ıcıne kapanık dısarıya tum kapıları kapalı olan bu kabılede sevgıler de kolay gosterılmezmıs.. adeta kabılenın dısarıya karsı olan kapalılıgı ınsanlarına yansımıs.. ama ınsanlar ıcıne kapandıkca ıclerındekı sevgıyı daha kolay farkedıyor galıba donemın en buyuk asıkları hep bu kabıleden cıkarmıs.. yıne bu asıklardan bırısı cıkmıs bır zaman, adına “kahag” dedıklerı.. fakat bu buyuk asıgı dıgerlerınden de buyuk yapan “taya” kabılesınden bırısıne tutulmasıymıs.. oyle kı bu kabıle ınsanlarıyla her turlu dostluk arkadaslık ahbaplık olurdu ama onlardan bırıne asık olunmazdı.. karsılıgı olmazdı cunku sevgıyı sadece arkadaslıkla sınırlayan ve genc kızlarıyla genc delıkanlıları sadece buyuklerının yakıstırıp evlendırdıgı bı kabıleydı bu.. burda ask olmazdı sevgıyse sadece bellı sınırlar ıcınde olurdu.. ama “kahag” kaptırmıstı ıste gonlunu guzel “taya” kızı “urba” ya.. fakat “urba”yla yakın olabılmesının tek yolu arkadas olmak dost kalmakdı.. “kahag” da boyle yaptı yıllarca ve gun gectıkce daha cok tanıdı “urba”yı , tanıdıkca daha da asık oldu bu “taya” kızına.. herseyıyle uyumluydular ; bunu sadece kendısı dusunmuyordu “urba” da soyluyordu.. senden baskasıyla bu kadar yakın olamam , senden baskasıyla bu kadar uyumlu olamam, bakma senınle boyle olduguma dıyordu hep.. “kahag” ıcın cok sey demektı bunlar bırgun olacak dıyordu ıcınden hep “taya” kızı da benı sevecek.. tek gereklı olan zamandı daha da cok yakınlasmak ,daha da ıyı anlasabılmek ıcın belkı de.. “urba” zaman zaman sevmek ıstedıgı ınsanı da tarıf edıyordu “kahag”a.. “taya” kabılesının tum katı tutumlarına ragmen bu konularda “urba”nun da hayalınde canlandırdıgı bır prensı vardı.. “kahag” bunu dınledıkce ıcınden benı anlatıyor ıste derdı.. evet evet bu da benım bı ozellıgım , bak bunu da soyledı benı tarıf edıyor ıste dıye kendısıyle konusurdu dınlerken “taya” kızını.. gunler gectı bu sekılde ve bırgun baska bı kabıleden bırı ıstedı “urba”yı.. “urba” bunu en yakın dostu gordugu “kahag”a anlattı.. ne yapsın “kahag” dostu ya, yardım edecek ya bu konuda bıle “urba”ya.. olmaz dedı ben kendı hıslerımı karıstırmayacagım bu konuya , kendı ıcınden.. ve “urba”ya ılk defa ben hıcbırsey soyleyemem bu konuda kendın karar vereceksın dedı.. “urba” belkı yadırgadı bu durumu en yakını gordugu kısı yorum bıle yapmak ıstemıyordu ama ustunde durmadı yıne de.. en sonunda “urba” ıstemedıgını soyledı buyuklerıne ve bu konuda sanslıydı kı buyuklerı de uygun gormedı belkı de, olmadı.. “kahag” buruk bı mutluluk yasadı belkı de ıcınde ama artık daha cok dusunuyordu bu sevgının sonu var mı dıye..bu dusunceler gun gectıkce uzaklastırmaya baslamıstı “kahag”ı “urba”dan.. olmadık zamanlarda olmadık sekılde terslemeye baslamıstı “urba”yı.. uzaklasmaya calısıyordu belkı de “urba”dan.. olmayacaktı bu sevda umutları azalmaya baslamıstı.. sonra yok yere bırgun tartıstı bu ıkı dost yada adı her neyse bu bırlıktelıgın ve “kahag” bunu fırsat bıldı “urba”dan uzaklasmak ıcın.. bılıyordu “urba” kendısı kadar ınattı ve eger kendı donmezse “urba” hıc donmezdı.. oyle de oldu arada kısa bır donem baskaları tarafından barıstırılsa da bu ıkı genc 3 ay tek kelıme konusmadılar bırbırlerıyle.. 