ทุกวันนี้คนส่วนใหญ่นิยมท่องโลกไซเบอร์กันมาก มีเวปให้เราได้ลองเข้าไปเล่นมากมาย อยากที่ตั้งเป็นหัวข้อเรื่อง ซึ่งทั้ง3เวปนี้ เราเล่นอยู่ ตอนแรกๆก็เล่นhi5 ไม่สนุกเท่าไหร่หรอก แต่มันดีตรงที่อัพเพลงได้ด้วย  แล้วก็มาเล่นเฟรชบุ๊คก็สนุกดีนะเพราะมันมีเกมส์ดีดีให้เล่นมากมาย แล้วก็มาเล่นทวิสเตอร์ ทวิสเตอร์เนียช่วงแรกๆที่เล่นมันก็เล่นได้ดีอ่านะ  แต่พอเล่นไปสักระยะมันเริ่มจะแฮ้ง อัพเดดไม่ได้ เพราะคนเริ่มเล่นเยอะแล้ว มันก็จะออกอาการเวปล่ม คนจะชอบแห่กันมาเล่น

ก็อย่างว่าตามเทรนอ่านะ ถ้ามีเวปทำนองนี้ขึ้นมาก็คงเล่นกันอีกแหละ แต่ที่เราเล่นทั้ง3เวปนี้เนีย ก็ไม่ใช่อะไรหรอก เอาไว้ตามข่าวของสื่อต่างๆ มันอัพเดดได้ดีจริงๆเลยนะ ฮะๆ  แต่ถ้าลองคิดดูว่าถ้าเราเปิดคอมมาแล้วไม่มีเวปพวกนี้เราจะไปเล่นอะไรละ ก็มีเยอะแยะมากมายหลายคำตอบ เพราะโลกอินเตอร์เนตมันไม่มีคำว่าสิ้นสุดอยู่แล้ว มันยังคงมีฟังชั่นหรือความรู้หรือเวปใหม่ๆโผล่มาให้เราได้เล่นมากมาย

ยังไงก็ขอฝากให้เล่นกันอย่างมีสตินะค่ะ ถ้าจะบอกว่าอย่าเล่นเลยเดี๋ญวจะติดจนเสียการเรียน อันนี้ก็คงห้ามกันไม่ได้ ถึงได้อยากเตื่อนว่าให้เล่นด้วยความมีสติ เราเชื่อว่าทุกคนคงรู้ผิดชอบชั่วดีกันหมดแล้วแหละเนอะ!

ถ้าเป็นไปได้เข้าเวปเกี่ยวกับธรรมมะดีกว่า เวปทางธรรมจะทำให้เราได้รู้จักกับคำว่าความสุขที่แท้จริงและบางทีเราอาจจะได้รู้อะไรที่เราไม่เคยรู้มาก่อนเลยก็ได้ เพราะมันมักเป็นอะไรที่เรามองข้ามกันเสมอ อยากให้ลองๆหาเข้ากันดู เราก็เข้าบ้างประปราย แต่ก็ได้ความรู้ดีๆกลับมามากมาย นี่ขนาดเข้าบ้างประปรายนะเนีย ลองดูนะค่ะ แล้วจะพบความสุข^.^

     ว่าด้วยเรื่อง”วงที่ฉันชอบ”เพื่อนๆทุกคนต่างก็มีวงที่ตัวเองชอบกันทั้งนั้น ต่างคนก็ต่างแนว ก็อย่างว่าเพลงไม่ได้มีให้เราฟังแค่เพลงเดียว แนวเพลงก็ไม่ได้มีให้เราฟังแค่แนวเดียว ใครจะชอบอะไรเราก็ไม่รู้หรอกนะ แต่วันนี้จะมานำเสนอวงที่เราชอบ ชอบจริงๆเลยนะเนีย^.^

เห็นสามคนนี้หลายๆคนคงนึกออกแล้วว่าเป็นวงอะไร…ใช่แล้ว วงวันศุกร์นั่นเอง เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในนาม”friday”
วงนี้ประกอปไปด้วยสมาชิกหลักๆสามคน นั้นก็คือ พี่บอย ตรัย ภูมิรัตน,พี่หนึ่ง เกรียงไกร วงษ์วานิช,พี่ดุลย์ อดุลย์ รัชดาภิสิทธิ์

