Tags » Dysthymia

Relapse

I’ve had a great few months. 

I set up my own college society, I have had a great time with new, real friends and there was even an incredible date along the way.  379 more words

naðra

Eitthvað virðist vera í loftinu núna því svo virðist vera sem í hverjum mánuði berast fréttir af nýjum svartrokkshljómsveitum hér á landi. Áður fyrr var hægt að telja þær á fingrum annarrar handar en svo virðist vera sem að leikar séu að æsast, að mikil gróska sé núna í gangi, og fréttir af væntanlegum útgáfum berast í sífellu. 320 more words

Black Metal

Breaking down walls

I’ve spent a good part of my life building walls around myself, to keep people out. I think everyone does that to some extent, but some people build better walls than others. 1,314 more words

Where the Hell Did I Go?

I used to be my diagnosis. Before I was my diagnosis, I was someone else. I have trouble remembering who that person was.

I used to be really sick. 356 more words

Depression

Not Just Dysthymia

Not until I was 39, was I diagnosed as having bipolar disorder. I am now 50. At 39, I recognized the symptoms of mania in myself, euphoria, the feeling of being called by God to a particular church, to a particular path. 78 more words

Posted Thoughts

ขมุกขมุย #8 แป่ว

เมื่อวันก่อนโดนจี้เรื่องอาการมาก เลยต่อมแตกสติหลุดกลางสีฟ้าต่อหน้าทุกคน
พอหายใจเข้าออก ใจเย็นขึ้นแล้วก็อาย กลับบ้านมาเลยกิน Rivotril ไป 2 เม็ด
วันนี้ตอนบ่ายเจอพี่สะใภ้มาพูด (แต่ไม่ฟัง) เรื่องเดิมๆ เลยยิ่งสั่นเข้าไปอีกซ้ำจากเมื่อวาน
มันสุดยอดซุปเปอร์ซัคมาก รู้สึกว่าขอผ่านวันนี้ไปก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ
ก็เลยกิน Rivotril ไปอีก 3 เม็ด หลับตา พักบนเตียง ไม่รู้เรื่องอะไรอีกเลยจนกระทั่ง
” ก๊าบ! ก๊าบ! ก๊าบ! ก๊าบ” .. เสียงโทรศัพท์ปลุกตอนหนึ่งทุ่ม เป็นเบอร์ของพี่สาว
” ทำอะไรอยู่ ไปกินข้าวด้วยกันเถอะนะ “.. ก็อืออองืออ โอเคค สะโหลสะเหลคลานลงเตียง
สะโหลสะเหลคลานขึ้นรถ และก็สะโหลสะเหลตักข้าวเข้าปาก
สุดท้ายพี่กับแม่ก็ถาม เลยต้องสะโหลสะเหลตอบไปว่ากินยามา เพิ่งตื่น
โดนด่ามาเล็กน้อยด้วยว่ากินทำไม หมอสั่งแค่ครึ่งเม็ด ฮ่าาอ่าอ่า ไม่รู้สิ เง้อออ
สะโลหสะเหลขำไป สะโหลสะเหลกินข้าวจนเสร็จ สะโหลสะเหลขึ้นรถกลับบ้าน
แล้วก็สะโหลสะเหลกลับบ้านมากร่อยอยู่โซฟาห้องนอนสะลึมสะลือ
หลับตาได้ซักพัก พี่สาวกับพี่สะใภ้ก็เข้ามานั่งในห้อง ถามว่าทำไรอยู่
เป็นไงบ้าง อยู่ในห้องคนเดียวทำอะไร ยังนอนดึกอยู่มั้ย
เราก็ อ๋อ นอนเล่นค่ะ ก็ยังนอนดึกอยู่ ไม่รู้จะทำอะไรดี
ตี2 ตี3 ที่นอนดึก ๆ นี่ตกลงทำอะไรน่ะ วัน ๆ
อ๋อ ก๋ไม่ได้ทำอะไร อยู่บนเตียง นอนไปเรื่อย ๆจนกว่ามันจะหลับ
ฯลฯ

เค้าคงมาอยู่เป็นเพื่อนเราละมั้ง หรือไม่ก็มาสังเกตอาการ หรือไม่ก็อะไรสักอย่าง
จริง ๆ ตอนถึงบ้านเหมือนจะได้ยินเสียงพี่สาวคุยโทรศัพท์กับพี่สะใภ้เรื่องเรา
แต่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์จะเงี่ยหูฟัง ใส่ใจรายละเอียดอะไร กะลังนั่งเล่นกับลูกชูฯอยู่
ก็โอเคอะ รู้สึกดีที่คราวนี้เค้ามาฟังเรา ไม่ได้มาแย้งเรา โอเค ไม่เหนื่อยขึ้น

สัก 4 ทุ่มกว่าเขาก็กลับขึ้นห้องกันไป เราก็อาบน้ำเตรีมตัวจะกินยา
ปรากฎ พอเปิดขวดยาออกมา Rivotril เหลือแค่ 2 เม็ด หักเป็น 4 ซีก
” ฮาโหล พี่อุ๊เอายาเราไปเหรอคะ “
” เอามา กินไปเท่านั้นแหละ วันละครึ่งเม็ดก็พอแล้ว หมดแล้วเดี๋ยวจะให้ใหม่ “
” อ่า อืม โอเค “
..แป่ว..

แต่ว่า… เรายังไม่รู้สึกดีขึ้นเลยนี่นา กินแค่นี้เมื่อไหร่จะใช้ได้ละเนี่ย
อยากโอเคไว ๆ หรือไม่ก็สะโหลสะเหลแบบนั้นก็ได้ แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน
ไม่รู้สึกอะไรเลยดี ดีดี

Depression

"All she does is sit in that room--"

Somedays, I enjoy the sun. 
Other days I am clutching pill bottles
s c a t t e r b r a i n e d a n x i e t y… 292 more words