De eerste fiets

Mijn geheugen is soms een echte zeef aan het worden. Misschien zit mijn hoofd te vol met allerlei beslommeringen en gaat  alle aandacht daar  naartoe. Of misschien zit alles wel goed opgeslagen in mijn hoofd, maar ligt er een dikke stoflaag op. Of nog misschien zit alles zo diep weggestopt dat herinneringen ophalen helemaal geen evidentie is.

Desondanks zijn er ook herinneringen die bij de minste impuls naar boven komen. Zo ook onlangs toen ik op weg naar het werk een oude fiets tegen een lantaarnpaal zag staan met een bordje erop : “te koop”.  Mijn “harde schijf” begon spontaan oude herinneringen naar boven te spuien. Een zeker weemoed maakte zich meester van mij ….

Het moet zomer geweest zijn, want mijn vader kwam met zijn platte kruiwagen de hof opgereden. Geladen met twee volle melkkannen, een “zije”, een melkemmer, een melkstoel en ….. een kader van een oude meisjesfiets.  Met een gerolde sigaret in de mond zie ik hem nog de kruiwagen midden op de hof neerploffen. Hij haalde er mijn moeder onmiddellijk bij en verontwaardigd toonde hij de ‘buit” op zijn kruiwagen. “Gevonden in het straatje! Nen kader van een wijvenvéloken Godver…… (ik bespaar u zijn litanie beste lezer) !!!  Da lag daar aan de kant onder de bladeren en het gras gesmeten. De mensen hebben geen respect nie meer. Straks maken ze van dat baantje ook al een stort. Maar ik weet van wie het is en ik zal ‘t hem ne keer zeggen!!“, aldus een opgedraaide Gomar.  Mijn tussenkomt met de vraag van wie dat véloken dan wel was, werd direct geparreerd met een ” ‘t zijn au zauken nie kleinen!“.

Maar mijn vader dacht ook al verder : dat kaderke zou mijn eerste fiets worden En zo kwam het dat de eerstvolgende zaterdag het bekraste kadertje van die meisjesfiets op het aanhangwagentje van fietsenmaker Juleken Van Snick gelegd werd. Juleken had  naast zijn  fietsenzaak ook  een handel in gasflessen. Iedere zaterdag reed hij dan rond met een aanhangwagen vol gaskannen. Hij had steevast ook plaats voor fietsen die hij moest repareren of die gerepareerd waren.  En ditmaal stond mijn vader klaar met de oude bekraste en op sommige plaatsen beroeste meisjeskader.  Juleken moet blij geweest zijn want er was veel werk aan natuurlijk.

Die daaropvolgende week duurde een eeuwigheid voor mij. De dagen kropen voort, er kwam maar geen eind aan…… die fiets beet in mijn been. Weldra zou ik voor het allereerst een fiets hebben. Het kon me hoegenaamd niet schelen dat het een meisjesfiets was.  Ook met zo een exemplaar zou ik wel kunnen meerijden in de Ronde van Frankrijk In mijn dromen zag ik me al naast Eddy Merckx rijden

Tot de zaterdag aanbrak. Al van ’s morgens vroeg ging ik de straat gaan verkennen in de hoop dat Juleken vandaag misschien vroeger zou komen. Mijn ongeduld was immens. Natuurlijk kwam de fietsenmaker op zijn vast uur, wat mijn zenuwen alleen maar op de proef hadden gesteld.  Ik was dan ook zo fier als een gieter met “mijnen eerste vélo” :  een opgeknapte meisjesfiets ! Ook Gomar was fier, want dankzij hem had ik dan toch “nen vélo”
Buurman Andre leerde me de daaropvolgende dagen fietsen. Ik was dan ook zo fier als een gieter dat ik helemaal alleen kon fietsen en vooral : dat ik een fiets had. Ik wist evenwel nog steeds niet wie die fiets gedumpt had als oud ijzer in het baantje achter mijn vaders boerderij……. tot op de dag dat ik D. tegenkwam in dat bewuste baantje. Hoongelach viel me te beurt, want ik reed met D. zijn afdankertje.  Maar zijn getreiter trok ik me niet aan, want ik kon nu gaan vertellen aan mijn vader van wie die fiets was

Die fiets heeft nog jaren dienst gedaan. En jawel, ik heb er de Ronde van Frankrijk mee gereden, althans in gedachten. Zo reed ik na iedere rit van de Ronde ook mijn rit op de Schonenberg.  Fred De Bruyne imiterend als reporter, won ik bijna iedere rit, simuleerde ik valpartijen en beklom ik de hoogste bergen. Ja er is daar wat afgewonnen in mijn straat
Ik was gelukkig met dat véloken.  Er was helemaal nog geen sprake van computers en internet, geen gamebays en andere playstations . Een fiets was toen voor mij het beste wat me kon overkomen. En het gelach van D. (en de schaamte van zijn vader K.), wel dat kon me niet raken. Het was voortaan “mijnen vélo”

Wat er met dat véloken later gebeurd is, is voer voor een ander Gomarken………..

Tot een volgende,

Gomarken

Over the coming months I hope to amass a large and (hopefully) well organized collection of images of the classic legends, some familiar and some less known. The goal is to make a nice database of images that might not already be online and create a place to easily view them. If anyone has any resources or ideas, please share; otherwise stay tuned for something that could be pretty nifty.

If you like cycling and you know of the man Eddy Merckx you should endeavour to get your mitts on this.

La Course en tete/The greatest show on earth is a fantastic documentary and a great chance to see ‘The Cannibal’ in all his glory.