     ที่มาที่ไป: ก็คงต้องเล่าย้อนไปในวัยเด็กเลยนะค่ะ เพราะวงนี้ก็ออกอัลบั๊มมาตั้งแต่ตัวเราเองยังเด็ก สมัยนั้นพี่ชายเป็นคนชอบฟังเพลงมาก เราก็ยังเด็กอยู่พี่เปิดอะไรก็ฟังกับเขาไปหมดทุกอย่าง ตอนนั้นก็ยังไม่รู้หรอกว่านี่คือfridayพอโตขึ้นมาหน่อย อะไรๆมันก็เปลี่ยนไป สื่อโทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ กำลังมาแรง พอเราอายุได้ประมาณ 12ปี มั้ง เราก็ได้ฟังเพลงของfridayอีกครั้งหนึ่ง ด้วยความที่มันนานมากแล้วไง จากวันนั้นมาจนถึงตอนนี้ความทรงจำมันก็เริ่มเลือนลางว่าเออ เราเคยฟังเพลงนี้นะ ตอนนั้นพี่ชอบเปิดเพลงทุกครั้งที่เขาตื่นนอน ก็เลยกลายเป็นว่าปลุกเราไปด้วย เราก็ได้ฟังเพลงพวกนี้ทุกเช้าเลย จนร้องตามได้ แล้วพอได้ฟังอีกครั้งเนีย เราก็จะรู้สึกเฮ้ย เนื้อร้องทำนองมันคุ้นหูดีจัง เหมือนเคยฟัง บางท่อนเราก็ร้องตามได้อีกด้วย เลยเริ่มสนใจที่จะสืบดูว่าเป็นเพลงชื่อเพลงอะไร ของใคร ก็นั้นแหละค่ะที่มาที่ทำให้ได้รู้จัก

     แล้วทำไมถึงชอบละ: บอกตามตรงเลยนะค่ะว่าที่ชอบเนียเพราะมันสะดุดค่ะ ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ชอบเพราะสะดุดจริงๆ สะดุดอะไรหนะหรอ ก็สะดุดุกับเสียงร้องของพี่ตรัยไงค่ะ พอลองได้ฟังทีไรมันก็จะรู้สึกเข้าถึงเพลงนั้นได้จริงๆ อารมณ์ที่เขาถ่ายทอดมันส่งถึงเราอ่าค่ะ อาจจะมาได้แค่บางส่วน แต่เราก็รับรู้ได้ เสียงที่พี่เขาเปล่งออกมาเนีย มันมาพร้อมกับความอบอุ่นจริงๆค่ะ หลายๆคนที่ชอบคงรู้สึกได้ มันก็เลยยิ่งดึงดูดเราเข้าไปอีก บางเพลงเรายังทึ่งเลยว่าพี่เขาแต่งได้ไงเนีย กับวงนี้มักจะมีอะไรเซอไพร์เสมอ แม้ว่ามันจะเล็กน้อยก็ตาม เป็นเสน่ห์อีกอย่างที่น่าหลงไหลมากทีเดียว

พูดถึงพี่ตรัย: ตอนแรกๆที่ได้รู้จักเนีย เรายังสับสนอยู่ว่า ระหว่างพี่เบน ชลาทิส กับพี่บอย ตรัย เนีย คนไหนคือพี่ตรัยกันแน่ คงเพราะรูปร่างคล้ายกันระมั้ง ฮะๆ เป็นเรื่องขำขำของเราในตอนนั้น พูดถึงพี่ตรัยแล้ว เราก็จะนึกภาพตามได้เลยว่า เขาเป็นผู้ชายร่างท้วม แลดูขี้อาย ฮะๆ ไม่รูจริงหรือเปล่า ลักษณะเหมือนพี่หมีตัวโต  แต่ใจดี เขาก็เลยได้ฉายาว่าพี่หมี เวลาไปไหนก็ แก๊งพี่หมี ฮะๆ ก็น่ารักไปอีกแบบ สำหรับความประทับใจ ก็คือ เห็นทีไรก็อยากกอดทุกที (ก็มันนึกถึงตุ๊กตาหมีอ่า 55+)

