Okres nauki to burzliwy czas w życiu każdego człowieka. Prawdziwa edukacja, tą którą będziemy wspominać już przez całe życie to okres studiowania. Kilka ciężkich, ale ekscytujących lat, które kończy praca licencjacka (niektórzy piszą prace magisterskie). Praca licencjacka to jednak bardzo ważny dokument, kończący naszą edukację. Dlatego też wybierając temat i pisząc ją powinniśmy bardzo dobrze się zastanowić. Gdy wybór mamy już za sobą, trzeba zadbać o zebranie odpowiednich materiałów, a następnie wziąć się za pisanie. Należy również pamiętać że prace magisterskie nie są ja zwyczajne wypracowania i nie napiszemy ich w jeden weekend. Dlatego też, równie ważne jest odpowiednie rozplanowanie czasu (nie powinno się z góry odrzucać ewentualnego urlopu w pracy).
A co jeżeli nie udało nam się zdać matury i nie dostaliśmy się na żadną uczelnię wyższą? Wówczas dobrym rozwiązaniem są również szkoły policealne. Nie powinniśmy się więc zamartwiać i dalej kontynuować naszą naukę. Szkoły policealne zostały w końcu po to stworzone.

Zachęcamy wszystkich studentów kierunków nauczycielskich do zapoznania się z programem Asystentura Comeniusa. Szczegółowe informacje znajdą Państwo na stronie internetowej http://comenius.org.pl/index.php/ida/36/.

Termin składania zgłoszeń upływa 29 stycznia 2010 roku.

Podczas pierwszego dnia konferencji oficjalnie otworzyliśmi portal “Terapia przez Sztukę”! Otrzymaliśmy bardzo dużo informacji zwrotnych na jego temat, co niezwykle nas cieszy, bo wskazuje na bardzo duże zainteresowanie. Teraz, bardziej nawet niż wcześniej wierzę, że razem uda nam się rozwinąć polską arteterapię!

Wszystkich chętnych zapraszam do współpracy. Chetnie przyjmniemy artykuły na temat arteterapii oraz recenzje ksiązek, będą opublikowane po pozytywnej recenzji. Oprócz tego zapraszamy do rozbudowującej się częsci społecznościowej, gdzie można zamieszczać informacje o ośrodkach terapeutycznych, edukacyjnych i studenckich, projektach terapeuycznych i artystycznych i wiele innych. Od Was zależy jak szybko i rozlegle portal będzie się rozbudowywał, więc czekam na kontak!

arteterapia.pl

Chciałam podzielić się dziaiaj nowymi pozycjami wydawniczymi o arteterapii, a jednoczenie wykorzystać szansę, żeby zaprosić Panstwa do współpracy. Ksiązek o arteterapii pojawia się co roku przynajmniej kilka, a przeważnie kilkanaście. Rzadko jednak pojawiają się ich wnikliwe recenzje, takie, które podreślą nowe pojawiające się problemy i zagadnienia oraz takie, które wskażą na nieporozumienia i zapożyczenia. Dlatego chciałam Państwa bardzo zachęcić do pisania recenzji książek arteterapeutycznych. Udostępniliśmy miejsce na recenzje na portalu “Terapia przez Sztukę” (arteterapia.pl) i mamy nadzieję, że wywiążą sie tam ciekawe dyskusje na temat literatury arteterapeutycznej.

A dzisiaj chciałam pokazać nową publikacje:

I trochę starszą, o której wcześniej nie wpsomniałam:

Ukazało się zimowe wydanie czasopisma arteterapia a w nim:

1. Joanna Maria Laskowska Dzieci i ich Teatry

2. Joanna Maria Laskowska  Scenariusze zajęć biblioterapeutycznych.

3. Prof Wita Szulc Antyczne żródła terapii sztuką

 4. opracowanie redakcji na podstawie materiałów pokonferencyjnych z badań Niny Mulawy Twórczośc skazanych przebywających w zakładzie karnym jako droga ku wolności

5. Agnieszka Kiełkiewicz Prestiż i schizofrenia

6. Anna Piluś Umiejętność kontaktu z drugim człowiekiem skutecznym pomaganiem w terapii

7. Joanna Maria Laskowska Być artystą jak dziecko, czyli esej o dziecięcej tworzości.

Zapraszam wszystkich na szkolenie z Media Relations!