The DVD is split into two films. The first is La Course en Tete ( head of the course ) and focuses on Merckx himself and his great career.

The second film is The Greatest Show on Earth, and a very captivating film on the 1974 Giro d’Italia. It shows Merckx, and all his rivals very well. You’ll come away cheering for Jose Manuel Fuente, the greatest climber of his generation who was one of the only men with the grit to attack Merckx.

Honestly this is a great watch and for anyone who loves a bit of old footage this is like the holy grail.

02. – 05. September 2009 Friedrichshafen

Alles rund ums Rad!  Unter diesem Motto besuchten wir die EUROBIKE in Friedrichshafen. Unser Moderator Florian Wagner zeigt die aktuellsten Bike-Neuheiten und führte Interviews mit Herstellern und Radsportprofis wie Eddy Merckx und Jens Voigt.

Klicken Sie auf das unten stehende Bild um direkt auf unseren YOTTA Player zu gelangen.

Wir sehen uns auf der EUROBIKE 2010

01. – 04. September 2010 in Friedrichshafen

Der Webplayer kann einfach mittels eines Codes, den wir Ihnen bei Interesse zur Verfügung stellen, kostenlos auf Ihrer Internetseite eingebunden werden.

Wenn Sie interessiert sind, unsere Webplayer-Specials auf Ihrer Internetseite zu integrieren, senden Sie uns eine kurze E-Mail und der persönliche Code für die Einbindung wird Ihnen umgehend per E-Mail zugestellt!

De routekaart van Le Tour de France 2010 is vandaag bekendgemaakt. Zoals je wellicht weet start le Grande Boucle komende zomer in Rotterdam. Via Zeeland, dwars door België, gaat de tourkaravaan naar het Franse land. Na een proloog rondom de Erasmusbrug voert het hele wielercircus in een lange etappe naar Brussel. Het peloton komt dan onder meer door Antwerpen en Meise, de woonplaats van Eddy Merckx, die de Tour vijf maal op zijn naam zette.

Het parcours van Le Tour de France 2010. (c) www.letour.fr

Luik-Bastenaken-Luik
De tweede rit voert over een deel van het parcours van Luik-Bastenaken-Luik. Tijden de derde etappe stoempen de renners over de kasseistroken uit Parijs-Roubaix. Laten we hopen dat het een schone Tour wordt, over schone kasseistroken. Weg met doping! Laat maar komen die boterhammen met pindakaas. En wie toch uit de verboden suikerpot snoept…die mag wat mij betreft zich z´n verdere leven bezighouden met alles wat niet met wielrennen te maken heeft.

Lance komt naar France met een All-American Team. (c) www.bicycle.net

Twee keer de Tourmalet
O ja, nog even wat leuke details van de Ronde van Frankrijk in 2010: de Alpen zonder de ‘Nederlandse’ L’Alpe d’Huez en twee keer Tourmalet. In totaal trappen de renners zo’n 3.500 kilometer weg. En dat in een week of drie. Wie er grote kanshebbers zijn? Alberto Contador natuurlijk. Maar ik zet mijn geld op boy-wonder Lance Armstrong en zijn Team RadioShack.

RadioShack heeft voor een leuke ploegleiderswagen gekozen: de Citroën C3 Picasso.

The bicycle has been around for what… 200 years or so, plus or minus a few depending on what you read?  Basically the only thing that has

changed since its original conception is the addition of a propulsion system. It’s so simple; a couple wheels attached to a frame in a way that allows one wheel to steer the bike left or right and one that is connected to a drive train and makes the bike move.  Such a simple concept that even a child can make it work and even after years of neglect, a long forgotten owner can throw a leg over it and make it come to life without a second thought.  Yet every year, around this time, hundreds of retailers, builders, and inventors come together at INTERBIKE in Las Vegas to show the world they have a better mouse trap. Lance was not there this year but Eddy was there… do you remember Eddy Merckx? Lance Armstrong may have beaten Merckx’s five Tour de France wins but in no way could he claim to dominate the sport like “The Cannibal” did in the 1970’s. Few riders today race more than 100 days a year, Merckx averaged 140 races per year between 1969 and 1973.

The theme of the show is always the same — make bicycling more fun, more safe and more affordable……Ok, the affordable part could be argued – what can’t be argued, is the fact that the bicycle is here to stay and despite a shaky economy, it is rolling straight and true.

Simplicity seems to be the trend for the coming year with a big showing of single speeds and fixed gear bicycles at the show.  Put one tick in the plus column for affordable.  Tired of the chain marks on your leg or clothes?  Belt drives look to be gaining ground and look very promising and worry free.  My wife thinks I have enough bikes….But Retrotec showed off their three speed fixie (is that legal??) and if it came in a belt drive model, I might have some ’splaining to do, as Ricky would say.

Clothing. I’m not talking kits, I’m talking ‘clothing to commute to work in’ or ‘ride to town in with shoes to match and actually walk around in instead of skate through the office on’ are also due to be a hit next year.  But please keep some quarters around for a shower, just in case.  If you are a bike commuter, you’ll also be happy to know there are plenty of racks, paniers and bags to carry anything from a surf board to a laptop to the office, maybe even for the same job.

And how can any bike expo be complete without a showing of the latest space age material molded into something that looks to hover over two wheels and doesn’t need pedals it looks so fast?  Yes, there were plenty of those and they certainly deserve their just attention but they are not the only wonders of the expo.