พูดถึงพี่หนึ่ง: เรารู้จักพี่หนึ่งจากสมยานามว่า เป็นหนุ่มที่เนื่อหอมที่สุดในกลุ่ม ไม่รู้จริงรึป่าว แต่เราก็เชื่ออย่างนั้น ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน แต่เราว่าพี่เขามีแรงดึงดูดบางอย่างที่หันเหความสนใจของเพศตรงข้ามไปที่เขาได้อย่างน่าหลงไหล (เว่อร์ไป)555+ นี่พูดในฐานะผู้หญิงคนนึงเลยนะเนีย พูดถึงพี่หนึ่งแล้วเราก็จะนึกถึงผุ้ชายตัวผอมๆร่างเล็กๆ ถือกีต้าร์คู่ใจ แลดูแปลกตาแต่ก็ยังชวนให้มอง บางครั้งเราก้จะเห็นเขาเอาปิ๊กกีต้าร์ติดหน้าผากตัวเอง แฟร์ชั้นใหม่มั้ง ฮะๆ สำหรับความประทับใจ พี่หนึ่งมีความเป็นกันเองดี บุคลิคดูลุยๆคงเพราะเป็นชาวเกาะมั้ง ฮะๆ

พูดถึงพี่ดุลย์: กับพี่คนนี้เนียเห็นทีไรก็แสบตาทุกครั้ง พี่เขามากับรังสีออร่าจริงๆ 555+ เห็นเขาทีไรต้องขยี่ตากันให้ขวัก พี่จะทำให้หนูตาอักเสพรู้รึป่าวค่ะ 555+ (อำเล่นหนะอย่าคิดมาก)พูดถึงพี่ดุลย์ เราก็จะนึกถึงผู้ชายผิวขาวๆใส่หวมก ขอย้ำ~!!ว่าใส่หมวก อิอิ แล้วก็ยืนถือกีต้าร์ตัวสวยๆอยู่บนเวที บางทีเขาก็ดูขรึมๆไม่พูดไม่จา แต่พอจับไมค์จะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย (เก็บกดมั้ง 555+)ล้อเล่นน่าสำหรับความประทับใจ หนูชอบนะ ชอบจริงๆที่พี่เปล่งแสงได้ 555+ แซวบ่อยๆจะมีงอลไหมเนีย

เอาละ หลังจากที่ได้ฟังที่มาที่ไป เมาท์นู้นเมาท์นี่ กันไป ก็เอาแค่พอประมาณอ่านะ (อ๋อหรอ) ฮะๆ เราจะไม่ให้มันมากมายเกินไปใครที่เป็นแฟนคลับวงนี้คงรู้ดีกันอยู่แล้ว สุดท้ายนี้ก็อยากจะบอกกับวงนี้ว่า ต้องเป็นเธอเท่านั้น ไม่ใช่ใครที่ไหน คือคนที่ฉันจะรัก และเป็นครั้งสุดท้าย เธอคือคนที่ฉันต้องการ หมดทั้งหัวใจ จะรัก รักเธอ และรักเธอ ตลอดไป~

(จบ)

“Slow down and enjoy life. Its not only the scenery you miss by going too fast — you also miss the sense of where you are going and why” [Eddie Cantor].

“Where are you going in such a hurry?” If I’ve heard that question asked once, I’ve heard it asked a hundred times. It’s usually asked by an older person and directed to a younger person who is racing around, busy, Busy, BUSY.

Imagine a Toddler running around the Dining Room table, not really watching where she is going, and not really getting anywhere. But she’s moving fast.

Or the young adult who blows into the house like a tornado, picking up food, clothing, heading to his room. Only to exit minutes later with the money, tickets, or change of outfit needed to get on with the next exciting chapter.

Or you. Take you for example. Racing around, getting up early, working through lunch, frantically rushing to the next appointment, moving fast and faster toward the next big thing, but are you really getting anywhere? Or maybe the more applicable question is, “Are you enjoying the trip?”

Have you stopped lately to make sure you’re on the right road (or any road for that matter) or have you been deceived into believing that activity translates into accomplishment? Have you bought into the assumption that because you are so busy, that your life is meaningful and rewarding and important?

Sometimes it feels like we’re living life in the Express Lane — 15 items or less only! In an effort to get in and out of the store as quickly as possible, we grab a minimum number of items off the shelves to get us through, so we can utilize the Express Lane. Or, better yet, we skip the grocery altogether and stop at the convenience store on the corner.

Think about the times we forego a more satisfying experience, broader selection, better quality, or lower price, simply because we need to be some where else . . . in a hurry. In the blink of an eye, we have willingly exchanged the meaningful for the expedient — because we are SO BUSY.

“Where you are going is more important than how fast you are going”
[unknown].

What’s with all the rushing around again today? Why accept the inferior product, or experience, or anything, simply so that you can mark it off your list today and get on with your real life? Isn’t today a part of your “real life”? And if so, why are rushing through it, willing to minimize its importance? What is so appealing over there that you can’t justify taking the time to fully experience the right now?

