Ada tiga drakula, mereka membuat kompetisi mencari yang paling kejam dan sadis. Drakula yang paling muda mendapat kesempatan lebih dulu. Tiba-tiba dia lari secepat kilat, terus dua menit kemudian sudah kembali lagi. Mukanya penuh lumuran darah, seringainya sereem. “Lu pade liat desa di seberang bukit itu ?”. Yang dua lainnya ngangguk, “Iya, liat.” “Desa itu .. habiissss!,” ungkap sang Drakula.

Yang paling tua panas juga. Dia juga pergi sekelebat, terus 1 menit udah balik, mukanya juga penuh cucuran darah. “Lu liat kota yang itu?”, katanya sambil mukanya menunjukan kalau dia bangga bener. “Iya, liat”, yang dua ngangguk juga. “Kota itu juga habiiissssss!”, kata yang paling tua sambil ketawa serem,”Hua ha ha hah!”.

Drakula yang satunya lagi tambah panas, dia juga pengen show off. Akhirnya dia juga lari sekelebat. Temennya yang dua terperanjat, soalnya belum sampe setengah menit dia sudah balik, dengan penuh cucuran darah di muka dan matanya.

Temennya yang dua membatin, “Gila ni drakula, sangar amat, ternyata dia yang paling jago”.

Sambil ngos-ngosan dia teriak, “Lu pade liat nggak tiang listrik di pas belokan sana?” “Liat! Liat!”, kata yang lain. “Sialan, gua kagak liat!!,” kata si drakula.

NB: Thanks Shirly Octarina

Skārleta O’Hara šodien nav mājās, taču viņas ģimenes lepnais savrupnams visā krāšņumā stāv savā vietā, it kā pilsoņu karš nemaz nebūtu bijis. Laikam jau līdz ar rudeni visi darbi uz lauka ir paveikti, tāpēc arī plantācijās nemana nevienu pašu cilvēku.

Pavisam iespējams, ka Taras iemītnieki devušies ciemos uz netālo Drakulas namu lai pieliktu punktu ieilgušajām Helovīnu svinībām, kurās piedalās vismaz trīs dažādas vidusskolnieku klases. Labi ka tālu nav jāiet. Drakula dzīvo tepat aiz līkuma, pretējā ceļa pusē! Kaimiņu mājas sakoptais stāvs, protams, mazliet kontrastē ar vīteņaugos ieslodzīto balto fasādi un tumšajiem logiem, bet vietējie šķiet tam sen jau vairs nepievērš uzmanību.

Mazliet gan traucē putni, kas milzīgos baros apsēduši apkārtējos laukus, kokus un telefona līnijas. Tāds pabaiss tas putnu mākonis izskatijās un izklausijās, taču viss beidzās labi.

Vēl jo vairāk, turpat pārsmitsmetrus tālāk joprojām savā vietā stāv mazais benzīntanks-veikaliņš, kuru pirms tam esmu redzējis izdemolētu un uzspridzinātu vismaz desmit reizes….

Sarakstu varētu turpināt bezgalīgi jo es te atļāvos aprakstīt tikai labi ja puskilometru ceļa – 8 šosejas.

Aizvadītajā nedēļas nogalē man bija tā veiksme izbraukt pa Kanādas ceļiem ar auto dienas laikā. Vietējie latvieši, no kuriem es vislaiku izvairījos, man par pliku paldies uzticēja braucamo – sak, ej apgūsti Kanādu! Es devos uz Niagāru. Nolēmu braukt nevis pa jauno, drošo autostrādi, bet gan nogriezties uz mazajiem paralēlajiem celiņiem.Viens ir skaidrs – tā ir pavisam cita Kanāda!

Man kopš paša ceļojuma sākuma bija tāda ne līdz galam apmierinātas apetītes sajūta. It kā Kanādā esmu, bet kaut kas tomēr nav…. Nav tā Kanāda, kuru es gribēju redzēt. Taču izbraucot no Toronto burzmas viss strauji mainījās. Īstā Kanāda ir tur ārpusē, braucot pa nelielajiem ceļiem! Tur tad arī novēlu nokļūt visiem tiem, kuri nonākuši šai pasaules malā!

ps

Manis aprakstītās filmas, saprotams, nav Kanādas produkts, bet  “īstā Kanāda”, manā uztverē, ir dikti līdzīga “īstajai ASV”, tāpēc arī nav nekāds brīnums, ka Skārleta apmetusies šai Niagāras upes krastā.