The gadgets and gizmos like Pedros’ multi-tool skewer or King Cages’ top cap mounted bottle cage or even Camelbak’s water bladder in a jersey, are always fun to see.  Shoot, I can never find my Allen wrenches on the work bench, I’d hate to lose my skewer too!  Catching my eye and attention the most had to be the Bontrager rim clothes hanger.  What a great way to recycle those worn out rims! Use them to hang up your worn out clothes/kits!

Don’t worry if you didn’t get to see the Expo in person, all these products will soon be at a local shop near you….OK, maybe not the clothes hanger!

Steve Lacey

Een mooie foto van hem samen met Eddy Merckx onderweg tijdens Luik-Bastenaken-Luik 1969.

No info on prices or geometry as yet but WOW.

http://www.bikeradar.com/gallery/article/eurobike-merckx-launches-womens-line-23195?img=4&pn=eurobike-merckx-launches-womens-line&mlc=news%2Farticle

No info on prices or geometry as yet but WOW.

http://www.bikeradar.com/gallery/article/eurobike-merckx-launches-womens-line-23195?img=4&pn=eurobike-merckx-launches-womens-line&mlc=news%2Farticle

Olha ai o motivo da Caloi 1 ser laranja.

Se você não sabe quem é o Canibal, tome vergonha na cara e comece pelo óbvio. Depois lembre-se: google é vida!

Encontrado no Maglia Rosa.

So I rode my bike to uni and back today. I broke a personal best time on the way there. Did the ride in 48 minutes! So if you want to call me Eddy Merckx from now on then that would be fine.

Anyway on the way home I decided to take a new route to see if it was any quicker. As I was riding down this beautifully shaded street in Leichardt I was again attacked by a Magpie! If you didn’t read about the other time you can do so here. That is twice in 5 days!

In my 22 years of living I have never been swooped by a magpie . Now they have obviously had a secret meeting and I am the target!

Does anyone have any advice on what to do when they swoop, or what you can do to avoid them (besides riding fast)?

Anyway here is a video of a postie getting swooped repeatedly. I feel his pain! Enjoy.

I have been blogging a serieshere at Micaiah Sells OUt called “a beginners guide to le Tour de France”; we have covered such important aspects of the Tour  as: history, the peloton, drugs, peeing, team tactics and the ‘unofficial’ rules. However it would be a pretty poor guide to the Tour if I didn’t eventually try to tackle the most important question thrown round by Tour fans.

Who is the greatest Tour de France cyclist of all time?

Well, I don’t know. It’s a much tougher question than the old “how do you pee while cycling” ditty. I can however present to you with the cyclists whom I think would be in the short list, and then leave it to you to make that call! So starting today I will be doing a few short posts on the past and present great cyclists! I will definitely include Eddy Merckx, Miguel Indurain and Lance Armstrong. I hope to also include some info on Australian Cadel Evans, Spaniard Alejandro Valverde and or course… the 2009 Tour champion: Alberto Contador.

But for now who better to start with than the amazing Eddy Merckx.

Eddy Merckx. Nicknamed: 'the cannibal'

Eddy Merckx belongs in a very select club of riders who have won the Tour five times, he won his races between 1969 and 1975.

Merckx’s first tour was in 1969, he had been ejected from the Giro D’Italia (Tour of Italy) on a controversial doping charge, and so by the time he got to the Tour he was all fired up to clear his name and show the world what he could do! The other cyclists never stood a chance; he started the Tour and just ripped his competition to shreds. He had no tactics, he had no strategy or calculations, he just rode harder and faster than anyone else in the field could. He would go on 80km solo breakaways and finish 8 minutes in front of the rest of the field! In response the peloton nicknamed him: ‘the cannibal’, not out of affection, but fear! Merckx went on to win the Tour convincingly, not only winning with an 18minute time gap to his next competitor but winning the yellow jersey, the green points jersey and the polka dotted mountains jersey! The clean sweep!

Merckx had an insatiable desire to win everything! He wasn’t like many of the modern riders who save themselves for the Tour, on the contrary Merckx entered every professional race, and pretty much won them all! When not riding in the Tour Merckx won on average a race a week for 6 years! I don’t care who you are, that is simply amazing!

The only other cyclist to come close to Merckx in this period was a Spaniard named Luis Ocana. Ocana was a serious contender for the 1971 Tour and was by far Merckx’s most feared rival. During the 71 Tour Merckx and Ocana were extremely close, in one of the mountain stages they were coming down a steep descent in the rain; Merckx crashed and went over a low wall, some spectators rushed to help him, but in the process ran straight in Ocana’s way. Ocana crashed and then 3 riders all smashed into him, his Tour was over. Ocana was taken off the mountain in a helicopter and Merckx was left to win the yellow jersey, which he refused to wear the next day in respect to his fallen adversary. Ocana would win in 1973 when Merckx was sidelined due to injury.

In all his Tours Merckx spent a phenomenal 96 days wearing the yellow jersey! A Tour record! Merckx was so good that nobody thought he could be beate, but in 1975 when he went for an unprecedented 6^th Tour victory he was finally bested by another cyclist, though the story is not without controversy! Merckx had been so dominant that pubic opinion turned against him (I guess nobody like someone who literally wins everything!) Merckx had been in the yellow jersey for the first 8 stages, however in the ninth stage he started to struggle and was trailing two other cyclists in a long climb. Suddenly, out of nowhere a crazy spectator appeared and punched Merckx in the kidney!! Although he was able to finish the stage, he suffered severe back pain in the subsequent stages and ended up losing the yellow jersey, he never regained it. The crowed was genuinely shocked that Merckx had been beaten and one woman was reported to have made a sign saying: “Merckx is beaten, the Bastille has fallen!”