“The only way to live is to accept each minute as an unrepeatable miracle, which is exactly what it is: a miracle and unrepeatable” [Storm Jameson].

Whatever you are, be a good one!

Deanna

Aseara, avand unul dintre momentele alea atat de tipic femeilor “m-am ingrasat ca o vaca”,  m-am apucat sa fac un exercitiu, doua. Tin sa precizez faptul ca sunt cea mai antisport persoana de la Adam si Eva(chiar, ei practicau sport?) Asa, si sa revenim. In generala era sa raman corigenta la sport, in liceu deja imi spunea profa: ” Lasa, sportul nu e punctul tau forte”…cu asa incurajari nu ma mir ca nu am devenit vreo mare Nadie.

Si cum ziceam, ca deja tot bat campii aiurea (asta de ce nu e omologat ca fiind vreun soi de sport?), aseara m-am apucat eu de exercitii. M-am trantit pe covor si am inceput cu o serie de 10 abdomene…fara incalzire…ce, ce unde sa stiu eu ca trebuie, doar v-am spus ca nu sunt sportiva . Le fac cum le fac,  mai variez cu altele…iar asta timp de 2 minute. In sinea mea ma gandisem ca se facuse deja ora 1, in conditiile in care contactul meu cu covorul s-a intamplat pe la ora 12:10 Surpriza:era doar 12:12.

Ma enervez si fug la calculator. Am auzit eu de ceva exercitii de 8 minute ce au dat roade…Very easy..YouTube..8 Minute. Gasesc ceva ce tinea tot de abdomene. Un foarte atletic, cu alti doi insi, exersau de zor prin ceva parc. Ma trantesc pe covorul nr 2 si ma gandesc : ” cat de greu sa si fie?” La prima vedere era chiar floare la ureche (flower at the ear).

Dupa 3 minute deja am simtit ca imi crapa ceva…Horror. Bai frate, esti ucis ciu bestialitate si de buna voie in 8 minute. E crunt! Ma chianuiam, curgeau toate apele pe mine, pisica ma privea cu ochi de-a dreptul ingrijorati, vecinii bateau in teava… Ce mai..pentru mine timpul parca statea pe loc. Am trisat eu cat am putut..dar parca ma vedea ala, mi-era frica de el. Asa ca am dat tot ce am putut. Daca ma mai tineau 20 de secunde, cred ca imi dadeam si duhul.

Dar, doame ajuta, totul a fost in favoarea mea Dupa asta am adormit bustean (nu de la oboseala, ci de la febra musculara). De dimineata, deja am descoperit un patratel pe abdomen

Nu stiu ce sa zic cat si cum voi continua aceste momente grele, dar cert e ca deja ma simt mai slaba )

Have a nic day…si nu uitati, faceti sport!

Each day the sun comes up

And smiles on everyone,

I say to him,

“Good morning, Sun,’

He says to me, “Have some fun!”

Then later in the afternoon

After my work,

The sunshine slowly fades always

I say to him, “Thank you,

Dear Sun, for giving me

A very happy day.”  J

Ati observat ca de fiecare data cand te grabesti, intervine un anume factor, gen ” baba in reluare?”

Ei, asta mi s-a intamplat si mie in aceasta dimineata. Ma indreptam grabita spre serviciu…intru la magazin sa imi iau un pachet de tigari, cu banii in mana si ochii pe ceas. Inaintea mea o tanti cu parul mov si 200 de ani in spate, cauta nu stiu ce prajituri cu striatii. Ii explica de zor la doamna de la magazin, dar fara nici un sorti de izbanda. Doamna respectiva ii tot spune   ca nu au asa ceva si nici nu au avut vreodata. Dar te intelegi cu “movulica”?Ea tot pe a ei o tinea…iar eu simteam cum imi creste pulsul si imi cade parul. Pana la urma, doamna de la magazin ma serveste si o lasa pe madam sa isi caute prajitura vietii.

Ma indrept spre magazinul nr 2, sa imi iau alte trebuincioase…cu aceeasi graba…sau chiar mai mare. Si tot sper sa nu mai gasesc vreun nehotarat de om in fata mea. Ei, nici nu termin bine de gandit aceasta idee…ca…alta madam de varta a treia…aceasta din urma cu un par rosu ca focu’. Ce cauta ea draguta? Vopsea de par…dar care sa nu fie rosie. Daaah! La un par rosu ca focul…poti sa iti iei vopseau vopselelor…tot rosul ala va triumfa. Exact asta incerca si vanzatoare sa ii explice? Dar aveai cui? Asta cred ca s-ar fi inteles perfect cu “movulica”. Daca nu ma grabeam, mai ca le faceam cunostinta. Dar na..pana la urma, tanti de la magazin ii zice ca ma va servi pe mine pana citeste ea toate instructiunile de folosire. Zis si facut. Cu cele trebuincioase, fug spre primul taxi spre lucru. Doar ma greabeam nu?