Ikväll vimlar det av vampyrer, spöken och andra läskiga typer ute…det här är en av dom…

…och här är Drak-Ulla som jag träffade för ett par år sen…

Mycket skumma typer som sagt var…törs nästan inte öppna dörren när det plingar på…

BUUUHHHHH!!!!!

Para esta cita anual tan americana, toda la ciudad ha preparado un sin fin de actividades para que todos los publicos disfruten de este dia tan terrorifico.

Para los apasionados del cine de terror, El canal Calle 13 organiza un maratón de películas clásicas de terror en Kinépolis. Los tres títulos programados son Frankenstein, Drácula y El hombre lobo. La entrada es libre para los que emulen a Boris Karloff o a Bela Lugosi y acudan disfrazados de alguno de los citados personajes.
Maratón de cine de terror. Fecha: S 31 desde las 20.30 h. Lugar: Cines Kinépolis (Pozuelo).

Para los que prefieran pasar el dia en un parque de atracciones, una de las áreas temáticas de la Warner, el Old West Territory, se transforma en la Zona del Terror, un pueblo maldito habitado por aterradores personajes que acecharán a los visitantes. Además el Parque organiza una serie de espectáculos callejeros ambientados en Halloween, como un baile del Thriller de Michael Jackson o el Circo de los Horrores, y menús especiales en sus restaurantes. Zona del terror. Fecha: Hasta el D 1. Lugar: Parque Warner.

Y para los que no quieran ir hasta San Martín de la Vega, tambien podra disfrutar de Halloween en el Parque de Atracciones. El Pasaje del Terror del Parque de Atracciones cumple 20 años y centra los actos organizados con motivo de Halloween. Una gymkhana especial hará del Viejo Caserón algo aún más divertido y terrorífico de lo habitual. Además, habrá cenas-espectáculo en los restaurantes del recinto.
Halloween en el Parque. Fecha: Hasta el D 15. Lugar: Parque de Atracciones de Madrid.

La sala Dark Hole celebra un baile de máscaras con motivo de la presentación de una comunidad virtual denominada Sociedad Oscura. En la fiesta se leerá el tarot a los asistentes y habrá números de magia. El acto se enmarca dentro de la Semana Gótica, que hasta el 1 de noviembre saca a la luz diversas manifestaciones artísticas de esta lóbrega corriente. Baile de máscaras. Fecha y hora: S 31, 1 mad. Lugar: Dark Hole (Mesonero Romanos, 13. Gran Vía).

El Corte Inglés no podía dejar escapar el reclamo de Halloween para atraer al público hasta sus centros. En el de Preciados magos como Eduardo Marcos, Emi Magclow, Maguz, Felipe Ferrante o Rafik ofrecerán a compradores y curiosos una serie de espectáculos de ilusionismo y prestidigitación. Halloween en El Corte Inglés. Fecha: V 30 y S 31. Lugar: El Corte Inglés de Preciados.

En Puerta del Angel, El escenario de la sala El Montacargas recibe en la noche de Halloween a la compañía de las Hermanas Trapp, que representarán la obra Max y Moritz en una única función. El espectáculo de títeres para adultos, que combina la música en vivo con la poesía satírica del siglo XIX y el humor negro, narra los grotescos experimentos de dos niños traviesos. Max y Moritz. Fecha y hora: S 31 a las 23 h. Lugar: El Montacargas (Antillón, 19).

En México se celebra el Día de los muertos como un reencuentro de los vivos con los seres queridos fallecidos. El restaurante Mestizo trae a Madrid esta fiesta con sus elementos más típicos: la música, la comida y el altar de muertos, decorado con esmero como ofrenda a los espíritus. Además, hasta el L 2, se organiza el Festival del mole para degustar platos de diferentes regiones mexicanas. Días de los muertos y Festival del mole. Fecha: Hasta el L 2. Lugar: Restaurante Mestizo.

La galería Blanca Soto alberga una muestra dedicada a los altares de muertos mexicanos interpretados por distintos creadores aztecas. Entre las piezas expuestas destaca la de la artista Amelia Mendívil, que dedica su altar a Frida Kahlo y aprovecha para exhibir una obra original que la famosa pintora regaló a su padre. Día de los muertos. Fecha y hora: S 31 de 16 a 20 h., D 1 de 11 a 18 h. y L 2 de 11 a 21 h. Lugar: Galería Blanca Soto (San Blas, 4. Atocha. Entrada libre. 

