Cycling consumes vast calories apparently. Based on my body weight and lightning pace I should be burning about 800 calories per hour. This gives me a very good excuse for managing to eat the sort of 40 square Milka chocolate bar that is designed to be consumed as a treat over a few weeks.It is not surprising that my six-pack is still hiding.

Junk food aside, travel by bicycle is a great way to engage in culinary pursuits as I am usually ravenous and salivating as I enter the eating establishments.

My award for best food on this European cycle tour goes to Edirne in Turkey. (I still have about 125km to reach Istanbul but I am confident it will not be surpassed)

I am like a starving zombie working my way through the misty atmospheric streets of Edirne in the early twilight hunting down a source of sustenance. Ahead I see my Mecca and focused head straight through the door to the nearest waiter and grunt “Menu please”. Mr Liver Lover then says in perfect English” You know that this is a liver restaurant and we only serve one dish” I snappily respond with “Well bring me the biggest dish of liver that you have”

Almost immediately Mr Liver Lover proudly presents me with a plate of whole bits of liver that has been fried in a huge cauldron of vegetable oil, a basket of bread, hot dried chillies, onions and tomatoes.

In 36 hours in Edirne I ate nothing but Liver from Mr Liver Lover. Forget McDonald’s this is a Franchise that the word needs to know about.

Mezquita de Süleymaniye, Estambul. Verano de 1911. Dibujo de Le Corbusier.

En la primavera de 1911, habiendo abandonado la oficina de Behrens, Jeanneret emprendió junto con su amigo August Klipstein un viaje de seis meses a través de los Balcanes a Turquía, Grecia e Italia. Jeanneret registrará las impresiones de su encuentro con construcciones que van desde la arquitectura vernácula en Rumanía a la gran Mezquita de Süleymaniye en Estambul en los numerosos apuntes que tomó durante su viaje, un método de estudio que a partir de entonces emplearía a lo largo de toda su vida.[1]

La Mezquita Azul o Mezquita del Sultán Ahmed fotografiada por Le Corbusier durante el verano de 1911. En el pie de foto del libro la identifica erróneamente como la de Süleymaniye.

El viaje tendrá una duración de cinco meses y ocho días.

En él recorre los Balcanes pasando por Berlín, Dresde, Praga, Viena, Vacz, Budapest, Baja, Giorgovo, Belgrado, Knajevaz, Naitscha, Bucarest, Tirnovo, Galvoro, Schipka, Kasanlic, Andrinopla, Rodosto, Estambul, Dafné, Brousse, el monte Athos, Salónica, Atenas, Itea, Delfos y Patrás, regresando por Italia, Brindisi, Nápoles, Pompeya, Roma, Florencia y Lucerna. El viaje es puntualmente relatado por el joven Jeanneret a través de las cartas que envía a sus amigos de los Ateliers y que publica regularmente en la publicación La feuille d’avis de La Chaux−de−Fonds. Estas cartas fueron releídas por Le Corbusier poco antes de su muerte, el 17 de julio de 1965, y publicadas con el título de Le voyage d’Orient.[2]

El Serrallo visto desde el Bósforo, Estambul. Verano de 1911. Dibujo de Le Corbusier.

Pera, Estambul, Escutari: una trinidad [3]. Me gusta esta palabra, porque tiene algo de sagrada.

Bebíamos lentamente el mástic el padre Bonnal y yo, en nuestro balcón de Ainali-Tchechmé, él, antes de su tardía cena, yo, después de comer en Estambul y haber atravesado otra vez el puente. Desde nuestro mirador, más allá de la caída de los cipreses de los Pequeños Campos, se veía el Cuerno de Oro. Ahí debajo se posa Estambul, una ancha barra de sombra que perfila sobre el apagado cielo las siluetas de las grandes mezquitas. Cuando hay luna -la tuvimos a veces- el mar, que se divisa más allá, enlaza con un hilo chorreante los minaretes con los minaretes a lo largo de la tenebrosa cima.

Había caído la noche. Mis sentidos se me escapaban un poco. ¿Soy yo el que sueña, o mi narrador llevado de su fantasía? Su voz rugiente pronuncia guturalmente la r. Sus gruesos ojos de absenta bajo unas formidables cejas grises se anegan de agua y brillan. Es amarillo y chorrea oro. ¡Están todos los mármoles de todos los palacios de Bizancio y todos los tesoros de los sultanes y todas las gemas de los serrallos! (El viaje de Oriente, 1911) [4]

Durante el viaje descubrirá una realidad arquitectónica distinta y alejada de las filigranas del norte de Europa, también observará la naturalidad de los utensilios que surgen de las manos de alfareros y tejedores y que, a sus ojos, colocan la discusión sobre las artes decorativas en Europa en un plano insignificante. Pero el mismo viaje es también el encuentro con el Mediterráneo y con su intensa luz, calidades que puede apreciar desde Estambul hasta la Acrópolis de Atenas con sus elementales y limpios volúmenes bajo la luz.[5]

Vista de la entrada del caravasar de Edirne, Turquía. Junio de 1911. Dibujo de Le Corbusier. En la esquina anota: solución de las escaleras.

NOTAS:

[1]PHAIDON, eds., Le Corbusier Le Grand (Londres: 2008, Phaidon), 54. (Traducción libre del autor).

Texto original en inglés:

In the spring of 1911, having left Behrens’s office, Jeanneret embarked with his friend August Klipstein on a six-month journey through the Balkans to Turkey, Greece, and Italy. Encountering structures ranging from vernacular architecture in Romania to the great Süleyman Mosque in Istanbul, Jeanneret recorded his impressions in the many sketches he completed during the trip, establishing a lifelong method of investigation.

[2] Xavier Monteys, Le Corbusier. Obras y proyectos (Barcelona: 2005, Editorial Gustavo Gili), extracto del primer capítulo [pdf] de la web de la editorial.

[3] Aquí Le Corbusier se está refiriendo a tres diferentes partes de Estambul. Pera (en griego, “el otro lado”) corresponde al distrito situado en el lado europeo y que se conoce como Beyoğlu en la actualidad. Con Estambul es probable que se refiera a la península histórica y barrio de Eminönü , y Escutari es la moderna Üsküdar, en el lado asiático.

[4]Charles-Edouard Jeanneret (Le Corbusier), El viaje de Oriente (Murcia: 1993, Colegio de Aparejadores y Arquitectos Técnicos de Murcia), 81.

El texto original en francés del capítulo puede consultarse en este enlace [doc].

Péra, Stamboul, Scutari : une trinité. J’aime ce mot, parce qu’il a quelque chose de sacré.

Nous buvions lentement le mastic, le père Bonnal et moi, sur notre balcon d’Ainali-Tchechmé, lui, avant son dîner tardif, moi après avoir mangé à Stamboul et retraversé le pont. De notre belvédère, par-delà la dégringolade des cyprès des Petits Champs, on voyait la Corne d’Or. Stamboul pose là-dessous, une large barre d’ombre profilant sur le ciel éteint les silhouettes des grandes mosquées. Quand il y a de la lune – nous en eûmes deux fois – la mer, qu’on voit au delà, relie d’un fil ruisselant les minarets aux minarets tout au long de la croupe ténébreuse.

La nuit était tombée. Mes sens m’échappaient un peu. Est-ce moi qui rêve, ou mon narrateur emporté par sa fantaisie? Sa voix rauque grasseye. Ses gros yeux d’absinthique sous des formidables sourcils gris sont noyés d’eau et brillent. C’est jaune et ça ruisselle d’or. Il y a tous les marbres de tous les palais de Byzance et tous les trésors des sultans et toutes les gemmes des sérails!

[5] Xavier Monteys, op. cit.