Merckx truly earned the nickname: the cannibal! He was simply consistently better than anyone else in the world; he won everything and rode without mercy. This will forever separate him from men like Armstrong who solely desire the Tour at the cost of all other races. This insatiable hunger for victory will always ensure that the Cannibal will always be considered one of (if not the best) Tour cyclist ever!

So The Tour de France is without a doubt the world’s greatest sporting event. It would be easy to say that the Tour is a monumental inconsequential undertaking: 200 or so idiots on bikes intentionally putting themselves through extremes of pain, heat, cold, mountains, crashes etc. And to an extent it is a contest in pointless suffering! But to leave it at this would fail to recognise the Tour for what it truly is. The Tour is a potent cocktail of brute strength, tactics, amazing scenery, chivalry, teamwork, endurance and a ridiculous amount of pain that punishes you all day every day for a whole month! Australians however are widely uneducated in the Tour and so constantly miss important subtleties. It is very similar to the way that American’s (such as Jed Bartlett) don’t like 5 day Test matches in Cricket, they don’t understand the subtleties and therefore can’t appreciate the sport! It’s the same with Australian’s and the Tour!

Now I am not a Tour expert by any stretch, but I have come to understand more and more of the complexities of the Tour and I thought that I would try to communicate these to you in the hope that you will come to appreciate and therefore enjoy the Tour (and thus I could have more people to have Tour talk with).

Well, what better place to start understanding the Tour than to look at its history!

The route of the First Tour. Each stage was around 400km long! Only a third of the cyclists finished.

The Tour started in 1903 as the result of a Newspaper publicity stunt. Before television, if you wanted to follow a sporting event you would read the newspaper, thus L’Auto magazine invented the race to increase sales. The first few tours were ridiculously long, with single stages sometimes taking 35 hours to complete! It wasn’t uncommon for riders to get completely lost and ride for hours in the wrong direction! Of the 60 riders who started only 21 finished! But right from the beginning the race captivated the nation – that year 100,000 people lined the streets into Paris to watch the final stage.

These early years were pretty dodgy! Riders would frequently throw tacks and broken glass onto the road behind them to try and pop another rider’s tyre, which was a big problem seeing as back then you had to do all bike repairs yourself! There were no team cars or support vehicles, so if you broke down you had to carry your bike to the nearest town – which could take you several hours! The bikes themselves only had two gears and riders used their feet as brakes! When brakes were invented in 1910 the Tour started going through the Swiss Alps, which in those days meant that riders were in real danger of wild animal attacks!

Yes, that’s right, wild animal attacks!! I personally can’t think of a worse form of death than being 1 km from the summit of a massive mountain climb in the Alps only to be eaten by a wild animal!

Over the years a lot of the rules have changed (for example each team now have mechanics and support cars that go with them) and the course has changed – its now longer, but you do it over more days; It is also much more of a team sport now. The technology has also changed dramatically; the bikes these guys ride are more advanced and more expensive than your car… it can probably go faster too! But the essentials of the race remain unchanged: who can best endure the continual suffering, hardship and pain, and still find the strength to keep going! Even to this day, for most riders, the aim is not to win, it’s simply to make Paris.

Well that is a very very brief history. I hope to post in the future about specific riders who dominated at different stages of the Tour’s long history, riders like five time winners Eddy Merckx and Miguel Indurain and of course 7 time Tour winner Lance Armstrong (will he get his 8^th win next year?). But for now this will do as a bit of introductory history.

La Pittoresque of Memorial Tom Simpson!

Uurwijziging

Beste Palingrijders,

De kalender voor aanstaande zaterdag 8 augustus 2009 wordt uitgebreid met een alternatieve rit: de Memorial Tom Simpson! Dit geeft de deelnemers van onze alpen-uitstap de mogelijkheid om ter voorbereiding van de alpencols een wat minder zware rit te doen dan La Pittoresque in Natoye. Zo kort vóór de zwaar verteerbare cols van de Alpen, is La Pittoresque namelijk niet meer de perfecte voorbereidingsrit.
De deelnemers voor de Memorial Tom Simpson kunnen kiezen tussen  160 km, 115 km of 75 km. Meer info:

http://users.telenet.be/ghent.cycling/memorial%20tom%20simpson.html

Voor wie zaterdag in Gent wil meerijden: we spreken af om 7u00 aan de Paling.  Iedereen welkom!

Met vriendelijke groeten,

Tornado Tom

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com

O que? Esse vídeo não tem nada a ver com a fixolimpíadas???

Foda-se.

Ver o cara bebendo água num balde não tem preço.

Zaterdag 19 juli 1969, rit 23 : ‘Clermont-Ferrand’  -  Montargis (329,5 km)

Het gaat er bijzonder rumoerig aan toe in het kabinet van burgemeester Urbain Van Kerckhove. Marc van Willie Paling en Marc Hendrickx kunnen er niet mee lachen. Zij vertegenwoordigen het opgevorderde gemeentepersoneel! Ze vinden het helemaal niet kunnen dat ze een gans weekend moeten werken omdat Jef van Rang en de Plakker zomaar op eigen houtje een na-tourcriterium organiseren komende maandag. “Wie ist er hier verdomme burgemeester, gij of Jef Van Rang?“, briest Marc Hendrickx het uit. Maar de burgemeester is onvermurmbaar en hij wijkt niet van zijn lijn af. De enige toegeving dat hij doet is dat ze vier extra dagen verlof krijgen! Na enige onderhandeling geeft Van Kerckhove nog één zaak toe : dat zijn gemeentepersoneel samen met Eddy Merckx op de foto mag. En zo wordt een “gemeente-opstand”  vermeden

Maar er zijn niet alleen problemen bij de burgemeester en zijn personeel, ook Marjan van Stong Gedong heeft het bijzonder moeilijk om alles op tijd en stond in kannen en kruiken te krijgen. Te pas en te oppas staat Jef van Rang voor haar deur om te zien of alles op tijd klaarkomt. Maar dat is maar de vraag, want het is verlof en er zijn veel mensen wag. Terwijl er zoveel op het programma staat : maken van feestkledij, bloemenkransen voor Merckx en alle Palingrijders, een feestbuffet, muziekomkadering, ….. Marjans hoofd staat dus op openspringen. Hopelijk komt alles goed !