Al que le guste comer bien, este dia también tiene su peculiar cena de “muertos”. 

• El Jardín del InterContinental. El hotel cinco estrellas ofrece una menú nocturno para el S 31 a un precio de 38 euros con platos tan sugerentes como el cóctel de calabaza y papaya con aceite de arbequina o el dulce pastel de Halloween. Tel. de reservas: 91 700 73 70.
• Ouimad. El restaurante del Palacio de Deportes disfraza a sus camareros de terroríficos personajes para servir su denominado ‘menú mortal’ de dos platos y postre por 24 euros. Tras la cena, el salón se convierte en una pista de baile en la que mover el esqueleto hasta las 3 mad. Tel. de reservas, 91 309 21 26.
• Friday’s. Los seis restaurantes de comida norteamericana reproducen el ambiente que se vive cualquier 31 de octubre en los Estados Unidos. Telarañas, calabazas y velas presiden los locales en los que se ofrece un menú infantil por 10,45 euros.
• Casino Gran Madrid. El terror en el casino de Torrelodones tendrá su epicentro en el Diva’s Bar, que se anticipa al V 30 para celebrar Halloween. Los asistentes puede disfrutar de una cena informal acompañados de invitados de la talla de Elvis, Sinatra o Marilyn.

Y sin olvidarnos de los más pequeños, para ellos no podian faltar las actividades. Os presentamos 3 opciones la mar de entretenidas:

• Drockula. Una fiesta de disfraces en la que pedir ‘truco o trato’ precederá desde las 16.30 h. a la función de la obra que la compañía Face2Face está representando en el Alcázar y en la que se cuenta, en inglés, la historia de un peculiar y rockero Conde Drácula. Teatro Alcázar. Tel. 91 532 06 16.
• Campamento nocturno. Faunia invita a los niños de 6 a 13 años a una jornada con juegos, disfraces y una cena especial de Halloween, antes de marchar a dormir rodeados de pingüinos. La cita comienza el S 31 a las 18 h. y acaba el D 1 a las 10 h. El precio, 54 euros. Faunia. Tel. de reservas: 91 301 62 35.
• Terror en los océanos. Por 65 euros los niños de 8 a 14 años vivirán una jornada (del S 31 a las 20 h. hasta las 10 h. del D 1) repleta de actividades en las que los ‘monstruos’ marinos servirán de excusa para fomentar el respeto por el medio ambiente. Zoo Aquarium de Madrid. Tel. de reservas, 91 512 37 70.
• Cuentos de Halloween. El centro comercial Parquesur de Leganés pone la nota literaria a Halloween con una serie de cuentacuentos infantiles programados para el V 30, de 17.30 a 20.30 h., y el S 31 y D 1, de 12 a 14 y de 17.30 a 20.30 h. Parquesur. Tel. 91 687 36 00.

Fuente: http://www.guiadelocio.com

Tegnap éjjel láttam a Film+on a Dracula 2000 című filmet.

A film arról szól, hogy Júdás elárulta Jézust ezüstpénzért, és ezért őt felakasztották, de nem fogadta be őt se a menny, se a pokol. Nem tudott meghalni, és halhatatlan lett… Ő lett Dracula… Egy ember el tudta őt fogni, és bezárta egy koporsóba, amit biztonsági rendszerek védelmeztek, de néhány ember ezt feltörte, így Dracula kiszabadult. Annak az embernek, aki elfogta Draculát, volt egy lánya (Mary), akinek “közös volt a vére Draculával”. Mary apja mindent megtett, hogy a lánya ne legyen vámpír, de végül ő is meghalt… Apját egyébként Van Helsingnek hívták… (Ebből következik a “Van Helsing” című film…) Dracula egyébként azért nem bírja az ezüstöt és a keresztény “cuccokat” mert anno nem bocsátott meg neki Isten …stb…

Ha kíváncsi vagy a film befejezésére, akkor nézd meg te is a Dracula 2000-et. Letöltheted ITT!