Φωτό: Γ.Τσολάκης

Σου έχω πει ότι η Αδριανούπολη είναι η “ενδοχώρα” της Κωνσταντινούπολης. Οπότε, κάθε είδηση ή νέο για την πόλη αυτή και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Θράκης, έχει θέση και στο μπλογκ μας. Ο φίλος και αναγνώστης Γ. Τσολάκης, σε συνέχεια του υλικού που μας έστειλε για το Μουσείο Υγείας της Αδριανούπολης, μας κάνει και ένα άλλο “δωράκι” από εκεί:  το “3-μπάλκονο τέμενος“ (Üç Şerefeli Camii, üç=τρία), εποχής προ Σελιμιγιέ, αγνώστου αρχιτέκτονα-καλλιτέχνη… Ο Γιώργος μας διευκρινίζει ότι στην αυλή του εν λόγω τεμένους εκτελούνταν εκτεταμένα έργα αποκατάστασης, κυρίως στις νωπογραφίες, κι έτσι απέφυγε  να στείλει φωτογραφίες από τα τμήματα αυτά. Μας πληροφορεί επίσης ότι πολλοί θεωρούν ότι ο Μιμάρ Σινάν από το 3-μπάλκονο αυτό τζαμί ίσως αντέγραψε την ιδέα του μιναρέ με 3 εξώστες, που εφάρμοσε στο παρακείμενο Σελιμιγιέ.

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Οι αναλυτικές πληροφορίες που μας δίνει ο Γιώργος:

“Το τέμενος με τους 3 εξώστες (Üç Şerefeli Camii): οικοδομήθηκε μεταξύ 1437 και 1447 από τον σουλτάνο Murad II. Ο αρχιτέκτονας δεν είναι γνωστός, θρυλείται ωστόσο ότι ήταν παραπληγικός. Το όνομα ουσιαστικά αναφέρεται στα 3 μπαλκόνια που φέρει ο ψηλότερος από τους 4 μιναρέδες. Ο εν λόγω μιναρές ανέρχεται στα 67 m, βρίσκεται στη νότια γωνία του συγκροτήματος, και φέρει ερυθρόλευκο διάκοσμο σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ. Ο 2^ος σε ύψος ανατολικός μιναρές έχει 2 εξώστες, ενώ στους υπόλοιπους δύο μικρότερους μιναρέδες (βόρειος και δυτικός) απαντά ένας εξώστης στον καθένα. Εντυπωσιακός και ασυνήθιστος είναι ο ερυθρόλευκος σπειροειδής διάκοσμος (burmali ή yivli) του δυτικού μιναρέ. Στο σχέδιο αυτού του τεμένους συμπεριλαμβάνονται αρχιτεκτονικά στοιχεία σελτζουκικού τύπου (ανάλογα με αυτά των τζαμιών στο Ικόνιο και την Προύσα), αλλά και ο γνήσιος οθωμανικός ρυθμός ο οποίος τελειοποιήθηκε αργότερα στα διάσημα τεμένη της Πόλης. Έτσι, στο Üç Şerefeli Çamii, σελτζουκικού ύφους είναι οι μικρότεροι τρούλοι πάνω από τετράγωνους χώρους, ενώ ο κύριος τρούλος έχει διάμετρο 24 m, αναπτύσσεται πάνω σε εξάγωνο τύμπανο με 12 παράθυρα, υποστηρίζεται δε από δύο τοιχοδομές και ισάριθμες ογκώδεις εξαγωνικές κολώνες. Έξω από τον κύριο χώρο προσευχής αναπτύσσεται ανοικτή αυλή η οποία περιβάλλεται στις τρεις πλευρές της από ισάριθμες αψιδωτές στοές με τρούλους, που στο εσωτερικό τους φέρουν νωπογραφίες ακόμη και με στοιχεία μπαρόκ. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει σιντριβάνι καθαρμού (şadιrvan), ένα άλλο καινοτόμο στοιχείο που καθιερώθηκε αργότερα”.

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Διάβασε  και δες περισσότερα εδώ…

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Φωτό: Γ. Τσολάκης

Στην Αδριανούπολη, λόγω της γειτνίασής της με την Πόλη, σε ξενάγησα εδώ. Ο αναγνώστης του μπλογκ, Γιώργος Tσολάκης, από την Αθήνα,  μας έστειλε τις φωτογραφίες από το θέμα που ακολουθεί καθώς και τις επεξηγηματικές πληροφορίες. Αφορά στο Μουσείο Υγείας (επακριβώς: TRAKYA ÜNİVERSİTESİ SULTAN II. BAYEZİD KÜLLİYESİ SAĞLIK MÜZESİ  ή, αγγλιστί, Trakya University Complex of Sultan Bayezid II Health Museum). Ο Γιώργος μου λέει ότι από τον οδηγό του Μουσείου, που αγόρασε από το πολύ καλό πωλητήριό τους, έχει εντοπίσει κάποια ιστορικά στοιχεία σχετικά με Ελλάδα και μας τα εξηγεί στο σημείωμά του*:

“Μεταξύ των διάσημων ιατρών που υπηρέτησαν στο Νοσοκομείο και την Ιατρική Σχολή του Σουλτάνου Βαγιαζήτ ΙΙ στην Αδριανούπολη (Edirne) έχει καταχωρισθεί και ο Dr. İstefanaki (Stefanos) Karateodori. Γεννήθηκε στο χωριό Βοσνία (Bosna) της Αδριανούπολης την 17η Μαρτίου 1789. Στην Αδριανούπολη παρέμεινε κατά τα πρώτα μαθητικά του χρόνια (δημοτικό σχολείο), ενώ από το 1805 βρέθηκε στις Κυδωνίες (Ayvalιk) όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του. Επέστρεψε στην Αδριανούπολη το 1809, οπότε και έφυγε στην Πίζα της Ιταλίας όπου σπούδασε φιλοσοφία, θετικές επιστήμες και ειδικότερα μαθηματικά. Ακολούθησε η εκπαίδευσή του στην ιατρική, και έγινε γιατρός το 1819. Αφού έφυγε από την Ιταλία, επέστρεψε στην Αδριανούπολη για να ασκήσει την ιατρική. Επίσης εκεί δίδαξε σε ελληνικό σχολείο την ιταλική και την ελληνική γλώσσα, φυσική, μαθηματικά και ανθρωπολογία. Εγκατέλειψε τη διδασκαλία το 1821, και ασχολήθηκε μόνο με την ιατρική. Το 1827 διορίστηκε ιατρός της Πύλης για τον Σουλτάνο Μαχμούτ ΙΙ. Το 1839 ο Dr. Stefanaki διορίστηκε καθηγητής στο Mekteb-i Tιbbiye-i Şahane**, και δίδαξε γαλλικά και τουρκικά, ζωολογία και βοτανική. Πέθανε την 11^η Απριλίου 1867, και ετάφη στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κουμαριωτίσσης Νεοχωρίου (Panayia Rum Ortodoks Kilisesi, Yeniköy-İstanbul***)”.

* Η παραπάνω αναφορά βρίσκεται: στη σελ. 35 του οδηγού “Tιp Medresesi, Medresetű’l-etιbbâ, Medical School” των Karamanlιoğlu, Kazancιgil, Karlιkaya, Gökçe, Şengül και Bilar (έκδοση τού Trakya Üniversitesi, Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlιk Müzesi, Edirne, Μάιος 2008, ISBN 978-975-374-094-4). Καθώς και στη σελ. 45 του οδηγού Darűşşifa των Şengül και Bilar (έκδοση τού Trakya Üniversitesi, Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlιk Müzesi, Edirne, Αύγουστος 2007, ISBN 978-975-374-076-0).

** Mekteb-i Tιbbiye-i Şahane: Αυτοκρατορικό Κολλέγιο Στρατιωτικής Ιατρικής, πρόκειται γα την πρώτη Ιατρική Σχολή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ίδρυσε το ίδιο έτος ο Μαχμούτ ΙΙ για την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών στον στρατό.