Si asa reusesti sa te enervezi la primele ore ale diminetii, cand nici nu iti incepi bine ziua. ..

Voua va urez o zi buna!

In order that it might not be lost, I am reposting a favorite old post from the old now dead blog here. Of all the different religions in the world, outside of my own I draw the most inspiration from Ásatrú or Norse Heathenry (the revived worship of the Norse God via Norse mythology). The concept from Ásatrú I find most fascinating is one that I think is uniquely useful to Bahá’ís. That is, wyrd. It is the origin of our word weird, and similar to western fate or eastern karma, but better. For me it is the central gem of Ásatrú, the piece of wisdom no other religious tradition possesses so fully, and that feels to me it ought to be embraced by everyone because of it’s sheer usefulness and common sense (For Hinduism this is <I>maya</i>, the oneness of reality beneath the illusion of seperation, in Islam it is <i>tawhid<i>, a simple but uniquely functional take on monotheism). Or course, others are free to disagree, just my gem.

But like I said, Ásatrú is important to me in my spirituality, I read from the lore of Norse religiosity and find a lot of useful truth in it, primarily wyrd. I think wyrd. I have only the most basic understanding of wyrd, and the post I am reposting below only reflects that. Recently an Ásatrú blogger posted a post about wyrd and other traditional heathen ideas that I think is beautiful and incredibly useful for Bahá’ís. While I talk about similarities between weird and the Bahá’í idea of moral/spiritual accounting from the Hidden Words, Siegfried Goodfellow has a take on wyrd which calls other parts of the Hidden Words of Bahá’u'lláh to mind.

For Siegfried wyrd is about a return to innate truths and knowledge inherent in our creation; sort of a personalized form of covenant theology. This reminds me of Bahá’u'lláh’s emphasis on remembering the allegorical premortal existence, where the Manifestation of God imparts divine grace and knowledge and we enter into a bilateral relationship with divinity. One of the passages that creates this allegory:

O MY FRIENDS!
Have ye forgotten that true and radiant morn, when in those hallowed and blessed surroundings ye were all gathered in My presence beneath the shade of the tree of life, which is planted in the all-glorious paradise? Awe-struck ye listened as I gave utterance to these three most holy words: O friends! Prefer not your will to Mine, never desire that which I have not desired for you, and approach Me not with lifeless hearts, defiled with worldly desires and cravings. Would ye but sanctify your souls, ye would at this present hour recall that place and those surroundings, and the truth of My utterance should be made evident unto all of you. – Persian Hidden Words, Number 19

Now my old post, just to be archived here so it remains on the interwebs:

— — —

As some of the readers here who I know more personally may know, I have become enamoured with Norse Mythology and the reconstructionist heathen tradition of Ásatrú. Recently in my study of Ásatrú I came across a parallel of spiritual concepts that I think can be very useful to the spiritual practice of the Bahá’í Faith.

In the heathen tradition, the central spiritual concept is Wyrd. Wyrd is very similar to the Hindu concept of Karma or the western concept of Fate – wyrd is in fact the origin of the western concept of Fate. Wyrd posits that actions are not independent things, they are limited by previous and future actions, which in turn are limited by the present. Any action a human being can take is directed by all previous and future universal actions as well as our own backlog of actions (Which the heathen tradition calls orlog). This action than plays a part in determining our future actions and those things which will happen to us in the future. A common understanding of wyrd uses the image of a web, in which all things are interconnected across the boundaries of space and time.

In the Bahá’í Faith we are given this bit of spiritual advice:

O SON OF BEING!
Bring thyself to account each day ere thou art summoned to a reckoning; for death, unheralded, shall come upon thee and thou shalt be called to give account for thy deeds. – Arabic Hidden Words, Number 31

I think that an understanding of wyrd can help us in this endeavour. This quote seems to imply that after this life, our consciousness of our actions, flaws and favourable attributes will determine to great extent our spiritual station in the next life (An idea similar to ideas I have heard Ásatrúar proclaim). I would say that one of the most efficient and practical manners of keeping a personal spiritual log of our deeds and orlog is to examine the influence of wyrd on our lives.