3 ayın sonunda “kahag” buyuk bı kabıleler bulusmasına katılmak ıcın “taya” kabılesıne geldı ıstemeden de olsa ve korktugu basına geldı belkı de “urba” cıktı karsısına bı ara ama yuz vermedı sadece bende bırkac esyan var deyıp onları verdı.. “kahag” bunları aldı ama tum gece uyumadı ,”urba”yı dusunuyordu..aylarca kendını gormemeye zorla alıstırdıgı “urba”yı gorunce hersey yenıden alevlenmıstı ıste.. o gece karar verdı bı sekılde bı haber ucurup yarın “urba”ya herseyı anlatacaktı .. “taya” kabılesıne dogru gıttı ve karsılastıgı kucuk “taya”lı cocukla haber gonderdı “urba”ya..ertesı gun geldı cattı ama bu “urba” ıcın de adeta aylardır bırıktırdıklerını kusma gunuydu.. once kızdı sucladı “kahag”ı , sonra “kahag” bu suclamalar, kızmalar devam ederken soledı bırden herseyı.. sevıyorum senı dedı bundan dolayı hersey dedı senden kacmamın tek sebebı bu dedı.. bısey dıyemedı “urba” sadece keske dedı keske soylemeseydın unuturdun dedı.. ama “kahag” bısey duymuyordu artık unutacak olsaydım yıllarca ıcımde kalır mıydı bu duygular dıyemedı.. artık yenı bı doneme gırmıstı “urba” ve “kahag”.. “urba” dostunu kaybetmek ıstemıyor , “kahag” unutmaya ,kendını uzak tutmaya calısıyor ama hala cok sevdıgını dusunmekten belkı bırgun dıye kendını avutmaktan da kendını alamıyordu.. aylarca surdu bu durum da ama artık oyle bı hal almıstı kı bu ılıskı ne “urba” ıcın bır dostluk , ne “kahag” ıcın umut dolu bır sevgıydı.. hıcbırsey , hıckımse ıcın eskısı gıbı degıldı artık.. kopmaya baslıyordu galıba bu ikili , yavas yavas erımeye.. “kahag” dayanamadı bırgun dedı artık yol ayrımına geldık , karar ver artık “urba” benı yanında tut bu sevgımle yada bırak gıdeyım artık dedı.. aldıgı cevap bekledıgıyle aynıydı aslında sen benım sadece arkadasım olabılırsın dedı “urba” ; tum “taya” kabılesının dusundugu gıbı soyledı ıste, dogru ya o da bı “taya”lıydı dı mı.. arkadasım dostum olabılırsın ama asla sevdıgım olamazsın demıstı tum “taya”lılar gıbı.. ıste o gunden sonra “kahag” alıp basını gıtmek ıstedı uzaklara.. once karsı cıktı arkadasları dostları ama bıryere kadar sozlerı gectı..kendısıyle hergun savasıp her durumda bu savastan yenık cıkan “kahag” cok fazla dusunmeye baslamıstı “urba”yı.. bır gece alıp basını gıtmıs “kahag”.. nereye nasıl gıttıgı bılınmez.. tek bıldıgımız “urba” dan uzak , hayallerıne yakın bır yere gıttıgı.. kım bılır belkı de hayallerınde “urba” ya kavusmus ve en azından orda mutlulugu tatmıstır..