*** Στον οδηγό του Μουσείου επί λέξη έγραφε σκέτα Yeniköy Panaya Kilisesi. Σίγουρα αυτήν εννοεί.

Γιώργο, σε ευχαριστούμε! Ακολουθούν οι φωτογραφίες σου με τις επεξηγήσεις που μας έστειλες:

Είσοδος στο κυρίως θεραπευτήριο (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Είσοδος θεραπευτηρίου (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Είσοδος θεραπευτηρίου (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Χώρος αρχιφαρμακοποιού & βοηθού (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Επέμβαση σε παιδί με υδροκεφαλία (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Επίσκεψη στον αρχίατρο (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Η κουζίνα του συγκροτήματος (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Μεντρεσές για τους φοιτητές ιατρικής (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Ορθοπαιδική Θεραπεία οσφυαλγίας (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Προαύλιο θεραπευτηρίου - Βοηθητικοί χώροι (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Συλλογή φαρμακευτκών βοτάνων (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Φαρμακευτική σε ζωϊκό μοντέλο (φωτό: Γ.Τσολάκης)

Edirne’de
evlendikten 5 gün sonra eşi tarafından terk edilen İ. Ersöz’ün, 10 yılda açtığı
4’üncü dava da reddedildi…64 yaşındaki eşi Fahriye Balkıç’ın
boşanmak için 100 bin YTL istediğini belirten Ersöz, “Hiçbir şekilde beraber
olmadık. Ben de zorlamadım. Ama yemek yapmıyor,

evi temizlemiyordu.

’Ben hizmetçi değilim, evlenmeseydin, gözünü açsaydın’ dedi sonra da evi terk
etti. Her ay 500 YTL nafaka ödüyorum. Masrafları çıkarabilmek için babamdan
kalan 15 dönüm tarlayı sattım” dedi.

daha fazlası www.forumover.com

Binbaşı Ömer Fevzi Fars Körfezi’ni  İNGİLİZLERE DAR EDECEKTİ

 1914′de Enver Paşa, Suudi Arabistan’ın ilk kralı İbn Suud ile anlaşması için Teşkilat-ı Mahsusa’dan Binbaşı Ömer Fevzi’yi gönderdi. Binbaşı Fevzi, Fars Körfezi ve Umman sahillerinde İngilizlere karşı halkı örgütlemeye çalıştı. Buna örnek gösterilen vaka, Teşkilat-ı Mahsusa’nın Libya’daki tecrübesiydi.

Birinci Cihan Harbi başlamadan önce Enver Paşa, İngilizlere karşı Hintli müslümanlarla işbirliği yapmaya çalışırken, Arap yarımadasında Osmanlı’nın durumunu da güçlendirmek istiyordu. Necid’in kudretli aşiret reisi İbn Suud, Osmanlı’ya isyan halindeydi. Enver Paşa, İbn Suud ile anlaşma sağlamak istiyordu.Paşa’nın İbn Suud ile anlaşma yapması için seçtiği kişi bir binbaşıydı. Bu görevlendirme Basra Valisi Süleyman Şefik Paşa’yı bile şaşırtmıştı. Paşa, görevin kendi uhdesine verilmesini istiyordu.

SUUD İLE GİZLİ ANLAŞMA

Binbaşı, Harbiye Nezareti’ne bağlı Umur-ı Şarkiye Dairesi (Teşkilatı Mahsusa) emrindeydi. Trablusgarp, İran, Mısır, Irak, Kafkasya ve Arabistan’da Teşkilat’ın operasyonlarına katılan bu binbaşının adı Ömer Fevzi idi. ‘Prof. Zekeriya Kurşun’un “Necid ve Ahsa’da Osmanlı Hakimiyeti” isimli kitabında yer alan belgelere göre, Fevzi Bey, bölgede araştırmalar yapmış, Kuveyt Şeyhi Mübarek ve Muhammare Şeyhi Hazal Han’ı da ziyaret etmişti. Temaslarının ardından İbn Suud ile yapılacak anlaşmanın mahiyetine ilişkin bir raporu Enver Paşa’ya sundu. Kuveyt Şeyhi Mübarek’le yaptığı görüşmeyi şifreli telgrafla iletti. Şeyh Mübarek’e göre, Osmanlı Hükümetinin İbn Suud ile gizli bir anlaşma sağlaması Umman, Maskat ve Bahreyn’e el atılmasında çok kolaylık sağlardı. İbn Suud bu bölgeleri işgal ederdi, bu fiili durum Osmanlıya resmi sorumluluk getirmezdi. İbn Suud’un Osmanlı Devleti’ne asi olduğu söylenerek işin içinden çıkılabilirdi.

“LİBYA’DAKİ GİBİ HALKI ÖRGÜTLEYELİM”

Prof. Kurşun’un naklettiği belgelere göre Ömer Fevzi, 13 Nisan 1914′de Harbiye Nezaretine çektiği şifreli telgrafda, Katar’ın İngilizlere teslim edilmesi halinde Libya’daki gibi milli bir müdafa kuvvetinin vücuda getirilebileceğini kaydediyordu. Resmi surette cevap verilemezse, hususi bir emir yeterliydi. Fevzi Bey, Katarlıların Osmanlıya sadık olduklarını ve İngiliz idaresine girmek istemediklerini kaydediyordu. Katar’ın terki bütün müslümanlar nezdinde kötü tesir bırakırdı. Fars körfezinde Katar’dan başka liman olmadığını belirten Fevzi Bey, İngilizlerin Necid ve İran sahillerini birer birer ele geçirdiğine dikkat çekiyor, ileride Basra’nın zor durumda kalacağını söylüyordu. Kuveyt Şeyhi Mübarek ve İbn Suud’la uzlaşma sağlanmalıydı. Bu anlaşmayla, İngilizlerin istila planına karşı, Fars Körfezi ve Umman Denizi sahillerinde bir umumi teşebbüs vücuda getirilebilirdi. Ömer Fevzi, şöyle devam ediyordu: “İngilizler İslam mülkünü küçük ve kuvvetsiz şeyhliklere, hakimliklere ayırarak istila esaslarını kurmak istiyorlar. Biz de aşiret şeyhlerini İbn Suud’un etrafında birleştirelim. Hatta milli bir islam ordusunu İran güneyinden dolaştırarak Hindistan’ı kurtarmaya hazırlamayı bunlara bir gaye olarak telkin edelim. İhtiyat buyrulur ise bunu devlet adına değil de şahsi bir hasım olarak tarif edeyim. İngilizler, Osmanlı Hükümeti’ne karşı ne kadar pervasız iseler, böyle pervasız bir İslam ordusundan da o kadar çekinirler. Çünkü ufak bir kıvılcımın Kızıldeniz ve Umman Denizi sahillerindeki İslam beldelerine yayılması halinde büyük bir gaile karşısında bulunacaklarını zannediyorlar”.

Fevzi Bey, Enver Paşa’dan anlaşma yapma yetkisi istiyor, “İngilizlerin her yerde bize karşı oynadıkları role hiç olmazsa bu şekilde bir mukabele ile hatırımızı saydırırız” diyordu.

İBN SUUD VALİ OLUYORDU

Ömer Fevzi ile Dahiliye Nezareti temsilcileri arasında uzlaşma prensipleri üzerinde tartışma yaşandı. Dahiliye’ye göre, Fevzi Bey, İbn Suud’a çok fazla taviz veriyordu. Fevzi Bey’e göre ise sağlam bir anlaşma yapılmaması halinde İbn Suud ileride vaadlerinden cayabilirdi. Sağlam bir anlaşmayla Osmanlı bölgede İngilizlere karşı para ve askerini tüketmeyecek, tam aksine Necid’in asker ve parasından istifade edecekti. Harbiye ve Dahiliye ortak noktada buluştu, İbn Suud ile gizlice anlaştı. Necid Sancağı vilayet olacak, valilik ve kumandanlığına İbn Suud getirilecekti. Herkes mennundu. Basra Valisi Süleyman Şefik Paşa, anlaşmaya katkı sağlayanları taltif edilmesini, Ömer Fevzi Bey’e de bir iftihar madalyası verilmesini istiyordu. Anlaşmadan hemen sonra Cihan Harbi başladı. Anlaşma kadük kaldı. İbn Suud, Osmanlı’dan yana tavır almadı, ancak İbn Reşit’le husumetine son verdiğini açıkladı. İbn Suud, savaş boyunca tarafsızlığını korudu, İngilizlere fiili yardımda da bulunmadı.