Jó filmezést! Puszaaa

Drakula Oyunları Oyna

- Mam chyba w sobie jakiś masochistyczny zapęd, który często kieruje mnie do kina na nasze rodzime produkcje. Jaka jest kondycja naszego polskiego kina, szczególnie w porównaniu z produkcjami zachodnimi, każde małe dziecko wie.  Cóż więc mnie skłania do w miarę częstego, jak na polskiego widza przystało, oglądania na dużym ekranie dzieł naszych artystów – sama dokładnie nie wiem. Jest to coś w rodzaju przyznawania kredytu “a nuż tym razem im wyszło”, co zazwyczaj kończy  się opuszczeniem sali kinowej z nosem spuszczonym na kwintę. Ale żeby nie było, kilka filmów made in Poland naprawdę zrobiło mi grubo. Nie chcę się tu rozpisywać  które, gdzie i kiedy, bo nie o to w tym wpisie chodzi, ale sytuacja którą opiszę poniżej miała miejsce na jednym z polskich filmów, za który nie musimy się wstydzić.  Rzecz miała miejsce 3 lata temu w jednym z poznańskich multi-mall-pleksów, a dokładnie w Plazie. Poszłyśmy z A. na “Palimpsest”. W rolach głównych Chyra i średnio przeze mnie lubiana Cielecka, ale tu – jak się później okaże -w miarę strawna. Od chwili zakupienia biletów do seansu miałyśmy dobre pół godziny, więc postanowiłyśmy posilić się w jednym z barów znajdujących się na piętrze tegoż centrum. Pomiędzy pomlaskiwaniem i siorbaniem wywiązała się między mną a A. rozmowa o ścieżkach dźwiękowych serwowanych w horrorach i  thrillerach.  Obopólnie doszłyśmy do wniosku, że najgorszy rodzaj muzy na tego typu filmie to “wkurwiająco-niepokojący dźwięk” przeciągany na strunie lub wygrywany na pianinie, przeplatany co scenę z mniejszym lub większym natężeniem. Gdybym mniej więcej miała wyrazić słowami jego brzmienie byłoby to coś mniej więcej takiego: piiiiiiiiiiiiii, łiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, itede. Wyśmiałyśmy kilka takich produkcji, które przodują w tego typu soundtracki i ruszyłyśmy na widownię. Jeszcze film nie zaczął się na dobre, gdy z głośników poszło ze zdwojoną siłą “piiiiiiiiiiiiii, łiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii”. Nie żebym była wkurzona, ale serio tego typu dźwięki potrafią tak wystraszyć, że najspokojniejsza sielanka  wydawać się będzie horrorem wszechczasów. Dziękuje Panu Bogu, że wówczas w to upalne lato zesłał deszcz i wiatr, i że wzięłam kurtkę z domu, bo 3/4 filmu przesiedziałam schowana za jej mankietem. Pomijając pii i łii, “Palimpsest” to bardzo dobry polski  thriller, który wszystkim polecam, ale z delikatnie wyciszonym dźwiękiem.

- Nie lubię horrorów. Szczególnie takich jak “Drakula”. Wtedy miałam się pierwszy raz o tym przekonać. Mniej więcej po 10 minutach zaczęłam nerwowo spoglądać na zegarek, potem na tatę, jeszcze później na sufit (doliczyłam się 15 lamp). Po czym zauważyłam, że mój rodzic zaczyna przerabiać identyczny schemat i wyszliśmy. Trzask krzeseł. Trzask drzwiami. Jednymi i drugimi. I wolność. Zawsze jak uda mi się w końcu wyrwać z beznadziejnego filmu na zewnątrz, mam wrażenie jakbym dokonała prison break’u życia.

- “Cube”. To samo. Tylko, że faceci zostali w środku, a ja sama czekałam na zewnątrz. Dlatego zdecydowanie bardziej wolę ucieczki parami.

- Znowu polska produkcja. Tym razem komedia o angielsko brzmiącym tytule – “Kiler”. Do kina idę z K., mijamy knajpę, a on mówi tak: “ej (albo może tej) tu pracuje moja kuzynka, zerknijmy na sekundę do niej”. Idziemy, a tam bramka z napisem “impreza zamknięta”. Ale kuzynka schodzi i nam imprezę otwiera. Wchodzimy na piętro, a tam Marek Kondrat. Wow. Popatrzyliśmy się chwilę na niego, potem ruszyliśmy do kina. Wchodzimy na film, a tam… znowu Marek Kondrat. Prawie jak deja vu.