Nasz kolega – Łukasz Wasiuta,

jutro o 18:00 w sali Kameralnej Zachodniej,

podzieli się z nami swoją wiedzą na temat Media Relations!

O czym będzie mowa na szkoleniu? Zacznę od tego czym jest PR, a czym nie jest. Opowiem Wam na czym polega MEDIA RELATIONS. Będę mówił o tym jak się  pisze Informację Prasową, jakie są etapy od napisania notki do jej publikacji oraz o ewaluacji działań MEDIA RELATIONS. Jednym słowem mówiąc teoria z wiedzą praktyczną. – tłumaczy Łukasz.

Liczymy jutro na przybycie wszystkich, którym czas na to pozwala Mam nadzieję, że będzie Was dużo

Łukasz przeznacza dla nas swój prywatny czas i energię, więc nie zawiedźcie

Poza tym przypominam, że bierzemy udział w konkursie na najlepszy blog studencki! Zależy nam na jak najlepszych notkach na blogu, więc do roboty!

Do jutra!

Zapraszamy do udziału w obchodach Tygodnia Edukacji Globalnej (TEG) – 16-22 listopada.
Tydzień Edukacji Globalnej to coroczna międzynarodowa akcja edukacyjna, która ma na celu zwrócenie uwagi społeczeństw w Europie na potrzebę prowadzenia edukacji o sprawach globalnych poprzez intensywne i różnorodne działania  skierowane przede wszystkim (ale nie tylko) do dzieci i młodzieży. Tydzień Edukacji Globalnej w Polsce jest oddolną i niesterowaną inicjatywą, w której może wziąć udział każdy człowiek, każda grupa nieformalna, każda szkoła, każda organizacja i instytucja, która chce w tym czasie przygotować i przeprowadzić działania z zakresu edukacji globalnej.

Szczegóły w dalszej części tekstu.

Wydarzenia:
17  listopada: – „Tropem globalnych współzależności” (gra miejska)

Miejsce i czas: Toruń, Stare Miasto, godz. 12.00-24.00
Organizator: Polska Akcja Humanitarna

18 listopada – „Afganistan – życie codzienne” pokaz multimedialny -
Magdalena Schab. Autorka zdjęć spędziła rok pracując na misji Polskiej Akcji Humanitarnej w Afganistanie.
Miejsce i czas: Toruń, Dwór Artusa, godz. 18.00
Organizatorzy: Centrum Kultury Dwór Artusa, Polska Akcja Humanitarna

19 listopada – „Żywność dla wszystkich. Rola Bydgoszczy w globalizującym
się świecie” Debata społeczna  na temat kryzysu żywnościowego, ubóstwa i
wpływu naszych lokalnych działań na sytuację globalną, organizowana w
ramach Akademii Myśli Społecznej. W debacie wezmą udział Janina Ochojska
(Polska Akcja Humanitarna), Dariusz Szwed (Zieloni 2004),  Małgorzata
Dysarz (Polskie Stowarzyszenie PR), Karol Zamojski (Pracownia Kultury
Współczesnej), Paulina Bąk (Pracownia Analiz Społecznych i Rynkowych WSG)

Miejsce i czas: Bydgoszcz, Wyższa Szkoła Gospodarki, sala K1, godz. 18.00
Organizatorzy: Pracownia Zrównoważonego Rozwoju, Wyższa Szkoła Gospodarki w
Bydgoszczy, Polska Akcja Humanitarna

21 listopada – „W afrykańskim stylu – koncert dla dzieci” (koncert dla dzieci)
Miejsce i czas: Toruń, Dom Muz, ul. Poznańska 52, godz. 11.00
Organizatorzy: Fundacja Kreatywnej Edukacji, Dom Muz

W obchody Tygodnia Edukacji Globalnej zaangażowała się także toruńska
Galeria Rusz, która przez cały listopad na swoim billboardzie na ul. Szosa
Chełmińska prezentuje plakat pt. „Izolacja”.