ÖMER FEVZİ’NİN SEÇİLMESİ BOŞUNA DEĞİLDİ

Ömer Fevzi Bey’in seçilmesi boşuna değildi. Babası Mehmet Arif Bey, Araplar arasında sayılan biriydi. II. Meşrutiyet döneminde İstanbul’daki Arap Kulübü’nün önde gelen isimlerindendi. Arif Bey, Osmanlı’nın Arap vilayetlerinde reformlar yapmasını istiyordu. Böylece imparatorluk daha güçlenecekti. Bu yüzden İttihat ve Terakki’yi destekliyordu. Subay olan oğlu Ömer Fevzi, Gevgili’de gizli İttihat ve Terakki Cemiyeti kurucularındandı. Hatta bir ara Mısır’a firar etmiş, İkinci Meşrutiyet’te görevine dönmüş, 1911′de İtalyanlar Libya’yı işgal ettiğinde de Enver Paşa’nın Teşkilatı Mahsusa’sında görev almıştı. Eniştesi Hacı Adil Arda ise, İttihat-Terakki’nin önde gelen isimlerindendi. Mehmet Arif Bey, Mardin’in en köklü bir ulema ailesine mensuptu. Aile büyükleri Kadiri Tarikati’nin önemli şeyhleri arasında sayılıyordu.

Ömer Fevzi Bey’in adı Üzeyir Garih cinayetiyle gündeme geldi

1911-1918 yılları arasında kurmay subay olarak Harbiye Nezareti Teşkilat-ı Mahsusa’sında da önemli görevler ifa eden Ömer Fevzi Bey’in Rauf Orbay’la dostluğu Cumhuriyet döneminde de sürdü. Rauf Bey, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası’nın kuruluş çalışmalarını yaparken bir siyasi komployla yüzyüze geldiğinde Fevzi Bey’den yardım istedi. Komployu ortaya çıkaran Fevzi Bey, polis tarafından gözaltına alınarak sorgulandı. Ömer Fevzi Bey, Cumhuriyet döneminde siyasi faaliyetlerden uzak durdu. Kendini dini ilimlere ve irşat çalışmalarına verdi. Kalamış’taki evi çeşitli fikirlerin mütalaa edildiği bir irfan meclisi oldu. Adnan Giz Bey’in “Bir Zamanlar Kadıköy” isimli kitabında Acıbadem Loncası olarak nitelediği toplantıların müdavimleri, Ord. Prof. Süheyl Ünver, Ender Mermerci’nin babası cildiyeci Prof. Hasan Reşat Sığındım, Mehmet Ali Ayni, Yanya Müdafii Esat Paşa, eski İstanbul Muhafızı Ahmet Fevzi Paşa, Prof. İsmail Hakkı İzmirli ve TBMM Hükümeti’nin Adliye Bakanı ve Roma temsilcisi Cami Baykut’tu.

KUŞCUBAŞI EŞREF’LE AKRABA

1953′de vefat eden Ömer Fevzi Bey’in adı 44 yıl sonra yeniden gündeme geldi. İşadamı Üzeyir Garih 2001 yılında Eyüp Mezarlığı’nda öldürüldü. Garih, Fevzi Çakmak’la aynı sofada yatan Nakşi Şeyhi Küçük Hüseyin Efendi’nin kabrini ziyaret ediyordu. Hüseyin Efendi’nin halifelerinden biri, Ömer Fevzi idi. Şeyhi’nin 1930′da ölümünden sonra, kökü Libya’da olan Arusi Tarikatı’nı kurdu. Böylece Cumhuriyet döneminde kurulan ilk tarikatın ilk şeyhi ünvanını kazanmış oldu. Ömer Fevzi Efendi, soyadı kanunuyla birlikte Mardin soyadını almıştı. Ord. Prof. Ebulula Mardin, Prof. Şerif Mardin, Amerika’nın ünlü müzisyenlerinden Arif Mardin, diplomat Şemsettin Mardin, eski milletvekili-şair Yusuf Mardin, halkla ilişkiler duayeni Betül Mardin ve daha pek çok ünlü ismin yer aldığı Mardinizade ailesine mensuptu. 1878′de doğan Ömer Fevzi Efendi, yazar Cemal Kutay ve Kuşcubaşı Eşref arasında da akrabalık bağları vardır. Ömer Fevzi Efendi’nin annesi Zarife Hanım, Kürt Bedirhan Paşa kızıdır. Bedirhan Paşa’nın oğlu eski Trablus mutasarrıfı Bedri Paşa ise Kuşcubaşı Eşref’in teyzesinin kızının eşidir.

İngilizlerin el koyduğu gemiyi kabadayılar bastı

Trablusgarp Harbi sırasında Ömer Fevzi’nin temin ettiği silah yüklü bir gemiye İngilizler el koydu. Silahlar Libya’daki direnişçilere aitti. Ömer Fevzi, İskenderiyeli kabadayılarla anlaştı. Akşam hava karardığında gemiye çıktılar, İngiliz nöbetçileri etkisiz hale getirerek yükü boşalttılar. Ömer Fevzi, hususi ajanları vasıtasıyla Yunanlıların harp sevkiyatlarını da takip ediyordu.Rauf Bey de sevkiyat yapılan limanları bombardıman ediyordu. Bu bilgilerin bir kısmı, Osmanlı genelkurmayının verdiği bilgilerle zıttı. Ancak Genelkurmayın değil, Ömer Fevzi’nin bilgileri doğru çıkıyordu. Balkan savaşları sonrasında yurda dönen Hamidiye’yi Çanakkale’de hükümet ve padişah adına Ömer Fevzi karşıladı. Büyük bir kalabalığa hitap eden Ömer Fevzi, veciz bir hoş geldin konuşması yapıyordu. Hamidiye’ye yaptığı yardımlardan dolayı Harbiye Nezareti tarafından ödüllendirilmek istendi. Ödülü reddetti, sadece Hamidiye Sancağı’nın hatıra olarak verilmesini rica etti. Hamidiye Zırhlısının sancağı daha sonra Denizcilik Müzesi’ne intikal edecekti.

Rauf Orbay’ın can dostuydu

Ömer Fevzi, Hamidiye Kahramanı Rauf Orbay’ın yakın arkadaşıydı. Hamidiye Zırhlısı’yla Akdeniz, Adriyatik ve Ege’deki akınlarda Ömer Fevzi’nin büyük yardımı olmuştu. Orbay anılarında şöyle diyordu: “2 aralık 1912 günü başlayıp sekiz ay süren akıncı hareketimiz esnasında bir çok müşkül durumlara, hatta batmak tehlikelerine maruz kaldık. En büyük zorluğumuz su ve kömür tedarikiydi. Oniki günde yediyüz elli ton kömür yakıyorduk. Kömürsüz kalmak, cephanenin infilaki bakımından büyük tehlike idi. Kömür tedarikinde Ömer Fevzi Beyin büyük yardımı oluyordu.

BİRLİKTE SAVAŞTILAR

Bu zatla Trablusgarp harbi esnasında Enver Paşa, ben, üçümüz beraberdik. Mısırlıları çok iyi tanıdığı için gizlice silah temininde hayli yardımını gördük. Hamidiye’nin her türlü ihtiyacını Ömer Fevzi bey her yere gider, tanıdıkları vasıtasıyla bulur, muhabere eder, gerektiğinde Süveyş’e gelir, bizimle buluşur temin ederdi.”