So each morning and evening when we sit down to examine our actions in the light of the teachings of Bahá’u’lláh, let us examine which of our actions in the past played a role in our recent actions. Let us examine how our recent actions will effect our future and the lives of others, and make commitments as to what influence we want to have in the near future. If we do not abandon a concept that my ethnic ancestors understood, and tribal peoples all around the earth have held dear, we can actually improve our lives in the modern day and our own spiritual futures.

Each day the sun comes up

And smiles on everyone.

I say to him

“Good morning, Sun,”

He says to me, “Have some fun!”

Then later in the afternoon

After the work and play

The sunshine slowly fades away.

I say to him, “Thank you,

Dear Sun, for giving the

Very happy day.”

Photo courtesy: flickr

Sunt foarte fericita! Dupa lupte seculare cu al meu future husband, mi-am instalat Need For Speed-Underground(ma rog, el mi l-a instalat ). Varianta mai noua nu imi merge ( Dar e super si asta! Ma saturasem de Far Cry…nu de alta, dar am ajuns la un nivel de unde nu mai puteam trece absolut deloc. Nu ca as fi vreo inapta, dar clar era o eroare ceva in joc..Era o usa ce nu se deschidea nici data naiba. Iar usa cu pricina, era cea care ma ducea spre next level. Asa ca mi-am luat inima in dinti si…Delete. Chiar nu stau sa ma enervez…

Iar acum am NFS…care e super tare. Mi-am ales masina..O Mazda…Bine, sunt de abia la inceput..Nu are nu stiu ce dotari..dar are potential, o simt eu Mi-am gasit si sponsorul..si da-i bice! De abia astept sa ajung acasa sa mai fac vreo cursa doua

Dar gata, mi-am exprimat fericirile destul. Sa nu va plictisesc prea mult.

Have a lovely day!

Galatians 2:20- “I have been crucified with Christ and I no longer live, but Christ lives in me. The life I live in the body, I live by faith in the Son of God, who loved me and gave himself for me.”

As I went through my day today, I was just going along working, not spending time with Papa. Before I started this blog I asked Papa to reveal my sin to me so that He and I could remain in the fellowship I so desperately need. He showed me some of my “classics,” the lust and pride, things I constantly battle. But then He showed me something new, a spirit of death. I wasn’t sure what He meant, so I asked Him, “What do you mean death? Have I not been crucified with Christ?” His response was, “Today you haven’t been baptized. Last night, sure, but today…you must kill your self to be with me.” What I realized was that it’s okay for me to do my quiet time at night, but I still need to take that ever so important step each new day of killing my flesh, and dying to his will for my life. Yesterday’s wisdom, knowledge, death whatever, is not for today nor is it for tomorrow. It was for yesterday, today I must choose who to serve. You would think I would have this down but I obviously needed the reminder. Each day is a battle, to serve Him. To bring Him glory and renown. To praise Him with my all. Today, I choose You Papa.

Father I confess thinking yesterday was good enough for today.  I confess trying to do it in my own strength. Papa, please guide me every day of my life. I love You and need You.

The members of John Wesley’s Holy Club asked themselves these questions each day in their private devotions:

1. Am I consciously or unconsciously creating the impression that I am better than I really am? In other words, am I hypocrite?

2. Am I honest in all my acts and words, or do I exaggerate?

3. Do I confidently pass on to another what I was told in confidence?

4. Can I be trusted?

5. Am I a slave to dress, friends, work, or habits?

6. Am I self-conscious, self-pitying, or self-justifying?

7. Did the Bible live in me today?

8. Do I give it time to speak to me everyday?

9. Am I enjoying prayer?

10. When did I last speak to someone else of my faith?

11. Do I pray about the money I spend?

12. Do I get to bed on time and get up on time?

13. Do I disobey God in anything?

14. Do I insist upon doing something about which my conscious is uneasy?

15. Am I defeated in any part of my life?

16. Am I jealous, impure, critical, irritable, touchy, or distrustful?

17. How do I spend my spare time?

18. Am I proud?

19. Do I thank God that I am not as other people, especially as the Pharisee who despised the publican?

20. Is there anyone whom I fear, dislike, disown, criticize, hold a resentment toward or disregard?

21. Do I grumble or complain constantly?

22. Is Christ real to me?

http://sandrajo.wordpress.com/2008/09/08/tuesday-10-2/ - 10 Things I Love About Being a MOPS Mentor

- a blog by a MOPS Mentor Mum. Check the right-hand sidebar (RHS) and click on anything that catches your eye. See MOPS Mentor - http://sandrajo.wordpress.com/category/mops-mentor/
http://wordpress.com/tag/mops-mentor/

–

Ten Simple Daily Commitments

Author Unknown, but these are some powerful tips! If the whole list seems too overwhelming, pick one or two items to work on this week.