UWAGA! 23.11.2009 (poniedziałek) zajęcia z zakresu Projektów Artystyczno-Edukacyjnych  zostają odwołane. Odbędą się one w innym terminie.

Jednocześnie proszę o obecność na zajęciach 30.11.2009 (również poniedziałek) ze względu na podsumowanie prezentacji z poprzednich dwóch tygodni. /// mgr J.Wróblewska

Artykuł z Gazety Szkolnej o systemie edukacyjnym Finlandii.

Po przeczytaniu całości jestem pod ogromnym wrażeniem rozwiązań, jakie stosują Finowie. Dobre pomysły, o których wie niejeden polski pedagog są tam rozwiązaniami obligatoryjnymi i powszechnie stosowanymi. Chodzi mi tu głównie o indywidualizację nauczania, partycypowanie samego ucznia w całym procesie nauczania oraz motywowanie dziecka (młodzieńca) poprzez wskazywanie na mocne strony i postępy. Za istotne uważam też ograniczenie liczby godzin obligatoryjnie spędzanych w szkole na rzecz fakultatywnych zajęć i czytelnictwa bibliotecznego. Mmmm… to by mi odpowiadało…

http://portalwiedzy.onet.pl/4870,12800,1362154,1,czasopisma.html

Pisałem już o tym wcześniej. Tak się zapędziliśmy w wyrównywaniu szans, że przedobrzyliśmy. Podczas gdy wciąż tkwiące w pre-maskulistycznej retoryce feministki walczą o wyrównanie parytetem ilości kobiet wśród kadr uniwersyteckich, niepostrzeżenie na drugim końcu – tym studenckim – mamy seksmisję.

A tendencja ta i tak była mocno zafałszowana… W końcu cała zgraja mężczyzn ruszała na uczelnie wyższe tylko po to, by uciec przed “wojem”. Teraz obowiązkowej służby nie ma (pozdrowienia dla WKU!) więc… po ch** się uczyć, lepiej się na****. Nie? K****. Hulaj dusza, Boga nie ma.

Krótko mówiąc. Panie na studia, Panowie na margines. Już dziś studiuje 70% ładniejszych i 55% brzydszych, “a będzie tylko gorzej”.

Właśnie ukazała się nasza nowa ksiązka z serii “w twórczym rozwoju i arteterapii”. Książka tak jak poprzednie składa się z wprowadzenia wyjaśniającego inspiracje i podstawy przedstawianych aktywności oraz zestawu ćwiczeń wokół motywów portretów i masek.

Książkę można kupić na stronach wydawnictwa:

http://www.wydawnictwo.wshe.lodz.pl/

Minister edukacji Katarzyna Hall przedstawiła strategię MEN na sejmowej komisji edukacji. Podstawowym założeniem jest, iż sześciolatki pójdą do szkół, a pięciolatki do obowiązkowych przedszkoli. Do tego dochodzi jeszcze parę innych zmian, takich jak reforma progamów w podstawówkach, likwidacja kuratoriów oświaty czy bon oświatowy.

Plan ten ma na celu m. in.:  “wyrównywanie szans edukacyjnych, podnoszenie jakości edukacji, upowszechnienie edukacji przedszkolnej, dostosowanie wieku rozpoczęcia obowiązku szkolnego do standardu obowiązującego w większości krajów europejskich, wykorzystanie sprzyjającej sytuacji demograficznej. Przez kilkanaście lat będzie funkcjonować w systemie edukacji jeden rocznik dzieci więcej, co przełoży się na więcej miejsc pracy dla nauczycieli”.