Intussen staat een heuse autocar van “Georges Muys- reizen” klaar voor de deur van Cafe De Paling.  Een speciale delegatie van de harde supporterskern van De Palingrijders gaat vandaag richting Parijs om daar morgenvroeg de rit in lijn en in de namiddag de afsluitende tijdrit op  de Champs-Elysees mee te maken. Het is een drummen om op de autocar te raken, maar buschauffeur en baas van de autocar, Georges Muys, zorgt ervoor dat alles in de grootste orde verloopt. “Eerst de oude van dagen en dan de jonge gasten !”, brult hij uit alle macht!  Remie Clercq, Langes Jefken, Reken Dekker, Din zijnen Andre, Jules Cubber, Méken Vermassen, Géken Norre,  ………. allen zijn van de partij. Ook Zotten Twin, Nazère, Jef Cubber, Gust Braeckman, ….. wurmen zich een plaatsje op de bus. Tot slot ook enkele notabelen waaronder de burgemeester,  pastoor Sanders, Dokter Verniers, Oscar Bauwens, Vermeulekes, …..  De voorste plaatsen worden echter ingenomen door niemand minder dan Jef Van Rang, Eddyken en de hoofdsponsor van de Merckxploeg : de Plakker ofte Dirk Van Der Haeghen.  Als de bus luid toeterend aanzet, blijft een verweesde Gomar achter. Hij mag niet mee van Lucie, want wie gaat er anders de koeien melken en de varkens eten geven. Ondanks herhaald aandringen van Gomar en de hevige druk van de clandizie van het café, bleef Lucie onverzettelijk. Gomar moest thuisblijven!

Er wordt echter ook gekoerst vandaag in de Ronde. Niet minder dan 329,5 km staan er  op het programma, een rit tussen Clermont-Ferrand en Montargis. Om 5h30 staan de  renners op om rond zeven uur te vertrekken. De meesten wrijven dan nog de trot uit hun ogen als Rini Wagtmans al van bij de start in de aanval gaat. Er zijn er zelfs op de eerste rij die dat maneuver niet eens gezien hebben, zo zitten ze nog te slapen op de fiets. Wie de demarrage wel nauwlettend in het oog houdt, is Eddy Merckx. Deze kan er niet mee lachen en als wat later blijkt dat Wagtmans al een minuut voorrijdt op het peloton geeft de kannibaal de opdracht aan de Palingrijders om jacht te maken op Rini Wagtmans.  Het peloton wordt dan plots met een snok wakker uit een nog diepe slaap. Maar Wagtmans is een Nederlander die af en toe  een stevige grap uithaalt. Vanaf het ogenblik dat hij weet dat de mannen van Merckx de achtervolging hebben ingezet, verstopt hij zich achter een bestelwagen en laat het razende peloton voorbij vliegen. Dan springt hij parmartig terug op de fiets, haalt het peloton bij en gaat naast een verbauwereerde Merckx fietsen. Dan vraagt hij aan de kannibaal waarom zijn Palingrijders zo een vaart maken. Merckx ontploft bijna van woede en laat de palingrijders vaart minderen. Het zou nog een half jaar duren alvorens Merckx en Wagtmans terug” on speaking terms” zijn

De renners zijn evenwel moe en het peloton ontwaakt pas op een 60 km van de aankomst. Dit ondanks de smeekbeden van Jacques Goddet en Felix Lévitan om er toch maar de beuk in te gooien vandaag! Een tiental renners zetten een ontsnapping op, waaronder Ottenbros en Herman Vanspringel. Geen enkele Palingrijder is mee.

De tien blijven dan ook voorop en de meet ligt op de assenpiste van Montargis. Vanspringel weet dat je daar gans vooraan moet zitten bij het binnenrijden van de piste. Want er is daar enige stuurmanskunst én durf nodig om daar te kunnen winnen. En ja, Vanspringel draait als eerste de piste op en plaatst vrijwel onmiddellijk een versnelling. Zo slaat hij al snel een gat van 20 meter en blijft hij alsnog een aanstormende Nederlander Ottenbros voor. Meteen de tweede ritzege voor de tweede van de Tour van ‘68.

Op het ogenblik dat Vanspringel als eerste de meet overschrijdt, rijdt de autocar van “Georges Muys-reizen” de hoofdstad van Frankrijk binnen. De 25 bakken Concordia-pils zijn allen” gekleind”  en nog hebben de meesten niet genoeg. Want eenmaal het hotel binnen, wordt eerst de bar bezocht. Een kelner weet eerst niet waar hij het heeft. Pas nadat iedereen bediend is, komt de kalmte terug. Enkel pastoor Sanders is direct naar zijn kamer gegaan. Er is toch één nuchtere Eskenaar in Parijs …………..