Parenting is an each day activity- each day is a new opportunity to positively impact your child’s life in a profound way.

1. Each day I will spend at least as much time with my child as with the TV.
2. Each day I will share at least one fun-filled learning experience with my child.
3. Each day I will affirm my child as a person.
4. Each day I will affirm my spouse in the presence of my child.
5. Each day I will affirm my Lord (praise him, thank him, honor him) in the presence of my child.
6. Each day I will say “I love you” to my child.
7. Each day I will make one truth from God’s Word the delight of my child’s life.
8. Each day I will pray for my child by name.
9. Each day I will read something to my child that will build his/her love for the Lord.
10. Each day I will help my child feel the warmth of my personal presence, be it in a hug, a kiss, sitting on my lap, etc.

“Today’s BIG Thing” is an website that every day, find the best thing on the Internet and put it on the site. Just one thing, for each category, each day.

Each day is a journey, and the journey itself home.

(Matsuo Bashô)

Photo courtesy of Mingfong

Each day is a new beginning,

A time to start anew,

While all the stars are sleeping,

The rose is fresh with dew.

Says hi…เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ GT ทุกคน………

นี่ก็วันที่ 2 แล้วนะที่ cylux ไม่ได้ไปทำงานที่นั่นแล้ว จะมีใครคิดถึงเรามั้ยเนี่ย? ถึงนู๋กวาง นู๋ดวง เจ๊แจน และเจ๊นุช เราว่าจะเปิดบล็อกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เรากำลังยุ่งจริงๆ เลยต้องขอยกยอดมาเป็นวันนี้แทน เอาเรื่องเล่าเมื่อวานนี้ก่อนนะ …… เมื่อวาน เรานอนอย่างสบาย…อก สบาย…ใจ ลืมตาตื่นขึ้นมาก็ประมาณ 10 โมงเช้า ช่างสบายใจเสียนี่กระไร อ้อ…ลืมบอกไปวันที่ 31 เราก็มาถึงบ้านประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆได้ กลับมาถึงที่ร้านยังมีลูกค้าอยู่ ก็เลยเข้าไปช่วยงานในครัวนิดหน่อย แล้วก็ปิดร้านประมาณ 5 ทุ่ม แต่ก็ยังไม่หลับนอน นั่งเล่นเน็ต อ่านหนังสือ google make me rich ที่เพิ่งซื้อไปอย่างใจจดจ่อ คาดหวังว่า คืนนี้จะเริ่มลงมือทำงานในเน็ตซะที เวลาผ่านไปเพียง 1 ชั่วโมง อาการเดิมๆ จากแก๊งตาปรือ…บรื๋อ!!!!!!!! ของนู๋ดวง เริ่มถามหา…จากนั้นสายตาก็เริ่มพร่ามัว อ่านอะไรไม่ค่อยรู้เรื่อง แถมยังคลิกผิด คลิกถูกอยู่ตั้งหลายที จนกระทั่งมองดูเวลาก็เกือบตี 3 พอดี…. เลยตัดสินใจ หยุดมันไว้แค่นั้นก่อนและจัดการปิดเครื่องเข้านอนซะดีกว่า เป็นอันว่าอ่านไปได้แค่ 2 บท **************** กลับมาเรื่องเมื่อวานจริงๆ ซะที… หลังจากที่ตื่นมา ก็เอ้อระเหย ลอยชาย ไปมา