Jak to by wyglądało w praktyce?
Pedagodzy podpierają pomysł pani minister argumentem, iż nauciele nie zawsze potrafią zapanować nad dużą grupą i jednocześnie mieć na uwadze cechy indywidualne dziecka. Dlatego rodzice muszą posłać pociechy do przedszkola, by te miały potem mniejsze problemy w prawdziwej szkole. Ma to być również dobre dla dzieci z rodzin patologicznych które sobie z tym problemem nie radzą. To nie stanowi rozwiązania problemu różnic, a pozostawia sobą wiele do życzenia. Ponieważ zobowiązuje to rodziców do większych nakładów finansowych, przedszkole kosztuje to nie tylko wydatek, ale także dodatkowy rok odprowadzania dziecka do szkoły.

Wedle rozpowszechnionej opinii, dziecko prędzej czy później zrozumie, że przedszkole to jego obowiązek. Nie wolno zapominać, że dzieci rozumieją więcej niż się nam wydaje. Jeśli coś je zniechęci, to przedszkole stanie się przykrym przymusem. Na przyszłe lata zaowocuje to niechęcią do szkoły, wagarowaniem. Trzynaście lat w ławce, bardzo zniechęcające. Sześciolatki chcą się jeszcze bawić i nie są emocjonalnie przygotowane do nauki.

Z sondażu dla „Rzeczpospolitej” wynika, że zdecydowana większość rodziców przeciwna przymusowemu poborowi dzieci do szkół.

Upaństwowione dzieci.
Rodzice są oburzeni i sami chcieliby decydować o swoich pociechach. Chęć do nauki nie jest wprost proporcjonalna do długości lat przebywania w szkolnej ławce. Do budowania więzi między rodzicami i dzieckiem potrzebny jest kontakt, ale jak to zrobić kiedy czas ma być ograniczony o jedną trzecią? Konstytucja mówi, że rodzice mają prawo wychowywać dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Dzieci upaństwowione, porządni obywatele, nauczyciele nie stracą prace, dysfunkcyjne rodziny bedą szczęśliwe, że ich dzieci będą miały „wyrównany poziom”, a wyzwolone matki spokojnie się zajmą ukochaną karierą, pozostawiając przyszłych bandziorów na pastwę losu.

Jakie własciwie są dobre strony obniżenia wieku szkolnego? Badania potwierdziły, że większość dzieci osiąga odpowiedni poziom rozwoju, pozwalający na uczęszczanie do przedszkola już w wieku 3 lat. Dziecko jest bardziej samodzielne, uczy się pracy w grupie, lepiej potrafi się skupić na próbach czytania i pisania bo już się z tym zetknęło w przedszkolu, poza tym poznaje istotę negatywnych zachowań i ich konsekwencje. Czyli zasady, którymi rządzi się szkoła.
Przedszkola zapewniają wiele ciekawych zajęć, dzieci rozwijają zdolności manualne i techniczne, czytania i liczenia, poznają otoczenie, pracują w grupie, uczą się podstawy tolerancji i współżycia społecznego. Poza tym, dzieci nie są oceniane i porównywane z innymi, dlatego nauka jest bezstresowa.

Pamiętajmy, że to rodzice najlepiej znają swoje dzieci, ich możliwości i talenty, więc to oni najlepiej będą wiedzieć czego im trzeba. To, że nie przejdzie przedszkola nie oznacza, że sobie nie poradzi w przyszłości. Wszystko zależy od charakteru dziecka i podejścia rodziców. Nie od decyzji rządzących.

O tym, że Polska nauką nie stoi nikogo przekonywać nie trzeba. Wiemy to z raportów Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, z wywiadów z ludźmi, którzy starają się tę sytuację zmienić i z innych źródeł, w tym z rozmaitych blogów, które wstyd cytować, a których autorzy dwoją się i troją, żeby polską naukę zmieszać z błotem, a zachodnią otoczyć nimbem czci i wyższości.

W tej perspektywie warto wspomnieć o ostatniej rewelacji z Wysp Brytyjskich. Otóż, autorką bloga Belle de Jour: Diary of a London Call Girl (na tej podstawie nakręcono też serial) okazała się kobieta, która prostytuując się zarabiała pieniądze potrzebne jej, by móc zrobić doktorat. W tekście Helen Pidd z The Guardian wypowiada się kobieta, która była prostytutką przez dziesięć lat: Wiele osób pracujących w seks-biznesie to naukowcy – edukacja to bardzo drogie zajęcie. Myślę, że w burdelu, gdzie pracowałam, byłam jedyną, która nie robiła doktoratu (tłumaczenie moje; źródło: The Guardian).