Orbay ve Ömer Fevzi, Teşkilat-ı Mahsusa’nın İran-Afganistan seferinde de birlikteydi. Bu gizli seferin heyet başkanı Rauf Bey, kurmay başkanı Binbaşı Ömer Fevzi Bey’di.

Babası da İmam Yahya’yı ikna etmişti

İttihat ve Terakki’den Talat Paşa, Hacı Adil Arda ve Hüseyin Hilmi Paşa’nın çabaları sonucunda, Ömer Fevzi Bey’in babası Mehmet Arif Bey, Şam valiliğini kabul etti. Arif Bey’in Suriye’deki karışıklığı önleyeceği düşünülüyordu. Arif Bey’in gidişi Arap Kulübü’nü sekteye uğrattı. Cemiyet mensupları Arif Bey’i hiç affetmediler.

MISIR’DA NÜFUZU VARDI

Arif Bey, daha önce, Hudeyde Mutasarrıf Vekili olduğu sırada Yemen’de İmam Yahya ile Osmanlı Hükümeti arasındaki soğukluğu gidermiş, Basra’da Kut’el Amara muhasarasını kaldırtmıştı. Libya’da Sunusi tarikati vasıtasıyla Osmanlı subaylarının komutasında savaşan Arap aşiretleri cephesinin kurulmasında büyük payı vardı. Teşkilat-ı Mahsusa’nın Mısır’daki sevkiyat ve ikmal sorumlusu olan Fevzi bey, babasının Mısır’daki nüfuzundan yararlanmıştı. Arif Bey’in son eşi, ünlü Paris Elçisi Halil Şerif Paşa’nın kızı ve Prens Mustafa Fazıl Paşa’nın torunu Leyla Şerife hanımdır.

Dr. Bahattin Şakir, II. Meşrutiyet döneminde, mebus veya nazır unvanı taşımamış olmakla birlikte, İttihat ve Terakki’nin Katibi Mesul’lerinden biri olarak devrin önde gelen siyasetçileri arasında yer almıştır. İttihat ve Terakki içindeki ünlü “Doktorlar Grubu”nun üç önemli isminden birisi olmuş, Cemiyet’in Türkçü-Turancı kanadın­da yer almış, bir ideolog olmaktan çok teşkilatçı kimliğiyle ön plana çıkmıştır. Ayrıca, Teşkilatı Mahsusa’nın kurucularından ve siyasi bölüm şefidir. 1874′te İstanbul’da doğan Bahattin Şakir, Askeri Tıbbiye’yi 1896′da doktor yüzbaşı olarak bitirdi.

 1900′de aynı okulun tıbbi ka­nuni muallim muavinliğine getirildi. Bu görevine ek olarak Şehzade Yusuf İzzettin Efendi’nin özel hekimliğini de yapıyordu. Bu arada Ahmet Celalettin Paşa’nm maiyetine girdi. Ahmet Rıza ve ittihat ve Terakki Cemiyet

 i ileri gelenleriyle ilişki kurdu. Ahmet Celalettin Pa­şa’nın muhalefete katılmasından sonra İttihatçılarla ilişkili olmasın­dan ve meşrutiyeti savunuyor olmasından dolayı Erzincan’a sürgü­ne gönderildi. Cemiyete gönderdiği yardımın ortaya çıkması üzeri­ne tutuklandı, ardından da Trabzon’a sürüldü. 1905′te Mısır’a, ora­dan da Paris’e kaçtı. Paris’te ve bir ara gizlice geldiği istanbul’da İt­tihat ve Terakki Cemiyeti’nin çalışmalarının canlandırılmasında Ah­met Rıza ile birlikte etkin rol oynadı. 1908′de II. Meşrutiyet’in ila­nından sonra İstanbul’a ve Askeri Tıbbiye’deki eski görevine döndü. Daha önce Kahire ve Paris’te çıkan Şurayı Ümmet Gazetesi’nin yayımını İstanbul’da sürdürdü. Bu arada “Ali Kemal Davası” ve “Kanuni Esasimizi İhlal Edenler” adlarıyla imzasız olarak yayımladığı kitap­larında karşıtlarını sert bir dille eleştirdi. 1909′da askeri ve sivil tıb­biyelerin birleştirilmesiyle kurulan Haydarpaşa Tıp Fakültesi’nde adli tıp müderrisi oldu. Ertesi yıl tıp fakültesi ikinci başkanlığına se­çildi. Balkan Savaşı’nda Edirne’nin Bulgarlar tarafından kuşatılması sırasında oradaki hastanede başhekim olarak çalıştı (1912). Edir­ne’nin işgali üzerine tutsak düştüyse de bir süre sonra serbest bıra­kıldı. 1913′te Teşkilatı Mahsusa’nın siyasi bölüm şefliğine getirildi. Aynı yıl Sıhhiye Müdüriyet-i Umumiyesi’ne bağlı olarak kurulan Ta-babet-i Adliye Müdürlüğü’ne ve Tababet-i Adliye Encümeni reisliği­ne getirildi. 1. Dünya Savaşı yıllarında Erzincan ve yöresinde Teşki­latı Mahsusa yöneticisi olarak görev yaptı ve Ermeni Tehciri içinde etkin rol oynadı. Mondros Mütarekesi’yle birlikte savaş suçlusu ilan edilince 2 Kasım 1918′de Enver Paşa ve Talat Paşa ile birlikte bir Al­man savaş gemisiyle Sivastopol üzerinden Berlin’e kaçtı. Eylül 1920′de Bakü’de toplanan Doğu Halkları Kurultayı’na katıldı. 1920′de İslam İhtilal Cemiyetleri İttihadı’nın Bakü temsilcisi oldu. 1921 ilkbaharında bu örgütün Moskova’da yapılan kongresine katıl­dıktan sonra Almanya’ya döndü. 17 Nisan 1922 günü Berlin’de Ce­mal Azmi Bey ile birlikte Ermeni suikastçılar tarafından öldürül­müştür. Salih Bozok’un hatıralarında Bahattin Şakir 8 Aralık 1915′de Ali Fethi Okyar, Dr. Bahattin Şakir ve Dr. Tevfik Rüştü Aras Beyler akşam Mustafa Kemal’in misafiri olarak Ana­fartalar Grubu Karargahı’na geldiler. Ertesi gün, Mustafa Kemal Paşa’nın aldığı hava değişimi izni üzerine Anafartalar Grubu Komutan Vekilliğine atanan Fevzi Çakmak Paşa da Anafartalar Grubu Karar­gahı’na geldi. 10 Aralık 1915 günü Mustafa Kemal -ve beraberinde misafirleri Fethi Okyar, Bahattin Şakir ve Tevfik Rüştü Aras Bey’ler-Çanakkale’den İstanbul’a hareket ettiler. 11 Aralık 1915 İstanbul’a geldiler. Paşa; “Ben düşmanın çekileceğini anladığım için bir taarruz yapılmasını teklif etmiştim. Fakat benim bu teklifimi kabul etmedi­ler. Bundan dolayı canım sıkıldı. Çok da yorgun olduğum için izin alarak İstanbul’a geldim. Eğer ben oradayken düşman şimdiki gibi çekilmiş olsaydı, herhalde daha çok sıkılacaktım. Burada bulunmam benim için bir talih eseridir” demekteydi. Hüseyin Cahit Yalçın’ın Hatıralarında Bahattin Şakir Tehcir işinde Bahattin Şakir’in rolü nedir? En hususi toplantıla­rımızda bile bu mesele tasrih edilmemiştir ve aydınlanmamıştır. Açık, kati bir kanaatim yok, fakat başka meseleler konuşulurken, ağızdan çıkmış bir kelimeden, sızmış bir fikirden, zapt edilememiş jestlerden, hasılı gözle görülmeyen, fakat insanda bir şüphe uyandı­ran ince ve hafif delillerden, bende kuvvetle peyda olan zanna göre, tehcir işinin en büyük amili ve haliki odur. Yalnız başına Şark vila­yetlerini dolaşarak zemin hazırladığını, esası kararlaştırdığını ve şahsi kanaatlerini tatbike çalışırken, haiz olduğu mevki dolayısıyla, emirlerinin Merkezi Umumi ve hükümet emirleri diye telakki olun­duğunu ve nihayet hükümetteki bazı nafiz arkadaşlarını da sürükle­diğini kuvvetle zannediyorum. Onun için, bir gün Bahattin Şakir’in hatırasını ihya etmek lazım gelirse, onun heykeline Şark vilayetleri göğüslerini minnetle açacaklardır. Kaynak: A. Şerif Aksoy, İttihat ve Terakki, Nokta Kitap, İstanbul, Ocak- 2008