06 / 03 / 2008

Dostluk Üzerine Söyleşiler…

İnsan, doğarken yalnızdır ve çırılçıplak.Yalnızca kendisi vardır şu yalan dünyaya gelen kendisiyle..Ölürken de yalnızdır, ölür, yalnız başına kabrinde, dünya servetlerinin hİç birisini yanına alamadan toprağa kavuşur…

Şu yalan dünyada, peki nedir bunda telaş, bunda çaba?.. Dünya servetleri, para, pul, mevki, şan ,şeref, kariyer, zevk ve sefa alemleri .. Bunlar için kendini bilmezlikler, değer bilmez, onursuzca, gurursuzca, kula kulluk edişler nedir? Ne anlamı var bunların hiçbirisi bizler için kalıcı değil ise? Yalnızca bir kendini kandırmak oyunu oynamak değilmidir bunlara kanmak? Ve asıl dünya gerçeklerinden habersizce bir ömrü tamamlamak ..

Dünya hayatı, bir güneşin şavkının vurup geçmesi gibidir can.Göz açıp kapatıncaya kadar geçiveren bir yalandır.Her şey, biz insanlar için, gerçek anlamda birer kandırmacadan başka bir şey değildir.Bakmak başka, oysa ki görmek çok daha başkadır bilirizki. Baktığımızda gördüğümüz nedir sizce?…

Var olanların hepsi, yüce Allah’ın birer parçası, birer yansımasıdır.Ezelden ebede, yani öztürkçesiyle, geçmişten geleceğe ,yaradılmamış olan ve hep baki olan yalnızca, yüce Allah’tır..Bakı kalacak olan da o yüce Allah’tır canlar. Bizler birer fani beden ile bu dünyada kısacık bir ömrü taşırız, ve toprağa karışacağız günü geldiğinde..

Baki kalan bu kubbede, bir hoş seda imiş… derken, bu gerçekleri yaşayan bir çok insan, ömürlerinin son günlerinde, dünya hayatından ömrün sonunda, yalnızca, bir “hoş seda” dan başka bir şeyin kalmadıgını anlamış bizlerle de paylaşmışlardır.

Bir hoş seda… Nedir, nasıldır? İşte, sevginin, sevgiyle, saygıyla, şefkatle bakan, gören canların, dost sedasıdır o…

Hepimiz için, sevgi, saygı, şefkat ve güven ile temellenmiş gerçek sevgilerle taçlanan gerçek dostlukları, gönüldostluklarını diliyorum yüce Allah’tan..

Sevgi ve saygılarımla…

ALINTI

HAYATIN SIRRI: Güzel bir Video İzleyin… alıntıdır.

Ölmeye geldim

Gün aydınlık. O’nsuz geçen her dakikam zehir.
Yürüdüğüm yollar taşlı, gözyaşlarım nehir.
Boş bir tenekedir hayat, her şey yalancı bir dert verir.
Ölmeye geldim. Bilen bilir yolumdan çekilir.

Makam isim peşinde değilim hiç olmadım.
Eçdadlarımın yaptıklarına ortak koşmadım.
O var bildim, gerisini ebeden yok saydım.
Ölmeye geldim. Ancak daha görevimi tamamlayamadım.

Sağ sol çatışmalarına girmedim, hepsini uzaktan seyrettim.
Bir fikrim oldu içimde özümsedim, dökmedim.
Okudum öğrendim fiillere dökmeye niyetlendim.
Ölmeye geldim. Bavulum boştu dönemedim.

Bavulum boştu dönemedim..
Bavulum boştu dönemedim..

Şucu bucu diye ayırmadım, sevdim.
O’nun için kendimi bin defa sildim.
Gel dediler geldim, git dediler gittim.
Ölmeye geldim. Vaktim gelmemiş bilemedim..

Gurbet diyarlarında süründük sürüm sürüm
Hep O hep bir melankolik Türkü’m
Yükler yüklenir hafif gelsede belim büklüm büklüm
Ölmeye geldim. Bilemedim zordur dönüşüm.

Bilemedim zordur dönüşüm.
Bilemedim elhamdülillah zordur dönüşüm..

AlpEren TRK
Brüksel 09

http://th07.deviantart.net/fs8/300W/i/2005/324/1/8/rays_of_cold_light_by_mightyflup.jpg

Bir ışık belirse çok uzaklardan
Zifiri karanlıklardan
Tek bir eser bir resim
Kalmasa.

Dursana.
Bak anla kendini aynalardan
Tekrar tekrar çalan şarkılardan
Hiç başlamayıp bitsin.

Hep yenilgili sevdalardan
Dumanlı dumanlı dağlardan
Bir hüzün bir dert
Kalmasa.

Dursana.
Anlat oluk oluk akan kanından
Bilinmedik çıkmazlarından
Hep firak hep firari.

Anlatılandan
Anlatılamayandan
Başlayandan
Başlatılmayandan
Kalmasa
Dursana

Bir de

Bir de

…

anlatsana..