- “Zagubiona autostrada” (Lost Highway). Byłam wówczas zbyt młoda, zbyt głupia i zbyt nieogarnięta by pojąć i docenić to dzieło Lyncha. Co prawda do dziś go do końca nie rozumiem (konia z rzędem temu, kto pojmuje ten film), ale szacun i podziw jako taki jest. Wówczas byłam bliska (i to pięciokrotnie w przeciągu dwóch godzin) wyjścia i trzaśnięcia drzwiami i krzesłami, i naplucia w twarz (no dobra przesadzam) bileterce i kasjerce razem wziętym. Fenomen tego filmu chyba właśnie polega na tym, że co jakiś czas bierze cie taki wkurw, że już  chcesz wyjść, ale nie możesz, bo właśnie zaczyna się taka scena, że rozwala cię kompletnie swoją genialnością. I tak na przemian. Zaprawdę dziwny film. Jeden z dziwniejszych jakie w życiu widziałam.

Drakula! Kata ini makin sering didengar, dibaca, dan diucapkan, setelah Presiden SBY menyampaikan pidatonya pada 17 Juli 2009. Drakula, seperti yang kita saksikan di film-film, selalu ditampilkan sebagai sosok kharismatik penuh pesona. Kalimat yang dituturkannya lembut serta rapi terukur dan dibalut sikap santun bangsawan.

Dengan citra pesonanya ia membuai siapa pun yang dikehendakinya. Bujuk rayu romantisnya membuat terkesima, siapapun yang mendengarnya, biasanya perempuan. Setelah orang yang dijeratnya pasrah dalam peluk hangat, sang drakula menunjukkan wajahnya yang lain.

Dari mulutnya muncul taring tajam. Kemudian taring itu ditancapkan pada leher korbannya, dan darah korban pun dihisap habis. Saat itulah korbannya baru menyadari siapa sebenarnya sosok yang ia cintai. Penyesalan sudah terlambat, ia pun mati lemas.

Penyesalan memang selalu datang terlambat. Bujuk rayu dan pemberian materi begitu mudah mengaburkan daya nalar. Lihat saja bagaimana rakyat Indonesia terjebak dengan iklan sekolah gratis. Gratis menurut rakyat, ternyata tidak sama dengan arti gratis menurut pemerintah. Demikianlah mendiknas Bambang Sudibyo berkelit.

Mendengar kilah sang menteri, kita teringat pada iklan provider seluler, gratis dengan syarat dan ketentuan berlaku. Layaknya ikan, rakyat miskin ia kail dengan umpan BLT. Peneliti LIPI, Ikrar Nusa Bakti pernah bercerita ia bersama peneliti lainnya kerap dihantui telepom-telepon seram ‘dari Istana’.

Ya, 2009 adalah tahun di mana drakula bergentayangan. Ia menghisap darah siapa pun yang menurutnya berpotensi berani pada penghuni Istana. Media dirasuki, hingga tak sanggup berkata saat difitnah telah ‘memelintir’ sebuah pidato. Semua komponen negara dihipnotis agar mau mengikuti kehendaknya.

Darah baru demokrasi yang baru berumur 11 tahun diedot habis, tatanan demokrasi yang disusun dengan nyawa rakyat kini dihancurkan, digantikan dengan mokrasi ‘drakrasi’, demokrasi cara drakula.

Dimas Nur Arasy

Buvo taip, kad prie žiniatinklio neišėjo prisijungti ir teko nueiti į biblioteką prie viešosios prieigos. Laukti reikėjo, žurnaliukai išdelioti ir knygų krūvelė paskleista ant stalo buvo. Paperback’ai yra bjaurus dalykas, jų net knygomis nelaikau, tik pavadinimas užkrito – „Drakula“. Šalia paperback’u ir foliantas išdėtas – kad gražiau atrodytu. Žmogus neišdidus, į knygas nespjaudau, tad foliantą į rankas ir į krėslą. Visokių nesąmonių prirašyta įvade, pvz. kad „Drakula“ yra įžymiausias 19 amžiaus literatūros kūrinys. Nenustebino. Juk airių stilius, Dubline ir bananai geriausi pasaulyje. Ale vienas dalykas sudomino. „Drakulos“ autorius, pasirodo, gimė ir augo visai šalia, už kelių minučių kelio. Bibliotekininkas išaiškino, kur ši vieta yra ir nutariau prasieiti. Nepažymėtas Stokerio gimtasis namas jokiais ženklais, nors šalia ir Brėmo kavinė ir Drakulos muziejus yra įsikūręs kažkokiame hi-tech sporto centre, tad teko klausti. Namas neįžvalgus, jame nėra jokios vietą žyminčios lentos, jis priklauso respektabiliam lenktos formos namų kompleksui, besirandančiam neilgoje alėjoje Malahide Road pradžioje Klontarfe. Prieš penkeris metus teko skaityti, kad Stokerio motina buvo ganėtinai negera, sūnų atsainiai prižiūrėjo. Matyt ir dėl to jam košmarai gimė. Dublinas išties specifiška vieta. Čia daug vaidenasi. Vietiniai patvirtino, kad ir jiems tai pat. Gal dėl to čia niekas daug nesinervuoja. Bet ilgiau išgyventi čia sunku. Ypač vasarą ir sausio vasario mėnesiais. Tada galas žino kokie velniai gatvėse darosi. Prakeikti turistai.