พอเที่ยงก็กินข้าว พี่ชายทำกระเพราไก่ให้กิน แล้วก็มีลูกชิ้นปลาทอด และผลไม้นิดหน่อย ถึงนู๋กวาง…เห็นมั้ยพี่บอกแล้วว่า พี่ก็กินอะไรธรรมดาเหมือนคนอื่นแหละ เหอะๆ จากนั้นพอบ่ายคล้อยก็ได้เวลาดูทีวี ว่าจะเล่นเน็ตแต่ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องเตรียมเปิดร้านตอนบ่าย 3 คือถ้าพี่เล่นเน็ตทีต้องเล่นติดต่อกันเกิน 3 ชม. เพราะงั้นเลยเวลาน้อยเราจะไม่เล่น เหมือนมันไม่ได้ความต่อเนื่องในการเล่น ก็เลยลงเอยด้วยการดูรายการ “ศึกตะหลิวผู้พิชิต” ช่อง ยูบีซี22 เพราะมันน่ากินมากมาย ขนาดว่าเพิ่งกินข้าวมา ยังอยากหาอะไรมากินประกอบการดูรายการเลย เหอะๆ พูดแล้วอยากกินซูชิ….วิศวกรเมื่อไหร่ช้านจะได้กินซูชิของแก!!!!! คิดถึงมักกะโรนีของเจ๊แจนด้วยอ่ะ เรายังมะเคยได้ชิมเลย แต่ท่าทางมันต้องยอดมากๆ แน่เลย สังเกตจากที่ นู๋ดวง+นู๋กวาง โส๊ยกันตอนที่พี่กินเจ—- และแล้วเวลาเปิดร้านก็มาถึง วันนี้ลูกค้าเข้าเร็วมาก 4 โมงก็มากันแล้ว โต๊ะแรกเป็นขาประจำ เค้ารีบมาเพราะเมื่อ 2 วันก่อนเค้าฝากรีเจนซี่ไว้ที่ร้านแบนนึง และวันนี้เค้าจะไป ตจว จะหายหน้าไปจากร้านสักพัก ก็เลยมาแต่วัน พี่เค้าเป็นนักเขียนอิสระ ชอบความเป็นส่วนตัว หน้าเค้าเหมือนซูโม่ที่ญี่ปุ่นเลย แต่ตัวไม่ได้ใหญ่อย่างั้นนะ แต่พี่เค้าเอาหนังสือที่เค้าเขียนมาให้ที่ร้านอ่านด้วย ชื่ออะไรจำไม่ได้ เพราะเราไม่ได้อ่าน พี่ชายเอาไปอ่านซะ… เมนูที่พี่เค้าสั่งคือ หมึกไข่เค็ม ถือเป็นอาการจานแรกที่เสิร์ฟของวันนี้ ตามมาด้วย ยำผักบุ้งกรอบ แล้วก็มีลูกค้าตามๆ กันมา สองสามโต๊ะ สั่งอาหารกันเป็นขบวน…หมึกนึ่งมะนาว ปูผัดผงกะหรี่ ผัดโหง๋ยก๊วย กุ้งอบวุ้นเส้น กะพงทอดน้ำปลา แหนมซี่โครงหมู กุ้งสลัดครีมซอส…เมนูหลังนี่ ลงมือทำเองกับมือ…อร่อยจริงๆนะ ขอบอก!!! ************ หลังจากลูกค้าเริ่มซา พี่ก็บ่นว่าหิวข้าว เลยจัดแจงเอหมูมาผัดใบยี่หร่า ซึ่งมันก็เหมือนผัดกะเพราแหละ เพียงแต่ความเผ็ดร้อนนี่ สุดยอด กินแล้วตัวลอยเลย แต่ก็เป็นสมุนไหรที่ช่วงไล่อาอาการหวัด คัดจมูกได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นเรายังมีปลาทูต้มเค็ม ซึ่งจริงๆ อยากเรียกมันว่าปลาทูหวาน เพราะ… ความที่มันหวานเหมือนปลาทูต้มในน้ำปลาหวาน ซึ่งที่ตลาดดอนหวาย ก็จะมี ปลาตะเพียนต้มเค็มที่ขึ้นชื่อ ที่เป็นปลาต้มเค็มที่มันกินได้ทั้งก้างเลย เพราะก้างมันจะนิ่มเหมือนปลากะป๋องเลย ซึ่งปกติปลาตะเพียนจะก้างเยอะยิบย่อยมากๆ แต่ภูมิปัญญาไทยเค้าต้มกันแบบปลายังเป็นตัวแต่ข้างในก้างนิ่ม เรียกว่า ปลากะป๋อง..โรซ่า ยังอายเลย 55 แต่อันที่พี่เราต้มใช้ปลาทูสดแทน เพราะมันเล็กกว่าใช้เวลาต้มน้อยกว่า จะได้กินเร็วกว่า ว่างั้น สรุปว่าเย้นนี้เราก็กินหมูผัดใบยี่หร่าหับปลาทูต้มเค็ม เพื่อจะดับความร้อนแรงของใบยี่หร่านั่นเอง ………………. และแล้วก็ได้เวลาปิดร้านอีกแล้ว และก็หมดไปอีกวัน แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้นะทุกคน