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com

Vrijdag 18 juli 1969, rit 22 : Brive – ‘Clermont-Ferrand’ (198 km)

Burgemeester Urbain Van Kerckhove weet niet meer waar hij het heeft. Zonet is een apetrotse Jef Van Rang zijn kabinet binnengestormd met de vreugdevolle mededeling dat het eerste na-tourcriterium niet in Ronse dan wel in Sint-Lievens-Esse zal plaatsvinden.  De burgemeester hoorde het eerst donderen in Keulen, maar al snel bracht Jef hem met beide voeten op de grond.

De geruchten als had Ronse niet de nodige middelen meer om het  criterium te organiseren, waren dus waar. En daar was Jef als de kippen bij om een oplossing te zoeken. Hij trok samen met de Plakker,Dirk Van Der Haeghen, naar de Belgische Wielerbond  om een oplossing te zoeken voor het bijna-failliet van de organisatie in Ronse.  De twee Eskenaren hadden er niet beter op gevonden om het criterium naar Eske te halen. Hoofdsponsor Van Der Haeghen stelde zich hierbij persoonlijk garant om de wedstrijd zelf te organiseren in Eske Merdjië.

En dus zit de burgemeester met tal van praktische problemen opgezadeld. Even had hij eraan  gedacht om gans de boel af te blazen, maar dan zou hij zich bijzonder onpopulair maken bij zijn bevolking. De Palingrijders waren immers dé ploeg van de Tour. Samen met hun kopman Eddy Merckx zouden ze komende maandag als helden ontvangen worden en hij kan het bijgevolg niet maken om zo een op til staand volksfeest te annuleren. Dus beslist hij maar om alle verloven van het gemeentepersoneel in te trekken en morgenvroeg om acht uur te verzamelen aan het gemeentehuis in de populierestraat.

Intussen staat Café De Paling in rep en roer. Dirk Van der Haeghen en Jef Van Rang zijn daar als ware helden ontvangen. Iedereen is daar door het dolle heen. Er heerst een getrek en een geduw om het nieuws te horen dat Eddy Merckx met zijn Palingrijders een criterium gaan rijden in Eske. Dirk besluit op aandringen van een paniekerige  Gomar, die vreest voor vechtpartijen, op de ronde tafel te klimmen en de aanwezige supporters toe te spreken.  Hij bevestigt de komst van het na-tourcriterium te Eske en hij somt de namen van alle deelnemers op. Een uitbarsting van blijdschap overstemt hem. Het is zelfs zo erg dat de supporters door het dolle heen raken en de Plakker van de tafel sleuren. Samen met Jef Van Rang wordt hij op de schouders van de opgehitste supporters geheven en worden hun namen gescandeerd. Eske staat op ontploffen!

Waar het er minder geanimeerd aan toegaat, is in de Tour. Opnieuw is het drukkend heet en eer staat een rit gepland in het Oud-Massief met op het eind de beklimming van de 14 km lange beklimming van de Puy de Dôme. Met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5 % een nogal zware beklimming voor de uitgebluste renners.

Tot op 70 km van de aankomst blijft het peloton aan gemiddeld dertig per uur de kilometers er doormalen.  Er zit geen spirit meer in de vermoeide rennerslijven. Tot plots Gert Caubergs van de Westvlaamse Vanancaploeg het hazepad kiest. In navolging van zijn broer Jos, wil ook hij zijn rit meepikken. En het lijkt hem aardig te lukken want het peloton, onder leiding van de Palingrijders, reageert totaal niet. Zo krijgt Gert Caubergs de kans om zijn voorsprong uit te diepen tot maar liefst zeven minuten aan de voet van de Puy de Dôme. Sportdirecteur Bert Allosie maant zijn renner aan tot kalmte. Want de klim is lang en lastig.

Als het peloton op haar beurt aan de beklimming begint, neemt Peter Vervoort het heft in handen. Als een bezetene neemt hij het kopwerk op zich en onder zijn gebeuk ontstaat er een achtervolgende groep van 6 renners : Vervoort, Merckx, Pingeon, Poulidor, Gandarias en Gutty. De voorsprong van de Vananca-renner slinkt  nu snel.

Bert Allosie rijdt bijna constant aan het wiel van Gert Caubergs. Hij schreeuwt zijn renner als het ware vooruit want halfweg de klim krijgt hij het moeilijk en telt hij nog vier minuten voorsprong. Bert Allosie raakt nog meer opgewonden als hij te horen krijgt dat achteraan de Kannibaal alleen in de achtervolging rijdt. Het wordt nu echt wel moeilijk voor de Vananca-renner.

Op één kilometer van de aankomst en de top bedraagt de voorsprong nog amper twee minuten op een ontketende Merckx. Caubergs krijgt het nu echt moeilijk en hij zwalpt verder richting aankomst. Zijn sportdirecteur raakt nu echt in paniek en brult nu meer dan hij het uitschreeuwd. Met een allerlaatste krachtinspanning sleept Gert Caubergs zich naar de aankomst en behoudt hij alsnog één minuut op een sterke Merckx.  Op de meet staat Caubergs bijna stil. Maar de rit is binnen en hij valt dan ook van moeite in de armen van een onthutste radioreporter. Hij kan geen pap meer zeggen.

Merckx is desondanks toch blij met zijn tweede stek en zo diept hij zijn voorsprong in het klassement uit op Pingeon tot 16′40″. Een echt slagveld wordt dat nu achter hem. Waar het ook een slagveld wordt, is in Eske. De supporters hebben een ganse namiddag alles aandachtig gevolgd en het bier vloeide rijkelijk. De eerste “lijken” liggen al onder de tafels hun roes uit te slapen. Wat gaat dat komende maandag worden bij het na-tourcriterium te Eske ………….