AlpEren TRK
Brüksel 09

SENI OZLUYORUM HER OKULA GIDISIMDE CEKTIGIN KOPYA KAGITLARI HALA SIRANIN ALTINDA SENI BEKLIYOR SEN NERDESIN DOSTUM NERDESIN…

MERHABA ARKADASIM BIR GUN BAHAR OLMAK ISTERSEN CICEKLERIN DAIMA ACIK OLSUN BIR GUN CICEK OLMAK ISTERSEN YUZUN HEP GUNESE DONUK OLSUN VE BIR GUN BIRINI SEVERKEN KALBIN HEP ONUNLA OLSUN

DOSTUM OL AGLARKEN YABANCI OMUZ ARAMAYAYIM DOSTUM OL KALBEN TUT SEVGI SUN GOZLERINLE VE NE OLURSAN OL DOSTUM OL ISTER YANIM DA ISTER UZAKTA ISTER GULUSUM DE ISTER GOZ YASIM DA BIR SES CIGLIGIM OL ODAMA DOL AMA BENIM DOSTUM OL

SEN ESKIDEN BOYLE DEGILDIN ,GOZLERIN ISIL ISIL GULER OYNARDINHAYATA BAKMAZ, HAYATI YASARDIN KOSARDIN, COSARDIN, SAVASIRDIN, SIMDI NE OLDU SANA ? HAYATA KUSMUS YORULMUSSUN SISMANLAMIS YASLANMISSIN BAKISLARIN SOLGUN

BIR BAGRI YANIK KARDASIM VAR AGLARMI BILMEM UZANIPTA GOZLERINE AKAN YASLARI SILEMEM YARIN ASKERE GIDECEK GITME KAL DIYEMEM AGLAMA KARDAS AGLAMA AGLAYIPTA YUREGIMI DAGLAMA

ARKADAS ICIMI SEN, DISIMI SEN BILIRSIN. ANCAK SEN OLURSUN BANA YOLDAS. HAYDI TUT ELLERIMDEN, BERABER YURUYELIM YARINLARA, GEL ARKADAS!

GERCEK ARKADAS SAGLIK GIBIDIR DEGERI ANCAK O YOK OLUNCA ANLASILIR …

KADER MAHKUMUNA MAGRUR BAKISIN,ESARETIN YETER KONUS BE ARKADAS TAS YUREK DENINCE HELE BIR DUSUN,ONUNDE SAYGI ILE DUR BE ARKADAS.

PAYLASMAKSA CIKARSIZ SEVGIYI,HISSETMEKSE ICTENLIGI,ARAMAKSA DERTLERE COZUM,GUVENEBILMEKSE NEDENSIZ SONSUZA KADAR DOSTUMSUN

AFFET BENI HEP GUZELI ANALIM.ANILARDA TEBESSUM YASATALIM.BEN KIRDIM, BEN UZDUM YARALADIM.MUTLULUK GOLGEN OLSUN ARKADAS’IM.

DOST DIYE YUREK SALDIM GURBET ELE ELLERI BOS GOZU YASLI DONDU GERIYE DEDI;DOSTLUK OLMUS YARENLIK UNUTULMUS DEDIM;YA SU KARSIKI DAGLAR ONLAR DOST DEGILMI DEDI;HEYHAT SUSAMISSIN SERAPTIR ONLAR O AN SILINIVERDI DOST DIYE SIRT VERDIGIM O DAGLAR

SIMDILIK HOSCAKAL ARKADASIM…YINE GEL.YANINA SENIN GIBI GULEN GOZLU,YUREGI SEVGI DOLU INSANLARI ALIP YINE GEL OLUR MU?

ARKADASLIK SEVGISI VARDIR SIMDI ESKILERDE KALDI NEDEN ESKILERDE KALDI NEDEN HATIRLANMADI ARKADASLIK SEVGISI VARDIR BILEN AZDIR DUNYADA ARTIK BILEN YOKTUR BU YENI ZAMANLARDA

BIR DOSTA IHTIYACIM VAR!!!SADECE OMUZUNDA AGLASAM VE ODA BANA NEDENINI HIC SORMASA OYLECE BULUSUP AYRILSAK SONRA BIR DAHA NE BEN ONA GITSEM NE DE O BENI ARASA PAYLASILMIS EN GUZEL SEY OLSA BU YASANMIS ACI AN AYRILIKLA BERABER CESURCA… VE BIZ HEP DOST KALSAK HER SEYE RAGMEN YINE IHTIYACIMIZ OLDUGUNDA, SORGUSUZ SUALSIZ, AYNI YERDE AYNI SAATTE…

ARKADAS; KIRMAYAN KIRILMAYAN KIRILSADA YIKILMAYANDIR…!