Pismo , które otrzymała Pani Prof. W. Limont w sprawie zgłoszeń na Festiwal: TFNiSz_pismo

Przedstawiam program tegorocznej konferencji, będzie się działo dużo i zapowiada się bardzo ciekawie – do zobaczenia w Lodzi w przyszłym tygodniu!

program 2009 wersja 1

Już wcześniej wspominałam o tej inicjatywie. Prof Diane Waller, jedna z najważniejszych osobistości arteterapii w Wielkiej Brytanii, przeniosła się z Goldsmiths College do Imperial College, bardzo dobrego ośrodka medycznego i stworzyła tam ICRA. Celem tego Centrum jest stworzenie międzynarodowej współpracy wpierającej badania naukowe w zakresie różnych dyscyplin arteterapii. Zapraszam do obejrzenia filmu promocyjnego:

Wczoraj, 10.11.2009 odbyła się uroczystość 10-lecia istnienia Gimnazjum w Mnichu (mapa). Miały tam miejsce występy artystyczne (w tym śpiewające absolwentki, tańczący absolwenci), prezentacje występów publicznych klas w licznych akademiach w przeciągu tych 10 lat, itp., poczęstunek (ciastko, kawa, herbata), sportowe zmagania absolwentów (w siatkówkę) oraz bezcenne rozmowy z dawno niewidzianymi znajomymi ze szkolnej ławki, a także z nauczycielami sprzed kilku lat.

fot. Wioleta Matula

Wspaniale się bawiłam. Wspomnienia to coś, co należy pielęgnować. Zdecydowanie. Nie zabrakło więc na sali gimnastycznej fotografów; przewijało się ich co najmniej kilku (nie licząc samych nauczycieli), a to niewielkie gimnazjum. Smuci mnie jednak fakt, iż Gimnazjum w Mnichu nie ma (jeszcze) swojej strony internetowej (2009). Materiały z wczorajszej uroczystości zostaną zatem najprawdopodobniej zapomniane: trafią do gazety, którą po pewnym czasie wyląduje w koszu. Zrodził się w mojej głowie pomysł, by zadbać o powstanie owej strony internetowej, stąd czekam na informacje, które potwierdzą słuszność mojego starania się. Otóż, pedagog gimnazjum, Beata Mulczyńska, zapytana przeze mnie (nieco kokieteryjnie), gdzie jest strona internetowa szkoły, po krótkiej chwili namysłu odpowiedziała, że jakieś działania w tym kierunku są podejmowane przez tamtejszego informatyka, panią Barbarę Wilk, która to podobno się aktualnie tą sprawą zajmuje. Nie przeczę, że bardzo by zależało na tym, by gimnazjum miało swoje miejsce w Sieci, bo cenię sobie tamtejszych nauczycieli i klimat – jakby nie było, najpiękniejsze lata mego życia A jeśli coś istnieje w Sieci, to istnieje w realu.

Galeria i Ośrodek Plastycznej Twórczości Dziecka to instytucja, która od wielu lat prowadzi działania, warsztaty, zajęcia plastyczne oraz konkursy dla dzieci. Warto tutaj wspomnieć, że Międzynarodowe Biennale Grafiki oraz konkurs “Zawsze zielono, zawsze niebiesko” maja zasięg ogólnoświatowy i są bardzo popularne wśród dzieci i młodzieży.

Zakład Edukacji Artystycznej WSP/UMK współpracuje z Galerią od dłuższego czasu. Dzięki uprzejmości Dyrekcji prowadzimy wspólne projekty, a nasi studenci mają możliwość odbywania praktyk właśnie w GiOPTD.

Zapraszamy na stronę internetową Galerii: http://www.galeriadziecka-eduart.pl/