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com

Donderdag 17 juli 1969, rit 21 : Libourne  -  Brive  (192,5 km)

Kwinten wrijft de moeite uit zijn ogen. Het is reeds elf uur, maar hij zou gerust nog een paar uur kunnen doorslapen. Doch zijn moeder heeft hem nodig in haar organisatie voor de komende huldiging van Eddy Merckx en de Palingrijders. Kwinten heeft al een druk verlof achter de rug. Iedere avond staat hij getrouw rond 19 uur aan het station van Zottegem alwaar hem een gans pak tourkrantjes bezorgd worden. En iedere avond bedient hij dan samen met Tom Van Hende gans Eske en Wijnhuize met het tourkrantje van Het Volk.

Dat is Kwintens lange leven : hard blazend op een gloednieuwe schuifel het goede nieuws uit de Tour bij de mensen brengen. Tegen 21 uur heeft hij geen krantje meer over. En hier en daar krijgt hij meer dan één Frank, ja sommige mensen lopen zo blij met de prestaties van Merckx en zijn ploeg dat ze er soms 20 centiemen bovenop leggen voor de Kwinten. Hij droomt ervan om later ooit de Ronde Van Vlaanderen te winnen, liefst in de trui van Belgisch kampioen. Maar dat durft hij tegen niemand te zeggen en al zeker niet tegen zijn broer Sander, want die zou er toch alleen maar om lachen.

Het is trouwens stil ten huize van Stong Gedong. Stong zelf is ploegleider van De palingrijders en Sander is de persoonlijke begeleider van Merckx in de Tour. Vandaar dat Kwinten iedere dag gerust tot de middag kan slapen. En het ronddelen van de tourkrantjes is een mooie bijverdienste. Daarmee kan hij al beginnen sparen voor een heus koersmachien waarmee hij zijn eerste overwinningen kan behalen!

In de Tour is alles rustig. Wat nu nog volgt in de Ronde heeft iets van een grote overbodigheid. De strijd is gestreden, de prijzen verdeeld. Merckx zijn rivalen zijn één voor één uitgeteld, zowel psychisch als fysisch. De totale dominantie van de kannibaal is de rode lijn doorheen de voorbije Tour. Het ziet er dan ook naar uit dat het vandaag een slenterrit zal worden. Het gros van de renners is oververmoeid en ziet uit naar de aankomst te Parijs. Maar ook hebben ze de grote afstand die nog rest tot de hoofdstad, in gedachten. Ze moeten immers nog iets meer dan 800 km overbruggen tot Parijs en zaterdag is er dan nog een rit van meer dan 300 km.

Vandaar dat de eerste wedstrijdhelft aan een traag tempo wordt afgelegd. Halfweg heeft het peloton al een half uur achterstand op het gemiddelde tijdsschema. Het is terug heel warm en de renners denken dan ook vooral aan water dan aan koersen. Op een bepaald ogenblik stopt het overgrote deel van het peloton aan een fruitboomgaard en beginnen de renners met zoveel mogelijk  perzikken te plukken. De Franse boer staat erbij en kijkt ernaar

Na 138 km is er de enige beklimming van de dag : de Cote de Rivaux. Hier beginnen dan toch de eerste schermutselingen. Maar meer dan een aantal ontsnappingspogingen zijn er niet. De loomheid blijft in het peloton hangen. Flandriarenner Eric Leman begint dus stilaan te dromen van een massaspurt en hij stuurt zijn vier overgebleven Flandriarenners naar de kop van het peloton om alles bij elkaar te houden. Maar de manschappen van Briek Schotte zijn echt moe en  kunnen niet verhinderen dat een vijftal renners het hazepad kiezen.

Hierbij Gruute Plateau die al een ganse dag attent vooraan zit. Hij wil perse de tour verlaten met een ritoverwinning. Samen met Guerra, Schutz, Dolman en Hoban is Gruute Plateau vastbesloten om er de beuk in te gooien. En zo geschiedt want ze hebben al snel vijf minuten voorsprong op een zwalpend peloton.  De winnaar zit dan ook vooraan.

Maar de finale verloopt niet zoals gepland voor Gruute Plateau. Hij springt juist onder de rode vod weg, maar hij overschat zijn krachten. De Italiaan Guerra remonteert een stilvallende Gruute Plateau en hij brengt op zijn beurt een sterk finishende Hoban mee. De Brit is beduidend koeler dan Guerra en hij wint in extremis de spurt.  Gruute plateau komt ontgoocheld als vierde over de meet. De Brit Hoban is dan ook geen kneusje!

Diezelfde avond om 19 uur staan Tom Van Hende en Kwinten getrouw te wachten aan het station van Zottegem. Jammer genoeg kunnen ze geen overwinning van Gruute Plateau meebrengen tot bij de mensen van Eske en Wijnhuize………

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com

Woensdag 16 juli 1969, rit 20 : Mourenx-Ville-Nouvelle  -  Bordeaux (201 km)

Mie van Broos loopt over haar toeren, want er is nog veel werk voor komende maandag. Ze heeft een pak directieven gekregen van Marjan van Stong Gedong : zoveel stof van dat kleur, zoveel van die kleur, ….. Ja Mie van Broos weet wat te doen. Het zal een feestelijk onthaal worden, zeker nu Merckx met zijn Palingrijders het mooie weer maken in de Ronde Van Frankrijk. Het zal nu wel vast staan dat de Zwarte van Tervuren de Ronde zal winnen.