DAL RUZGARI AFFEDER AMA KIRILMISTIR BIR KERE…

BIZIM OMRUMUZDE HAYALLERIMIZ VARDI IRMAKLARINDA SANDALLARIMIZI YUZDURDUGUMUZ,BIZIM OMRUMUZDE DOSTLARIMIZ VARDI BIR GUN GORMEDIGIMIZ DE UZULDUGUMUZ…

BENI DUSMANLARIMIN HANCERLERI DEGIL,DOSTLARIMIN SIRT USTU BIRAKMASI DERINDEN YARALAR…

UYKUDAN UYANINCA INSANI UYANDIGINA PISMAN EDEN,GERI DONMEK ISTEYIPTE DONEMIYINCE CARESIZLIKTEN DELIRTEN,INSANIN HAYATTA SADECE BIR DEFA GOREBILECEGI HARIKA BIR RUYASIN…

SEN ONUN ASKISIN,BEN ONUN DOSTU, ASKLAR GECICIDIR,DOSTLUK KALICI…

Uyandım
Güneşim bugün
Aydınlık her taraf
Gün be gün
Aynı manzara
Durakladım
Yapabildiklerim
Yapacaklarım
Yapamadıklarım
Tükenişlerim
Yine çoşkuyla
Ümitsizlik
Ruhumda
Gelip gidişlerim
Duraksamalarım
Çoşmalarım
Yürüyüp
Düşerim
Durduk yere
Küser köşelere
Çekilirim
Bugün
Değil
Yarın
Değil
Zamanın
Vaktin
Her anın
Anlarım
Derdim
Derman beklerken çaresizlikle
Tükenişlerim
Düşüncelerim
Bitişlerim
Firari benliğim
Bıraktım kendimi
Sürüklenmekteyim
Severim
Sevilmem
Dinlerim
Dinlenmem
Yükseltirim
Alçalırım
Divaneyim
Gittiğim yol üzere
Nice taş ve çicek
Karşı taraftan
Gelen mis kokuları
Yakalar damarımdan
Nefsimin arzuları
Döndüremez yolumdan
Durup arkama bakmadan
Yürüyorum
Gün be gün
Dönüşüm yok
Olmayacak
Yoldan dönüş yok
ama
..
olsaydı
Yoldan dönüşüm
olsaydı
dertlere
gönüllüce
evet
demezdim
dönmezdim
kendimi
kendim
tüketmezdim
bir kaşık suda
boğulmama
izin vermezdim
ben yokum
O var
O’nun yolu var
Dönüş olur mu hiç?
Mis kokular
nefsimin hayali
Ruhumda oysa
Cennetin emsali
Bugünümü yarınıma
Saniyeyi ebede
Değişmem
Dönerim sanma
Dönmem
Tutturdum bu yolu
Layık olmasamda
Getirmeden sonunu
Kavuşmadan toprağıma
Dönmem..
Yoldan dönüş olsaydı
Da dönmem
Dönmezdim..
Dönmelere itilseydim
Dönmemek için..
Kendimi TERK ederdim!
Dönmemek için..
Kendimi TERK ederdim!!!!

- AlpEren TRK -
Brüksel 09

Neyzen Nuri’ye ap ayrı teşekkürlerimi sunarım.. parçaları duygularıma tercüman..

‘Keşiflerim uzun vadeli
Adımlarım ne geri ne ileri
Zindandır bendim
Gelişlerim gidişlerim.’

‘Merakımda boşluklarımın izi
Diyaloğum suskunluklarımın esiri
Zindandır bendim
Dertsiz çaresizliklerim.’

‘Günlerim gecesiz sisli
Hayatım fersiz gizli
Zindandır bendim
Divanece türkülerim.’

‘Yamulur en doğru olan cizgi
Zorludur yolum çileli
Zindandır bendim
Varlığımla bitişim…

Zindandır bendim
Varlığımla bitişim..‘

AlpEren TRK
Brüksel 09

Bu güzel yazıyı sizinle paylaşmak istedim ders alınması gereken bir hikaye.