Dr. Bahattin Şakir II. Meşrutiyet döneminde, mebus veya nazır unvanı taşımamış olmakla birlikte, İttihat ve Terakki‘nin Katibi Mesul’lerinden biri olarak devrin öndegelen siyasetçileri arasında yer almıştır. İttihat ve Terakki içindeki ünlü “Doktorlar grubu”nun üç önemli isminden birisi olmuş, Cemiyet’in Türkçü-Turancı kanadında yer almış, bir ideolog olmaktan çok teşkilatçı kimliğiyle ön plana çıkmıştır. Ayrıca, Teşkilât-ı Mahsusa‘nın kurucularından ve siyasi bölüm şefidir.

Hayatı

1874‘te İstanbul’da doğan Bahattin Şakir, Askeri Tıbbiye’yi 1896’da tabip yüzbaşı olarak bitirdi. 1900’de aynı okulun tıbbi kanuni muallim muavinliğine getirildi. Bu görevine ek olarak Şehzade Yusuf İzzettin Efendi’nin özel hekimliğini de yapıyordu. Bu arada Ahmed Celalettin Paşa’nın maiyetine girdi. Ahmet Rıza ve İttihat ve Terakki Cemiyeti ileri gelenleri ile ilişki kurdu. Ahmed Celalettin Paşa’nın muhalefete katılmasından sonra İttihatçilerle ilişkili olmasından ve meşrutiyeti savunuyor olmasından dolayı Erzincan’a sürgüne gönderildi. Cemiyete gönderdiği yardımın ortaya çıkması üzerine tutuklandı, ardından da Trabzon’a sürüldü. 1905’te Mısır’a, oradan da Paris’e kaçtı. Paris’te ve bir ara gizlice geldiği İstanbul’da İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin çalışmalarının canlandırılmasında Ahmet Rıza ile birlikte etkin rol oynadı. 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanından sonra İstanbul’a ve Askeri Tıbbiye’deki eski görevine döndü. Daha önce Kahire ve Paris’te çıkan Şura-yı Ümmet Gazetesinin yayımını İstanbul’da sürdürdü. Bu arada “Ali Kemal Davası” ve “Kanuni Esasimizi İhlal Edenler” adlarıyla imzasız olarak yayımladığı kitaplarında karşıtlarını sert bir dille eleştirdi. 1909’da askeri ve sivil tıbbiyelerin birleştirilmesi ile kurulan Haydarpaşa Tıp Fakültesi’nde adli tıp müderrisi oldu. Ertesi yıl tıp fakültesi ikinci reisliğine seçildi. Balkan Savaşında Edirne’nin Bulgarlar tarafından kuşatılması sırasında oradaki hastanede başhekim olarak çalıştı (1912). Edirne’nin işgali üzerine tutsak düştüyse de bir süre sonra serbest bırakıldı. 1913’te Teşkilatı Mahsusa’nın siyasi bölüm şefliğine getirildi. Aynı yıl Sıhhiye Müdüriyet-i Umumiyesi’ne bağlı olarak kurulan Tababet-i Adliye Müdürlüğü’ne ve Tababet-i Adliye Encümeni reisliğine getirildi. I. Dünya Savaşı yıllarında Erzincan ve yöresinde Teşkilat-ı Mahsusa yöneticisi olarak görev yaptı ve Ermeni Tehciri içinde etkin rol oynadı. Mondros Mütarekesi’yle birlikte savaş suçlusu ilan edilince 2 Kasım 1918’de Enver Paşa ve Talat Paşa ile birlikte bir Alman savaş gemisiyle Sivastopol üzerinden Berlin’e kaçtı. Eylül 1920’de Bakü’de toplanan Doğu Halkları Kurultayı’na katıldı. 1920’de İslam İhtilal Cemiyetleri İttihadı’nın Bakü temsilcisi oldu. 1921 ilkbaharında bu örgütün Moskova’da yapılan kongresine katıldıktan sonra Almanya’ya döndü. 17 Nisan 1922 günü Berlin’de Cemal Azmi Bey ile birlikte Ermeni suikastçiler tarafından öldürülmüştür.

Salih Bozok’un hatıralarında Bahattin Şakir

8 Aralık 1915‘de Ali Fethi Okyar, Dr. Bahattin Şakir ve Dr. Tevfik Rüştü Aras Beyler akşam Mustafa Kemal’in misafiri olarak Anafartalar Grubu Karargahı’na geldiler. Ertesi gün, Mustafa Kemal Paşa’nın aldığı hava değişimi izni üzerine Anafartalar Grubu Komutan Vekilliğine atanan Fevzi Çakmak Paşa da Anafartalar Grubu Karargahı’na geldi. 10 Aralık 1915 günü Mustafa Kemal -ve beraberinde misafirleri Fethi Okyar, Bahattin Şakir ve Tevfik Rüştü Aras Bey’ler- Çanakkale’den İstanbul’a hareket ettiler. 11 Aralık 1915 İstanbul’a geldiler. Paşa; “Ben düşmanın çekileceğini anladığım için bir taarruz yapılmasını teklif etmiştim. Fakat benim bu teklifimi kabul etmediler. Bundan dolayı canım sıkıldı. Çok da yorgun olduğum için izin alarak İstanbul’a geldim. Eğer ben orada iken düşman şimdiki gibi çekilmiş olsaydı, herhalde daha çok sıkılacaktım. Burada bulunmaklığım benim için bir talih eseridir.” demekteydi.

Hüseyin Cahit Yalçın’ın hatıralarında Bahattin Şakir

‘Tehcir işinde Bahattin Şakir’in rolü nedir’ En husûsi toplantılarımızda bile bu mesele tasrih edilmemiştir, aydınlanmamıştır. Açık, kati bir kanaatim yok, fakat başka meseleler konuşulurken, ağızdan çıkmış bir kelimeden, sızmış bir fikirden, zapt edilememiş jestlerden, hasılı gözle görülmeyen, fakat insanda bir şüphe uyandıran ince ve hafif delillerden, bende kuvvetle peyda olan zanna göre, tehcir işinin en büyük amili ve haliki odur. Yalnız başına Şark vilayetlerini dolaşarak zemin hazırladığını, esası kararlaştırdığını ve şahsi kanaatlerini tatbike çalışırken, haiz olduğu mevki dolayısıyla, emirlerinin Merkezi Umumi ve hükümet emirleri diye telakki olunduğunu ve nihayet hükümetteki bazı nafiz arkadaşlarını da sürüklediğini kuvvetle zannediyorum. Onun için, bir gün Bahattin Şakir’in hatırasını ihya etmek lazım gelirse, onun heykeline Şark vilayetleri göğüslerini minnetle açacaklardır.’