Maar ze loopt ook kregelig op haren Marc, want die is vorige nacht met een ferm stuk in zijn botten naar huis komen gewaggeld. Marc Verstuyft had hem evenwel tot thuis begeleid. Toen Mieke de deur opendeed kwam een walm van bier haar tegemoet. Het was dus weer de moeite geweest in De Paling. De drank was daar rijkelijk gevloeid na de monsterontsnapping van Merckx en de glansprestatie van De Palingrijders.

Marc Verstuyft zal evenwel nog een tweede keer nadenken vooraleer hij Marc van Mie van Broos nog naar huis zal begeleiden. Mie had Marc immers met één ruk naar binnen gesleurd en had  zijn kop vol zottigheden gegeven. Marc was dan maar totaal ontdaan naar huis teruggekeerd. Een mens doet dan iets om goed te doen. Trouwens zijn onthaal thuis was al even onaangenaam, want hij was zijn sleutel vergeten en moest bijgevolg Oscar wakker maken. Het vervolg onthoud ik u beste lezer!

Waar het ook rommelde was in het  wielerhuishouden bij De Palingrijders en hun kopman Eddy. Stong Gedong zat met de handen in het haar, want na de rit was er een bom ontploft binnen de ploeg : Peter Vervoort was op de kamer van Merckx uitgevlogen en had de kannibaal zijn huid volgescholden! Peter was immers de hard werkende Palingrijder die de ganse beklimming van de Tourmalet voor zijn rekening had genomen en desondanks had Merckx een laatste jump geplaatst om toch als eerste de top van de Tourmalet te overschrijden.

Dat was Peter dus duidelijk verkeerd in de keel geschoten en hij had Merckx dan ook op de man af gezegd : “Een kleine renner verwacht van een groot renner een groot gebaar!“. Merckx was natuurlijk ontstemt, want hij was de baas en hij wou alles winnen! Aan cadeautjes geven dacht hij niet. Dus kon Peter maar beter zwijgen. Trouwens, Merckx was ook boos op Peter want deze laatste had de dag ervoor immers aan Merckx toevertrouwd dat hij volgend jaar voor de Molteni ploeg zou gaan rijden. Merckx was furieus dat Peter Vervoort op de ochtend van de koninginnenrit was komen aandraven met transfernieuws. Dat slikte hij niet, want nu moest alle aandacht naar de Tour gaan. Daarom was Merckx zo boos dat hij op de Tourmalet dan uiteindelijk toch demarreerde om als eerste boven te komen.

Maar er is ook nog gefietst vandaag. Een rit van 201 km gaande van Mourenx naar Bordeaux. Geen zwaar parcours ! En het peloton maakt er dan ook een gezondheidswandeling van. Trouwens, de meeste renners zijn echt doodmoe van het helse tempo van De Palingrijders doorheen alle voorbije ritten en van de aanvalsdrift van Merckx. Er wordt immers serieus veel nagepraat over de krachtexplosie van de Kannibaal gisteren in de koninginnenrit. Zelfs de Franse pers is volledig bijgedraaid en prijst Merckx nu de hemel in. Van enig chauvinisme is geen sprake meer.

Het peloton blijft tot halfweg de koers bij elkaar. Geen ontsnappingspogingen, niets … Maar eenmaal halfweg beginnen de eerste uitvallen en telkens is er ene Gino Roeckhout die iedere aanval neutraliseert. Hij rijdt beresterk vandaag. Op een gegeven moment is er zelfs een ontsnapping van de Italiaan Anni waarbij niet minder dan vier Palingrijders aansluiten : Reindert, Gino Roeckhout (wie anders …), Mario Grootjans en Gruute Plateau. Maar de sprintersploegen laten niet  begaan  en er komt een hergroepering. Even ziet het er naar uit dat er een massaspurt komt, doch als het peloton even bekomt van de geleverde achtervolging op de leiders, springen vijf renners weg. En ja, wie zit daar bij : JOS CAUBERGS van de Vanancaploeg.  Ploegleider Allosie zijn hartslag stijgt naar ongekende hoogten. Opmerkelijk is dat De Palingrijders vooraan het peloton alles stilleggen en de vijf gaan naar de wielerbaan van Bordeaux. De Jos is een begenadigd pistier en hij weet maar al te goed hoe het er op een piste aan toe gaat. Hij is dan ook de grote favoriet in de kopgroep. Guerra, Rigon, Berland en Ottenbros zijn de overige vier. Nu is het de kans voor de Vanancaploeg! Vreemd is dat De Palingrijders helemaal geen aanstalten maken tot een hergroepering.

Uiteindelijk draaien de vijf renners de wielerbaan op van Bordeaux. Jos Caubergs zit in derde positie als Rigon de spurt aantrekt. Onmiddelijk reageren Ottenbros en Caubergs en in één snok komt Jos Caubergs gans vooraan. In een ultieme machtsontplooiïng blijft hij jumpende Ottenbros voor en wint deze 20ste rit! Ploegleider Bert Allosie is buiten zinnen en omarmt zijn renner alsof hij wereldkampioen geworden is. Eindelijk heeft de Vanancaploeg een rit gewonnen. Pol Caubergs zal eindelijk opgelucht kunnen ademen.

Maar waarom hebben de Palingrijders niet gereageerd? Waarom geeft Bert Allosie na aankomst een vettige knipoog naar Stong Gedong? Is er sprake van een samenwerking met De Palingrijders? Alleen Stong Gedong en Bert Allosie weten hierop het antwoord …….

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com