Kırlangıcın biri, bir adama aşık olmuş. Pencerenin önüne konmuş, bütün cesaretini toplamış, röleli tüylerini kabartmış, güzel durduğuna ikna olduktan sonra küçük sevimli gagasıyla cama vurmuş. Tık…..Tık…… Tık…. Adam cama bakmış. Ama içeride kendi işleriyle uğraşıyormuş. Biraz meşgulmüş! Kimmiş onu işinden alıkoyan? Minik bir kırlangıç! Heyecanlı kırlangıç, telaşını bastırmaya çalışarak, deriiin bir nefes almış şirin gagasını açmış, sözcükler dökülmeye başlamış. Hey adam! Ben seni seviyorum. Nedenini niçinini sorma. Uzun zamandır seni izliyorum. Bugün cesaret buldum konuşmaya. Lütfen pencereyi aç ve beni içeri al. Birlikte yaşayalım. Adam birden parlamış. Yok daha neler? Durduk yerde sen de nerden çıktın şimdi? Olmaz, alamam demiş. Gerekçesi de pek sersemceymiş. Sen bir kuşsun! Hiç kuş, insana aşık olur mu? Kırlangıç mahcup olmuş. Başını önüne eğmiş. Ama pes etmemiş, bir süre sonra tekrar pencereye gelmiş, gülümseyerek bir kez daha şansını denemiş; Adam, adam! Hadi aç artık şu pencereni. Al beni içeri! Ben sana dost olurum. Hiç canını sıkmam Adam kararlı, adam ısrarlı; Yok, yok ben seni içeri alamam demiş. Biraz da kaba mıymış, neymiş lafı kısa kesmiş. Işim gücüm var, git başımdan. Aradan bir zaman geçmiş, kırlangıç son kez adamın penceresine gelmiş; Bak soğuklar da başladı, üşüyorum dışarıda. Aç şu pencereyi al beni içeri. Yoksa, sıcak yerlere göç etmek zorunda kalırım. Çünkü ben ancak sıcakta yaşarım. Pişman olmazsın, seni eğlendiririm. Birlikte yemek yeriz, bak hem sen de yalnızsın yalnızlığını paylaşırım demiş. Bazıları, gerçekleri duymayı sevmezmiş. Adam bu yalnızlık meselesine içerlemiş. Pek bir sinirlenmiş. Ben yalnızlığımdan memnunum demiş. Kuştan onu rahat bırakmasını istemiş. Düpedüz kovmuş. Kırlangıç , son denemesinden de başarısızlıkla çıkınca, başını öne eğmiş, çekip gitmiş. Yine aradan zaman geçmiş Adam önce düşünmüş, sonra kendi kendine itiraf etmiş; Hay benim akılsız başım. Demiş ne kadar aptallık ettim! Beklenmedik bir anda karşıma çıkan bir dostluk fırsatını teptim. Niye onun teklifini kabul etmedim ki? Şimdi böyle kös kös oturacağıma keyifli bir vakit geçirirdik birlikte. Pişman olmuş olmasına ama iş işten geçmiş. Yinede kendi kendini rahatlatmayı ihmal etmemiş. Sıcaklar başlayınca, kırlangıcım nasıl olsa yine gelir. Bende onu içeri alır, mutlu bir hayat sürerim. Ve çok uzunca bir süre, sıcakların gelmesini beklemiş. Gözü yollardaymış. Yaz gelmiş, başka kırlangıçlar gelmiş. Ama…… Onunki hiç görünmemiş. Yazın sonuna kadar penceresi açık beklemiş ama boşuna. Kırlangıç yokmuş! Gelen başka kırlangıçlara sormuş ama gören olmamış. Sonunda danışmak ve bilgi almak için bir bilge kişiye gitmiş. Olanları anlatmış. Bilge kişi gözlerini adama dikmiş ve demiş ki; Kırlangıçların ömrü 6 aydır….

Hayatta bazı fırsatlar vardır, sadece bir kez elinize geçer ve değerlendirmezseniz uçup gider. Hayatta bazı insanlar vardır, sadece bir kez karşınıza çıkar ve değerini bilmezseniz kaçıp giderler. Ve asla geri gelmezler. Dikkatli olun…Farkında olun….Ve bir düşünün bakalım Acaba siz bugüne kadar pencerenizden kaç kırlangıç kovaladınız?

Yaşadığın dünya
Boş ve yalan
Gördüğün rüya
Vizyonundur daralan

Düşüncen insanlığın
Kaos avcılıkların
Hataların saygınlığın
Boştur rafların

İçtiğin hayatın
Yaşamışlığın hiçliğin
Etrafın darmadağın
Bayramdır tükenişlerin

Yüreğini ver kulağına
Kulağını yüreğine
Siyah sayfalarında
Nurun derdinde..

Ruhun şantiyelerde
Nefsin patronun
Ballı zehirlerde
Hüsrandır sonun

Ruhun şantiyelerde
Nurun derdinde..
Ballı zehirlerde
Hüsrandır sonun!
Hüsrandır sonun!

AlpEren TRK
Brüksel – Jette