Falih Rıfkı Atay’ın hatıralarında Bahattin Şakir

“Halide Edib’i Beyrut’ta mektep müdürlüğü etmek üzere İstanbul’dan Suriye’ye götürüyordum. Bir istasyonda doğu taraflarından gelen bahaddin şakir’e rastladık. Halide Hanım’a tanıttım. Halide Hanım trene girinde Bahaddin Şakir bana:

- Bu kadına dikkat et, senin karakterini bozabilir, yollu bir uyarma yaptı. Tren kalkıp ben konpartımana girince de Halide Hanım: – Bana bir katilin elini sıktırdığınız için size teessüf ederim, dedi.

Rus orduları doğu illerine yürürken Ermeni komitecileri yer yer ayaklanmalar tertiplemişlerdi. Orduyu arkasından vuracaklar … Büyük Ermenistan’ı kuracaklardı … Bu fırsatla Ermeniliği yokederek gelecekte bir Ermenistan tehlikesinden kurtulmak Bahaddin Şakir’in hatırına gelmiştir”

Dr. Bahattin Şahin II. Meşrutiyet döneminde, mebus veya nazır unvanı taşımamış olmakla birlikte,
İttihat ve Terakki`nin Katibi
Mesul`lerinden biri olarak devrin öndegelen siyasetçileri arasında yer almıştır. İttihat ve Terakki içindeki ünlü “Doktorlar grubu”nun üç önemli isminden birisi olmuş, Cemiyet`in

Türkçü-Turancı kanadında yer almış, bir ideolog olmaktan çok
teşkilatçı kimliğiyle ön plana çıkmıştır. Ayrıca, Teşkilatı Mahsusa`nın kurucularından ve siyasi bölüm şefidir.
1874`te İstanbul`da doğan Bahattin Şakir,
Askeri Tıbbiye`yi 1896`da tabip yüzbaşı olarak bitirdi.

1900`de aynı okulun tıbbi kanuni
muallim muavinliğine getirildi. Bu görevine ek olarak Şehzade Yusuf İzzettin Efendi`nin özel hekimliğini de yapıyordu. Bu arada Ahmed Celalettin Paşa`nın maiyetine girdi. Ahmet Rıza ve İttihat ve Terakki Cemiyeti ileri gelenleri ile ilişki kurdu. Ahmed Celalettin Paşa`nın muhalefete katılmasından sonra İttihatçilerle ilişkili olmasından ve meşrutiyeti savunuyor olmasından dolayı Erzincan`a sürgüne gönderildi. Cemiyete gönderdiği yardımın ortaya çıkması üzerine tutuklandı, ardından da Trabzon`a sürüldü. 1905`te Mısır`a, oradan da Paris`e kaçtı. Paris`te ve bir ara gizlice geldiği İstanbul`da İttihat ve Terakki Cemiyeti`nin çalışmalarının canlandırılmasında Ahmet Rıza ile birlikte etkin rol oynadı. 1908`de II. Meşrutiyet`in ilanından sonra İstanbul`a ve Askeri Tıbbiye`deki eski görevine döndü. Daha önce Kahire ve Paris`te çıkan Şura-yı Ümmet Gazetesinin yayımını İstanbul`da sürdürdü. Bu arada ” Ali Kemal Davası” ve ” Kanuni Esasimizi İhlal Edenler” adlarıyla imzasız olarak yayımladığı kitaplarında karşıtlarını sert bir dille eleştirdi. 1909`da askeri ve sivil tıbbiyelerin birleştirilmesi ile kurulan Haydarpaşa Tıp Fakültesi`nde adli tıp müderrisi oldu. Ertesi yıl tıp fakültesi ikinci reisliğine seçildi. Balkan Savaşında Edirne`nin Bulgarlar tarafından kuşatılması sırasında oradaki hastanede başhekim olarak çalıştı ( 1912). Edirne`nin işgali üzerine tutsak düştüyse de bir süre sonra serbest bırakıldı. 1913`te Teşkilatı Mahsusa`nın siyasi bölüm şefliğine getirildi. Aynı yıl Sıhhiye Müdüriyet-i Umumiyesi`ne bağlı olarak kurulan Tababet-i Adliye Müdürlüğü`ne ve Tababet-i Adliye Encümeni reisliğine getirildi. 1. Dünya Savaşı yıllarında Erzincan ve yöresinde Teşkilat-ı Mahsusa yöneticisi olarak görev yaptı ve Ermeni Tehciri içinde etkin rol oynadı. Mondros Mütarekesi`yle birlikte savaş suçlusu ilan edilince 2 Kasım 1918`de Enver Paşa ve Talat Paşa ile birlikte bir Alman savaş gemisiyle Sivastopol üzerinden Berlin`e kaçtı. Eylül 1920`de Bakü`de toplanan Doğu Halkları Kurultayı`na katıldı. 1920`de İslam İhtilal Cemiyetleri İttihadı`nın Bakü temsilcisi oldu. 1921 ilkbaharında bu örgütün Moskova`da yapılan kongresine katıldıktan sonra Almanya`ya döndü. 17 Nisan 1922 günü Berlin`de Cemal Azmi Bey ile birlikte Ermeni suikastçiler tarafından öldürülmüştür. ==Salih Bozok`un hatıralarında Bahattin Şakir== 8 Aralık 1915`de Ali Fethi Okyar, Dr. Bahattin Şakir ve Dr. Tevfik Rüştü Aras Beyler akşam Mustafa Kemal`in misafiri olarak Anafartalar Grubu Karargahı`na geldiler. Ertesi gün, Mustafa Kemal Paşa`nın aldığı hava değişimi izni üzerine Anafartalar Grubu Komutan Vekilliğine atanan Fevzi Çakmak Paşa da Anafartalar Grubu Karargahı`na geldi. 10 Aralık 1915 günü Mustafa Kemal -ve beraberinde misafirleri Fethi Okyar, Bahattin Şakir ve Tevfik Rüştü Aras Bey`ler- Çanakkale`den İstanbul`a hareket ettiler. 11 Aralık 1915 İstanbul`a geldiler. Paşa; “Ben düşmanın çekileceğini anladığım için bir taarruz yapılmasını teklif etmiştim. Fakat benim bu teklifimi kabul etmediler. Bundan dolayı canım sıkıldı. Çok da yorgun olduğum için izin alarak İstanbul`a geldim. Eğer ben orada iken düşman şimdiki gibi çekilmiş olsaydı, herhalde daha çok sıkılacaktım. Burada bulunmaklığım benim için bir talih eseridir.” demekteydi. ==Hüseyin Cahit Yalçın`ın hatıralarında Bahattin Şakir== `Tehcir işinde Bahattin Şakir`in rolü nedir` En husûsi toplantılarımızda bile bu mesele tasrih edilmemiştir, aydınlanmamıştır. Açık, kati bir kanaatim yok, fakat başka meseleler konuşulurken, ağızdan çıkmış bir kelimeden, sızmış bir fikirden, zapt edilememiş jestlerden, hasılı gözle görülmeyen, fakat insanda bir şüphe uyandıran ince ve hafif delillerden, bende kuvvetle peyda olan zanna göre, tehcir işinin en büyük amili ve haliki odur. Yalnız başına Şark vilayetlerini dolaşarak zemin hazırladığını, esası kararlaştırdığını ve şahsi kanaatlerini tatbike çalışırken, haiz olduğu mevki dolayısıyla, emirlerinin Merkezi Umumi ve hükümet emirleri diye telakki olunduğunu ve nihayet hükümetteki bazı nafiz arkadaşlarını da sürüklediğini kuvvetle zannediyorum. Onun için, bir gün Bahattin Şakir`in hatırasını ihya etmek lazım gelirse, onun heykeline Şark vilayetleri göğüslerini minnetle açacaklardır.` Tanıdıklarım ( Hüseyin Cahit Yalçın) ==Kaynakça== İttihat ve Terakki`den Teşkilatı Mahsusa`ya Bir Türk Jakobeni – ( Hikmet Çiçek, Temmuz 2004, Kaynak Yayınları)

          Arda Turan her geçen gün yaptıklarıyla Galatasaraylı taraftarların gönlünde taht kuruyor… Geçen sezonki Hamburg karşılaşmasında sakat sakat forma giyen Arda, aldığı ücretin düşük olmasını dert etmemişti. Takımdaki birçok arkadaşının ücretinin yarısını almasına rağmen sorun yaratmayan Arda, Fenerbahçe’nin yaptığı rüya gibi teklife de teşekkürle yanıt vermişti. Bu tavrıyla Galatasaraylılar’ın gönlünde taht kuran Arda, “Beni sevenleri üzmeyeceğim” demişti… Bu davranışı 10 numaralı forma ve kaptanlık pazubandıyla ödüllendirilen genç futbolcu, hazırlık kampında yıldızlaşan genç arkadaşı Emre Çolak’ı da unutmadı. Emre’ye sıfır kilometre bir Volkswagen Golf hediye eden Arda, kaptanlık görevlerini şimdiden üstlendiğinin sinyallerini veriyordu.