Namas, kuriame gimė ir augo „Drakulos“ autorius Bremas Stokeris (Bram Stoker). 15 The Crescent pačioje Malahide Road pradžioje, Dubline. Nėra net jokios iškabos, teko klausti gyventojų.

Sakit apa yang paling ditakuti drakula?

Sakit gigi

Di mana drakula membuka rekeningnya?

Di Bank Darah

Apa yang bayi drakula katakan sebelum tidur?

Hidupkan gelap! Saya takut cahaya!

Apakah Transylvania itu?

Teritori drakula

Apa yang dikatakan drakula ketika diperkenalkan pada seseorang?

Hello, senang memakan anda

Dalam main baseball drakula berada di posisi apa?

Batboy

Gedung apa yang terbesar di Transylvania?

Vampire State Building

Mengapa drakula di penjara?

Merampok Bank Darah

Cara yang terbaik bicara dengan Count Dracula?

Interlokal

Bagaimana kalau drakula masuk toko roti?

Semua selai strawberry habis dijilat

Apakah Dracula pernah menikah?

Tidak, dia bat-chelor

Di mana drakula menyimpan benda berharganya?

Di Bank Darah

Olahraga favorit drakula?

Bat-minton

Mengapa drakula perlu obat kumur?

Karena napasnya bau amis

Setiap jam sebelas siang, apa yang dilakukan drakula?

Coffin-break

Apa minuman favorit drakula?

Bloody-marry

Mengapa drakula pergi ke dokter gigi?

Karena giginya busuk

Es krim favorit drakula?

Vena-nila

Tes kesehatan favorit drakula?

Periksa darah

Syarat bergabung dengan klub Drakula?

Kirim nama, alamat dan golongan darah

Hewan favorit drakula?

Jerapah

Tindakan yang paling romantis dilakukan drakula?

Mencium leher

Apa yang dikatakan drakula pada cerminnya?

Teror…teror….teror on the wall

Karakter film favorit drakula?

Batman

Jika seorang drakula menikah dengan patung salju, apa nama anak pertama mereka?

FrostBite (Gigitan Salju)

Mengapa drakula selalu pakai sepatu kulit?

Sandal dengan mantel ngga maching, booooo!

]]> http://janiugrin.wordpress.com/2009/06/29/transilvanija-grofa-drakule/ Mon, 29 Jun 2009 18:57:17 +0000 janiugrin http://janiugrin.wordpress.com/2009/06/29/transilvanija-grofa-drakule/

Kot se spodobi, moraš po vsakem preživetem izletu napisati kakšne vtise, spomine in podobne podrobnosti. Tako sem se odločil, da tudi sam malo povem o izletu v Romuniji.

Iz Kopra smo se odpravili v sredo 24.6.2009 na dolgo nočno vožnjo po celi Sloveniji, preko Madžarske, do našega cilja, Romunije. V četrtek zjutraj smo prispeli v srednjeveško mestece Sigishoara. Mestece ima svoje korenine že v 14. stoletju, tako da nekatere stvabe kažejo pravo starost. Sigishoara je tudi pod zaščito UNESCA. Ampak kot kaže, so Romuni stvari vzeli kar precej resno. UNESCO pravi: ne tikatje in spreminjajte ničesar, in oni to tudi delajo. Veliko stavb je dotrajanih in počasi razpadajo.
Po ogledu 60-meterskega urnega stolpa smo se sprehodili mimo rojstne hiše grofa Drakule, ki pa po resnici povedano ni nič posebnega. Nato nas je pot peljala do naslednjega čudovitega srednjeveškega mesteca Brasov, ki kaže svojo “srednjeveškost” s starimi stavbami. Zvečer smo prispeli v mestece Sinaia v katerem smo tudi prespali. Moram še omeniti, da me je presenetila predvsem električna napeljava, ki ima svoje mesto v zraku in ne pod zemljo.

Slike prvega dne si lahko ogledate tukaj.

Dež je spremljal vsako minuto našega spanca, a smo se na srečo prebudili v prelepo sončno jutro. Po zajtrku smo se peš odpravili do imenitne kraljeve palače Peles, poletne rezidence kralja Karla I. Moram priznati, da lepšega dvorca še nisem videl. Notranjost je naravnost fantastična. Mojsti rezbarjenja so tukaj morali preživeti kar ogromno ur/dni/tednov. Tukaj sem se prvič srečal s takso za slikanje v Romuninji. Ni bilo prav poceni (30Leu = 7EUR) ampak je bilo vredno vsakega evra.

Po tem ogledu smo se odpravili do gradu Bran, ki je bil uporabljen za snemanje kar precej filmov, zato ga tudi imenujejo grad Drakule. Grad ni dobro opremljen, to pa verjetno za to ker je Drakula večino časa porabil za pobijanje t.i. nasprotnikov. Po ocenah naj bi jih bilo kar 100.000. Po ogledu je sledila vožnja v Medias, kjer smo poizkusili romunsko vino, ki pa mi ni bilo kaj prida po godu. Moram reči, da mi Primorci še kako vemo kaj je dobro vino. Po degustaciji smo skočili še do cerkve sv. Margarete, ki je zgrajena v gotskem stilu. V cerkvi je ogromno starih orientalskih preprog, znana pa je predvsem po orglah. Sledila je vožnja do hotela. To je bil najboljši hotel v katerem se kdaj spal. Še nikoli nisem preživel noči v takšnem hotelu. Plazma televizija na sobi. Telefon v sobi in v stranišču/kopalnici. Masažni tuš. Ogromna postelja. Spal sem kot pijani dojenček.

Slike drugega dne so na tem mestu.

V soboto zjutraj smo se odpravili še v mesto Cluj Napoca, kjer smo si ogledali največje znamenitosti. Tailorjev stolp, Palača pravice…

Sledila je vožnja domov, ki me je izčrpala. Na avtobusu nisem spal veliko, vendar sem prespal skoraj celotno nedeljo.

Slike zadnjega dneva pa tukaj.

Moram reči, da se mi je ta izlet kar vtisnil v spomin, saj sem videl stvari, ki so res nekaj posebnega. Romunija je sicer revna država vendar se nikjer nisem počutil ogroženega, da me bodo zdaj zdaj oropali. Rekel bom tako, če imate priložnost za ta izlet, pojdite, ker vam ne bo žal.

Take care.

J

Ada 3 drakula, mereka bikin kompetisi siapa yang paling kejam dan sadis. Drakula yang paling muda dapet kesempetan duluan. Tiba-tiba dia lari secepat kilat, terus 2 menit udah balik lagi. Mukanya penuh lumuran darah, seringainya sereem. Terus dia ngomong, “Lu pade liat desa di seberang bukit itu ?” Yang dua ngangguk, “Iya, liat.” “Desa itu… habiissss !”

Yang paling tua panas juga. Dia juga pergi sekelebat, terus 1 menit udah balik, mukanya juga penuh dgn cucuran darah. “Lu liat kota yang itu?”, katanya sambil mukanya nunjukin kalo dia bangga bener. “Iya, liat”, yang dua ngangguk juga. “Kota itu juga …habiiissssss !”, kata yang paling tua sambil ketawa serem, “Hua ha ha hah !”.

Drakula yang satunya lagi tambah panas, dia juga pengen show on. Akhirnya dia juga lari sekelebat. Tiba-tiba temennya yang dua terperanjat, soalnya belum sampe setengah menit dianya udah balik, penuh dengan cucuran darah di mukanya dan matanya. Temennya yang dua membatin, “Gila ni drakula,….sangar amat, ternyata dia yang paling jago”.

Sambil ngos-ngosan dia teriak, “Lu pade liat nggak tiang listrik di pas belokan sana?”. “Liat! Liat!”, kata yang laen.

“Sialan, gua kagak liat……….. !!!!!”

The whole issue is dedicated to vampirism as a literary and artistical subject. You can read a lot of different opinions, fiction, poems and reviews.
Read more:

http://www.yareah.com/magazine/index.php/literature-literatura/332-elizabeth-bathory-the-blood-countess