           Genç futbolcu, köyünü de unutmadı… Arda, 2 yıldan bu yana imamı olmayan Edirne’nin Havsa İlçesi’ne bağlı Bakışlar Köyü’nün cami lojmanı onarımı için 10 bin lira para yolladı. Arda’nın yoladığı para ile cami bahçesindeki imam evi onarıldı ve 5 hafta önce imam Resul Babaoğlu göreve başladı.

Kaynak: Fanatik
Haberin orjinali için TIKLAYIN

Marmara Bölgesinde Evden Eve Taşımacılık Yapılan İller;
İstanbul – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Edirne – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Kırklareli – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Tekirdağ – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Çanakkale – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Kocaeli – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Yalova – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Sakarya – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Bilecik – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Bursa – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Balıkesir – Evden Eve Nakliyat | Taşımacılık

Edirne ili için şehiriçi veya şehirlerarası her türlü evden eve nakliye işleriniz AĞATUR Evden Eve Nakliyat kalitesiyle rahatlığa kavuşuyor…

AĞATUR EVDEN EVE NAKLİYAT

İstanbul Anadolu Yakası irtibat : 0216 387 8272

İstanbul Avrupa Yakası irtibat : 0212 227 4310

GSM irtibat : 0535 742 44 95

Edirne ilçeleri:

• ENEZ
• HAVSA
• İPSALA
• KEŞAN
• LALAPAŞA
• MERİÇ
• MERKEZ
• SÜLOĞLU
• UZUNKÖPRÜ

ilgili etiketler:edirne evden eve nakliyat,edirnede ev taşıma,edirneden istanbula nakliyat,istanbuldan edirneye nakliye,edirnede ucuz nakliyat

counter

Aydınlatma tesislerinde Montajda Dikkat Edilecek Hususlar

Ø Aydınlatma tesislerinde yürürlükteki standartlara uygun aydınlatma aygıtları
(armatürler) ve donanımlar kullanılmalıdır.
Ø Aydınlatma tesislerinde 250 V’dan yüksek şebeke gerilimi kullanılmamalıdır.
Ø Anahtardan geçerek armatür duyuna gelen faz iletkeni her zaman duyun iç
(orta) kontağına bağlanmalıdır. Ters bağlama belirlenirse tesise elektrik
verilmemelidir.
Ø Aydınlatma aygıtlarında faz ve nötr iletkenleri olarak yalıtılmış iletkenler
kullanılmalıdır. Aygıtların metal parçaları nötr iletkeni olarak
kullanılmamalıdır.
Ø Duylar aydınlatma aygıtlarına ampuller çıkarılıp takılırken dönmeyecek
biçimde tutturulmalıdır.
Ø Aydınlatma aygıtları hareket ettiklerinde iletkenleri zedelemeyecek biçimde
takılmalıdır.
Ø İletkenlerin geçirilmesi için bırakılan boşluklar, tellerin kolayca ve yalıtkanların
zedelenmeden geçmesini sağlayacak biçimde olmalıdır. Bu boşluklardan birkaç
lambanın akım devresi iletkenleri birlikte geçirilebilir.

Ø Aydınlatma aygıtlarının askı düzenleri, örneğin tavan kancaları, en az 10 kg
olmak üzere asılacak aygıt ağırlığının 5 katını herhangi bir biçim değişikliğine
uğramadan taşıyabilmelidir.
Ø Sıva altı tesislerde apliklere gelen iletkenler duvar kutularında (buvatlar) sona
ermelidir. Tamamlanmış döşemeden 230 cm yüksekliğe kadar tesis edilen aplik
sortileri koruma iletkenli olmalı, yapıda koruma topraklaması yoksa,
sıfırlanmalıdır.
Ø Aydınlatma aygıtlarının içine çekilen iletkenler ısıya dayanıklı olmalıdır.
Ø Armatürlerin seçilmesinde, kullanma amacına uygunluğu, suya ya da toza karşı
korunma düzeni bulunması ve ortam sıcaklığına dayanıklılığı göz önünde
bulundurulmalıdır.
Ø Sabit aydınlatma aygıtları, besleme hatlarına bu aygıtlara ait klemensler ile fişpriz
düzenleri ile ya da doğrudan doğruya bağlanabilir. Taşınabilen aydınlatma
aygıtları şebekeye sabit bağlantı düzenleri ya da fiş-priz düzenleri üzerinden
bağlanabilir.
Ø Tünel, galeri vb. gibi nemli ve ıslak yerler (madde 50 a.15)’e uygun olarak
taşınabilen aydınlatma aygıtları ile aydınlatılabileceği gibi bu amaçla sabit
aygıtlar da kullanılabilir. Bu durumda nemli ve ıslak yerlerde kurulacak elektrik
tesislerine ait hükümler uygulanmalıdır.
Ø Aydınlatma aygıtları, çıkardıkları ısı kendi içlerindeki ve yakınlarındaki
cisimlere zarar vermeyecek biçimde tesis edilmelidir.
Ø Sıva altı, sıva üstü ve etanş tesislerde zorunlu olmadıkça lambadan lambaya
geçiş yapılmamalıdır.
Ø Dekoratif amaçla zorunlu durumlarda (mimari gereği vb.) lükstür klemens vb.
gibi uygun düzenler kullanılarak lambadan lambaya geçiş yapılabilir.
Ø Kazan dairesi, banyo, hamam ve benzeri gibi nemli ve ıslak yerlerde lambadan
lambaya geçiş yapılması tavsiye edilmez. Lambadan lambaya geçiş yapılması
gerekli ise geçişler lükstür klemens ve benzeri düzenler kullanılarak
yapılmalıdır.
Ø Gazlı boşalma lambalarında (floresan, cıva buharlı, sodyum buharlı, vb.)
kullanılan tüm balanstlar kondansatörlü olmalıdır.

Ø Floresan tüplü tesislerde bir yerin aydınlatılması için alternatif akımla çalışan
birden fazla tüp kullanıldığında ışıksal görüntü yanılmaları en az olacak
biçimde dekalörlü balast ya da çok fazlı bir besleme biçimi kullanılması tavsiye
edilir.
Ø Üç faz hattına bölünerek bağlanan floresan lamba grupları (üç fazlı aydınlatma
aygıtları) için üç kutbu birden açılıp kapanan anahtarlar kullanılmalıdır. Bu
durumda üç fazlı akım devresinin iletkenleri bir boru içinde hep birlikte
çekilmeli ya da çok damarlı yalıtılmış bir iletkenin damarları bu amaçla
kullanılmalıdır.
Ø Armatürler ya da dağıtım tabloları içine konulmayan balastlar, transformatör ve
dirençler toza ve dokunmaya karşı bir mahfaza ile korunmalıdır.